(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Corpus scriptorum historiae byzantinae"

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. Α public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 

Usage guidelines 

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 

We also ask that you: 

+ Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfrom automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 

About Google Book Search 

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 



at jhttp : //books . qooqle . com/ 



! 



lCORP vs 

SCRTPTORUM fflSTORIAE 
Β Υ ZANTINAEi 

EDITIO RMENDATIOR ET COPIOSIOa, • 

CONSILIO 

B. G. NIEBUHRII CF. 

INSTITUTA, 
OP^KA 

EIUSBEM NHEBtJHRU, IMM. B£KK£RI, L. SCHOPENI, 
G. ET L• 1>1NHQRF10RUM ALIORUMQUE PHILOLOGORUM 

DEXIPPI, EUNAPII, PETRl PATRICII* 
PRISCI, MALCHI, MENANDRI, 

OLYM PIODOBI, CANDlDr, NONNOSI bt THEOPHANIS 
HISTORIARUM RELIQUIAE, 
PROCOPII ET PRISCIANI PANEGYRICI. 



BONNAE 

IMPENSIS ed. weberi 

mdcccxxix. 



)ΕΧΙΡΡΙ, EUNAPII, PETRI PATRICII, 
PRISGI, MALCHI, MENANDRI 

HI S TORIARUM 

QUAE SUPERSUNT 

Ε RECEKSIONE 

IMM BEKKERI ΕΓ B. G. NIEBUHRII C. F. 

dJM VERSIOME LATBNA PER 10. CLASSENUM EMENDATA. 




ACCEIXUNT 

ECLOGAE PHOTII 
HOLYMPIODORO, CANDIDO, NONNOSO et THEOPHANE, 
JET PBOCOPII SOPHISTAE PANEGYRICUS, 

OaABCB ET LATI5E, 

PRISCIANI PANEGYRICUS» 
' ANNOTATIO^ES H£NR. TALESU, LABBEI £T YlLLOISONISy 

|_^ 

' BONNAE 

IMPENSIS £D. WEBERI 
MDCCCXXIX. ' 



t 



( 

IUL.IO CAROLO HARIO 



>''' 



ET 



CONNOPO THIRLWALLO 

CANXABRIGIENSIS SS. TRINITATIS COLLEGII 

SODALIBUS 



QCORCBI ΟΡΕ BISTORIA MEA ROHAKA Α BRITANKIS PR0RSC8 
ITA CT EAM AT^IMO 0ΟΝ0Ώ>Ι PATRIOQUE SERMONE C0NSCRIP8I 

LEGITDR, 



ΕΓΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΓΕΣΙΑΣ ΕΝΕΚΑ 



Β. G. NIEBUHRIUS. 



892i)2 



Λ'^ν 



V 



'^ 



,^-Λ^ι. Ο 



FaiUliiam Mttorlcoram BjztnUnoniiii edltlonem non eo tnlino ab 
bitio inttitaUm eMe at integrum tcriptorum corpus complecteretury 
inspectU voluminibae quae ante editum a Philippo Labbeo protre- 
pUcon- pTodieraot j facile apparet Labbeus autem, tam biitoriae 
cognlUone qaam iDgenio iudiciique tanitate egregie initructue, ti- 
Biiilac tete operi ezsequendo dederat , corporis , quod deincepe pau- 
latim crcYit , imaginem sibi ioformavit, eiuique perGciendi animosam 
apcn concepit; qaa dactas iQdicem futuri eyntagmatis proposuit; 
•isgiilit , quae timc cogniU erant, tcriptis in eo locum numeramque 
aafligomTit. 

PrinKim in hoc Indice γοΐυιηοιι, lerrata serie renim geftanim, 
iti componebat, ut eius fundum faceret eclogas de legationibuf a 
Daride Hoeschelio cditas; qnippe quae, uno excepto Menandro, 
ad tempora lastiniano imperante, Procopioque ecriptore, anliquiora 
apectareBt: Menandrum autem ab eo propter easdem rationet hoc 
loco retentam esse arbitror, quae mibi quoque ne eum iade dimo- 
TereiD euaserunt: scilicet ut Dimia yoluminis exilitae yitaretur. Goi 
potias augendb qnam caram adhiberet, factum esi e censeo, ut non 
tolum eclogas, quae Photius ex Olympiodoro Candidoque et Theo- 
phane conscriptit, enbiungeret; yeram excerpU quoque ConsUn- 
tmiana de legatiooibus tx Theopbylacto , licet eodem tempore 
hoiai butoria integra in codem typograpbeo prelis tubiecU eseet; 
toiD TeroHefychii opQSculum de origiaibui ByzanUi; dcnique e Suida 
coUecU quAe ad aniversam hittonam BjzanUnam » publicam pariter 
atjnc eeclesiAtiioam » pcHinere fiderentur. Quibiu compoiitit ^ tub• 



Vm • PRAEFATIO. 

ieclt diverflssimae indolls AsnoUtionet in eclogas de legationiba• : 
admiraQdas Hennd Valesii , viri paene eingaUris, et itolidas Gan' 
toclari: tam ad ea quae ex Photio descripta eunt, euas ipeiui com- 
mentationet ; prolixiores iUasqaidem qaam eatia eeset, eedadmodum 
utiles et bonae frugie plenas : uniyereae autem collecUooi praemisity 
quod Protrtpticon inscripsit, yalde festinatum opatcalum; ψΛΟ, 
praeter conepectam operis, de quo saperius meiiUonem feci, caUlogns 
Imperttorum, Patriarcharumque continetur ; addito indice ad litteramm 
oriinem disposito , qqo cuncti enumerantur quoram ad hanc hicto- 
riae partem epectantia scripta , aut ealtem eorum meiDoria exstabat. 

£go yero , quum ία eo rea eeiet ut editio Bonnensis edogat do 
legationibns ex.hiberety qaomodo in ceteris, quae Labbeos iia «4- 
iiiiii(it 9 yenarer nQQ pafam baesitavi. Neque enim iaimeiDor aum 
promiesioiiie , qua Weberus sese obstriiixit: i]4hil prQrsoe ex hit ^ 
qaae in editiane Parieina cQntmentur y omisauin iri : — >- quod qui-' 
dem iniQim^ obs^bat, n^ Heyychii opnsculuin aptioriy imo proprio 
8UO , loQO reeervaretur ; ac ne omitlendis quidem ei^cerptia ei^ Tbeo* 
pbylacto^ quarupi nulla omniao iiiiUtas ett, niti ut inde yariae 
lectionee ad critin integri operU petantor. Pe reliquie iii atram•» 
que partepi dispUtarl poUrat, AtUmen in Suida perlaetrando aive 
Labbeus sive. ^lins^ c^i bunc Uborem demandavil, negligenliseinie 
vereatus est ; ut, ei reyera quae ibi ad histoiiam Byzantinam repoeita 
ezstant cpUecta dare yelie , labor adhibenduf eiset„cui lcDpertieiido 
boc quidein tempore neque mihi otivm t»% n^qq^ amicia , qui mea 
cau>a, etiam ingratum yuscipere parati 8^^t Ex bia autem quae 
apud Labbeum collecta leguqtur, nqn pauca ad ecclesiaeticam bbto- 
riam pertinent :. e reUquis quaecnnque maioria momenti aunt aiit 
diserte eub alicuiue e Seyiriaj quomrQ reilquiaa cummaa;iine edimoa^ 
nomine afferuntar, aut ad unum e& \U iam diu. praeacrUm Yaleaii 
acamine, relata aunt: cetera leyia fere yideatur ac parri pretii, 
Quae qnum ita aint, ilU> quonim prioio loco mentionem feci, pror- 
8US omUtamy j^e , dum bistoriaiii ecclesiaaticam atUngOj, in im-> 
ineiisuni ezcrescat opus iam per se nimis ampluni: — - ea τθτο qnae 
Saidam ex aliis GoastantiDiaQarnm edogarum lituUs sqinpeieae apparet, 
aaepe emendatiora , adiectis non ad^o paucis ciusdeia generis» sah- 
luiiiLi reiiquiis uniuscuiusque ecrlptoria: cetera nuac quideni noq 
ei^iibeo, non tamen ut lUa ii| perpetuum e&cludamy acd eo coa9iU<^ 



PRAEFATIO. IX 

mi» si aliqaa&do otium fnewt Suidae «ccnrtte ezcntieii<ii , tanc 

aaplo incremento locnpIeUta omnia eimal proponaiD. — CantocUrl 

amioUuoiies y quae Tertlonem latinain •ρβοΙ«ιιΙ , aliquaiido erroree 

corrigunly quos Claisenut tustuUt) nonnuncpiaoi ηοτίβ illo< cmiMi- 

Bat : qiuie ad graeca referuntar , plerumqtie cuei iiusredibiU igBO- 

nstia coniimcUm •Ιοϋ€ϋΙ«Ιβιη e^bent; caiuamodi flagitU pro 01«« 

pmiie propagare nefas habeo. AliqMando quidem in hoc tterquUi- 

Bio re• non contemneadae inyeniae ; nbi Yitia tejLtiu HoeMbeliani' 

CDnuciendo aaiuta aut certe probabiUter tenUta •οηΙ: quae hozBi- 

fwm abaiircii ingenii excogitasee nemo aibl persnadebit : γβηιΐΒ, 

CBicunqae anctori iHa debenmr, eoram aationem ia •€λο1ϋβ crU 

ticU IUl habai ai Caatodaro pro iU bonorem ezhiberem. — Labbewii 

cqoidem xnmime «peroo: fed qui eiat proirepticon Samdia obliYioiii 

^aditam itemm in hominam notitiam proferet, u gloriae viri male 

coBiol^t: adeo manca, pertaq>e autem enoruin pleiiay tiint qniM 

de scriptoribus bnios bistoriae tradit; ita at vix iUo aevo ferri po-• 

tacrmt, post Fabricium nemo ferat. Imperatoruin dnonologiani nutto 

Tel poeri e librie ubiqae obviU petere potenmtj faltem non mioat 

accaralam: de patriarcbia, ti cul quaerere libet, apud Bandariuait 

caiof sjnUgiiia in boc corpore eaibibere non negligemua» pleniora 

accuratioraque inTeniet 

Haec oimtteiid<^ emptoribut eo magit oonsiilendum erat q«od 
cditio noatra ampU• acceeaionibus aucta esU Eteaim ad DexippniOy 
Eanapiuin et Meoandrum excerpta de eentenUis addebam , quae 
β palimpscito VaUcano edidit lU. Maius: tom fragmenU, e Suida 
fere, aut lam coUecU aut saltem indicata: deinde, ut Fabriciu• fieri 
liusit, eclogae e NoDnoto; porro panegyricoe Anaatasii a Prooopio 
ft Prieeiano dictot ; deniqae indioem » ei mtituto quod in Agatbia 
edendo secQtae sum» dupUcenu 

lam yero qaain praedara tint qdae in boram SeTiroraiii reli-r 
qaiU ad bUtoriae cognitionem pertineqt , norant lectorea Gibboni : 
neque Tero quisquam sani iudicii yir adeo anioe Atticis delectabituv 
Qt, Terbi gratia, Priici narratioaem de legatiQne ad AttilaD) iatU-T 
diat Itaqu€ scriptormn bonoris caaaa> simal aatem oroandi operis» 
cai Domea nieaiii praescripsi , quaerebamy ti cui illuttri in re ciitica 
aruBci per9uadere possem , ut huius primae partis rccensendae 8u« 
Kipcret oiCcium. Tunc subito meiiti pccurrebat 6ekkerus> non qiinaa 



χ PRAEFATIO. 

propier amtcltiftm qua Uneinar, quain propter unicam tlni atque 
iceleriUteiD , qoaiii ia recenscndii Graecorum librii cam eradiuonis 
iogenilque lamfne ooniancUm exhibet Accerte ei laadi qua Politianus 
loctnm piciorem oitoat: ,>plui neminem potaiesepiDgere,nec meliu^ 
parem omnino in noitro liUerarain genere Bekkero tribuendam easev 
nemo» credo, ambiget• Rogavi enm igitur, sed Umide; quippe non 
neachii eum hactenui nonniii collatie codicibus innixam libroi re- 
eenseadoi eueoepisee; at In his legationum excerptis codicum aubsi- 
dium aderat nallum: nam Monacensem ab Hoeichelio accuratissime 
eztcriptum eise consUt ^ Yaticani autem rariae lectiones ab ill. Blaio 
prolatae paene absolutufli cum illo consensnm probant : neqne ullus 
praeter hot^ sublato ex hominumnotiUaSchottaiio, sapereiee videtur. 
S«d , qaod qaidem speraTeram , deflex.it Bekkemi mea causa de more 
auo; accepdiqoe Hoetchelianae Maianaeqtie editionnm exemplu , quo- 
rQm margiui eoniecturai mihi natat , Valetiiqae emendatione• adscri- 
pieram• ipie univertii bisce reliquiia emendandis se dedit Et quod 
ad illai qaidem attinet , Pariiiensia editionie exemplary Maianaeque 
eclogarum de aenteatiis, plurimia locis correcta, remisit; vemm 
ita ut arbitrfo meo relinqaeret li quid addere aut mutare TeUem. 
Qao eqaidem ita utas fiim , ut plurlmaa praeserUm Bekkeri emea- 
dalionea quae certissiinae Tiderentur in ordinem lermonia inferrem: 
addereiti eUam aubtade quae iterato examine in mentem mihi ▼€- 
nlrent: ex his aatem quae a me proposita Bekkero ^ cnias auctoritaU 
io termonia cognitione omnia , mihi nihil fere tribuo , ditplica• 
iste ▼idebam, nibil reduxi^ praeter perquam pauca quae ex bi- 
atoria diiudicanda eesent Usque adeo autem Bekkero obsequi me- 
aram partlum eite duxi, at^ euamti aubinde auspicabar acriptoroiii 
«poHue vitia, qttorum •εηηο taecull sui labe contactus esset, quatn 
acnbaniiii iphaMnata toUi^ impadena tamen mihi yisut essem^ si 
contra quam ille atatuieset^ deoiderem. Ad hoc genus illud pertioet, 
ut exempla proferam , quod aaepe pro aorieto primo faturura rcpo- 
nit» aut, nbi apud Priscum, Malchum, Menandnim , articulus desi- 
deratur, quem certe non minai rationii quam sanae consuetudinit 
legea flagitant , eom inserity yel catue obliqnos pronominum oSi et 
oifrof cum iiadem qdi a τοίόαάε et τοίοΰτος formantur , mutat Chro- 
nographiam, quam editio noitra in margine exhibet^ ad excerpU de 
legalionibui noa levi labore •UbtliTeram. 



PRAEFATIO. XI 

Hie pcracUs typotltctae opas tradi poterat , nisi exosnni versio- 
nis latinae onai incamberet Quod qnum depcllere non licere^^ 
CantoclaraDaiDj qua peiorem nallain in uuiTeno hoc litteraruia ge- 
nere iuventri in Tulgui notum eit, aiae operU.dedecore intactam 
iervari non posse apparebat : verum qui ae ingrato corrigendi labori 
daretj mveniehajn neSdBem^ nUi Classeno, quamqaani continaia 
occopaUonibua ImpUcito, pietas, qua me parenlia loco colit, peraua^ 
aiaaet. In qao negoUo quantam Uedii exbauriendum fuerit, ηβηο 
niai espertai animo concipiet : illad autem moleitiMimiun erat> 
qttod sablatifl innumerii TiUit tamen id aoliun perfici poierat ut a 
foedisiimia eQrdibat liberarelur oratio : id mmimey nt pulcra 
fieret, grataque legentibus. Idcni Cla&senat meaa cojnplarei pne• 
cUre excogitatas emendationea anppeditaYit; singaloriuii jcriptornm 
reliquila argumeiita addidit » cbronograpbiam excerptia de aeatentiit 
ex Eanapio et Menandro: indiceique» ia quoa nUlbeimum laborem 
ioeompait, confedt; nt leTiora alia omUtam, qiiae in hoc TolaiiiCA 
CDHhilit. Qaae coneideranti apparebit longe operoiisaimum «tna i» 
eo ornando fuitae laborem. 

Sopereet ut de panegyricta AoasUaio dictis, qoos poatreno loco 
adieciy qqae hac pertinent doceam. Oratione Procopii Gazaei reliquit 
moiiiimeiitie qaae bic collecU ezfltant adtQngendA , ernditorom gia* 
Uam me nieniiMe certe ido, qoi eant aeniel tantam ia ViUoisoaia 
anecdotortiin coilectiQne editam eaae nomnt: quoloa enim qoieque 
io Gen&ania illam poitidet? Mea opera in illiua repetitione non 
losgioa proceiait qoam ut ittbinde codicia lecUonem a Tiro egregio 
ViltoieoneimmuUtamreTocarem: Teraione laUna, argumentoque eam 
iaitmsil a me rogatut Franc. Ritteraa , PbiL D. qui nnperrime ope- 
ram 'anam ad ezplicandai in hac litteraruin uniTereitate disciplinaa 
philologicaa profiteri aUitait Editoria annotattoaes quae ad expli- 
candaa rea Anaataaii tantam conferaiity ut vel ad latinum Panegy• 
rtcnm interpretandam quodammodo enfBcere poisint» fere integraa 
repetii : qoo consilio honoa babetur niaiiiboe Villoiaoiiie : neqne ei 
alionde olia obtUbat ratio j exUnctia dndom et tcriptore et biblio- 
polarQm, qnomin fldmptibtta AnecdoU edita aunt, negotio. Contra 
aotem minime licere Tiauiii est in meae editionia omame&tam con- 
Tertcrey qaae ilL Maiaa ad eclogat, aat Endlicher, ▼. cl. ad pane• 
gyiicam Friaciani , qaem , diu a philologis expeUtum qnibQ• «um In 



ΧΠ PRAEFATIO. 

bibliotheca Cteaarea Vindobonensi tuperetie innoiuitiet, aiiso praete- 
rito edidit, iU annoUyit ut nihil quod addi postit aliii retTnqueret. 
Iptum grammatici carmea Bobieneibue membranis erudite et diligen- 
Ur scriptmn, ab ^itore adeo accarate expreMum ett, ut tU uUus 
emendatioaibua in eo iocai ait• 

Paritieaiia ediUo circa operanuii errorefl eadem flagitiosa negli- 
genlia carata ett qua reiiqiiae poit CanUcusenum , anteqaain Can<- 
giofl ,operU curam i& $e lutciperet; inutili et fallad typorum tplen* 
dore ormaUe. SpbaimaU bviaa generii ope Hoeflcbelianae eutiulimu• 
plurima ; reeUtnto , ut de minoribue taceam , τβη α integro qai exci- 
derat; Btd de bit aingalatiiii monere Bekkerus yetait Ubicunqtie 
igitnr eiatmodi meiitio inyenietar , id propter peculiarem quandam 
raUonem iactum t$i, quae Umea forUsse non temper apparebit; 
Sed qaamlibet multie correctis , editione iam fere absoluU » vidi 
^iaedain non fuitae aiiiiiiad?er$a : quamobrem , iterata collatione 
«aivdrti odogarum de legaUonibas operit, itta inter addenda et cor« 
Hgenda propoaai. 

Quae Suidaa seirayit non atUgit Bekkerai ; in bis quoqne noa• 
ntilla oorrexi. Pbatium dedi , ut a Bekkero editos est ; niti quod 
in rebtta quae ex hiatoria pendent , yarias Labbei , semel autem vel 
bU meti ipsiua emcndatione• recepenm : plaret fortasse locos ten- 
taturos, aiei mibi conttaret Photiuin in icribeiidie nomiiilbu• taepe 
erraflie; a quibui corrigendis editori abttiQendam est Yersiones, 
Porii nan taepe , Schotti nunquam correxi. 

£x bit cogniu editorum opera, yix optii est explicare, quaecnnque 
in tcboliis criticis liUeris B. et N. dittinguailtur , emeudalionee este 
quae Bekkerum , meqae babeant auctoret : Claesenum quibue duae 
litierae CL addilae tunt Valgatam (t/uig.) eam dixi leciionem quae 
ab Hoescheliana cdilione per Paritinam atque Venetam propagaU 
ett Qubues nihil praeter illud vulg. ad reiectam lectionem adtcri' 
bitur, boc aigni6caiiiu8 : emendationein, siveBekkerut eam a me in- 
Yenisset propotitam, eive eam concipere, utiaepe fit, oblitns eatem, 
ita manifestam videii ut ab unoquoqae non admodum iocurioio aot 
iadocto inveniri deberet Signa f et # , antiquo more redticlo, ap- 
pQtui quo indicarem locum corrapttuii^ cui medendo probabilcm con- 
iecturam yider^m nuUam , non typotbeiae yitio Uborare, sed plane 
ita ab HoescbcUo edituiD ease. ^c suui certc plura quam yeUem 



ΡΚΑΕΓΑΉΟ. ΧΙΠ 

V)ca etiam in his edogie, qiiae editor α lieentia matandi alienns ut sunt 

BendoM relinqucre cogitor: iUud tamen Tere praedicare potsnm 

kac ediUoDc perfectum esie ut uUllseimae, magnaqae ex parte egre- 

gionim scripiorQin reliquiae , quae antehac in singtiiie paginii inna- 

mera τίΐίοηιιη miiltitudhie legentef ifl^ediebanty iam longe mazim^ 

α parte facilej eraseriiit atqae aperUe ad intenigendum• Quum 

iptuTf qaae hacteniis neglecU iacebant, tine dubio multo pluri- 

bttf qnam antea inaoleecent ^ oblata est occaiio , praeclarie ingeniii 

btod indigna, abi τίι diyinandi ee exerceat et bene coepU iongia• 

piodacat Ex emendationiboe quai recepimasy niiiltae Hoetche- 

limn babent auctorem, in margine editionis eiqa propoaitae: qnaty 

st?e nobis probarentur aiye minas , desigiuTi tigU H. Idem Hoe- 

idieliiM abi gemtniiDi codicem adhibebak , et SchotU et Bftvaricam » 

^uoties hi inter st ▼ariarent, dWersiUteai iiidem in margine iodi- 

ovit, praefixa aigla oi. Hat yarietatee mg, H, deaigna?!: pro qoo 

ver. H. scribere certe praei Uliieet ; yerum in re tam leyi reprebea• 

ikneBi yix metao. Grayiua eat quod aliquando abi plsgnlaa in^i- 

<cte dMnetUcu coria impeditue fueram mg-iU ponitnr, qaaiiiUoMii 

^OBiectora detigiuinda eafet: b6c in addendU correxi. 

^ Scrib. Bonnae poaU. Non. Oct MDCGGIXIX. 



DE HISTORICIS 

QUORUM RELIQUIAE HOC VOLUMIKE CONTINENTuR. 



PUBLIUS HERENNIUS DEXIPPUS «) , Ptolemaei f. ^) , 
Athentensis , Pago Hermensis , , e Cerycom gente '} , summos 
in civitate honores adeptus est , rex creatus atque archon epo- 
nymus ; splendideque agonothetae niunere Panathenaeis fun- 
ctus ; clanis oratar atque bistoriarum scriptor ; propter quas 
fortunae simul atque industriae dotes statuae honore oraatus 
estj cuius basb cum titulo exstat. Sed longe praeclariorem 
eaeculonimque memoria dignum honorem sibi comparavit quo 
tempore , efifusis in Graeciam per Propontidis claustra Herulis, 
captisque Athems, cives secum in saltus invios ex urbts clade 
proiugos confirmovit; beUkpie ab iis dux constitutus , ad- 
vectae in Atticae oram romanae classi , cui Qeodamus prae- 
erat, coniunctus , ultionem de barbaris aliquam sumsit , tribiis 
millibus ex ipsoruin numero per occasionem interfectis ^), 
Quo facto vir eximius post quingentos annos Atbenienses armis 
desuetos ad rem gloriamque militarem revocavit : Mitbridatico 
enim bello non sua neque sponte arma moverat infelix civitas. 
Quum igitur de hac Dexippi gloria titulus statuae sileat , cre- 
ditum est prius positam esse quam illara adipisceretur : cui 
opinioni facile accederem , si historia aevi , ,,quain partim 
ex libris , partim e vita bauserit," ut epigramma praedicat, 
diversa esse posset ab illa omnis aevi , cuius uotitiam ex 
EuDapio et Photio habemus. £a in primo Claudii Gothici 

i) Nomea integram exhibet inscr. 38o. corp. inscr. graec a) Sic 
intcriptio: naon Suidat s. ?. Jilt,nnog, Dejiippum patrem illi 
tribuit 3) yid. Boeckh. ad Inscr. 4) Hanc rei gettae terieiDy 
paululum ab illa di?er8ain , quam Gibbonas , nunquam sine fao- 
noris praefatione nomiaaadus, excogitayit, nunc demum^ editit 
ab ill. Maio excerplis de sententui (p. a6 — a8. ed. Bona.} cen- 
etitacre licet. 



. DE DEXIPPO. XV 

Aug aimp desindMit; Athetiarum antem Qladem Syncdloey 

qid hoc Dexippi opas legebat ^ stib GaUieno contigi89e refert : 

necjue si eam cam eDQlinuatore Dionis^), quem Zonaras ee- 

«piitiir , biennio serius accidisse statuamns , ut ijlo ipso Claudii 

anoo primo, 269, acciderit, difficultas expediretar. Ita ai:^ 

fingeDdom erit prioroDi e^tisse editionem , de qua nemo φΐίο» 

^iain tradidit, auf concedendum, laevam homiDum in honoribua 

aestimaodis meDtem eum , quo ad maionim glorian elatus est, 

propterea neglexisse, φlia, tumultaarie a congregala muktedine 

poQatns , nullum in fiistia urbanis locum h^>eret : libromm 

feinafn extulisse , res fortiter gestas silentio traDsmisisse : — 

rem , propter eius aevi prayitatem, plane non incredillilem• 

y itam nsque ad Frobi priDcipatum perduxit , qaum iam 
sub Valeriano claruisset ^)• 

Dexippi opera , quae ad historiam pertmebant , tria legit 
Plioliua 7) : de qoibus singnlls agendum est. 

L Ta μ€τά jHiliaviQtiv , libris qaatnor oomprebeiifla j 
ex qnibiis notissiinam satrapiarum divisioDem recitat Photioe ; 
aOTptoremqae in universnm cum Arriano coneentire docat• Ad 
banc Macedonicam historiam referenda esse quae ilL Maius 
invoita Si codicis palimpsesti paginis 8t• 82• 100. lot. edidit, 
ono yerbo moOuisse ad probandnm sofficit: nquklein oratio 
Hyperidis, sive adsumpta aive ficta^ belli Lamiaci tempus 
q>eetat• Dicet fortasse aliquis , a Romana , non dicam Byxan- ' 
tioa historiay aliena non debuisee collectioni nostrae inseri : quod 
qnidem &ctum primum mole exigua horuni fragmentoram de- 
iendam , quae pefparyum Xbi locum postulant ] quum tamen 
Tel ideo qnod Uyperidis nomen prae se ferunt philologomia 
DOtitiam merentur; denique, si aliter facerem rq>reheiisionem 
noQ effbgissein ; qiium in editione Romana ceteifl quae e 
Bexippo supersunt adhaerent. Quo enim modo iis , qui eam 
Don Yidissent , constare posset me non temere iudicasse 7 

U. Χροηχην ιστορι'αν, sive annalee ^ , quam Photiiis 
σνηομορ Ιστορικόν vocat , per Olympiadas , archontumquo 
et ooDsiiIam &5toe ab historiae initiisi omiseis tamea fidm* 

5) Tn edogifl qute ill. Maiae edidit: coll« Vat. II. p. ^^0. 6) 
Emiapiiie riU Pornhyrii in f. 7} C9d. 8a. 8} Eunapias p. 58. 
L 5. IdeiD , Tita Porplk L L 



XVI DE D£XIPPO. 

' losU primordtis , tieque ad Claudii Gotliici anniim primuin de* 
dueti, praecipua circa temporuin rafdonem cura adbibita* 
Horum duodecimus liber a Stephano ethaicograpbo citfftur ^) ; 
iibi Herulorum mentio certiasime coαφrobat tocum de quo 
l%itur non midtiiol ab operis fin• afuisse : codstat igitur acrjpto- 
tem his duodecim ^chartis omne aevum explicuisse.'' £x hisce 
amalibiis Syncellam quaocunque e Dexippo habet petiisse ar- 
bitror: at CoDstantmiaoa excerpta illis prorsus alieDa sunt: 
neque enim prolixas orationes capere potuisset breviloquens 
annalium ratip', qui fere singulis libris saeculum compre- 
hendebant ; unde' Trebellius Follio ^O) Dexippum omnia brevi- 
ter perseifUuUan esse , scripsit• 

' III• Has igitur eclogas de l^tionibus ad Σχν&ικά per- 
tinefe iam Voseius perspexit ^^) : eademque earum ratio est 
quas ex titcdo de eenteatiis edidit iil• Maius. Σχν&ιχά , de 
bello Scythico vertere debebam ; quoniam illud intelligitur , 
quod j coeptum sub Decio , usque ad Aureliani pacem duravit. 
Atque hic quidetn leviter circa verba lapsus sum ; in eo vereor 
ne gHEiTius erraverim , quod quae a p. 22. 1. 20• ad p. 26. 1. 4• 
habaitur , Dexippo ipsi tribuerem , quasi orationem ad clves 
8U0• habitam, qul temerario consilio muris egredi .et cum 
hostibus confligere cuperent. Noii'attenderam ill. Maii opini- 
ODem^^) , q)istolam esse : cui ut aliquid de ^eo adiiciam, dicam, 
a magistratu^ Romano missam videri : imo ab ipso fortasse Im- 
peratore : eum se cum copits mox affuturum nunciare (p. 25• 
L 17. seqq.): lectattque esse in concioDe (p• 22. L 18.) De 
Us , si forte aliquando codicis paglna 324. plenius e litura erui 
potuerit , liquido coostabit : ac tunc fortasse expedietur de quo 
tandem oppido quibusque civibus sermo sit• Nuuc id id sententia 
iDclinat ^ haec ad primum Gothorum adventum sub Dcdo 
pertiQere credam, cuius nomen in oblitterata illa pagina con- 
spicitur ; id quod eo confirmari videtur quod de rebus ad Ni- . 
eopolim Moesiae gestis mentio iniicitur (p. 25. 1. 22. cC Syn- 
ccUum p.705. 1. 12.}• Quod si ita sit, Philippopolitani fueriQt 1 
c^pidani' a barbaris circumsessi. Non tamen silendum est 
etiam sub Glaudio Aug. ad Nicopoiim prospere advcrsus bar- 

9) 1. ▼. "ElovQoi. 10) Cordian. α. ii) Dc histor. Graec. p. »4*• 
la) Praci. aU coU. Vatic. U. p.XXVUl. 



\ 



DE ΟΕΧΙΡΡΟ. XVll 

baros pognattun eese l^) ; quo tempore , quantuin in tanta nar- 
lationam perturbaeoDe colUgi potest, Thessalonica eorum tm* 
petam fortiter sustinuit• 

Oralionem Dexippi , scribendique genus , ingeDti laude 
efert Phottos , eo usqne ut Thutydidem perspicue Ιοψιβη-- 
tm dtcat; quae mira est viri prudentis a vero aberratio. 
^ibno oiim in eo quicqoam praeter inaDein degeneris aevt 
rhetoreia agnoscet, ut mirum sit qut tam puerilia sectetur, 
ffltcr res arduas positum , {Dagna gessisse. 

Qoae de Dexippo exstant testimonia sequeotia fere sunt : 
liscRiPTio in corpore JBoeekhii n. 38ο• 
Κατά το Μτι^ρωτημα της ϋξ ^Αρ$/ου πάγου βουλής χαι 
^ζ βιηίίης των ΨΝ χαι του δήμου των ^Α&ηναιων^ τον αρ- 
ξβίτβ την του βααιλέως εν ΘεσμοΒ^αις αρχήν, χαι αρ'ξαντα 
τ^ Ιπάνυμον αρχήν ^ χαι πανηγυριαρχήσαντα χαι άγωνοΘ^ε^ 
^ησνντα των μεγάλων Πανα&ηναιων j οϊχο&εν ιερέα παναγή, 
Πίίλιον ^Ερέννιον Αίξιππον Πτολεμαίου 'ΐΕρμειον, τον ρήτορα 
'** ^^ψγρ^ιφέα , αρετής ενεχα οι παίδες. 

^AXxij χαι μύθοισι χαι iv βουλαίσι χρατίστους 

^Ανδρας άγαχΤ^ιτούς γει'νατο Κεχροπίη* 
Stv ενΟ' χαι Αέξιππον , ος ιστοριην εσαΘ'ρήσας 

ΑιώνΗ)ς* δολιχήν άτρεχέως εφρασεν. 
Και τί μίν αύτος ίπεΐδε , τά δ*έχ βίβλων άναλέξας 

Εϋρατο παντοιην ϊστορίης άτραπον. 
Ή μέγα χλεινος ανήρ , ος νου απο μυρίον όμμα 

^χτ^ίνας^ χρόνιους πρήίξιας έίξεμαθεν. 
^ήμη μίν περίβωτος αν* Έλλάία, την δ νεαν&ής 

Αίνος Αεξίππφ δώχεν έφ' ίστοριρ• 
Tovvcxa δή χαι παίδες άγαχλειτον γενετήρα 
Μορφήεντα Xi9oy dijxav αμειβόμενοι^ 

Photius cod. 82. : ^Ανεγνώσ&η Αέξιππου τά μετά !/ίλ^- 
ί^ρον^ εν λόγοις τέασαρσιν• άνεγνώσϋ^ δε αντοϋ χαι ετε^ 
fo> σνντομον ιστοριχον, f^^XQ^ ^ζ Κλαυδίου ίηιτρεχον τάς 
*^Λλαιωδεις πράξεις βασιλείας• ανεγνώσθη δε αύτοΰ χαι τά 
^^afa, εν οΐςαΐ Ψωμαίων αυτψ χαι Σχυ&ων άναγράφον" 
roi προς αλλήλους μάχαι τε χαι αξιόλογοι πρά'ξεις, εστί δ^ 
^^ φράσιν απέριττος τε χαι ογχίζ) χαι αξιωματι χαίρων ^ 

>3)TrcbeU. PoUio, CUud. la. 

^exippus^ Eunapius etc» h 



XVIII D£ EUNAPIO. 

ira/ (ως αν ri( iinot) άλλος μετά τίνος ααφψ$ίας θονχνδι-^ 
ίης, μάλιστα ye iv τοις 2χν&ίχα!^ς ιστορ/αις. 

EvifAPivs quae de GhronicU Dexippi docet, quaere infira 
p. 56. seqq. 

Idem^ in vita Porphyrii sub finem : τους χρόνους (τον 
Πορφνρ/ου βίου) ίς Γαλλιψον xai ΚλΛνίιον εϊ$ίάζ9ΐ¥ σννέ^ 
fiaiveVf Τάχιτόν τ€ nai Ανρηλιανον xcti Ηράβον χβ^ ονς 
ην XCU /ίεξιππος & την χρονιηην ίστορίαν συγγράψο^ς^ αι^ήρ 
άπάσης παιίί/ας τε χαι όννάμεως λογικής άνάπλεως. 

EvAGRivs hist. eccl. V* α4« : xai /ίεξίπηι^ ii ηλεϋττα 
περί τούτων πεηόνψαι^ άπο μν&ιχων άρξαμένψ, χα/ λι^'ξαν- 
τι ίς την ΚΧανδίον του μετά ΓaλL•ηvov βααιλείαν • ^ σννα- 
νείλητιται περί £ν Καρποί χα/ έτερα βάρβαρα Μ&νη κατά 
την ^Ελλάδα xai Θρφιην χαι *Ιωνίαν ίιαπολεμονντες επραξανφ 
(Scythica hic innuere videtur, non Ghroniconim pcuitem.) 

SviDAS β• V. ^ίξιππος , /ίεξίππου , ο "^Ερέννιος χρηματι'" 
σας, ΙΛβψαΖος ρψωρ , γεγονώς επί Βαλεριανον, και ΓαλΧι^ 
fjvov 9 χαι ΚΧανίίου ίευτέρου , xai Ανρηλιανον ^ των βασι-* 
λέων ^Ρωμαίων• 

TREBELLnJs ΡοκΜο , ίο GalUeDO , ι4•: Gothi Cjzicnm et 
Asiam, deinceps Achaiam omneini vastav6ruDt, et ab Atbe- 
niensibus, duceDexippo, scriptore horum tempomm, vicfi sunt. 

EUNAPIUS, Sophistarum vitis clarus, natus Sardibus a.547» 
Dexippi historiam ita cootmuavit, ut opus suum μετά ^ίξιπηον 
χρονιχην ίστοριαν inscriberet **). Id XIV libros continebat | 
quorum primo res ab excessu Claudii Gothici ad luliaDum 
Imp. gestas complexus , ceteris huius , quem ipse, utpote pro 
veteri religione vehemeDtiesime animatus, tanquam Deum ali- 
quem, humano genen commodatum, colebat, historiam, quae- 
que deinceps subsecuta sunt, copiose narravit **)• Finem operis 
in illo tempore fecisse quo S. lohannes Chrysostomus in exi- 
liuiri pulsus est , a, Qir• 4^4 i Pbotius dooet *6). Cui repu- 
gnare quidem videntur eclogae, in quibus (p. 96• n. 70.) de 
Fulcheriae Augustae avaritia sermo est , qwae mulier demum 
a. 4i4- imperium capessivit: mmime tamen inde coUigere 

14} Teste Photio, et inscriptione eclogaroin de iententii•. i5) 
£unapiui, ίιιίη, ρ. 6i. 16) V. imt» in teelimoniie. 



DE EUNAPIO. ΧίΧ 

iedlBima^^in conHnenti narratioDe decem atinoniiii, qui me- 
£ sant, bistoriam exposuisse: quin potins illuc degressum 
ene atppafet , nt referendo quomodo Hierax , aemulo qui vel 
ipsma nequitia superaret per Augustae avaritiam traditus , 
|ro nece Fravittae seras poenas , yerumtamen pocnas dederit, 
se solaretiir. Accedit , quod deindc de Stilichone loquitur, 
ψά din ante Pnlcheriae imperium occisus est. 

Qoani duplicem editioncm historiae Photius yidisset, G)n- 
stanthiianae eclogae, ut inscriptio docet, e secuoda sumptae sunt, 
Μ loci plurimi , in quibus scriptor rabido adversus Christia- 
•os odio effirenate indulserat, ita recisi essent, ut, Photio iu- 
dice , hiantes lacunae apparerent , et sequentia plurima labo- 
rarent <^)eciiritate. Cutus yitii culpam Photius in Eunapium 
ipeafn confert : coniecturane ductus an testimonioy non constat• 
Scriptorem mntilatum opus ita rcliquisse ut in his qiiae ma- 
Bchuit sensue laboraret , sane non probabile est. Ac fieri certe 
polest , ut non jpse scriptor , sed bibliopola , indocti amanu- 
cnsis ejpera , libros ab iis locis qui vendentibus periculum 
crearent liberare animum induxerit : qualia sunt expurgata ^ 
cfoae vocant , exemplaiia , quae in regionibus ubi decreta con- 
dKi Tridentini recepta fuerunt non raro occumint.' 

£unapii vita, ab Hadr. Iiuiio conscripta, in edltione cl. Bo-^ 
isnoadi legitur. Insanum hominis in rem Christianam odium, 
cmus in his quae ill. Maius edidit iuiquuni de magno ThecKlosio 
wdicium ntJVum exhibet specimen, deliransque superstitio in 
somnus religipnis quam sectae cui addictus erat asseclae sibi 
fioxerant , notissima sunt : notum etiam dictionis genus mo- 
Ustiun et salebrosum, de quo oimis clemeiiter iudicat Photius; 
quem de £anapu historia disserentem iam audiamus (cod. 77)• 

^Aviyvdadri EvvomCov χρονικής Ιστορίας της μετά Ji-* 
^ππο>^ νέας ίχίόσ€ως, h βιβλίοις τεσσαρεσχαίίεχα. άρχεται 
μίν της ιστορίας από της KXaviiov βασιλείας ^ ίς ον/ίε^ίπ^ 
πγ ή ιστορία χαταληγει^ άποτελευτ§ Sh εις την Όνωρίον χαί 
^Αφιαδίον των Θεοίοσίου παίδων βασιλείαν, ίχεινον τυν χρο^ , 
VW τέλος της Ιστορίας ποιησάμενος , ον ^Αρσάχιος μ^ν του 
χρνσον της ίχχλησίας στόματος 'Ιωάννου άπελα&έντος εϊς τον 
άγχιερατιχ6ν Β'ρονον ανηγμενος Ιεράτενεν, η di του βασιλεύε 
9ηος Ιίρχαίίου γυνή χατά γαστρος έχουσα χαι άμβλώσασα 
τον βίον απέλ^ηεν* οίτος δ Εύνάηιος Σαρδιανος μίν γένος 



XX DE EtNAPlO. 

knl (τάς γαρ h AvHa Sagiet^ εσχΒ naxQfia)• ivaacfi^Q 
Λέ την &ρησκείαν ων (τά ^Ελλήνων γαρ έτιμά) τονς μίν «/- 
σεβΒία trv βασι^λα'αν χοσμησαντας ηαντί τρόπω xai άνέδηΊβ 
χαχίζων διαονρΒί^ xai μάλιστα γε τον μέγαν ΚωναταντΙνον , 
ίξαίρει ie τοι)ς δυααεβεΤς^ χαί των άλλων πλέον ΊovL•avόy 
τον ηαραβάτην f χαι σχεδόν τι το της Ιστορίας αυτψ εις το 
έχεινον ^eo^ioy συνιεθίν εξεπονη^η. ίστι δε χαλλιεηης την 
φράσιν^ ει περιέλοι τ^ς αύτω των λόγων τό αλεχτρνονώ-- 
Λες χαί έλαφωδέστερον , χαί σνίοδέστ ερον, χαι od- 
χα (1. xat δη χαι Ν.) τους ιεραχωδεις ^ χαι χοραχοί^ 
δεις, χαι ηι&ηχώδεις, χαι τό ποταμωδ ες δάχρνον, 
xai τά δμϋΐα * τούτοις γαρ χαι την αλλην των ονομάτων ηερί" 
λυμαίνεται xai διανο&ενει ενγένειαν. χαι τροπαΧς μίν χέ-^ 
χρηται ηαραβόλως , όπερ 6 της ιστορίας ονχ ί&ίλει νόμος, 
αφαιρείται oi τό λνπονν ή της λέξεως εμφασις τά πολλά 
χαι άστειότης. TJj σννθ'ήχψι δί χαι Tff σαψεΐ προς ιστοριαν 
χαι ταΐς περιόδοις σνμμέτρως χαι οίχείως έχει* πλην ίνιαχον 
διχανιχωτερον /ιαλλο^ η ίστοριχώτερον μεστοί χαΧ περιβάλλει 
τον λόγον• νεωτερίζει ό' ονχ ολίγα χαι περί τάς συντάξεις^ 
πλην ούχ εις τό άχαρι , oi/d' εις τό ταΐς με^δοις λαβην 
ίπιδονναι. 

/Ινο δί πραγματείας την αντην περιέχουσας ίστορίαν σν- 
νεγράψατο, πρώτην χαί δευτέραν* χαί h μίν Tfj πρώττι πολ- 
λήν χατά της χα&αράς ημών των Χριστιανών πίστεως χατα^ 
. σπείρει βλασφημίαν, χαί την Ιλληνιχην άηοσεμνύνει δεισιδαι- 
μονίαν, πολλά των ευσεβών βασιλέων χα&απτόμενος * έν δε Ttj 
δευτέρα}, ην χαί νέαν εχδοσιν επιγράφει, την μεν πολλην 
νβριν χαί άσέλγειαν , ην κατά της ευσέβειας έσχέδαζεν , 
νποτέμνεται, τό ih λοιπόν της συγγραφής σώμα συνείρας, 
νέαν εχδοσιν , ως εφημεν, επιγράφει, ετι πολλά της έχεϊσε 
λύσσης ύποφαίνουσαν. άμφοΐν δε ταΓ^ έχδόσεσιν iv παλΜ-- 
οΓς ένετύχομεν βιβλίοις , ιδίως εχατέραν έν ετέρι^ τευχει 
χαί ετέρψ συντεταγμένην • {ξ £ν αυτών χαί την διαφοράν 
άναλε%άμενοι εγνωμεν. συμβαίνει ουν έν Tfj νέα έχδόσει πολ- 
λά τών χωρίων διά τάς γεγενημένας τών ρητών περιχοπάς 
ασαφώς έχχεΐσ&αι , χαίτοι φροντιστής έστι του σαφούς • αλλ' 
01(0 τρόηψ λέγειν οϋχ εχω, μη χαλώς χατά τάς περιχοπάς 
άρμόσας τους λόγους εν TJj δευτέρα έχδόσει τόν νουν λυμαί" 
νεται τών άναγινωσχομένων. έν οϊς χαί το τέλος• 



DE PETRO. XXI 

ΊίΈΓΓΚϋΒ , cui a dignitatibus magishi et Patricii cogno- 
baeseruQt , Thessalonicae natus , a Procopio Illyrius di- 
dfor *'') : non quod natione ad Illyricam gentem pertineret, 
^am quis iilo aevo vetercs Illyrios ab aliis gentibus , qui istas 
regiones incolebant , distinxisset ? ) ; sed quia dioecesis Mace- 
dmia sab dispositione Praefecti Praetorio per lUyricum erat. 
Hic causis agendis Constantinopoli occupatus., quum propter 
flDg;uIarein eloquentlam persuasiouisque vim celebraretur *•) , 
λ lustiniaiio Imp. a. 534- legatus ad Anialasuntham destina- 
tos , quia mterim Theodahadus regnum arripuerat , Aulooae 
sobstitit, et anno demum sequente cum Imperatoris mandatis Ra- 
▼emiam pervenit: tunc vero , ignavia et timore bominis callide 
neos, Theodafaado persuasit ut se Augusti fidei permitteret , 
Ualiaque universa concederet ^^). Quae qnum ipse Constanti- 
Bopolim renuntlasset , iterum cum Athaoasio Ravennam missus 
est , ut illis agentibiis quae rex Gothus promiserat ad exituin 
perdacerentar : verum is , Mundo interim cum exercitu in Dal- 
matis caeso , spretis quae convenissent , violataque legationum 
lanctitate , illos in custodiam dedit ^) , neque prius redeundi 
&caltas concessa est quam a Vitige fere post tres annos^ drca 
finem anni 538. Sed hoc incommodum Petro insigni honore 
rcpensatum est, collata dignitate magistri officiorum^i). Postea, 
aniH> fere 55ο^ iam ad patriciatum eYectus^), legatus in ori- 
eDtem missus est ad inducias cum Gbosroe componcndas ^) , 
mide tameii re infecta rediit: mox, a• 552^^), delectus est ut 

17) Goth. I. 3. p. 3i6. ed. Par. , 18) Ibid. — Menandcr^ inrra^ 
p. 439• 19• ao. 19) Procop. Goth. I. 6. p. 3aa. ao) Ibid. 

1- 7. P. 3a5. ai) De magitterio oificiorum legendi iant lohan- 
nes Lydoe de magietr. IL 10. a5. a6., 1Π. 40• ^t Yalesiue ad 
Annn. Marc XXYL 5. Ex di?er8it8imorum negotioriiiii procura- 
tioae, pro noftra opinione ridicule coagmentata, conflatum, 
complectebatur, ut nostro sermone potius quam Pannonica latl- 
nitate utar: das Minieterium der auswdrtigtn AngtUgenhtiien <, 
die Atmter dts Hofmarschall$ ^ Ceremonienmeisurs und Gent' 
ralpostmeisteri , und die Direction der Gewehrjabriken, aa) 
Patricius a Conttantini M. aetate eum locum in aula obtinebat 
nt Britannoroin lingua apposite α privy Counsellor diceretur* 
Hic digniiatis gradus coniiingebatur cum eo ofBcio in quo alt- 
quis aliae constitutas erat: ac Petrum qiiidem nostmtn usque 
ad morteiD in magisierio permansletc constat. a3) Procopius 
Goth. IV. la. p. 591. a4) De anno quo nuncii linperatoris 

cnm Vigilio egeruot, d. Gieselprus a tne contultus respoodit 
ee plane Mansio asseuuri qui illud a. 55a. contigUse staiuaty 



XXII D£ ΡΕΓΚΟ. 

cum Vigilio Papa , qui Chalcedone detiiiebatar , de negotio 
triam (^pitulorum ageret. Vigilius ubi, quae tunc acta eunt , 
narrat, Petrum exconsulem , patricium et magistmm vocat r 
xnox magnificum virum et referendarium : qui tunc exconsui 
dicebatar, erat quem Imperator consulatus codicillis omave- 
rat 'j eum postea in Byzantino imperio , rei dignitate paula- 
tim immmuta , consulem et hypatum dixerunt• Decem deinde 
annie interiectis , a. 562., pacis negotium cum FersU iterum, ac 
feliciore quidem e>[itu, suscepit, ignominiosa quidem, sed pro 
exhaustis iinperii yiribus necessaria, pace in quinquaginta annos 
composita ^^). Ubi quum a legato Persico super Suania , quam 
Petrus repetcbaty fallaci spe pFoposita, ad regem Chosroeia 
rciectus esset, anno proximo hunc adiit: verum frustra. Έχ 
qua l^tione Byzantium reversus, haud multo post ohiit^)^ 
a8 fere annis post primam legationem Italicam ; relicto fillo 
Theodoro , qui iam a. 565. dignitatem paUis obtinebat ; mox 
comes largitiooum factus, atque a. 5;;6• ad Persas missus 
est 37). Christianum iuisse Petrum dubio caret : quippe qui ia 
legatione Persica ut natalem Christi Domini, £piphaiiiainque 
celebraret , substiterit 28) ^ atque cum Vigilio Papa de rebus 
quae ad dogmata pertinent egerit. 

Hic Petrus inter coaevos incredibili quadam flomit laude 
et gloria: cuius rei testimonia iufra posui. Praeter eloquen- 
tiam , atque unicam in persuadendo vim , summam io rebus 
tractandis sollertiam, diligentiam iDdefessam, legum cogni- 
tionem accuratissiinam , eruditionem oiimigenam , ei tribuunt ; 
tum vero amoenum ingenium ,, mitemque animum : in quo 
cum unico cuius verba ad nos pervenenint obtrectatore ^) 
ita conscntit Petri cliens lohannes Lydus , ut hoc certe con- 
8tet, beneyolum iuisse, liberumque ab omoi arrogantia. £tiam 

corrigcnduinque in subscripUone epislolae encydicae cenieat: 
P. C. BasiUi XI. 
a5) MenanJer, p.346. sqq. ed. B. a6) Ibid. p. 373. 17. 37) Vide 
Valesium ad p. 319, 8. ed. B. a8) Ibid. p. 364• ai. seq., qui 

I0CU8, ab ili. Maio animadversus, Fabricii diiigentiam fitgerat Sed 
nomen Petri ad rem probandam parum efBceret: lohanne* enim 
Lydus vU nomiue tenus Christianus fuit; neque co magis lo- 
bannes Siobaeus : lacobum mcdicum, natione Achivum, paganum 
religioac fiiisse , diserte narrat Marcellinus in Chrou. eub a. 462. 
ag) Procppius Anecdot. a^^p•?»•: ^Q^op i^ καΐ ώς ζχιύτ» if^i- 



1% PETRO. ^ XXIII 

^iBumteiik a Corippo boni oognomiiie insigmtor ^ , ut olim 

lez AoGtis• Quae tamcD virtutes noB obstant quominus vere 

Procofmis ei exprobrare potaerit iuracidsimam fuisse , atqne 

flieipl^Mli cUTitianun cupiditate incensum <^): ayaHtia enim 

ψΛά orientis popnlos, ad servitutem prolapsoe, persaepe 

i^Tirdmm mmime malOTum animos inyadit: quorum bo« 

eo tantum elucet , quod netpie cmckliter agunt numonuii 

L, neqiie ins yiolant; quales sunt fere si qui interTur- 

viii boeu dicantur. Iti quo genere illikstre exemplum erat 

mea Mohammedes eetiex, Algeriae satrapa. Nihil hoc 

ΤΙΤΟ mitiiis , eibsqtie fide data nihil sanctine : at idem non 

folum nisi paeem ab eo redemisses , pU'aticam exercebat ; yi* 

dataqoe , tme nia cnlpa , pace 9 gavisttm esse credo ; verum 

cdun qnotidie per vesperam aureis numerandis se delcctabat. 

PrsediTitein certe imsse Petrum inde coUigimus , qaod insuk 

Acomtie, in qua ootis fodioae exercebantur, int^ra pro fundo 

ad cQBk pertiBebat'^)• Eadem eervitatis miseria viros quamvis 

Vnioe immaiiiesiiiia principis iussa pro numiDis oracuUs exaequi 

eogtt , qaasi niliil arbitrio suo relictum sit : itaque asseverare 

ncm auderem calumAiam esse Prooopii nairantis Theodahadum a 

Petro ad Amalasaiitbae necem ineitatum esse ^): nisi causa 

φΐβπλ affert cur Theodora exitium infelicis regioae machinata 

eaeet tam parum credibilis foret j ut hoe quoque crimen ina- 

kdictis vesanae impudentiae accenseri posse confidam• 

Petro Patricio Suidas Ιστορίας tribuit : unde petitae eclo- 
^ae in utroque titulo de I^tionibus exstant : quarum prima 
ad imperiam Tibeiii , ultima ad res a luliano , adhuc Cae- 
sare , snb auspiciis Gonstantii in Gallia gestas pertinet. Qucxl 
ύ nlterras progreseus eeset , b qui eclogas confecit non magb 
io Petro quam in ceteris ultimam operis partem neglexisset s 
itaque eum finem fecisse iibi Eunapius res plene naiTare inci- 
piebat non dubito. Verum in quo tempore historiae suae 
initium constituerlt , ea quaestio non aeque certe expediri po- 
test : regum tamen Uberique populi Romani teaipora tractasse 
non credfdeHm ; quum propter ecloganim ex uoivcrso hoc lem- 
pore deBsctum^ tum quia non video quid hommem Bjzantinum 

3o) Corippae de laud. lust 1. a4• ^i) Procop. 1. l. 3a) Her- 
moUu» in eihnicis Stephaui s. τ. 'jixCyat. 33; Anecd. 16. p. 4;. 



IXIV ΡΕ PETRO. 

iDipellere potuerit ad ecnbenda quae , ut quisque pro&xiue aut 
brevius narrata quaereret, vulgo invenid>antur. Non ta r ne n a. 

Tiberio iocepisse, — id quod per se omni careret probabilitate, 

sed iam de Augusto , Triumviratusque tempore egisse , probant 
fragmenta quae in libello Seguieriano de sjntaxi inveni '^). £x 
hisalterum apud Dionem Cassium iisdem prope verbis l^itur**), 
quod de fr. 4• 5. p. ia3. ed. K, collata legat. LII. p. J^ai• 
Ui'sini, observavit Valesius: unde coniectura certa orllur Pe- 
trum nihil aliud quam Dionis bi*evianum confecisse quatenus 
huius historia |)ateret. lam vero quum contiDuator Dionis, cuius 
eclogas ill. Maius in titulo de sententiis invenit , quantum spa- 
tia metiri licet, non multum infra Constantmum M. descen- 
derit , non temeraria hariolatione mihi persuasi eum non di~ 
ΎβΓβυιη a Petro esse : ad quam firiuandam nonnihil accederet , 
81 exploratum esset impei^atorum nomina quibus ista apud 
Maium pro lcmmatis dtstinguuntur in codice sic posita esse : 
nam eadem ratione grammaticus ille qui de syntaxi scripsit , 
Petri opus in partes distioctuin inventt : certe oon libro- 
1'um numeris ; quos , ut semper alias , posuisset. 

Praeterea idem Suidas Petro opus π€ρι πoL•τucης χατα^ 
στάσεως adscribit: quod ill. Maius illos anonymi scriptoris 
de re publica dialogos esse coniicit quorum Photius cod. Ζη. 
mepiiiiit , ipse autem e palimpsesto Vaticano ampla edidit frag- 
menta περί ηολιτιχης επιστήμης inscripta. Equidem iDscripti- 
onis dlversitatem omittam , neque negabo Petro placere po- 
tuisse ut libros sine nomine ederet : attamen vix credibile τί• 
detur rem Suidae compertam docto curiosoqiie Photio non 
iDQOtaisse ; aut contra , Suidam silentio transiisse illud opus 
quo Petrus Lydo teste de magisterio officiorum exposnit ^) ι 
quutn id tamen ία ίοιηίηυιη manibus versaretur decimo saeculo. 

34) £« posita sunt infra p. i36. 35) Petras: άηεϊηε τ^ϊς povUv- 
Ίκξς έχ^ημην ^ω *ΙτκΙίας. Dio LII. 4ΐ• Ρ• 693. 34• ed. R. nal 
TiQoattnftne (1. xai προς άπ€ίπ€) πάσι toic fioulfdovat μη ix- 
ΰημίί^ ίξω της Ιταλίας, Hunc locum adiumento indicis Rei- 
niariaDt iudagare potui; is qui alteri fragmeDto respondet, nisi 
casu oblatus, haud facile invenietur. Qnottis cnim qiiisque adco 
iudefc88U8, otioque instruclus est^ ut qiiatuor vocabula pcr tok 
\ libros quaerere suftiqcat? qiium ne illud quidcjnconsLetcerlum 
fsse ADtoDii Qomeii, uuu errore poaitum pro Antouini. Verbo 
quidem dioniCiiy eaepe utiiur Dio. 36) lnfra iu teat. 



DE PETRO. XXV 

^■■■™ manifesto hulus partes sunt quaeeimqu• e Petro ma• 
yUu exetant inserta caeremoniali CoDstantini Porphyrogeniti : 
UkjoI aotem eum auctorem non aoluin capita primi libri 84• 
ct 85• 9 quibus eius nomen praefiiuin diserte legitur , vemin 
decem qoae continuo sequuntur, usque ad g5. ; ubi saepe, 
T. ^• 86. 87• gS. de lustiniano tanquam imperante quum 
scriberoitur , sermo est. Petita autem es5e haec omnia 
e Ifliro de officio magistri satis inde colligitar quod auctor 
praectipae id agtt , ut doceat quae partes magistri sint in rebus 
tracUt ; magistroruroque nomina ponit , qui in ea digni- 
foerint quo tempore Leones, avue et nepos y Anastasius- 
^ie et lastiDus imperiuni suscepenmt. 

XJtmm hoc in volumiae an alibi Petrus exposuerit quae cum 
Cbosroe de paoe componenda locutus esset'7)^pro inconiperto 
reKnqQO• Sermonis rusticitatem in eo r<epreheiidtt Menan- 
dfer, qoam ee verbis Atticis matasse ait quum colloquia ista 
re feirct : iustamque eese reprehensionem ei iacile credimus : 
Bam in capitulifl quae in caeremoniali exstant graedtas ad 
iMrbariem , vulgaremque sermonem manifesto inclinata , imo 
ΒΒλ in banc conversa, conspicitur ; neqae edogae ex hietoria ab 
kfea labe immunes sunt. At, quae e libris n$^i ηοΧιτιχης 
ίηατημης in luminis oras reduxit Maius, summa elegantia, et 
paene intemerato Attico sermone scripta sunt. Quum autem 
Pctrus sw aevi homiQibus, qui ea fere lingua utebantur quae 
mmc apud Graecos obtinet γ loqUeretur , non Teterihus Atti- 
cb, senno eias , pro grammaticorum sententia vitiosus , noa 
impediebat quo minus, si vis persuadendi ei inesset, homi- 
mimmentesoratioDeflecteret. De qua viri eloquentia, ceterisque 
dotibas, testimonia quae hic subiuugo loquuntur. 

IoiLA]i9ES Lydus de mogistratibus IK aS. 26. : τοίς ii 
ίμΜίρομένοίς τον ς εψΒξης μη αγνόησαν, μαγ/στρονς αχρίς 
-ημων^ αρχ4σ€ΐ προς MaaxahOp Πέτρος δ πά%τα μβ/αλό- 
φρων, χαι της χα^λου Ιστορίας ασφαλής διδάσχαΧος ^ δι* 
ωρ αντος ini του λιγομένου μαγιστηρών άνεγράψατο. προ^ 
ηλθΈΡ ουν η δνναμις int πλέον της άρχης • ου μόνον γαρ 
τάς των εθνών πρεσβείας νφ' εαντω τίλονσας ο μύγιστρος 
εχειν πιστΒνεται , τον τε δημόσιον δ^όμον, χαι πλήθος εμ- 

3;) Ifeaaader , ρ. 4^9• 



XXVI DE PETRO. 

βρί^ τύρ πάλα* μίν φρονμ$νταρΛαρ νυν ϋ μayίστρ^mί^ϋSr , 
ttjy ts TW οπλω¥ χατίχσχίνηρ xai {ξονσία¥ ^ αλλ' Sn, tccti 
την των πολιτικών πραγμάτων * xai διαφ$ρ6ντως ΓΙέτξ^ος 
ο$τος, δ πολύς, ό μηδενι ταΖς άρ^ταΐς χατά μηϋν διντερος^ 
διααωζΒΐ μίν γαρ χαι φρουρεί την ανλην , xai την Ύθίβ /Licu•^ 
χην ούχ άπθ7ίτν€ΐ μεγαλειότητα , ην ίγγνς άπολομένψ αβ^Χ-* 
τερίί} των προ αντον, οία σοφός χαι iiu παντός^ τοις βιβλιοις 
προσανέχων^ άποχα&ι'στησι• τους ϋ νόμονς εϋως , ^VTreQ 
τις άλλος, οίς ^ξ άπαλ»^ οννχων άνετράφη (1. ένετρ• Ν.) 
συνηγόρων τοίς δεομίνοις, άρχων τε μέγιστος, χαι άΙ^ι'αν οφρνν 
της ^ονσία^ άνατείνων εδείχ^η, χαι διχαστής δξνς, και το 
δίκαιον χρίνειν εlL•xριvως επισταμένος, χατά μηδίν αΰτορ 
νπτιαζουσης της τύχης• πρ^ος μεν γάρ ίστι xai με^L•'χιoς • 
αλλ' ούχ ευχερής , ούδ^ προς τάς αιτήσεις εξω του νόμον 
χαμπτομενος • ασφαλής δί ομού , xai προβλίπων τάς ορμάς 
των προσιόντων* μηδένα χαιρον ταΐς ρφθνμ/αις παραχωρώρ• 
την μεν νύχτα τοις βιβλίοις , την δε ήμέραν τοϊς πράγμ<χσε 
ίγχειμενος , μηδί αυτήν τήν μέχρι της αυλής εχ της οιχι'ας 
hf ο/αλέαις διασυρίζων απλώς, ζητήμασι δί λογιχοίς, χαι 
άφηγήσεσι πραγμάτων αρχαιοτέρων μετά τών περί ταύτα σχο^ 
λαζόντων είλούμενος. χαι χαιρος ουδείς αύτ(/ διδαγμάτων 
έστιν αμέριμνος • ώς τους τών λόγων έξηγητάς δεδιέναι τήν 
προς αυτόν εντνχίαν * πράγμασι γάρ αυτούς χαι στροφαίς 
περιβάλλίΐ, μετρίως ύηελέγχων, ώς λέγοιντο μονογ , ούχ εισί 
δέ τοιούτοι οποίους αυτούς ή φήμη διαθ-ρυλλεΓ^ εμοι δε μά^ 
λίστα σχοτοδινίας ου μιχράς άναχινεϊ ή προς αύτον συντρ 
^εια• χί*ίρω γάρ αύτ^ ort χαλος αμα χαι ελεύθερος, χαι 
τύφου χαι χορύζης έχτος , άστειός τε χαι χοινίς ' αλλ' έπΐ" 
σείει μοι ως εϊρηται , φροντίδας ου μιχράς, μηδέν &ν επί-- 
στασϋ'αι δοχώ προτείνων εις ζήτησιν , τα δί παντελώς ηγνο^ 
ημένα παρεισάγων ώστε με τάς πασών ισχυροτάτας εύχάς 
μελετγν, μηδεμίαν αυτόν άβατον έμοί, ώσπερ εΐω9εν , επι^ 
ροιζήσαι &εωρίαν. 

Paocopius, Goth. Ι. 3. ia f . : Ό βασιλεύς Πέτρον ^ ϊλ- 
λυριόν το γένος , έχ Θεσσαλονίκης ορμώμενον , ές τήν '/ία* 
λίαν εν&ύς εστελλεν , ενα μεν οντα τών εν Βυζαντίψ ρψο* 
ρων, άλλως δε ξυνετόν τε χαι τι^αοι^ χαι ες το ηεί&ειν ixa^ 
vbv ηεφ^χοτα. 

Idcni, Anecdot. 24. : Πέτρος roy άπαντα χρονον ήνίχα 



JM k:tro« xxyu 

ίψ^ roS μϋ^^ίατρον χαλουμίνηρ §7χ$ν άρχην^ dsi χα9>ιμίρ(χρ 
aitmig (τονς σχοΐΜρώνς) xXonatg dμv^'ήτoις άτιέκψοίί. πράος 
^ Y^Q ηΜ, χαί ως ηχιστα υβρίζων ίΐόώς , χλίτηάηατος oi 
M^pmrioy άτΐάττοη^, xai ρόπου αίσχρον άτεχνως ίμηλαος• 

SuiBAS S. ν. Πέτρος δ ρήτωρ^ 6 xat μάγιατρος χαι Ιστο^ 
ραίς, ηρ^σβ^ντης ως Χοσροψ σταλ^/ς ,^μάΧα έμβριΘ-ής τ$ 
ψ9 xmi ατάλωτος εν τφ ρητορενειρ, τψ χαταμαλαξαι φρονή^ 
μ&τΛ βαρβαριχα^ σχληρά τε χαί ογχώδη" εγραψεν Ιστορίας^ 
mei n^i ηολιχίχης χαταατάα$ως• (Quae sigois incliui Menan- 
M Tcrba santy servata in edogis de sententm, pag. 4^9• 
39 — ai.€(L B.) 

MzifAHDERy p. 546, 22. ed. B. : Πέτρος — άηοχρωντως 
hamf της τε άλλης παιδείας ^ χαι της τωρ νόμων. 

Idetn ρ. 368. ι. Cbosroes ad Petnim: oidi αντος ai , ω 
Ύ9ψαίω¥ πρεσββντά, ωσπερ είχος εν TOauvTji φύίθ0οφί(( τβ- 
^ραμμένον, ξ τιερίΒΪναι τοις ρήμασι μεμά&ηχας, μεμφθει'ην 
— μη ηει&ειν μαθών. 

Idem ρ. 576. ΐ2. lohannes legatus: Πέτρος — ίμηειρίφ 
MfkBfv και δεινίτψν πείθονς — οίος έγένετο ηαραχρονσασ&αι. 

Idem ρ. 4^8. 2θ• : το χθαμαλωτερόν πως εστίν ζ των 
%B9y — μετέφρασα ές το άττιχωτερον. 

Cassiodoiiitts FOriarum Χ. 19• nomitie Theodahadi regis: 
▼ir doqaentiseimus Petrus legatus eerenitatis vestrae, et do- 
dnna summus , et conscientiae claritate praecipinis. 

Jlnd. X. 22. eiiisdem noniine : per virum disertissimiim 
Petnim. 

Jhui. X• 24• nomine Gundelmae reginae : vediente τίτο 
sapientissiino Petro. 

HzaifOLAUS 9 epUomator Stephard de urbibus , s. v. ^uixo^ 
fiu : Ιίίχονί^ις — νήσος διαφέρουσα τφ πανενφημψ πατριχ /f^ 
Moi τψ (Ι,τάΝ.) πάντα σοφοτάτψ μαγίστρί^ Πέτρφ, χειμένη 
νααηιχρν — ^ Χαλχηδονος. έπιχέχλψαι δί δια το πλήθος 
W εν avTfi τιρος άχόνας πεποιημένων λίθων. 

CoBiPPUS de laudibus lustini Ι. 24• 25. : 

Successorque boni, redivivaqne gloria Petri 
Hic Theodoms adest^ patria gravitate magistcr• 



XXVm BE PRISGO. 

Panium, unde PRISCUS, qnem alii minus definite Thra- 
cem vocant^e) ^ Fanita dicitar , oppidum erat Europae , unias 
e sex provinciis dioeceseoe Thraciae, qiiae Chersonesum conti- 
nebat, atque id Propontidis ora inter Heracleam, olim Periii- 
thum, provinciae metropoUin, et Seljmbnam terminabatnr^^J • 
incertis, ubi in mediterranea porrigebatur , finibus; Aenaniy 
quaeque ab iila versus occidentem iacent oppida, ad Rhodopffm 
provinciam pertinuisse compertum est. Panium ipsum in 
littore (Propontidis) prope Heracleam (Pennthum) , itaque inter 
iUam et Rhaedestum situm fuisse , Suidas docet ^) : apud 
Geograpbos veteres , ipsumque Ptolemaeum , ems mentionein 
frtistra quaesivi. 

Priscus , teste Suida^*) , de historia Bjrzantina , rebusque 

Attilae ♦') (ΐστο^/αν Βνζαντιχην χαί (τα) xocra *Αττήλαν) octo li- 

broe scripsit ; quae verba quaestionem moverunt geminumne aa 

simplex fuerit opus ; equidem non dubito unum fuisse. Veruta 

etsi duo fuerint, ad utrumque cei*te pcrtinerent eclogae de legati- 

onibus, quorum inscnptionem historiae Gothicae retinere debui: 

oemo enim dtd>itabit eclogarii codicem ita inscriptum ftiisse• 

Suspicor autem , ut Procopianae historiae , ita huius partibus 

diversos titulos fiiisse inditoe : aliam inscriptam fuisse τα 

χατά *Αττήλαρ^ aliam Γοτθτχήν ^ idque ab imperito homiiie 

ad universum opus translatam esse. Α quo tempore historiam 

inceperit Priscus, expediri non potest: sed nullius rei quae 

ante annum 4^3. gesta eit mentio ex eo a£Eertur• Asparis, 

filiorumque caedem, quae a. 47 1 • Leonis Imp. 1 5• patrata est , 

a Frisco narratam esse , Evagrius docet^) : unde colligimus , 

quum Malchus annum 474• Leonis 17. ίίβίοτίββ suae initium 

fecerit, Priscum ad eum substitisse• Unde patet qoam ahsurde 

Suidaseum sub Theodosio iuniore scripsisse tradat. 

Longe optimus omnium sequioris aevi historicomm ; iage- 
nio, fide, sapientia, nuUi vel optimorum temporum po^aben- 
dus ; el^ans quoque et sermpne satis puro usus^ laudem atqiie 
gloriam quum apud coaevos tum inter posteros merito adeptus 

38) V. Fabricil bibl. ^. VII. p. 539. y. $9) cf. Gon»iaiitinum de 
caeremoniis II. 54• p. 795. cd. B. et Ammian. Marcell. XXVIJ. 4« 
40) s. V. naytoy, 4.O ''^* ΤΙ^ίοχος» 4^) "^i^i"™ in Suidae 
ct Eudociae libris χατα "Ατταλον pro *ΑττήΙαρ iamdiu auimad^ 
vcrsuiu et corrigi iuesum eet 4^) H^<^ ^ccl. 11. ifi. 



m, PRisco. XXIX 

0t\ cm etiam aValesio etGibbono^, snmmie viris, hndari conti- 
^L• Rhelor dicttur, at idem sophista^^) ; unde colligimus Don 
a«adi<3iim ConstantiDopoU ^isse, sed oratoriam artem ibi do- 
liaee• Cetemni de eius vita hoc tantumcomperimoe : receptum 
ia aBMcHiaiii Mfudmiiii , viri illo aevo prinmrii , cuin eo ad 
Attifcim 9 et postea , MarciAio imperante, in Arabiam Aegy- 
ftmaqne profectum esse^^)• Qai Maximinus quiiin absque dubio 
poguiiis esset) (Christianus enim nunquam animuin iDduxiseet 
«t Blemyis de sacris in Philai*um insula celebrandie concede^ 
donet^ foederisqae tabulam in illo templo figeret) coniectura 
mnt per ee Talde probabilis Priscum quoque antiquis eacris ad- 
^BctmQ fiiisse, magis adhuc confirmatur• 

£idem Prisco Suidas praeterea tribuit Declamattones et 
Epistolas. 

Testimonia de Prisco: 

SinoAs 8. y.: Πρ/σχος ΠανΛ^ς, σοφιστής, γεγονώς ini 
nmp χρόρωρ θεσόοσ/ου τον μιχρον• εγραψΒν ίστορίαν Βυ^ 
ζβντΕχηψ xai (ins. τά) χατά ^ΑτταΧον (^ΑττηΧαν) iv βιβΧίοις 
«otri• y μΈλέτας τβ ρητοριχάζ xai ίπιστοΧάς, 

£vAGaivs htst. eccL Ι. 17• : iv τούτοις τοΓς χρονοις i 
ι»Χνς τω Χόγψ πόΧεμος huxivrjfto ^ΑττίΧα τον τύν Scv^r 
ββίοιλέως^ ορ περιέργως xcu ίς τά μάΧιστα Χογιως ΙΙρίσχος 
i ρητωρ γράφει ^ μετά ηοΧΧης της χομψε/ας διηγονμενος 
tmmg τβ χατά των ίφωρ χαι εσηεριωρ έπεστράτενε μέρων , 
Λις τε χαι όσας πόΧεις εΧών χατήγαγε, χαι ίσα ηεπραχώς 
Tm έττεν^ν μετέστψ 

Idem V. 16. : ix πρεσβείας ii των εσταρίων Ύωμαιων 
*Αρ9έμΐ9ς βασιΧενς των ^Ρωμαίων ίχπίμπεται, φ Μαρχια^ 
νίς 6 προίην βεβασιΧενχώς την οίχείαν χατηγγύησε παΐδα. 
ίκπίμπ^ίη ti στρατηγός χατά Γιζερί'χον Βασ ιΧίσχος , δ της 
Αέαντος γνναιχος Βηρίνης άδεΧφός, μετά στρατεύματος άρι^^ 
σιΜην σννειΧεγμίνον. απερ άχρίβέστατα ΙΙρΙσχψ τφ ρι/το^)» 
πεπόνητεα ' Βπως Th δόΧφ περιεΧ^ν ο Αέων^ μισ&όν ωσπερ 
άποδιδονς της ές αντόν προαγωγής, άναιρεΖ ^Ασπαρα την 
άρχην αντψ περιβ'ίντα , παΐδάς τε αντον Άρδαβονριον χαΐ 
Πατρ/χισν^ ον χαίσαρα πεποίητο πρότερον ϊνα την ^Ασπα* 
(φς ευνοιαν χτησψαι. 

4i; Snldaf et ETagriuij infra. 45} Priseus p. i53. i4• ed. B. 



XXX DE MALGHO. 

JMfALCHTJS , Philadelphiensis, ex illa Phikddphki qaae 
in Palaestina est , ut recte e Domine vin Syriaoo^ quum plura 
ha vocaimtur oppida, iofert Fabricius, sophistam Gonstatiti^ 
Qopoli egit ^). Eius historiam , φ^ Priscum continaavit , 
ab a. 474* 9 decimoseptimo Leonis Imp. , usque ad mortem 
Nepotis ^7) ^ qui a. 4^• occisus 6st , septem annomm res to- 
tidem libris, quoe Βνζϋίτηαχά inscripdit , persecutam Photius 
legit: atqae intra hoc temporis spattum eclogae de legationi- 
bns, quasque ex aliis tittdis Suidas servavit, comprehenduntur; 
ut certum sit IHteratas Constantiiii Porphyrogeniti operas nifail 
amplins habnisse. Monet tamen Photius, his libris opus ad 
tenninum quem auctor sibi proposuisset perductum non esse: 
ipsom inniiere plura se additnmm ei vita suppetat : quum igi-* 
tur Suidas Malchi historiam usque ad Anastasium deductam 
esse scribat, non contradicam , si quis sibi persuaserit ulti- 
ma parte tnincatam ad Fbotium Gonstantinumque pervenisse; 
integram ef innotuisse qui paulo post IustiniaDum Imp• 
lexicon de scriptoribus oompoeuit quod Suidas compilayit. 
£didit certe Malchue niortuo demum Zenone, cuius ignaviam 
probraque mansurae mfamiae tradidit : ac tanta quidem cunt 
libertate ut etiam eub miti Anastasii imperio miraodum sit 
maiestatis poenam evasisse qui talia contra decessorem Pnnci* 
pts, praesertim qtii Angustae maritus itierat , auderet. Venun 
non nnicum hoc est stib imperatoribas Byzantinis mirandae 
in scribendo libertatis exemplum, (brtasse a contemptu litte- 
rarum ortum: nam Tiberius, valde in iis versatus, quaecim- 
que edebantur anxie scrutabatur, crudditerque vindicabat. 
Magts etiam miraniur Eunapium non morte poeDas dedfsse 
pro his quae quemvis Christianum non Tninus quam Principed 
laederent. Malchum Don maledicentiac sed veritati studuisse 
cernimus. Difficilior ad expediendum inde oritur quaestio quod 
Malchus historiam a G)nstantino M. inchoasse a Suida dicitur r 
in φΐοκί tam disertum tcstimonium suspicio eriOris eo minu9 
cadit quod Photins e primi libri initio constare docet, aliosi 
eiusdem auctoris atque argumenti praecessisse. Casus autem 
efficere non potuit ut pars siipcffstes operis initio ac fine? 
truncati inciperet ubi Prisciis std)seterat : itaque nccesse est 

46} SuiUas 8. T» Μάλχος^ ί^η) Photiu• cod. 78. 



DE MALCHO* XXXI 

fll porCem qpae praecederet ab aliquo qui catenani hbloriae 
tm&Qehatj caiusmodi plores exstitisse cotistat, recieaiii; aut 
V a Constaiitino M• tis(jue ad Priscl fin^n direrso opere 
QOBprdietieas ibisse. 

Ingeiiio et doqnentia infira Friscum, a Photio quidem, qm 
OB canoois historiae instar eeee ait , tiltra veritatem laudibus 
dtfns , tamen inter valde bonos historiae auctores DumeraDdus 
eA. Α Clirifltiana religkme non alienum fuisse , Photius per- 
Άλι quod per se param est; vennn id ipsum, ut a Clas- 
ao iQter confabalattonem mihi obsenratnm iuit, plns quam 
TB ΆχΒΆ cadere Tidetnr qui Pamprepto tam aperte &yeat. 

&iidas 8. T. : ΜάΧχος Βυζάντιος σοφίστής• ε/ραψ$ψ 
mo^imy ani της βασιλ$ίας Κωρστιχρτίνον j xai ^ως *^να- 
nracnW, iv ζ τα χατά Ζήνωνα και Βασιλ^σχον, και τον ίμ- 
Ι Μ^ησμοτ της ίημοσ/ας βφΧιο9^ήκης^ ual των αγαλμάτων του 
Α/γονστίίορ^ xai αλλά τίνα ίΐίξέρχεται μάλα σ(μνως^ wai 
ί^Β/ψίίας Λήίην •άπο9ρηνων αυτά. 

Ρηοτπ« cod* 78• : *^ν(γνωσ9η Μάλχου σοφιστου J5v- 

ζίκιτιαχά y €v βιβλ/οις hna• αρχΒτ<η μ^ν ίξ ου Αέοντα τον 

pwiXim ή ^όσος έπΐ£ζ$^ τούτψ ti της βασιλείας έτος Ιτττα- 

waMxarm^ ηαρ€τ$ίν$το * διέρχεται ϋ την τε Ζήνωνος ανάρ^ 

(ψτψ^ leat την νπερόριον της βασιλείου ίόξης διατριβήν , 

ud τητ Βίκσιλίσχου άνά^ρησιτ, xai την της άλουργίδος dno^ 

$tQtv, xai την int Tfj βασιλεία ηάλιν iia^<f«y Ζήνωνος , τήν 

ff του ηροειρημένου Βασιλίσχον δια ξίφους άναίρεσιν , ^ς 

η» γυνή *αι τίχνα ηαρανόμγ χρίσει έχοινωνησαν. χαι οτι 

^Αρματος i Ζήνωνα χατάγων τοιαύτης αντιμισθίας άπωνατο, 

iii Xhσυλφoυ δεξάμενος τήν σφαγην. διαλαμβάνει δί xai 

την θευδερίχου του ^Οτριαρίου (Τρ.) στάσιν, xai τήν θευ^ 

Ι^χου του ΜαΧαμείρσυ (Βαλ.) φιλίαν, xai τον προς τ6ιτ 

tf5 Ότριαρίου (Τρ.) θευδέριχον πόλεμον, χαΐ την χατά Zff- 

ννης ηάλιν στάσιν, χαι την Μαρχιανου έηανάστασιν ^ xai 

ηρέ γε τούτου τήν της πεν&ερδς Βηρίνης Ιπιβουλήν , χαι τήν 

tti τούτο φυγαδείαν τήν άίδιον , χαι τήν χατά ^Ιλλον πρό- 

ηρον ίπιβουΧην Βηρίντ} συσχευασθεΙίσαν , χαΐ τήν *Επιδάμνου 

vai θευδερίχου τον Μαλαμείρον (Βαλ.) iv δόλίρ χατάσχ^ 

β», ταΰτα διεξιων διίξεισι χαΐ τα ini Ύώμης ,^ xai τέλος 

w» εβδόμου λόγου ποιείται τον Νέπωτος duvatov, ος έχβα- 

hh T^ άρχης Γλυχέριον την τε Ύωμαϊχήν Ισχύν περιεβά- 



XXXil DE MENAND&O. 

IfTO, xai $1ς σχήμα χείρας xXi/pexov αντί βασιλέως άρχι^ρέ^Λ 
χατέσχησεν ' νφ* ου χαι ίπιβονλευ^ίς άντ}ρηταί. ούτοι oi 
επτά της ιστορίας λόγοι χαϊ προηγουμένους ύποφαίνουσιν αι7- 
%(f λογούς ίίλλους διαπεπονηα^αι — χα* ή απαρχή δε TtSt* 
επτά του ηρώτου λογού τούτο παραίηλοί• ου μην αλλά xoti 
επόμενους^ εΐ το ζην προσήν τ(ο συγγραφεί, ώς του εβδόμον 
λόγου το πέρας ένδείχνυσιν• 

^Έστι δ' ο συγγραφεύς Φιλαδελφεύς , ει τις άλλος χατ^ί 
αυγγραφην ιστορίας άριστος * χαλαρός, αΛέριττος, εύχρινή^ 
{num ειλιχρινης?'^.), λέξεων ταίς άνθτ^ροτάταις χαι εύαημθ€ζ 
χαι εΙς ογχον τινά ανηγμέναις χρώμενος* χαι ουδί αί χαινο-- 
ηρεπεϊς αύτφ , οσαι το έμφατιχον χαι ευηχον χαι μεγαλείου 

εχουσι^ παραβλέπονται , ωσπερ --- το χαι τοιαντ^ 

Μνια* xai δλως χάνων έστιν ίστοριχοΰ λόγου• σοφιστής δ' η^ 
w6 επιτήδευμα, χαι ρητοριχης εις αχρον εληλαχώς ^ xai τή^ 
θ-ρησχείαν ούχ εξω τον χριστιανιχου β-ιασου. 

M£NAND£R , £uphratae f• , Constantinopolitanus , in 
iuventute legum studio sese dederat: sed quoniam a causidi* 
conim munere animus abhorrebat, ad segnitiem delapsus, in 
circo (actionumque iuroribus patnmonium effudit; tandem 
vero , a necessitate ad meliora compulsus , qoum a Maoricio 
Imperatore litteratoe homines q>lendidi8 praemiis omari vide* 
ret , 86 in hoc genere ezperiri statuit. Itaque historiam Aga- 
thiae continuare sibi proposuit: quod ab adventu Gitriguro- 
jiim HuDnonim io Thraciam , quos Belisarius repressit, anno- 
que 558. , usque ad excessum Tiberii Imp., a. 58a., perfecit. 
De rdms anni 575. ♦*) agebat libro VIII. Protectoris cogno- 
men , qoo ab iliustri poeta Attico discrimiDatur , indicat eum 
cohortibus praetoriis Imperatoris adscriptam fiiisse ^^ : quae 
tamcn ilio aevo aeque ac Scholarii fictam tantummodo exerce- 
bant militiain ^. In scribendi genere prorsus eimia Agathiae 
est ; ridendus quoties sententiarum acumiDe aut verborum ele- 
gantia se ostentare cupit : verumtameii in rebus gestis referendis 
boDus auctor ; circa populorum mores , terrarumque longm- 
(juarum situm , et peregrinantium itinera admodum curio$us 
et fide dignus. £iusdem Agathiae imitatione, etiam epigram- 

48) Menand. p. 397. aa 49) ^• HeiDecciuni •. ▼. Prottctoru 

in eius cd. BrUsonii. 5o) Procop. Aiiced. 24• p• 7 1* 



DE PROCOPIO ORATORE. XXXIII 

Bata compoiiere tentavit. Quae supra de eius origine atqne 
iatentote dixi , ea omnia ipse in prooemio historiae tradidcrat, 
ψοά , apnd Suidam sei*yatam , posui primo loco inta: fra- 
p. 4^8. ed• B. 



De OLYMPIODORO, CANDIDO, NONNOSO et THEO- 

PHAN£ nihil prorsus ad dos pervenit praeter ea quae apud 

Pkodmn legutitur , in nostra editione p. 44?• ^m ^ fragmen- 

tnm apud Sutdam s. v. χ$ι^ίζω servatum (p. 477* ^• ^*) <)e 

SBmptibas expeditionis adversus Vandalos, quod tamen ipsum 

aecpie ex integro codice Candidi , neque ez eclogis inde peti- 

^s a Suida assumptum est , sed ex alio, nescio quo, scH- 

ptore. Stenim nallus horum historicorum ad eclogas Constan- 

tmianas adhibitus fuit , unde omnia in hoc genere ille hausit• 

PROCOPIUS sophista , cuius orationem , a Villoisone in 

Ιοιηο altero Anecdotorum Graeconini ex codice Marciano Ve* 

Beto editam ^*) huic collectioni intuli , affecto saeculo p. Chr. 

V. Gaeae natus est , quod 0{f idum , licet in remotis barbariae 

finibos positDm , illo aevo elegantium ingenioniin mire ferat 

fiut , qiram praeter hunc Procopium , Aeneam ferret , et lo- 

iMoiiem (qni £χφ(»ασίν τον χοσμιχον πίναχος versibus conscri• 

peh) 9 acTimotheum quendam , variosque Anacreonticoram car* 

«ί«πτη poetas ^^} , quibus fortasse non exigua pars illonim tri•• 

bueada est quae per tot aetates pro Teii vatis canticis mirati 

SQnt homines minime mali. Speciem autem quae Fabricium in•• 

dnxit, nt hunc Procopium gcmino nomine lohannem Proco- 

jmun dictum , auctoremque ίχφράαως illius , amoena vena con« 

ditae , fuisse , sibi persuaderet , vanam esse , positaque in SchcH 

bo codicis Palatini inter utrumque nomen distinctione dis- 

•olTendam , mihi paene exploratum est. FuDgebatur ille, quum 

Anastasiiim Imp. publice laudabat j oratoris munere in oppido 

idM natus erat, stipendio conductus ^) : quo tempore pagannm 

adhuc rellgione iulsse , nemo dubitabit qui genus Anastasii ab 

MIo ad lovem referri attenderit *^) ; quo nihil magis abomi- 

Bandum ibisset eius aevi viro Chrietiano. Postea autem fidem 

5i) V. eiaa •ηηοΙβα ρ 6oi. ed. B. 5a) Fabricii Bibl. Gr. T. IX. 

p. j6o. ed. H. 53) Hinc σοφιστής Γάζης dicitur in oralioiii• 

iiucrjpUone. 54) p. 493> ■4* 
Ikxippuf, Eunapius etc» β 



XXXIV DE PRISCIANO. 

Evangdii adeo sincere amplexus est , ut ad libros Veteris Te- 
stamenti commentarios conscriberet , a peritis iudicibus non 
mediocriter laudatos. Summam vitae sanctimoniam , moresque 
mitissimos, praedicavit eius discipulus Choricius, qui defun- 
ctum laudavit ; longe ipse inferior raagistro : suum , cum 
amorls aflfectu , vocat Aeneas , a quo laudari plus erat. Ad 
ultimam senectutem vixisse perspicuum eet, qiium, qui ipso 
eaeculi VI. initio Anastasii laudes dixerat , idem monodia ae- 
dem S. Sophiae terrae motu collapsam deflevcrit **J , quae 
ruina a. 557. accidit. Epistolas scripsit plurimas, quaium 
noiinisi pare edita est. 

De PRISCIANO , viro grata saeculorum memoria co- 
lendo, cuius panegyrico locum inter Graecos assignare non 
dtd>itayi , omnino sUere quam paucis agere fortasse praestaret. 
Verumtamen , praebita occasione , a me impetrare nequeo quin 
rem et novam , ut opinor , et veram indicem : scilicet Caesa- 
ream, unde illi ez origine cognomeD additum est, Afiicae 
oppidum esse videii , a quo Mavritania Caesariensis dicta est ; 
non unum ex illis, claris certe, quae in Asia exstal^ant. 
Novi equidem Ammiaai et Claudiani exempla , hominum Grae- 
corum qui iltteras Latmas splendide illustrarunt ; neque negare 
sustineam fieri potuUse ut tertius aliquis Graecus se totum 
ad Latini sermonis artem conferret : apparet tamen loDge aliam 
fuisse renim vim sub Theodosio M• eiusque filiis , florente 
adhuc vetere Roma , atφle centum annis post , Italia in bar- 
baronim servitutem redacta, nulloque ibi litterarum studiis 
proposito praemio, quum in Orientis regionibus iis qui Graeca 
lingua ingenii specimina exhiberent , gloria et commoda ce- 
dereot. PrisciaDum in Grammatico opere quotiescunque La- 
tinos Graecis opponit, ponere illi sic — nos (Latini) wc, 
ubiqae videmift : in panegyrico praecipuas Anastasio lau- 
des inde tribuit quod se adversus occidcntalis Imperii cives 
e patria profugos munificum praebeat : id quod sophistae 
Graeco vix placuisset; iam vero potius de sua ipsius sorte 
cogilasse scriptorem , censeo. — Quum Anastasium laudayerit, 

55) £am , ab Iriarte ediUm , memoratamque Harlesio ad Fabr. 
T. VII. p. 564. » a nobis aliqiiando cam ecphrasi Pauli Sileotia- 
rii coDiungcndaiii , nonduin TidL 



DE EXCERPTIS LEGATIONUM. XXXV 

wde a Panlo Diacono sub Instiniano principe poni apparet: 
ateoliitainqae fmsse magnum grammaticae corpus ante Gos. 
MaYortiuin , a. 5^η.: quippe quo consule codex unde nostri 
dmTati sunt , subscriptione teste , scriptus sit j per litteras 
ott monuit d• Lind^nannus• 

Decamiine, eiusque codice unico Bobiensi Vieimam allato, 
α qoo Claudiom Sacerdotem, aliosque de Grammatica libros , 
1 Tiris egregiis doctissimisque flagitamus , penes quos corum 
cdendonjin ius est, et omandi splendida fiicultas, — cur post 
d. Eodlidierom nihil afieram , iam supra expositum est. 



Excerptorum de legationibus , quae grammatids , quibus 
ici Gura a Gonstantino Poq>hyrogemto mandata est , περί 
Mfiafismr , non lUQt ηρεσβειων, inscribere placuit, rationem 
oplicare, neque alienum erit a prooemio huius voluminis^ 
cohis pars longe maxima ex illis constat: neque otiosum; 
qQoiii, nescio quo casu, a nemine, quantum mjhi quidem 
inDotiiit, plene perspecta sit. 

Ista excerpta edidit Hoeschelius e duobus codiclbue : Sdiotti, 
^iem nanc nullibi comparere dixi supra ; et Bavahco , quem 
Boiaim Tocat , qui in Monacensi bibliotheca regia exstat, a 
Schwo^aeusero , v. d. , ad Appianum Polybiumque adhibi- 
los : eoram autem haec iDvicem ratio erat, ut Schottanus quidem 
OBnia complecteretur , a Bavarico praefatio , atque illa abessent 
qoae editor tantum e Scbotti codice se dare., in elencho quem 
post dedicationem posuit , profitetur. Sunt autem illa non ad« 
ditameiitoram loco, ut codicem Bavaricum librarii desidia tot 
eapitalis rantilatuin fuisse credere possis, verum ab his quae 
iDe babet separata, eodemque ordine a libri initio ad eins 
finem progrediuntor ; atque hoc inter se difieruQt quod , auae 
in BaTarico exstant , de legationibus ad Romanos missis agunt, 
fiae ab illo absunt , de iis quas Ropiaiii ad Barbaros miseiaint• 
i^mpropiercodexille περί πρέσβεων ί9νωρ (yeii9vtx(up) προς 
^Pm^iaiovq inscribitur ^) , prae&tio autem quae illa respicit 
qnae Scfaotti codex solus praebuit , titulum XXVIL, eiusque 
rnbrtcam περί πρέσβεων ^Ρωμαίων προς i^'Vlxovς exbibet: 

56) Schwcigli• praef. ad T. Π. Polybii p. XVI. 



XXXVI DE EXCERPTIS lEGATIONUM. 

atque in elencho, qui ei subiicitur, de SeViris e quorum libris 
eclogas de legationibus Hoescbelius edidit , omittit Dexippum 
et Eunapium. Scilicet ez his nihil in tomum eclogarum de 
legationibus Romanonim ad gentes illatum erat. 

His expositis non opus erit pluribus verbis probare, ge- 
minum fuisse eclogarum de legationibus tituUun, quonim alter, 
XXVII. e numerorum ordine, int^er cum praefatione ex- 
stat , alterius praefatio abest , qua amissa eius nunierus igno* 
ratur ; qucm tamen aut XXVI • aut XXVIII. fuisse ratio rei 
cogit : denique, quae ex utroque supersunt in Schottano codice 
coniuncta exstitisse. lam vero perspicitur qua ratione evenerit 
ut etiam in Polybianis plurimae eclogae ex earum numero quas 
TJrsinus edidit a Bavarico absint *7) : agitur enim ibi de lega- 
tionibus quas Romani miserant: idemque, si quis de Dionis 
Apptanlque eclogis quaeret, inveniat necesse est. Itaque a repre- 
bensione liberatur suminus Casaubonus , qui, quuiu in biblio- 
tbeca Tbuani primum barum eclogarum tomum exstare scri- 
beret , quo tamen earum quae e Polybio pctitae sint nonDisi 
pars contineretur^ej^ minime errabat. Ac fien potest ut quum 
alii Tbeodosium τον μιχρον ^ Ursinus autem loannem G)n- 
stantinopolitanum , banc collectionem concinnasse tradiderint, 
illius labori legationes ad Aomanos, buius litulus XXVII. in 
codicibus tributus sit. Vereor tamcn ne ^e Theodosio illo 
error sit , quum Θεοδόσιος 6 μιχρος Graecis Bjzanlinis Tbeo- 
dosium Minor^m Imperatorem significet• 

Ut omnis in posterum errandi occasio tollatur, utramque 
collectionem , per singulos auctores divisam , suo inscripto ti- 
tulo , distinxi: velut p. 121• et i35., iSg. et 166. 

Itaque non trcs , sed quatuor e collectaneis G)nstantini 
Porpbyrogeniti habemus titulos , postquam ill. Mahis , in lucem 
prolata maxima tituli de sententiis parte, immortalibus suis 
de re litteraria publica meritis cumulum adiecit. 

57) Eanim recemum prtebet Schweigh. ibid. p. XXVII. 58) Ibid 
p. XXII. 



DEDICATIO HOESCHELIL 



NOBILISSIMO AMPLISSTMOQDE VIRO 

lOAWNI MATTHAEO 

WACKERO, Α WACKENFELSA, EQUITI, 
8. GAES. MAI£ST• Α CONSILTIS IMP. AOL1C1S, 
BOMIHO ET PATROKO Xlf PBIMIS BOKOE^inDO» 

S• P. D. DAVID HOESCHELIUS AUG• 



VJoostantiaus Porpbyrogenneta , ut a Theodosio proditum in- 
veaio , non contentus ex omnibus terrarum orbis partibus 
Ubros quosque optimos cura summa conquirere, id etiam operae 
publice utilis navari voluit , ut pro rerum discrimine anctonim 
quonimque scripta in certas classes^ quae LIII. fuerunt, tri- 
buta congererentur : ut quaqiia de re, si tempus postularet, 
exemplomm hypotheses in promtu essent. Illaruin prima περί 
βασιλέων άναγορενσεως erat, vicesima septima περί πρέσβεων. 
Ceterarum , neque nisi paucarum , praeter το επώννμον scitur 
nihii , idque ex margine libri legationum cakinio exarati , td>i 
lector argumentum , quod alias aliud attingitur obiter , ζψεΐν 
hibetur ev τψ περί ίπιβοων , iv τ(ο περί χννηγεσιας , iv τγ 
περί στρατηγημάτων, των στρατών^ έν τω περί νίχης^ περί 
ίημηγοριών, επιστολών, idxov. Hae igitur, iniuriane tem- 
poris sint amissae, an alicubi serventur , nondum liquet. Eius 
Tero , quae de iegatis agit , partem Fulvius Ursinus , vir 
praeclanssime de omni antiquitate meritus , magno eruditorum 
applansu ante annos aliquot quainmultos cdidit; partem ex 
Serenissinii Maximiliani, Boiorum Ducis , et cl. viri Andreae 
Scbotti bibliotheca , quae uemini rem publicam iuvare cupienti 
aoo patet y nos iam evulgainqs ; hancque eo aobiliorem ^ quod 



XXXVIII DEDICATIO HOESCHELIL 

eonun historiconim fragmenta suppeditat , quorum n!h!l fere 
hactenus praeter nomen exstitit. His corollarium addidimus , 
eclogas librorum Diodori Siculi amissorum, quas e codice 
Ludovici Alemanni Florentini doctiss. R. Thomson An^lus 
mecum amice commtinicayit. Haec veterum monumenta , Vir 
ampiissime, tibi , tantae dignitatis taDtaeque eruditioDis, dicare 
non fuissem ausus , nisi nobiliss• Marcus Velserus , Duumvir 
noster , amicus tuus , me confirmasset ; cuius liberalitati editio 
haec debetur. Ac sane iucimdam fore horam tibi lectionein 
arbitramur , cogmturo cum aiia observatu perquam digna , 
tum exempla (quae potior operis pars) eius muneris, quod 
siDgulari fide, cura et pnidentia, de gravissimis r^us, qua 
per GermaDiam et Sarmatiain , qua per Italiam , a maximo 
Caesare ad summos Principes missus, obiisti ; iucundiorem , 
quia Hngua Graeca isthaec prodeimt : cuius is est amor tuus , 
ea. peritia , ut locos scias auctonim resdtuere iUos , ad quos 
ab aliis conclamatum est. Nibil dicam de beneficio , quo me 
in Reip. literaiiae commodum ornasti maximo. Pro quo grati 
et memoris animi testimonium hoc esse aliquod patiaris , me- 
que porro commendatuin babere digneris, etiam atque etiam 
ΟΓ0. Bene vale , praesidium ac decus Musarum. 

Augustae Vindelic. postridie Non. Aprilis, A. S. N.MDCIIJ• 



RECENSIO AUCTORUM, 

QUI HOC OPERE C0NT1N£NTU1L 

(EX EDITIONE HOESCHELII.) 



1: rooemium in volumen legationum , Thbodosii cuiusda ιη, 

ex Cbd. M, S. Andreae Schottu 
De muiiere l^atos mittentium et legatioiiem obeuntium , αδέ- 

αποτοτ , ex Augusiano Codice. 
DEXXPPUS AtheDiensis, ex Cod. M. S. Boico ei Avdamaz 

SCHOTTI. 

EUNAPIUS Sardianus, ex Cod. iisdem. 
PETRUS Patricius et Magister , ex iisdem. 
Alnid eiusdem fragmentum , ex Cod. Ahd. Schotti. . 
7RISCUS Rhetor , ex Cod. B. ei A. S. 
Alta ez ehisdem Historia Gothica , ex Cod. A. S. 
MALCHUS Philadelphiensis, ex Cod. A. S. 
Eiosdefn alia , ex Cod* B. et A. S. 
JfEiVANDER Protector, ex Cod. B. ei A• S. 
Aiia eiiisdeiii ^ ^x £M• A. S. 



CANTOCLARUS 

ρ Α τ Ε R 
RENATO Ετ PETRO 

F Ι L Ι Ι S S. 



-* ranciscus rex , qid Gallia barbariem prqfligavit , ee i>u& 
Magni cognomen reportavic , patrem meum , aviim vestrum ^ 
fdhil minus quam hoc cogiiantem , non pretio , non ambitu , ob 
eximiani tum probitatem , (um doctrinam Turonibus iuri di-- 
cundo primum praefecit , deinde etiam in Senatum Parisienseni 
aUegit. Henricus SecunduSy Francisci filius ^ fratrem meum 
natu maiorem patri Senatoriae dignitati successorem designa^vit. 
Jd meritis patris tribuit , neque quicquam pretii , qitanwis 
tempora ferebant y eo nomine nunierari vohdt, Et illi quidem 
per q\jdnquafp.nta annos magistratus swnma cum integntate gessc^ 
runt , €id quos triginta duos addidimus , qidbus iam apitd Chri'- 
stiamssimos reges libellos agimus. Est sane ea dignUas Senatoria 
maior: sed adus nos iamduditm satias capit^ taedet morwn, 
taedet honUnum. lam animus meus 

' — secunis hononim , 
Fallacis Fegum quos defert aura favoris 
Indignis aeque ac dignis diecriinine puUo , 
nihil istarum rerum curat: 

Vanaque propter opes hominum certaniina felix , 
Et quae rairantur mortalia pectora ridet , 
Atque viam sola vii-tute affectat Olympo. 
Licet enim meis vos versibus affari. Itaque ad veieres meos 
amicos me recipio et vobis airsu lampada trado, At 
vos quibus integer acvi 
Sanguis — laiaaim isto vestro fratre ^ recens αώιαίο^ 
quernad vos miUo, et vobis ^ ο filii dulcissinii ^ do dedicoqite, 
nostri nommis memoriani propagare , et nos cdiqiumdb vixisse^ 
ηβψίβ honorum luce ccwuisse notum testaiimtque posteris relin.' 
qnere pergtte. Et valete. 



DEDICATIO EDITIONIS FARISINAE. 



EMINENTISSIMO 
S. B. Έ. C Α R D I Ν Α L I 

1ϋΙ.ΙΟ MAZARINO. 



Q 



uintus annus €tgitur^ eminentissime Cardinalis , ex quo 

titdgrvicus Princeps Jbrtissintus de rehus abiity maiore Galliae 

damno tpiom suo. Eius enim excessus universcun Galliam 

peradity et pene dizerlmy exanimavit, quasi uniiis extincti 

φϊηία pridem toia vixisset^ et omnium animas idem sccum 

imxisset. Hostes autem extemos tot pugnis adversis Jractos in 

spem erexiif et refovit. Qids enim tam intrepidus ^ tamqiie 

Kcuna casuion fuit ,• ut erepto rehus humams Rege , et in nova 

princtpatu res durius casuras non metueret ? Princeps iuvenis 

admodum , nec armomm peritus , qidque fla^rante bello non^ 

dum exercUum in praeliuni posset educere , nec Principem per 

eetatem exercere , muitonim iniuriis obnoxius videbatur. Ho^ 

tiUis autem exercitus etiam adverstim casum recens expertus 

aldores ψίηίΐια gerebat^ novas res in dies exspectanUbus his, 

ψαΒα9 semper sUtduim fidt cunctando et diem ex die prola^ 

tando pacem eludere ^ et Gallos magis ad civile bellum im" 

fcUere , turbare omnia ac permiscere , quam bello aggredi , et 

palam manwn conserere. P^erum nwufiuan certius approbatum 

esl, iustum piumquej et favente Deo bellum susceptwn; ut 

inc^ncusso manenie regni stcUu, et tot prosperis conflueniihu 



XUI D£DICATIO 

regMe maiestaU devoti metu solud sinty et hostes Gallici no-- 
nUnis spe, vana tumentes statim animosy quos sustulerantj de- 
miserint; nundo malae pugnae ad Rocrovium constemaii. Ο 
iliem nobis albo notandum lapUlo! ο diem infaustum hostibus 
tamfoeda clade ! quidquid enim Hispanis in Flandria virium 
fiieraty iUa dimicatione prostratum est. Hac Galius pugna 
edita posteri temporis securiUUem concepit: Hispanus autem 
pridem fidudae ac spei plenus animum posuU praeferocem , 
tanti dedecoris indignitaie perculsus* Hoc autem cmnitmt re- 
gnator Deus perfecit: cuius etiam providenda Frinceps sagcL•- 
dssimus cum adfintm mortaUtatU accederet , tt virum Riche- 
lio , qtd rerum gesiarum gloria ei aninu magnitudine hwna^ 
Wimfasti^um excesserat , simUem non proximum j in partibus 
re^ublicae gubemandis quaererH , Tibi , CardincUis emin/en^ 
tissime y summam rerum permisit : ex quo efdm curam imperii 
GitUici summa principum consensione susUmdsti^ palanifactum 
esi^ Dewn bellorum ,rem Gallicam tueri ac regere: et Te non 
modo de regnifinibus tutandis , sed etiam de prqferendo plura 
aut maiora in dies destmare. Sed neque belli cura terra 
marique animum invictum obruit, nec cogitationibus ttds de 
Utteris propagandis obstai. Haec pacis ornamenta coluntettam 
gui se belli gloriae devovemnt. Licet enini fcmm prospera iau" 
dibus eos in coekan efferat , diutuma tamen esse non potest , 
nisi sint qid nomen eorum posteritaU commendent. Hinc spem 
certissimam concepenaU qid Principum indidgentiani ingemo 
merentur^ Te Maecenate non defutiiros exinuae doctrinaeviros, 
quorum studio non senescet ciantudo operum tuorum. Esse 
aulem ptures publice quoque interest: nec erum virtutibus tuis 
enarrandis nisi plures suffecerint. Equidem hoc unum dicam , 
nullum hactenus maiore fide , constantia el prudentia regni mi- 
nistrum egisse ; ui otnnes gloria vel aequasse , vel excessisse 
videaris : et ut epistolae compendium faciam , natura quid ef- 
ficere posset experiri cupiens , in Te , Cardmalis eminentissime^ 
glqriae materiam , quani quaerebat^ invenit. Deitm veneror , 
ut proapere semper res Tibi cedant^ seramque immorUditaUni 
precor^ ut tam felix , qiuun diiUurna vita sit; quam si ex 
bonorum omnium voto tibi Deus indulserit , pacem , quam per- 
tinax odiuni in Gailos .moreUur, vel optinUs conditionibus pa- 



EDmOMIS PARISINAE. XLUI 

nitf , vel saluberrinUs comUiis tuis efficies , ut hostium inter- 
ttekme iustac irae parenlettjir. Da veniam quod labonosis oo- 
apationibus tuis abuti videar* Non possum tamen mihi tempe^ 
m, qmn gnitias heic Tibi agamy quod qfferend Cedrenwn et 
Nkietam tam benignum Te mihi exhibueris, ut magnitudinem 
uMs vituxres : et quoniam aliter rtfem lum pouum, in testUno^ 
ήβη defooiae Tild mentis hoc opus ψωΙβαΛηηΐίΛ est , nomini 
Tuo dedico consecroque. 



EMINENTIAE TUAE 

devotissimus 
CAAoyj Aniiibal FiBROTire• 



LABBEI PRAEFATIO. 



HISTORIAE 
CONSTANTINOPOLITANAE 

CURIOSIS INDAGATORIBUS 
S. P. 



JDjrzimtmamHistoriam nudtitudine rerum mirabilem ^ varietaie 
iucundam , 'diutumiUUe t^mporis s/)€ctabilem ac veteri Romanae 
tantum non peurm ; ut anumt coluntque stuSiosi omnes , ita lihros^ 
quUms illa continetur^ avide amhiunt exopUmtque, Sed frustra 
iamdudwn illos vacui Jere omnes bibliothecarum Jbruli expe^ 
ctant. Cum enim nuutima pars nohilium illorum histonco^ 
runi cum blatUs adhuc Hneisque luctetur in pidvere et situ ma- 
mtscriptorum codicum ; qid vero hactenus publicad sunt^ vel 
Latine tcmtum , vel Graece tantum apparueruU , et si qui 
Graece simul ac LiUine excusi suntj dispari admodiim forma^ 
charactere dissinuliy diversis dissitisque α se invicem locis 
temporUmsque prodieiint; inde Jactum est niagno litteranan 
incommodo , diccun et liiteratorum damno , i/t tanta penuria , 
quaeque indidem orta est , talium merciwn caritate mojcima , 
lU heatus ille merito ccnsendus sit , twn qid omnes , sed qid 
quam plurinws , eosqite deformes ac mimcos , qiuyvis pretio 
summaque diligentia potuerit sibi compwrare. Eam ob causain 



LABBEI ΡΚΑΕΡΑΉΟ. XLV 

jkrcupie alias ^ tptas ψαυι$/ααΐ€ canucere poterit , atm regiis 
ifpis eademque omnino volumims forma omnes , tpiolquoC 
genitum hactenus editi suntj et in bibliothecis F^aticana, 
j Barberina , Mazarina , Seguieriana , Memmicum , TViu- 
«M, 'Puieana y Fetavianay Collegii Parisiensis Societatis lesu^ 
mUiupMe quam plurimis privatis pMicisque .nostro doctonanque 
WOJ-E011 studio reperiri potuerunt ^ publicam in lucem emittere 
dtiTerverinius y nobisque quaedam etiammaiv desint ad perfectam 
mmique eac parte absohuam Byzantinae kistoruie editionem , 
aperae prethan .visum Jiui brevem consilii nostri^ tUque ap^ 
paratus indtculum texere ^ neque tantum Excerptis legalionum^ 
vkerum historicorwn Eclogisy Theophylacti SimoceUtae histo^ 
riamnt libris octo , ac Nicephori^ Constantinopoliiani patriar•' 
ckae^ brtviarwChronico, fquae omnia uno simid vohunine coni' 
pacta j ac "variis eruditorum virorum annotationibus observatio^ 
mSmsque de novo iUustrata j modo prodeimt in pMicum ^) ve^ 
l^ galeatwn quemdam Prologum p0$efigere y sed etiam seorsint 
rtd§are , ac imdeqiuujue per universam maxime Europam or» 
hemque Christupmm dispergere j ut qid in dissitis α Galiia 
nffiis remodsque prxnfinciis habitant , neque facile res nostras 
eouutusque rescire posswtt^ hoc veluti dato signo intelligant, 
auM ad hanc usque diem ConsUmtinopolitanae historiae scri' 
p&jrcs ΣλίραΓαεΰ characteribus cdiderunus^ quos sub praelo 
habeamus j quosque propitio Numine , et aspirantibus favore 
joo cUque humanUate bonis omnibiis , emissuti deinceps simus. 
A^iiedum , viri per orhem universum liUerati litterarunujut 
anumies ac gloriae , expromite quidquid apud vos latet iv 
ηιιμηΧίοις , excuUte pluteos bibliotiiecarum y angulos scrutamini-y 
musea circumspidte , amicos famiUa^squt vestros monete , 
ur^ete , impellite: et si Jbrte quid ad instUutum nostrum ao 
commodatum' nacti estis ^ aut mittite Ulico, si tam propensa 
in vobis efflorescit humanitas ac de litteris bene merendi vo^ 
bmtas , au£ ^altem scriptis in hanc urbem litteris ad Sebastia" 
num Cramoisy^ iirchitypographum regium et typoffraphiae regiae 
cunOoremj aliosve vobis notos ac famUiares^ consilu vestri 
Uberalitadsque raUonem sigmficate. Hoc etum possumus polU' 
απ, Umii beneficii benefactique memoriam , regus ty-pis expres^ 
AMi, toto orbe vidgaudam , et apud posteros omnes quovis 



XLYI lABBEI ΡΚΑΕΡΑΏΟ. 

marmore atque aere perennius duraturam. Neque efiim pew^ 

mittenws unquam , ut uUius nomen obliviom detur, qui lcaicUx' 

biles conatus nostros , iotiifue rdpublicae litterariae perhonon- 

ficos iuxta ac salutares promovere vel leviier tentaverie. Vedet^^ 

Lutetiae Pansiorumj e coliegio Gatoniontano SocietcUiA 
lesu , Cakndis lanuariis anni acrae ChrisUanae MDCXLVIIT^ 



Onmium servus in Christo ohseφ^entissinuιs 
Philippvs Labbe Soc. lesu. 



1>ET>1CATI0 EDITIONIS VENETAE 

TTPOGAAPHI HOMIIIE COJISCfilPTA 

4 

lACOBO FACCIOLATO. 

^yid, L FaccioL• orat. p.33a. iq. td. Lipt.J 



Ρ Η I L I Ρ Ρ Ο V. 

HISPANIARUM REGI 

CATHOLICAE BELIGIONIS ADSERTORL 



Si 



fi quodopmlitterariumest ^ PHILIPPE rex maxime , quod 

rtgiis auspicus dignum videatuTj una est historia Byzantina^ 

^zttie magnitudine moiis et reruni praesiantia non liber , sed bibli^ 

etkeca dici potesU Itaque nemo mirabitur^ me^ qui rem taiyUun 

a^'cdior , quantam ne ipsae qmdem ad hunc diem ίχρο§τ(φΗθ' 

rum societates longe ditissimae ausae sunt , conatui parem quac^ 

sisse iMJuspicem• Sentio eninrvero Regiae Maiestads celsitudinem ; 

ted non tam me Ula deterret , quam indulgentia allicit , quae 

magnos reges semper comitata esU Qidcunique aiUem ego sim , 

non me quidem , sed magnam hanc Scriptorum nobilissimorum 

catervam spectare debes ; quae olim^ cum primum prodiretf LudcH 

wlct Magni ^ avi tui, praesidio Jeliciter usa , mmc eo subkuo j 

φα supra mortalitalem positus videbatur^ ad Nepotem^ tantarum 

virtutum haeredem , ma vota convertit. Α Gallo porro ad Hi~ 

ψαηχαη transitjbrtimam amplificatura , non mutatura. Tu enim 

tt t$f qui duas lias βΟΓβηΐΰειηιείε nationes gloriae contentione iam•' 

dk certantes ^ et^ qmd conseqiutur j ingeniis studiisque dispa- 

Λ», mcredibili guadam ac prope divina prudentia concUiasti ; et 

in tot tanjUsque longissimi ac periculosissimi belU vwissitudinibus 



XLVIII ΒΕΒΙΟΑΉΟ EDITIONIS VENETAE. 

effecistiy lU nec Galli msi de Hispanisy nec Hispani nisi de Gallu 
.solUciii essentm Nunc rebus vel compositis , velpaene oomposttLs^ 
et immutahili pace firmcUis^ qidd est reliquum^ nisi ut €irtes al 
discipUnas adpopulorum tuorum felicitatem promoveas ? Hegno 
iam longe Ι^Οαφιβ fiiso nunquam deenmt opes: sed^ quod, opm 
ipsas regere potest et ad htanani generis usum accommoifiire , 
rectum de rehus omnibus iudiciuniy α litterarum studiis prqft^ 
dsci debetf litteranun studia α librorum et librariorum UUeia. 
Dehes hoc divinae providentiae , quae Domum Tuam supra 
reliquos Europae Principes pulcherrima prole Jbrtunare Ooluit; 
vt iam non modo Hispano regno in seram posteriUUem suffe^ 
ctura videtUur , sed cdiarum quoque provinciarum spem et ea> 
spectationem commoveat* Nok potes ingenti huic Dei opt^ max• 
heneficio aptius respondere , quam si tu quoque , exemplo eius , 
mortcUibus benefacias ; in eoque maxime benefacias , £n quo ap^ 
pareaty quantopere privatorum tenuitati Regia amplitudo'praecel^ 
lat. Ars haec nostra^ Philosophiae^ Theologiaey sacri civilisque 
Juris toUusque Sapientiae admiidstra , privatis opibus et consiliis 
stare neqmt : nec vero ego tam ingens opus movere ausus essem, 
side me tantwnmodo cogitassem, In humanarum rerum Jastigia 
oculos mentemque conieci; et quod inprimis tnihi prae/higere 
visum est ^ eo tamquam sidere , qitod faustum Jbrtioiatumque 
> essetf moliri coepu Ades igitur homini (ut veterwn Hispano^ 
rum more loquarj devoto Numini Maiestatique Thae ; industn- 
itmqiie meam in re tam gravi occupatam regio nomine tege , 
auspicio/bve , praesidio susienta. 



Bartholomaevs lAVARinA, 

TTPOGRAPHUi YBITBTUS. 



ii 



• ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΕΩΝ 



PSiMj^lSiN KAi ΕΘΝΜΩΝ 



'9• 

ΠΡΟΟΙΜΙΑ. 



ι 

Dtxippus , Sunapiui $έό. 



U Ε Ι> t HPEHBESiN 
Ρ Ω ΜΑ Ι β Ν 
ΪΙΡΟ£ EQNIK0T2. 

^Οβ«•ς ίΛίξβαηο ηρίσβεις ββσιΜαν 'Ρωμαίων Ι9ιίχοι, xai 
«w'<y σχηματι τοντοο; ίϋξαηο, xai μ(9' όποιας ίοχης, 

ΒΕ I.EGATIS ROMANORUM 
AD GENTES. 

^^«Λ legatos Imperatorum Romanorum gentes adimseriiit , 

qaa forma eos excepennt » et quae in illis admittendis 

obseryarint. 



nFOOIMION. 

\)aoi xm πάλαι nori βασιλέων ts yat ϋιωτώρ μη τον vovv£tVPaT, % 
πα^€σνρησαν ηδ^ναΓς η χατ^μαλαχισΘ-ησαν, αλλά το της t//i;- ' ' 

χης ινγίνες άχηλίύαηον άρίττ] σνρ(τή^ησαν , οντοι όη ούτοι 
5«« ηονοις ίνεχαρτέρησαν xai λόγοις έιησχολή&ηααι^ , xai αλ- 
Ι•ς άλλο τι , των οσοι λογιχωτερον έτκβίωσαν , ηαίδΒίας έρα• Β 
CTCU γεγονότ$ς σπονίαιότ€ρόν τίνα συν^γράψαντο , τοντο μίν 
6. ΐ9γιύτ%ρον coni. Cftntod• 

PROOEMIUM. 

YoicuiDqne olim r^ ges aut pri^Att mpntem Toluptatibus ηοη depra* 
▼>rant aut emolliTertiBt , ted iunatani iugfnii viin, niilla labe aeprr- 
OB, integraiD Tirtuti rcterYarunt^ illi ^ illi inquam, laboret pertu• 
l^nt ft aili clicendi •ΐυ€ΐίυιη ct operam DaTaveruut , et eorum, qui 
Ktterii rfliquajn viUoi impendebant ^ cum doctrinae capidi et aman• 
t^tutiUMent, accurftUoe quMdam aliui «lia conacripferont, partim 



4 PftOOEMlA 

της σφΰν aimv ηΌλνμα&ίας δείγμα ίναργίς τοΓς μ^έηειχα 
KaxaXmttv ίμειροΐΛ^ιΐβον , τοντο ,ϋ και wxktiav άεψνηστοκ 
ix των ίντνγχανοντων χαρπώσασ&αι> μνωμενοι. ίπει oi hc 

^της τωρ τσσί^ντων hoSv περιίρομης αιλίτόι^τ^ χρηίια %at 
ηραγμάτων έγιγνετο χαί λόγων ίπλίχετο , Ιπ άπειρον τε xai^ 
αμήχανον η της Ιστορίας ευρυνετο σνμτΐΧοχη, έδει Ji hti^^ 
(^πέστερον προς τα χείρω την των άν9^ρωπων προοέ'ρεσίΜ 
μετατίΟεσβ'αι χρονοις ύστερον , itai όλιγώρως εχειν προς τά 
9,^ χαλά, χαι ραβ^νβίτερον διαχεΖσ^αι προς την των φ&ασάντων 
γενέσθαι, χατάληψιν , χατόπιν γινομένης της άλη^οϋς έτατεν^ιο 
ξεως , ως ίντεν&εν άδη^γ σχιάζεσϋαι την της Ιστορίας εφεν-- 
ρεσιν, πτ} μεν σπάνει βίβλων ίπωφελων , πτ} δε προς την iac- 
τάδην πολυλογίαν δειμαινοντων χαί χατορρωδούντων 6 της 
πορφύρας απόγονος Κωνσταντίνος ^ δ ίρβνδοξότατος xai Xfi" 

'Βστίίκνιχωτατος των πώποτε βεβασιλενχότων , οξνωπίστερονΐ5 
ηρος την των χαλών χατανόησιν διαχειμενος χαι δραστήριοι 
έσχηχώς νονν^ εχρινε βέλτιστον είναι χαι χοινωφελίς, τψ τε 
βι*(/ όνησιφόρον , πρίτερον μίν ζητητιχτ} διεγέρσει βίβλους 
αλλοβ-εν αλλάς i^ άπάσης εχασταχοΰ οϊχονμένης σνλλίξασ^αι^ 

€παντοδαπης χαι πολνειδονς επιστήμης ίγχύμονας • έπειτα TOao 
της πλατνεπείας μίγε&ος χαι άχοάς άποχναιον, άλλως τε xad 
Όχληρον χαι φορτιχόν φαινομενον τοίς πολλοίς , δείν φή9'η 

1 8. δ^ηγηαα, Par. 

Buae variae ei multipUcis eraditionis iUuttre monumentum potteris • 
relinquere cupientes^ partim ut inter tuot aequales ηοιπίηίβ cde• 
briUlem adepti , imiuortaU gloria fruerentur. Postquam vero in tam 
longo aunorum deciirau iufinitae ret et e?enernut et litteris tant 
«Qmpreheusae , ia immcnHim quoque hittoriae textura , ut minime 
comprehcndi posset,. est extensa ct dilatata. Sed postcnoribut sae- 
culis in pcius hominuni naturam proclivius mutari necesse erat lU- 
que cum honestum nihili ducerent, postposiu Teritatis commenU- 
tione , aegligentiores fuisse oportuit , quam ut ret praeclare gesUs 
scriptis cotnprehenderent. Unde factum ett modo librorum utiliuai 
penuria , modo propterea quod prolixam et ingeDt^oi scriptorum 
molem horainee horrereut et aversarentur , ut historiae investigatio , 
quoniam vaga et incerta erat , in teaebrif iaceret. Quamobrem Gon- 
stantinus Porphyrogenitus , princept omnium, qui ante se iikiperium 
ieBueruui, Chnstianissiraut et maxime ortbodoxut, cam accuratiut ία 
rerum honcttarum cognitionem incumberct, vir prcynpto et acri in- 
genio, optimum esse iudicavit et ex utilitate publica, Titae etiam 
humanae fructuosum et commodum, priinum qaidem diligenti per- 
quUitioue aliot aliunde librot ommt generis scieuUa refcrtos per 
uaiT^rtum tcrrarura orbem colUgerc. Deinde cum immensa et con• 
fiiea yerborum tongerlci, quae auditum fatigabat, mulua gravU et 



AD ΕΧβΕρΤΑ DE LEGATlQJilBUS. Ο 

Έαμμί^ίοα^ ταντο εΙς λετηομίρηαν ^ άνεπιφ&όνως t€ προ- 
9ώ^αι xoii^ την ix τούτων άναψνομένην ωφέλειαν* ώς ix 
ββτ της ixXoyijg προσεχτιχφτέρως χαί ένδελεχέστερον χατεν^ 
fvKyavBti^ ΒΪς τονς τροφ/μους των λόγων , xai μονιμώτερον D 

Ιατνπονσ&αι τούτοις την των λόγων εύφράδειαν μεγαλο^Ύ,^ 
ψνύς TS χαί ενεπηβόλως προς [ini] τούτοις χαταμερώαι εις 
i%Q^^r^t.q όιαφόρους, τρεΓς έπι τοι^ς τιεντηχοντα τον αρι-* 
^iv οΖσας• έν αϊς χαι νφ* αΐς απασα ίστοριχη μεγαλονρ^ 
jia avyxXei^l^i^ χουχ εστίν ονϋντων ίγχειμένων, S δίαφεν^^-^ 

ι«ξ(τα^Μ|τ τοιαντην των νπο&έσεων άπαρίΟ^μηαιν ^ ουδέν το 
-xm^^^Uf άφαι^νμένης της τον λόγου άχολου^ίας Ttj διαι- 
^ίσεί Twy εννοιών, άλλα σύστωμον σωζούσης χαι εχάστ^ 
«χοθέα€» προσαρμοζόμενης της τηλίχαυτης οΰ συνόψεως, αλη^ 
Φεστερο9 ό* ειηεΒ^ οιχειωσεως. ων χεφαλεαωδων ύποΟ^έσεων 

iSi προχ€ΐμ^νη αυτή χαι έπιγραφομένη ,,ηερι πρέσβεων Τω- Β 
μαίων προς 'ΕΘνιχονς'* τυγχάνει ούσα εβδόμη επι τοις εϊχοσι, 
τη/ζ ηψύτης το επωνυμον λαχονσης ,,περί βασιλέων αναγορευ• 
α^βς.** εμφαίνει ίέ τουτι το προοψιον, τίνας οι λόγοι πατέρας 
lixTT^at χαι ο&εν άποχυΐσχονται, ώς αν μη ωσιν αι χεφαλαι-- 

ΙΚίΛοδεις νπο&έσεις άχατονόμαστοι^ χαι μη γνησιοξ> , α'λλα v6&oi C 
u χαι ψεvδώwμou είσι δί εχ των υηοτεταγ μένων χρονιχών. 
β, Πέτρου πατριχ/ου χαι μσγίστρου• βί, Γεωργίου Μονάχου 

6. ini incL Η. ι6. έ^νών προς 'Ρωμαίους Hoeschelii ing, 

■loiesta fideteiitr 9 ezittimayit oportere bittoriae connnentarios ia 
breviores partes contrahere, et sine ulla invidia in commune per- 
dpiendam eam , quae ex his libris oritur , uiilitatcm proponere. Acl 
baec , ui ex'^hac collectione atteatius et facilius praeataDtissiiui loci 
ioTnnri iisqne elegantia orationis eubtilius excoli posset, ingenioie 
cl sollefier eos in varia argumenta digerenda esse censebat» in quin- 
Ipaginta nempe et tria , quibus toU bistoriae moles continctur. 
Aeqve ulla materia est, quae effugiat harum classium et bypothe- 
leon dispotitionem. Neque omnino ista per commuiies notioncs et 
Ucot facta distincuo quicqnam de yerpetuo opefis tenore et coq- 
ffiiuauone detrahit: sed integram cam conservat et ano qiiod%|ue 
argomento attribuit bae• non tam dividendi, quam in propriam se- 
dra ri^gendi ratio. loter istorum locorum' communiQm et hypo- 
lbeseo^;apitula caput inscriptum „de legatia Romanorum ad ethni- 
eoi*' erat ordine Yicetinium septimum ; primum vero de Imperato- 
Π2ΙΒ proclamatiVne. Dcclarat autem hoo prooemium , qtioe patrea 
et aactoi^s bi sermonee habeant et laadeHty et unde isti partiM 
cdili In lucem prodierint, ne siiit uUa oapita iatarum bypotbesium , 
BoUo ci^to nnctore, non genuina, ted fictitta et supposititia. Sunt 
vero desompU ex bte cbronicis, quae aubiiciuatur. I. ex ^etro Pa- ■: 



6 PROOEMIA , 

χρονιχίΐς. y , ^Ιωάννου "Άντιοχέως. d*, Jtuvvoiov '^ίΧιχαρνασσέως^ 
^Ρωμαϊκής αρχαιολογίας, ε, ς\ Πολυβίου Μεγαλοπολίτου xai 
Ι^ππιανοΰ. ζ*, Ζωσιμου ^^ίσχαλωνΛου, η\ Ίωσηπου ϊονίαϊ— 
χης αρχαιολογίας. ^', Διόδωρου Σιχελάοτου. ι, Δίωνος KfiK^ 
Όχιανοϋ, ια\ Προχοπίου Καιααρίως. ιβ>, Πρίσχου ρψορος.^ 
ιγ, Μάλχου σοφιστοϋ. ιδ', Μενάνδρου προτιχτορος. ιε\ Θβ- 
οφυλάίαου άπ έπαρχων χαι άντιγραφέως του Σιμοχάττον• 



•χ 

ΠΩΣ JEI ΠΈΕΣΒΈΤΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΕΤΕΙ^. 

^ V. ^Πρέσβεις η παρ' ήμων η ηρος ημάς αποστέλλονται, ia^ 
Ύ,Ζμίν ουν προς ήμας άποστέλΧωνται , χρη φίίοτίμως τε χα/ιο 
δαψιλώς τούτους ύποδίχεσΘ^αι, (xai γαρ τιμώσι πάντες aJ- 
τους,) τους δί ύπηρετοΰντας αυτοΓς δι ασφάλειας εχειν εις 
ΤΟ μηδενότι διδάσχειν έπερωτωμένους αυτούς, χαν μ^ν των 
λίαν αφεστηχοτων οΐ πρέσβεις εΐεν^ ώστε μετοίξύ ίχεινων τ ε 
xat ημών εϊναί τίνα των ε,θνων^ ίμφανίζειν αύτοΖς των ημε-ι^ 
Β τέρων δπόσα χαι οία βουλόμε&α • ό/«οιως δ^ εΐ χαι πλησι^ό^ 

ι3• μηδενόχι ΊΧ.,μηδενί τ* yalg• 

• 

tricio et magietro ; Π. tx chronico Georgii XQonachi ; IIT. ex loaime 
Antiocheno; IV, ex Dionysio Halicarnastensi de AntiquiUtibut Ro« 
iDanis ; Y. et VI. ex Polybio Megalopolitano et Appiano ; VII. ex Zosi- 
mo AecaloniU ;VnL ex lotepho de Antiquitate ludaica ; IX. ex Βιο- 
λόγο Siculo ; X. ex Dione Cocceiano ; XL ex Procojpio Caesariensi ; XII. 
ex Pritco Rhetore; XIII. ex Malcho Sophista ^ XIV. ex Μ cmandro Pro• 
tectore; XV. ex Theophylacto Exconsale «t contrascriba SimocatU. 



QUOMODO OPORTET LEGATOS ADMITTERE 
AUT LEGiTOS MITTERL• 

J^gati aut ti ΐΐοΒΐβ, aut ad nos mittuntur. Quando igitar||«d nos 
inULiiQtui', oportet co^ honorifice et liberaliter excipere. Omnea 
enim ipeos hoaorant. Cum eorum ministris tute cauteque agere, ne 
qiiUl ab ullo imrriognnies discant. £t ei gentiai» longo a nobis 
iutervalio diitimtiuin logati sint, ita ut inter nos et ipsot AiQt aliae 
geatejj LU hu^^Llqiuih quae et qualla yidebitar, ottendere licet. Idem 
quoque de his, qui nobie vicini sunt, modo viribus et poteutia tint 
laferioreet' Sia «lateiQ iuDge nobis praeaUat siye multitadine boiiii^ 



AJD EXCERPTA DE LEGATIONJBUS- 7 

jp^i ^uey -ημών χα9€ΐατηχεσαρ , ίνίέώς ie πρ6( τηρ ημετέ- * 
fey Z/ovoL• όνναμίν • el ik χατά πολν ημών Λ§ρην6χασιρ, 
βτι πλη9^ί στρατού, εϊτε ανδρεία, χρή μήτε ηλοΰτον, μητΜ 
ymuxmr χάλλη ίμφανίζΗν αύτοΐς, πληδ-η όε ανδρών χαι ο- 
^ζΐωτ ενχοσμ/αν xai τειχών υψώματα, ει δε παρ' ημών ηρι^ 
^βεις αΛοστίλλοττα*, χρη τούτους πρώτον μεν ευσέβεια γνω^ - 
ριζεσ&ηι , xai μη ίπ εγχλημασί χατηγορηΟ-ίντας ηοτέ δημο- 
σία xaxcMQidijval• J είναι δε φρόνιμους την φύσιν, ευνους τάο 
xocKc, ώς 7UU ηροχινδυνεύειν τών Ιδιων j χαΒ^άπερ ΎηγουΧος^ 
iOKoi τψ^^ηοστοίην ηροΘτΙμους, αλλ* ου βεβιασμένους^ χαδά^ 
-Λερ ^'.Λ/νπτιος ιατρός, ων δ μεν παρά ΚαρχηδονιΌις δε^ 
αμιος W χαι προς ^Ρωμαίους περί ειρήνης πρεσβεύσων άπε- 
σταΧμέψος , ομνυσιν έπανελθείν προς αυτού ς^ τών ^Ρωμαι'ωψ 
την €Ϊρηνην φύ χαταδεχομενων • εηει δί εΙς ^Ρωμαίους άψι- 
xSxTTO y απαγορεύει μεν ^Ρωμαίοις την εϊρηνην άσύμφορον αύ^ 
τοις ovaaVf πείθει δε αυτούς ίπανελθ'εΐν αυτόν προς Καρχη-Ό 
ίονίονς, Ttf &ρχψ φειδόμενος• δ δε χατά του βασιλέως 
της ΑΙγνητου τον Περσην χινησας τα Αιγυπτίων διίΆ,ωλε, 
χρη 0€ τους πρέσβεις παραγενομενους προς ους άποστίλΧον- 
aoToi, ψϋ^νεσ9αι έπιχαρεΐς, μεγαλόψυχους, ενεργετιχούς τα εις 
δύναμιρ, αμφω, τα τε οιχεία, τα τε τών πολεμίων, εν επαίΐΊύ 
ποιούμενους, άλλα μη τα εχείνων ίνδιαβάλλοντας . οϊχονο^ 
μφρ δβ δεΖ τους πρέσβεις, χαι τοις χαιροις έπαχαλου^ΐν, 

9- 'Ρήγουλος Η., * Ρίβοΰλος cod. i8/Fort διοΧώΐ€Χ€ν. 

anm, sire Tirtute: non oportet ilUs ostentaro^ ncque opes, neque 
■ostrarum mulicrum pulcritudinem : scd boinmiim • ^uudfmtiam et 
armonim piilcre conetitutiiiii apparatum et nvroriim ]A*opiignacula. 
Si a nobis iegati mittiintur, oportet viroa eesc probos, pi^etatc ia• 
figDcs, nhque publicorum ludicioruni crimiQe damnatos , prudentes 
indojty qoi caram remp. habeant, ut pro ea capitie fortullarutnque 
inanim pKfricnium adire non rccascnt, sicut Rcgulus: qui proDipto 
animo leuiionem obeant, ηοη iQviU , aicut Aegyptiua mcdicus. 
%ηυη pi8us apad Carthag^ienscs captivue et ad Romanos lcgatns 
tm pace missas , «lUMit se rev(Mr4iirtiiii , ai Komaiii pacem nolient. 
XjIA ad Romanoa tciIH paccm dcnbrtatur tanquam coruiQ commo- 
* dis coatrarianiytet iujMHBiento servatajiuadci^ , tii ^e atl Cartli^^initu- 
•ci renrfttant. AItcr*^cro cum JprslKim rc^cm \u AigypU rcgi^m 
condtaret, rea AegypUoi^im pcasn&idedit• Oportet auLem Jt'g;iLos , 
* oiii ad eoSf i^ qnos i]iittuiiti»r , vcnerint, tesc liumniif>i cL bcuigno» 
cibibere, magaauimos ct liberales^ quantiim rorum jaculutes feffve 
pofjoot, aeque sua et hoeiium laudarc, neqiic curiimf apii J fjiiui li'- 

iDoderatioue adiqBtkrarc fl teinporibus servirc, ije(|tic vi unpetatsi 



8 PROO£M. AD EXCERPTA DE LEGATION• 

» αλλ' ούχ Ιξ άράγχης πράττην τα χελενάμενα, βΙ μη τι TtQu-' 

ξαι πασί τρόηοις παρεκελενσ^^ησαν. οίον απεστάλιι τις ώς φΐ'^ 

^^j5Voic ίοορα τοις γείτοσιν έπιχομιζό μένος • δ ϋ τούτους χατα-^ 

^^ ^j^ipuv τα των εχθ-ρων πρόιττογ^ας τα μίν δώρα συν τφ 

ίΤ^^^ίμματι ηαραχατεσχε , λόγους di φίλιας αντί δώρων ine^S 

4^χομίσατο. ίρεξ γάρ τις είχότως, ώς εχρην /ιαλλον iniiovvnu 

τα δώρα, χαΌ-ημεροΰντα τώη πολεμίων το αγριον η τά 

μεν τιμιώτερα ηαραχατασχεΐν , τα δ& άλλα ίπιδοϋναι, άλλα 

.. ,' μη πάντα χρατεΓν, ώς μήτε τους εχθρούς πλουτεΐν έ&έλειν, 

χαι το πολύ της ε^^ας ύποτίμνειν τών πολεμίων. Λ^ιμά' -ic 
Λ ζεται δί πρέσβυς χαι προ της αποστολής, υποτιθε/^ων αύ^ 
». ' ' ψψ τών χεφαλαίων, χαι ερωτώμενος, όπως περί εχαστου αι;- 
^ τώρ οιχονομήσείΒν, ούτως η ετέρως αύτψ τών πραγμάτων 

ncrtlcerc , m&\ forte quibuavis modis ad finem pervenlre inssi ehit. 

i Ut vidclLcct, cjt aUquis missuf ad dona ferenoa yicinis, tanquank 

amiclf^ cl coi ctcprehendit hostilia facientes: munera cum litterU 

fcUiiuit, scrmQntis beneroloe pro donis prottilit Dicet aliqaisy ne- 

que iU immrrko , oportuisfe legatam magis dona tradere, quibas 

inloiicoroiii hoetilem aninium placaret et lenriret : vel pretiosiora qui- 

^ ofim retinere, alia yero dare, eed non omnia in aua potestate penea 

γ se retiaere debuisse, cum hoc temperamento, ut veliftfuidem hoatium 

i-. . malevoientiam compescere et resecare , aed non eoe auctiores et Va- 

lidiorea opibue reddere. Probatur vero legatQsj anteqtiaiii mittatar» | 

Sil illt prpponantur capita legationie et interrogetur, quomodo aingul^ 

elt geaturna ^ an ita , an aliter , prout r^a iili atciderint 




^ * 



^ 



-4 « 



ϊ'- 



•* 4 



'JESjtmOT ΑΘΗΝΑΙΟΙ 

^ Τ4^Ω2.0ίΙΕ9ίΑ 



« 






• 






d Ε Α ΙΠΠΟΤ ΑΘΗΝΑΙΟΤ 

ΕΚ ΤΩΝ 2ΪΚΤΘΙΚΩΝ. 

ΕΚΛΟΓΑΙ ΠΕΡΙ ΠΡΕ2ΒΕΩΝ ΕΘΝΩΝ 
ΠΡΟΣ ΡϋΜΑΙΟΤΣ. 

Ε LIBRIS 

ΒΈ,ΧΙΡΡΙ ATHENIENS1S 

DE BELLIS SCYTHICIS. 

EXCEBPTA DE LEGATIONIBUS GENTIUM 
AD ROMANOS. 



ARGUMENTUM. 



Ltgati itahungorum Scjrtharum ab Jureliano Imperatore foedus 
' €t tiihutum peuntes infecta re reveryinqir (i). Pax et foedus cum 
VMdalis componitur (3). 



α. \Jti Ανρηλιανος πατά κράτος νιχήσας τους Ίον^^χ,^^^ 
9(ίνγγί>νς Σχν&ας, χαι χατά την τον ^Ιστρου πΒραίωσιν i^AurcLLi 
τψ αποφυγήν πολλούς τούτων άνελών, οί λ$ιπόμ€νοι £ς οπον^Ι^ 
ϋς fimg χαι πρεσβείαν έστείλαντο. την ie αϊτησΐν της el^ 
^ητης^οχ€ΐ μη συν τφ ayav περιδεεΐ χαι χαταπεπληγότι & 
της ηττης nouSad^ai, ώς αν ύπαρχοι σφισι χαι των πρόσ&εν 
ψοιτωντων χρημάτων παρά 'Ρωμαίων ή αποίο/ι;, μη ίς το 
^αίίίς πάνττ^ των ίναττίων χαΒ-ιαταμένων . ο Sh Ψωμαίων 

9. ηιραίωα^ρ Ν. , πίοα^ώοας Yolg. 3. άνίλών Η. j άνιΐ^ν 

Tul^ 5. idoXQVP Η. 

ΐ• Xmperator Aurelianus, qumn luthungds Scythas acie devi• 
ciitet, et maltoe eorum in ipso Istri traiectu fugientea interemiseet, 
KUqui beUttm foedere finlre yoluerunt, et legatoa misenint I^eque 
taoBen cam nimio tunoro nimiaque pertnrbatione, craa«i clade sua 
^rcoUil pacem aibi peteadam esse dacebant, ne triDiito, quod an- 
k t(t Romtti penderasfcy hostibua ab omni metu aoluiis , In posterum 
prcmoitBr• Sed SSmanoniiii loiperator Aurelianus, ttt lulbuogQ• 



12 EXCERPTA Ε DEXIPPO 

Α.€.^ηοβασιλ6ύς ΑνρηΧιανος ώς inv^tro άφιγμένην την ^lov&ovyytot^ 
^^^^ρΙ,ηρεσβΒίαν^ ΐς την νστεραιαν φήσας χρηματιεΓν περί ων ^— 
χονσι, dihaTXB τους στρατιώτας ως ές μάχην, έχπληξε€σ^ 
εϊνεχα των ίναντίων. htai ii χαλώς είχεν avuji ή itaxo^ 
σμησις, επί υψηλού βήματος ^ίηέωρος βίβηχε, χαί aXovgyiVix5 
άμπέχων, την πασαν τάΙξιν ίποίει άμφ' αύτον μηνοειΛη. τχα- 
ρεστήσαντο ih χαί των iv τέλεν όσοι αρχάς τινας επιτετραμ-^ 
μένοι, σύμπαντες ίφ* ίππων, χατόπιν di βασιλέως τα σή^ 
ματα ην της ίπιλέχτον στρατιάς• τα δε είσιν αετοί χρνσοί^ 
xcd εικόνες βασΛειοι χαί στρατοπέδων χατάλογοι γράμμαύι%χι 
χρνσοϊς i/;Aot;/4evor ά δη σύμπαντα άνατεταμένα προύφαινε^ 
Β το έπί ξυστών ήργυρωμένων. έπί δέ τούτοις ώδε διαχοσμψ* 
dttoiv ^Ιουθούγγους ηξι'ου [παρελθεΐν]. τους δί συνέβη θ-αμ^ 
βήσασβνιι ϊδοντας χαί έπί πολύ σιγί} εχειν. έπεί δέ σφισιρ 
έχ του βασιλέως απεδό&η λέγειν ^ δια τίνος ερμηνέως ελεξαη5 
\*βτοιάδε* ,,ουτε tjj έπί χαιροϋ συμβάσγι χαχοπραγια ημών πα~ 

fTO εϊχος χαταπεπληγότες , ούτε δυνάμεως ένδεώς εχοντ^ 
χαί'ηολέμων άπειροι χα^στηχότες, άσ&ενειας ευπρέπεια 
χατά το ήμίϊ^ αύτοΤς μονοις συμφέρον ές την είρηνην σπεύ^ 
δομεν* αλλά .περίεστι μ^ν ημΖν τοσούτον της έν τοις ηολέ-^^ 

ι. (πύ^ετολ ίπεΟ'ετο yuig. 4* ^'^''^ ^*> τοι/ταιν Tulg. 6. ί^μφ' 
αυτόν Η. , αμφαυσον ed. Η. , αμφαυατον cd. Par. 8• Λφ* cod. 
Vat 1 3. ηαρεί^είν add. IV. ^αμβησασ^^^.^ ^μβη- 

aaae-tti vulg. ι6• tj — αυμβάύη χαχοηράγίφ "Wt., τξς — 

σύμβασης χαχοπραγίας volff. 19• ημίν ed. Par.y ύμίν ed. Η. 
αηεύδομεν Vato χαταύηεύαομεν Tolg. 

rum legatos adrenieee intellexit, cum dixiseet, se cam his postridie 
acturum de hie, quorum causa legati yenerant, huiasmodi boetibas 
terrorU iniiciendi gr^Ua militum aciem condlcU die tan^pAm ad 
pugnam instruxit Ut illi recte ee habere visa est exercitus dispo- 
sitio, aitum euggestum eublimis, purpura indutas, asceudit, et 
omnem excrcituin, qui ipeum circumstabat, in formam lunae disp^ 
^ suit Aderant et ex kis, qui ia exerdtu imperia habueraut, omnef 
tb equis. Λ tergo Imperatorie crant eigna coiidunati exercitns. 
Itaec vero erant aquiUe aureae -ct imaginea Imperatorum, et eo- 
fum, qui miiitiae nomina dederant, catalogi et eQumeratJoiiee , au- 
'reis litteris perscriptae.. Quae omnia expUcata etilluitri loco poeita 
in bastis argeoteie conspicua erant. His ita praeparatis luthungos ius* 
•it adesse. Ut haec viderunt , obstapefacti longo tempore sitenUum 
tenucrunt Postqtiam ab Imperatore illis dioendi facoltaa data eit, 
ita per intcrpretem locuti eunt : ,,Neque qaia adv«rta fortuna , quae 
nobis lioc tempore contigit , ultra modum animos nostros abiecit ei 
perculit, aut quia desUtuti copiia et viribut eumue, aut rei militarii 
imperiti, iufirniitatcin nostram bonesto praetexto legeniee neque quid- 
quftm nifi utiliutcm noatram specUnte•, ad pacem feaiiuaBitii. Sed 



DE MIXIS SCYTHICIS. l3 

pb%i ncQgot9€r/ag πλη&συς εΐνΒαα χαί Ισχύος , Sats μέρ$ί iXa^k. C. af ο 

TWT^ τάς TEQog ^Ιστρψ πόλεις επελΟυντες Ίταλ/αν μιχρον^^^^ ^ ■ 
%msa» ταχχΒίΧτΙμραμεν^ ίππίχψ μ^ν στρατενσ(χντ$ς ίς μνριάίας 
(^ xat TWT tov Λ μιγάδων ουϋ ασθενών, αλλά ^Ιου&ονγγων 

^Λ^αρώς^ £ν ηολνς εφ' ίππομαχία λίγος, ασπίδα δΐ αγομεν 
knlaatav δννάμεως της ίππιχης, ονδ* εν τούτοις ταΖς ετέ^ ^ 
fm έπιμιξί'αις L•ισxιάζovτες του σφετίρου στρατΟν το α-^ 
ηατταγοίνιστσ^ • έχοντες δί xai οντω παρασκευής διαχρινε^ 
99%Uy ot7 διαγινωσχομεν ες αντιλογι'αν ηχειν της συμφοράς 

κίκρι. ον δια το μη κατά χράτος νενιχησΒαι , χατά δε το 
άδηλοι τ<Η/ έχβησομένου εϊρηνην πολέμου προτιμωμεν , ει-Ό 
χάζοττΒς xai νμίν ως γένοιτ αν διά γνώμης προς ^Ιουθουγ•^ 
γ^υς cJ ηϋΐρασχον της πρόσ^εν διαφοράς συμβηναι, οία δη 
ντίουσης χαί παλαιάς άμφοϊν τοΤν γεναίίν προς «λλι/λα π/- 

i^fiziw; €ς το ήσυχάζειν, δι' ην χρη την επί χαιροΰ διαφοράν 
απερίαχΒτττον εν τψ παροντι χαταλύσαντας προς το παλα/τε" 
ρ^ χαί λνσηελοΰν μετατ/ϋεσδ-αι εχατέροις. εν τε τψ πολέ^ 
μψ ονχ έπ( πλείστον ταΓς χαταδρομαίς ληϊζόμενοι, &λλ' Βσον 
ες άφορμήν των επιτήδειων άγαπώντες την αβροισιν , μέχρ^ 

^m^ γενομένης μάχης ήσυχίφ τον χαιρόν διετρίβομεν, ώς τοίςρ,^ 
huowjiv νμΧν συν τ^ vμετέρ4f δυνάμει, το χα&* αυτούς άν^ 
τααξιαντες• ο δη xai νυν ποιεΖν πμρεσχευάσμε9α• χαΐ τό, 

ι. πλήφονς Η. mg., πλεΐ^η ecld• 5. Ιππομαχίφ Vat. 7• "^" 
νατταγωνιατον'} ακΐαγοίνιστον yulg. ai. F. άντηάξοντες• Ν. 

BUilUe nobis adhocsappetuntail bellum gerendum faculUtes, siyemal- 
tHudine militum , $ive viribus opus est Nam et miiiima nostri partc 
urbes ad Ittrum sitas iiiTadeiitea , parutn abfoit , quin omnem Italiam 
cepi 1 11 J^i Qaadraginta equitum miilia in puKnam edocimus , quae 
Bon ex conTenis aut imheciUibas , sed ex lot&ungie pure «onsUnt, 
qooram in equestri proelio magna fama est Peditum autem dupli- 
cem equitatas namcniin producimus, in hia qiioque nuUa peregrino- 
raai admixtione inWctum agmmia eorum robur deminuentes. Itaqae 
.qoamquaiD huinsinodi apparatn ad dimicandum instrucU, minime ta-' 
'nen de eventn decertandum efse duximus. Non antem quia victi su• 
mns , aed propier eyentuum iacertitudineiDy pacem bello praeponimua, 
^raeserUin quain τοβ quoque, dataoccasione, ad componendaa aimul- 
Utes cam lothuDgif propentoa eaae fuspicemur, qaoniam aliqua 
inter ntramqae gentem antiqna et inyeterata ad quietem mutuo co- 
lendam fidea exatat Quamobrem oportet inconsiderate susceptum 
W tempore dlaeidium deponerCy et ad anUquam concordiam, quae 
eii Qtriaqae ntiliory redire. Et in ipao beUo qaidem non admo- 
^un crebraa incoraiones facientea praedas egimuay necessarlaa rea 
comparare qaa occasio tulit stndentea, ceteroqni uaqae ad hane 
proiiinaio pugnam in otio et qaiete tempua contriYimus > et qaando 



12 EXCERPTA Ε DEXIPPO 

Α. C. Ί'^ο βασιλεύς Ανρηλιανος ώς επν^ίτο άφιγμένην την ^Ιον^ονγγίον 
^^^^^"^'Ιηζεαβείαν ^ ές την νστεραιαν φήσας χρηματιεΓν περί ων ij- 
χονσι, ίιέταττε ψούς στρατιωτας ως ές μάχην, έχπληξεως 
εϊνεχα των εναντίων• επει ii χαΧως εΐχεν αντζ) ή διαχό- 
σμησις, επί νψηλον βήματος (Λτέωρος βέβηχε, χαί άλσνργί'όα5 
άμπεχων^ την πασαν τάξιν επούι αμφ' αύτον μηνοειίη» ηα^ 
ρεστήσαντο δε χαί των εν τέλει όσοι αρχάς τινας έπιτετραμ-^ 
μένοι, σύμπαντες ^φ* ίππων, χατόπιν Λε βασιλέως τα σή- 
ματα ην της επιλέχτον στρατιάς, τα δέ εϊσιν αετοί χρυσοί 
xofi ειχόνες βασίλειοι χαί στρατοπέδων χατάλογοι γράμμαύιιο 
χρνσοϊς δηλούμενοι* α δη σύμπαντα άνατεταμένα προύφαίνε- 
Β το επί %υστων ηργνρωμένων. επί δε τούτοις άδε διαχοσμψ- 
β^εΖσιν ^Ιονθούγγους ήίξι'ου [παρελβ-εΓν]. τους δε συνέβη Ο-αμ- 
βήσασβαι ίδόντας χαί επί πολύ σιγί} εχειν. έπεν δέ σφισιν 
έχ τον βασιλέως απεδό&η λέγειν, δια τίνος ερμηνέως ελε1ξανι5 
Ύ'Οτοιάδε• ,,ουτε τήί επί χαιροϋ συμβάσγι χαχοπραγίί} ημών πα- 

fTO είχος χαταπεπληγότες y ούτε δυνάμεως ένδεώς έχοντες 
χαίτΐολέμων άπειροι χα^στηχότες, ασθενείας ευπρέπεια 
χατά το ήμΐν αύτοΐς μονοις συμφέρον ές την ειρήνην σπεύ-- 
iify αλλά .περίεστι μίν ήμΓν τοσούτον της εν τοις ηολέ-ζο 



Ι. ^^ril^ero] έπίίβ-ετο vulg. 4- ^*"*^ ^•> ^οϋτων Yttlg. 6. dμφ' 
αυτόν Η. , βμφαυσον ed. Η. , ααφαυστον ed. Par. 8• ^φ' cod. 
Vat 1 3. ηαρεΙ^'€ΐν add. IV. &αμβησασ^^Ν,^ ^μβή- 

σεάθ-αι vulg. ι6• tj — αυμβάαρ χαχοηράγί/^ Wt., τξς — 

συμράαης χαχοπραγίας vulff. 19• ημΧν ed. Par., ύμίν ed. Η. 
αηεϋδομεν Ύλϊ,, χατααπεύσομεν Tulg. 

rum legatos adreniese intellexity cam dixisset, se cam his poatridie 
acturum de his, quoruin causa legati yeneraiit, huiaemodi ^oetibas 
terrorb iniiciendi gr^Ua militum aciem condlcta dic tanl|plim ad 
pugnam instruxit Ut illi recte ee habere visa est exercitus dispo- 
sitio, altum euggeetiim eublimie, purpura indutae, asceudit, et 
omneoi excrcitam, qui ipsum circamstabat, in formam lunae disp^ 
suit Aderant et ex his, qui in exercitu imperia habuerant, omne$ 

i> equis. Α tergo Imperatorii erant signa coadunati exercitits. 
aec vero erant aquilae aureae ^et imagLnes Imperaioruin, et eo- 
fum, qui miiitiae nomina dederant, catalogi et enumeratioQcs , au- 
rcis litteris perscriptae.. Quae omnia explicata et Hluttri loco posila 
in hastif argeoteis conspicua erant. His ita praeparatis luthuneos ios• 
•it adesse. Ut haec viderunt , obstapefacti longo tempore eileiitiQiii 
tenuerunt Postqtiam ab Imperatore iilis dicendi facultaa data e<t, 
ita per intcrpretem lociiti sunt : „Neque qata adverea fortuna , quae 
nobis hoc tempore contigit , uitra modum animof nostros abiecit et 
percnlit , aut quia deatituti copiia et viribui eumua , aut rei militarit 
imperiti, itiGrmUaUiin nostram bonesto praetcxto iegcniea neque quid- 
quam nisi utiiitatcm nostram apecUntesy ad pacem feaiiuaaus. Sed 



DE BELLIS SCYTHICIS. l5 

xwtmp sSWxa ii (Ιρήνης cufita^i νμας τάς it τζς o/40- Α. C. 370 
ηίας ωψ^Χ^/άς, 'xai rm τον πολέμου πράγματα συν ήμΤν x/-Aurcl.I.i 
ha^iu , Τ9 τ€ παρ* ήμίν συμμαχία ρωσθ-ίντας πΧέον €χ€ΐν 
^ίς τον ς iniiyrag. εΐ δί χαντα Tioufif ωΟ€ χρινοιτε, ύπάρ^ 

5{stir i}fc2V ^ikatoy παι οσα h χρυσού άσημου τε χαί έπίσή- 
ffov ioasat' xai αργύρου παρ' ύμων ίφοιτα έπΙ φνΧίας βε^ 
^ataniTi^ άηείπαμένων γαρ, οσα εχθρούς αμυνόμενοι^ ^ χα-Ι> 
^ior ttnHXTOV ηολεμησομεν•" προς ταύτα i Ύωμαίων βασί- 
Ιενς £ΐ€ξη» ωίε • ,^εΐ μίν ίς άφίκνίς χα&έντβς την γνωμην 

ΐοίμων^ ηερι &ν πρεσβεύεσ&ε, ϋιδάσχετβ, ovd^ ήμίν ToZj; ijr- 
ίεξιομίνοις τον λόγον χαλεπήν παρείχετ αν την άπόχρισιν^-η 
hui ok τά εϊρημένα ίζ μίν ενπρέμειαν σύγχεηαι, εργφ ϋ 
Jrarrfb^ ijc^''f ^a f*^ ^^9ψ^ζ μνημονεύονταν, Βτε i* ad^ 
πόλεμορ ίτεανατεινομ^νων ύμων, ων συγχεϊν Μχατε «χατ^ρον 

ιϋχ 9ατ4ρον, άμφίβοΧον χαί ημΧν χαθ-άηαταί προς SjTi χρη 
πρωτθ9^ αηοχριναμένους μη άμαρτάνειν• λίλειτηαι H τι χαί 
L• των παρό^ντων βονΧεύσασθ'αι • χρη γαρ τώ διττά τούτω ν, \ο 
Ιύγ^ι^βίεΧόντας άπανταν προς αμφω. εΐ μίν γαρ χα9αρως 
ηρ^ΐν ίηαγγέλλεσβ-ε, τΐ δε^ μεμνησ&αι χρημάτων αϊτησεως; 

a^ieeiTO* ifuiv τούτφ ον συν τ^ προχειρφ η βουλή τοίς νενιχη^ 
χθσ<τ ηρός^τήν αρνησιν η την χαταίνεσιν• εΐ δί ίπισχοηεΐν 

a. τα add. Ν. 8. ηοΐεμήσομεν Η. , πολεμηϋόμενο$ vel sroZf- 
μ%06αενθΛ eodd. 9• (^] immoff^i^ A^V ^* *'* ΛορΗχετ' άν 
Tjr N^ παρείχε ταυτην nilg• 17. t^ όιττφ τούτφΐόγψ tuIs. 
21. Moraivtaiv] χατάνενύ$ν conL uantocL, χατίνεα*ν edd, f• 
fnaxon8tr\ F. hi σχοπεΖν. B.^ ίη^σχοτεϊν Cl. 

Bobiseiim bellicit τίήΒηβ, nottris anxiliis conflrmfttl, tnpeiiore• ye- 

•trii ho^bnsy si qul vos adoriantur, eyadatis. Quod $i ita Beti de- 

bere hiKaveriilSy quod auri facti vel infecii Tel tuua argenti a 

rohis antea nobis redibat, ad amidtiae confirmationem τοι praesta* 

le aeqaam ett. Si id denegaTeritit ^ voe qaa hostea Qlciicemur, et 

qvantani in nobis erit, bello persequemur/' Ad baec Romanoruiii Im- 

perator baec dixit: y,Siqaideiii aperte et dilucide Tettram aentcn- 

tiam ezponentest ea« de quibua legati esUt, nos docuiesetis» nobie, 

qiii ▼ettrom aermonem excepimue, ad eum minime dubia aut diffi- 

cflb praebita esset retpomio: eed quoniatn ea^ qaae dicta sunt, de- 

eoram qnid et boneslum prae ee fcrunt, re ipsa Teroaecns ee babent, 

qaam modopacie mentiooem £iciaUs , modo rursus bellum minemiiii et 

btendatii, qaoram utnimque in utroqac confunderc et inTolvere 

^emini, dabitationem nobis attuliiUe, cui primum debeamus rc- 

ipondertf ne in aiiquo offendamns. Sed aliquid tamen etiam in 

^ffenCia cootiderare licet. Oportet enim, diriea dupiici vestra ora- 

thne ία utramqoe partem occurrere. Si enim ptire ct sinccrc pacem 

inuaeiareUe 9 quid attinuit pecunianim exactionis meminiefe? etiaro* 



' ΐ6 EXCERPTA ε DESffPO 

* 

A.G.a7o^i"^^ 9Κ^ός«ό ίτνμψέρον xcu τάς hf rot; ηοΧέμον ηύίϊνέΐξίας 
kvίxt\ΛΛ fiYstad-B την σνμβασίν, χαΐ ψτη&έη€ί manBQ ίοισμονς nctg' 
ημών άπαιτησοντες ηχ€τε, της ραστώνης το τερτΐνον , όσον 
εΙρήνη δ/ίωσιν, i« παντός μεταίιώχειν ήμοίζ νομ/ζοντες, ^4^ 
Βσ^ της δμοΐας ττί^προσΟ-εν επιχειρήσεως, μη{' εΙς ευεργεσία Ι 
ας λότ^ο^ πρΌΪσχίίμενοι του πολέμου την χατάλνσιν αΙτεζτΒ 
μισβνν της σνγχώρήσεως, ωνητήν καί ονχ ί^λονσιον ποιου» 
μενοι την ηαρονσαν ίς^ την φιΧίαν πρόχλησιν•, ού γαρ ίή 
πολέμων άπειρους οντάς ήμας τψ πλήΰει της πολλά δη χομτ* 
πασθ'εισης υφ* ύμων δυνάμεως ίχπλήίξετε* ovSi πλούτφ λα- 1 ο 
'φύρων ^Ιταλικών έπιχομιζόμενοι , άίεώς επ' οΐχου πορεύσε» 
οδ'ε' αλλά δηλαι μίν υμών αϊ πεζαι παρασχευαί, ουχ αδη» 
λοι δί αί των Ιππέων, προς ας ές τρόπον τον δυνατόν άντίτ» 
στησόμεθ-α• τολμώ μέν τε γαρ μετ* ασφαλείας, xai άναχω» 
ροϋμεν συν προμήθεια, οϊα δη λογισμτ^ ήγεμόνι ές πάντα iS 
Χ^χρωμενοι, οίς ή ισχύς βεβαιότατη, χαι έμπειρίαν πολεμικών 
εργω^ διαφεροντως €;ι^ονΓ€ς• υμείς δί μετά τε του προχεί-* Ι 
ρου επιτε , xai διαμαρτάνοντες των έργων δ ιά το μή^τρο^ 
<rx/^aa^at έφ* α δεϊ έλθείν, πείρφ την βλάβην του τιροπετοΰς 
φερόμενοι μεταγινωσχετε^ τοίς γαρ ζέσει ές τάς πράξεις μή%ο 

5. τξ Β., τξς rulg. μηδ* εϊς — Ιόγον Valceias, *μηΛΐς — λόγων 
Tulg. 6. ηροϊσχόμίνος Η. mg. 7* ^^ελούαιον Ν., i&ii^u- 
0»r Tulg. io, πλοΰτον ^ ιι.Ιπιχομηαζόμενοι Ν. li. τρό^ 
που yalg. ιΒ. £^»τ£Β., (πειτα yulg. ao. μη οην ed.pr« Haud 
^ dubie iocu4 corniptue ett 

si victoribue non satii consUret, an denegarent aut'coiicederent, quod 
ab illie petitur. Si yero pacem commodis Teetr^e et eTispectatis beltl 
lacris obeeee opinaminj , et qaamquani yicti quaai tributa a nobu 
petitis , nihil magis noa amplecti et persequi , quam τοίυρίβίβηι eiL 
otio, quod pax tribuit, existimantes : eandem Toa quam antea super- 
biam ostenditis tantumque abestis, ut beneficii loco belli ceisatio- 
nera habeaue , ut etiam mercedem pacis postuletis , et Tenalem , non 
•pontaoeam adbortationem ad aniicitiaiii, quam nunc proponiUs, fa- 
ciatis. Non enim nos taDqaam bellorum rudes et imperitos magnita•• 
dine tantanim , quas yoa iactatis , Tirium perterrefacietis. Neque 
yero spoliis Italicarum opam onusti impune domam revertetis: ve- 
itrae pedestret copiae nobie aunt notae, neque equestres ignotae, 
quibos quantum ia nobis erit quacunque via resisteinue. Audemas 
enim cum sccuritate, recedimue cum proyidentia , et in omnibus re- 
bu8 {irndentia diice utentet , quae plarimum yalet, asu et rel mili-^ 
tarii pcritia praestamus. Vos cum ardore et promptitudine aggredi- 
mini , deinde rerum adepUone fruUrati , quia qaa progrcdi oportcbat, 
non ante providistis, damniim experientia ipsa ex veetra temeritate 
reportautes poenitentia ducimini. Qui enim [hand] cum fervore. 



DE BELUS sCTrmcis* 17 

99μφ$ζομένοις ανάγιίη τον βεΧτίατον άμαρτάνέιν. xai τα-Ά^Ο,^ηο 
χπάι fiiy υμών αΐ 4πιχειρήσ8ΐς , Λ' ohyov ίέ at μεταμέ^^^^^^^ ^ 
huu• xoti το σύμπαν χατά το είχός θύματος άτιηλλα-* 
tmi, arrtndkovg ημΐν Χ'ϋ/ύντας xat η&ων άνομο/ων χαι ig 

kag γ^μας ηραττομίνων δίΒοτάναι oix άτίοηεποιηχώς ^ xai1>f 
νμας μ^ άμαθ-Ζα , ήμας ie λόγφ σίίνεΐναι, συν φ μάλιστα ' 
nu to xQcarerv τούζ ησσους των πλειόνων περιγίνεται, σ%ίν^ 
ksi ηρό δννάμεωζ πιστεύοντας• τους τε πλείονας συν τφ 
Δογιστω διά μάχης Ιόντας χάχιον άμανασ&αι , ίργον πείρ(} 

ιομ£ϋΙον τη Χσγου χομπωίεστέρα προσποιησει ίιδάσχεσβτ ^ βλ6^ 
ψαντΒς ig τά 2χυ3ων πάΟτ]* μετά σαφέστατων γαρ τεχμη^»- 
ρίων χαί ουχ αμάρτυρα λίξομεν• ούτοι δη τριάχοντα μυ-* 
ριάαι στρατού εφ* εχαχέρας τάς ηπείρους σχεδασ&έντες πάσΐ} 
Tjj δυνάμει ήττηϋ^σαν προς ήμων , χαι λαμπρά τοις νενιχη* 

ΐΒχόσΐψ ύηελειποντο της οίχειας αρετής υπομνήματα , ων τήνψ,α 
ενχλειαν ig το παιτίλέ^ ΐξομεν νυν τε χαι έπειτα > τί^ χρό-- 
νψ σνμπαρα&έου^αν • τάς τε "Αλαμανών συμφοράς αγειν^ 
οφαζ τον προχείρου τς? άναρριφθ^έντι της ίπιχειρήσεως τα- 
χυτέραν χαι δι^ ολίγου ί&εντο την μετάγνωσιν. ημείς τβ 

uAii ταΓς πλημμελείαις νμών , αϊς εΙς ημάς επλημμελήσατε, 

5. ^ποηεποίηχώς] dneoixog Η. 7* ζ^^ους] ηχτους ed. Β. , ί- 
σον^ ▼ulg. 8. nqo Ν. , nq6g yalg. 9* ^μ^^ν&οΒ^ΛΐΙ άπηλ" 

Χάττεσ^α$ coni. Β• , άμϋνασβ-αι Η. ίο. βλέποντες tuIk. 17. 
ύνμπαρα&έουσαν. τάς Yalesius, συμπα(^α^'ΰααντάς cood• *Α* 
Ιαμανών Ν., γαΧμιόνων coddL 

ad res gerendas f\sraiitary hos itt optima quaqne te yirea minime 
deScere necesse est. Conatus et aggreafiones Testrae siint aubitae 
Η repentiiiae et breW post poenitentiai In uniTe^t am non est qaod 
Biremur , tos quam adversarii nobia sitis et diyersortun moram , eUam 
reram gerendanim comiliia a nobis -distare * * et yos temeritatey 
B08 coosiUo congitdiy qno paucioribut quoque non raro piures yin- 
cere conUgit, dum pnidentia pouus• quam yiribus nitebantur. Plurea 
antem temere et impnidenter proelliitii ineuntea malo affici, re ipsa 
potios y qoAin Terboninr elegantiore ornatu didicistis Scytharum nuda 
inioentet. Manifettissimis enim indiciis ettestimoniis nota testaUque 
diceimis. IIU exerdtu trecentorum mniiuin bomiDum ab utraque 
paite ripae expositorum pugnantea, omnibus Tiribos sunt a nobis 
ddeti et superati. Cuius nostrae yirtutis clara yictoribus relicta 
anBt monamenta, ex qμibu8 inimortalem nobis gloriam et nunc et 
KqQenti tempore duraturam peperimus. Cum enim praepropero Ιπι- 
pctu ad ripas furore praecipites in certamina missent, eornm teme- 
nriam et inconsaltam ad aggrediendum irruptionem celerior breti 
post poenitentia est consecuta. £t yero pro nia, quae in noa admi- 
^itU ei commeraiatis , eaa quaa luiatis poenaa miuijDe aaiBcere iu'• 

Ikxippus , Eunapiiu ttc. a 



ΐδ £XC£IUPTA Ε Ι^ΧΙΡΡΟ 

A.C. ri-joovx άτωχρηρ ηγονμΒ&α ην inad-STS τψωριαν, βΙ μτ^ χαί roi^ 

AureLLi^Jorr^ov νπ^ρβάντες ip οροις τους νμετέροις την οργήν ως 

προαίίχησαντας νμας άποπλησαιμεν» πόλεμον γαρ ίηι σπον^ 

ι oatg άχηρνχτον έφ* ήμας ηγείρατε^ εγκλήματος μεν ως εις 

H ηροαδιχήσαντας εΙπεΐν ονχ έχοντες ^ επί&νμι'αις ίέ τισν xcu5 

iXmai χονφισθ^έντες , σνν αΐς -όμιλος αλόγιστος ίπαιρεται, 

&ΐρατίάς χαι πολέμου αντιλαμβάνεσθε. ο9εν ούχ εξω προσ- 

ύοχιας αγομεν χαι παρά του β-είου εσεσΟ'αι ήμΖν αρωγά ^ οΓα 

δη ημών μεν ϋ^εσμον τον επι σπονδαΐς ούχ άτιμασάντων, 

"Ίου^ύγγων ii αδιχον οόον τε εφ* ήμας ελ9οντων, χαι έ^^-ιο 

V. 8 χους xai πασαν πίστεως βεβαιότητα παρά φαΰλον τ ι^ μένων. 

τοις τε αυ φ&άνουσι χατορβχομασιν το μέλλον λαμβάνοντες^ 

χαι περί των έσομένων ούχ άπειχοτως προς τοις είρημένοις 

C χρηστά δοξάζομεν» ή μεν γάρ έη εύπραγίΐ^ έλπις &άρσος 

φέρει, φοβον δι ή επι τγ έναντιψ. λογισμέ τε ήγεμόνιι5 

προς τάς πράξεις χρώμενοι, τάς τε δόξας των συμβησομένων 

ούχ άβασανίστως προσιέμε&α, χάν τοΓς παρονσιν, οΐα άνδρες 

άθληται χινδύνων των αρίστων, ούχ εχπληττομεθνί ταΧς τον 

πολέμου χαλεπότησιν^ ί'ξ ων το ελτηζόμενον χέρδος ονχ άσ&ε^ 

νίς χαι περιττοτερον της άχΟ'ηδσνος. το γάρ πληθ^ος v-ao 

μών σωμασί τε ηχιστα ισχύει χαι φρονήμασιν . άπείλητηαι 

Ι. ξν^'9 ων Tiilg. α. ύςπρ. υμάς] ων ηροηδιχησατε ήμύίς 

Β. 3. άποηλήσαψΒν Ν., άποηλ^ύααιμεν Yulg. 5. προαδί- 
χήσαντας Η., προαδ*χηααν vulg. 1 5. φόβον et τψ ivavtC^ 

Β., φόβου ei , του εναντίου Yulg. ai. έπείληηχΜΐ vulg. 

dicaTiinus , nisi quoque, traiecto Istro, in vestris ipfOrum finibus Iram 
nostram in yos, qui nos priores iniuria affeciatie , expieTissemus. 
Beilum enim, dum adhuc foedus erat, ultro et non indictum adver- 
lum nos excitastis. £t cum, quod nobis obiiceretis^ non haberetif, 

3uia vobis nuUam iniuriam feceramas , in epes et cupiditates quas•- 
am erecti, quibue yuigus impcritum effertur, esercitu comparato, 
nos aggredimini. Qiiare speramue, Deum nobis auxilio futurum. 
Sanctitatem enim foederum miniiae derisui et ludibrio habemus. lu- 
tbungi contra iniqua ratione nos adoriuntur, et iuslurandum et 
cetera quantiimvis firma fidei vincula pro nihiio ducunt, Equidem 
ex rebue ad voluntatem nostram fliientibus, qaid consccuturum sit 
coniicientcs , eventus rerum non absque ven eimilitudine , ex his, 
quae ante dicta sunt, laetos fore, exspectamas. Eteuim ex secundis 
rebus spes iiduciam adfert, contraria autem iiinorem. Prudentia 
duce in rcbus administrandis utentes , quae accidere ροββαοί , non 
■ nisi re bene perpensa , opinione praecipimus , ot in praesentia tan- 
quam yiri gravibus quibusque periculis exerciUU, belli difficulUti- 
bus non terremur, quibus non levia commoda, aed laboribus longe 
maiora comparaniur. Nam yalgas yeatrum neque corporis neque 



DE HELUs scrraicis. 19 

;«φ Ύοβανον μίρ εΐ^ω χαί των ήμ$τίρων βρίων σηανάρ tiJLttk^o 
170^ σννεχόμενον χα/ rjf akXfj ταλαιπωρήσει, τους aXysivotg^^^^ ^ 
η£ς μέν ηίη σννεστι , τοίς ϋ μέλλει « χαι προχαμόν iv τφ " 
iu μοχθτ^ι^ άτολμοτερον εσται χαι χρηαθ'αι αντω ηαρίξει 
ϋμαχεί o^tc αν βονλώμε9'α^ ώς αν προς την χρόνων διατρι^ 
βίΐν άπειρηχότι. οθτν νμίν τε το παν περιφανως χινόννεν- 
iroij xcU fj της εϊρήνης νμων αίτησις επ ευπρέπεια του φο* 
β^ avyxeiTcu, όπως αν το σφέτερον δέος έπηλυγάζησ^ε* 
ψβ τί Set ιτροσίεσ3^αι y χαλως υπάρχον πανταχόθ-εν άποχλει^ 
Ι^ύ^ενσιν ύμΐν της οϊχαάε πορείας χαι οίον εϊσω πυλών άπει^ 
Ιημμένοις χρησθ^αι ευ τε χαι μη, όπως αν εχωμεν προς υμαςΡ^ι^ 
9ια»οιας;" επι τούτοις λεχ&εισιν ix του βασιλέως χατεπλά- 
γψτάν τε ^Ιου&οϋγγοι• xai ώς ουάεν αυτοίς χατά τα ς έλπί^ 
ίας εηράττετο, παντελώς των σπονδών άπογνωσει έχομενοι 
ιίχαρά τονς σφετέρους απεχώρησαν» 

β. Όγ* επι Αύρηλιανοΰ οι Βανδηλοι χατά χράτύς ^r-A.C.fl7t 
τη^έντες ηαρά 'Ρωμαίων πρεσβείαν εποιήσαντο προς ^Ρω^αί -AureL L a 
οος περί διαλύσεως πολέμου χαι συμβάσεως• xai πολλοί άνα-» 
μεταϊξυ ειπόντων αλλήλων, του τε βασιλέως χαι των βαρβά^ 
^ορων, διελυ&η μεν δ σύλλογος, τfj δε νστεραίγ το,τε πλή&ος 
των 'Pωfca^ωv στρατιωτών αυβτς ή&ροίσ&η, χαι ίρομένον βα» Β 
σιλεως, ο, τ ι σφισι περί των παρόντων λ(^ον εϊναι δοχεΐ, χρί- 

ι. *Μρίδ«νοϋ Yalesias. ο. ξν τί d€t προαίίΟ^ι Β., ^ytt δη 
ηροαίίο^ε yulg. ι3• χατα add. Ν« αα. λφον Β., 1(χών -ψηΐ^, 

aah&i Tirtbus pollet. Inclaei enim inter Rhodanum et noetroe fiiie< 
«limentorum pennria aliisciDe incommodis laborans, multie malif hoc 
jpto tempore premitar, aliis mox premetur. Fractum et debUitatuni, 

2aia fioe iatermissione laborat, minue audet et tiinidlue est. Itaque 
iattirnioris tum stadii tum operae nesciiim eese nobis slne proe- 
fio praebebit paratum aubire, quicquid de eo statuere voluerimus: 
rx qno omnes Teatrae res in apertum discrimen adducuntur. ToU 
imtem Testra pacis petitio nihil est nisi decorum timoris praetextum « 
qao metum Testrum tegere cupitis. Qaam cur accipiamue, data no- 
bU occaaione tos undiquc ab reditu exclasos et quasi intra claustra 
coetcitos bene aut male babendi, utciinqiie nobis pro animi nostri 
erga τοβ affectvi Tidebitur?<< His ab Imperatore dictis, lutliungi valde 
Mimt coneternati, cumaite miniine negotium, ut speraverant , confecia • 
•eat, sed onmino foederie repultam tulissent, ad sua redierunt 

a. Sob Aureliano Vandaii a RoiQanis acic superati stint ItaquO 
legatiOBem ad Romanos decreverunt, qaae de bello paciHcatlonc fi~ 
Aieodo ageret. £t cum malta inter «e Imperator et barbari disse* 
tuiiieni, folutum ett coUoqDiuin. Postridie muititudo militum Ro^ 
tenoniiD ruriiu conyenit, et cum eot Imperator interrpgaseeti quij 



ΐδ £XC£IUPTA Ε DjEXIPPO 

A.C. i7oot?x άποχρήρ ηγούμβ&α ην inad-CTS τιμωρίαν, εΐ μη xcu τον 

▲ureLLi^^orr^oy νηΒρβάντες hf οροις τοΙς νμετέροις την οργήν ώς 

προαίιχήσαντας ν μας άποηλησαιμεν» πόλεμον γαρ ini σπον-' 

ι όαις άχήρνχτον έφ* ημάς ηγείρατε^ εγχλήματν^ μεν ώς εις 

'Β ηροαδίχήσαντας εΙπεΐν ονχ εχσντες ^ επιΒ'νμίαις δέ τΐ4Τί xuiS 

εληίσι χονφίσΟ'έντες , συν αΐς όμιλος αλόγιστος επαίρεται, 

βτρατιας χαι πολέμου αντιλαμβάνεσθε• όθεν ούχ εξω προσ^ 

ύοχιας αγομεν χαι παρά του θείου εσεσθαι ήμΖν αρωγά ^ οία 

δη ημών μεν θ-εσμον τον επί σπονδαις ούχ άτιμασάντων, 

^Ιουθούγγων δε αδιχον δδόν τε εφ* ημάς ελθοντων, χαι ορ^ιο 

\.8χονς xai πάσαν πίστεως βεβαιότητα παρά φαϋλον τιθ^εμένων. 

τοις τε αυ φθ-άνουσι χατορθωμασιν το μέλλον λαμβάνοντες^ 

χαι περί των εσομένων ουχ απειχότως προς τοις ειρημένοις 

C χρηστά δο'ξάζομεν» ή /ίΐεν γάρ έπ εύπραγίφ έλπίς &άρσος 

φέρει, φοβον δί ή επί τγ έναντίφ» λογισμφ τε ηγεμ6νιι5 

προς τάς πράξεις χρωμενοι, τάς τε δδξας των συμβησομένων 

ονχ αβασανίστως προσιέμε&α, χάν τοις παροϋσιν, οία άνδρες 

ά&ληται χινδυνων των αρίστων, ουχ εχπληττόμεθα τα^ς του 

πολέμου χαλεπότησιν^ εξ ων το ελτηζόμενον χέρδος ονχ άσθ'ε^ 

νίς χαι περιττοτερον της άχθ-ηδονος. το γάρ πλήθος v-ao 

μών σωμασί τε ηχιστα ισχύει χαι φρονημασιν • άπείλητιται 

1. ξνΒ., ων viilg. α. (οςπρ. υμάς] ων ηροηδ$χησαη ημάς 

Β. 3. άποπλήσαψίν Ν*, άποηλ^ύσαψεν Tulg. 5. προαδι- 
χήύαντας Η., προαδιχηοαν vulg. 1 5. φόβον et Ίψ ivayti^ 

Β., φόβου et , του εναντίον Tulg. ai. ίηείληηχΜΐ yulg. 

dicavimue , nisi quoquey traiecto Istro, in yeetrie ipsoruin finibas iram 
nostram in vos , qui nos priores iniuria affccuUe , expicvissemne. 
Beiium enim, dum adhuc foedus erat, ultro et aon indictum adycr- 
tum nos excitastis. £t cum, quod nobis obilceretis^ non baberetiay 

3aia Yobif naUam iniariam feceramus , in apet et cupiditates quas- 
am erecti, quibus vulgus impcritum eifertur, exercitu comparalo, 
noa aggredimini. Quare speramus, Deum nobis auxilio iaturuni. 
Sanctitatem enim foederam miniJBe derisui et ludibrio habemus. lu- 
tbungi contra iniqaa ratione nos adoriuntur, et tusiurandum et 
cetera quantifmvie firma fidei vincula pro nthilo ducunt. Eqnideni 
ex rebus ad yoluntatem nostram fliientibua, qoid consecuturttm sit 
coniicientcs , eventus rerum noa abeque veri eimilitudi&e , ex bie, 
quae ante dicta sunt, laetos fore» exepectamue. Etenim ex eecundie 
rebus spea fidaciam adfert, contraria autem timorem. Prudentia 
duce in rcbua adniinistrandis utentes , quae accidere possunt , non 
• nisi re bene perpensa , opinionc praecipimus , et in praesentia tan- 
qaam yiri gravibua qaibueqae periculis exercitati, belli difficulUti- 
bus non terremur, quibue non levia oonunoda, aed laboribua loDge 
mAiora comparaiiittr« Nam vulgus yestrum neqae corporis neque 



DE BELLIS SCYTHias. 21 

ξεβκ ΐίροεξαίρ^τες χατά τινας αίφνιδώνς ίη^ίρομας ηροσέ'ΚΟ,αηί 
faHow γνύμγι του άρχοντος, xai ονχ oh'ya της χήρας Jxo-^"'^^^ 
αέργονν • xoU το ίργορ τοντο τον ίργασάμενον πaρfiί r^t 
taailxV χίχτατοξκν&ηναι^ . οί δβ λοιποί ΒανδήΧων iuoxBdan 
Μι^σακ κμ άπ^όστηααν h^ όιχον. βασιίενς ϋ 'Ρωμαίων 
τψ ηΧ^Τττην δννάμ$ως της ηεζιχης xai Ιππιχης ίχηέμηΒΐ inV.g 
^βL•'aς^ xui ίίαλιπών ον μάλα συχνών ήμερων, την τ6 άμφ* 
evToy τάξί'Ρ ίταιριχην, χάι οση δορυφορία του άρχοντος, των 
11 σνμμάχίον Ζσοι ήσαν Βα/νδήλων, χαι τους ομηρεύίΐν otf- 
ιοίψ δοθέντος ηαβας επαγόμενος , xai αυτός ίπΐ ^Ιταλίας Ιξή^ 
λβ«9« anoyifj δια την των ^Ιουθου/γω» αί&ις ηαρουσίαν. 



ΕΚΑΟΓΑΙ ΠΕΡΙ ΓίΝΩΜΩΝ. 
EXCERPTA DE SENTENTIIS• 



Fragm^fUa admodum ohscura (ι — 4)• Oratio IkxipBi ad u^theni- 
iSfnses, urbe nondum eapta (5). Oratio eiusdem ad 90$ qui s§cum 
w^ capta yrofugeraru (cf, Gibbonum e. X p, m. /, 4^^ *^^9'J W• 
Froffmenta minuta (7 — 9)* 

/ 
a\^** τύχας άνδρων nal χαταστάσΗς π6λ$ων xai idycivEa, R. 3a3 
ψΗστερίζουσαι ίλάττους re δμούος χαί διαψΒροντως περί ΒΪρήνψ ^^^ *®7 
^ΧΜΟΪΛμον σνμβαίνουσιν άγοντος του χρόνου μηδΒμιας• αλλά 
μ^τατρέποντος aXXtj άλλους προς τβ το αμ9ΐνον• xai μην 
τα γιγνόμενα iv τοΐς άν9ρωπ$ίοις άριστοι γνώμην οι μη χα^ 
Χετιοί J^oaAat τάς ίξαλλαγάς των ήμερων xai χρόνατν μψ 

32. αλλ]β N.y ϋλλην ed a3. γν^νηι ooni. Β. 

SQO dace impetraU, in repentinas quasdam incursiones eruperaQt et 
non paoca regionum loca , qua iler oabuerant , TastaTerant et damnie 
aiiecerant. At ille, qui tantum facinus jidmieit , est ab eorum r^ge 
iacnlJi coafectus. Reiiqui Yandalorum teparati domos suas repetie- 
nmt. Romanorum ycto Imperator, praemiasa inaiore parte suarum 
copiaram y t ive pedeslrium , f ive equeatrium , non longo poat e&fc eat 
sobtecatas interrallo, et eecum cobortem auxiliariorum reUnenSy 
oanes bastatos qui eius castodiam agebant, una cum Yandalis , quot* 
^QOt illi auxillarii aderant, et pueris, qui iiii obsidet dati erant ,^ ma- 
pa celeriUte in Italiam contendit, in quam luihuiigi denuo irru- 
pmet 



Λ EXCERPTA Ε DEXIPPO 

dh δτων τούτους όσοι πολέμου Τ6 »<u στρατοπέδων ίξ;ίΐγουν^ 
ται μνήμνί πξογενομένων ίχειν έπί τά συμφορύτεηα hcd^ 
στους χαι τοις προσπίτηουσιν χαχου • • της των Ιστορη^έν^ 
των νεωτέρων τβ xai παλαιοτέρων • • προς ϋ τους χατα • • 
R. 5α4 ^. χατ* άν9ρώπους ί}ς άπορψ} λύσις• ή γαρ ϊσχυον-5 
' τας χατά reai^Tt • . τψ συνενέχοντι iv • • η αποχνήμη . . ως 
άλίσχεσβ-αι δέον. 

γ. Ort ^έχιος, βασιλεύς Ύωμα/ων . • είχ^ την 
Θράχισν δύναμιν . • ο^ρωδων [μη Tt ν9ω\τ€ρον τ^^^ι/τα» τιερί 
της αρχής την χατάστασιν . . επιστολής . . $ϊς αντονς έπείξ-ια 
ΐέναι τοις πολεμίοις • • βουλομερον της δι* ανθ^^ωπους ουκ 
ίμψαιν • • ους αγειν• μη περαιτέρω πράσσοντες av^ρωπOL• 
απο . • ουχ εύχαίρου προ^μίας την πεΐραν λάβωοι• τιρός 
την • • έπιχουρίαν παραγίνεσ9αι • χαι ο μίν • • βασιλέως 
^μεροδρόμου φέρων την • • 1 5 

δ\ Πρι'σχψ, 5ς δη της των . .ων . • έπί τε εΙρήνης τά 
πολλά έχρημάτισε . . τά του πολέμου • το δ^ . .ος δε τότθ 
πόλεμος • • , έμηνυσαν^ xai imi η&ροι'σΟψταν • • έδήλον 
γαρ ή γραφή τάδε• 
A.C.a67 ε• ^Οτι πο9ουμεν • • ε? άνδρες • • ασφαλές ο\ρει rcoyao 
"*"•*• '^οροίη-ωΐ' • • μενογφ έπεί ii • • μεν • • πορευόμενοι . . δέ 
χατά πολλά σχεδασ3έντες • . άναγχαΧ&ν διδαχή• αμα TJj 
B.3a5• • • • ηράττοντες αν υμεξς • • • έμοί• η γε . • διά τι • • 
ει τ^ υμών διαμέλλοιτο * έίξαγγέλλεται γάρ • • νεοτψί σου 
χατά χαιρόν d -αρροΰντας , χαι τούτφ εχπληξιν ίς τους έναν^^ζ 
τίους ΐξειν νομίζοντας^ oja δη πολέμων άπειράτους, εύτολ-- 
μότερον αντοΐς μάλλον η προμηΒέστερον παρά την απουσία 
Cod. 91 f^v των προαγώνισμάτων συνι'εσΟαι . χαι έστι μίν άπάντη 
υπαίτιος ύμων η επιχείρησις διότι xai υπέρ χαλών έργων• 

9- β^^ωδών μή τ* yttOT€Qoy Β., ύ^ήωδών . . . xiQoy ed. t8. 

1δι}Ιου γάρ ή γραφή Β., δήλου γάρ ίγράφη ed. a4• oovj οΰ coni. Ν. 

' ^6, δ^ ecU a8. ηρααγων^ααμένων coni. Ν. μϊy οΰ πακιρ coni. Β. 

5, Nuntiatur enim, eos adulescentiae tuae pro tempore confi- 
dentes atque hinc terrorem hosti tanquam belli iinperito , se in- 
cassurot ex.i9timante8 , audacius, quam prudentius sine praevia exer- 
citatione depugnare patatos. Est igitur quaquaversus molitio yestra 
culpabUis. Optamus autem , ubi pulchris facinoribus operam dabitis, 
teapse vos iieri apprime utiles. Yigor animi in bellit cum ditciplma 
coniunctus yalidum scutum est, infirmum autem, si illa careat, tnm 
•i audacia fiae recto consilio pr^eterqae idoneum tempne feroclenef 



DE BELUS SCYTUICIS. !i3 

€υ¥§νξαίμψ^ d* Sy xai πείρα Siyaa&ah σνμφοραηάτονς ^c-A. C.U67 
ft»^«u• ίτιέσχεμμαι ii ως iv τοΙς ποΧέμοις το dvSQttov^^^'^'^^ 
psra ftkw έμπηρίας Ισχνρον, avBv ih τούτου aa&cvig* xai 
^ασντης λογισμών άμοιρος , η ii συν τψ μη χατά χεαρορ 
ίεντόλμφ Μσφηλ€φ . χράτκηοι ii οΐ αυνέοΒΐ το ίιάφορορ των 
αβησομ^τϋ»¥ Μΐίότες μάλλον η Θνμψ ίς τάς μάχας xad^i^ 
ντάμενοι* ηαραινΰ μη δη ές το ξτοιμον της γνώμης χαί τοϋ 
χΙιΤχ^ονς το άβίβαιον ΙΟντας, τον χοινον της ασφαλείας ν- 
^^s9ut• αποχινίννεναεται γαρ νμϋν σωτηρία όντως ες μη- 

iQfthf δ4σν , χαί 9ράττεσβαι ή iiavoia νμων δοξει μάλλον η 
ίΛίβονλίος περί τfj πάστ^ πόλει, του ίχβησομίνον εχονσα 
την η^ζραν. υπαίτιος ϋ δμοίως 8^τε άνανδρία τον νφε^ 
ατηχάτα άγωνα Ιξιστάμενος, χαι δ βρ^Μυτητι ές τονς μη 
προαηχσντας χινδννονς Ιών, βίον συν ασφαλείς σώζεσ9αι•'^ 

^^Ισγίσμψ δ^ πιστενων άνηρ βεβαιότερος η άμαβίας σχηματι 
προς τάς άδηλους φοράς των πραγμάτων ίξορμώμενος. αΧ 
%B €v τοις πολέμοις συντυχίαι η χατά το άναγχαΖον τfpf τολ• 
μα» &ιδόασιν ίξβ4>υσι ίς τους χινδύνους, η αδείας τιεριου*^ 
σία την μετά τον ασφαλούς σύνεσιν παρέχονται , ως μη συν 

^»δ^ Ti μάλλον ηπειγμένως if προμη9είγ πραξαι^ 

λογιζόμενοι δί τάδε μη ϊτε προς άνδρας ίς άγω-^ΚΖ^β 
να χατ^ ίρημίαν των συλληψομένων εχυρα δυνάμει Οξιοντας, 

1. συνευχαίμην cd. α. ίπέύχεμμα ed. η- δή μί Β. la. 

4φεστηχόταΒ. iS./i^ «dd. Maius. ι4• β^ον] παρόν Β, ι5• 
Ιηματί Β. 1 8. έξ^οϋσι Μ., έξισοΰα^ eod. ^u μη ^^< ^- » 

μήτε ed. aa. Ιπιόντας Β. 

Ιβ perniciem rait Potro fortiseimi eradunt non tam ii, qui impetu 
CMco fernntor, qnam qni futurorum ev€ntuum momenta ponderar• 
qaeimt. Anctor aatem vobts sum , ne , diim mentis Tcstrae alacriU- 
tem, molUtudinis autem inconttanUaiii rcspicitis, tutelam reip. negli- 
pUs. Sic eQim Tcstra salus nuUo cum emolumento periclitaretur 
mcttotqae magis vestcr animue videretur , quam soUers in urbis uni- 
Tenae cura rei coniiciendorum eyentuum peritus. Acque culpabilis 
9λ, qui meticuloso animo oblatum sibi oertamen respuit , atque iile» 
jni ineaiia aodada in aliena pericnla semet coniicit, ubi tuto yivere 
licebat — Vir, qai metitis nixus consilio est, conetantiam inagis 
•errat, qaam it, qui imperitorum ritu incerto rerum cursui se com- 
Aittit — Caius Dellici yel coaclam audaciam iis suppeditant, qul 
P^cuia adeant, vel oblata immonitate prudentiam cum securitate 
cdiibeiit; ita ut lam necesie non sit subitaneo potius opere quam 
proWso coneilio agere. 

Haec igitur reputantes, ne ccrtamen ineatis ίρβί anxiHis dcsUtuli 
nifentit boBiiDeey qui forlibue copiis praevalcut, quique multo equi-» 



!ΐ4. EXCERPTA Ε DEXIPPO 

h^de-jxai noXXfj μίν ϊπηφ, πολλοίς ii οπλιταις χαΐ ψΑάΙ^'παρ^τχΒν^ | 
θΛΜΊ.ί5ασμ4νους, ετι th πείραν πολεμιχην φοβερούς xoti σωμά^ 
των Όψει δεινούς f xoi βπλων άνασεάτει, άπει^ιΓς τε xai βο^ 
^ς μεγεθει Ιχανοοτάτονς προεχφοβησαι χους ηρωτον ίς 
αυτούς ίσντας• μηδέ προς τούσδε άποχινίυνενσψε, Ιξον dnoS 
των τειχών σύν άσφαλείί} αμννεσΟ^αι* χαι γαρ η ίλπις τοΙς 
πρώτον ές μάχψ Ιονσιν Ισχνρόν rt είοξεν είναι xai προσα-- 
^γωγότατον εΙς χατόρ9ωσιν* dlk* έν τοις περ^ανεστίτοις 
ωψβτι f όταν τω άληθεΤ μάχητau J^vitj^ov ih δηπου , οϊμα^ , 
ως χαν 7θΓ^ ίξ ίσον οίσιν άνευ στρατηγού χατά μονάς anxh-iQ 
χινδυνενειν σφαλερώτατον * το ii ντΛ ήγεμόνι τε αγεσθ-αί. 
Qoa.g^xai ες χοινωνίαν ί^χειν ετ4ροις το9 xivivvov mf τε ίνΟνμη^ 
σεσι χάν τοις εργοις άσφαλέστατον , ρ^δίαν εχ9ν την παρά 
τον πέλας ίπανόρΟωσιν • χρεΓττόν τε συν Η^ρψ χατορ&ονν- 
τας δόίης ελαττον εχειν, η δι'χα τον προμήκους κατά μό-ιζ 
νας έπιχειρησαντας σφαληναι. χαι απόντος μίν πολύ άπο 
σφων του έπιβοηβι^σοντος ^ οία 9η μονω&έντας, δρασαί Tt^ 
συν εύχερει'φ σύγγνωμον άνδρων δι ούχ απω&εν όντων ά- 
ριστα πολέμφ ώμιΧηχοτωιν χαι πεΐραν παρασχομένων τον 
νιχ^ν , χαι ταύτα το ίδεές ες τους χινόύνονς h τφ diaao 
μέσου ix της των τειχω^ ίχυρ^ψος έχοντας^ ηραξαί γ* 
Τίαρά την του αρχοηος χαταινεσιν, χαν τφ αμεινον ίχβζ, 

4* προεχφ. Β. , πράς ίχφοβ. ea, Ιπ* αυτούς Β. S• μη δη "Β. 
ο. dhi^t Ν., άΧη^, . . ed. ι Ο. και'] χαΐ coiii. Β. ούύίν Ν.^ 
ωύ^ν ed. 16. ύπο ed. aa. τφ αμεινον Β., τψ άμείνονι^ά. 

taia multdque grayis leyisqae armatane Biilite instnicti eunt : contra 
homiiiee, inquam, perHia 'qaoque beilica foraidabSles et corporum 
aspectu terrificos, tam et armoitim souitu et minis et profundiUte 
damorit vaide idoneos ad eos territandos, quibuecamprimo proelian- 
tur. Adversus hos, inquam, en acie periclitari velius, quandoquidem 
moenibus tuto Yosmct poteetit protegere. Etenim apes magnum ba~ 
bere eiBcaxque momentum yidetur in iis , qiii belli tirocinium ponunf, 
-adrem gerendam fellciter. Yerum ea in clarissimie viris eiucet, cum 
«dversut . . . decertat. Scd cnim expioratum roibi videtur , cmn pa^ 
ribus guoque sine duce singiilatim tentare belli aleam periculosissi^ 
mum fore: sccus autem duce regi, periculique soclos adeciscere tum 
in d«»liberando tum in agendo tutissimum est, quonlam de proximo 
auppetiae adennt. Et quidem praestat, re bcne ctiin socio geeta, paulo 
mioorem gloriam constqui , quam imprudenter et solltarie agentee a 
proposito aberrate. Sane si abijt is, a quo magnopere iuvari possi- 
mue, tunc a nObis tolitariis procliviter fieri aliquid, ignoscibiie cst: 
Venim enimvero ei prope adsint viii bello egregie exerciti et victo- 
rUa adfaeti ; et ai praeiertim a periculo , obiecta moeniuoi firmiUt^t 



DE BEIXIS SCYTHICIS• a5 

I .... 

9i* aphJiA/kt^ov ίφάνη διΛ τε το ίυση€ΐ&ίς τό πίρί τ»)Ά.€.2β7 
ι/^οστάξαντα , xcu Sti σνν %(g άμφιβόλφ τον χινίννενματος ^ ^^ 

Ei Si τις ηψΜστΒίων τ« xai ενδιαιτημάτων τέρψεως d^KZvj 

^ποατερούμενος αχβ^εται j xai οσα πλούτου έγχαλΧωπίσματα, 

jvmm το μ^ν άΧγεινον sig οΧίγον τε χαί Ιν δλιγφ την αΓ- 

cdrjatv oiroVy οία δη εν οϊαοδομαΐς χείμενον^ και ημών ου 

tm '^μΛχρο% ίτπατησομένωρ, ως χωΧνσαί τε τον παντελή τον- 

t«r Μψανιαμόν χαί άναλαβεΤν αυτά δαψίλειαν της ix του^ 

^Οτά0 }ζθρηγίας ονχ άήννάτων, το δ^ της σφετίρας σωτηρίας 

επιχ/νδννσν ot?je ϊασ6μεν%. o9tv rg παραυτίχα άχθ'ηδόνι 

το εΙς αηαν άσφαϊβ^ άντιτι&είς οντω λογιζίσθ^ , διότι μηδί 

ίς πάστας, αλλ* όσοι δν^ατοι το λνπηρον την αναφοράν εχεΙ, 

7ΐΛ^ Λ; πλούτφ jg^ova^ χαι άνευ του ημετέρου ταχεία των 

ιΒάφαιρε^ίντφν ή διορ9ακίΙς• παυστέον δη oiv νμΡν τησδε της 

ορμξς, εΐ §^τε εείυτοΓς ίπίβούλως χαι ές τον άρχοντα έναν- 

τίως πράσσ^ε, χαΐ ει§ω τειχών μενετέον• ^μας δ^ ούτε τβ 

ηΛρααχεντΙ σ9τ£ ταΧς γνωμαις της^των χοινων σωτηρίας α- 

ψεστηχότας ολίγων ήμερων ίπιστησομένους αψΛ ττ) δυνάμει 

ΜεΙπίζετ^^^αι εΐ^α^ τειχών τα ic την τοΰ εξω9εν αγώνος χα- ^ 

τόρθωσιν ήμίν μελήσεu τ^ρο^Ι^δΜίνυται δί ου πόρρω τον 

άλη^ονς είναι το επάγγελμα εχ τ0^ τΐ^ός ^Νιχοπόλει πρα^ 

χ^έττΰάτ, ει γε μη μεγαληγορείσ^αι δεήσει• χρη δi h τοις 

Ι. ^ici τ€ Β*9 διά δϊ 6(1 8. ώ$\ των coni. Β* a3. yi] xai 

coni. Β. 

tati simiis; tanc qai |ttqiiid praeter dncit. dicUmen facit, etiamai Id 
forte bene ereneFity eufpabilis e«t, tnm propUr iftobedientUm , ioiii 
^iia ee in ambiguum discriiaen ceniedt. 

Quodsi quis sublirbanis suls boitorumque amoenitatibue atqne 
ciasmodi divitiaram omamentis spoUafcus moerct, is Teliin tciat, mo- 
lesiUm quidem brevem exiguique sbttBus lore: tum quia in aedifi- 
ciif TerUtur, tnm quia brevi nos aderimns ad probibendam horum 
•mnimodam Tastitatein, fructusque eoruin aCQuentes «liquando recu- 
perare posiamus, neque vestrae saiutie diacriinen semper maiiebit. 
Quare uniisqtiisqae cam praesenti moldstia perbrevi perpetuam secu- 
ntatem conteB^^pa, aecam reputet, incommodem boc non ad omiiee 
pertinere, Meujf toa, qui diyitiis afiluunt, et qui"'8ine nostra ctiam 
ope detrimeifVdt facile insUnrabunL £rgo a praedpfli boc con- 
lilio dctistif^ Λ!•! forte in toeroet ipel coniuratil, et niai a diice 
aperte deficitis; atque intra moenia coDeistite. Nq^ autem neque 
araiis neqoe volnntate pabUcam talutem desertnroa , paucosqtie post 
iie* adfataroa cum exercitti speratote ; vobisque intia moenia jnanen- 
Itbas, corae nobii iote pugnam fortiter in apertio.oainpo ceraendi. 



ΐ6 EXCEKFTA Ε DEXIPPO 

Α'€.οβ']μεγίστοις τωρ Αγώνων τούτοις σνμβονλοις ts ΧΙμα xcti /fcj/- 

R SaS^*^*^ /ΡΫ^*«*> ^ «^ ^^ ^^^ φ^^ονσιν €ργοίς σαφή τον 

συμφέροντος έπιδ£ίξωντα$^^ίιν δήλωσιν, έμπειρίαν βργων xai 

€9ά.^ηπρος 

• • 5 

^ . . xat xaQT€Qfcf οΐ πόλεμοι μίλΧον η πλήϋτιχρι'νοντα^ 
ημΤν δνναμις re ού φαύλη, {δισχίλιοι γαρ οί σύμπαντες ij- 
&ρθίσ9ημεν,) χαι το χωρών ίρνμνότατον, ο&εν ορμωμί^ονς 
χρη τονς πολεμίους χαχουν σποράσι τε ξπιτιΘ^μένους xcti 
τάς παρόδους αυτών ενεδρεύοντας• εξ cSv x(»arot;^t μεν ^-ιο 
μΓν TijJ τρόηφ τούτφ ρώμη εσται^ χαί δέος ού μέτριον »α- 
ρέξομεν τοις εναντίοις; συνισταμένων δε Λντιστησόμε^, προ^ 
. . . • ίηλων ού φαΰλον το ίρνμνόν του χωρίου χαι τηνίβ 
την νλην έχοντες, οι τε ενάντιοι ix δίαφό^ν προσβάλλσρ^ 
τες οία ού πάνττι χαταφανέσί ταράζονται, χαι ούχ iv τ^ι5 
ΐσφ τρόπι^ τοις πρόσ9εν πο^εμήσονσι^ τάξιν τε ,αύτων 1ν- 
οντες xai ουβ^ ο;7θν τα τόξεύματα xm άχόνιια μετιέναι χρff 
είδότες, χαί των τε άφιεμένων άτνχησουσι, χαι νφ* νμω^ 
Sri μάλλον χαχώσονται . ήμεις τε Tjj νλτ} πεφραγμένοι άπ- 
. σχοπα χαί εξ νπερδεξίων μεθ^ψομεν, χαί άσφαλέατεροι μεν^ο 
^ς το δραν έσόμεΟχ»^ οδ ξψηοι δΐ βλάτντεσ^ι. περί δ^ 
αυ της δμό&εν μάχης, εί δη χαί αυτής δεήσαι^ ίχεΐνο χρη 

9• επιτιθεμένους Β., iπι&εμiyoυς ed. 1 1. T^fHadd. 6. Ι3. ττ^ο) 
προτείχιαμ» των Ν. ao. xtfi ante άαφ. add. Β. άοφαΐέστε^ 
ροι Ν., άσφαλέστερον cd. αι. δ^ «nte βλάπτ. add. Ν. aa. 
αΰ της — εi δη Ν., αΰτης — εΐ δεΐ ed. 

Porro constat sponsioneiii nostram kaud proail yeritate coneistere, 
ex iie, quae apud Nkopolim gesta fuerant; quin opus ulla iactantia 
sit. Oportet autem, cum de suinina re agitur» iis uti consiliariis et 
adiutoribu), qui praecedente opera manifestam ediderint uUUtaUa 

auae demonstrationem ; agendi peritiam etiam • . . 

« « 

6. • . £t fortitudinc magis beUa» quam numcro militum cernan- 
tur. Nobis noQ poeniteudac copiac sunt; bis enim mille cunctiia 
cenaemur : locue rero munitisaimus , unde discurrentibue iicet nobis 
hoetes male mulcare , dum palantes aggredimur, eorumque itineri•• 
but insidiamur. Quibns anibus facti supcriores , ct ybps augebimus, 
et non modito adversariis terrori erimus: qui ei In actem procesee- 
rint, resistemus y quia praeter arma aon est inuliiis baec loci mu> 
nitio et eUya: ^iquidem bostes divcrsis partibu3 incurrentes, noa 
baud MUs sibi ^ploratos pertimescciit ; neque pari iam conditione 
pugnabnnt ^ et solveiit ordinee ; ac dum neque sagitlas neque iacula 
nd certmn ecopuin enMtt^nt, et Yano• iciMS edeQl. et « nobU potius 



DE BELLIS SCYTHICIS. ^7 

l»fiCHr9aky ώς ol μέματοι %lvSvvot μιγίστας xai ηρο&νμίας k. Cii&j 
nm^dxoyrat, xai iv τζΤ anoQtf της σωτηρίας η άντήασις i-GaU.1. ι5 
zmμ/oτέξfUf καί πολύ το άνέλπ»στον ίξίβη, βιάζομένων τ9 
ίηί^ τον άμηχάρον xat αμυνομένων νηΐρ των σπουδής αξί^ 
5βτ τιμύ^ρ/ας iXniii. ουϋ γαρ εστίν οτψ αν προ ημών 
Ιϋτζονς γένοιντο ύποθ'ίσ^ς της άγανακτησεως, οϊα δη γενών 
xmv ημετέρων χαι πόλεως νπό των ίναντίων κστεσχημένης. 
ιτννεπ/&οιννο δί αν αυτούς χαί όσοι άνάγχρ αχοντες σνοτρα- 
rfvova^y, οτε^την ημετέραν εφοδον αισϋνιντο, iL•υ^'ερίaςB,'^^Q 
ι^της σφετερας ίλπίδι. 

ΙΙντ^νομϋ» δί xai την βασιλέως δύναμιν την ναντίχην 

ονχ εχάς elvai άρηίξβυσαν ήμΙ^ν^ fj συνταχ9'έντας συνεισβα^ 

Xdv χράτιστα. χαί επί τφδε ηγούμαι ως xai τους ^^Ελλη-* 

νας ες το atfti τοΰτο πρόδνμον έπάξομεΡ* αυτός δ^ δη 

iScSi^ ονχ εξω χινδύνου οίδί ευτυχέστερον πράττων έπί ToSna 

ΐεμοί^ αρετής έπι9νμων xai δναχινδυνεύων^ τα τιμιώτατα δΛ 

9ίλων ηεριτΐοεησασϋ'αι χαί ές ίμαυτόν μη χαταλΰσαι της 

πόλεως την άξί'ωσιν. χαί παραινώ ωδε γινωσχΗν• επεισι 

μεν ή τελευτη πάντας άνΘ-ρωπους χαταλνσαι τον βιον^ iv 

3οτο2^ περί της πατρίδος άγωσιν αθ^ν χάλλιστον χαί δοξαν 

ΰδίσν φέρων, ει δέ τίνα χαί iiti τοΙς είρημένοις το της 

πόλεως πταίσμα εκπλήσσει ^ χαί δι* οΑτό α&υμός έστιν^ ϊστω 

3. βιάζομένων Ν., βίκζόμΒνον ed. β. γίνοιτο ύπό^εσις ed• 

8. iy αϋτ. ecL 9• ^^< ^•» ^^^^ ^^ '4• ^πάξρμίν Ν., Ιπ«ι/^ 
lofay-ed. ι5. ΐξω — ^Tr^MaiuSj έξον — έπέΐ Cod. 

bedenioT, qui nemore protecti certiMima tela ex opportuniesimis 
locU iaculabitnar , tati ad feriendum , alienis vero ictibue minime 
expositi. lam ad ipsum proeliam quod attiBet, si forte id patrare 
opus faerit, reputandum est, a maximis periculis niaxiiDain animi 
Tigorem sappeditari : et quanto salus incertior est , tanto contentio- 
neiii acrlorem fieri. Multa etiam insperata eyeniunt, dum pro rebug 
arduis contendiniuf et cara quaeque protegimus spe nlUonis. Age 
ttro neque ante nos quiaquam maioris irae matcriam habuit, qui 
▼idelicet genns nostrum et urbem in poteetate hostium yidemas. 
Tom et alii, qui coacti cum hotUbus militant, in hoe arma conver- 
tent, simniac incursionem nostram cognoTerint, de tua quoque li*' 
berUte tperanles. 

Aadio regis qnoque nayales copias baud procul etse, opem 
ΒθΜ• ferentes; quibuscum nos contociati praeclariseline proelium in•- 
ibimus. Inauper existimo Graecos quoque ad eandcm animorum 
*lacritatem a nobis exoitatum iri. Ego vero ipse haud me periculo 
«duDoreni , neque beatiore aorte utens , in hauc beUi aleam descea- 
4o TiituUa ergo , tuendiqiie res cariesimas , et ne urbis digniUieoi 



αβ EXCERPTA Ε DEXIPPO 

Α. €.ϋθ7τάς τ« πλειστας των πόλεων ίξ ίνέίρας ύπο των Ttokffuioi^ 

rXiQiiQ^f^^ '"'^ ^^^ aiTioraiTcev οντονς το αντί'* 

παλον βρημω&έντας . . ον ii τον βαρβαρικού inmdBad^a&m^ 
χαί τψ Φ . . άνβισταμίνφ συνοισόμε&α • • • oy τ^ παρόδφ 
χρησονται ά&ρόον • . • • ικανοί εΐημεν• άναχωρήσομεν όέ5 
ές το μετέωρον συν ασφάλεια • . • • μένων επιΟτ^σόμε^α m 
χάχ τούτον των ίναντίων αΐ άπορίαι προς ημών έσονται. 

2νστήσεσ9αι ϋ ημΤν χαί έχ της τύχης το είχος άγει• fj 
τε γαρ ύπόθεσις ίιχαιοτάτη, xad^ ην αμννούμε9α τους προ^ 
αδιχήσαντας J χαι το ίαΐμόνιον ταύτγι ώς im τΐολύ βραβεύει % α 
τα ανθρώπεια , προϋνμοτατον ον συμφοράς ^λαττωσαι xoti 
ίς τα άμείνω συνάρασβχΛΐ• χαλον δη γνωρίσαι το πάτριοι 
1^13οήμών σχήμα, χαι αυτούς τοις ^ΈΧλησιν αρετής χαι ίλευβερι^ας 
γενέσθαι παράδειγμα , χαΐ παρά τε τοίς ουσι xat τοί^ς hnr- 
γιγνομένοις ενχλείας αείμνηστου μετασχείν, εργφ δειχνύντας,ιζ 
ώς χαΐ iv ταΓς συμφορού^ς το φρόνημα των ^Αθηναίων ούχ 
ηττηται• σύνθημα δί του ττολ^^ον παίδας χαί τα φίλτατΛ 
ηοιησάμενοι χαΐ το ταύτα διασώσασθαι, ίς την άντίστασιν 
συνταττώμεθα f θεούς εφόρους αρωγούς έπιχαλεσάμενοι J* 
χαι ο μίν τοιαύτα είπεν* οΐ δε ^Αθηνάϋοι τοις τε λεχθεί-^^^ο 
σι πολύ ίπερρώσθησαν, (δυνατά ίς την αντίστασιν τα είρη^ 
μίνα,) xed htt τούτφ Ι^ηγεϋσθαι σφων αυτών ηξιουν. 

1. πΧείαχας Ν., τελ^υτας ed. dni ed. 19• ύυνταττόμ€&9 ed. 

In me ipso dedecoTem: yobisqne aactor fum, ut cum «nimif yeitiis 
•ic reputetit; inortem ecilicet omnes homiiiee viU spoUare: Tcrum- 
tamen m certaminibus pro patria obeundis palcherrimum praemiam 
f;loriamque immorUlem secum ferre. Quodsi quem propter, eii quae 
diximuSy captiyitas tirbie territat» atque idcirco prottrato animo eat, 
U co|(itet, pleratque urbcs hostiam intidiis tete captas . . • ad alUora 
looa incolumei recedemus. Atque ita bostiuin difficultatei e re nostra 
crnat. 

lam et ipea fortuna in nostrii iare nieritoque parUbus ettc 
debet, quia iustitsinia ett belli causa, dum aggredientes repelLimus. 
Tum et Deus sic plerumque bumana gubernat, ut calamitoto• iiben- 
tissinie eubievet ac meliore sorte donet. Intereei eiiam nostrae me- 
mmitse patriae dignitatis , nosque met Graecis Ylrtutis ac liberUUs 
exemplar proponere; sempiternamque laudem a praesentibu• poite- 
risque consequi , dtim reapse demonstramus , Tigorem Aiheniensi- 
um nuUis cladibus exftingui. Teteeram yero pugnac liberoe nostros 
et carissima quaeque af.que horum salutem nobis proponente&, m 
aciem prodeamus, custodum Deorum ope implorata.*' Sic ilie coa* 
«ionalus est Athenienses auUm dictis magnopere confirmati, (nam 
pugnae itijnulos concio «ubiecerat,) ut ee in acien duc^rei, ipausa 
vo^d>aiit. 



ΒΕ REBUS MACEDONIQS. 29 

ζ*. *t)r» των τά aguna προελομέρων ή προθυμία, xayA. C.267 
τι ^yw μη άνναχοΧονΟΊ^στ} , ίπαινεΐται. ^*^ ^ '^ 

f{m ^Ort αλ^£ΐ^οτ^()α ai^J^»/ ^X^^ βχοντι τον παντός η 
iiXfivyia μόίλλσν η ίχάστφ ή xad* αντόν χάχωίτις• τψ γαρ 
5Λ'^ περ^γρΰκρη ή %νχη του συμβάντος, ΒΪς ik τον άρχοντα 'f 
ι^χωρά^ τον συνενεχ&έντος ή αισ^σ^ς• ροπή ii ούχ i^ 
ΐΛχίψτη πετι^ι^ς Trj ρκάμτ} παραπλησίως €χ€ΐν• xai τό 
άάς τούτον ονχ άπε . • γεΓν ht Bvvoitf. xai παρίσταται 
^ ίμοί αττο των αυτών Β'α^ρεΐν, αφ" &ν xai το δυσχερίς 

9. ^Otv φησιν S /Οξιππος προς τους ^^Χηνας δημη^ 
^f^Ar xat μη τφ παραστβ ώς • • της σωτηρίας νμων μβ 
• « οψε περί • • την . • η^* ε/νων τ ε γαρ τ α xoivfj ΧυσιτεΧη 
. . άλλος χαί πρα|α^ • • • • έτιαΑιος ότου ίστίν ίπισχέψα^ 
(5σθΐ(α τά σννοίσοντα χαί . • • • άνηρ ix του διχαίου την άρ^ 
riy ϊχων xai ποΧιτενων αρι/ττα πειΟοι • * • 



ΕΚ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ. 

α. • ♦ * co αυχημα, ο χέχτψαι, μη χαταλνσασα^Η- 3ΐ9 
^ος Sh τψΛε χαί, αρχειν ετέρων ίυχαιονσα χαί γινωσχουσα, ^^' ^^ 
ioig ποΧυπραγμοσύνιι μίν βεβαιουται αρχή πάσα , ωιραγμο^ 

7• ηεπει^ύς sie ed. 18• χαταΧύααααν ecL 

7• Stiidlnm exi eqaendi rem optime deliberaUm , etiamti opere 
^iterdam castttin fiat, nihilominus commendatur. 

8* Homini magistratum gerenti pablica calamitas magis moleeU 
^ quam guum cuique infortuniam. l^am priTatum homineni rei 
pablicae fortuna leviier Ungii; yerumtamen ad magistratum sensus 
<P>oqiie eiu» pertinet . . lam licet mihi ex eadem re Uetitiam ca- 
pcre, ande oum mole«tia orta ett . • • 

9. De&ippuf in concione ad Graecos sic ait . . « • Tir iuatum 
iaperiiun conaecataf atque optime remp. gerene * * * 



Ε UBRIS DE REBUS MACEDONICIS. 

I. * * * fastu, qno inflata est, non omisso, immo ceteris !iii- 
pctre contendens, quamquain probe gnara, stremiitate qnidem omne 
tegimai ttabiliri» igaavia autem fubyerti. Neque ytto mortaUe qub- 



3ο EKCERPTA Ε DEXIPPO 

avvfj ii φθείρεται* ίλοέτο U αψ ουδαμώς τις, dvSgi ίρί— 
χώς προτίμασ&αι ίτίρων agiovyrt και μείζορ ίς, το HOirot^ 
φρονεΐν, καταΧύειν εΙς εαυτοψ την κοινην ενχλειαν ^ εΐ μ?^ 
τ(§ σνμβάντι έίξωσθτί• — μηϋ τον μεν άντιπαΧον δοξαι ί— 
πι&εραπενείν, παροραν ϋ τό,τε ημέτερον φρίνηματ χαί την5 
ix του β-εοΰ νπουργίαν, ην χρή ηευσαντας ii' αυτών νοψ- 
^.ΐ2οσασ9αι• ηεριέσται γαρ νμΖν το της δαιμόνιας σηουδί^ς μ^ 
άναξι'ους φανηναι, χαι τα τε έτοιμα ίς το νπαχουειν oίκ£^- 
ύσασΰ^αι^ χαι τα βτι μέλλοντα συν έχπλήίξει του άδηλου ηροσ-^ 
άγεσβ-αι» σωφροσύνη ίέ ανδρών τοΓς τε ix της τύχης tc 
προφαινομένοις ευ χρήσασβ-αι, χαι αμα συνέσει ίς τά,ς πρά^ 
'ξεις ίόντας μη παριέναι των χοινων το ίφεστηχος, μηδέ με^ 
ταστάντων εις μεταμέλειαν ηχείν* του παροφΟ-έντος . αρετ^ 
ή μεν πρωτίστη έν τψ τα κράτιστα ευ γνώναί, δευτέρα δ& 
ή iv εργοις. άμφοιν δε δ ηαρων χαιρος δεΐται , χαι του γε iQ 
ηράττειν ετοιμότατου ^ ως η γε άνευ του προμήκους συν *τφ 
οχνεΐν μέλλησις χρηστό ν μεν ουδέν ηνεγχεν , τους δε χρησα-^ 
μένους πολλάκις έπ ουδενι (.ιετρί\} εσφηλε. ταπειναί μεν 
ου ν φύσεις ούχ είπαράχλητοι ές σπουδην των άριστων, Λ- 
ότι παραδειγμάτων τε χαλών άμοιρουσιν ιδίων τε χαι πατέ-^ο 
ρων των εαυτών, χαι τ^ σφύν μεν άνανδρεία ργ9νμότέραις 

4• ίξωσ^Ι Ν. , έξισωσ^^ϋ cd. άόξαιτε ^εραπεϋειν Ν. 5. tf~ 

μέηρον Ν. 6. ρ χρη πιστεϋααντας coni. Β. 8* ϋπαχο^ειν Ν., 
inaxoveiv cd. ι ο. σωφροσύνη Β. , σωφροϋϋνρ ed. 1 1. χρΊ" 
αασ0^α& Ν., χτήσααΟ^αι ed. \η. χούςδϊ χρ^αμώΜ>νς -^ οϋάενΐ 
Ν., τοις ok χρηααμένοις — ούδΐν ed. 

piam, qul se ceteria antestare ac dignitate in rep. fulgere velit, 
publicam gloriam saa cnlpa imroinui acquo animo feret, nisi rernin 
necessitate cogitur. — • Neque adyersario yideamini obsequi , vestram 
autem coBfideatiam abticere , Deique etiam auxiliam spemere, quo 
fretos bono animo voe ewe oportet Qulppe reliquum vobis erit, iit 
ne divina cara indigni videamini, atque nt omnes, qui ad obedien*^ 
dum parati snnt, Tobis adiungatis; eos, qui cunctantur, ineortoram 
casuum metu concilietis. Est autem humanae temperantiae, bonis a 
fortuna oblatis recte uti , simulque sapienter negotia tractando , hanct 
negligere futuram publicarum rerum eortcm , neque , si res aliter ce- 
ciderint, rem omissain aegre ferre. Prima virtus est, quid optimam 
ait, reete dispicere; proxima inagendo Tersatur: utraqoe aiitem prae-> 
aent tempus indiget, ct praeterea promptissimo operc. Nam agendt 
jnora consilio desUtuta nihil ntilcefficict; immo ii, qui ita se gerunt, 
non mediocria delrimenta capere solent. Qui ergo humiliore loro 
nati 8uot , haud facile ad studium rerum optimanim hortaado impel^ 
luntiu : carent eniin illaetribat exemplis , siye suis propriis sive pa* 
renUum. £t hi quidem ob i aam ignaYiam tocordius yiUe ratione^ 



D£ R£BUS MACEDONICIS. 3l 

i(|]}fprrot^ xal^ ίπιτηίΒνσ^*».' οίς di ij άρηη 9ιά τ$ αντύν 
vd προηατόρα^ρ έτιτηΘ'η, φόβου αισχύνης μάλλον η οχνου 
k τΜς Μνδννονς ηττώνται, xai ί^λοντει τον των καλών 
mmnv υφίστανται. 

5 ^. "Ort φέρει αίσχιαηρ^ ομοίως β-ράσει Τ6 ύλύγίστψ 
τξς μ^ι ττρο^τηχονσης εύχλείας ορέγεσ&αι, xai διαδοχην βργωιν 
ίριστ^βν έίνανίρία έν lam^ χαταλυσαι. 

γ\ ^Όγ* ου ravroy ευβουλία χαΐ οχνος• ο μίν γαρ 
€υψ τψ τζεριίεεΖ διαμέλλει , ή ii τα χράτιατα ίλομένη ώρ^ 
ιομψίεν ες τά ϊργα. 

β*• *Ori τοις άνίρείφ χρωμένοις 6ς τ α έργα το θ-φν 
imvinSTCU• 

ε• ^Ort Ισχυρότατον στάσις ταράξαι ευεξία» χαι £ντα-κ.3ιι 
Ιξβ'αν φ&είραι πόλεως τε χαι στρατοπϋων» — - εν^α δη χαι 
iSeJULa τών ανέλπιστων αν&ρωποι κατεργάζονται * - τόλμη γαρ 
προ δννάμεως πιστενσαντες ίπΐ τοίς πολεμοις — τών αεί 
μοχ^ονντων. — α^^λ]7^^^ ^^ σύμμαχοι, χαν ίλάττουςΟοά^Β^ 
ύσιν^ αμα προ&νμία συμφορώτεροι η πλήξει περιόντες, ν^ 
ποπταε ύπολείποντο. 
3θ ς'• ^Οτι τους τιραγμάτων μεγάλων προστασίαν ϋξ άρ^ 
χης ελομένους Οί^δί ε&έλοντας εστί χινδύνων εξω xat πολί^ 
μ»ν είνεί' νομίζοντες γαρ οι έν τφ παρόντι ισχύοντες τών 
α^ετζ διαφερόντων οΰχ ακίνδυνους τάς ησυχίας, συν τψ πε^ 

7- ianrnf 'a^aytg ed. 18. εί ϋποπτο»^ άπολείποιντο coni. 6. 

α3. άχινάΦνους %, ακινδύνως ed. 

isstitannt; quibae yeroetsuaet maioram saonim vitta• inen, ii ίκ 
pcricatis timori magie turpHudims , quam pigritiae, obnox^i lunt, 
nferoqae honestos labores ezcipiunt 

a. Aeqae turpe eit atulta audacia incongruam gloriam Appetere 
ac pmedari operU exercHationem propria ignavia omittere. / 

3. AUa est matura deiiberatio , alia segnities ; namqae/ haec CQm 
timore restiut, iUa obi optime decreWty ad opus incumbit. 

4. Andent«t manamqae opeii adraoventee Deus adJibTat 

5. Kibil Talidius seditione est ad bonum publicinn perturban-* 
dnm, jitqae ad ciTlUtif castrorumqae ordinem eabverlenduin. -^ 
Hinc alia quoque insperata hominee facinnt. Auda^ia enim potiae^ 
qoaBi Tiribos, confisi in beilis honiinam eemper aerumnosoruiD. In-^ 
calpati autem socii , etiamsi pauciores numero , Uttieii alacritate uti• 
Uores, ii^aspecU deserebantur. 

6. Qai semel magnamin rernm regimini praefuerunt, iis, ne si 
feUnt qnidem, carere periculis bellisquc licet Etenim illi, qui prae- 
•esti potenUa poUent, existimaiites, intutam esee praedarorom ▼tromm 
quetem, meioqve perciU, 11« eemma rerum priT^ntury ctiam nbi 



3ο EKCERPTA Ε DEXIPPO 

avvfj ii φ9$ίρ^αί• %λοιτ6 tc αν ονδαμως ης, dvSgi ift-^ 
χώς προτίμασβ-αι Ιτέρων άξιουντι και μ^ίζορ Ις το xoiyov 
φρονεΓν, χαταλυπν εις ίαυτον την t(0<i^y ευχλααν ^ βΙ μη 
τφ σνμβάντι il^wadij• -— μηϋ τον μεν άντ/ηαλον iol^ai ί- 
πι^εραπενειν, παροραν ii το,τΒ ήμίτερον φρίνηματ xut τήνί 
ix τον β'εον νπονργίαν, ην χρή πενσαντας Λ' αυτών νοη•^ 
Β.32οσασ^α^* ηεριέαται γαρ νμιν το της δαιμόνιας σπονίίίς μη 
άνάξι'ονς φανηναι, χαι τά τε έτοιμα ίς το νπαχονειν οίχει-^ 
ωσασ^αι^ uai τά ετι μέλλοντα συν έχπληξει τον άδήλον ηροσ- 
άγεσθ'αι» αωφροσννη ^ii ανδρών τοις τε ix της τύχης ι^ 
προφαινομένοις εν χρήσασβ-αι, χαι α/ια αννεσει ίς τάς πρά^ 
'ξεις ιόντας μη παριέναι των χοινων το έφεστηχος, μηδί με^ 
ταστάντων ε!ς μεταμέλειαν ηχείν* του παροφθ'έννος . άρετη 
ή μεν πρωτίστη έν τφ τά χράτιστα εν γνώναί, δ έντερα δέ 
ή 6ν εργοις. αμφοϊν δε δ παρών χαιρος δεΐται j χαι του γεχζ 
ηράττειν ετοιμότατου , ως η γε ανεν τον προμη9ονς σνν *τφ 
οχνεΐν μελλησις χρηστό ν μεν ουδέν ηνεγχεν , τον ς δε χ,ρηοα" 
μίνονς πολλάχις in^ ονδενί fιετρί(ι) εσφηλε. ταπειναί μεν 
ου ν φύσεις ονχ ενπαράχλητοι ίς σπονδην των αρίστων, δι-» 
ότι παραδειγμάτων τε χαλών άμοιρονσιν ιδίων τε xai πατέ-^ο 
ρων των εαντωγ, χαι r^ σψφν μίν ανανδρείψ ρί/,Βνμ&τέραις 

4« έξωσ^ρ Ν. , εξίσωσα j ed. δόξαηε ^εραπεϋειν Ν. 5. ιί- 

μέκρον Ν. 6. jg χρη πιατεύααηας coni. Β. 8. Hntcxo^eiy Ν., 
έηαχούίΐρ ed. ι ο. σωφροσύνη Β., σωφροσϋρρ cd. 1 1, χρί" 
aaodfg& Ν., χτησασ&αι ed. 17. τούςδέ χρι^σαμίνονς — οϋάενί 
3Ν'., τοϊς δέ χρησαμ^νοίς — ouiht^ ed. 

piam, qui se ceteris anteeUre ac digniUte in rep. fulgere T«Ht, 
publicam glonam eaa cnlpa immiiiui aequo animo feret, nisl rernin 
ncceesitate cogitur. — Nequc advereario Tideamini obeequi , Teetram 
aotcm confidcntiam abiicere , Deique etiam auxiUam spernere, quo 
fretos bono aniino vos esse oportet Quippe reliquam Yobis erit, iit 
ne divina cara indigni yideamini , atqoe ut omnes, qai ad obedien- 
dum parati sunt, Yobis adiungatis; eos, qui cnnctantur, ineortorani 
casuum metu concilietis. £st autem bumanae temperantiae, bonia a 
fortuna oblatis rccte uti, simulque sapienter negotia tractando , hand 
negligerc futuraro publicarum renim eortem, neque^ si res aliter ce- 
ciderint, rem omissam aegre ferre. Prima virtus est, qnid optimam 
ait, reete diipiccre ; proxima in agendo vereatur : utraqoe autem prae- 
aene tempus iiuUget , ct practerea promplistimo operc. ' Nam agendt 
mora contilio deetituta nihil utilcefBciet; immo ii, qui iU se gertint, 
non mediocria detrimenta capere solent. Qtil ergo humiliore ioco 
nati sunt , haud facile ad • tudiaoi rerum optimarum hortando impel- 
lantiir : carent eniin illaetribus exemplis , eiye suis propriie •!▼« pA- 
rentium. £t hi qttidem ob laam ignaviaja tocordiut TiUe ratione^ 



D5: REBUS MACEDONiClS. 33 

Λ ii $^%ϊαι mui άπερ/οΜΚτηοι fyxHff^asig ταχείας και %άς 
μζΛμύΛίας ηνεγχαν. η τε τύρ λόγων ίσχνς, iXmitav μίν 
m ίηιΟνμιων^^ νίχηθ^ί^σα, ig μίρ την παραντι'χα nci&w ευ 
myui99<m efo^ev, εργφ ii οΰ σννηνεγχεν• ορέγεται άέ ε/- 

i^ μεν τον sv γνώνοί , πόλεμος ih μάλunu * Χβν τν;^ 
μ»Ίφ προαηχοντος, ελάχιστα η oviiv αν ^ψάλλοιτο , ita^ 
imfwiv Sk nXeunf KjBii Tytvri χρψτ' αν τψ ενοητιψ. παραι- 
ί m Sh τοίς • • • 

Sf. Έληισαμεν . • μη Γ. Ατι ^εγάλαις . • , είσαν^ις^οά. ιοί 

^ψΙΙας δίδοντες. 

*. ^Οτι βν τοΙς • . ηολίμοις το μ^τ χρηοτόν ετέρων ,^^Ι^Ζ 
το α δνσχ/Βρ^ς ίδ.ιον • • διαχινδννενοι « • γίνεται, αμεινον 
i^ • • νηερφρονησαίντας Μίξασ&αι • • πεΡρ/χν. εΐ δέ τις 
^iiSH αλογίστψ • .• ναι προς πόλεμον ηγείται^ εΐ την ^Αλε-!' ' 

\%»ί^ον . • φοράν • • σχεψάσθω το • • πεξ^ραν φοβερόν * 
»» την • • παραφίενάζει . • δοχβ^ χαί ό έπι . . το διαφ%τί 
^ηφς , , β^ιν/δνν^νς ευτολμος • • τι προμη^ες μαλακίαν ή^ 
pmo • το ίέ . . οντος και ή δόξα • . προς μη βουλόμενρν 
^ • • x(u τρν τον ετιιχινδνν • • και ht του δε • • δφτι ον- 

>oro( • , ράμΐΐ ^at παρασχευτ} . • της αυτών ίλεν&ερωσεως 

Η^99α ανθρωπινής ελπίδος έννοήσαντες πραξαι ίπεχείρησαν• 

^9^ί Υ^9 ^^ παρασχενρ της Μακεδόνων δυνάμεως άναμ^ 

9^%«»ς πίστας ανθρώπους νπερβαλλονσης , ο! δ^, ηαίπερ 

Ι ^^wnia τ£ oix€/'y oυδh των πολεμίων τοις προσοίχοις α-» 

^^ξ^ψΛχβΐ νομιζομενοι , πρ^^μί(} TJj σφετίρφ χα/ πόϋψ της 

'^'λαιας ενπράξίας ίς το άν τβΤς Μα^^εδόσι mtTa παρασχευ^ 

ψ ά{ίμη3•ησαν . , χρή δί • • μεν προπαθόντας xai ως άπύ 

ήζ ομοίου ά • ρ τεΙίς » • νησας xai δωρεάς ίοιχυίας αντίδι^ 

\ 3• hifxay «4. 3. την Β., το ed. 5. ηάν ^., uai ed. 1 1. τοΧς 
\ιιΐΛίατοις\ ποίέμοις Β. }%, ϊδίον [τέ9ν] δίαχιρδυν€ν6ν[τωί^} 
r• Β. 14• • • νάι\ liyai Β• εί\ iiQ 6. 1 5. φοράι^] euuqOQoy 
% ao. («'Λέ^] τής Ν^ α4. ά^^ωβτί^ rg pixU^ et ιηΐχΛ rf• 
ϊιόμαχοί cod. iterum inspectus, άργώς τιβι jpolxttqy βίδξιον 
^X^t ed. a6. dv τοίς^ άντιοτηνα^ coni. Ν. 

iit Qtile, ratiociiiando cognoecit^ contrarium autem praeyisum viUt 
Snbttsuiea atquc ipconaiderat^ iD^epta^elereijBpoenitentiamproTOcant. 
£^Qe&|ίae τύ, si tpei alicui vel cupiditati lit obnoxia, e veatigio 
^iiaeai pjersuadere videtur, xe vero ipta nou prodest Pax bono 
*^|io jeget , molto rero magis bellum : in qao si quii Terum pro- 
][j^t, YatisMme avt numquam oifendit: qui eecue facity cootraria 
^'^'"J&qiit iorte aUiur. Hortor autem • / . . . . 

^ippus , Eanapiuseu. 3 ' 



34 DEXIPPI 

divai xai νπο • • αύθις ζή^φ ttS^ ηροσγΒτομένων Ιφ^άρΈύ— 

id. ^Ovi ntauniTcu svpoia συμμάχων , μάλιστα tk rov^ 
ηρονηάρίξαντας χάριτος• ^ς χα • • τους την ^€rot%iW ^ϊ»9^ 

• • των ομοΛν htt τάς δν^ργεσίας τρ^οιτα^* χρεωσται . JS 
toVq inayysk&itai παρ' ημών ηδη τι&έμ€νοι • • μη GPvatvsB^ 
mat τίρεσβευομένοις ηαρά τονς βασιλ^ς σπονδή πάσΐ] avw 

• • ημών Μαί των • • ελλει . . τα ii πλήθη ως των τον— 
τον • % πρέσβεων βονλομέν^ς την εύθνς ήκίστονς οντ^ς . • 
ίφ* εαυτόν . . tt 

ιξΙ• ^Οτι^ όί δει * • συγχωρησεως ου δεΐται • • σφετερα^ 
θίντες εΐ δοξάζετε . • τό αυτό πέΐραν • • ετοίμως • • σοί 
δί γνωριμον • • ος έπιτάττομεν • • ώς αυτών^ πραγμάτων 
συμφορ . • κάλλιστα • * χαιρου τυχοΰσιν xat εΐ • . σνψ 
μ^ν τ^ m • τούτον βλαβερας . . ijt* άμφοτίροις xm συν τψι5 
Λαιαίψ xai αμα συμφεροντι • • άσφάλειαν βεβαίως οντες"* 
πολέμου δί παρασκευή φυλαχή ειρήνης βεβαιότατη* τα γα^ 
% . μίχρι^ τούτου ουχ αν • • δίν πρά'ξβΐ:ν• , 

ly'. ΙΟγι • . οΐ χρατησαντες ήττη&ηναι . • . 



ΓΟΓ ΑΤΤΟΤ Αίΐ02ΠΑΣΜΑΤΙΑ JIAO0PA.!ko 

R.3aa ^ίξιππος• των δέ τίνων τοις 'Τπερίδον λάγοις Φπ^ 

μάλλον άχθέντων. Stddas voc, ίηιμαΙΧον. 
Β. 34ο ^ '^ ίππος αύτφ ησχητο αρα χαΐ άνευ ήνίας ίλαυνόμε^ 

νός τε ώχυ^τατα φέρεββαι, χαΐ βάδην προϊόντος πρψότατα 

ΐστασθαι, χαι εχχλ/νοντος, όπως περιούτεται xai χνχλώοετα^^^ 

εύχαμπίστατα Ιπυστρέφειν• Idem voc ίππος» 

Παραπολύ αηελείποντο του πει'θεσθαι τοίΐς είσηγουμέ^ 

νοις ησυχίαν αϊρεισ&αι• Idem voc. παραπολύ, 

φ χάριτος Ν. , χάρις ed. 7* β'^σιίείς] IntelL Aridaeam cum 

coUega. 

EIUSDEM FRAGMENTA VARIA• 

Dexippai ait: Qaam anteni nonnulli Hyperidh yerbis magis of- 
fenii faiftsent 

Etu8 ecnius ita institutaf erat, iit et line habenis yelocitsiioe fer- 
retur, et illo pedetemptiin incedente , placidissime ataret, et dedU 
iiant# ut locam altqaein circomiret , agillime se conyerteret 

Multam aberaty nt iU, qui pacem luadebant» obtevperareiit 



FRAGMENTA. 35 

^p ii τον ΐ€α9Ί^(ήίμένου προς it&v το άηο^εΧΧόμβνον 
ΟΜληξβ,ς• νπό γαρ ίμφντον ίειλίας xai απ$ιρίας %ύν πολβ- 
^ttjfwv άνατϊ^Ήχαμένοις μίν τοΙς ωσί, τ£9ορνβημένοις Si τοις 
9ψ^ΰύψο9$, nuttauaovaji ii tjj χαρίί'α, ciei τι άκουα iodui. iX^ 
ίΜίζ/ΒΟψ, τοΓς άρχομένοις αατά^ηλος ην ως ftyfi /QijaeTau • 
Mam-^Hf€• πατασσούστι• ' 

Ζί4π6 Sή τούτων ηάντων ανατιαβομενος των πλίονεχτη- 
ξίίτων, navia τον άνθιστάμ^νον τιΑΒίς iv Ο€ντέρφ , tv&ag* 
9ως ijijfit• σντηνΈχϋ-ήτην ίη ίμψω άλλήλοιν. Idem voe. 
10830 δη et εν&αρσώς• 

Kai ως iv τ^ παραχρήμα ωρμψτό τ€ ίξιέναι nai ψη^ 
ψίσματι την στρατειαν ίκνρϋοσαν, ωρμψο τε πάς ές την ίπι- 
Ι^ίρψην. Idem voc» παραχρήμα. 

^εξιππός ψησιν^ οτι την ^Ρωμαίων αρχήη anwv αυξη- 
iju^fifif το ψίλόμαχον ί9νων xai το $ύσύνταχτον της δυνάμΒ^ 
«ς. ηάίΠΒς γαρ οι προς εαπέραν ^νμιχοοτβροί είσι των htt 
πάτερα χατοιχονντων . περιττεύει ϋ ^Ρωμαίοις το τεταγμε-- 
νΟν ερ τψ εργφ τεχνιχόν, cjf xai Γαλατών έπεχράτονν, χαι εν 
τοίς τ^ρος τονς δμόρονς πολίμοις τριβέντες ^ai περιύντες των 
ΐόβξχρβάρων tiJi συντάξει, των ^Ελλήνων φύσει χαι άνίρει'φ [;ΐ£- 
ρήσαν}. Jdem voc• ^Ρωμαίων αρχή. 

2εμνον γαρ αιίτο» άπέφαινε τα τε αλλ4$ χαι οτι οί εν i 
πιαηρ ατ^ατηγήσείΘ. Idem voc. σεμνόν. 

1 5. Ι^4|ύ &Η^υςοοΏΐ. Ν. ao. περιήσαν add. 11. 

Dux Tero ad qaeniTie nmitiam , qui afferebatur, animo expave• 
icebat. Qanni enim ob ineitam timiditatein et reritm beUicarum im- 
lCTitiam arrecUft easet auribae oculisque attonitis et corde palpitaiite, 
qoasi identidem novi aliquid auditurus ; milites, quibus praeera^ ma- 
Stfeste inde coniiciebant, eiun fogam aninio meditari. 

His ieitar rebue onmibot , quibus inter ceterot praettare ae een- 
Uebaty aaductua, omnesque adyersarios impares sibi iudicans ^ fidenti 
animo eiim adortus est. Ambo igitur in mutuam certamen ruerunt 
Qanm aotem aubito impetum cepisseDt ad beUum proficiscendi , 
ei expeditionem illam pubiice decrevisscnt , et qaiiibet ad rem aggre- 
diendam cupide te compararet. 

Dexippat ait, causam, qaare imperinm Romanorum adeo fuerit 
aactain, fui«ae beilicam fortitudmem^^entis et diedplinam militarein. 
Offlnet enim occidentales sunt animosiores lis, oui ex altera parte 
Habitant. Sed Romani et ordine et arte in bellis excellunt, qua 
etiamGallof vicerunt; ei in bellie contra finltixnoe exercitati, barba* 
roi qnidfim tollertiay Graecos vero natura et fortitudiae superarant. 
Aireforitatein ei conciliabant cum alia, tUJii etiam illud, qaod 
paUr elaa laadabiliter exercitom duxisset 



34 D£X1PPI 

ύόί^αι Kcti νπο • • aJlfo^ ζήλφ τϋ^ προσγ$νομίνωρ ίφ^ίριύ^ 
δίν iv wf ei notctiu 

ια• *Ori niarovrcu $vvoia ϋνμμάχων , μϋαστα ti τού^ 
ηρονπάρίξσντας χάριτος• ^ς χα • • τονς την μΒτοίί^ι'^ fj^9um 
• • ttSM ομοίων int τάς €ν9ργεσίας τρέτιοντίζι• χρεωατοΛ • •5 
toVq inayyek&stai παρ* ήμων ηδη τι9ίμ$¥0ΐ • • μη σνραινΛ^ 
xai τιρεσββνομέροις παρά τους βασιΧχ^ σπονδγι πάσ^ι atfw 
. • ημών xat των • • BkXu . • τα ii πλή&η ως των το7- 
τον • • πρέσβεων βουλομέν^ις την Βύ^νς ήχίστους οντΒς • • 
ίφ* εαντον * • to 

ιβί. ^Oti οι δει • . αυγχωρηαεως od δεΤται . • αφ^τεροί^^ 
Μέντες εΐ δοξάζετε • • ri αυτό πεΐραν • • ετοίμως • * σοι 
δέ γνωριμον . • ος έπιτάττομεν . . ός αυτων^ πραγμάτϋ»ψ 
συμφορ • • κάλλιστα • • χαιρου τυχουσνν και εΐ . . σνψ 
μ^ν τ^ • • τούτου βλαβερας • • ίπ' άμφοτίροις xch συν νψι5 
Λαιαίψ xai αμα συμφέροντι • • άσφάΧειαρ βεβαίως οντες• 
πολέμου δί παρασκευή ίρυλαχη εϊρηνης βεβαιότατη* τα γά^ 
k • μέχρ^ τούτου ουχ άν . . δίν πράξεινφ 

i/y. *Ότι • • οί χρατησαντες ήττη&ηνΜ . • . 



ΓΟΓ ΑΤΤΟΤ ΑίίΟΣΠΑΣΜΑΤΪΑ ΑΙΑΦΟΡΑ.Μ 



\ 



R.3a9 Αίξυτπύς• των δέ τίνων τοις ^Τπερίδου Ιέγοις ini^ 

μάλλον άχ9ίντων. Suidas voc. ίπιμαλλον. 
Β. 34ο ^ ^^ ϊτιπος αδτφ ησχητο αρα χαΐ άνευ ηνίας Ιλαυνομε-- 

νός τε dxilkatu ψέρεί^αι, xai βάδην προϊόντος πραότατα 

ίστασ9αι, χαι ίχχλ/νοντος, Βπως περιοίσεται xai χυχλωσετ(Η,^5 

εΰχαμπίστατα ίπιστρίφειν» Idem voc ίππος» 

Παραπολύ ααελειποντο του πείθεσαι τοϊ^ είσηγουμέ^ 

νοις ησυχίαν αιρενσ&αι• Idem voc. παραπολύ. 

4. χάριτος Ν. , χάρις ed. 7* β^^ο^λείς] IntelL Aridaeum cum 

collega. 

EIUSDEM FRAGMENTA VARIA• 

Dexippof ait: Qanjn anteni nonnalli Hyperidii yerbis magis of- 
lenfi foisseiit 

Ehis eqiiuf ita instiintas erat, iit et line habenis yelociMime fer- 
retur, et illo pedetemptiiii incedente, placidissime staret, et dedi* 
nant• ut locom auquem circmniret , agillime se conyerteret 

Multmii aberaty ut iis, qui pacem luadebant» obtemperarent 



FRAGHEMTA. 35 

%r ii τον χαΘψουφίένου τίρος miv το απαγ^ΒλΧομενον 
Sodij^* ντκό γαρ ϊμφντον δ$ιΧίας χαι απ$ιρίας %ών nokB^ 
μκα» α^απ€Μχαμένοις μίν rotg ωσι, τΒ^ρνβημέροις ii τοΙς 
ίψ^αΐμοίζ, nataaaovaji ii tfj χορεία, aei τι άκουα tadui iX^ 
bitfitp, ^^ άρχομένοις Ματα^^λος ηγ ως ψ^γτ^ xq^efau 
idem moc. ηατασσονστ}• ' 

Ιίίπό δη τονχων nayrmf αναπειθνμΒνος των πλεονεχτη- 
μίτωτ^ , πάντα Toy ονδχστάμΒνον τ^ις iv δεντέρψ , ευ&αρ* 
€»ς hrriBL•• σννηνεχ&ήτψ δη $μψω άλλήλοιν, Idem voe. 
10030 δη ct εν&αρσώς• 

Και ώς έν τψ παραχρήμα ωρμηντο τ€ Ιξιέναι χαι ψη-* 
ψίσματι την στρατείαν ίχνρωσαν, ώρμψό τε πάς ες την ini^ 
χα'ρησιν• Idem voc. παραχρήμα. 

/ί£ξιππ6ς φησιν^ οτι την ^Ρωμαίων αρχήη αίτιον ανίξη- 
iSl^MM το φιλόμαχον ί9νών χαι το εύσννταχτον της δυνάμε- 
ως• πάντες γαρ οι προς εοπέραν ^νμιχωτεροί είσι των ini 
^ccrc^a χατοιχουντων . περιττεύει δί ^Ρωμαίοις το τεταγμί-^ 
V9V iv τ^ εργψ τεχνιχόν, φ χαι Γαλατών έπεχράτουν, χαι εν 
τοίς προς τονς όμορους πολέμοις τριβέντες ^αί περιόντες των 
2θβαρβάρων τ^ συντάξει, των ^Ελλήνων φύσει χαι ανδρεία [πε- 
ριησαν}. Jdem voc ^Ρωμαίων αρχή• 

2εμρον γαρ αύτον άπέφαινε τά τε αλλ« χαι οτι οι ευ δ 
xawifi στοατηγήσειβ. Idem voc• σεμνόν. 

iS. 1^4^ l^oi/pconi. Ν. αο. ntQiijaav add. Ν. 

Dax Tero ad queniTif niintiiim , qui afferebatur, anlmo expave- 
teebat. Quain enim ob maitam timiaitateiii et rerum beUicarum im- 
IMcritiam arrectis etiet auribue oculisque attonitis et corde palpita^te, 
cpasi identidem noyi aliquid auditunis ; milites, quibuf praeerat, ma- 
mfeste inde coniiciebaiit, eum fagam animo meditari. 

His igitur rebus omnibns , quibuf inter ceteros praestare se ien- 
tiebaty addactus, omnesque adyeriarios impares sibi iudicans ^ iidenti 
aniino eum adortuf eet Ambo igitur in mutuum certamen racrunt. 

Qaimi autem fubito impetum cepissent ad bellam proficif cendi , 
et expeditionem illain publice decreyiseent, et quilibet ad rem aggre- 
diendam cupide fe compararet. 

Dexippai ait, cautam, qoare imperium Romanorum adeo fuerit 
anctum, fuiwe bellicam fortitudinem ^entis et disdpUnam militarein• 
Ontnes enim occidentales sunt animosiores iie, cui ex altera partc 
babitant. Sed Romani et ordine et arte in bellis excellunt, qua 
ctiamGalloi νΐοβΓαπΙ; et in beliie contra finitimos exerdUtiy barba* 
roi qn^eiD lollertia, Graecoi vero natura et fortitudiiie auperamnt. 

A^oritatem ei conciliabant cum alia, tiun etiam iUud, qood 
pster eiua laadabilifcer exercituin duxisset 



36 DEXIPP! 

Κ. 341 Σουχχαίοι ε&ρος Μαυροόσιον, ύζ //ίξιππος χρονιχΰν ^€^ 
κάτψ• Suphanui £y%* voc. JSovxxatou 

'Έλονροι. 2χν$Ίχόρ fdyog, περί άν ^έξίπ^ς iv χρονε^ 
χων ιβ. Idtm voc. '^ονροι, nec ηοη Etym. Μ. ■ 

/ίίξιππος iv χρσνιχψ ίεχάτφ γράφει οντω * xcu Maace^S 
δόνων Έπίάαμνον ές νσχΒρον /ίνρράχιον μ$τονομΛύ9^οατί^ 
πόλιν της Μαχεδσνίας μεγάΧψ xai ενάαιμονσΰντ»^ ΧΛτά x^i^ 
τος αίρονσι». Porphyregenitus them. IL 9• 

8. οΓ()θνσ»ΐ' ed. 

Succhaei popalus Bfaurai, ut Dexippai aitchroDicorum libro decimo. 

Helvri , gens Scy thica , de quibuf D^xippus [duodecimo clironico- 
rum libro. 

Dexippas 'chronioornm libro decimo iU scribit: Et Macedonum 
Epidamnum , quae postea Dyrrachium nomiDAta eity urbcm Macedo- 
mae magnain atque opulcntam y\ capiust* 



Dexippus dicit uxorem eum (Altxandrum SeverumJ cu- 
iusdam Martia^i filiam duxisse , eiindemque ab eo Gaesarem 
nuncupatum : venim quiim vellet insidiis occidere Alexandrum 
Martianus , detecta factione , et ipsum interemtum et uxorem 
abiectam. Fdeiif dicit iuisse patruum Antonlbum Heliogaba• 
lum Alexandri , non sororis uxoris eiusdem filium» Lampri•' 
dius in Alexandro Severo cap• XLIX. • 

Addit Dexippus , tantum odium fuisse Maximini , ut, inter- 
fectis Gbrdianie ^ viginti viros senatus creaverit , quos oppoDe- 
ret Maximino: e quibus iueruiit Balbinus et Maximus, qiios 
contsa eum principes fecerunt• Idemaddit, in conspectu Ma^ 
ximim iam deserti a militibus Anolinum praefectum praclorio 
ipsius et filium eigs occisum• Capitolinus in Maximino iurU* 
ure cap. FL 

Β6χί[φυΑ et Arrianus et multi alii Graeci scripserunt, 
Maximum et Balbinum imperatores contra Maximinum factos : 
Maximum autem cum exercitu missum et apud Ravennam 
bellum parasse ^ Aquileiam autem nisi victorem Don vidisse» 
Idem ibidem cap. f7/• 

Gordiani non, ut quidam imperiti scrlptores loquuntUTi 
duo, sed tres fiierujit; idque dcKrente Arriano^ ^criptore Grae- 



FRAGMENTA. * . 37 

cae hi^toriaey docente item Dexippo, Gr^eco anctorei potufiruM 
addiscere : qux etiamsi bi^viter , ad fidem tamen onmia pei^e- 
fxuu smit• idem in Gordianis cap. //• % 

Filius (Gordiani) legatus patrie, exemplo Scipionum, utR. 34a 
Dexif^as Graecae historiae auctOF est | gladii potestate suc- 
oaelus est* Idem i^i(Um cap• IX. 

Dexippus putat , eias filium esse Gordianum tertium , qui 
post haec cum^ Balbino et Pupieno, . sive Maxiino , puerulus 
ad^ttts est imperiam• Idem ibid. cap. XIX. 

Dexippus asseverat , ex filio Gordiani tertium Gordianum $ 
€sse natum. Idem ibid. cap. XXIII. 

Dexi{^u5 et Arabianus Maximum et Balbinam dicunt 
dectos contra Maximiiium post Gordiclhos. Idem in Max. 
et Balb. cap. I. » 

Dexippus Graecorum scrlptor Maximum et Balbinuni im- 
peratores dicit factos contra Maximinum post Gordianos diios 
et a Maximo yictum Maximinum , non a Papioio• Idem^ 
ibid. cap• Xy. 

Sub his pugnatum a Garpis contra Moesos fuit, et Scy^ 
tiiici belli prlncipium et Histriae excidium eo tempore; ut 
aatem Dexippus dicit, Histricae civitatis• Dexippus Balbinum 
Salis laadaty #* dicit forti animo militibus occnrrisse atque 
ioteriectuia ; ut mortem ηση timeret: quem in omnibus di- 
sciplinis instiipictum foisse dicit. Maximinum vero neg|^ eim- 
modi yimm fuisse, qnalem Graeci plerique dixerunt, Addit 
praeterea, contra Maximum AquileieDsium tantum odium (uis- 
se, ut de crinibus mulierum suarum arcubus nervos facerent, 
«tque ita sagittas emitterent• Dexippus et Herodlanus, qui 
horum principum historiam persequuti sunt, Maximum et 
Balbinum fuisse principes dicunt delectos a senatu contra Ma- 
ximinum post interitum duorum Gordianorum in Airica, cum 
qaibus etiam pua: tertius Gordianus electus esli ^letn ibid. 
cap. XFL 

Docet Dexippus , Titum tribunum Maurorum , qui a Ma- 
ximino inter privatos relictus futrat , timore violeDtae mortis , 
ut alii diciint , iuyitum.vero et a militibus coactum, ut plenqiie 
assenini^ imperasse, atque hunc tntra paucos dies post vin- 
dicatam defectionem ^ quam consularis vir Magnus MaxuntQo 



38 * DEXIPPl FRAGMENTA. 

paraverat, a euis militibus interemptuni. Imperasse •autan 
mensibus eex. Tr&bdUus in trigint0 ijrrannis cap. XXXIT^ 

Dexippus Glauditim non dicit occisum, sed tantnm mor* 
ttnim: nec tamen adcfidit morbo, ut dubium sentire videa— 
tur• Idtm in Claudio cap. XIL• 

Geberichus primitias regni sui in Vaaebdlca gente esten-^ 
dere cupiens contra Visamar eorum regem, Aedingorum e 
stirpe^ quae inter eos eminet, genusque indicat bellicosissi- 
mum , Dexippo historioo referente , qui eos ab oceano ad no* 
strum limitem vix in anni ^atio pervenisse testatnr prae ni- 
inia terrtrum immensitate. lomandts de reb. Gei. cap. XXII, 

JDexippifrofpnmta, qUke apud SjrmeeUum servata Uguntur, cu£um 
nova eaitio in noc corpore quum maxime paraiur, hic repete- 
r^ non placuit : indicis opc faciU apud ipsum invenitnda. 



ETJV^niOT ΣΑΡ^ΙΑΝΟΤ 
Ι £ΤΟΡ Ι A£ 

τ Β Σ ΜΕΤΑ JESinnON 
ΝΕΑΣ ΒΚάΟΣΕΛΣ 

ΤΑ HSiZOMENJ. 



«^k^ 



ΕΤΝΑΠΙΟΤ ^APalANOf 
ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΑΕΒΙΠΠΟΝ 

ΝΕΑΣ SKJOSSaz 
ΕΚΑΟΓΑ1 ΠΕΡΙ ΠΡΕΙΒΕΩίί ΕΘΝΩΝ 

ΠΡΟΣΡ&ΜΑΙΟΤΣ. 
ε NOVA EDITION£ HISTORIAE 

ΕϋΤίΑΡΙΙ SARDIANI 

QUA DEXIPPC71I CONTINUAyiT 

EICERPTA D£ LEGATIONIBUS GENTIUAI 
AD ROMANOS. 



ARGUMENTUM. 



iuliunuM Jkicem init cum viiiis ChamavU, obiide r$UnU) filio 
f^u eajiiuo (i). Badomarius, Germanorum princepi, captivos Ao- 
*<"onim lulian» restUuere rectuat (a). Eunapiu$ rhgtor, legatuM 
h^oniM, benigne ab Imptratort exceptus (3). f^aUmimanuM in 
^ynia Imperator talutatus (4)• Belli Gothici mb FalenU int- 
^ (5). Gothi in firu» Romano$ FaleruU iussu admiui , rupiis foi^ 
^^Thraciam uue vasiant (6). Coniuratio principum Gothorumf 
neodosio regnante , α Fravitta suppreisa (7). 



<»'. C/t^ tov ^Ιουλιανού iq τψ πολεμίαν χωρονηός, ^^αίγ^^ [ 
tw Χαμάβων Ιχετ^νόντων φ€ίί€α&αι χαί ταύτης ώς oixBiagfiouMtt^i^ 
ο Ιουλιανός σννεχώρίί, xat τον βασιλέα σφων nQOiXdttv χ€-'5**^•^4 
^«ί, ίη$ιδη προηλ^ xai ini της οχϋ^ς $lS$v ioτη[κiτa^^f\ιι 
^«ijJej nkatoVf το nXoVov. ofv €χων το1ξ$νματος, Ιρμηνέα S^ 

^' το nlotoy oir] *ai ro nlotoy ίχτος Ν• 

ΐ• viam lalianus in tfirain hosUleiii imipiifet, et Chimavi suppU* 
^ftui, ot genti, tanquam quae 8ua esiet , parceret , assenaae est , et 
«βτπιη regem ad ee venire imeit Ut venit et €um ad ripam sUn- 
^ Wdii, nayem acbcendenf, ( erat autem navii extra teli iactam,) 
P^ mierpteteia cum barbaili duieruit : cam vero iUi pmti eisuit 



4» EXCERPTA 

A.C.iS»xi»y iukiyeto τοίς βαρβάροις, ixtivar ii navta η<νΦ ο ν- 
Con. L ^^^ ετοιμωρ , ορωρ $νπροσωπον τ€ αμα χαι αναγχοίοοβ αύτψ 
lui. C. 4^^^^ ΒΪρηνην* (Χαμάβ(ύν γαρ μη βουλομένων αδύνατον i€fTt 
^ΐην της Βρ^ττανιχης νήσου σιτοπομπίαν int τα ^Ρωμαϊκά 
φρούρια ίιαηίμπΗίθαι *) καμτηόμενος νηο της χρ9ίαφ χο^ρί-^ζ 
ζerαt την ίΐρήνην^ χαι ομηρα ^Βΐ Χαβέΐν π/στεως Svsmv• τοαν 
α Ικανούς dvai αίχμαλύτ^υς Xeyovrwv^ ίχ€ίνονς ίφη τον 
πόλ^μον αύτφ tBiwidpai^p, xaS^ ομοΧογίαν γαρ μη Ιαβεύ^* 
wvi ds ζητΒΐν παρ^ αυτών τους αρίστους, $1 μη τεχνάζονσ^ 
η€ρι την ΒΪρηνην• των Si Ιηετευσντων xai άξιούντων slnBtvio 
ους βούίεται, μεταλαβών αυΘ^ις τον του βασιλέως αύτων cU^ 
τΒΪται παίδα, ηΧαττομενος, ον ίίχεν αίχμάλωτον, ύσπβρ 0νχ 
€χων• ένταΰ^α ν^β βασιλεύς αύτων χαί οΐ βΒρβί»ροί. ^QV^ 
Ρ. ι6ν9ίς ίχτα9ίντ€ς, ^if*<^ ^^ d(p9ovfg xmi όλοφύρσ€ΐ πρφσεχό^ 
χρηντο^ δεομ^νοι μηδέν αδύνατον ίπιτάττ$σ9^ι> ' - αδύνατον 1 5 
ii' αυτοϋς είνα^ χαι τους πΒοόντας άναστησαί• χαί ομήρους 
δούναι τους τετείευτηχότας m γενομένης δέ σιωττης, ο των 
βαρβάρων βασιλεύς άναβοήσας μίγιστον Soov, ,,^ΐβ-ε βζη μοι"' 
ίφη „0 παίς, ίνα σοι δοθΈΐς όμηρος y ω Καίάαρ, δουΧείαν 
ψίτύχΜ της έμης βασιλείας ευδαιμονεστέραν. άΐλ* υπο αονιο 
τέΰίνηχεν, ατυχήσας ίσως και τά άγνοη&ηναι, ηολίμφ γαρ ini^ 
m$mos το σώμα νέος ων, ον συ μόνον αντάξβον ειρήνης νπο^ 
Έ λαμβάνεις, χαι νϋν y ω βασιλεϋ, συ μίν ίξαιτεί^ Λς οντά, 

iinpeniU lacere , et Tiderel , pacem peropportunam etse et necetta- 
riam, (etenim Chamavis invitU, e BriUnnia infula Romanis colo• 
mi9 coinineatus immitU nequeunt,) uUUtate addactue, pacem lndul- 
elt, et fidei 6nnandae gratia obsides petiit Cum dicerenty idoncos 
esse eof, qni in bello capti erant: ho8 bellum«dUH tibi tradidiseey 
€Λ foedere minime sumsif se ; nunc autera nobiliores postolare f niii 
quid doli in pace convenienda excogitarent Cum eopplices orareDt 
«I cnm obteetarentnr , at palam faoeret, craoa vellet: iterum cum 
his sennoDe congrediena » ipsorum regif fitium petit, quem €apU- 
▼um in sua poteitate habebat, fingens tanquam non baberet. Ad 
qiiae barbaconiin rex et barbari^ ad pedet iacentes, fletn iargo et 
ciulatu uii, precibus contenderant , me quld imperaret , qnod prae- 
starc ncquirent Nec enim se poeie eof , qni periifeciity in Titam 
revocare, et cos, qui morUui eesenty obfidet dare. Silentio facto, 
barbarorum rex. voce quam maxima potuit exclamavit: »Utinam vi- 
vcrct filius mcu•, ut iibi traditus obees, ο Cacsar, feliciojrcm rc- 
fino mco apud te serWtatem fcrvirct Sed tuis artnis cecidit, for- 
taisc ctiatn a vobie non cognitiis. Belii cnim pcriculis euum cor- 
pus iuvcnis obiecit, quem idoQeum pacis vadem ccnses, ot tu nunc 
CUJ9 f ο ImperAtor , tatiquam vivat , ei^osci», Efo vcro miscr nuac 



ΕΧ EUNAPII HISTORIA. 43 

φί i*' ίί^χομοί &ρψφ, ύννορων τΛηλ ονκ εχω* natia /ά^Α.€.358 
απόμερος Sra , και χοινητ $ϊρηνην τφ natii σνναϋολύλ$Χ(χ. ^^ Ι^ 
m μίρ ηισχΒνίηΐζ τοις Ιμοΐς άτνχημασι, παραμν&ίαν «;^etIaLC.4 
fM ΤΟ ηά&ος ίος νπίρ ύπάντωρ ^τνχηχότι • αν ii άπιστη^ 
ίη^ς, mtl ηατηρ άτυχης xeU βασίΧ$νς δφθψτομαι. totg γαρ 
Ιμβίς χαχοΓς ούχ oicokovdijau *μίρ ό παρά των aXlmp ekeog, 
ms^ ϋοιασνν οφ^ίΚ^ται το^ hf τούτοις χα9$στψ(6σι^ προσ-^ 
tMhortai Sh αϊ χοιναί σνμφοραί• uai ού ηαραιτησομαι τους 
tilovg ατνχιωΡψ αλλά miytuvetv ίμοί των ίεινων άναγχάσω, 
^<η9σοντον άττολαν^ψ της βασιλιχης ίξονσίας ocroy ατυχ^ΐν μό- C 
f^ μη ivvouj9vti^" τούτων άχούων ο βασίΧίύς την τε xf/th» 
χφ^ ma99, χαί τοις Χεγομίνοις Βΰπα9ως ίξίίάχρνσί. χαΐ 
χαθάπβρ iv 9οΙς δράμααιν^ ^ταν Βίς απορον xai ίύσλντον αί 
tmv 4ποχειμένων €ργων ηλοχαί τ$λεντησωσιν , ο χαλούμενος 
^Sffno μηχανής ^^τος hutaotiog εΙς μέσον SXxerat^ πάντα αυμτ' ^ 
ΛίροΑων xai χαταστρέφων hti το σαφέστερον xai ενχριτ^,Υ.ι^ 
mo xai αιίτός επί πράγμααιν άμηχάνοίς χαι ίνσεξόίοις, 
βεν* οΙμωγης απάντων την μίν είρηνην αΙτούντων^ τον ϋ 
ίχΛψονμενον ομηρον άπαγορενόντων μη εχειν^ τον τε νεανί^ 
^^^9m» παραγαγων απασιν εάειξε βααίΧίχως παρ* αύτον Jiat-D 

7• τοιούτους coni. Ν. 8. τους ίΙΧΙονς ατυχιών Ν. , τοις Λλλοις 
^χύν Ttilg. g, άναγχάοω Ν., έναγχάαιη vulg. ia. εάηα- 
^ific Caiito€l.y άηα^ς volg. 18. απάντων Boiffoiiadus, άπαν 
tHy vulg. 

prinm Umentari incipio , quandoqui<km qualem non habeam , 
Biiac demom intelligo. FUiam enim unicum lugene , et pac^m com• 
Βηΐϋη nna coin filio perdidL Si meai mii eriat tantas 6886, quanUe 
*<uit, crediderisy id consolatioiiie habebit dolor, quod pro omniara 
*^te kimc caaam Idbierim: ain fidem abrogaris, et pater infelix, 
«t rtfz conepiciar. Nam non aolam aliis mea mala commiserationem 
>^ motebiinty quae omnibus debetur eiu8modi doloiibus afflictie; 
^ accedent eiiam publicae calamitate8 ; ncque celeros a mieexiie 
^efendam, 8ed commuiiicabo meas cum multia, in hoc tantom regia 
Pf^tate fraen8 , qaod mihi eoli non licet infellcem es8e.<« Haec 
^ Imperator audiyit , apud animani suum eommo moerore e8t af- 
!^B> et eonimy qaae (Ucta erant, coiniiii8eratione puntftu8 ten«re 
'Uacmuvit. £t qnemadmodain in comoediis, quando res inv^latae 
^ perplexae , ad ambigua et explicatu diffidlia vergunt , deu8 qui 
yocaiut ex machina in medium trahiiary qui omnia eomponit et 
^*tU Iaeti8 matat: ita lalianiie, ubi res in magna diiBcalUtc ver- 
sabaiitiiry qtium omiie8 cum fleta pacem pcterent, neque obeidem , 
pem peteret, se habere tC8tareiitur; in medinm adole8ceiitejn ad- 
Jecloie omnium conepectai atque ocuU8 subiecit, regie apnd se 
^catum. Cumqitt eum diieererc cum patre quae volebat iussltset. 



44 EXCERPTA 

Α.ε.358τώμ^ό|Τ| λα/ δίαλεχ&ηΡΛΐ ttjf ηατρί iUUvtfag οφχ iflovXiT€f, 
^^^- ^ η€ρί€σχάΗ€ΐ το ηραχθ-ησόμίρον m τα ϋ int τούτοις ^ν αξΐ€Λ 
Ι^, θετόντων• oix hexcv ό ηL•oς τοιαντψ ήμίραν, οΐαν τότε ίξη^ 
τοί^ς ηαρονσιν ορ^ρ χαι ΙστορέΙν. οί μ^ γαρ dno ^ορνβαν 
xcu 9ρηρ(θΤ ίχηλήξει xai 3άμβ$ι avyie&hrsg ig τό dtctyjfro^S 
Ιπάγησαν, ωσπ€ρ Ίονλιαρον ίείξαντος αύτοΖς οΰ τορ viavi-^ 
axor^ ύλλ* $ΐδωλον. 6 ii βασιΧ$ύς, inti ησυχία /ένστηρίω»^ 
απάντων iyivero στα&ερωτέρα, βαρν ψ^^γξμμΒνος elg μέσο$^, 
ρ. ΐ'^^,τοΰνον* bIubv ,,δ μ^ν υμέτερος^ ώς ύμ$ίς νποΧαμβαν$τε, πό^ 
λ9μος άηολωλ£Κ€, θ$6ς ϋ ϊσως xai το Ύωμαίων σέσωχε φι^ια 
λάνθρωπον. , ϊξω ih αντον Ημηρον^ ΰυ παρ* υμών xad-' 6μο^ 
λογίαν , άλλα παρά τον πολ^/κον λαβών xai r^ χρατεΓν α^-* 
χονμ$νύζ • xai οίτος μίν ονδενοζ ατνχήσ$ι τ£ν χΑλλι'στον 
iμoi ξυνων ύμ$Γς ϋ πειρωμενοι παραβαίνεαν τάς awvd^ 
χας άποτενξεσθ'ε πάντων • φημί ih ούχ S^i 9/ύΜσομαι τον 1 5 
ομηρον, ον ουτβ ίνέχνρον παρ* νμων ύίληφα της €Ϊρηνης, 

^ αλλ* ανδρείας άπόδίίξιν χα^' ύμων βχω • ο χαι άλλως ανι^ 

Β σον xai &$ομισίς , τους ονδίν άδιχονντας ίπίρ των άδιχούν^ 

των iaxveiv χαι σπαράηειν, ωσπερ τα 9ηρία τους απάντων^ 

τας, Βταν ύφ' ετέρων διώχψαι . αλλ' Sr^ πρώτον μ^ν αρίε-^α 

τε χειρών άδίχων, ου μείζων ολεθ'ρος ουχ εστίν άν3ρωποις, 

^ δείξαντος CommeUntfs , π^ίξαντος cod. , ποοίζοντος vulg« 
10. σίσοίΜε Β., βέ^ωχε yalg. ιη, ^ 6ν Boisfonadus. ao. άρ- 
iiτε BoiseonaduSj ηρξατε vulg., δρξηται codd• 
» 
ad ea, quae deinceps agendi erant, adverUt Quae rant conseeaU, 
his contentanea fuerunt Non' protuUt sol diem qnalU illa fuit, 
qaam tunc videre et intueri his, qui aderant, licuit. Barbari eniiii 
a moerore et iamentis gtupore et admiraUone correpti immobiie• 
et fixi fteterunt, tanquam lulianue iliif exhibuiMet ηοη adolefceo- 
tem, sed faleam imaginem adolescentis. At Imperator, obi gMen- 
tlum altius, quam in mysteriis soUtuniy factum erat, grayiter in me» 
di» loquens : ,,Ηαηο auidem , inquit , ut tos e]L•UtimatiI , yeetrum 
bellum perdiderat: eed deue fortasse et Romanorum benignitas re* 
stitait Habebo ego ipeum obeidem, neque eum a yobU ex con- 
yentione, sed a bello ipso, coatentus yicisse, ei illum qaidem am- 
pliieima qaaeque non deecient, duft mea confuetudine fnietar• 
Quodst conabimini a foedere difcedere, omnium iacturam Aide- 
tis. Hoc dico , non quod taeyiam in obeidem, quem apad me ha^ 
beo , non tanquam pignu$ padf , f ed meae erga yos yirtutU docn^ 
mentuiii. Eet enim impium et miiiime deo gratum, eos, qiii nihil 
coinnicrueruiit , pro bis, qai deliquerant, morsu appetere et ianiare, 
ut ferae bestiae , qaicquid occtirrit ct obyium eet, fi qait cos per• 
sequitur. Sed piimum quia a yobis iaititim iniuriae faciendac οπο- 
ία r , qua rc nuM eit capitalior pestis pemicieaque bominibas» ctiaia 



ΕΧ EUNAPII HISTORlX. 45 

mr SMumi προς το βραχύ xai ηαρον hurvyxavw* ^«tir«-A.C.358 
^9 ti otL• προς Ύωμαίονς νμΐν 6 λόγος Ισται χάμί τον βφ- ^• ' 
χφηα τοντωτ, 9^ ovr« ηοΧΒμονΗίς οντΒ είρηνηρ αϊτονντ§ς i^iq'^ ^ 
inxjjaaTS»** ηροαεχύνηααν έπι τούτοις απαντάς χαι άνευφι^ 

ίμουρ, ^iv τίνα hii τοίς λογοις τ^γονμίροι. σπ$ισάμερ^ γοΰν 
παί την του Ν€βΐ4^γάατου μψίρα μόνον οίτησας^ ίκ€ίνων 
ίμολογ^ντίον τβ αμα χαί d όντων ^ άνέζ^υξίν hti τoιavτaιςc 
9τ^άξβ0», μ^τοπωρου τε ίστψότος xai χίψωνος ηδη αννιστα^ 
ft^Mfom »ai ίί€ημνχφπ:ος. 

ΙΟ /f• ^Οτί Βαίομάριός τις ίννάμΒΐ xai τόλμΐ} ηρύ$ΐχ8 r$f*A,C.^S^ 
fHBomVy xat ές τοντο νπετνφ^το μεγαλανχ/ας, ώστε ίτνγχαν$ J,"^* j ^a 
pSkp ομηρο»^ τον £αι;τον δεόωχώς νιόν, ίως αν άποίγ fot;(iuLC.5 
αίχμαλβί^ονς f ους ix της χαταάρομης $ΊχΒ αννηρηοσμένονς^ 
τούτους ii ονχ άποίί$ους απ^τα τον 8μηρον, πολλά άπει^ 

iSlmVj ^i ί^ηι^β^• αποπέμπει δη τούτον ^Ιουλιανός αύτ^, 
τοσούτον έπι^ις, ως ούχ εστίν άξιόπιστον εν μειράχιον νπίρ 
ηολλων εύγενεατίρωιν όμηρενον παρ* αύτψ• αλλ* η τους 
Λίχμαλοίτους αποίιδόναι προσ^ίον^ οντάς ύπ^ρ τριαχιλίους^Ι^ 
tqI^ αντίχΛ ηΐξρυσι πρέσβεσιν , η αδιχουντα εΐδέναι• ταύτα 

^οίγ^αφέ τε xcut την πρεσβε /ctv έστελλε, χαί αύτος εΐπετο vjjf 
'πρεσβεύ^ 4πο Νεμέτων αράς επι τον Ύηνον• ηδη τε ην 
προς τους 'Ραυράχοις, ο ίστι φρούριον• 

ΙΟ. ηροίϊχε Boiseoiu, προΟΒϊχε Yu!g. 17. i^ytviOtiQwv Ν., 

εΰγ€νέατε^ον vulg, 
ή Tidcantor ad breve tetnpne, et qttantum ad praefem attlnet ad 
optat9 peireiiire. Deinde , quia Tobis res est cum Roiaiiiis et 
mecujBy qui eum eorum ImpAra^or , quem nequie bellum gerentcs , 
neque pacem facientes niiquam superaTistie." Prociibuerunt iiie 
dictis Anuies et post illos sermoiiea deum aliquem eaee exietimaii- 
tee^ illi faueta felidaqae omnia funt pr^ati. Pacem igitur fecity 
et solajn Nebisgasti matrem petiit, quam bar^ari foedue approbaa-• 
tes statim dederunt. His confect^, autuiniio ad finem yergentey 
ci iiiejDie ineunte, (iajn eniin frigcbat>) profectns eit. 

a. Badomarias inter Germanos potentia et auctoritate excel- 
lait, quae res eum ad tantam superbiam e^itulit, ut, proprlo filio, 
diun captiToe redderet , quos per excnreioneui cepcrat , obside dato, 
cuin miniine captiYos rcstitucret, nibiiominus obfidem eibi resUr 
tiii p0stulavity muUa mala minatue, li non reciperol. Hunc vcro 
Jalianus «d iptain remieit, hojc adiiciens, unum adolescentem non 
esse idoncum j^>ud se pro multis uobilioribus obeidem. Sed aut 
captiyof, qai ad tria miUia in eius poteftate erant, eum reetituere 
opojrtere, aut iniuriae poenas $e soiutunim esee sciret. Haec scri- 
pslt et legftionem misU, quam non multo post ipse sabsequuta• 
cft, a Nemetibuf ad Rbenum ιηοτβη), iam enim apud Raucacos 
^rat, qnae ett Romanorum eolonla. * 



• 46 EXCERPXA 

A.}C.S6o y. "Οι» fiera xipf ^JovXuxpov της βοαιΧ^ίας apayogevct^ 
^^^^7(ρ$σβ$ΐ4»ι naygaxodtp avvifiomniv , xai στέφανοι πολλο« χρν*' 
lul.^ ι σοΓ [οΓ| αντφ ηιχρά των ί^νύν αν$χομίζο999• hriaHdu χλ£ 
oi την Ίωνίαν οίχθΰντ^ς ετνχον οαων ίά^ήΟησαν^ xai nX€t^ 
Ρ. i^Avfov mU Άασσόνων• Aviot ii xcU €ύχης xQStnov επρατ^^ 
τον, Ενναπίου μ^^ τον ρι/ΐΌρο^ ύτύρ αντύν ηρ^σβεύοντος, 
βνημερησαντος ϋ οντο xtna την πρεσβ€ίαν &στΒ xai ii^fi 
τινι τίΒριμαχη^ψ συνΒΐηέΙ^, ^ ό ΡασιΧενς αύτον ixiX$mv• d 
ti ivtxa xai την ίίχην• xai ix Κλαζομενων Si Πει'σων ev^ 
tox /μβΐ λέγων. < ^ 

. ^ J*. *<Ort BaX$mviaivov άνάρρησις iv Ntxaif της Βι9ν^ 

ίηά,^^^Λζ yivsTcu, ηρ$σβ€ία/ τ$ , οσαι ανν$ηΒφοιτηχ6σαν έπι το9^ 
YaleiLLiToy τους χρνσους εχονσαι στεφάρονς, ηρός ex$tvo$^ άνεφέ•* 
-βρόντο• xai ηρος πάσας απεφαίνετο μίν avihv^ έπιτρέχων 
γ.ι3^ς(^ιος οντωσι χαι συντόμως^ έττηγγέλλετο ϋ ipoary ως πο«-ΐ5 
ήσων αντίχα μάλα. 
A.C.366 e\ *Ori τφ βασίλεί Ονάλ^ντι, ήσνχίαν άπο των οΙχ6ί'ωρ 
ν i^°t ?*^' ^^^ idysAov αγοντι, το έπίΧεχτον αγγέλΧεται των 2xt^- 
Val. 1. 3 ^^ στράτευμα πλησίον ηάη που τνγχάνειν, ους ά Προχότηος 

εΙς σνμμαχΛχν ίξβχεχληχει παρά τον 2κν9ων βασιΧέως. ^ati-ao 
ρους είναι τα φρονήματα εΧ^ν τονς ηροσιόντας χαι περι^ 

δ. χαΐ ante iXaa. Ν., η vulg. ilaaa6ymv Η., ίΧάσαων vulg. 9* 
ix ΚΙαζοαΒνών δϊ Ιΐΐί0ων\ ίχχλαζόα€νον (ΓΙ miawv ed. pr. et 
Pan, ίχχΧηΟιαζομέτων yel έχχληαΜζόμενον Η. 1 5. έπηγγίΖτ- 

XtiO Ν. , έτιήγγείλί τ* yulg. ^ 

3. Pott luliani ad imperiam ' erectioneiii honorificae ad eum 
lefaliones conyenenint , et coronas aureae a barbaris attalerunt" lo- 
niam habitantes ab ^eo et magna et panra, quae petebant, sunt con- 
sccoU. Lydi qnoque, Eonapio rbetore, eoruin legato, pro bii yerba 
faciente, multo ampliora, quam precibua suis complexi fnerant, ob- 
tinuerunt. Quae lcffatio tam prospere legato successity ut legatuni 

iuoqne Imperator luberet causam quandam yalde intricatam agere. 
|ua ia lite et ipse superior eyaeit, et Pieo qaidam Clazopeniua 
niagiia cum laude yerba fecit 

4. Valentiiiianas apud Nicaeam Bitbyniae Imperator eit appeU 
latut: illuc multae legationes adyenerunt, quae coronas aurcae acl 
ipsum adfertbant. In hif recipiendii minime se praepostcrum aut 
festinantem exbiboity sed omnibus qaamprimaMi le sAisfacturuia 
esie promieit 

5. Valentiy quum otium ageret ab extemis et dometticis bel- 
lis, nuntiatum est, collectajn Scytbarum exercitum prope iam ad- 
eese. Hi yero erant» quos Procopiuf in suum auxlhum a Scytha- 
nim rege impetrayerat. Hos aiebant maguo cam fastu el arrogaa- 



ΕΧ EDNAJPII HISTORU• 4? 

ff9mprtx»i^ tw δρωμένων^ ολίγώρονς re προς τ6 άχόΧαστον A.C.Zde 
μά^ νβρ^ως^ xai πολύ το άγόρωχον χαι 9ερμον ini naaiv}^9 
ίχοττας• δ ϋ βααιλενς ουντομης αντουξ άποταμώρ της ai/vaLI.j 
Stv&ug υποστροφής xarftxep ίντ6ς αρχύων, χαι τα οπλαΟ 

JMUQafoimu χ£λβνσας. οί is eSoactr, την της γνώμης νπερο^ 
fpiap μίχρι του χίνησαι τάς χομοίς ίπίίΒΐ$ίμΒνοι • iicumsi" 
^mg ovp α^ονς χατά τάς πόλεις iv άΟσμψ xaxBtye φρουρά, 
Tud χύΚίαφρ^νησιν ένεποαίτο τοίς 9τωμένοις αυτών τα ϋώμα^ 
τη ηρός τε μηχος άχρεΐον ίλαυνόμενα\ xai βαρύτερα το!^ 

toewrij χατά τε νο μέσον ίιεσφιγμίνα, ^τιέρ φησιν ^Αριστοτέ^ 
Χης τα έντομα• δεχόμενοι i' σδν α'δτούς εΙς τάς οΐχίας οι 
«Ις πόλεις οίκουντες kai πειρωμενοι της ασ&ενείας, την lav-D > 
των εξ/ΟΜ Λ την γελα^ ηναγχάζοντο, τούτους άτη^τει τους γεν^ 
να/ους 6 2χυ^£ν βασιλεύς • χαι ην το πρδγμα δριμύ xai 

Μ$προς roy τον διχαίου λογσν ουχ εύδια/τητον. 6 μίνγάρεφΰ^ 
σχΒ β(Λσύίεϊ δεδωχέναι χανά συμμαχίαν xai 8ρχους• ο ϋ 
άαίφασχύ βασιλέα μη τυγχάνειν χαι αύτον ούχ ομωμοχέηα^ 
ίκε/νσν Si προστΜντος τον Ίουλιανόν, χαι οτι ίιά την ίχεί^ 
9θυ ίεδωχε^ συγγένειαν, χαι τα των πρέσβεων αξιώματα προσ^ 

^στιΐ^έντος^ 6 βασιλεύς άντεφώνει, τους τε πρέσβεις εχέιν την 
Uxffv xai τους τιαρόντας ύς πολεμίους χατέχεσ&αι, πολεμάς 

I. άρωμένωρ] 'ΡωμαίωτΒ, 6. χινζοαι] χομήσαι οοηί. GaDtocl• 

II. δεχόμενοι d^cvvYalesivLB ap. Boision• ρ. iQa•» βιχόμ^νη όοϋ- 
rtu yalg. 1 8. ηρ^σηβ'έκίος vulg. 

tia Incedere et omnia» qaae ee eomm conipectui obtaliMent» despi- 
cere, propterea quod quicqaid^^Vniariae inferebanty id impune fa- 
aebant, ct arroganter et superbe se cum omnibue gerefoant. Hos 
Imperator intra brere tempas intecclafos in Scythiam reditu , ^iasi 
retibo• captos coaUnuit et a^ma tradere iMfit: et vero tradideruaty 
etiam mota capiliorum meatis ferociam indicantes. Hos IgHar per 
mtbe» dupertos in libera caftodia habuit, €t contemptam eorum 
cxcitayit bie , qni yiderant eornm corporai in iiiaiiam proceritatem 
ssraentia, graviora, quam ut pedes ferreot, et circa mecliam partem 
cxiUa , qaaUa Aristotelet insecta dicit At arblimi incolae cnm Scy- 
tkas in eoag domos admUif sent , ubi eorum yirium imbecillitatie 
peiiGQJatii fecerunt, sunm errorem irridere coa^U sunt Hoa iglter 
tam praedaros Scythamm rex repetiit. £rat boc negoUum arduum 
et Imiosiiiodiy qvfd non fadle postet ad iusti rationem expendi. 
Dicebat enim, se bos fide iurameiito habita ad suppetia• Imperatori 
mieufle. ^Valentiiiuf Tero negabat, eam, ad qaem miserat, Imperat(K 
rem faUfe^ xueque se iurasee: ille lalianain in mediom addueebat, 
leqiie Dropter iUiue cam boc conaangQiaiUUm dedleie. Legatoram 
ctiam aigniUlent obUndebat : Impeiaior contra diiMrebaty etiam i«- 



48 EXCERPTA 

Α,Ο.Ζ66ηρ6ς συμμαχία^ ψοντας. ht τούτων ti νΰν προφάσ$ωρ ο 

Ι^^ΟΣκν&ίχος aviytiQSicu πόλεμος, τγ μίν αξιώματι των mvviov^ 

y^^^^jTcoi' id^vSv xcu τοΓς μεγέ^^εσι των παρασχβρών ini μέγα τιρο^ 

P'igfi9JaBadui χαι χωρήσειν πολυτρόπων συμφορών παί άτεημάρ^ 

του τύχης προσδοχηβείς ^ r^ Sh του βασιλέως δξύτητι xaiS 

ηρονοίφ χατενεχδίΒΐς έπι το σταθερόν xai άσφαλέστερον• 

A.C. 376 δτ'• ^'Οτι των 2xvdwv ηττη&έντων itf$i υπό rSy Ουννωρ 

}^^' f^ άvaιρε^ivτωv και άρδην άήολλυμένων το πλη&ος, οΐ μεν iy^ 

^ρ,ιίχαταλαμβανόμενοι συν γυνοιίξί χαι τ^χΐΌ^ς άιεφθειροντο , χαί 

ουδεμία φειδώ της περί τους φόνους ην ύμότητος. το δ€ΐ€> 
αυναλισ^ν nuti προς φυγην όρμησαν πλη&ος μεν ού πολύ 
^των ειχοσι μυριάδων άποδέουσαι συνηλ^ον ίς το μάχιμων 
αχμαζούσας • '^ χινη^έηες χαι τάΐ^ οχβ-αις έηιατάντε^ /£^ΐ?άς 
τ$ ωρεγον πόρρα^θ-εν μετ βλοφυρμων χαΐ βοής, χαι προέτει^ 
νον ίχετηρίας, έπιτραπηναι την διάβασιν παραχαλοΰντες^ xaitS 
την σφων συμφοράν οδυρόμενοι ^ χαί π^οσΟ'ηχην τ^ συμμΛ^ 
Xitf παρβξ^ϋ» έπαγγεΙΧόμενοι. οι δε τάζς οχϋ-αις ίπιτετα^μέ'^ 
ψοι. Ύιημαύαν ουδέν εφασαν πράξεις άνευ βασιλέως γνωμηςψ 
ίντεϋ9εν αναφέρεται μέν έπι τον βασιλέα ή γνώσ^$• πολλής 
€.δέ αντιλογίας γενομένης j χαι πολλών έφ^ εχάτερα γνωμών ^έν%φ 
%^ βaσιL•x(g συΐλόγί^ ρη9εισων, εδοξε τψ βασιλεΓ• xai γο^ρ 

1 3. xu^nfi-ivtig\ vixtt^imis % 17• ^παγγ» Commelinut , 

άηαγγ, vulg. 

catos iare teneri, et eos, qul praesentei crant, hoftium numero ha- 
' bere , quandoqttidem hostibus αη^ιίΐίαιη Utum veniesent. £κ his 
causie Scj^icum excitatum est beAm, quod et dlgniUte gentiuiDp 
quae colenint, et magnitudine apparatuum magnam τβηοηιιιι ca* 
luum et incertae fortunae exspec^tioneiii moyebat, sed acumine 
iadicii Imperatork et pmyrdentia ad firmum et tntum exitum per- 
ductum est 

6. Scytbis yictis et ab Huniiif caesis et ad intemecionein ufqut 
deletis, omiie«, qui capU etAnt, cum mulieribas et eoram filiif ia- 
terempti eunt, cum naUuf crudelitatis et caediam eiset modue ; qoi 
aut^m collecti effugerant non minus quam bominuin dncenta miliia, 
ad bellujn apti et aetate florentes, coxMrenerunt Itaqae profecti et 
mk ripam etantee, manus e longinquo porrigebant , et preces cum 
£eta et vociferatione cmittebaiit, traiectionem fibi concedi flagitan- 
tes , 8uam cladem deplorabanty et se illis praebiluros auxilii accet- 
aioQem spoiidebaDt. At Romani, qni ripb praeerant, nihil te niei 
Imperatoris iussu facturos reeponderunt Quamobrem huius rei 00- 
gnitio est ad Imperatorem delata. Cum ref in magna varietate ver- 
saretur maltaque in otramqae partem in coniilio principie dicia ee? 
seni» tandem auenaos ett, niaximc propter aemulatioaem» quam. 



tx EUNApn msnroRiA. i^ 49 

ψΛ Λ^ηζηΙΐοτΐ9Λ/ί^ς αντψ ηρΛς τανς σημβασίλβύοττας^ ot ηαί-Ά. C^i^ 
^ μί0 ^ccv α^λφου, (παι yiyQumrcu οντω ηρότΒρο^^) τηρ}^^- ^ ^ 
ββηλ^Λν ie ίιρψησ9αι χατά σφ&ς ϋύχουν^ τφ/ ίιανομψ 
•vr ivcyxwT^^ni τον diiop « jovttop δη Svcxa, xai ως μ^γάλψΙ 
Ιχ^Όσ&ηχΐ] το 'Ρωμάϊαών αυξησων^ ifxdijvat xeXevn τους αν* 
iqaq^ τα οπΪΜ χσ9αΒ^μένίη)ς. η^ν ϋτην δίάβασιν hc βασιλέως 
huTQavnjpaiy Sxv^y οί τολμηρότατοι xai αύ9αί%ις βιάσα^ 
o9ut T«y πόψσν έγνωσαν ^ χα/ βιαζόμετοι χατοίίηησαν^ οί diO 
ίιαψ&ίίροΛττίς roy άπϋασμορ τοντορ της τβ αρχής παρελν*^ 
iQhfioP χαί TU^i τοις σώμα^ν ixivivpevaav ^ ίτι πολεμ/ονςγ,χ^ 
lii^tef^or* οι τ« παραδνραστβνοττΒς fiotaiUt uai ίννάμ^νοι 
fdftOTOM Μοτβγίλων aww το φιλοπόλίμοτ και στρατηγιχον 
m9L•τutopς ti oix ίφασαρ ύναι* 6 μίν γαρ βασιλεύς ^ξ Wi^ 
τωχΗ'ας ίηέτρεπεν αντίΛς τη¥ άχρ€Ϊον ηλιχίαν ηρωτον νπο*^ 
^$ίφψ€Τθίς xai παραπίμψασίί^ 4ΐς τηρ 'ΡωμαΧχην ίπίχράτειαν^ 
ku ταντην €ΐς ομηρ^ίατ ασφμλως χατέχονσιν, ίπιστηναι ra^ 
i^9a^, Ttai μη προτ^ρορ τους μαχψους ίίξασ&αι όίαβαινορ^ 
τας, μηϋ τα πλοία τίορασχίίρ ίς τηρ^ηίρα/ωσιν , el μηψά 
owXa χατο9ίμ$νοι γυμ^ί διαβαίνοιεν . οί th ταντα ίπιτρα^ρ,^ο 
»Μέη€ς^ ό μίίΡ ix των δίαβίβηχότων τ,ρα ηαιδαρίου τινός 
λΐί%ικου ηαί χαρίεντος τι^ν όψιν, δ δβ ηλίπ γυναιχος ιυηροσ-^ 

S. αΰΐ^σων'ϋί^ i ΛΰΙηϋαν fvX^ 6. διάβασιν BoUton.j (ful* 4 

^CKtr Tulg. 16. iniOtavtti yulg. 

bab^at ciim hij, «pii impetiutn cum eo tenebaiit. Erani anteiti fiUl 
ftttria^ qaemadinodum et fupra dictum est, sed ilH itnperatorlaifl 
|KitesUtem inter le dividendam etataerant, non pairui armtrio per•• 
BiisMi dirUioiie. Hla caasif iiD[:IVibaf , tam eUaid qdia maxima ac- 
cesslo potentiae foret Romanis, lotiit Scythas admitti» modo arnM 
depoBereot. Antequam traiectai eteet ab Imperatore conceef uf , Scylha«* 0^ 

nmi aodaciorea et elatiores traniitam eibi v\ «perire c^nstltaerunt . 
•cd Ti repolsi deleti junt. At illi, qui eam Scytharum enetcitits pai^ 
tem oppresiara confSecerant 1 magistrata prifati iimt et capitis peri*- 
calom adieraot, qaia hoftes tradday^raiit» .Qui aatem apud Itope-« 
Tatoron primae partes gratiae occapabanfe et plarimam apud ipanm 
^ebant; eot irridebant) tanquam homines miHtaree, tt bellD qjni* 
dem aptof » led jprorsas renmi ciTiliam rude$ esee dicebant Prae- 
tep«rat enim Imperator ab Antiochia , uipritDum itnbelieni et nalU 
«mi aptam euaciperetit aetatem et per Romanorum ditionis terras 
diniitteTeiit y et tanquam obaiddi toto loco haber«nt; neqoe eo se* 
tiat ad ripat eonsifterent, ot tarbai pugnae aptas mininie transgredi 
thiereiit, ne^e navigia iUis ad traieeiionem praeberent, prius^uam 
irma dq>08iiiefeiit« qno ncidot transiniUereiit. Eorum autctn» qni latt 
iMiidaU exceperunt, emanit hlc amore pueri alicaiue candidi «t intU 
to gMti ex his, qui traiecti ftienuiti ^ter mitcrin• ttt luori• for• 

ihecippuSf Eunapiui ettf* ^ 4 



5ο ^ EXCERPTA 

Α. C. S76 tino^ τώρ αίχμαλξοτωρ y οζ Slff ηρ αίχμά^ος ύηο nH^M^ 
Ind.4yotF, γούς Ss το μέγ$9ος xatitx$ των 9ώρξθΡ, τα %$ λινά ν- 
φάσματα xai vk. των στρωμάτων in* άμφάτΒρα ^^υσίνοίΜς• 
ίχαστος Si άηλως αντων νπ€λάμβ<χν6 και την Λίαν χαταπλη" 
ααν'θίΧ€των χαι τα χωρία βοηλατων χαι την ίρωτιχην - Xva^S 
σαν της η€ρι ταντα έξονσ/ας • νιχη&ίντ^ς ii νπο τούτων 
νίχην αίσχιστην uai παρανομωτάτην , ωση^ρ τινάς ευεργέτας 
χαι σωτήρας jtahuovg μηα των οπΧωιν ίΟξαντο• oiib το^ 

'Βσοΰτον άχονιτι ηραγμα ίιαη$ηραγμένοι xai την oixoi σνμ^ 
φοράν Βυτυχησαντες , oiye άντι τιης 2χν3ων ίρημίας χαι τον§ο 
βαρά&ρου την *Ρωμάιχην άρχην άηΒΐάμβανον^ %ν^ς nokv r» 
βάρβαρον iv τφ ηαρασπόνδψ χαι άηίστγ διέφαινσν. ή ψύν 
γαρ ο/^^στος ηλιχια προΧαβονσα χατά την διάβασιν μΒτά 
/9α^ας σηονίης χαι φροντιίος των ταντα βΒβανλΒυμένων 
€ΐς τα Β3νη χατεχείτο xai όΐΒσηΒ/ρΒτο» οΐχέται ii χαι /ν-ι5 
ναΐχες χαι natiBQ ίχείνων, οι μεν βασιλιχά παράσημα Βχο^^ 
τεζ^ τάς Sh ην αβροτέρας όραι/ η χατά αιχμάλωτον. ηαϋες 
Sh αυτών χαι το οίχετιχον ηρός τε την ευχρασίαν των αέρων 
άνέδραμον xai παρά την ηΧιχιαν ηβησαν, χαι ποΑ,ν το hti^ 
φυομενον ην ποΧέμιον γένος* οι μεν ονν παΧαιοι μν9οι λ^ιιο 

CYOvoi περί την Βοιωτίαν χαι την KoX/jta, δραχοντείων Μόν^ 
των χατασπαρέντων, iv οπΧοις αμα τφ σπόρψ τους άνδρας 

4. οΐχίαν Η. » οίχέίαν ΎίΛ%. 1 1. ύπεΧάμ^ανον rulg. 

mosae uniua ex captivis. Hic captut est Tirgine formosA, alioi nia- 
gnitado munerum c^epit, linea Teetimenta et etragala ab utraqae 
parte fimbriata. Plane unusquisqiu ipsorum boc propoiiti habuit» 
ut euas ^omos servis, TiUas pastoribua et iosaiiain aiaorl• furorem 
quavis licentia implerent Itaque Ticti a Scytbis victoda foedissima 
ct dUeolatMAima, eo« tanquam benefactores et lervatoree priacoe 
cum armis exceperunt. At illi tantam rem line uUo labore adepti » 
ex dade, quam domi acceperant, euam comparaverunt proeperitatcm• 
Nam pro desertie Scytbiae lo6i» et baratbro in Romanuin invaserant 
imperium. Atque adeo iam tam barbara eonim natura et perfida 
ez eo, qiiod foedera prp nibilo ducebant, apparuit Etcniiii aetaa 
inuUlis, in traicctione auscepta magnoatudio ei cura eoraiii, «raiboc 
coneilii dederanty per gentcs et natione•, ut babiCaret, est oitpcr- 
•a. Servi, uzorei, filii, hi qaidem «igna regia gerebant» illai au- 
tem conspicere erat molliui et yenustius, quaaa captiTas decebat, 
▼eitilas. At captiTorum filii et qaicquid lllis ίοϋ mancipioniD » 
aerie iemperie in aUam te suttttierunt, et praeter aeUtem pubae- 
rnnt et in imnienaam multitudinem auccrevit ct auctam eet boatium 
genus. Fenint priseae fabolac per Boeotiam et Golchida , ex dra• 
«omain dentibos teminatia honuae• cum armls •imul eani μκΙιμ 



εχ EUMAPIl HISTOKIA. ^ Sl 

inmmiXsaSut• i Si χα^ήμας χρόνος xat roy μν9ί» toii- A.C )7& 
tm «ϋς φΛς xai §ργον σννηγαγΒ xat όφ&ηναι κατψάγχασεν.}^^^ 
¥ί γάρ etp^aaav τον 2χν9^ιχον γένους 4ΐς την ίπιχράτειαν 
tjfv ^ΡωμαϊχηΡ ot πα^ί^ς ωσπΒρ οό6ντ€ς διασπαρίντες , xai 
{ηκττα ijv^ μ$στά 9νμον και μανίας xai φόνων, av$kdivT€9V 
miwav εις ήλίχίαν μάχιμον παρά τον χρόνον• το ik άχμάζον 
τ^ς 2χνΒ%χης άλχής χαι γ^νναιότητος^ τοίς ύποίέξαμένοις «ιμ 
τί T40P ίχβ€βΙηχότ€θίν ίς ίπανάστασιν evdvg iytf^iv xai μα-* ': 

}(^μ$ρύΡ, ηολν ό$ί»ότ9ρα xai τραγιχωτερα συνετόλμησίν ωνΐ}] 
wmm&BP• ή μ^ν γαρ θραχίΐ πα^α χαι ή σννίχης ctvTJi χφρα 
ΜαχΒίσνΛι χαι θ€σσαΧια τοιαύτη τις ίστν xat ουτη πολνν- ^ 
μνητος, ωυτβ oHi <Γς χατά ταΰτα άναγράψΒΐν ο λόγος ^ν• 
τοσαύτηιν ϋ οΰσαν αντην xai οντω ηολνάν&ρωηον, ενίαίμο-» 
m ΤΒ αμα χαι Βνανδρον, ή των SxvSav ατιιστος χάι παρά^ 
ύΙ»γ9ς ίπανάστασις ίξαηινάίως χαι παραχρήμα της ίιαβάσ$'* 
ώς σνντολμη&ίίσα χαι άνοιίήσασα χατίστόρ^σεν ές τοσόνδ$ 
χαι χαΒημαξενσΒ ταΖζ σνμφοραίς, ώστε χρνσον άηοόειχ&ηναί 
προς τα θργχια πά3η την Μνσών παροιμιώδη λε/αν. ίόξαν 
αιίτοί!ς στασιάζειν^ αξιόμαχου μη παρούσης δυνάμεως εις «ί-ρ.^ι 
^μνναν, τψ τ ε πΧη^ι τιρος ανθρώπους άφυλάχτους xm άνό^ 
«λανς ίφάνησαν φοβερωτατοι, χαι τφ φονιχωτάτφ προς τύ 
χρατούμενον πάντα ανδρών ίχηρωσαν• περιειστηχει δέ ίς 

ναιότατον Hi^ 8. ίγΒρ^^ν Boisson., έγ%{ί^ξνα^ τα^. 

prMiUisse. Nottra aatem «eU• hanc fabolAin re et eyentii rerui 
etie declarAyit et ocalia tuoiecit. Haud secu• enim .contigity ufc 
Scyiklci geoerls Glii, per Romanoram ditionis terras, Uoquam den^ 
tes, dispersi simul atqae praeter eolitum tempua a<l aetateai, qua 
anna ferre potaerunt, progresfi» otnnia iracundia, fnrore et caedibut 
iaplereat. Itaque floe Scythici robotia et nobilitaiie non contra 
expQlsoret, ted contra eoa, qqi iptot exceperaat, ee conv^rtit, et 
longe graTiora et atrociora, quam paui ftierant» eant auiL Omiii• 
caim Thracia et continena regio Macedonia et ThesMHa talie ett 
ct Um multis carminibae celebrata ^ ut milla oraiione earniD prae• 
•Uatia espriini pOMik. Hanc telem tani populosam, beatam aimul 
et ^ tam atrennia et fortibua yiria babitatam et cultam ScytharHni 
ia6delU et inaana rebellio, qqam subito et atatim pott iraiecUo- 
aon fiMceperant et in maiaa auxemnt,, in <um contempium ad• 
diizit, et naqiie eo apoliavSt, ut prae bac Thradae calamiute au- 
ran etse yideretur Mysica iUa, quae prorerbio tcrtnr, praedaUo• 
Tifam aotem eat illi• aeditionem*ezciUce, cam nallae copiae ad- 

Aea taa kominibaa incautii et aine armia erant terrori'et in «a•• 



5a ; . EXCERPTA 

A.C.S^eiaoF Χόγον xai 3xfS$ttg Ονννων μη ψέρ$ίν* ονύμα και *Pc§^ 
jf ^^J^\μaίoυς 2»ν9ών• nόL•ις γονν ^ύαρίϋμψοι xai οΧίγαι xirig 
iisaoidijaap xai ετι σώζονται τειχών Svsxsv xai οιχοίομη^ 
μάτων η ϋ X^Q^ ^^' ^^ πΧεΙϋστον άηανάΧωται , xcu έστιν 
'Βαοίχητον χαί αβατον άιά τον πόλεμον. βασιλεύς ik in$io^S 
τούτων ίπν&ετο των αδιηγητων χαχων, προς μίν τους Πέρ^ 
σας αναγχαίαν είρήνην συνδεμένος ^ εαντψ ϋ ηολεμησας eni 
' Χ.ι^μεταγνΐόσει της νηοίοχης, τψ ^νμψ τ$ ύπερίζεσε , χαι προς 
τον πόλεμον Ιντείνων hcunov προχαταπίμπει το 2αραχηνων 
Ιππιχον ώς αντισχησον τοις βαρβάροις• ηδη γαρ χαί τηνκ^ι 
Κωνσταντίνου πάλιν χατέτρεχον , χαί τοίς τείχεσιν ηνόχλουρ 
περίχα&ημενοι , πολέμιόν τε ουϋν δρωντες ίς αντ/τταλον μα-* 
χην y χαί τοζς φρονημασιν εΙς πασαν νβριν ωλισθ^χότες • ο 
όή χαί ηεριφανως εάοξε χάλλιστα στρατηγήσει χατά τον χαι^ 
ρόν έχείνον ή τύχη. 1 5, 

Α. C, Sga ζ*. *'Οτι hii Θεοδοσίου τους πρώτους χρόνους της βα^ 
-,, ^"^'^σίλί/ας το των Σχυ^ν ί^νος ίξελαυνόμενοι της /ώρας ύπο 
Imp.i4^^ Ουννων^ διεβεβήχεσαν των φυλών ηγεμόνες^ αξιώματα 
^χαί γένει προϊόντες• οζτοι ταΤς τιμαΐς του βασιλέως έξωγ^ 
χωμένοι χαί πάντα έφ' εαυτούς όρώντες χείμενα, στάσιν έν^ο 
αλλήλοις ου μιχράν ηγειραν^ οι μ€ν αγαπάν χαί δέχεσθαι 
την ηαρουσαν εύδαιμονίαν χελεύοντες , οί δί τον oixoi γεγο^ 

9. ίντννων eoni. Β. ι3. ^ δη] S^ev Η. 

des ergA dcTictot effusi , omiiia ^Ute morUlibiis nndaniiit Inde 
lactnm e«t, μί Roniani Scytfaarum nomen non mmui refonttidarent, 
quam $C3rthae nomcn Hunnorum. £z ciyitatibas paucae moenibut 
ei propugnacuUs totae, mias fadle e«i eaunierare , integtae et ilUe* 
•ao p^rmanserunt et adiioc permaiient. Sed regio ipia plarimuiii 
eet yaeiata, et iuciilu et deserU Ucet ex hoc bclio. Imperaior 
autem ut de iot tantUque inalis, quae narrari non poMunt, factof cst 
certior, se Ιριαιη, quod ilios receperit, accusans^ paceoi cum Perait 
ueccsftano facere est coactos. Itaque ira flagrans et toias iu illud 
beUum iocunibeiil praemiUit Saracenorum equiiatum , qai barbaro- 
mni impetnm reprimeret. lam enim usque ad GoBeUnUnopolin 
excitrrebaiit , et tanqnmn urbeni obsidentes moenia incursaDant » 
cmn nallas copias, ouae iliis resistere potsent, c«ni«reiity fuperbm 
•ua ad oma^m f«rociam delau. Unde fortuna tunc temporif mani- 
feite visa eit belle pro Romanis miliUsse. 

7. Sab Tbeodotio primis eius imperii aniiie Soytbarum geas 
acdibus suii excita et ab Hunnis expulsa, nna cuin eaarum tri- 
-bmim ducibua et aliis, qiti genere et nobiiiute praestabantv traiece- 
ra«iy ei bojiortj^u• ab Imperatore delati• a^rogantiorei facti et oibdU 
im ae posifa conspicientef , inter f e noa parram teditionein ei.ciu^ 



ΕΧ ΕϋΝΑΡΙΙ HISTORIA. 53 

fira φυλόττΗν δρχον αύτοΓς χαι μη παραβαί'ρειν ίχα'νας τάς Α. β. i^ 
οννθ-ηχΰίζ. avT€u άδ ήσαν ασεβέστατα χαι βαρβαριχόν η$Ός^^^'^ 
άς ώμοτΎμα παρατρέχσυσαι^ παντί τρόπφ ^Ρωμαίοις έταβον- ^* 
Uv^idf χαί πάστι μηχανγι xai dohf τους ύποδεξαμένους aSi^ 

ζικε^, χ&ν να μέγιστα νπ αυτών εν πάσχωσιν , οίς αν της ρ 
iutnor άπάσης χωράς έγχρατεΤς γένωνται. περί τοντον μεν 
W ηρ αντοίς ή στάσις, χαι διανεμηΟέντες άπερράγησαν^^ οΐ μεν 
τα χείρω προ&έμενΟί της βονλτίς, οί ,ύε τα ευσεβέστερα^ inl•- 
χρνχτοντες δέ εχατέρα στάσις την πρόψασιν της οργής όμως, 

umai 6 βασιλεύς τψών ονχ εΧηγεν, αλλ* ομοτράπεζους είχε 
χαι ομοσχηνονς, χαί πολύ το φιλόδωρον ές αυτούς ην ον- 
δαμον γαρ ίξεφέρετο χαι παρεγυμνονντο τα της φιλονειχίας. 
ψ δε ήγεμών της μίν &εοφιλους χαι 9'είας μερίδος Φράβι- 
^υς, άνηρ νέος μεν χατά την ηλιχίαν^ γεγονώς δε εΙς αρετην 

ύχαι άληΘΈίαν απάντων ανθρώπων χάλλιστος• ^τούς τ^γάρ ώ-ρ.22 
μολόγει Ότραπενειν χατά τον άρχαΖον τρόπον, χαι ούδεμιαν 
νπέστη πλάσιν ές άπάτην χαι διαχράτησιν, αλλά γνμνήν χαι 
χα&αράν διέφαινε την ψνχην περί του βίου , έχ^ρον νπο^ 
λαμβάνων 

^ * ^^ομώς *Αίδαο πύλ^σιν 

ος ^ έτερον μεν χεύβ-υ ένί φρεσίν, άλλο δί εϊπJ|.*' * 

γυνάνχα σ3ν αίτησε 'Ρωμαίαν εύΒνς , ΐνα μηδίν νβρίζψι δια 

\η. διαχρότηύίν conf. CI. 9 1, xe^&u vulg. 

runt, quum alii λοί^ΓΟΒίυΓ, ut tfODtcnti pracsenti prospeiitate 
frnerentur, alii ut iusiiiranduni, quod (lomi praesUterant, serTarent, 
Beque pacta niigrarent lUa autem . pacta erant immanjstima , et 
crudeltUlci ipeiim barbarorum morem exceilcbant: iit οώηί ratione 
Roinaiiis intidias tenderent et omni arle ettraude iiloe, quornm sum- 
ma in eoi constabaut merita, aggredcrentur et circumveDirent, ne- 
qne <piiescercut, donec omni illorum regione potiti cssent De hoc 
igitur erat iuter Scythas scditio , et inter se dissideates , in duas 
contrariae partee lati sunt Alii in detcriorcin, atii in benigniorein sen- 
tentiam vergebaQt, utraque tamen par^ seditionis cautam occuitabat. 
Kihilominus Iinpcrator iilos honoribiis omare non desietebat , et mo- 
do suae mensac paiHticipes, modo siib eodem tentorio deg^ntes ad* 
nuUcbat et omoi beoevolcDtia cos prosequi^atur. I*7usquaiii enim 
priTa eorum consilia apparcbant et detegebantur, £rat autem san- 
cUoris et Dci carae partis dux Fravilta , aetate quidem invi»- 
nii, ted qni, cum virtiitem cxcoialiset et Teritati etudiiisset , oiiiiiium 
boraiDaoi praestantissimus evascrat. Deos iilc sibi ad auliqunm 
iDoreui colendos statiicbat , neque itH tiUnrinerat dohis. Non iile 
qQicquam per fraiidem et inalitiam fingcbat, quo sibi potCDtiam 
compararet , acd puro , eimplici et caodido anima inter hoounes 
agebat Peioreai porti• iniernoniiii eum cese ducebat, qui aliud 



54 EXCERPTA EX EUNAPII HISTOklA. 

A.C,igi σώματος άι^άγχην. %ai δ βασιλεύς ίηέτρεψΒ top γάμί^, καί 

Th^ni* ^^^^^ ^^ *^^^ (ίτρέφετο γαρ νποπατρί) καΐ το ηραγμα 

' ί^ανμασΒ, μαχάριον εαντον νπολαμβάνων, d τοιούτον Έξ€^ 

^γαμβρόν. των μίν ονν ομοφύλων άλιγοι, τινίς την ευσέβεια^ 
%αι άρετην ayaadiviBg τον νεανίσκου, προς την εκείνου yvci^S 
μην εχώρησαν χαί συνεστήχεσαν , οί Se πολλοί χαί ίυνατω^ 
τεροι των δεδογμίνων Ιξ αρχής άπρίξ εΐχοντο , χαί προς την 
ώδΐνα της επίβουλης σφαδάζοντες ίμεμήνεσαν ων ^ρχ^ν 
Έρίονλφος^ άνηρ ημιμανης χαί των άλλων λυσσωδέστερος, 
συμποσίου δΐ προτε&έντος αυτοΐς παρά του βασύ,έωξ άδρο-ι^ 
τίρου χαί πολυτελέστερου, την παροιμίαν άποδείξαντες άλη^ 
&η την λέγουσαν „οινος χαί αλη&εια /' τον Διονύσου χαί ro- 

Οτε ρήξαντος αύτοΤς παρά πρτον την έπιχρνπτομένην στάαιν, 
διαλύεται μίν το συμποσιον άτάχτως , χαί διά ϋνρων εχω^ 
ρουν τεθορυβημένοι χαί παραχεχινηχοτες • ο δί Φράβι^ςίΒ 
δι* αρετής υπερβολην το χαλον χαί δίχαιον xaUcov αμα xai 
ϋεοφιλέστερον οφ&ήσεσβ-αι νομίζων, εΐ προσ&είη τάχος , ού 
η^ριμείνας έτερον χαιρόν-^ αλλά σπασάμενος το ξ/φος ι-^ς 
ηλευράς ^ριούλφον διηλασε. χαί δ μεν εχειτο πεσών, oi^i- 

^ ροπολήσας την αδιχον επιβουλην οΐ δ^** ao 

ι5. παρφνηχότες conL GL 17• προσείη Ν. 

in pectore TersabAt, «liad ore proferebAt. Uxorem Romanain ezpe«> 
tivit, ne propter corporis necessiUUm inintius esee cogeretur. Et 
Imperator secundom pareniis arbitrium dedit ius nuptiaram, ete- 
nim puella sub patre nutriebatur. Is cum rem estet admfratusy 
beatum se ducebat, qaod talem eenerum nactus eiset» Ex eo fa- 
ctuni est, ut nonnuUi, sed adinodum pauci, adolescenli• Tirtutem 
et pieUtein reveriti, ad eius causam te adiunzerint. Multo vero 
plures et hi potentiores, qiiae aemel ab initio decreTeranti tuenda 
aibi ducere , et coDceptas insidias parturientes , insanire et furere. 
Horum princeps erat Eriulfus, vir impotens et furibundus. Cum 
«utem illof Imperator couvivio lautiore ezcepitset, yerum esse 
illud antiqiiuin proFerbinm appaniit, in ylno yeritatem esse. Kam 
cius ope in apertum erupit eeditio. Solvitar igitur convmam iu- 
condite, et magna cun commotione et confusione convivae tumul- 
tuantes foraa prosiiiunt. At Fravitta , quae erat eius TirtuUs 
magniludo , si statim prosiliret , pulcrius et iustins ee facturum 
exiatimavit. Itaque non exspectato alio tempore, ense educto latut 
Erinlfi confodit: et ille quidem occubuit, cum ante i^ toqmii• 
fiolepUiQ e| imasUai aggremonem praeTidisset, * * ^ 




ΕΤΝΑΠΙΟΐ ΣΑΡΔΙΑΝΟΤ^ 
JJSTOPIAZ ΤΒΣ Μ^ΤΑ ΛΕ5ΙΠΠ0Ν 

ΝΕΑΣ ΕΚ^ΟΣΕΛΣ 
ΕΚΑ0ΓΑ1 ΠΕΡΙ ΓΝΩΜΩΝ. 

., ' Ε NOVA EDltlOWE HISTQRIAE 

•eunapii sardiani 

QUA DKUPPCM COmHfUATIT 

EXCERPTA DE SENTENTIIS. 



ABGUMENTUM. 



Fra^fktio Uhi primi (i). Cotutaraii adv^rm» hJimnum inti^ 

diam (3. 3). Pratfiuio libri stcundi (ά). Όφ Juliani exptditiong in 

^mUiam (5. 6}• Eiug mod$ratio (7)• CharUUonem kmicum »ihi 

^€onciUMt (8)• Constantii invidia contra luUanuM, Variat unten^ 

tiae (9. 10). luUlnutM tpUtolam ad CjrlUnium mittU (11)• ΉμγΦτ 

elii Sioiei rtfiUatio (la— i4)• Iidianu$ Scftharum incursion€$ αη^- 

mo frM09agu (i5). De ohsidioae CtesiphonttM [tS •^ 1 8). luliam 

mHtrm: eius Uatd^s, quibu$ anonymi invtctio in Efinapium « luli» 

^tuam Μίώίηη^ΗΗΤ (ι α). luUani SoUs adoratio (ao-^a3)• Oraculum 

dm morte hUiani ^a4)• ^^ seditione Procopii (a5-^s8). Jrbitio Ια-- 

banum ykientis animwn firmat (ag). Slwplicia d9 conteii» Pro^ 

capii Mumpta (3o. 3i ). De coniuratione Theodori (3a. 33). Exor^ 

Mum narrationit de fatU Hunnorum (34)• De Marciano (35). De 

Musonio iiusque morte (36 — 39). BtHum Falentis contra GothoM 

(4o. 40• Theodoiii luxuria (4a). De Gothorum in Thracia υαϋα- 

uaMhut (43. 44)• J^arratio de tr^oedo exule (^). De perfidia 

Gothorum Christianam fidem timulantium (46). Magnum atinorum 

gub Theodotio pretium (47)• De Gratiani ingento et morihu» (kVU 

Maximi seditio, De dissoluto imperii ttatuTheodotio re%nante (491• 

De Tatiano et Proculo (5o). Convivium principum Gothorum apud 

Imptratorem (5i). De Rufini et SetlichoniB inimicitiU (59). Bargus 

ab Butropio eircumventus (53. 54)• Querelae de malis scriptorihus : 

mdrabilia non ideo esse falsa (55). Auntios de nbus Occidentali" 

buM valdt €9t€ incertos (56). Gatnae et Argiboli (^rigibilij in" 

gidiat in Eutropium (57 — 63)^ Pertae cuiusdam de victoriis Ro^ 

tmanorum derUio (64). FravtUa Gainam vincit (65. 6β). Fra" 

tfiua Hieracit iniidiit evertiu (67. 68). HUrax poenat lui* (6<)). 

Cmnia sub PtUchertae imperio venalia fliisst (70. 71). Λ erudt^ 

iiiatd StUiehonis (73). 



56 EXCERPTA 

B.o48 ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ. 

a'• /ίεξί'ππφ τψ ^Α9ηΛίί(( κατά τους ^Α&ηνησίν αρχσρ^ 
τας, αφ' ου παρά 'Adrjpaioig αρχστης, Ιστορία σνγγέγρα-^ 
ηται, ηροααρι^μον μένων των ^Ρωμαϊκών νπάτων, xai ττρό 
γΒ αυτών των υπάτων χαί αρχόντων άρξαμένης της γραφής»^ 
%6 α Ιίν χ$φάλαιον της Ιστορίας τά μίν ανωτέρω χαι δσα 
το ποίητιχον νέμεται γένος, Ιφεΐναι ttai έπιτρέψαι τφ 7Γ»^α- 
9Υ0 xdi μάλλον αναπει'9οντι τον έντυγχάνοντα j τά δί^ροϊ^ 
όντα χαι έπί πλέον μαρτυρούμενα συνενεγχεΤν χαι ^αταχλεί^ 
σαι προς Ιστοριχην άχρίβειαν χαι χρίσνν άληθεστέραν• βιά-ΊΟ 
ζεται γουν χαΐ συναρι^μείται τον χρόρον εις τε τάς ολύμπια^ 
. ίας περιγράφων χαι τους εντός εχάστης ολυμπιάίος αρχον^ 
ψας. πρ*6^ρα Si κάλλους άνάμεστα προΘείς της συγγρα^ 
φής, και προϊών, τά τε ένδον έπιδείξας σεμνότερα, το μέτ 

1. Ια codice VAticano haec pniefkUo edogirii praemitUiar: ΠΡΟ-^ 
OIMIQN TOT EKuiOrAPJOT. OJx άγνοίγ xHv της Ιστορίας 
χρόνων Μτίρον Εόνάπιον τόνδε χατετάξαμίν Πρίσχου, {άνύη^ 
T9y γαρ χαΐ παρεξηυίημένων άρ&ρωπων ίργον Toifo,) αηορίψ 
dk rji άπό φ^νου teSv εΰπορού^ηων άιαγεΡόμενοι οΰτως, οΙ 
foiiioiyt' αν ίχειν Λχ^ς έίώύιον άρ^^ίρης τάς ρίβλονς xai 
παρ'ίαντοίς διαπατ4χειν ij τοις χρι^ουύιν Μ άφεΐύ^ μεταόιδό^ 
rtti. 0cai χίρδυνεϋει οΰτω γε προΓοι7σ» τ^ν ηαρ^ιμίαν dvaco» 
ftfv της ίπΐ xj φ^τνρ χυνίς, f μ^τ* αΰτη των rjf φατν§ι 
ξίποχειμένων ΙπαποΪΜύει^ xai των ρουίομίτων χαΐ ^vyufti-m 
γωψ άχόομως χα&νΧαχτίΧ, 



PROOfiMlUM. 

* 

ι. Dexippus Atheniensis iuxU «nntioruiii principamy qui Athe^ 
pit fuerniit fattos, iam inde a tempore, quo hi archontes apud AUipv 
nieDses esse coeperunt, historiam composuit, ^omanis quoque con- 
aftlibus ex ordine adscripUa. Sed enim quum ante coasulei ipsoe 
^tque arcbontas icriptura exordiatur, id sibi propotuit hiitoricus, 
ut antiqua nimis et quae a poetanim geote tradantur, ea fingul^ 
probabilitati tuae permittat, et prout cuique lectori videbitur, eue 
aiaat : poeteriora tamen et quae tesUmoniia magis abuiidant , ea coa- 
ferat ad hisioricam scTeriUteiii , et sub yerioris criCicae reguUt re- 
digat Cogit igitor digeritqae tempai, iaxta oiympiadmn seriem i4 
acribens, iuxtaque occurrentei in iinaquaque olympiade arcbontat. 
lam pukherriino hieloriae suae prooemio praeposito, .pergit porro| 
ft ipaum scripturae corpus TonusUui adbuc ostendene, fabalota quir 
lleia ^ priaoi 9mu τ€$^ς^ί, aU{uc apud horum «uctoref » tain^aai 



} 



ΕΧ ΕϋΝΑΡΙΙ HISTORIA. ,57 

fnf^iSS^ xmi Xicsp ά^χαβ>ρ αφαιρ$Γ, xai άφίησιν Aotuq φάρ^ 

μκχον TtaXatov nai άϋχιμον εΙς τους avytsd^txOTag• ΑΙγυ^ 

movg Si χρόνονς αψαλΒγομΒψος και αννω^νμ$νος int τα 

π^ώτΛ χαι τ$Χεωτ$ρα των παρ* ίΐίΛστοις άρχων, τους ηγ$^ 

ίφΜ9ας 7UU ηατέρας της Ιστορίας ixrtdTjoiVj ΜηΧος ων xa4U.a49 

νχβϋν τι μαρτυρόμένος, OTi των άπιστουμένων Sxcunov ers^ 

ρος ΐί^οΧαβών ίΐρηχεν . nai ηΒρίφέρ$ι^ γ% την ίστορί'αν i» 

πΰίλών χα/ παντοδαπων των ταύτα άρηχοτων ώσπ^ρ ρωπον 

τι xmi ηοιχιλϋν χαί χρήσιμον slg Sv μυροτιωλιον την ϋιαν 

\9i^fPj(Hv χαταχ&άΛίσμένψ xai συνηγμένην. ηάντα ϋ, οσα 

ηρός τ« το κοινον απάντων άν^ρώηοίΐν αξιόλογα χαΐ χατ' 

iviρa ti* αρέτην τίβριττοΰ τίνος ονόματος τετνχηχότα Xci- 

βρως ίηιόραμων xai ^ίια^μενος τψ ^oytf , τsL•υτωv tig 

KXawtiov χαταλύει την σνγγραφήν, χαί Κλαυδίου της βασι^ ** 

iSWa^ ίτος το ηρωτον, ίς ο χαι της βασιλείας ηρζ^^ ^^ 

ίηλεντα, ίνιαυτον αρξας Ψωμαίοις eva• όί ti χαι βιερονζο^:^ 

αντύ χαρίζονται• $ha δλυμπιάάας χαταλογίζεται τύσας xai 

τ%σας χαί ύηάτους χαί άρχοντας έπίταύταις, την χιλιάδα των 

hmv νποβαλων, ωσπερ αγωνιών , βΙ μη κολλών λίαν ετών α» 

ΐϋΐί^οίη λόγον τοΓς έντυγχάνουσιν• ίγω δέ δ τούτο το έργον εις • 

νουν βαλόμενος , υπ' αυτού /ίέξίπαου ταΰτα έχων ίχδιδάσχε-^ 

4. tilitST€Qa\ παίαιο'ηρα ΛηΙ Β. 

pbtrmactiin Tietum et repfobatum, otiosa esse sinit : Aegyptiaca vero 
tempora sapputans atque ad antiqaiorei pvrioresqne, qui saot apud 
quamque gentem , fontes revocan• , principes patreeque historiae in 
iMdium profert; plane demonatrans ac propemodam teetimoniii com- 
probans, nnnmqaodque ex his incredibilibus alium cz alio historico 
ίηίιββ nHitDatum. Ipee autem e mulUs atque omnigeiiie , qui de hit • 

rebns seripeerunt, hittoriam coiificit|^cianam veluti varium et per- 
bonom ad unicain pigmentarii oiBcionn , ad tuani videlicct narratio• 
nem , cogent atque cumolans. Omnia yero, quae sive generatim inter 
hoDiinee illoatria, eive singiliatim ob alicuius τίΓΐυΙβιη praestaate 
iama indameruiit, celeHter percorrens atque in .laam lucobratio- 
iieni adsamens , finem bistoriac facit in Claudii amio primo , <|uo is 
vegnniii et auspicatus est et finiyit, anno uno Romanie iinperiUns) 
qntniquani nonnalli duos haic imperii aimo• largiunttir. Dcinde 
olyflapiadas lappntat planeque adnumerat cam^ coneulibus et cam 
«rcbontibus : atque 6x olyrapiadibut mille anno• conticit; laborioee 
idfflodiim aestuans, niai permultomm annorum lectoribus luis ra- 
tioaein reddiderit. 

Ego rero, qai de hoc opere lucubrando coniiUum cepi , ab ipto 
fvdem Dexippo dUcere potui atqve ooenoecere, quale quauluiDqu• 



58^ EICEBPIA 

a&iu ηοά ανλλαμβώββίΡ , ίσος και ήΧ/κος i κΜνν^ς 
%w iviavriy Sxaaroy Ιστορ/αν γραφ^ιν , nai προς τους ip^ 
τνγχάνοηας 6μολοχ§ξρ, οτι ratfra οΰχ Saxiv άΧη^^η χατά xovq 
χρόνος , άλλα ry μίν^συτως^ Tfp ii ίτερως δδοξί , xai λ•— 
ριφανύς ίαντον χατηγορ^Ιν, ωαηΒρ έχΒΪνος^ Sri χρορ€χηψ& 
Ιστορίαν γράφ^ρ ηλορωμένην τινά χαι μεστην των άντιλ*^ 

tL^Soyovrmv ωαη$ρ άπρό^όρον ίχχλησιαν ixTid^jac την γραφής, 
δξίως α 9cai της Βοιωτίας άκονων παροιμίας, οτι ovtmg 
avXstv ου ηρίτηι, χαχ$ίνα προσίλογιζύμην , οτι τέλος ιστο- 
ρίας xai σκοπός άριστος τα πραχ^έηα Sτι]μάL•στm ^4^αιο 
τι^ός πάγους ύς το αληθές αναφερόντα γράψΒΐι^^ οΙ ii άχρι^ 
βεϊς λογισμοί των χρόνων, ωση^ρ αηλψοι μάρτνρίς αύτο^ 
μάτως ίπΒίσιοντΒς , ές ταύτα ωφ§λοίσιν ουϋν• τί γαρ Σθ9^ 

' χράτ$ι προς σοφίαν uai Θ^μιστοχλέΙ προς ί§ινότητα σνντΒ^ 

ϊέίται ήαρά των χρονών; που Sh ht^tvoi ηαλοι xayciSOiiS 
4μκ ^ρος ήσαν; που 08 τάς άρ^τάς ίφ' ίαντων , καΟ'άπΘρ 
τα φύλλα , προς την ωραν τον ίζονς αύίξανομένας χαι άπορ-^ 
(μούσας πάρ$ίχοντο; αλλ* ϊσως λιαστός αυτών το γονν ig 
φΰσιν χαί δνναμιν αγαβον διαρχως χαι σνν$χως iv ταΓς iv^ 
εργΒίαις απείίίορ χαι διέσωζ€ν. τίς ,ουν λό/ος προς ϊστορί•%ί> 
ας τέλος diivai χαι yivfooxciv, οτι την iv 2αλαμΧνι νανμα- 
χίαν Μχων οΐ ^^ΕλΧηνες χυνός ίιιτ^,οντος ; τί i' όφελος 

ι3. ineiuiiyiig ed. 

periculum sit per annos singnlos historiam dedocere , ac porro Ucto- 
ribut confiteri, hoc et iliud tecuiidum temporum raUoneni non yere 
eiie dictain , led aliie aliter τίβααι : atqne ita ee ipeum jpenpicue 
coarguere, ut reapte Dexippo accidit, quod hutoriae duropicae quU 
vis aactor fallaccm quandam ei plenam repugnaiitiarum , ceu chotana 
exl«gem, cdit ecrjptionem: Bo||ticuiii quoque proTerbium rooz audi- 
tHrus, quod tic Ubiis sonarAioii decet. Denique et illud mccani 
repuUvi , fiaem hiatoriae ecopumque opUmum eise , ut re« gestae » 
ducc oroniao voritate, absque ullo afTectu scribantur: accuratoe vero 
teniporum calculo4y si yeluti testes non iavocati adflint, praedicUe 
rei nihil prodesse. Nam quid Socrati ad eapienUam yel Themistocli 
ad logenii sollerUam confcruiit tempora? Quid tcire refert^ abinani hi 
praedari yiri per aesUtem degerint? ubiuam suaf yirtutes, tamqaam 
folia pro anoi tempore, orcfceDtes defluentesqae exhibaerint? Atqiii 




•cire ac cognoacere , Graecos nayali proelio ad Sataininam yiciue ex- 
•rieate caniculaf Qatd runua coafert lectonbai ad uUUUicsn tg, bi^ 



ΕΧ EUNAPII HISTORIA. Sg 

^ TOl^ ίττνγχάρσυσιν $ϊς ωφ^ίίαν hfτo(funjς χθ9ίας, $1 «α- 

τβ T€tmnjv ίτ4χ9η την ήμίραρ d isfi^a xai μίλοηοιος api^* 

^χεν ij τραγψϋς άριστος; et γαρ έσχατος ορός των ηβρί 

την Ιστορίαν χαλων τό ηολΧϋν iUii άπ$ίρων πραγμάτων h 

5iU^^ X^ovtg icai όιά βραχείας αναγνώσεως ηεΐραν ΧαβεΧν^ 

%ui ycvia^i γέροντας €τι νίονς οντάς i^' ίταστήμην των 

ηρσχ^γσρότων , ωστβ, τίνα μίν φευχτέον, τίνα di αίρετίον, 

aiiyui , τουναντίον ίμοί γε όοχοΰσι ηοιεΐν οΐ περιττοΖς nat 

e2n7^n7iE<^M>(C ίπειαοίίοις ωσπερ ΙξενίχοΓς ηίνσμασι το της€οά.3ιΙ 

ιοίστο^/ας ίδώδιμον χαί χρησιμον άνατρέηοπες καΐ διαφ^ί-^ ^^' 

^οντες . άλμνργ λόγφ ηοτιμον άποήν• χωλνει μεν γαρ ϊίχως 

^diiv χαΐ ηεριττον τι μα&εΓν , άλλως τε, ως φησιν αύτος 

^ίξιτατος , των μ^ν χρόριχων η πάντων η των ηΐείστωιν ^i- 

αταψωνημίνων^ των ϋ νπερόρων xai φανερών τιράίξεων gw/k- 

ιΒηεφοίνημένων, τίς γάρ ούτω περιβόητος ϋπασιν oooi λό- 

γων ηψαντο χαι χατίλιπον λόγους, ως ^ίυχσυργος Λαχεία^ 

μάνιος; ίς Sv xcU η του dtoS μαρτυρία tia στόματος αηασ$ 

dwip αντιχρυς άναχαλουντος hii τψ ^εΤναι τους νόμους. 

τίς α των ταΰτα είρηχότων ετίρφ συμφίρεται τηρί των 

^οηνίχα hi^i τους νόμους χρόνων; άΧλά πάντες, ωσπερ οί- 

χίαν η στυλον δοχιμάζοντες η τι των ομοίων, οτι μεν 6σχι 

χαΐ γίγσνε, συντίθενται xai χατανεύουσι, περί ii του πότε 

2. ό add. Ν. 4* ^πί(ρως ed. ι4- ^l deett ed. 17• σίό• 

μασ»ν cod. ^ στ^μα iaxiv ed. 

ftoriA capiendAm, qnod ille Uli die natus fit, qui deinde loelicns 
yt\ tra^us poeta evaeit optimus? Etenim si eammum hiiftoriae bo* 
num in eo yertitury ut mulUrum incognitarumque rerum gestanim 
1>κτί tempore modicaqae lectione perjtiam nanciicamury fiamueque 
teaiee, dum iuTentate floremua, ob praeteriUrum rerum scientiam , 
ita nt, quid fugienduin sit qaidve adpetendam, •damus ; contrarium 
mihi facere Tidentar qui saperracaneis et assuiis episodiit, tanKraain 
peregrinis condimentii , bonnm historSae pabulam adulterant, delipa- 
iamque anditom amaro termone Tiolant Nisi forte inania etiam di* 
t€«re animiie fert Praeeertim qanm chroiiici scriptores , ut ait ipso 
Dfxippus, rel oranes yel certc plurlmi invicem disftideant hi rebue 
^ illustribus ac manifestis, qtiae per sei ipsas in controTerfiam nemo 
rcfocat ant dlffitetur. Nam σαίβ apnd historiae peritos vel condUo- 
res Lacedaemonio Ljcurgo ceiebrior est? de quo Dei testimoniam in 
Ore omninm yersatur, parem Deo Tocittntia ob ferendarum legum 
lapientiam. Qnotasquieque Tero ex bis , qul de ea re ecrlpeenmt , 
consetitit cam aliohomiiie de temporibas, qaibas ille leges ecribebat? 
Nimirum id omiiee, tanqaam de doino ▼«! columiia vtV re tkaili 
«μΐιΐΓ, quod qQidem Ule txaWittit^ eoBeedont «t anntiuiit; quonam 



6ο £XC£RPTA 

*ηαρτθδαήξ ίμηΒηλήχασι τά βιβλία, onou xcu θουηυά/άης ά 
πάντωρ ακριβέστατος τον μέγαν και ηολυνμνψον hctlvov no^ 
λεμορ αρχήν τίνα και τιροφάοΒίς φησί λαβείν προς i$wd^ 
ραν κίνηαιν ix διαφοράς ημερών, η περί πόλεων άλϋίαεοΦς 
αύτοίς έγένετο^ χαι ονόε αυτός ίχει ίιαιταν σαφώς χαι άχρι-^ 
βως,^ίνες ίπεχβλονν δικαιότερον, άλΧ επι τάς ημέρας έλ- 
^ν ύποόηλοί και παραδεικνυσιν, ort κενή τις πον και αχρ^^ 
ος η περί τους χρόνους διατριβή και σχολής 
Β- aSa Τοιαύτα τίνα και πλείω έτερα προς έμαυτόν εκκλησιά-» 

σας και βονλενσάμενος ^ και τοίς ες τά χρονικά σπενόονσινιο 
και άνεστηκόσιν ομοιά τίνα παρεγγνών, ως ή περί τάς 
ώρας και ημέρας ακρίβεια πλουσίων οικονόμοις τισι και λο- 
γισταΖς πρέπει, και νη Jia γε τοΙς ίς τά ουράνια κεχηνοσι, 
και όσοι προς άριΘ'μψ φανερως κά&ηνται* αυτός 6h προα^ 
γορευων πόρρω9εν τοΣς έντυγχάνουσιν, οτι πιστεύσας ίμαυτψι^ 
ίύνασ&αι γράφειν γεγονότα τε και γινόμενα προς τόδε το 
€ργον ωρμησα, το μεν κατ £>^ίαντ6ν και κα&* ήμέραν ωσπερ 
άπροσδιόνυοόν τίνα ρησιν παραιτησάμενος , τό δε κατά χρό^ 
ρσυς, οΐ τοίς βασιλεΰσι περιγράφονται, κρινας άληθ^έστερον» 
άναγνωσεται γουν τις, οτι ταντα επι τονδε του βασιλέως ^^ao 
τονδ' έπράττετο• κα&' ο ν δε ένιαυιόν και ήμέραν, έτερος 

ι. Ante nttvtoSan^ exciditse coni. Ν. dnoqltf, 3. riiwi tXnq^ 
δ(υτ. emend. Cl. monens respici ab Eunapio Thucyd. lY, laa» 
non 11, iQaut V, ao., nvag et ίτους δευτ, ed. 4• λ<^^*<«"^ 5^•» 
JlXatanuy ed. ex coniectura Maii. ii. ηαρεγγυω coai. B. 

i4• nQoaγ4)Qiϋω com. B. ao. inl N. , iaxi ed. 

autem temporeexsUtcrit, id innumerii librii diiquirimt Et qoidem 
ipse Thucydidct, ouo nemo fuit in notandis temporibus diligcnUor , 
magnam^illud et tamigeratum beUum renovaU ardoris iDitium occa- 
sioDesque cepiise ait ex dierum controvereia , quae de captis oppi- 
die inter ilio• oricbatur. Neque tameo ipse satit aperte accuraieque 
defiuit , utri iustius questi lint : mox cum ad dicrum supputationem 
ventum e«t , plane sigoificat atque denionitrat, vanam cise prope- 
modum atque inutilem temporain notaUonem ac sedulitatcin. 

Haec et alia plura niecum ipse animo coUegi ac reputavi; etce- 
'terit etiam, qui ad annaics tcribendoe etudiuni impcndunt, adinoneii- 
di cauaa suggessi ; quod Tidelicet circa anni tempcstates diasque β€- 
dQHUs Tilicos divitum ac rationariot deceat, atque eos bercle, qui^ 
coelesUa acrutantur , ct calculatoris artem diserte pruBtentar. Ego ^ 
Tcro hoc lectoribus meis aOirmo , me non sine fiducia virce ad res 
praeteritas ac praescntes scxibendas mihi suiTccturas, hoc opus ad- 
gressum eese, ita quideoiy ut minutajn sive anni sive diei rationeia » 
eeu quid importumun , negUgaiD ; ▼efum ipia tempora Tenue expeB- 
iQtra quae regee •ίο0υΙι y«riaU ψιΛ* Lecior igitur apud me 



ΕΧ EUNAPII HISTORTA. 6 1 

t ίς xjjr dnoTfjy χορενίταέ τις. ίγώ ii xai το nufTBvstv i- 

μΜντφ γράφω, άνίράσιν €π6μ$νος, οΐ τον χα9^ ήμας /?/WCod. 3ι4 

ftoje^M ηροεΓχορ αατά naitiiav και δι&τβταμίνως ίνηγον 

μη aitonav τα χοινα των εργων^ xai οσα 6 xad* ήμας ίφερβ 

5^9 wo^, XCW τα προ ημών μηά την ^Βξίππου γραφήν όν- 

ττ» λόγου τε xat Ιστορίας εμφανούς τετνχηχοτα• ίγίνετο ih 

ixmivotq, τε χαμοί χοινον το έργον τοδε, xat πάντα γε ες τον 

^fnfXiaviv αναφέρειν Μόχει, ος ίβασΛενσε μίν ίφ* ημών, τί 

Α άι^ροίπινον αύτον ωσπερ τινά Οεόν προσεχννουν απαν^ 

1 οτ^ • λόγου Sk ην α%ιον χαί χαλύς εχειν ϋόχει , χα9άπερ 

^οϋς €νεχεν ίρωμενης . . • 

νσνσι ποιψαΐς οΐ γενομενοις άρίατοις• ούτω χαι ημΐν αρχήν 

Tfva χαί γένεσιν προ^μένοις την # • . παρόντα χαι . . . 

TcS^ ηρο . • • ίδόχΗ • . • • φήν • . • χόντων χρόνων • • • 

χΒμ^ι^ον XCU • • • ψνψης (sk ed.) άναφέρονα^ *•• το εΐδωλον • • • 

όείτ m • . iv άλλστρώις, 

β. "Οτι ίξονσι'α ίστι . • • πονηρας . . . νπο λόγου . . .R,253 

^αριχχινει χαί • • • χρ&νον • • • χρηματίζει • • • αρχάς • • • 

γα^ μψτοτε • • • οϋτω ti τι . . . > 

SO ••.•••• αλλ' ή μεν παροιμία φησί το &ερος ίπί TJj 

χάλαμιι φαίνεσ^αι* τότε oi 6 Κωνστάντιος ϋείχνυ rovCod. lai 

TUKT^o; ων. 

γ'. "Οτι χατά roy Τίονλιανίν τον Καίσαρα δοκούν t^A.C36i 

αντψ Κωνσταντίί^ βεβουλενσϋΌΐ χαλώς, 6 χρόνος την πε^ 

ι. χαί] xccra Ν. $. iJoxn — .το Jk Ν., χαΐ δοχίϊ τοΧς βασ^- 
IfCat^ μίν έφ* ημών τόδ€ cd. ίο. xai add. Μ. 1 1, ερωμένης 
Β., Ι^μένοις ed. 

i^Y«Biet 4}uae euiasque regis rcs gestae sint; yerumtamen rei gesUe 
AXMiaiD ci diem alius qaivis praeeligiator dicat. £go vero pro hac 
ip9a mei 6ducia scribere incipio: ^xemplam secutus iioiDinuin, qul 
hanc nostram aetatem eruditione siia valde euperaverunt : enixcque 
milii proposai, qnommus n^hil puhlicarum rerum tacerem, sive quas 
nostra aeUt vidit, sive supcriores, qiiotquot post histonam Dexippl 
Boadoin Htteris Tel publicis commeutarile commendatae fueruDt. 
Qiiare commuii« cnm iilis historicis negotiuin eascepimae , et nobis 
φΐΗΐβΐΒ onmia ad laliani tempora referenda videbantur , qui memo- 
rU noatni regnaTit et naminie Instttr ab uniTenis hominiDus cuUin 
cst . . . 

2. Potentia est . . . . 

^ Ait Tero proverbitim : tnessem calamni ostendit. Tunc ergo 
Coastantias, quonam parentc satus etset, palam fecit. 

S. Quae coiuilia Couetaiitias contta luliaBnni Caefarem ador• 
aayiMe ex atiUtate sua patabat, ea feliciter teippus in conirarhim 



Gl EXCERPT\ 

A.C.36i^e^ 'c Y^ itWTiw Ιστρίφ^ν, tati τον Καίσαρος iftrails 
Ind. 4 αυν^ν^Όνσίωσης η9η της τύχης , nai σχεδόν εκάστης ημέρας 

Ιοίς . ξ^^α και ποίχΛα φ$ρονσης τψ βασΛεΐ διηγήματα* ίφ* οίς 
ό Κωνστάντιος δαχνόμΒνος ηδη χαι δυσφορων ύπο φ^νοη»^ 
τους ηγουμένους των φύσει πολεμίων ίπετείχιζε τφ Χαισα-5 
ρι, και την αυτού προσετί&ει τοΐς ίχ^ροΐς δύναμιν, μόνα 
ή^δρων τά ηδέα^ χαι το οϊηεϊον Ιξίνον ύπολαμβάνων, $ϊ συν τφ 
Καίσαρι σώζοιτο, χα/ το Ιξίνον οιχείον, εΐ χαταΧύοι με^ 
εαυτού τον Καίσαρα• ώστε δ πόλεμος εις το νηουΧαν μβ• 
τϋψαλών xat το φύσεΙ πολ^μιον jiioi^c» σύμμαχον• ίο 

Ι*• «Η ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ ΤΟΤ Jff ΑΟΓΟΤ. 

Λ Τά μίν odv από της Jε%ίππoυ συγγραφής ίς τους 

'Ιουλιανού χα&ήχοντα χαιρους , ως ίνην μάλιστα δια των α- 

ναγχαίων επιτρέχουσιν , Ιχανως iv τοίς έμπροσθεν δεδηλωται* 

φέρεται δί έντευθΈν ο λόγος ίφ* ίνπερ έφέρετο !ξ αρχής , χ 5^ 

xai άναγχάζει γε τοίς ίργοις ίνδιαχρίβειν ωσπερ τι προς 

αυτόν έρωτιχόν πεπον9όταςφ ου τι μα Λα τε&εαμένους ij 

πεπειραμένους* χομιδ^ γαρ ην δ γράψων τάδε ηαίς, ήνύια 

Ιβασίλευσεν* αλλά δεινόν τε χρήμα χα/ άπαραίτητον εις έρωτα 

το xHvov ανθρώπων αψάντων πά^ς χαι το της ίφ' αυτ^ δό^^ο 

ξης άστασίαστον. πω^-γάρ ην σιωπαν νπίρ &ν ουδείς εφε- 

ι3. xttiQovg ftdd. Μ. 17. toi Ν. ao. W αδτφ conl. Β. 

Ycrth: Gaeaari• yirtatibnt fayente Uni stadiosiseim^ foTtana, el 
propc quotidie ηοτύ Tariieque nuntiis ad Aagustum deiatii : qaibo• 
morstis Constantiua et iam aeger invidia, in Caeearem acerrirooram 
lioetium dvoea inciUTitj atque honim odiis Tim ipieinet suam ad- 1 

ianxit Ut iam unice commodum tuuni rtftpiciene, suos pro alienis ' 

habebat , si cum Caesare salvi esaent ; alienos pro eule , damiiiodo 
Caesari tecam insidiarentnr. Qaare hoc belH subdolam gentia eo• 
etiain^ qui naturalitcr hostes erant, in ainrconim ntunero habebat• 

LIBRI SECUNDI PROOEMIUM. 

4* Ret itaque poit Dexippi historlam utque ad luliani tcinpo* 
Μ geatae satis in euperioribus , quantum samroa qaaeque attingeiiti 
licuit, dedaraUe faerunt» Deincepa oratio fertur au eumv qaem 
Um ab inltio apectabaty Caeiarem; cogitque nos ia eiua geatia Ter* 
sari y amatorio Teluii atimulo erga' πΓιυιι peUectoa : non quod per 
loTem no8 eum Tiderimus , vel conauetudlnem cam eo babueriinba : 
prorsns enim adoleacentulua erat , qui haec ecribit » dum ille regii«- 
oat: sed profeclo magnum creat atque iQfnperabilem anorein con- 
cors homiiium cominuiiiaque eenan•, et Ormisaiinii de iilo principe 
cadaUmatio• Nam qnomodo tiobifl silere liceret de qao nemo CQttU- 



ΕΧ EUMAPII HISTORIA. 63 

f« ^rm^TrSv; πως Si μή Χέγην 8σα χαί ot μη &ίβψάμ§νο$ 
Idymsw dnb στόματος £φραζον , Ις γλνχΜρ τίνα teai χρν^ 
ηηψ ύιατριβην την ixiivov άναφίρονης. xai i μίν ηοΧνς 
α^θ^^ιτ εος ταντα πάσχοντ$ς όμως δλαττον ίς το γράφε tp 1ξ- " 

Κ^ΐΜζοττο* το α ίξαίρετον, xai o,ri ηερ ην iv nmSety γνω^ 
ψίμΛίτατον, ovis άψιέντα ηφάσαν, αλλ* ivixBivro παρα9αρ^ 
irtrt^j^cc ως ίπιληψόμενοι τον πόνον• ο Si ίς τα μαΚιστα 
γ ^ γορω ς αντψ γνώριμος, ά Πίργαμηνος άνηρ ^Οριβάσιος, inc 
ψοκτεχηζ φίλοσόφιας ίατριχήν ίπηάττειν άριστος χαί ^ρSvΈL%SS 
lorr* ^Έΐστερος, χαι άσεβήσβιν ίβόα π$ριφανως, ti μη σνγ^ 
Y^cupoifu• xai των γε πράξεων (πάσας ih ήπίστατο παρών 
αχάσο^ς,) μάλα αχριβώς υπόμνημα συνετίλει προς την γρα* 
φψ^" ωστί ονχ ην αναβολή χαι βονλομέν^α ρα&νμ€ίν• 

β*. Tbvro eyivBTO το ευτύχημα j χαι πάντα , ώσπερ <7-Cod.iMi 
iSoT^fuxov μεταπεσόντος, int τό βέΧτιον έχώρησε τοΓς 'ΡωμαιΌις. ^ 

g\ Όγ* φησίν Εύνάπιος περί τον παραβάτον Υονλίο-Α. C. 357 
V9V • της Λ στρατειας ταύτης σφοδρότατης τ$ αμα χα/ J,°^ ^ 
χΧ^ίνστάτης των προ αντης γενομένων την ίιήγησιν ίς τηνίει^(^^\ 
ττρ^ γραφην ίντεινοντες , ού πεισόμε&α ταύτον τοις iv ήμέρΐ} 
^οδψίας άνασχοϋσιν, ϊνα τι χρνπτόμενον άνενρωσιν oHih 
ύηίρ ων ίχανώς αμα χαι σννεν&ονσιων τους έαντον xaXoiS^ 

1. οΐΛοπήν Ν. 3. άναφέ\^οντες\ αναφέροντας μνήμην Ν. η. 
σννεπίΧηψόμενοι coni. Β. 1 5. τοϊς οιιι« Suidas •. ▼. βύτζαχον, 

ccfcere poterat? Gur ea ηοη di«ereinu«9 qnAt fandi etiam imperiti * 

iiibilomiaas loqoebantur, laadem illius du)ce quoddam et aiireum 

«fficiam ducentee? Et Tnlgus quidem quamquam ila esset aflectum , 

samiis me tameii ad acribenduni oooipellebat ; sed enim spectati ho- 

jBinet ei quotquot erant doctrina illuitriejimi , remiseuin me hob 

remittebaiit , yerum hortando instabant ac prae se ferendo iaboria 

^iandaiD cotDmunionem. Qni vero lulianum makime Doverat Per- 

^meime Oribaiius, bomo a naturali pbilosophia ad medicam aTtem 

«loeeiulaiii paratiMimua , et ad exercendam adhuc diTinior, me etiam 

inpinm inclamabat aperte , niai ad scribeodam incumbereni. Idem 

Terum quoque gestarum , quas omnes utpote praesens noverat, per* 

qiiaa accoratoe commentarios inihi ad bistoriam scribendam suppe• 

diuvit. Quare non ftiit morandi potestai^ etianisi otiari yoluteeem. 

5. Haec feliciUs conligity atque omnia, tamquam teata con* 

vena,0eliora Romanit Huere coeperilnt 

6L De laliano apoitata sic ait Eunapius: Huiat maximae et 
qaotfoot antea faerunt clarissimae expeditionii narratio»eiii acribere 
MgredienJ, haud imitabor eos , qui meridie faces attoUunt, ut la- 
teu ilkpiid ▼eatigent. Nam quia ipse lulianu• , ia gcriptaram Φΐο- 
^lM nomero princepa^ tnoruro facinornra adniicaUone capliis, liDel* 
JiB tot^grooi auper hoc pr^elio contcripsit, cqaideio haud ilii tae 



64 EXCERPTA 

Ind. ib γάτος xai iv λόγο^ Ιουλιανός, αντ^ι παραβαλονμ$&α και 
Ι^Ο^^βννεκ&ησομβν ετέραν γραφην τά αυτά σημαίνονσαν* aXXm 

*R. 256τοΓς μεν βονλομίνοις το μίγ€9ος των ixeivov λόγων τ£ και 

βργων dvaaxonctv το περί τούτων βφλιον ίπιτάξομεν, χα£9' 
τιρος έχξίνην φόρεσ&ΰα την ακτίνα της αυγγρ^Λψης, ix της 
ενεργείας των τοτΒ νπ* αυτοί Ίΐραχ^έντων ini την του λό- 
γου δνναμιν άπορρυΒΪααν xat ίιαλάμψασαν αυτοί δί οσθ9^ 
, 01? ηρος αμιλλαν μειραχιωδη και σοφίστι^ην , αλλ' €Ϊς ίστο- 
ρικην άχριβειαν άναστηααι xai διαπλάσαι τον λογον, έπι•~%4> 
δραμούμ€&α τά γ^ενημένα, αυνάπτοντες τοις ύρημίνοις rci 
έχόμενα. 

ζ*. "Οτν ^Ιουλιανο^ τους αρχόμενους xai τους πολψχ-^ 
ους έδίδασχεν αμα τισι δοκΒΪ τον όντως βασιλέα χρατεΓν, 
χαι ώς ανδρεία μεν xai ρώμη χαί χειρών χράτος προς τονςζ S 
άνΒΈοτηχοτας μόνον των πολεμίων χρήσιμα, δικαιοσύνη δβ 
μετ εξουσίας ωσπερ πηγή τις ούσα των αρετών χαι τους μη 
παρόντος χειροηΟεις ίμποιει χαι δουλοΰσΘ'αί πεφυχε» xot- 
αύτας υποτείνων άρετάς χαι σπέρματα φιλοσοφίας εΙς τους 
νπηχόους απαντάς από ^ματος έπέταττε Ύωμαίοις μηδένα%ο 
2αλίων άδιχεΐν , μηδΐ δτ^ουν η σίνεσ^αι την ιδίαν χωράν» 
ιδίαν δ' αηέφαινε πασαν αυτούς δεΐν υπολαμβάνειν , ην ανεν 
μάχης χαί πόνων εχουσιν ώς άναγχαΐάν είναι πολ^μίαν 

5. βίβΚον] βίβΐίον dyayivoSaxiiV Ν. ι4• δοχεϊ] δεϊ coni. Β« 

ι8. τ£ ποϋΧν coni. Β. 

contendam , neque aliam jiistoriam eadem de re iiitiniam : sed eos « 
qui orationie pariter et operura magnitudinem oontemplari volant» 
ad praedictnin iibeUam ablegabo atque ad illins scripturae eplendo-^ 
rem, qui nimirtlni ex operutn ^ius Tirtutc in ipsius orationit factiii'^ 
diam radios proiicit. £go vero haud piierilie vel eophisticae aemu- 
lationis studiosus, sed ad hisloricam veritatem orationem ^am con-' 
foriiHiDs et dirigens, res gestae percurram» et ante didi• coneequen- 
tia nectam. 

7. lulianas aubiectos aeque enos atque hostes edocqit:, quanam 
ratio&e verus rex yincere deoeat: et quod fortitudo ac nibor ma-: 
nuumque vis contra hosteB tantumraodo in acie yaleant; Ternm ia«> 
stitia cam Imperio iuncta fons qnidam Tirtutum sit , eaque abeentea 
qtioqae subditos sibi servosque faciat. Atque bas luliauus yirtutea 
philosopiiiaeque ecmina de tribunaii suo palara fubditis cunctis osten•^ 
tans, Romanos inhibuit^ quominus quemquam Salioram laederent, τβΐ 
popularentur regionem propriam atquc ^Bstarent: propriam vero di-• 
cebal debere eos existin^are regionem , quam sine pugna et labora 
• ienereiit Quare opu• e%%ti, ut iliam utique hosticain credereBt, €«* 



ΕΧ EUNAPII HISTORIA. 65 

τηψ xm^ 'ηολ$μούντων ηγΒ^σβ'αι xai ρομ^ζηρ, Uxtiup Si την 
mr 7ηΜ^€θί€χωρηχότωνΦ 

V- "Οτι ski^i ^Ιουλιανός • αρχηρ νάιης, ού πολέμου τι- 

5 TovTW δ€ξάμίΡος hatQoy hf ίαντψ αννιστάμΒνον bUk%%i 

fx^r• s7t άλλος προσί^ει^ xai πλη9ος ajy χαί χα9άη8ρ ο! 
ILv^ceyOQSioi φασι, μονάδος ini Svaia χινηθ^ίοης ovxiii 
την ToSv αριΘ-μών ηρεμεΐν φύσιν^ άλλα ίιαχ€ΐσβτιι xat ριϊν 
ίς ηολν , οντω , Χαριέττορος Κερχίωνα προσλαβοηος , αϊ τβ 
ιοχιράξβ&^ ini ηολύ προ^$σαν^ xcu 6 τΰρ συνισταμένων ^λος 
άηλογσν ηχολον^Βΐ ταΖς πράξεσίν. Cod.a85 

^'• "Οη φησιν ο Εννάπιος περί ^Ιουλιανού• ivTaSd^a 

Se γενομένους μεμνησΟ-αι προσηχεγ^ ως νυν η γρ^φη ηεριΛ^ 

χίΐ τά του Καίσαρος έργα, ταϋτα th {γίνετο Κωνστάντιου 

ι^ασιΧέως βασιλεύοντος . ωσπερ odv εν το^ς χατά Κωνστάν^ 

τιο^ αμφοτέρων μεμνημένη τά του ηροχειμένου Κωνσταντι- 

αν μάλλον εϊλχεν χαι παρηγεν εΙς τον λόγον, οϋτως έπειδη 

τον λόγον έχ της γενέοΜος εις ^Ιουλιανον έλβγτα τον Καισο" 

fa νυν αναγράφει f έπιμνησεται ηάλιν^ ές όσον αν έγχωριί^,%^ 

aootl, των χατά τους παραηίπτοντας χαιρούς εϊς τον Καίσαρα 

Κωνσταντίψ συντε9ειμένων τε χαι μεμηχανημένων. 

Ό μεν γάρ Ύωμαΐος Μάριος τον αντίηαλσν 2ίύλλαν 

13- *ΙουΙίαρόν ed. i6w τά τοΰ Ν., ταϋτα ed. ao. ad^ τών 
Β., αυτών ed. 

ΐαβ incolae armis retieterent; τβηιιηίΒηιβιι ilUm proprlae intUr hft« 
bcrent, quae iam tui deditionem feciaset. 

8. lulianut non pognaniy ted Tictoriam exordiri tolebat 
Hanc in sodalitnteiii receptam lateri •αο adhaerentem habebat) 

tam alia• accedebat, flebatqne numerus. £t quemadmodum Pytha- 
gorii aloiit monadem , ti ad dyadem adiiciatar , hau^ iam retinere 
•oUUriae notae rationem , sed diffundi atque in pluralem numerain 
cretcere; ita pottqnam Charietto Cercionem tibi adianxit, plura iau 
facinora edebantur , et iam contpirantitim turba propter felicem fa•• 
ctonim •υο€β8Αοιη f«qaebatur. 

9. Haec ait de luliaoo Ennapius: Atoae hoc Um loco iiiemi<« 
idtse decet, oonc quidem bietoriam facU Uaetarii compleeti, quae 
miidem Gonstanuo Augufto regnante patrata fuerunt. Sicoti ergoi 
amn Constantii res narrabantur , alriasque mentio in historia fieb^t^ 
ita tamen ut, quia Constantius praeoipna persona erat« ad Kunc ma•* 
xime tenderet spectaretqne oratiof ita nunc, <quia de loliano ab 
eiiie nativitate osqae ad Caesaris digDitatem tcribimus , rursus quaii- 
tom res tulerint, iosidias mtchinatque raemorabimua, quai oppojrtuna 
tcmpore advertua Gaesarem Gonstantius instruxit. 

AdTersariam Syllam Marius Romanus feram bimembrem appel" 

DtxippuMj EunapiuM etc» 5 



66 EXCERPTA 

imXinh 9ηρίορ άποκαΧων, dXcSjt&ca xeu λέοηα, μάλλον ίφα^ 
cxe φοβεΐσ^αι την άλώπεπα• Κωνσταντ/ψ Si λέων μίν ou^ 
tsig παρην, noXXcii ii άλωπεχες xikktg περντρίχουσαι tie^ 
θορυβούν τον Καίσαρα• 

£• Πάσα δ* ή βία την γραφην χατά μιχρά χαι iniS 
Κο»νστάντισν φέρεται ^ χαί των νπ ίχε/νου πρα^εομένων %^ 
χαστον άναγαγεΓν hri χαιρούς χα9^ ους ίγίνετο χαΐ avri^ 
ηιπτεν• 

Τότε δη δ Κωνστάτηος ίφ' οΐς εδη δυσφορύν, χαί S 
ϊπραχτεν ^Ιουλιανός ελεγχον της ϊδίας βασιλείας υπολαμβά-ϊο 
νων, τάς τε δηλονμένας ίπινιχίονς εορτάς εΙς τιέν&ος xai 
σνμφοράν μετέβαλλε, xai διοιστρονμενος ύηό φ9όνον xat 
λύν^ς ηρος τον iμφύL•ov ίξωγχωτο πολέμων. 

*Έοιχε μίν οδν χαι άλλως δ χρόνος iv ταίς μαχραίς ηε-^ 
ριόδοις χαί χινήσεσι πολλάχις int τοιαύτα χαταφ€ρεσ^αιι5 
συμπτώματα f χαβύηερ οι τψ ^αρείφ συστάντες ίπί τους 
μάγους ijuav εητά, χαι οι ηοΧλοΐς ύστερον χρόνοις ^Αρσάχ^ι 
χατά Μαχεδ6νϋ$ν συνεγερ&έντες ϊσοι τον άρι&μον ετυχον• 
R.a59 Συνορωσι ίέ, ort βΈρμάτητος μ^ν δεϊται χαί δρμης το 
ασφαλές* το γαρ της άνάγχης παρά πόδας εστός , σχηψι^^ο 
ηχιστα ίχδεχόμενον, προσχρότερον απαιτεί τον χίνδυνον• 

ια\ Όγ* περί της στρατείας της χατά Ναρδινων πο- 

9• Εδει] χαίρΗν ίδει If. ao. ίστ^ς , axn^w Β., Ιπισχηψιν ed. 
ai. προχίιρότερον conL Β. aa. \^ίΧαμανών coni. Β. 

lare solebat, ταΐρβοι atque leonem; ted tanien magU yulpem timere 
•e aiebat Gonstantio herde nullu• leo aJerat» aed multae Tulpes 
clrcumsilientei negoticmi Caesart face«eebant• 

10. 'Sed pla&e necetse est, ut pauktim historia ad ConsUntiiiiii 
quoque deflecUt, atque at eius ret gestat temporibii• quamque auit 
collocet 

Tunc yero Coiutantiue , quae par erat , moleste ferene , et Ια- 
liani faciiiora regni tui ▼ituperationem exUtimant , triumphalea , aui 
indicti erant, festos dies ad luctum trittemque catum Iraiutaiit} 
inridiaque et dolore farent ad civile bellam pronipit 

Tempora saepenamero Tita tunt longit periodis ac conversioni- 
bat ad eotdem redtre casut. Veluti qai cum Dario adversofl magoa 
coQspiraTemnt, septem numero erant : et post tempora multa hi, qui 
cuin Argace^contra Macedonat rebellaverunt > pari numero fuerunt;. 

Inteiligant aQtem, opnt esse ardore et impetu ad effidendam 
secariutem. Namque instans neceMitas, consideraUonem niinijne 
paUens» proximiu• Tindicat tibi periculuiD. 

.11. De bellica expeditione adrersus Nardinot , quae τβηοι ca- 
tuf ezperU'eft, tcribit ipie Inlianu• com alibi alia^ tum in episto- 



ΕΧ EUNAPII HISTORIA. 67 

1»τρ07Τθυ γενομένης ίχη9ησι fav αντος ^lovUapog , άλλα Λ 

Δλαχον καί ηρος πολλούς άναφράζων h ΑτιατολαΤς. προς 

τΐψΛ ' γουν ΚνΙΧηνιον xcu ταντα ίξηγονμενον τα μ^ν htnt• 

ρ£» ώ^ ίιαμαρτάνορτα της άλη9^ΐ(»ς φαίνεται^ χαΐ παρεχτ/-^ 

ihjo£ ys τα πραχ^ίντα.οπως γέγονε• φάσκωρ ii μη tetad-cU 

»ου χά Tfi €ργα λέγοντος, (oiJdi γαρ Παλαμήίην 'Ομήρου 

προσΛεη9ηναί' φησιν εΙς io^av^) xai τάς άλλσιρι'ας av/-Cod,a8e 

γραφάς των ϋίων έργων νηό μεγαλοψυχίας παραιτούμενος^ 

&ύτος δμως δια μέγεθος των πεπραγμένων προς το λέγειν 

ιοβντο τίοτασειόμενος, o^Si συγγραφήν άπλην, αλλ' επαινον χέ^ 

π^ίχέν τίνα χαι λαμπρον εαντον διέξεισιν ε^ύτοχέλευστος, xat 

Λρός πολλούς αύτα δια των επιστολών ύμνων. 

A0m ^Οτι, χρατεΤν ύς ίπίπαν είω9εν Ιν μίν τοις απεί" 

^Oi^ το πλέον , iv δί τοΓς Ιπιστημο^το γεγυμνασμένον• ου 

ιίγάρ iv τοις μετά τέχνης άπαντξ το παράλογον της τύχης, 

αλλ' εν τοίς ατέχνοις χωράν έχει το αυτοματον , ωσπερ χάν 

ταΤς αλλαις έπιατημαις δρώμεν τΑ προτεβίν ονχ ύπο των οΓ- 

sn^cDT, αλλ' ύπο των μελετησάντων έχτελού/ίενον. 

ιγ• "Ori παν εργον χρεΧττον άπο^ρητα>ς στρατηγούμε-^^'^βο 

^ο^ίηβ* όστις δh iv πολέμφ χρύτηεν τα πλείονα, χρείττων εστίν 

^ S μετ* εργω/ν 9ρασύτητος φανερως επιών. 

tSm ^Οτι δ χυνιχος Ήράχλειος άχροασόμενον έχάλει τον 

10. xixQixtv] Ιστοριχον Ν. 17• προτεΗν Ν., προστί^^ν ed* 
30. 4ατϊν ί ά\ έστΙ της ed. aa. ό om. ed. Ήρά^ 

Ttliiog] Cod. hoc loco Ηράχλειτος*, at infra in rebut Procopii ty- 
ranni idem codex habet Ήράχλειος. Priori lectioni favet Suidas ;* 
• postenori textus Iuliani in oratione contra hnnc cymcam ed. 
PeUT. Maitj•. άχροααόμίνον N.^ άχροααάμενον ed. 

lia ad dlfenos illam enarrat Ad quendam itaque ecribene Gylleni* 
om , qni argameniiim Ulod tracUverat , primum miideiti emn obiur- 

Et, propterea qaod a Teritate aberraverat; tum ipse rem prout te 
ibebat expoiiit Ait autem, facta ilia tcriptore non indiffcre: nam 
Beqoe ]%lainedi , inquit , ad gloriam opas Homero foit Ergo alie- 
nas fa^toram foornm bistorias excelto aDimo abnaens, ipse tamen 
BMgnitudine reram eotanim ad dicendam impellitar. Neque sim- 
pticem hietoriam, eed luculentam βαί laudationem sponte persequitur» 
atqae in epUtolis ad multoe scriptit se ipsum praedicat 

la. In imperitis pleramqae numerue praevalet , in tapientibus 
ernditio. Neque enim fortunae temeritas arte praeditis utuyeoit» 
acd radibos casat fortnitus ddminatar. Sic et in aliis disciplinis ad 
propositam finem non imperitos, sed eollertee deyenire yidemus. 

i3. Quodvif opus militare tecTcto ducum consilio dirigi prae- 
atat Sane qui belli plura celat, potior ett illo, qui factorum auda« 
cia maBifette atitiir. 



68 EXCERPTA 

Ίονλιανον ώς Ις την fiaaiXeiav ηφελησωρ αντόρ. ο Si 9αν^ 
μάσας το της 4ίίθσχέσεως νψοζ ετοίμως νηήχονσερ. insi ίβ 
nu^a ίοξαν απήντησεν, ο ^Ιουλιανός άντιγράψας λόγον την 
ίαντου Οναμιν έξίφηνε χαί το της φύσεως ανυπέρβλητο^• 
οΐ α αχονσαντες ;ΐίαταπλαγέντες την ^ύναμιν του Χίγου , χα- 5 
Ο-άπερ ^Έoυ τιροσεχύνησαν τψ φιλαν&ρωπιαρ, Βτι τον /^ocrc^ 
λιχον βνμον διέλυσε λογιχ^ φιλότιμης ο Si χαΐ ετέρφ λό- 
γφ τον αύτον xvvtxov έτίμησεν. 
A.C.363 * ΐξ\ ^Οτι τω ^Ιουλιανί^ ηχμαζεν δ ηρδς Πέρσας πόλεμος, 
jjI*^ τάς τε Σχυ9ιχάς χννησεις ωστίβρ εγχρυπτομένας ετι * jfr/uer*- 1 C 
στην έτιϋει πόρρίο^εν η θ•$οχλυτωΡ η λογιζόμενος. λέγ€Μ^ 
oiv έηιστέλλων•\^2χύβχα ϋ νυν μίν άτρεμοϋσιν , ϊσως fi 
ουχ ατρεμήσουσιν." ες τοσόνίε ίξιχνεΐτο χρονσν των μεΧ^ 
ϋντων αύτψ ή πρόνοια μ. ωσ&'ψ οτι τον ίτί* αυτοϋ μόνον χα^ 
ρον ήσυχάσουσι , προγινώσχειν. 1 5 

ις\ ^'Οτι το προ Κτησιφώντος πεδίον δρχήστραν πολέ•- 
Β.26ιμον πρότερον άποδει'ξας , ώς ελεγεν Έπαμινωνδας, /ίιονύσον 
σχηνήν έπεδείχνυ Ιουλιανός , ai^^act^ τινάς τοΓς στρατιωτίης 
χαι ηίονάς ποριζόμενος. 

ιζ. 'Ότι τοσαύτη iv τοΓς πρραστείοις Κτησιφώντος €?-ao 
φ&ονια των επιτηίείων ην, ώστε την nf^tovaiay χίνίυνον 
τοΓς στρατιωταις φέρειν, μη ποτέ υπό τρυφης διαφ&αρωσιν• 

ι4• ή om. ed. i6w το add. Ν. . 33. τροφής ed, 

ι4• Heraclias cynicas lullanum inYitayity ut se praecq>torem ι 
audiret , ceo regno administrando utilem futurum. Is autem magiii- 
'tudinem promistorum admirana, alacriter morem gessit Mox, quum 
res citra spem erenisset, lalianus, contra iUum oratione scripta. in-' 
genium euunr naturamque eximiam demonstrayit Quicumquc yero 
acriptnm illud legerunt, tum eloquentiae vim suspexerunt, tam prae- 
cipuc luliani clemenliam , iamquam dei y oeculati suni , σαι regalem 
iram litteraria disceptaUone diseolvit. Deinde lulianus alia quoque 
oratione cynicum ultus ett. 

i5. Qao tempoi^ Persicum bellum calebat, lulianus Scytfaicot 
quoaue motus latentes adhuc, procelUe iastar, procul senticbat, 
vel dei familiarig monitu , vel proprio ratiocinio. Didt ergo in «pUto<» 
la: ^Scythae dudc quiescunt; fortasse tamen hanc quietem non reU• 
nebunt," Scilicet eius futurorum proyisio in tantum tempus exten- 
debatur, ut illos ena aetate tantummodo pacem tervaturot ante co* 
gnoYerit. 

i6. lulianus in canipo apud Ctetipbontem belH choream primo 
ostentaoe , ut aiebat Epaminoiidae , Baccbi scenam exbibuit , otia 
quaedam et voluptatcs miUUbas indulgens. 
* \j. Tanta erat in Gteeiphontis tuburbanie rerum copia, ut i^b- 

undantia militibus periculum crcayeritj ne luxurie corrumperentur. 



ΕΧ £UNAPII HISTORIA. 69^ 

•191 • 'Or* Jbixs t6 άν^ώηινον x€u άλλως ίτ^/φοροτ cZ-Cod. 171 
9m tmt χάτορτες ηρος το fiaoTcawnf. x€u ol στρατίωτα$ 
β«χ ίχσττΒς ίτιως huw^waiv αξίως τά πραττόμενα , ,,τούς 
ΑχΛΛΟΐίς*^ φασιν „ exQiPOfi^ dno τον πνργον ,** στρ(ηηγίχ6ς 
5ης ΧΜ η$ριττός sig φρόνησί» Sxaarog ahav βουλομεψΘΐ. 
χΛί ToCg fihf νλη τις ύπηρ φλυαρίας• 6 t^ των Ιξ ^ρχ^ζ 
ίχόμα^ος Χηγυσμοηβ ini την ohttiav άνίστρεφίν. 

Λ^\ ^Ωσπερ Si ip ηολίμγ xai το^ουτωρ ίηίκεψένϋ^ 

«έχοντος Μμχνον το στρατότίεόον την α!ρ9σί:ν ηΒρασιάπη. 

I9»ai χα3ταΐ€ρ ίατριχοί φασί xatatvrwv γενομένων δνεΐν οίλ- 

γημάτ€9Τ το ίλαττύν ύπό τον σφοδρότερου λύεσαι, οντω 

xai τότε ^ωρεί^ν εξην, ως την ύπεροχην του χατά τον βασι^ 

lia TKci^ov^ 6 του πολέμου φόβος παρά ποίας εστώς 'χατα^ 

μβυραίνων άπήμβλυνεν. το μίν γαρ γεγενημένον ^y φίχνερον, το 

x^ti δπως ««χαζβκ άλλος άλλως, ήπί^^το ii ουδέ εΙς. πλην Sv 

τοντό γε ιίδεσα», άς αίρείσΟαι προσηχέ σφισ^ν άρχοντας, εΐ 

α xott πλήθος ^σαν, τοντο γοϋν ηπύηαντο σαφώς, οτι αρ-^ 

χοντος μεν ευπορησονσ$, unoikov ii ουδί εΐ* πλαστός ^6ς 

^ν^^ησουσιν. ος γε δια φύσεως ίξουσίαν χαι το Ισομέγεβες τ^Β•^^ 

30«^«f«jp αγωγής τε άνάγχην Ιπανσατο προς το χείρον εΚχονσαν^ 

ΧΟΛ εχ τοσοτύτων άνενεγχών χυμάεων ονρανον τε είδε xai 

ι. ίηιφέρον ed. 4- ψ^οΐν Ν., φησί ed. 10. voT«(Fif- 

xmp\ Μοταδήλβ^ν Ν. ao. intmaB s• fpidaato coni. B. 

18. Ceteroqain Tidetiur ImiBana natani ad iiiTiditin propenfa 
atqiie procliTis. — Militet quum pro meritis res gesUj lauaare non 

JK>MeAt: Jlchaeos, dicant, de turri iudicabant^*' quum se guisgiM^ 
uDperatoria fdentia praeditum pnidenuaqiie praestaDtem baber: ▼«£ 
lct — At4}ae his quiclein mateHa nugandi tuberatf ille autem susce- 
ptoniin ijiitio coniiliorum tenax id regionem propriam revertebator. 

19. Bellum quippe gerene tantitque pericalit circumftessas do 
cligendo, quo carebat, duce exerdtos cogiubat. Ac quemadmodun 
nedici aiant, ei quando gemini dolores ingruant, ab acriore miao- 
Km βοίτί, sic eo tcmpore cemero erat eninmniii amieei regis moe- 
rorem ab iiDpendcnte belli ierrore iufractum atque debilitatum. Naia 
qnod qoidem acciderat, nemini non erat planam; quaiiam yero ra- 
Uoae id esset patratum, alii aliter coaiectabant , sed nemo certo 
«ctebat; neque aiiud cuiquam exploratum erat•., nisl quod ducem 
eUgere prortuf oportcbat. lam etii Tulgaris turba erant, id taiiien 
ηβαο non Tidebat , duci• quidem copiam non defuturam , sed luU- 
tao parem, ne ti deot quidem aliqui• procrearetur , inyentuin non 
iri: qoi naturae suae praesUntia ac divina magnitudine vitae buiua 
BeceMitatem , quae in dcterias ruere solet, pervicit; >eq<ae tot flu- 
(itibue ipsani emergene, coeliim Introspexit ^ booaque ibi latentia 



70 EKCEllFTA 

iniyyfo τά h avt^ xaka, rotg άσωμάτοίς ομίλησας σώμα 
ίχων hi • χαι βασιλείου re €τνχ$¥ συχ Sri ηρα βασιλεάΛς , 
αλλ' Su το άν&ρώπειορ ίΰίρα ί^μύ^ους fiatnXevcadtn• φιΧο^ 
στρατιώτης τε ην ίΐΛφερόντως ουχ Βτι έβονλετο δημορ/ω-^ 
ycft', αλλ' ht τσντο ηπίστατο τοις ηοινοΐς σνμφίρειν. 5 

[Ταντα ληρ0:ν άνέχτι^ εμβρόντητε τψ οντι> xcU άνεηίγνω^ 
μην των πεφΧναρημένωιν ; τίς γαρ των iyysvov 'Έλλησί' 
ίσγμάτων σνρανίων μεμνητεα μυστηρίω^ν ^ατην ντίάρξαε 
τύν αηαλλαττόμενσν της ίντεν9νν βιοτης ^ σννόμίΧον άσω^ 
μάτων γεν4σβαι; icai τίνες οί ασώματοι, οίτοι, εΐ μη τπηιιο 
Γαννμήδης και Ζενς ό Γαννμηίονς ix Τρωών εραστής, 6t* 
ου xai ^ρα παραγκωνίζεται ή άίελψη xai γαμέτη τψ Φρν- 
γί μείραπίί/^ άλλα τά μίν χλέψας έχεις των Χριστκκνιχων 
οργίων, τάς ασωμάτους φημι φρατριάς' iiut των γε σων δο^ 
γμάτων μη ουχί χαι ί/ι^α&έστερον ^ των κατά τον φθ^αρτονιίί 
τούτον βίον άκρατεστάτων οΐ χατ* ούρανσν σοι άλφεν μάϋα-» 
CoiL ΐ'^^ρες βιονντες\ οίς ^Ηβη μεν οίνοχοεΤ πολλφ τψ νεχταρι, oi 
R.363J^ με&νσχόμενοι τά απαίσια άιέξίασι Τρώων πόλιν είσορο-* 
ωντες. προς τίνας xai των xad^ ^*Ελληνας «at/roy άναφίρωρ 
φιλοσόφων ηρα βασιλείας; προς ^Αντισ^ίνη ;^ προς ^ιο/^ο 
νη; αλλά τούτοις μίν ΐσμεν όντως άπραγμοσννης μίλον , 
ώς την χννων έζηλωχοτας ζωην χαι r^ τούτων ίγχαλλωπίζε^ 

6. Ιη margiBe eod. adecriptum erat: στηλ^uυτιxoς χητά Εύρα- 
ηίου. ^y^f^xp ίμβρθ9^ης ed. ι ο. ούτοι Ν., ήτοι ed. 

17• οΐ dk ante ηοΐΐφ ponendum esse pntot Β. 3i. TOifroi^ 

Κ., τούτους ed. 

■at>Tit, cum incorporeit natarie corpore nondum exntYi• familiariter 
▼enans. Neqae yero imperiam satceperat, quia regaandi capidoa 
ettet, eed qtiia homlDee regnatore indigentes Tidebat. Tum et mi- 
litibua blandus erat, non ut in populo dominaretar , ted qaia ex 
uea rei publicae id fore sciebat. 

[Inepta haec elfutire autae es, stulie rerera homo et nihil intel- 
ligens ? Nam quis in patriis Graecoram dogmatibat ^ic initiari di- 
eilury ut mjgterioimiii coelestium speetator fiat, atqne nt ez hoc ter« 
reno incolato tranelatiis cam incorporeis naturis Tersetar? Qaraain 
vero sunt bi incorporei, nisi forte Ganymedes et lapiter, Ganymedn 
Troiani amator ? cuia• rci caasa lano quoque soror et coninz ezplo* 
ditur, iit Pbrygio pasioni locus sit Sed enim yideo, te christiania 
sacris hat , inqaam , incorporeas suffurari carias. Atqni e% tuoram 
dogmatum norma nonne tnrpins, quam intemperanaetimi in bac 
Yita mortales solent, beatos tuos dcprehende• in coelo virere? qui- 
but Hebe quidem largiim uectar propinat; ipsi vero ebrii obtcoena 
l^ultntur, Troianam urbem deepcctantes. Quemaam porro Graecum 



ΕΧ EUNApn HISTORIA. 7 1 

Μλησ*^• ούχ ονν ίπαρορθωρ τον av9(fwti9w βίον «ί- 
Ixsm βασ4Χ§ν€ΐν^ δτί μηί' ίηανωρ9ωσί τι, §i μη nqmw μίρ 
ψίλφόόξΛίς Ttcoe^ Χνσσηματι άχάρατέος περί τον $ύ$ργέτην 
iieyayofupog , ατ€$τα χαί όπως τοΓς aywaiv αντον δα/μοσ^ 
Sfo όλ£θ\ρίον άφοσιονμενος σέβας, λά^ι προς των ίπ' αι^^ 
τον ΟΜΟνδαζομένων δαιμόνων τοιούτου παι τέλους χυρησαι, 
ίξ^νν xai της Γήινων απάτης χαι της ίαυτου έμπΧη*ξίας^ 

χ'• "Οτι προς τον Χ)ριβάσιον ίίποντα^ ύς οΰ χρή τον 
^v^oy, χαν hiBtaijiy δια των ομμάτων xai της φωνής ix« , 
i^fo^tio^i, „ορα το/νυν** mItisv, ,,ίτηίδή χαλως λέγεις, δΐ τοΰ^ 
τ• Θγχαϋαις ετι δΜυτβρον.** 

χα. "Οτι φασίν ^JίXslξάvδρov &$ιάζοντος εαυτόν ix Jl•- 
^ς ^ΟλνμπιάΛα ^ρυπτομένην φάσχΒΐν ,,ον παύαετΦΐι το μ$ι^ 
ράηαν ίιαβάλλον μβ προς την "Ηραν;* 
ι5 χ/Γ• "Οτι προσαγορεύων δ θ€Ος %6ν Ίουλιανόν φησιν R.^ 
,^ τέχος άρμ$λάταο &€θυ, μβδίοντος άπάηων/* 
χγ\ "Οτι 6 Ιουλιανός iv ταΐς έπιατολαξς ΐδιον άναχαλίξ 
τοιν ηλιον, ούχ ωαπΒρ *Αλίξοα^δρος διαβάλλεται φάάχων 
προς την "Ηραν, Βτι ^Ολυμπιάς αύτον ix ^ιος άνΒλομένη 
Τί^βουτο ουχ άπεχρύτηετο• άλΧ* ούτος γε ini ταΐς του &ίου 
μΛρτυρ/αις αιωρούμενος $1ς τον Πλάτωνα υηοφέρεται, ωσ- 

g, ineiarf ed. ι6. π4χοί ed. 17• Pott Ϊδιον add. Μ. πα- 
τέρα. 



philoeophaiii ««molfttas eflt Ιι^ίβηα•, cnai regiinm appetiTU? 
Aatiftlienem ? num Diogeacm? Atqni ho• ecimas Ubu oUqdi fe* 
OMe, Qt camun quoque riUun aioplexi •ίηΙ, atqu• boroiii appeUa- 
tione gloriarentur. NequaqQan igitor nt res Imiiianae corrigaret^ iis- 
periam affecUTit; Bam nikil auBiiio emendaTlt; sed primo qaidem 
praTa gloriae cupiditate inaratu• adTertut bcnefaetorem fuit: dcinde 
diim ducibci• au• daemonibue tceleraU religione »e deTovct, netd- 
▼H, fore ut per cultot ilb ae daemoBaa talem exitoni eonaequeretar , 
qoi ct frtmiem aiiniil iUonim et suam Tesaniam dcceret] 

30. Monenti Oribasio» noa oportere iram• etiamai adsit, Tooa 
et ocolis deelararcj ,,Τα Tero videtis, inqait fuUaiiua, qaaudoqui- 
^tm recte aia, an me itenini hac in re castigare poaeis. 

ai. QuuiB Alexander diTino ec lovif seii«re salam iacUret, 
«ioat Olynipiadeai afltecUto £ittidio diuMe: ICondun hic poeio apiid 
ImoaeiB criminandi mei finem iacit? 

23. Deut laliairam alloquena ait: 

Ο atirp• aurigaBtia Dei, qui omnia regit! 

a3. Solem luiianus m epittolis •ηυιη appellat: haad eqnidem 
ψΛ ratioBe Alexander caluinnialur apnd lonoBcm, nempe quod 
Olfmpiai de Io?e se concepisse noa diMUnalareif ▼craai ipte Dei 

• . i 



72 EXCEKFTA 

fftf^ 6 hcBirm^ Σοη^ράτης φησί• ,,μΒτά μίν Jiog ήμ^ίς, αλλο^ 

α μετ* αλλορ των ^cSy," ravnjy χβί αύτίς «ίς την ήλΐ€^ 

ή^χην βασιΧείαν ttpa xat χζνσην σΒίράν άΡΛφίρων καί σν^α- 

Β. ι65 xd*• ^AkX* onifs σχήτηροισι τ€θξς Περαψον ίΛμα i 

άχρι 2ΒλΒυκ€ίης χλονέων Ιξιφίεσσι δαμάσστις, 
ίή τάτΒ oi προς "Όλνμπον ayei ηυριλαμηΐς οχ^ιμ» \ 
άμφί dvskli^fiai κνΜωμενον h ατροφάΚιγξι , ! 

ΧνσάμΒρσν βροτέων ^&έωρ πολύτΧητον άρίην• | 

^ις δ' αΙΘτρι'αν φάεος ηατρύϊον αύλην, ι^ 

sv^iv άποπλαγχβτις μεροτίήϊον ές ϋμΜζ ήλ9Η^ 
lla66 Τούτοις άρ&έντα τοΓς ϋηεσιν αντον χαι λογίοις μάλα 

ηϋως φψιίν anoXintVw το 9νητον χαι ίτιίκαιρον. ηρίχΒίντοί^ 
α των λογίων αλλαι τινίς $νχαί τβ xcu ^σίαι ηΒρι τονς 
^Α^\ηΐ9%ούς, ας έχΒΐ'νψ μεν δρψν άναγχαίόν ην ίσως, ές ϋ ίστο-ιΐί 
ριχον τνηον tcai βάρος φέραν odx ^v Βνλογον• το γαρ χα&* 
&αστα ot^jc ην αλήθ-ειαν τιμωντος^ αλλά iia πολυτιραγμο^ 
αννην ίς ληρον άποφερομίνον και ηαροΧιοβαίνοντος. 

xa'• ^Ou φησίν Εννάπιος• π$ρί μίν ,οίν των παλαιο- 
ί. ΛΙΧοΛ <fl Plato Phaedr. ρ. 4?» ι^•^^^ οΰ ed. a. ταιίτ|τ 
coni. Ν. 5. όπότάν Soidas f. τ. *Ιουλΐ€ενός. 8. στρο^ 

ψάλιξι ed. ^viXlna^ ed. 9* ^i^f^y^ βροτ• Suid. ^o- 

94ων ed. 10. uvlliv $ηϊά.,,άΧχην ed. 17. Pott Ιχαστα 

Μ• ins. γράφων- 

tettimoiiii• sabnixui ad Pltionem proyocat. Nam akuti Platoiiicti• 
«it Socratet: Cum love not samu•, alii cum alio deorum; ita etiam 
Ittlianu• ad solafe quoddam regnum aurea Telnti catena referebat 
•eniet aUnie adiiiBgebai. 

a4• 9β<1 poelquam tceptro tuo Persicam genas 

Seleuciam usane pertequens gladio subiecerit; 
Tunc te ad Olympuni fplendidu• carras tabTehet, 
liimbis circaindatum atqoe yorticibus, 
VariU morialiuin membrorum aenimnU liberatum• 
Veniee auUpi ad aetherii lumiois paternam aulam » 
Unde olim excufsus ad bumanum corpus abieras. 
Hu flatam Tersibue atque oraculis lubenter admodam mortalet 
lemporalesqiie exaTias dimitiBse ait. lam praeter haec oracuU aliae 
qQOqiie ei^ttaBt netcio qtiae preces et peragenda diit eacrificia ; quas 
quioeni res ab eo fierf forUsse necesse erat, ted easdcm in graTem 
nistoriam recipi non est decorum. Nam eingiUatim omnia pertequi 
baud veritatem sectantis est, sed homini•, qui curiositate prolcctut 
«d inepUas pronus delabitur. 

a5. Ak Eunapios: Quod quidem ad anuquiores res adtinet, 
«i quae uitc noa CTencriint, venia scriptoribus danda ett^ aui Te• • 



ΕΧ EUNAPII HlSTOaiA. 73 

i^fup Moi iaa ηρ6 ήμωρ, άνάγχη σνγχωρ^ν rolfe γράψασίν 

η ΊΌξζ Μρ6 έχίίρων λόγοις ΒΪς ήμας χατά μνήμην άγραφα eig 

itaio}rrjp ηβριφίρύμένΌΐς xcU χαΘ-ήχοναιν οσα ii έψ* ημύνΚτί^η 

ητωρ yiyovsVf άλή^ΈίΛΡ τιμύντι^, ΜοΒ'ά φησιν ΠΧάΑον^ 

ixu^mSmdor τοίς ίντνγχάνονσιν. 

»ς\ ^Xhv Φίλιτίπος δ Μαχείών το μέτρον ϋών του 

σφ€ΐ:^θν σώματος, {έν παΧαύηρα γαρ inemeixei,) itavwnag 

ηο τον τπτωματος σώφρονα άφηχ€ λόγον, ώς ολίγην χατα-« 

ffX^ncov Y9Jv $ha ίπί^μοίη τ% άπάσης, 

10 ϋζ. ^Οτι τον Θηύία ψαοι» οΐ παλαιοί ζηΧνηην ^ρα- 

ιλ^ς γενομΒνον μιχρά της μιμήσεως εκείνης άποχερϋναι. 

χη\ Ort τον Προκοπίου τον συγγενούς ^Ιονλιανον ara-A.C.365 

miawnog και τυραννϋι έηι^Έμένου ^ Ηράκλειος δ κυνικος}^^^^ 

ί ηροσελ^ων αύτω και κατακψοτησας εύ μάΙα r^ βαχτηρί€[\Λΐΐ% 

limiwpog, ^,αλχιμος εσσο^' φησιν, ^,ΐνα τις σε και βψιγόνων 

§β iinti. . 

χ9^• *Ώσπερ odv oi φνσικοί φασι πάσης κινήσεως είναι 

τ&ος άχιτησίαν, η ταΐς αΧλαις κινήαεσίν το κινείσθαι ίϋω- 

<ny βυτη μένουσα , ούτως αν τις ύπέλαβε και τότε τον πρε^ 

^ΐύββντψ ^Αρβιτίονα παρατυχόντα την του βασιλέως ατακτον 

τηά χυμαΐφϋη φοράν εις δμαλδν και λεΐον καταστορέσαι τοδ 

^τμσμου 7ΐά9ος* μικρού γαρ ίξέστη Sia ίειλίαν των κοι^ 

Ι W πραγμάτων. 

a. ff^o] τιερϊ Ν. ι ο. Procopiam tignificat imiUtorem laliaiil. Ν. 

taiUoribo• etiam tradiuonibut y quae memoriter et eine ecripto ad 
BOf Qiqae ex ordine deTenerant. VeramUmeii ree, quae nostra ae* 
Uie acciderant , eae, sertato τβΓίΙβΙί• honore , ut ait Plato , traden- 
^e lectoribus tunt 

a6. Philippu» Macedo, conspecto tai corporis modnloy (in pa- 
laestne enim arena deciderat, ) exsurgens a casu, modestam senten- 
tiain dixit , quod Is ▼idcUcet modkam terram occupaturue aniver- 
•»m adpeteret. 

^• Aiunt veteres, Theeeuiiiy dnm HeBoalem aemulari rellet, 
eiigaani imitationis taae fructam tulitse. 

98. Qao tempore Procopias, luliani propinquut, adfectata tyran- 
Bide, rebella?it , Heraclias cynicas ad eum accedent hamuniqae cum 
<oiiiti] Yirga ouatiens, ^otu, inquit, animo esto, ut aliquis te quo- 
<I«e posterus laudet" 

29. Sicut igitar physici aiant, cuiasrie motns finem esse qale- 
to) quae motibus Yim mobilem dat, ipsa interim manens immota; 
iU Ucet existimare, tenem Arbitionem, quam incidiMet in impera- 
^U incomposiiam fluctuantemque agendi rationein, ad aequabiHU• 
tem eius animum lenitateipqiie revocaesei qni Mne ob formidineni 
¥Top« omUauru• erai rem public«m. 



74 



EXCERPTA 



X'm ΆΛγΛλόψυχορ γαρ xat λίαν 9^Θ€ΐίίς to mU vmwt 
atxiiov φείσ(»σ9'αί, odx ίξω Si της άν9ρ<θ7ίίνης φνσ^ως to μ^ 
R.a68xa/ των άναιτίων• ro μίν γαρ ξένον της τψωρίας Xiy^ 
^ivtrai της αρχής ^ Χνα φοβξρ σννέχψαί το άρχόμενον το 
α νπ$ρθ7ηιχον της χολάσ^ως iC άρ€της ντιεροχην γ/ν€ται^5 
ώς της βασιλικής αρχής iia μέγεθος χαι ογχον αρχουίΐηζ 
iaivTji και ανεν τιμωρίας m άλλα ταύτα μίν, onji γνώμης 
€χ€ΐ Τίς xai κρίνει^ ουτα>ς έχέτω» 

λα. Ort ό Ποσειίώνιος ίλεγεν, απελθόντος \4λίξάνβρο9 
το στρατότιείον έοικέναι τύν Μακεδόνων έχτζτνψλωμένψζ^ 
Kv»λωπu 
A.C.374 λβ>. Ό ii Θεόδωρος δ χατειλεγμένος τοΙς νοταρίοις i^ 
Valcnt.et'''*5 ^i-f^^o παρά του βασίλέως• τό,τβ γαρ €i γ^γονένα^ 
\ΛΐΙ,ΐϊπροσην αντψ^ χαι το εδ nitpyifihai προς άρετην απασοκν, 
174 γο^χε σώμα σννηνθει ταΓς αρετάες, χαι το έπαφρόδιτον δν ταΤςι 5 
συνονσίαις κόσμος έδόχει των αρετών εμμελής τ^ και ηαν 
αρμόνιος. άλλ' ίλαθεν, ζ φησιν ^Ομηρος, νπο των ίδιων 
διαφΟ-αρεις χαλώΚ το γαρ άνθ-ρώπινον, xcU όσοι ταρί στρα^ 
τείας ini τα κέρδη kcU τάς κοινάς τν/α^ δπτοημένοι και κβ^ 
χηνστες, την ημερότητα καταμαθόντες αντου και το προς^ο 
τάς ομιλίας εΰχρατίς καΐ τιρόχειρον, ταχύ μάλα την αμα^ 
χον καί φοβεράν και τοΓς νουν βχουσι κολακείαν ηοιονντες 
KcU προβαλόμενοι καθάπερ ίλέπολίν τίνα και μηχανην αφν 

ι3. τότε γαρ εΰ γέγονεν ά cd. ai. εδχρατον conL Β• 

3ow Masniaiiimum ett et yalde dWiniim reie ignoecere: non e«t 
«otein cxtra humanam nataraiDy eUam iasoniibus non parcere. Nam 
poenae insignee imperii iuendi gratia infligi solent, ut timore con* 
Uneaiitvr fubieeti: at enim omiMio poenae ab eximia Tirtate Tenit: 
ceu si regia dignitaa magnitudine fasUgioque tuo sibi eafficiat, quin 
opoa •υρρϋΰίβ fit. yerumUmen de his pro sua qnitqae seiiUiiti& 
iudicet. 

3i. Quam e ύΜλ ezceitietet Alezander, Poeidoniu• aiebat Bfa- 
cedonicuin exercitam similem esee Cyclopit lumine casfL 

33. Theodoni• , cpii erat ioter noUrio• adtcriptas , iare in pre- 
iio apnd Gaesarem habebatur : nam et nobili loco natus , et natara 
ad quamlibet Tirtutem aptus erat, et «orporis decas, ,et in consue- 
tadine familiari venustas concinnam quoddam et uaquequaque de- 
cens virtutum orBamentam erant. Sed eniin nesdebai, ut ait Ho» 
iD«ru8, se bonis suit perditum iri. Yulgus enim ei quoiquot ia 
excrcitu quaeaioi publicbque bonit pi-oni inhiabanty cogoiU huius 
mollitia l^ in convictu facilitate ac dociliute, protinu• adhibere 
cocperuni iavictam illam ct sapientibue eliani formidabilem adscn^ 
iauonem; quam illi ccu tormeutum quoddam et macbiaam insupe- 



εΧ EUNAPII HISTORIA. 75 

βον, δξίωααν τύρ αοφαλατκ χα/ σωτηρίοΦΡ ΧΌγίσμύ^ τ6ρ 
nmincop, xai xmtiawraip έΐς τον μ/χηοϋη xai σφαλβρορ της 

Χγ\ Ότ» φύΛχρηματίαψ φασί ηηγήρ ηνα ηάσης «αχ/αςΚ.^ 
3i9)7«veiv , oiSi rjj χακΛι τίύτιμόν τ9 χα/ χρήσιμοι • ϋξ 
ksAnjg γαρ της άρχης χα/ ωίό της των χρημάτων πβρ^τ^ 
ήζ Ιηι/^μίας τ6 της ψνχης αΧοχΦν άρϋμενον εριν τ* avi^ 
fwfev άνθρίόποίς χα/ μ»χην• βρίς ii αΰξη^Έίσα ηοΧέ» 
μονς αν^βλάστησ^ χα/ φόνους• φόνων ii δ φνόμ^νος χαρ^ 
miq φ^υρά τον γένους xai ολ£9ρος • α ίή xai hti ΟύάΧκν-' 
τφς ίίννΈηράττετο* 

tf• Κατά μίν odv τα ηρωτα της συγγραφής, οδίΐνός 

Mitfy ααφίς ίχ^ιν λ^οκτος o99V τ€ οντ$ς οι Ούννοι, οτη^ τ€ xc^ 

Ι fnvoi την Ενρωπην πασαν ίηϋραμον χα/ το ]&ίυ&Ίχ6ν ίρρι^ 

iStfnar γίνος, ix των ηαΧαιων σνντΜντι χατά νους βΐχότας 

Ιογισμους $ιρψαι * τα δί ix των απαγγελλομένων δοξάζον^ 

U ηρος το άχριβίς, άς αν μη τον ηιβανου την γραφην α- 

ι^ρίηααιμΒν, μηϋ ηαραφέροι προς την άλή&€ΐαν 6 λόγος. 

^μ^ α ον TUVThfv πάσχοντες rof^ ix παίδων οΐχίαν μιχράν 

ΗΜ^ ψαΰλην οϊχησ(χσιν , είτα δια τύχης ενροιαν μεγάλων χα/ 

^ΛρβίρΑν έπιλαβομένοις οίχοδομημάτων , Βμως δια συνη9ειαν 

η• δνίφυσεν Β., άνεφύαηαεν ed. ίο. δϊ ed« 19. τα «dd. Ν. 
21. ΙΙμωςΙ χαΐ δμως yel δμως δ^ Β. 

nl»\em admoTentee, iuTenem e lanie etlobribaeqae coneiliie deie- 
c^mt ad fariosam pemicioMmqiie regiuindi sitim perpulenmt 

33. AinBt aYaritiam malitiae omnie esfe fontem; immo nee 
ipsl maUUae iucundam esse τβΐ utilem. Etenim ez hac scaturigine 
«tqne ei aiinia peciiA|ae cupidiUte , nbi eemel pars animi dcterior 
kac labe imbuta faerit, discordia inter homines gignitor et con• 
^tio. Djicordia aagescens bellam caedesque parit : caedium aa- 
^ frnctas ett hnmani generlt raetitas et ez!tiuiii« Quae omnia 
«w> Yalente evtneruiSt 

34* In priore historiae ediUone, qtioniain nemo adhuc cerU 
■>nitione prodidit, qaa oiigtne qriibiisye ex locUHtmni anUer• 
'^ Eoropaiii peryaterinty Scytbicumque genue obiqae propagarinty 
^* quideoi memoriae Teteres coUigentes , rem probabili ratiocina- 
"^^ tractavima• : tam quidqaid relatum erA, diligenti iudido 
^ionTimos, ne qoid minas probabile proferremas , et ne sermo 
**>Jter Teritate procal aberraret ' Neque nunc tamen , morc eorom, 
^ ia exigua TiliqQe casa a pqerie eDatriti, dein favorabSli for- • 
^°^c cnrsu magnafl atqoe •plendida• doraos nacU, nibileminas 
f^etttdine Yicti antiquos adhuc amant lares atoue amplectunlar; 
^^ noi , inquaoi » praediatis ntcTimqae narrata nicntiit indalg«ft- 



86 • EXCERnA 

f^ 0.^%ί€ΐξαν άληΟ-ινην λεγουσαν*,, οίνος xai aXr^dsia τον /fioihl^ 
ΙιμΙ.5 j* j^^ ^^i j^y ^^^y είχότως Αναΐον χαλονσιν ^ ως od 

μόνον σιαλυοντα τας λνπας, άλλα xai το στεγανον των απορ^* 
ρήτων διαχέοντα χαι διαχαλνπτοντα • xai τότε ρηίξαντος 
avjotg πα^ά ηότον την βουλην, διαλύεται το σνμπόάιονί 
άτάχτως. 
Λ•€. 395 y^• "Ογ* ®* παίδες Θεοδοσίου ετιι της βασιλείας αύτου 
Ind. 8 έστησαν . ει δε το άλη&δστερον , όπερ εστί σχοπός Ιστορίας , 
Arcad.^i προστιΒ-εναι δει τοις γεγενημένοις , τ6 μίν όνομα ην τω¥ 
ί^. %^Λ βασιλέων , το δί έργον των μίν χατα την εώαν *Ρόνφ/νον,ιο 
τα δι εσπερία Στελίχωνος εις άπασαν είξουσίαν* -οντοι γονν 
οι μίν βασιλεΖς έπετάττοντο παρά των ίπιτροπενοντων τάς 
αρχάς , οι δε επιτροπεύοντες αεί προς αλλήλους έπολίμονν 
ωσπερ βασιλεύοντες, φανερώς μεν ονχ ενάντιας χείρας χαΐ 
Οπλα άράμενοι, χρύφα δε απάτης χαΐ δόλου μηδέν νπολεί^ι5 
ποντες* διά γαρ μαλαχίαν χαί αοβίνειοζν ψυχής το διέρ-- 
ηον χα/ νπουλον των μηχανημάτων αύτοΤς ως άνδρεΡον ••« 
♦ ♦ ♦ 

Α• C. 3^6 yy\ ^ ^ ^ gciffg χα^άπερ ^ ουρανού προς την γήν δι$^ 
Arpad.2 ^^^^^•'ί χα/ χατά τούτον ίς ανθ-ρωηινα* ό μίν odv Βάργ^ςιο 
Cq4• Ι^τήν αρχήν πιστευτείς παρά τον ευνούχου έξτίει. μάλα φα£- 
δρος χαί γιγη9ως επί τήν αρχήν , ώς αν αρχάς ντίΟθγΐΌ^ 

17• Deiiderantiur paginae duae. aa. ι9πθ0^»ιαόμ€νος ed. 

taotias conviyium fuitset exhibitum, Teraz patuit proTerbium illad, 
Bacchi vinum et veritas. Quare et hoc numen congruenter Ltberum 
appellant, quia non solum moeroribut liberat, yerum etiam mentis 
arcana dissoivit et aperjt. Quare et illorum quum iuter pocula οοη** 
ηΙ\Λ rev0(aasety convivium turbulenter dissolutmn est. 

5a• Liberi Tbeodosii imperium patrium obtinebant. Verumta- 
men ti ▼eritae, quod est praecipQum bistoriae propositum, dicenda 
eet; ilLi ouideiQ nomine ^enue regee ^rant , reapse autem in oriente 
Bufinus, in occidente Stelicho^ sujnmam rerum potestatem habebaot. 
Sic ergo imperatores quidem a curatoribus suie regebanlurf^ ips^ 
▼ero curalores perpetuum inter te, regum instar, belium gereban^; 
Βοή ita eqnidein, ut publice manus et arma inyiceoi inferrent, clam 
tamen imlli fraudi doloque parcebant Proptcr sucim enim corraptHm 
ignavum^ue animam quidqutd er(^t subdoU fallacitqae artifid^a prQ 

Virili facuiQr^ habebant . . . 

• * • 

53. ... tamquam coelo in terram adeoquc inter homjnei de- 
mittuni. Bargut itaqae ab eunucbo promotus, magno gettiena gau• 
dio dig^iutem occupaTit; quippe qui et alia tibi rursas n^unera ani- 
mo tuo detpQndebat; coepitque aon tiae multo corrapUrum ta^i 



ΕΧ EDNAPn HISTORIA. 77 

Χτί» lOrt ro inl Movaciwiov Ιτίίγ^αμμα to ηα^ά θβο- 
Μ^ον TOtoSrnv ioxiP * 

ip^ /M^y Αίας XBhai άρηϊος^ h9m 9 ^ΑχιΙΧεύς^ 
h&a ai ηάτροχΧος ^swfiv μήστωρ ατάλαννος• 
5 Sp&a 9 ini τρισσοίέι naysacekwg ηρω$σσι 

ψοχην nai βιότοίΟ τ^λος Μουσώνιος ηρης. 
X^, Ori οϊ Ύωμαίον χατίχόπησαρ παρά Ισανρων, xai 
τϋντίο ωσπΒρ δράμοτι μ^^άλφ xcU τραχ$ΐ το χατα Μκηπηί•' 
9coy ineiaoSiOv ούχ ίλαττορ δ !ξ»ίμω¥ ^ψεγκΒψ . irraSdu 
I03C0V της (τνγ/ραφης αφβίρκιτα» το τίραχθ-ίν , ort τους χρο-» 
ψοις ηαρέηινβ nod σνγχατέστρ^ρ€ν hii %u πρϋίίρημίνα, ύατβ 
tU^ χαιρσίς μη ηοΧν παραλλάηην ίς το τ^λος την γραφηρ. 
, μ'• *Ότ$ 6 βασιλ$Ός Ούάλης χατά Toy χίορον ηνίκα oiA.C378 

f ^v9tu τητ MaxsSw/av ίτιέ^Βχον^ ΐΜρέΜών ίΐς την ^^^y^\\ 5 
ι5τας ηβηναχό^ερ /ρράμης σννήγείρ$ν ως μέγα τι »at πα- R. 372 
ράδοξιοψ ίργασόμενος. Saop ii παιίεία αρογψάσεως L• 
σχνει προς τους ηολίμονς nmt η iia της Ιχηορίας άχριβης 
θεωρία προς αμαχον τιρα xed γραμμηιηρ &φααιν τέλευτωοι 
χαι σνρηναγχασμίνην, χα/ τότβ ο χρόνος άηϋειξεν. ηοΧλΑ 
^ογάρ επί πολλοίς μαρτνρουντων Ι χαι της πείρας πόρρω&ερ 
βρύσης, ίτι οντε τεολΧοίς οντε ολΐ)^οις μάχεσΟαι προσηχεν . 
άΐίΡ/Ηοχόσίν εαυτών xai προς xivSvvov ετοίμως εχονσέν, 

8. ToiTro ed. 16. Ita corr.N., ίργαζόμίνος et moiL παιδείας ed» 

38. InMasohinm epigramina Theodori hoc ett: 

Ubi iacet Aiax Mavorthif , abi Achilie•, 
Ubi Patroclos diif consilio par; 
Ibi tribus hcroibiie aniino Tita^que fine 
Pertimil]• Mnsoniue bero• iacet 

39. Romani ab Isauris occidione caesi fuenint• Atque baic 
tain<|iiam «iramati magno et atroci Muaonii epitodiam noii miooris 
BoneBU fata adian^crant. In boc autem biatoriae loco id positum 
ett, qnia tempus eioe uscnie ad praedictae res protenditur fitqoe iie 
cojietaneam. Qnare et eiue detcripUo prope ufque ad finem pari 
teiDpore pergit 

40. Valent Caesar, quo tempore Scytbae Macedoniam incurtar 

baot, prolectos ad regiatn nrbem militares imdique copias conirabe- 

M, magnnm quid molieni et isopinam•. I*m quantum valeat ad 

I belli osum litteraram cogoitio , quantuinqae bistoiiee aeearaU noti- 

tia proait iit, cnii ccriom aliquem et definitiiin neceMariumqttc exi- 

toni soriiri τοίαιιΐ, illo quoque i«mpore patefactum est Nam et 

ntilti mnltifariain testantur, atque ipaa ezperientia vocob veluti 

procul initUiie docet, neqne magno, neque parve miUUiiii numero 

adfemif deapemttef atque ad periculnm qoodyis paratoi eafe pu* 



78 



EXCERPTA 



k,C.^'jSdXX' Sri reeaura ,στρ^κτόπβία xceraXveiv σνμφέρπ χρύΡ€ρ 

^^^'^τριβοττα τον ηόλεμον χαι πβφίχόπτ9¥τα τάς άφορμάς τά^ 

inmjisionff 8πως ύφ* iavuSp τιολ^μοΑτο Si epSuav πολλοί 

Coά.Λ^τvγχάvovτeς, xcU μη προς τυχψ anoxivSwevwaiv , αλλ* h^ 
άπόρψ και το xiySm^svsiP ίχωσιν , έπι τοις ίναι^τώις ονσης^ 
της ίπιχείρήσ^ως• 

'£1ς α ην τοίούτίον άρηων ή χτησις * * σπαηώτΒροτ 
4i ovtiv αρετής iv βίοις διεφΒΌρμένοις xai άγωγαίς έηί 
χεϊ^ τΐροχατΛίλημμίναίς. 

μα'. ^Οτι Σεβαστιανός την ηγεμονίαν παρά τοΰ βασι^χτί 
λίως Ούάλεντός είληφώς παρά πάντων νπόνοιαν δισχιλί- 
ονς γΐτησεν οπλίτας. την ii iiovaiav της αίρέσεως αυτός 
ίηιτραπεις, τοΰ βασιλέως χαι χάριν προσομολογησαντος , οτΐ' 
Κ^^^χίΛ^ννενσει ηερί ίισχιλί^^ς^ είτα ίρομενου την aiu'av, δι ^ν 
ίλίγονς αΐτοίη, τα λογικά ό Σεβαστιανός εφη τον π6λεβΐονχ5 
Φνρήσειν* το^ς γαρ εν πράττουαι πολλούς πξ^οσΆτισεϋ^ϋΛ• 
πλη&ος Si μεταχαλεΓν ίξ άναγωγίας ίύσχολον• ολ/γων ϋ 
αρχομένων ίς το χαλον μεταπλασ^ίντων , χαι της άγωγης 
ίπιτνγχανανσης f τό γε χατά ^x^y προσιόηας ρ^ον ini το 
χρείττον ίντα$ήσεσ9αί. ' ^ ao 

A.G.379 1^• ^^ ^^ βασιλεύς θΰο^σοτιος παραλαβών τοσαύτην 
άρχην χαΐ βασιΧείαν αννεμαρτνρησε τοις παλαισίς ηλίχσν 

19• Υ<^ή ^^τε Β. ^n^ioy cd. 

Saandum ; Yenim eioimodi exei^itns trthendo bello «tse diteolven- 
08, tubtractis interim commeatibat> Qt mtestinft necetsiUte Tincan- 
tur, dum alinioniae peniiriam namei^e praegramt: neqne iis conce- 
dendum, ot fortanam experiautur, yerum effieiendniii, ut ne pugnae 
tentandae facultatem liberam habeaat, cuint arbitrium penes adver- 
larios tit. 

Quum ehiemodi yirtQiam ,adeptlo * — Nikil rarius Tirtate 
ett in vitioto Titoe genere atqae in moribat ad deteriorem semitAia 
pronl•. 

41• SebasUantrt imperium copiamm ab Imperatore Yalente con• 
lecutus, praeter omnium ezspectationem duo millia tanlummodo mi- 
Utam postalavit Qunmqae ei delectus arbitrium permiaetim fuisset, 
eidemque gratum aninHiiii Imperator teetaretur, quod daobue tan'• 
tQm eUpatns milUbu* proelium experiri auderet , insaperque caueam 
rogaret tam panCo• poscendi. »»Qiiae desiuity inquit Sebaetianos, bel* 
Inm inTeniet; nam felicibuf niulti adiungentor : Donc yero malti- 
tndinem corrnptam a perditit moribu• revocare perarduum eaU Con- 
tra ΛΪ pivici ad -?tTtuteiii incipiaDt retrabi, tunc disciplina adbibiU, 
lUietiam, qui paulatim accedent, fadUae Titam emenaabunt." 

4α. Tiieoaoaiiie AngQiUu tam laU diUone ieiperioque poUiae 



ΕΧ £UNAPII HKTORIA. 79 

mwi xoMor Ιξονσια, xai ort ηρ6ς τα πάρτα mefa¥ii¥ τι Wa. C. 379 
ψΑψιμον ττΧήν ίντνχιας ardmpnog. ου γαρ ίφ^ασ€ Λαρ«λ^'°^•7 - 
^wp ini την άρχην^ χαί χ'α&άηΒρ μ$ιράχίθν μ^λλύπίοντορι^βοάί. 
χβτρός inl χρόνφ πολλά χρήματα σ$σο^€ίη(ίτος δια οωφρΟ' 

imrrpf xai φ$ιίώ, ά&ρόως χνριενσαν τ§ν ηραγμάκαν (ίφο^ 
ίρόψ Τίνα xai παντοίάν ολε&ρορ χατά τύν $ύρ€^ίντ€9Ρ μαΙνΒ^ 
ται , ούτω χαι τ6τ6 ^ν όρώντα έπισχοπεί^ άϋπ$ρ ix π«(ΐι<ο- 
πης, τύν γε ^μφρονα j μηϋνα τ(»οπο^ άμελούμενον χαχΑχς 
xai ακολασίας Ις την χοινήν των ηραγματων διαφ&οράν• 

Μ Άπορ/α γαρ π^ος εισφοράς άχίνδννον. . ^«^;! 

μγ. ^Οτι οί ΝιχοπολΖται^ των άλλων θραχών jeoTiyAa- ^• ^• 38ο 
oor, οΓ τω φόβφ της βασιλείας τα δεινά ίπασχον^ το it^Theocl.I.a 
βοηθ-ήσον άεΐ δι' ελπίδος λεπτής είχάζοντες, το δί των χιν^ 
δννων ίνεστηχός πειρφ χαΐ όψει διά μαλαχίαν ύττομίνοντες* 

χζοίντΒ γονν αντοι φρουράν τίνα στρατιωτιχήν πεμφ9'ήσεσ^αι 
πρασΜχησαν, ονδί iv ετέροις ξ9εντο την σωτηρίαν , άλλα 
των μη δνναμένων εαυτοί^ άμννειν ηεριφρσνησαντες ίς ίλεν^ 
9ερίαν έπιχινδννον άηέστησαν. 

μδ'• Ότι έπι Θεοδοσίου οί βάρβαροι την θράχην Ι<^- 

SKMray χατά μιχρόν• 

με\ Τοιουτσν δ4 τ* Ιστορψαι γενίσί^ χατά την 2f^Cod.ia7 
ρωνος βασιλείαν, άλλα περί μίαν πάλιν• φασί γάρ τρα- 

3. μιΧλάπΙοντον Β., μϊν πΐοΰτον ed. ^ 11, ο/ corr. Ν., 

δk ed. 

▼eteris effati ▼eritatem demonstraTit , malam scilicet ingens etee po- 
testatem, atque hominem quamvis ad oetera firmain atque obdiira- 
tam feUcHati tamen non posee resistere. Nam veluti adolefcentti- 
hts lociileiitaiii patris hereditatem diuturna frugaliute partimonia- 
qae partam repente adeptut , Tehementi qaodam furioeoque impeta 
ad prodigendam rem ipYentam rapitur; sio tam licebat cordato ho- 
miBi taflKpiam e specula obserTare Theodotium ad commane reipu* 
blicae exitiam omni improbitate intemperaiitiaqiie luentem• 

£geetaf adrersa• imperatum iribntam tnta eet. 

43. NicopoliUni Tbracas ceteroe irridebant» qni ob regiae po- 
leitatis metam male ee mulcari perpetei faerant, dan suppetiaram 
eiigiiam spein^byent, ingruentia Tero infortaaia propter saam igna* 
▼iam tpecUnt reqae ipsa experluntor. IgHnr nec ipai praesidium 
aUqaod militare mittendam sibi exfpecUbant, neqiie in aliis fidu- 
cian lalutis coUocabani , atqae iU hie negleeUe , quae eibi tutelae 
esie poterant , in perSeoiosiMimam libertatem incidoDant 

L•. Sob Theodosio batlNiri paaUitim Thraciam TasUbaiiL 

45. Simlle qaiddam coBtigiMe fertar Nerone imperante, $od 
IttBea iQ arbe ima. Aiunt «nim tragoedom qaeflMkB Neronis ae- 



go EXCERPTA 

τα οίίαζ; nov ίέ σ$ 2τ€λ//ων tJis; σν oi tcp ενρονχο^^ 
tJdcg avf* ώστε ίργον ^v ^iaXvsiv τάς συμηλσχάς. «-cSy 
R.a86<fe έμπορων ovie εϊς λόγορ πλείονα ψενδομίνων^ η οσα χ€ρ^ 
"ϋαίνειν βονλσνται, αλλ* οσα τω σοφωτάτιρ μαρτυρεί χ»τά 
Coa. iiS η/νδαρον χρύνψ || την άχριβεστέραν χατάληψιν. S 

Λ. C. Βοο ^ζ*• ^^^ ^^* ^^ί ^Αοιανάς συμφοράς στρέψω την σνγ-^ 
Ιηά,ι^ίγραφήν• τοιούτο γαρ i μαχρος αιών ούδί'εν ηνεγχεν, ονδί 
τίς περί τοί' βί'ον τον άν&ρώπίνον ίνεσχμώ^η τοιαύτη φορά 
xai ια'νησις. αλλ' όμως ούτως είχε, xai το αληθές ασιώηψ- 
^ tav, ώς άδιχο^η γε αν τις ει ^ια ro απ&ανον τάλη&η μήα> 

γράφοιτο • χαι τοΰτό γε ονδεν διαφερον εδοχει^μηι τον nt^ 
Έζν τι των δριμέων χαι πιχρων ίπι σωτήρια^ αλλ' ωσηερ 
ixsiva χαταχερασ9'έννα τοις σώμασιν άηδώς τέλος έχει τη^ 
ύγ/ειαρ χαι σωτηρίαν, ούτω χαι τα τερατεν^έντα προς τό 
παράλογον, ον της γραφής έστι το αηδές αμάρτημα^ αλλά 1 5 
γλυχυ τι χαΐ πότιμον δια την άλή^ιαν «οΓς ακριβώς εξετά-^ 
ζ$ιν βονλομένοις γίνεται^, 

νη. Kat ούτος μεν έσωζετο χαλως ηονηρσς ωρ• 
όμως δΐ (τον σπλήνα γαρ ένοσει,) διετέ&η χαίχος ίπο της 
συνεχούς ιππασίας, χατεπράϋνέ τε χαι το λι9ώδες ύπεμά-^ο 

Q. ώστε] φ γε cd. 5. Verbtt τ. α. χ.» a qaibni aliud folium 
incipity cum iis quae praecedunt omnino non cohaerere viden- 
tur N. 7, ouok ky ζν^γχίν^.^ οΰδϊν iyijveyx€v cd. i5. έστ^ 
ToN., /ariy d €d. 

exjistebat, sumto plerumque initio ^b argatis igneisqne voculUy 
quae fere buiusmodi erant: j,Tu vero uudenain haec audisti? ubinam 
te. Stelicbo Tidil? num ta eunucbum ηοβϋ?" neque facile erat, rixas 
componere. lam et mercatorum nemo quicqaam praeter nendacia 
practerque lacnim suum loquebatur , et auidqoid eapientissimo rerum • 
omnium tempori, prout Plndari seDtentia est, accaratiorem exbibel 
explorationem. 

57. Knnc ad Aaiaticas calaniitates stiluin transferam. Par eDim 
uibilaevum immensum tulit, neque nmquam in bominiioi vita tan- 
tos motus tantusque rerum transitua fuit. Atqui baec ita eveDerant 
neque silcdtio terifatem premere licet : nam ille iniaste se gereret, 
qui (A fidei impetrandae diflieultatem tt» Teras bistoriae non com• 
xnendaret. Porro boc mihi haiid dlfferre videtar ab eo, qui acre ali- 
quid atqiie amarQin salatis gratia ebibit. Nam sicuti faaec msnaTitet 
corporibus commixU ealutKiiii pariunt; sic etiam qiiae inirabiUter 
et praeter omniam opinionem accidunt, baud qiiidem hisloriae mol«- 
stuni peccatum reputanda.sant, sed dulce quid potiut atqne exopta- 
bile propter Teritatem apud eos, qui res altins scraUri τοίαηΐ. 

58. Atque ita praeclare crasit incolninia , qui.malna yir erat: 
elmnlque Yalettkdini aua^ bene fecit conunenti eqiiilatione ^ (nam 
vpltnt laberabat,) c«leuloff^ae moUtTit a^ mitigayit ftt ii quidcoi nbK 



£Χ EUNAPU HISTORIA. 8 1 

ι^ς• ΙντανΑ» ο τ^αγίρίος ίφύς havrov ixi την [mniyfjp ntd 
ύ Μο^ος, ^- καίτοι γ€ τα nUSjva ΐΛρίγιρητο της τραγγόίας 
t^ ayd^wnovg αίξυνίτους^ όγκος χβ xai βαρ/ντης λίξβφψ, 
ni το Tte^ ταντα είδος, xai η του μέτ((θν ^άρις, τ6,τ$^ a^ 

5i»y ήθ^Ρ εναογίς ο'ξντατον %s xai ίπιφοροίτατον εΙς, άχο^ς 
ιύπξΐην, χαι Μρος τούτοις το yivmttxsadai την νηο^εσιν, — dXV 
ζμφς τούτων απάντων γβγνμνωμένος ές τοαονδε Tjj τε εΰφω^ 
Wf xai τψ μέλει μόνψ χαχεχράτησεν , ώστε c4 μίν ανεχύ» 
^¥tv ηροσκννονντες ώς d^ov, χα/ τα ϋξα/ρετα των ηαρα 

ιοιψατν avroH άωρα ίχόμιζον, χαι τον τκλοντοι^ ο τραγψΐος 
^αρνν^το• μετά ϋ την εβδομην της ίηιδεί^ς ημίραν 
νόσημα κατέσκηψεν εις την πόΧιν , και πάντες ού τάς λίξεις 
οαψΒς^ αλλά το μέ^, ώς ίκαστος είχε δυνάμεως και 9v-Cod.ia8 
<ηΦ9ς, ύιβοώντες, mm διάρροιας άκρατους α μα έπιηεσούσης^ 

tSeir τους οτ^νωποξς ηαρε9ύντες &(ειντο , κακώς ύπο της ^Av^ 
ίρομέδας ίτατριβόμενοι • και ίχηρώΟ'η *τε ανδρών καί γυ^ 
vmstmv η τιοΧις, ώστε ίκ των προσοίκων ίποιχισ^ηναι. αλλ' 
εκ iauivw μίν εύφωνίαν τε ην αιτιάσασ^αι καί άίρος 
νπερβάλλονσαν' &ερμότητα, η το μίλος διά της άκοης ini 

3ore κύρια των ψυχικών οργάνων συνίτηξε-^αι διέκαυαεν 

hd Α των καβ' ημάς ανθρώπων αί μίν αΐτίαι του πά&ους 

εν&εωρητοι, (π£ρι τα έντερα γαρ ήσαν anturai και ύπο γα-' 

ι3. μέλος Β•, γίνος ed. 

tUtoeiet Tanc «e in tcenam et ad τβΐιβηιβηίβηι acUonem tragoe- 
dat proripienf , eUi pleraque tragoediae decora peribant apitod ho- 
■iBe« iDdoctof , eUi incasaum erat tabUmiUf pondutque Terborum , 
«t fliMbi• liia idoneut , et metri gratia, et moris evidenUay quae ?e- 
bencnUMiAe ac promptiMime percellere audiUmi tolet; quamquam 
dcaiqae acc argnmeAti cognitio erat: nihilomiuut kctor his onmibui 
duUtmtui, Uatum Taluii tuaTitate tocU tolaque harmonia^ ul ape• 
ctatorei «d eum adcurrerent intUrque numinit adorarcnt» et sua 
qoaeqae preiiosa coaferreat, iU ut re bona tragoedui obruereiur. 
tWt teptijDiim autein ab acUone diem 'morbue urbem corripuit; 
qno •1ίιηι>1βιι1β, oinnee inclamabaiit non ipta qaidem disUncte tra- 
9>ediae,Terba, aed numerot canBinum pro sua qyiiaue facultate ac 
Mtara:*ei •ίιηιι1 diarrhoea vehemeDU labeiactaU^ lacebaat in viis 
cxaiiimei, oMe admodiuii ab Androoieda adflicU. Atque adeo virit 
fanimique viduata urbi fuit, ut eam fimtimi frequenUrc debuerint. 
Age Tero illii barbarit caiuam morbi fuisie harmoiiiaiu repotare U- 
ttt, aec non adrii oalorem immodicuD, Tel ipiuiii cantum, qui ia 
•atmae iacaltatei infusas ditsolTit illat atque pcrussit In uottrae 
▼ero aeUtia hominibue caiua« paMionit fadle agnotcat : etenim cun- 
cUe ia Ttntre fuenmt atque in iis, quae sub TenUe sunt• Qaod 
•ntett aoimalU qaoqae e immero non iotipienUuiB in etun casuaa 

^ipput, Εαηαμΰίΐ $te. β 



gi EXCERPrA 

τί^ος γερ6μ$νος, ύς ορ ηδη την Ψωμαΐχηρ άρχην (Wi^piy- 
χώς χαΐ τοΤς ηοαιν ίπεμβαίνίαν «Λ^, μαΐαχώτε^ος ψαμ-^ 
φαφάα/α»αι • χοί προς τον 14ργ/βολον €ηρεσβ€ν€Τθ\ ώς τό 
στίΌνίαζόμενον αντοΓς έχει τέλος. 

Cod.ii6 ξ/'• ''Ο^* Γαννας χαί 'Αργιβολος . . . i μίν ηγονμερος,β 
δ α ίφεπόμενος . . . ον'ίέ αντος έτερον ίπίνβεί- σφαγείς 
α εχειτο, μηδέ τορ ^άψοντα έχων xai χατορνξοντα. 
R.a8• ί^' "Ο^* Πέρσης ^ν έν Ύώμτι έπαρχος ηρος yUvaaiav 
χαί γέλωτα την 'Ρωμαϊχην ηαραφέρων εντυχ/αν σανίδας 
δ^ ηολλάς μίχράς ηρος το ήμισυ σταδίου συγχομισάμενος ^to 
χαί εϊχόνα τινά των έργων νηογράψαι βουλόμενος, πάντα 
ίνετί^ι γελοία ταΓς γραφαΐς, xai άπορρψως τά γραφόμενα 
χατεχλεναζε δια της είχόνος • άνδρείαν μίν γαρ βασιλέως 
xdi ρώμην στρατιωτών η πύλεμον εμφανή χαί νομιμον otJ- 
δαμοΰ τά γραφόμενα ηαρεδήλου χαί συντινίττετο^ χειρός δέχ5 
τίνος ώς αν ix νεφών προτεινομένης , επίγραμμα ην ττ} χει-^ 
ρί• ,,^δον χειρ έλαύνουσα τους βαρβάρους." αϊσχρόν rovro χα- 
ταγράφειν, άλλ* αναγχαΖόν. χαί πάλιν ετέρωβ-ι• ,,βάρβαροε 
τον 3εον φεύγοντες." χαί τούτων %τερα παχύτερα χ . . . ί * 
Ιίιερα χωΒ-ωνιζομένων γραφέων φλήναφον, oS χαί πρότερον ήαο 
συγγραφή μέμνηται, της άχμαζούσης αρετής . . τό σώμα • . 
της ψυχής . • πλέον χατά σώμα διαλυόμενον ηδη , . άπο . . 

λ. C. Αοο δ* • "Οτι Φράβι^ος δ στρατηγός Ύωμαίων νιχήσας Γαΐ- 
a. αΰτζς ed. a3. Ed. modo Φρύνιχος habet, modo Φρύβι&ος, 

prospere egisse, iis cxitium eibl ipsi peperit. Languidior enim a 
prosperitale effectas^ ceu ti iam Romanum imperium pedibut pro- 
culcaret, mollior nunc ad contrectandiiin erat. Atque ad Argibolum. 
nttnuum misit, signifioang, commuDe coDeiliiiin iam scopo eate potitum. 

63. Gainas et Argibolns . . . illc qnidem dux, bic autem ad- 
secla . . . Neque ipse alterum eluxit; caceue enim iacaity nemme 
▼el sepulturae mandante vel obruonte. 

64• Persa quidam Romae praerectue urbi erat, qui Romanani 
protperiUtem ia ludibrium risumqiie trahebat Hic enim parvts in 
ctrco«poftitis tabellis, ut praesentiuin rcrum imaginem quaudam cf- 
fingeret, ridiculoruin omue geniis in pictura expressit, atque clam 
totum arguroentum irrisit. Nam ncqiie Imperatoris fortiludinem, 
neqne militum robiir , ncque bellum aliquod legitimum pictura dc- 
monstrabat. Sed manus quaedam nubibus protensa erat, cuni in- 
acriptione: Manus Dei harbaros fitgans. Turpe est haKc icrihe- 
te , ted neccssarium. Rursus in parle alia : Barhari Deum fugientesi 
atque his alia ineptiora . . . scriptoribus largiter potantibin nugas, 
qoanira ct anlea in bistoria ropinini. 

65^ FraTitU, Romanoram dux, Gainam in Chenoiieso Tictun^ 



ΕΧ εΐΙΝλΡΙΙ HIST0R1A. 63 

τψς • inet τα ys άλλα μετά βαθντητος χαι σκέπης Stc μά-^ 
lurra ατ^ανωτάτης των απορρήτων τά πάτρια 1$ρά /€yyi-R.27D 
Έβίς τΜ χαι άβόλως φυλάττοντΒς . οντω δί εχόντων τούτων 

νίμης ig τοσαντην ανοιαν Ιξβπτώχεααν^ ώστε σνμπεπεΓΌοά,^ι^ 
^9ui σαφώς xai άμάχως τους ^οχονιτας νουν ε/πν , οτι 
X^i&Tiavot τέ εϊσι χαι πάααις ταΐς τεΧεταΐς άνίχοντες* 

μζ• Ort επί Θεοδοσίου του βασιλέως ές τούτο ηδη Α. C 3;^ 
mfvinsaev άπαντα χαι περιηνέχθ-η χατά τινα βιαν απαραίτη-^^*^'^ 

tOToy xat ανάγχην άwπόστatov χαι ^εήλατον, ως χαι το των Theod. t 
itnn^ γένος, μη 8τί των ίππων, αλλά χαι των ελεφάντων 
γκνέά&αι τιμιώτερον• ο μίν συν Μαχεδών ΦΛιππος χα-- 
ταζ^νγνύναί μέλλων περί εσπέραν ηδη , είτα πυ^μενος ύς 
W ttrvoTOv, είπόντων των χωλνσντων , χιλον ούχ υπάρχειν 

tSixcvFoy τύΤς νποζυγιΌις, άνέζευίξε τουτ εΙπών, ως ούδίν βα-» 
ΦΐΧέως ατυχέστερσν ^ ος χαι προς τον των όνων χαιρόν ζψ 
αναγχάζεταΐφ ο δί χα^* ημάς χρσνος έχινδύνενσεν όλως έ^Ι 
%9ΐίς ονοις σαλενειν• 

μη\ Του βασιλέως Γραταχνοΰ τά μεν χα9^ εχαστον xai 

ιοοίίίς τις ^ν, ούτε δυνατόν ην περιεργάζεσθαι* τά γάρ εΡ 
πους βασιλείοις έπιχρύπτεται xai μάλα στεγανως• ουτε πο* 

3. πάτρίϋτΝ., παρά td, 4• ^ott ψυλ. int. δατίλονν Ν. δι 
ύυμπεπΗσ&αί. Ν. , συαπεσΗσ^ι ed. 7• άν^χοντ^ς Β. , dvi* 

χον cod., άνέβχον cd. 1 8. δνοις Ν., Woiff ed» 

^AeiraUf et tanicis bumum verrere suflKcit Improbosqtie esae et exi- 
«liBMrL Atque hoc barbari probe ftcientes in admiratione apud Bor- 
aiaBoa eMe, decipiendi caiiea factitabant. Geteroquin sacra patrial 
praeclare mcorrupteque firmissunoque silentio tecta apud se custo-; 
diebaaL Quae qnum ita se haberent , nibilomlnus nostri ia tan- 
tpm dementiae venerunt, «t cordati qooque homines manifeste ^t 
indubiUte in eandem tentftntiam cotispiraverint ; quod illi scilic^ 
Chriftiani eseent atque omnibue mysteriif imbuti. 

47. Tbeodoeio imperaDte adeo res omnet insuperabili vi tt aU 
Yiaa ii«ee«iiUte circumferebanlur , ut atinorum quoque geniie ele- 
pliaiituy nedam equii pretiosius estet HacedD quidem Philippus 
Mb Tefperam e caetrie motnms, quukn id 6eri ήοιι posse audieeet^ 
qoia pabnlam, ut monebant, iumenUt idoneum non aderat, rex ni- 
kUominiu perttiUt, airque nibil cssc rege infelicius, qai iumcnto- 
nuii qooque commodiutibus vitam suam conformare deberet. Noetri 
tero aeUte reniin sunima in asinis poiita eese vidfbatnt. 

4a^ CaeMir Grauanus cuiusniodi in siDgulis rebai cUet, icfW^ 
tAn aJUiM nemo poterat Etenira quae intra regia septa 6uiit , e* 
■r etudiotiMime neque in 'notitiam curipeortito Teiiiuiil^ RK» 



84 EXCERPTA 

7.νπραγμορονσ$ ανμμαΒ^ΐν* τιί γαρ άηαγγι\Χ6μενα noQ* 
ίχάατου^ ποΧΧάς xai πολυμόρφους τάς ίιαψοράς eyovta , μο^ 
νην την άλή&ειαν ωσηερ τινά &ηϋαυρον απόρρητον ου iis^ 
Κ ^So γυμνού xat απ€χάΧυπτ$Ρ• ώσπερ oiv χοί^ς γράφουσι τάς βί- 
χόνας xai το iodiv π/χράίαγμα χαραχτηρίζουίην hiiTeivcia 
την περί πρόσωπον ομοιότητα μικρά uva των ύποκεψένωρ 
συμβοΧων ^ ηαι η ρυτις ίπί του μετώπου ίιαχεχαραγμένη, 
η τις ΐον^ς παρανατέΧΧων παρά το γένεεον , ij τοιούτο xt 
μιχρόν xai παρημεΧημένον των χατά την οφι:ν, S ηαροψ^^ρ 
μίν ου χ υπογράφει τό εΐίος^ αχριβω9^ν Sh μαναν iMTfor«o 
της δμοιότητος γίνεται^ ούτως ^εστι xuti htt ToSie του /?β- 
ϋΐΧέως συΧΧαμβάνειν οϊός τις ^v^ νέος τε ων xai Ιν ίξουσί^ 
βασύΛχτΙ τραφείς ix ηαιίός, χαι μΐ] μεμαΛηχως εϊον τ• 
αρχειν χαι οίον το άρχόμενον• τοϋτο γαρ μάΧιστα tiufai^ 
νει τό της φύσεως μέγε9υς^ Ηταν την ηροτε^είάαν άγωγηρί5 
χαι συνήΟειαν η φύσις hit το χρε^τον Ιξώ^ xai βιάση^ 
ται. ΐξεστι ih μα&είν ix των ύηοχειμένων ηαραίειγμάτων ^ 
$1ς α όυνωμοΧόγουν απαιτ^ς xai αντέΧεγεψ oiii εις tkS» 
λέγειν συνειθ-ισμίνων χαί τον χοινον φΧήναφον ησχηκότων• 

^ f d^ Α*^'• "Ort επί θεοίοσ/ου του Μαξίμου στασιάσαντος^ο 
ΤΒ©©!!.!©*^"* β^ζβάρων χαχα Ψωμαίων έχστρατευσάντφν , φήμη «et- 

Cod.3aor^^€ τους βαρβάρους, ύς οΐ Ύωμα^όι στρατον Βτι πλεϋστορ 

Ι. ίπαγγίΙΧόμε^α ed. ai. χατέσχετο ed. 

mores autcm, φΐο• tingUlatim hominet terunt, ϋ συαπι rarie mal- 
tumqae inter te differant, simplicem Teritatem cen thesaunun qoen- 
dam arcanum neque nadant neque revelant. Sicati vero acddit, CQm 
*Ii<)ui* |coiias pingit propotitumque archetTpon exprimere fetudet, ut 
facici similitudinem panrae quaedam res obiectae con6ci)iiit, nempe 
▼el inaignii in fronte ruga , vel promiDens in barba pilat , Tel aliad 
eiu8modi,quodceteroquin in facienegligi solet; id inquam, ti prae- 
termittatur, imaao non fit iconica; sin accurate obecrretur, rcl id 
^olam faciei tiiniiitudiilem eflfectam dabit : sic etiam quodnam prin- 
clpU huius ingeniom fuerit, coni«cturif adsequi opus erit, qtii lane 
et iuvenisy et in regia dignitate a pueritia educatas fuit, neque 
regnandi artem neque obediendi noyerat Id enim rel maxime 
naturae pracsiantiam declarare eolet, si quis niinirtim e consneto 
communique more in melius quiddam vi sna progreditur. Rem 
porro e subiectis exemplis cognoscere licebit, quae cuncti fateban- 
tur, nemine contradicente; nemine, inquam, vel ex iii, qei poblt* 
ce nagandi morem prae se ferebant. 

49. Theodoiio imperante , quum Maximtit rebellarei, et prae- 
letea bafbari Romanos bello appeterent , fama inter barbaros ma- 
atbaty qaod reapie Romani Ingentet oopia• contraherent. <^uare 



£Χ EUVAPII HISTORIA. 8^ 

0»]jLfyo9<f% • xai σνλλογισάμβροί το Ssivop ol βάρβαροί lπtL•C.^$^ 
το σνντιΘΈς άνέ5ραμον σόφισμα, xai χατϋνσοίΡ int «^«ί»^ ' j 
Ι MBaudop$xaQ λίμνας. xai σνμφανές ys αηασν κατέστη, ως 
^ *PcD/fta/o>y βασιλεία, τρυφην μίν άρνονμένη ηόΐεμον ii 
^ύρον^Α^^η , ονδίν άφιησι της γης ανψοον χαι aiovXcnoy • 
βΛλά δεινόν γέ τι χρήμα ταΧς των άρ^ρώπωβ^ φύσεσιρ ο ^«-R. aSi 
6ς ίχχατ^μΜξίΡ, ωσπερ τοίς ίσταχοίς την ίηιχίνδννσν χοΧην 
xmi το% ρόδοις άχάν&ας, οντω ταΐς Ιξονσι'^ς συγχατασπει'•- 
ρας τ^ ήίονην xai ρ^^μ/αν, δι* ην , πάντα ίξον εΙς μίαν 
ιομεταστησαι πολιτείας χαί σνναρμοσαι jo άν^ρωπινσν , αι βα^ 
9ULtSSBU το ^νψον σχοπονσαι προς το ηδύ χαταφέρονται , 
το της δόξης aduvaxov οϋχ {^άζονσαι χαί ηαρεχλέγονσαι• 

9• ^Οτι 6L•σ9ηρ6v^ ως εοιχε^ xcu σφαλερωτερον ανΒ'ρ<οΆ,£.^ 
«9ς ηρός τιμήν η σνμφοράν• &εραηεύσαντες γαρ τον ^«-iif*^ ^ 
iSfttupor οί περί τον βασιλέα θεοδόσιον, τιμάς τΜ νπερφνεΐς 
hc τον βασιλέως χαι μεταγνωσεις $ηι τοΖς γεγενημένοις iv^ 
αη&νδονς τεοιησάμενοι , χαι περί των μελλόντων ουρανομήχεις 
β^ίδας νποτείναττες, τούτον παρέπεισαν άγαγεΐν τον tAov αύ^ 
τοΌ ΠρίχΧιον τοννομα• δν ^ το δεσμωτήριον συνίχλεισαν, 
ufi^ Y^ Τατιανον int Λνχίας απέπεμψαν τον ηαιδος χηρω-* 

ra • Σνμποσίον δί ηροτε^έντος αντο^ς παρά τον βα^ 
Οίλέως άδροτέρον xcU ηολντελεστέρον , την ηαροιμίαν άτίέ" 

ι8 ύποσείραντες ed. ax Hoc fVagmentom nberia• legitar 
in Ezc de legaU. c 7. 

perictilani reputantes barbari «d consaetum sibi etrategema confu- 
gcrant, \n paludibus nempe Macedonidt eemct abdiderunt Pror- 
aui aatcm cunctis iimotait, Romanum imperium, ti, deliciis repn- 
diatJSy beJIom meditetur, nullam terraniin partem indomitam ac li- 
beram relicturnin. Sed enim grave quoddam bumanae naturae deu• 
comniiscait infortuDium; nam Tclati cancrit periculosam bilem, 
rosU spinas , ita in potestatibus volnptatem desidiamqne ingcnera* 
fit Qoare qauia fiefi poseet, ut iinivereain bominam genus ad 
«ηιιηι corpus rei pablicae revocaretari imperia inUrim cadueae rei 
ftediofa Toluptatem consectantur , neque id exquinmt, quod im- 
Kortale esi, neque praeoptant 

5o. Yidetur bomo facilius bonore tubrerti ac decipi, qnam ca- 
Itfflitate. Ecce enim Tbeodosii imperatorii administri dum Tatiano 
aolicoa aine modo bonores et praeteritl temporit obliWonein ιροη* 
deot, atque iofinitas in fntaram spet ostendunt, penoafleruiit illi, 
ut filiam Proculum adduceret ; quo protinns in carceretn coaiectp , 
Tatiaaum in Lyciam filio orbatum relcgaverant 

5i. Qaumquc illtt aliqaando ab iinptratore largius ac amn- 



86 • EXCERPTA 

AC. SgaJct^ay άΧη9Ίνη> λίγουσαν „ οΐνος xai αλήθεια του jdtO¥4^ 
fru ι ^σον.^' Αό xat τον &€0ν βιχότως Αναΐον χαλονσιν . ώς ot> 
μόνον οιαλνοντα τας λνπας, άλλα χαι το στεγανον την α^θ(Γ- 
ρήτων διαχέοντα χαι διαχαλύπτοντα . χαΐ τότε ρήξαντος 
αντοΐς παρά ηότον την βουλην, διαλύεται το σνμπό&ιο^ί 
^τάχτως. 
^, C. 395 ν?^ *Όγ* ®* ηαΤδες Θεοδοσίου ini της βασιλείας aihoS 
ίηά. S ξογηααν . ει δί το άΧηθίστερον ^ όπερ εστί σχοπος ιστορίας, 
Arcad.*^! ^9θστι&ίναι δει τοις γεγενημίνοις ^ το μίν όνομα ην τωψ 
^. 9$2 βασιλέωιν f το δί έργον των μίν χατά την εωαν *Ρθυφ/νθΌ ,ιο 
τα δί εσπερία Στελιχωνος εις άπασαν Οξονσίαν* -ούτω γοΰν 
οι μίν βασιλείς έπετάττοντο παρά των ίπιτροπευόντων τάς 
αρχάς , οι δί επιτροπεύοντες αεί προς αλλήλους ίπολέμονν 
ώσπερ βασιλεύοντες , φανερώς μίν ούχ εναντίας χείρας xai 
όπλα αράμενοι , χρύφα δ^ άπατης χαι δόλου μηδίν νπολ§ί'~ι& 
πόντος* διά γάρ μαλαχίαν χαι άσ^ένειο^ν "ψυχής το διέρ^ 
^qv χαι νπονλον των μηχανημάτων αύτοΤς ως άνδρεΡαν «^* 
♦ ♦ ♦ 

Α* 0. 3^6 yy\ , , , Q(g(jg χαΟάπερ ίξ ουρανού πρδς την γήν Λβ- 
Ar^d.^^^X^^9 χα/ χατά τούτον ίς ανθρώπινα, ο μίν ούν Βάργ^ς^^ο 
Cq4. Ί^τήν αρχήν πιστευθείς παρά του ευνούχου δξήει μάλα φαΐτ^ 
δοος χα( γεγηθως έπί τήν αρχήν , ώς αν αρχάς νηοθψτά^ 

Ι7• De«i(leraatur paginae duae. aa. ιύποσ^ηαόμενος ed. 

luosias conviviuin fuiitet exhibitum, rerax patuit proYerbium illady 
Bftcchi Tinum et Teritas. Quare et hoc numen congruenter Liberuui 
^ppeliant, quia non ^olum moeroribut liberat, verum etiam menUs 
arcana difsolvit et i^perft. Quare et illorum quum iitter pocuU coa« 
sU^a rev^lafset, coi^vivium turbulenter ditaolutnm eit. 

5a• Liberi Tlieodosii imperium patrium obtinebaDt. Yerumta* 
men %\ verita«, quod est praecipuum historiae propositum, dicenda 
cst ; ilLi quideai nomioe teuus reges erant , reapse autem id oriento 
Rufipus, \n occidente Stelicho, summam rerum potestatem habebant^ 
Sic ergo imperatores qiiideoi a curatoribns suis regebantur;, ips^ 
▼ero curaloree perpetuum inter ββ, regum instar, beliuin gereban^; 
non ita equidem, ut publice manus et arma invicem infenrent, clam 
tamen nulli fraudi doloque parcebant Proptcr auqm eoim corruptum 
igDavumque animam quidquid er^^t subdoU fallacitque artificU, prQ 

vifili faciiiQr^ habebant ... 

« * * 

53. . . * tamqaam coelo in terram adeoquc inter hominei de- 
initBuin. Bargus itaque ^b eunucho promotot, magno gestlens gau• 
dio dignitatem occupavit; quippe qui et alia libi ruriaa ιηυηβη ani•* 
1^0 tuo deffpondebat ^ coepiU|ue non sine malto coirrttptoruai ioiiir- 



ΕΧ EUIIAPU HISTORIA. 87 

μ^ΡΌς iavr^ ηνας ηάλιν, xcu μ$νά ηολΧώ¥ xai όίβφθ-αρμέ^Α- C.i^ 
va»y στρίχνίωτών, προς το τιολΒμεΐ^ τοΙς {ν€ργίταίς• τψ 7^9 χ ^ 
n^tom της τόλμης και rtf μ$γ€&€ΐ τωρ έγχει^ρουμένων noArR.aSS 
Ιονς -ηδη π$ρίπ$φ€νγως κινόννονς , ίς το άχίνδυνον ηδη 
ίχρος οίτΜΜντας ηαί ktav $ντνχίς την roA/uay ϋξεβίάζετο. ονν• 
^τύτερος δί ωρ χατά ηόδας ^£i προς την έτίΐβονλήν , xuf 
6ητα yvyii σννψκει τψ Βαργψ• ταντην διά χα^€ΐμένων dvr 
^ρώπων ηάλαι τιράς τον άνδρα τον λ(γόμ$νον άλλοτρίίος 
ϊχονο€ΛΜ^ δίά τίνος ήρτυμένης xai σννεσχιασμίνης έιΐίβονλής, 
loixi τον άνδρα ώσπερ εχιδναν ρω&ράν χαι ύηο χρνονς χατ^- 
ψυγμέίβην ταΖς νηοχΒΐμέναις ίηαγγελίΜς ανίστησαν χαι ωρ^ 
9ωσ€τν• xai τέλος φυγών χαι συλληφ&είς την των αχαρίτ 
ρτωρ ντιέσχί δίχην^ xai 6 μίν eat;Toy μανιχώτατον χαι τον 
^νσνχον φρονιμώτατον ixBWO μαρτυρύν, ήλίχον ίατι το 
%5της αχαριστίας παρά d^et^ εγχλημα. 

yi*• Όγ* ο ευνούχος τούτον τοσούτον οντά χαι TjyX^r 
ηοντον έχβαλών τον βίου, «t/Vovjj^o^ άνδρα χαι βοΰλος νπα^ 
Toy χαι θαλαμηπόλος τον έπι τοΤς στρατοπέίοις γεγενη-^ 
μίνσν, μέγα» δη τι χαι νπ^ι^ άνδρας έφρονει\ χαι μη, τις 
»oy< το Ιίίβοννδαντίου πά^, χαχείνον τελέσαντος εις νπά-^ 
τ9Ός ••» 

νε0 Άπίθ-ανοΜ μ^ν γαρ το γραφόμενον* πλην ει τις 

8. τκριόντι, Ν., πραϊόνχ^ ed. 5. Snavra Ν. 6. Poit ων Ν. 
iae. ά ευνούχος, 9* ίο^ΐμ^^^^^ '^^ αυσχίαΟμίνήί ed. ι4• 

ifQOV, άαοάίίξας Ιχειτο Ν. 

lam miiiiero benefactoret snos oppugnare. Nam qui creecente in 
dics andMUi toa ac magnitttdioie iuorum Dtcinoruin compluribus pe^ 
nealie iam evaserat, tulum ββ ac per omnia feiicem prortvt ezitU^ 
jnabat: led tameq, ut{y»te callidut, veeUgia quaedam persequens «d 
instmencla• insiUiat properabaL Porro autem Bargo concubiua qtMie• 
Αλϊλ erat ; quam haic iampridem iratam» artificio^a ac lateDte friM• 
de , advenus Bargum Umq«ai)ii colabrum torpidam gelnque rigcutem 
pfBemiit propoaitit conciUverunt. Quare Bargns postremo fugam ηκ)*• 
Meii• et comprebeBf ui , iDgrali aniiiii eui poengs luiL £t hlc qui- 
dem iiisjuiUsimuiii ee, eunucbum vero prudentissimum , ostendit; 
dociiflieiitoq«e fuit, quam Oeo invUum sit ingraii animi crimeD. 

54* Eniiochiis poslquaia talem Untamque bomiaem vita spoli«i- 
▼erat, fpado ecilicet virum, eenrue coBsulem , eubicularius minieter 
Tereatum in casUris mtliteiii , magoof fpmtus et virilt le^u niaiore• 
faiiip«erat Neqne opui eet, ut quiiquam Abundantii calamitateni , 
qui et ipse consul faerat ... 

55. Incredibilis enim narraiio «st; ted tamen» it quiepiam al^ 
ϋΐ ia eoden 'ftrgumento veretiri potcft, i» nubt miru• erit, atque oh 



88 EXCERPTA 

R.a8|&f^oc αυτά γράφ$ιρ Ιχαρσς ίστι, 9ηνμάζω cmdp fy&fye, 
kai άνδζέβος άποφαινέσ9^9 /tcoi της άνέξίχαχ^ΰΐς χάρΐΡ• dXV 
είχος μίρ ro^; τα άχριβίατερα γράψίχντας ηατά χρόνους xai 
χατά αί^ρας ττροσηοιονμένονς άοφάΚως rt ΧέγΒΐν^ Ις r# 
χάριν ncu dni/9tiav &μα φέρειν την σνγγρ(»φην• τφ ί45 
ναντα γράφοντι ού τιρος ταύτα ίψβρεν ή υίος, dkV ώς S^t» 
μάλιστα άνατρέχοι xai οτηρίζωτο προς άΧη^ιάτ. 4π$ι χϋΛ 
κατά tovoSb τονς χρόνους ηχουον xai συν^τίυν&ανόμην^ ώς δ 
ίεΤνα χαΐ 6 S^a γράφουσιν ίστορίαν• οίς iyti ον ti νεμ^σητό^ 
XiyWj άλλα Μσταμαι γ$ σαφύς άνδρας αγέρωχους τί »α<\ο 
αχιρτωνας xai άλη&εΛίς το<πη;το^ άφ^ατηΐίοτας , οαον ίντός 
§7ναι άναγο>γά»ς• ΗοΙ ουχ ίχ$ίνοις μέμφομαι, της Si dv^ 
€ού.9ο9ρωπίνης χρισεως το λίαν άχρατίς χαι ολισ9ηρ6ί^ χαταμέμ* 
φομαι, Sti &ελγ6μ$νοι χαί χαταγοητΒυόμ$νΰέ τό χαθ'* hca^ 
CTOVf αν ίνόματος μ^ηι^τΟ^ τις ηερητον xai Tof^ πολλοίς tS 
γνωρίμου, χαί τι των περί την αύλην την βασιλιχην άχρι-^ 
βίστερΟν ύπορνίξαντες ίξερίγχωσιν εΙς τους ποίλούς, τόν τβ 
x(»oroM()v/}oi^ εχρυαιν ώς άλη&η λέγοντες kai πάντα εϋοτες, 
xaii πολύς πέρι αντον; ό αυνφέων όμιλος, μαρτυροϋντες 
^γίίως , OTi ταντα ουτως ϋχει, xai ττν άρετην της συγγρα^^^^ 
φης εΙς τόίε συμβιασάμενοι xat χατατείναντες, ώς α^ 
f τούτο ές α19έριον χαί οΰρανόμηχες, ίπερ α ντο/ tia βίου η- 
νά χλιδην * $δωσι> χαί απλότητα χαυνότερον ίπαινοΰντες , ές 
το πιατευόμενον χαί ίημΛίες αννάγουσι χαί χαταβιάζονιαι. 

g, οδ τ$ Maias , odot cod. aa. ic] ΙατΙν coni. Ν. 

raam patfentiam ibrti• Tidebitnr. Sed niiiiiniiii par fblt, eo•, qvi ae- 
curatias de tcmporibus et de homiiiibiiff egeruntt nt impuBe dioere 
poeeent, ad gratiam et odinm historiam taam pariter flexisse. VeniBi- 
taiDCn is, qni haec ecribit, diyersam plane yiam instlti^ nikilqve el 
aniiquiae fait, qaam at τεπίλίβιο aeciueretar et confinnaret• Saae 
et hac tempestate audio « nonaallie hietoiiam scribi: quot ego (nihil 
etomachosius dicatn) et proterros hoiiiin^ esee novi et laeciTientet, 
tantam^e a veritatetrcmotot, qoantuiii Inscitiae proximos. Neque 
ego illos accato; ted illam non fero hamaDi iudicif libidiaem ac 
proclivitatem , qua pennalai atqiie deoepti timitl ac nomen aUquod 
paalo jllastf ias ineonait niultisqiie faniigeratoin , tara aiqnid ex aoU 
regia acctiratiuB eraeriiit, id contlnao in Tulgas diflferant, et magno 
•trepitu %t iactant, quasi Tera narrent et omnia Dorint. Pluriiii« 
vero clrca hoe tnrba hominnni yereatar , qni faeile dictie testimoidtini 
dant; qaiqae historiae virttitem iii hoc verti eoque redigi pufcant, 
ut illud mirificum ac coeleste eese dicatur» quod ipsi pro Titae suac 
luoliHia ae fuUli siropliciutc laudant atque in puhUcain fidem vi 



ΕΧ EUNAPII mSTORIA. 89 

Λλ' 8μ^^ ύ *at anfduvw ntuQ €Ϊρψαι, ηοΐλά τ6 uvtwi 
^Β^ατίοΛέστΜρα ntai μν&ωίάη$ρα ηροίέ^^ιται^ xai άπαντα 
lyjr της ηλΜίχζς ηίρησ€<»ς αληθΑηβρα• μαρτυρεί ϋ αντ(^ 
• ^λίος τΌϋς §ίρημίροις. nai ρη&ήσεταί γ$ ϊσως ^ί(ρα τον- 
Sran^ τκολνπλανίστερα xai βα&ντ^ΟΗωηρα προς amexiav 
aiJJ ίξβγγίΙΧα. γΜ αυτά η σνγγραφή μετρίάτερον* xai Tav-iLseS 
νβ vTth^ των λεγομίνων χαι ατι γ$ φιίος βνος xai φΔη 
«JUf9«6M• αλί' 01?« ΰΐία οοτκ γίνομαι ταύτα γράφων πο- 
1« γάρ το φροντίζω» άλη&$ί'ας• άΐλ' ογε τοις γ$γραμμί^ 
ι•9θκ wtoluv^mv xai η$ι9Ϊμ€νος αχρ/β^ιάν τβ ηρθ(η(ννησ$ι 
καί dkijd-Btmv. 

ψς\ *t)r» Μύτά τους χρόνους Εύτροπίου του $ύνούχον 
wmv μίν π^ τψ ίσπίραν oJSh^ ακριβώς γράψΒΐν [ίξην] dg 
Ιξηχψ9*ν • τό,τβ γάρ διάστιιμα του πΧου χαί μηχος μαχράς 
iSiMo/st^ τάς αγγελίας xai ίΐΒψ^αρμένας ύπο χρόνου, χα^άη 
jK^ ίς χρονιον xai πα;ρ£)ύωυσάν ηηκ νοσον μ^ταβ^βΧημέ^ 
ψας• οι τ$ ηΧανώμενοι χαι στραίβυόμενοι d μέν τινΒΐς^ 
^mv των κΒρί τα χοινά χαι δυναμένων eUdvm, προς χάριν 
παί άπέχ^βίαν xai τα xad-* ρίονην ίχαστος χατά βουλησιν 
soajcicrraiUy• «ί γουν τις α^των συνήγαγε τρεξς η τεσσάρας 
ταναντάΛ λέγοντας ωση$ρ μάρτυρας, ποίύ το παγχράτιον 
ην την λόγων xai δ πόλεμος iv χ^αιν. Αρχάς λαβών άπο 
ρηματίων χαι * συγχεχαυ μένων, ταΰτα Si ην ,,σύ ποΘτν ταν- 
3. ak αΰτοΖς] rt αυτός Β. 4• γ^]μ^ν Β. ι5. i(ir int. Ν. 
ιη. πλανιύμΒ^οι Ν., ηλαττόμ, ed. 19- χατα] xai Β. ao. ini-' 
cuXUy coni. Β. 
pertrahust. Age vero eUamei iDcredibilia farte narrentar, aihilomi- 
na• alia praesto sunt portentosiora adbuc et fibulosiora, quae U- 
Έ»€Μ •ο1βή Bioia veriora Jiciintur. TestU aiitein dictorum toL £t 
aaideiD alia fortaete dicentur his adbuc faUiora ataue ab obiinen- 
att Bd» remotiora, Tenimtaiiien nottra hietoria , νΛ uecet, ea expo- 
net, id^e propter iUud efiatum: Amicat Deas. et amica yeiitae• 
T^mm igaoris quidoam mihi talla eventurum sit «cribeatL Grave 
enim iiegoUum est ctira T«ritatM. Sed Umen qui tcriptis meis men- 
tem fidenKiae adhibaerit, is dlli^enUaiB Teritateiaqiie •ectabitti^ 

56. Eutropii spadonit tcmporibai renim certe occidentie nibil 
im kUtoiiain relenri poterat mm et naritimi cursii• apatioia Iob- 
gbiqoiUt cero• nuatios et mora comiptos eiBciebat, ceu ai in diu- 
tnniuBi qaendam protractaraque morbam iacidiieent: e( qui pere• 
ciiiiabaAtiur aut cum exercitu proiiciscebaiitur , li ibrte negotia pa- 
blica reedre poterant, pro aua gratia vel odio et pro libito ac vo* 
laDUte Ib suii qaUque epistoUs renuntiabat Quamobrem si forte 
honuD tr^e rel qaatuor contraria adGrmantee testium iniUr congre* 
SaviMe•, praedara fiebat tcrmonum luoU, conflictaique protimia 



90 EXCERPTA 

τα olSag; ηοΰ Si om StBTJymv eJtc; συ oi tcp Θνρονχο^ 
$idsg αν,•'* ώστ$ ^ργον ^v dutXvet^f τάς ανμηίοκάς. Teuftr 
B.aee<fd ίμηορων ovii $ϊς λόγορ ηλαορα ψ$υδομένίΛν y η Saa ir^^- 
•iiaipetp βονλοτται, αλλ* Saa τω σοφωτάτ^ μα^τυρεΓ κατά 
Cod.ii5i2iVdapoy x^ip^ II την dHgifiiavdifav χατάληψιν» 5 

Α. C. 399 ^^* ^^^ ^* ^^^ ^jiaiavag σνμφο^βάς οτ^4ψω τηρ συγ-^ 
lni\. 12 γραφήρ• τοιούτο γαρ i μακρός αίώρ oviiip ^ρφγχ^Ρ, ovH 
τις πΒρί τορ βίορ τορ άρ^ρώταρορ έρίσχμω^9ΐ τοιαντη φορά- 
χαί χ/ρησίς. άλλ' όμως otS^r»^ ^i/J, και το αλ^^ς aotmjnf^ 
^ WPy άς άίιχοίη γβ αρ ης si tia το an/&apw τάλη&η μήι^ 

γράφοιτο • χαι τοΰτό γε ονδίρ διαφέρορ iooxeL•^ μοι τον m^ 
dy Ti τωρ Λριμέωρ χαι πιχρωρ ini σωτηρίγ^ άλΧ* wttu^ 
ixsi^pa χαταχερασ9'έρνα τοϊς σώμασιρ άηδώς τέλος €/€i τη» 
νγι'ίΐαρ χαι σωτηριαρ, οντω χαι τα τβρατευδ^έρτα προς το 
παραλογορ , ον της γραφής έστι το άηό^ς αμάρτημα ^ dkXatS 
γλνχυ τι χαι πότιμορ δια τηρ οΧηΒΈΐορ τοις άχριβως «ξ^το- 
ζβΐρ βονλομ€Ρθΐς γίρεται^ 

νη\ ΚαΙ oSto; μ§ρ ίσώζβτο χαλάς πΌΡηρος mp• 
όμως δί (τορ σηληρα γαρ ipoQsi^) δΐίτέ&η χαλως νπο της 
σνρ$χονς ιηπασ/ας, χατεπράϋνέ τ$ χαι το λι9ώδίς νη^μά^^ΜΟ 

Q. SfSti] φ γί cd. 5. Verbtt τ. 9. χ., a qnibai aliud foliam 
incipit, cum ISs quae praecedunt omniuo non cobaerere Tlden- 
tur M. 7• οϊ/ίέ i*' ii^iyxiyN., οι/Λΐ' iriyfyxey cd. \S. iai^ 
TO N. , iaxip ό ed, 

exAistebat, tumto plenimque initio ab argatU igneisqtie vocaliCy 
quae fere huiusmodi erant: ,,Τύ vero undenam haec audisti? ubinam 
te, Stelicho yidil? num tu eunuchum noβϋ^* neque facile erat, rixas 
componere. lam et mercatorum nemo quicquam praeter nendadft 
praeterque lacnimiaam loquebatur, et auidqoid eapi^ntiMimo rerum ' 
omniani tcmpori^ prout Pladari eeotentia eet, accuratiorem exbibet 
explorationem. 

57. Nnnc ad Asiaticat calainitates stiluin transferam. Par enim 
uihilaevum immeDsum tulit, neque nmquam in bommum vita tan- 
tas motus tantusque rerum transitus fuit. Atqui haec ita evenenint 
neque siletitio terifatem premere licet : nam ille inioste se gercret , 
qui (A fidei impetratidae difficiiltatfin re β Teras hiatoriae non com• 
niendaret. Porro boc mihi h«ud diflferre videtur ab eo, qui acre ali- 
qaid atque amaratn salutis griitia ebibit Nam sicati faaec msuavite^ 
tbrporibus commixta galuUm pariunt; sic etiam quac mirabiUter 
et praeter omniam opinionfm accidunt, haud qnidem historiae mole- 
stiini peccatum reputanda ' eant , eed dalce quid potiut atque exopta- 
bfle propter Tcritatem apad eos, qui rei altiot scruUri Tolanl. 

58. Atque ita praeplare craeit incoiamis , qui.malnt yir erat: 
fimnlqtie ▼alettidiiii saa^ bene fecit continenU eqailatione ^ (nam 
liplene labenbat,) caleulos^oe molUrit ac mHigaTit ftt ii quidem KbVn 



ΕΧ EUHAPII HISTOIUA. 91 

Ιαξβ. Mcti S μ^ρ dn^$i τφ Τ0 σφετέρφ σώματι ηοΧ$μων η 
Μολίμησων, xai roti ne(ft χήν ανλην άπαγγέλλωρ άληΘιέστί'» 
^oy ι^όλ^μον, 

vff. Ή* α Αυίία πλησιόχωρος odaa τα δ€ύτ$ρα «/αλ- 

1ξ. Πλην οσα γ€ τοντοις h iXniatv ^v το σωζ€σ^αι• 
Άπίς γάρ iy άηορρψοις ht ζωσι π^ραμν^Ίον. R. 187 

^Ent τά γΒ h τοίς ίργοις Ιξ/φη και βάρβαροι — od κατά f 
τ^ ίρρύμον άπαίτησιν, (χα* γαρ ίχφη %i ΰιπλάσιον ύπ^ρί^ 
lofiaJup,) αλλά κατά την βαρβαρικηρ uat Άμίτρορ nkmmy^ 
«y. — *Ακΐρίννί»ς ΒΪχΒ π^ο^ ίτ$ρορ• 

ξα• ^Ofi ούχ οντω παραχΒχίρηχάτΒς χαί ίιπρ^α^μίρο^ 
τηρ γράμψ, άΐλά iC ύηβροχηρ χακωρ^ eig ^lovUapov ηαιρονς 
ΜοΙ χρόρονς τορ εύροΰχορ dpi&saap τυνς ΕυτρόηΐΛΡ• ωσπ§ρ 
tSoip τωρ Ιατρωρ ίσνιν axovstp, δτι τοξς φ^οζώοις βέλτίόρ ίστν 
οηΧψα poaeZp η χάμρειρ ^παρ , xai Scop νπίρ ^;ταρος δια 
ηρ&ομορος έπι χαρίίαν συμπερατοΰται xai ίιεφΙ^ται^ οντω 
xcu τστ€ σννέβαινΒΡ^ ώς h αίρέσει τώρ αίσχ/στωρ, ^ιϋοκιμΒΐρ 
ίύρονχορ μαρέρτα ηρός ηαρ^ΟΈσνρ τύρ ίπιλαβουαωρ αυμτ' 
%ρφορωΡ• 

"0. "Ομως 6 Γαΐρας ί\αψ^είρας τορ πολέμιορ^ (inoU^» 
μ€* γάρ Βΰρονχψ μάλα ίρτίταμέρως• οντω σφόδρα γεν^ 
ψοίος τις ηρ') il cSp ίδοκΒΐ κατωρβωχίραι , διά τοιίτωρ ητ- 
τητο • υγρότερος γάρ νηό τον κατορθώματος xai μαλαχώ^ 

12. Tertam ούχ οβτω — ttXla addidi e Saida s. τ. τίαραχί* 
poiyta, Ν. i3. δ^ά tqp ύη. et Βίς *ΙουΧιαρ6ρ τ. €ύρ. Suid. 

bat corpori tao vt\ niinc bellum fadens Tel pottea factanif ; miilto 
tajnen 7eria• bellum hotoinibiu aulicis indiceiu• 

5o. Finitiraa Ljdia •ecundaa exitii partet latura erat 

60. Hi Umen ealutii spem fovebant. Etenim spet, dnm yiU 
toperest , in re incerU aolatur » . . . non pro legitimae exactioms 
modo^ qnae Umen ipea non ampline dimidio erat, sed pro barba- 
rica infiniuque cupidiUtc. — Ab altero pericnlum non immteebat» 

61. Non tam vesaiiia moti» quam propter malorum cumuluin 
erant qui Eutropium eunacbum qiuai luliani imperium detiderarent» 
£i«o, at mcdici aiaat, viUe relinendae oipidii meliat este, «t a 
splene doleant, quam ut iecore laborent , yel ea parte , quae enpra 
iecor per palmonem ad cor pertingit; tic eUam illo tempore accU 
dit, ut in reram turpitsimaram conflictu Teeanue eunocbiis laudem 
Teferret modo it cum praeeentibue inalie compararetur. 

$2 * Simul Gainae, adycrsario eubvereo , (etenim eunnchum τβ- 
bcnenter oppuguabal: Um iorU afti»o eratj) quae libi ndebataf 



9^ 



EXCEBPTA 




φαφάασΒΌα * xat προς 
στίΌνίαζόμενον αντοΓς ί'/ητέΚος. 
Cod.ii6 ξ/'. ''Οϊ^* Γαίνας χα/ 'Αργιβολος . . . i μίν ηγούμενος ,5 
δ Si ίφεπόμενος . . • ovib αντος ίτερον hrivdtv σφαγείς 
α εχειτο, μηδί τον ^άψσρτα έχων χαΐ χατορνξοίτα. 
R.!i8• S**• "Or* Πέρσης ^v έν Ψώμ^ι έπαρχος ηρος χλενασίατ 
xai γέλωτα την 'Ρωμαϊχην παραφέρων εντν//αν* σανίδας 
ik ηολΧάς μικρές ηρος το ήμισυ σταδίου συγχομισάμενος ^ιο 
και είχόνα τινά των έργων υπόγραψαν βουλόμενος, πάντα 
iyer/^t γελοία ταΓς γραφαΐς, χαι άπορ ρητώς τά γραφόμενα 
κατεχλευαζε δια της εικόνος • άνδρείαν μ^ν γαρ βασιλέως 
χάί ρωμην στρατιωτών η πύλεμον έμφανη xai νομιμον otJ- 
δαμου τά γραφόμενα παρεδηλου xat σνντινιττετο' χειρός δέχ5 
τίνος ως αν ix νεφών προτεινομένης , επίγραμμα^ ην τ^ /«- 
^ι• ,,^ίον χειρ ελαύνουσα τους βαρβάρους" αίσχρον τούτο χα-- 
ταγράφειν, άλλ' άναγχαΐον. xai πάλιν ετέρω&ι* ,^βάρβαροε 
τον θεον φεύγοντες." χαί τούτων ίτερα παχύτερα χ . . . d* 
€τερα χω&ωνιζομένων γραφέων φλήναφον, oS xai προτερον ή^ο 
συγγραφή μέμνηται^ της άχμαζούσης αρετής . . το σώμα • • 
της ψυχήζ • • πλέον χατά σώμα διαλυόμενον ηδη , • άπο . . 
λ. C. Αοο δ* • "Οτ* Φράβι&ος δ στρατηγός Ψωμαιων νιχησας Γαΐ- 
a. αύτ^ς ed. a3. Ed. modo Φζόυι&ος habet, modo Φράβιβ^ος. 

protpere egiese, lie exitium eibi ipsi peperit. Languidior enim 9, 
prosperitale effecttu^ ceu si iam Romanum imperium pedibat pro- 
culcaret, mollior nunc ad contrectandum erat. Atque ad Argibolum. 
nunuum mif it, signifioaDs, commuDe consilinni iam scopo csse potitum. 

63. Gainas et Argibolns . . . illc qtiidem dux, bic autem ad- 
•ecla . . . Neqne ipse alteruin eluxit; caesut enim iacuit» nemine 
jtl sepulturae maDdaote vel obruente. 

64• Persa quidam Romae praefectus urbi erat, qui Romanam 
ptOtperiUtem in ludibriam risumque trahebat Hic cniin pai-vis in 
circcHpotitis tabellU, ut praesentium rcrum imaginem quaudam ef- 
fingeret, ridiculoruin omue genus in pictura expressit^ atqti« clam 
totum argumentum irrisit Nam ncqiie Imperatoris fortiludinem , 
neqne militum robiir , neque belhim aliquod legitimura pictura de- 
monstrabat Sed manus quaedam nubibus protensa erat, cum in- 
ecripttone: Manus Dei barbaroe fiigans. Turpe eel ha«c scribc- 
re, sed necessarium. Rursus in parle alia: Barbari Deum fugientes^ 
atque his alia ineptiora . . . fcriptoribut largiter poUntibus nugas » 
qoBram et aoiea in historia memini. 

6S^ FraTitU, Romaoorum dax, Gainam in Chenoaeao victuii^ 



Εχ ευΜΑΡπ HisTOiaA. 9? 

n$ft τψ^ Χβρ^ό^ηαορ ίιαμέροττα, xai TOJfroy ^A.C 400 
Λωξβ*ς, (άσψΜλης γαρ ^ν Μ ifl Wkjj Μ$ρίαή^ το ^ϊ^ίβ 
γ9Ρ xat Aaatmputbq •ης, ) f ψ οτι τνχψ ύδέ»Λί καί μη tU^ 
foy τον μηρίον noisiaScu τηρ ϋωξ^ν. καΐ οίτος μ«ιτ€<Μΐ•63 

^ΛσψαΧίσΊεροψ βου}£υόμ$ψος , ήΧά(θί^ hni τοξζ αΙλΛίς τ6 
itakmg tnQuCtifYBVif ii9i%$v* οι ii πολλοί xeU Saop ηL•'^or 
Mmi πηλοί iHv/trfv^or , ατζοτηγαίοί τιης tJymi βουλομ^» 
νοβ «α/ τ6 γ$γθ¥θς ύηοσημαίροττ^ς όιεληρουν nai παρε^ 
φλνοίρονψ, τάς όφρνς άροΐϋπωντος, καί ίπίψλβγόμ^νοι φΰό- 

ιοιρψ ηρος* dmiStm^ riya md μν9ωίη ιωχαστραφηναι ^ a«df 
μΛς γΧΰί^σης xai πάίους, 6μοφοηΗΛ ηατά δοξαν νηο Jc^- 
ϋας γεγονότος, xai τ^ κοίραλόγψ πληγέντος, τον Φράβι^ον^ί.^ 
ίκηρηψβ^ μ^ψ lUiraif ράηι ti oJx^siiiimi χρησ&Μ. ο 
γονρ . • την Χβ^^όρησορ ίγχατίλίπεν • • • • • ΰΛχμάλωτο¥ 

\So7tafm Οίοτηρί'ας • • προσηχάττως τυχωοι• 94αμα της ν&ης 
&|Μ» . . χα/ οδτοι μ^, η^ . . €9ι>α . . xmi ύηέσηη^ Ος 
τα βασΛ$ια τφ λόγψ πο/χιλον τι και π€ρι • • ος, ως βάρ^ 
βάρος βαρβάρφ χαι μνστης μνστψι παρέχων δίοφνγην xai 
πωτηρ/αρ• ο oi Φράβί^ος μάλα φ€ίΐδρως και • • προς • * 

ν^Ι Κωνστ α ντίνο υ πόλιν οδτω της φήμης • • χαι αχοτπνον 
ύφίρπον της προφερομένης • • παρελθών βίς τα βξΛαίλχία 
φαιδρός xai γεγη9ως • • μίνωιν προς το παράλογοι της τύ^ 
χης και 9βον δρ§ν νττολαμβανόντων μάλλον η αν^ωαον 
(ούτως, 8,τι δστί νιχαν itai χ^Ι^ρας €χ$ιν, oix γ^δωαν,) προς 

5. βουλόμ^νος ed. 11. παρά δά^αν conl. Β. 1 3. ίη^ώί^ψίζορ 
cd. Nnm έιαφήφιζον [vtxdy] μϊνΐ Ν. ι6» €^ρα] ί^^ύ^ 

yono Ν. aa• . . . μένωτ\ 7§άη•9ν έχπ$πλ^ιγμένωνΒ• 

Άίηηο adhac demofantem ηοη intecutut ; ΐΜΐη Urdior ertt ad per» 
seqaeiidam Tictoriam et quasi Laconico more fortanain aoiee tibi 
▼idebatar , neque immodicae persecutioni esie indulgendum. Atqit^ 
liic tatiore consilio utens praeclarum eYemplimi iiif>eratoriae arti• 
tappediUTit Maltl tamen hominee etolidi et pS&gui Minenra, qui 
iapenmdi periti Tideri velieDt, praedicUm rem ludibrio habente• 
termonibueqQe carpcntes ac soperciliis adductis irridentea , intidia 
inflaaunati et repenie mirum in modam concordes iacU , factoque ia- 
opino attoniti aiebant: Imperare ecit Fravitta, ted victorta uti 
netcit . . Ghersonesum deteruit . . teVeniiit in regU rumores Tario• 
. . cea «i barbarus barbaro eUiBicusqne ethiiico effagium taluUmqae 
concederet Frayitta autem dum huiusmodi fama Conf tantinopoH pede- 
temtiiii manaret , . . in regiam gesuens laeUbniidaeqiie delatut , im- 
proTiflo fortQnae ereiiiu deus potiut, ouam homo,yieu8 e«t: adeo se- 
•ckbint qoid efietTiiiccre . . γύ cum atdo aantilMet} namqne ob mulr 



94 EXCERPTA 

A.G. 4oordy fiaatlim μ$τά Ιλη^ρ/ας • • et μήρ όιατει/ράμΒΡϋς i$^ 
^^^^'^^εβόησεν των χαταφρυαττομίρων φ^ύνοίν nai νηστείαις χα- 
βύρματα • . ηόσσν 6 0Έος ίύναταρ Β-εφ μίν οτε βου' . . το 
δυν • • hciiyov χαχως • • τη^ΜΟντον έν • • χατα nh • • £(η• 
γον οΐσ&α βασιλεν• rot/ro δί το €ργον • # άλλίτριον της5 
Ύ(0μαϊχης άρχης* τον όί • .. imvevoyrog ηρόσωηον , ίιά 
γαρ άπλότψα πολλην σνμηα3τ^σ(Ας προς τα Κίψομενα . • τα 
των Βυνονχων εΐπεν, οτι προσηχόν ianv intVBvuv • , • • τον 
H βασιλέως το«το είπόντος, ώς αΐτείν άνάγχη δωρεάν, δ 
Coά.6^Φράβt&oς ίφησεν Ιπιτραπηναι χατά τοτ ηάτριον νόμον ic-ta 
ρ(η8ν$ιν dtov• ο ^β βασύυΒνς δι νπεροχην βασιλιχης άρε^ 
της χαι την ύποηείαν έπέτρεψεν* δ ό* έδβξατο. 
Β. 390 ίζ• "Ort Φαμέας ο Μίλχων ίπΐΜάΛνμενος^ μυρία ηα^ 
ρέχων χαχά ^ΡωμαΛις, είτα 2χιπ{ωνος στρατηγ9υντος ού 
δυνάμενος , την δί ahiav ερωτώμενος ίξειηεΤν^ τά μίν n^o-iS 
βάτα c&a^ ταύτα , τον δί ποιμένα σφοδροτερον xcu τον ^Αρ^ 
γον 79θΧνωπέστερον. 

ξζφ ^Ιέραξ ^ν, ρνομα δί τοντο αν9ρωπον χνριον, ορ 
€7δεν i συγγραφεύς xai διελέχ&η προς αντον, xai την ψν^ 
H 991X17^ τβ ανεμάίξατο διά τον λόγον• xai σννελάντι γε cmef^ae 
^/ύ^ίξανδρενς, xcU χοραχώδης /ιΙν'χ«Γ« το απληίττον ές τρο- 
φην, προσην δί αντ^ xai τρνφή , προς δί ήδονάς άλε^ 
χτρνώδης , xai οίος τις αν ^ΑΙεΙξανδρενς ασελγέστατος γένοι^ 
το, χαί εί γέ τ( ^Αλε'ξανδρέως άσελγέστερον. αλλ* Βμως ο 

ί, βου] βούίεται Κ. 4* ^^''Ι δυνατόν Ν. 5. ίργον οΰχ ^ 
0tty Ju. Ν. 1 4. Ργο ού Ν. οϋδ^ν 1 5. φ^ηεν Ν• 3θ« 

των Ιόγην conL Β•/ a3. ασελγέστερος ed. 

tam morie tai eimpliciUteni dictie commotat faerat . . ait aequam 
eese aanaere . • quumque imperator diceret, oportere, ut FravitlA 
Temunerationem peteret, hic ait, poatnlare se, ut patrio ntu Deum 
colere sibi lic«ret. ^lmperator autem propter eximiain, quae in illo 
erat, Tirtutem ooasulatam quoaue coDtulit, qaem ipse recepit. 

66. Phameai cognomcDto Imilco, qut innumerie cUmDie Roma- 
nos adfeceraty deinde, Scipione exercittbus praepoaito, quiim nihil 
iam postet, cautamque rei rogaretur, ait: μΟτ€ι quidem eaedem tunt, 
aed pastor mnlto ▼igilantior atque Argo oculatior/* 

βη. Haic homim nomen propriom erat Hierax; quem qnidein 
historicui de facie noTlt atque allocutus est, aniniiuDque eius $e^ 
Tendie sermonibus exploravit Ut breviter dicam, Alexandrihui emt 
et corri quidem naturam ingluvie imitabatur: sed neque libidini- 
Ims carebat, ad qnas galli rita alacer crat , prortutc^ue incontinens 
laiUr homiaU Alexandri&i: immo et ei qaid Alexandcuio, inconlineii'' 



εχ ECNAPII ΗΙδΤΟΚΙΑ. 9^ 

ψνγχραψίρζ alSta&ipftu η/ΐ' χοσαντψ ai^tJSsia» mni Ηαμί^η^ 
τ• συμη^ίσας έφ* οίς ην λογοις (οχετο dntcop, ηθ'ητίότΰαν των 
τβ^ντων, ΟΤΙ αν&ρωπος ίξ ^Αλίξανίρα'ας γλωσσάν τε έπίσχβ 
tui ψλνοίρίΛν hiianjGS xai το πρόσωπον χατέχοψεν ίρν&ι^μαηψ 

$ 'ξη• Ό ik προς τον ^Ιωάννην έπιατρεψϋ^ς τον λίγον, 
j^ilXa αν γε' είπε „πάντων εϊ των χαχύν αίτιος^ τους τε 
βασιλέας διατέμνων ix της σφών αύτων χολλησεως^ xai το 
^εοπρεπόστατον έργον xai ονρανόμηχες νπορνττων xat χα• 
τασε/ων ταΐζ ααΖς μηχαναΐς ίς ίιάΧνσιν χαΐ φ&οράν. εστί 

loti ηανοΧβίον τι χρημη xat τείχος α^^ηχτον χαι άδαμάντί" 
V9V τονς βασιλέας έν άνω σώμασί μιαγ βασιλείαν «[φοιτάς 
ψα/νεσΘ'αι.**^χαι οΐ παρόντες, τούτων λεγομένων ^ τάς μεν χε• 
ψαλάς άπέσειοί^ ησυχτ} xai δεδοιχότες* ϋόχει γαρ αύτοίς 
άπιστα λέγεσ&αι• τον ϋ ^Ιωάννην τρέμοντες χαί προς τα . 

χ^σψέτερα χέρδη χεχη^νοτες^ (η γαρ ακολασία χαι τους πονηρο^ς^ 
ζπερ εϊρψαι, τιμήν έχαριζετο,) της χοινης σωτηρίας αμελη*^^^ 
σαντες , χαι προστησάμενοι σφων αντών τον ^ωάννην, τε^ 
jrnxiv ίη τίνα ιεραχοτρόφσν ^ τον Φραβι^ν άφείλοντο της 

'%ο ξθ^• Παμφυλία γουν νπί των Ίσανριχων πολέμων Α. C. 4ο4 
πορ^ουμένη χρνσον ένίμισε τάς *Ισανριχάς συμφοράς• ^^^jca^L 
ΐΜ&άπερ έν ταί^ ίιοσημείαις αστραπής χερίχυνος φοβερωτε* 
ρος, (ή μίν γαρ έφύβησε μόνον, 6 ti ίιέφθειρεν,) οϋτω xat 

3. λόγους Β., λόγος ed. 4* χ^τέχρυψεν Ν. y. φ^ράν Β., 

φoρ<iy ed. 
tin• ett Sed Umen historicas tara impudentem Umqiie effrontem 
Jioniinem pudorem edocuit, atque ad rem propoeiUm dereniti 
miranttbot iis, qui aderant, φlod homo Alexamirinus lingaftm coki* 
berct, migas omitteret, et facie raborem traherct 

e& 1« antem , conTerta ad loannem oratioiie, »,Τατβπ>, in* 
qvit, malomm oraniain canta et, qui concordiam ro^m distocias, ^ 
remqae omnium praestantitsimaiii atque coelestem artifidls tiiis per- 
tnrbaUoi pessara das. Quippe tumma felicitas atfi« adanaoUna 
iataperabilieqne finnitas est, cnm doo reges ηηαιη regnam pouidere 
▼identor."* Ttim qui huic oratioDi aderant, capitibus taciti paWdi- 
qne Databant; νίβυι enim erat rectissiine dicere. Veranitamea dum 
a loasne sibi timent, et soura quitque lucrum mediutar, (namque 
iBparas ille improbi• qaoqae bomiQibns honorea, uti dictum eit , 
latgtebatar ,) coromnBi omiesa talute, loaBnera sibi praerecerunt , 
caUidam «cilicet HieracU alamnuni , Frayittamqne Tita tpoUarant. 

60. PatDphylla Isaurici• belHs rastata , nihilominas bearam je 
iodicabat, si dis tantum afBceretur. lara sioeti in procellEa fnlgare 
labDcn formidabiUae ett; illnd eBim Cerritat, boc interiflHt; •Ιο eU 
lam laauret ccteroqiila auditu,Tisiiqiie treiiieodoav Terit iaroea tnitar 



1• 



g6 EXCERPTA 

A.C.40470VC *ΛαΌ(θνς φρί9ΜΟ$στάτους οντάς αχουϋαί ts ααί Ifelk 
Jjj**• ^ ay^ έί^^^ i^e icai τρνφερώτατ^ u xai χΧο^ρον iag βέλ- 
Coa.'j'jWnog ίξ ^^ίλ£ξανίρ$ίας Όράξ, οντω πάντα δΐίρεννησά^ 
μένος *ai ανναρηάσας ά&ρίως ini τψ Φραβί^ου' φόρφ. ^^ 
\ xai παραΧαβών ύπό μάλης έπ6ΐρατο όιαφ$ίγίΐν χατά ρν-ί 
μφβ nai φοράν• iXk* ουκ ΒΪχεν άλαιοσχοηίην 6 Αύχιος Έ- 
ρ$ν$Μΐίνος βιχάριος ύν• α$τος ϋ γβνόμβνος αυτόν σννηρ^ 
ηασ€ τον ^Ιέρακα^ χαι μοΧις άφηη^ν, d μη τ^τραχίσχύ^ονς 
ίκίξνος αύτψ χρνσονς άπέτισ€ν• 
Λ. C. 4ι4 ^'* ^^'' ^^ Πουλχερίας της βασιλίσσης ίξίχ€ΐτο ίημοσίψια 
Ind. la ηιπρασχόμενα τα ί9νη τοίς βουλομένοις tSvsia&ai τάς άρχάςτ 
^ '^ηασί ϋ ίταπράσχοντο μεγάλα τΒ χαι μίχρά φανερως ini δη^ 
μοσιων τραπεζών , ωσταρ άλλο τι των in* αγοράς ωνίων. ο 
βουλόμενος ^Ελλησποντσν άδιχεΐν είχεν Έλλησποντον πριάμε^ 
νος^ χαι άλλος Μαχεδονίαν, Κνρηνην, χαι Βπως %χαστος ivo^tS 
σει προς το αδιχον η ίχ^ρσύς έχων• £ξην δί χαΐ χο^' Sxcunav 
ε9νος την μοχ9'ηράαι ώνέίσ^αι εαυτού προς το φλάπτειν 
Έi^iτoυς νπηχοους, xai ηολλα συλλαμβάνειν έθνη• τοντο γαρ 
δ βιχάριος ίδύνατο χαι ή άνϋνπατος άρχη. χαι δέος ην 
ουδίν των ά9λίων γραμμάτων τοΙς νομοις έντε9νηχάτων , ώςιο 
δ^ τον ίπί χρημασι διχάζοντα χολάζεσ^αι.• αλλ' οι μίν νό- 
fiot χατά τον 2χυ9ην Άνάχαρσιν ονχ άραχνίων ^σαν άσϋε^ 

1. φρΐΜωό$στάτους Β., φριπωδ^ατέ^ους ed. 5. ύπ6 μάίης Ν., 
ύηχ^μοΐΛΐς ed. χατά] μετά ed. 6. dlttocnont^y Β., ιίλλο 
σχοπϋν ed. 7• γ^νόμίτος ed. 18. έπηχόους ed. 

herbidi flotidliqae ac Tolaptarii praedani• hic denoiutraYit Hienix , 
dnm oancta rioiatur iemereque diripit post FraTiUae caedeai• lUe 
dam 6]gam rapidam et tamulUriam molitue eti : verum Hercnnianu• 
mcariusy qnem aoa fefellerat, nataram aquilae indnens corripuit 
Hieraci*in; Tijique demam dimi«it, quatuor accepUt ab iUo aureo- 
mm miUibu•. 

70. PulAeria regnante, prostabant publice ▼eaam geates iia, 
qai praefecturas oodmere volebant : et sive hae magnae give juodicae 
essent, palam in publicis mensU, ceu yenales inforo merces, distra- 
hebantur. IgiturquiHellespontumdiripereavebat, Hellespontuoi em* 
ptam ferebal, aliut Tero Macedoniam, alias Cyrenem, proat quisaue pe- 
cuUndi aorbo Uborabat, aut iQimicos uldscendi. Licebat autem uit im- 
probis Tel tmgalamm genUam praefecturaa nocendi causa coemerey τβΐ 
etiam camulate plariam : iliatenus enim patebat yicarii vei proconsalia 
iniiedictio. NuUut antem metus erat decretorum irittium iampridem 
cum legibus morttior«m , quod poenae Tidelicet is, qui iu• venalb 
habet, ohaoxiiu siL Etenim legea non aodo, proat Scytba Aoachar- 
tis aity araneofa tda infinniorei erant ac ιυΙ^ύϋοΓΜ» verum profftat 



ΕΧ EUNAPII HISTORIA. 97 

ιΛη$ροι tcai λεπτότεροι μόνον , αλλά χαι χονίορτον παντός 
η^ς το ριΐν ενχόλως xai ίιανεμονσϋηι ηαραφερόμενοι , ο 
ie το S&voq η τα ε^νη πίζραλαβών, δύω τινάς η τρεΖς στρα^ 
χιάίος σννεφεΧχόμενος χατά τψ πλαγίαν εισιοντας &νροξν^ 

ίμη βονΧόμενος μαν&άνειν, or« σιωηώντων χηρνχων^ εΐ ίη 
ιηρνγμα σκοπωμενον γίγνεται, προς παντός περιηγγελλεν , 
ως Α} yiT^ty ^Ομηρος* ,,κλ^ί^ εΙς αγορην 1m^σxειv ανάρα 
huunov, μηϋ βοαν, αντος ti μετά πρώτοισι πονε^ζο•" xai 
i ίρχϋΦν iia των άφ&όγγων τούτων χηρύχων προς το ονς . 

lomor^ περιηγγεΙΧεν, ώς πριάμενος εϊη τονς ντίηχοονς τόσον 
tai τόσον αργυρίου ^ χαι πασά γε ανάγχη τούτο χαταβάλ" 
Uiv, η πράγματα έχοντας έτατρίβεσ&αι ^-ανάτοις xai όη• 
μενσεσιν• οι μεν ουν έχοντες χαί συντελείς εχ π^οΰττα^Η 
χούσης ουσίας χατετίθεσαν οΙμ<όζοντες το άργύριον οί ii 

ι5«νο^οί;)Ύ£ς δημοσία χατεδαπανωντο ταΤς μάστίξι τα σώμα- 
τα' πρόφασις δί ^ν ετέρα τις» εύρέ&η γαρ γένος άν&ρύ^ 
ηων δι^πορίαν χαι απόνοιαν οξι/^ι^ατοι^ xat φιλοχίνδυνον 
οί τάς^^βρεις ούχ ivtyxόvτες έπι χατηγορία της λτ^στείαςΟοά,η^ 
ύζμησαν έπί τον της αύλης επαρχον. χάχεΐνος αν έπι το 

χάραγμα διεσχηματισμένος πάλαι xat αυτός έτερα τoiaϋτaΈL ^94 
χασχων τόν τε χατηγορηΒ^έντα συνήρπασε, χαι τους χατηγο^ 

ι. xortOQTOv Ν., χόκ^ο; τοϋ ed. a. ηαραφορ^με^οι ed. 5 
lar^y$iv δτί . . . διά σ. coni. Β. δh pro άη ed. * 6. ndvta 
πίζίηγγίΙΧον ed. ίο. ίχάστων ed. ι χ ίχοντας έπιτ^ί^ 

βία^ι Ν., ίχοκιες έπιτρέηεσ&α^ ed. 20. πάΐ^ν ed. 

pnlTerU inaUr huc iUac fadli iactu circamagebantur ac diffluebant Qui 
▼ero mum gentem pluresye emerat, biDis yel temis stipatus «atellitibus, 
qui ad te per poaticum venUtarent , ne forte lateret, pertacitoa praeco- 
o^ (ai tamen praeconiam tacitum fieri potest,) omne• ccrtioret iecity 
Bore Homerico nominatim ad forum Tiros singulo• advoeabat «ine sUe* 
pitn, ipte yero in primis fungebatur munere. Itaaue magistratua his ta- 
citoniu praeconibue utens in cuiutque aurem insusurrabaty ee βίη-< 
golos aubditos hoc et illo argenti pondere yenales btbere. Proriiu• 
aQteni necetee erat, vel imperatam pecuniam pendcre, vel caluinniie 
inipUcitoa sapplicia perpeti et proscriptiones. Qui ergo nummaU 
crtBt, ii pro facnlutibua qubque enis cum gemitu pecaniam tolye* 
•^t: tenuiores autem plagis publice tmpositie abibant lam et aUa 
ndo eimulationiiin eraL Extitit enim aliqaaudo genus bominuiiBy 
Φΐί ob egesUtem ac stuititiam auam impenaenteiti necem ac pericu• 
*^ temnerent. Hi nimirum iiiiuriarujB impatientes crimen peculatut 
*pid aalae praefectum detuleruat Hic autem rem «erio agere si- 
Bolaiu (qaippe et ipse olim in •1ιιιίϋ fortulla versatus erat,) eani, 
ψΛ accusabator, reum agebat, et accuMtoris (iduciam coiBmend«bat 

Dexippus, Eunapiu* ete. 7 



98 EmAPII 

ρησαντας ως παρρησίαν έχοντας ίπηνεαεν . • . ϊοιαντα γέ•^ 
νυιτο* xai προς τον άγωνα της χρισεως έλευσης ^ εφρα^ 
ζεν αν iia τον πιστότατου των ευνούχων* ,,απιτε, ω βελ-* 
τιατον^ πάνυ ϋ^ανμάζοντες οτι μετά των χεφαλών απίτε• 
κατηγορεΓν γάρ αρχόμενους ονχ εξεστιν•' ot μ^ν a/njf-S 
ααν ψηλαφώντες τάς χεφαλάς επι τοις λόγοις χαί αγαπών^ 
τες, οτι εχ^ο4ϊίίι συνηρμοσμένας ' δ άε νίχησας την Κα^ 
δμειαν μαχρω πλέον ψ ά&λιώτατος, χαί την αρχήν πριά- 
μένος όλης της υηαρχονσης ουσίας , χαι το χέρδος της ο(>- 
χης προσχαταβαλών ταις τοσαύταις ενεδραις xai λόχοις ,10 
πάσαι γοϋν oixiat^ προς τούτον εχενοϋντο αν τον άόλον 
χαί ρ^στα ην δραν τους αρ'ξαιτας ίεδημευ μένους y ώσπερ 
που χαί δ χωμιχδς φησ^ν ,,αρξαντος ανδρός δημόσια τα 
χρήματα J' δ δε . άγνοών τις χωμιχδς , ονδε άναγινώσχειν 
αξιών την γραφήν* ούτω γοϋν χαί δ ^Ερεννίανδς τότε τον 1 5 
*Ιέραχα τα πλείονα μεν vφελέσ^^aι ^ πλείονα δί χαταβαλεΐν 
συλλαβών απέδειξε διχαιας άποτινοντα τιμωρίας τον χατά 
φράβι&ον φόνου, δ δε ^Ιέραξ καλοι;/(ΐ£ΐΌς ύπδ το^ πλείονα 
χατα&έντος ώοπερ άετοΰ συνειλημμένος αηδών ην Ησιόδειος 
ου δυναμένη προς χρε/ττονα άντιφίρίζειν• χαί αντός δε δ άε^^ο 
R. ^φτός ούδεν διέφερεν άηδόνος, πλην οσα χαί εις τον του μνΰ^υ 
χολοιόν ετέλει, των ιδίων πτερών ώσπερ αλλότριων εστερημένος. 

IX δεδημΒυμένονς Β, , ^δεδηχείΟμένους cod., δεδεχαΰμένους Μ. 
ι5. αξίος vel αξίώ αυτόν ii. 16. τα πλείονα'} ίψ ποΐλα coni. Β. 
1 7• άποτείνοντα ed. 

Verumtameii ubi iudicii disceplalio adcrat, per fideliselmum sibl 
eiinuchum mintiaDdum ilUs ctirabat: „Abite , viri opttmi , Incroquc 
apponite,' quod ealvo capite abitis , namqne magistratibas diem di• 
cere nequaquain licet." Tum iili discedebaiit , his auditis, capila 
Bua contrectantes , ct plane contenti, qnod ea cervicibus adhuc hae- 
rerent. Qni autem Cadineam victoriam retnierat, mnlto iam infeU-> 
cior erat^ tum qaia praefecturam olim omni suo patnmonio rede- 
merat, tum quia nupcr praefecturae lucra hie iusidiis et criminQ- 
tionibus propulsaudis insumserat. Atqnc buiiismodi fraadibus do* 
mus omnes facultattbus yacuabantur : passimque videre erat magi- 
etratuum bona publicata : velati ait comicas: „Viri publicum muniis 
gercntis publica est pecunia." Qui aiitem nescit, quisDam comiciis, 
is indigDus est qui haee lcgat. * Sic igitur Herennianus Ilieraceaiy 
qui plurima item impenderatj comprehensnin coegit poenas laere ne- 
cis, quam Fravittae intaler^t. Hic autem nomine Hierax ab co, 

aai plura impeaderat, tamqnam ab aquila correptus, luscinia evasit 
[csiodea , quae potiori par cssc non potuit. Tum et ipsa demum 
aquila nihil distnlit a luecinia, uisi quod ad extremtim, ut esi in fa- 
bula, in corvum deeiit , cui plumae tamquam aiieua res ereptae fueffunt. 



FRAGMEMTA. 99 

ΟΛ*. *Or* hii της αύτης βασιΧίδος odx ^v τίνα ηαρά 

χψ Κωνσταντίνου πoL•v μη τοντο αχονσαι* ,,r/ ii συ, ηάν^ 

χην ανδρών &αυμασιωτερ€, [πόλ^}ων ούχ αρχής χαι ίβνων;* 

tai i λόγος ην του χατά μΰβον Ιου των ίιψάίων ίυνα^ 

^άτ$ρος• • 

οβ. Ό ik Σηλίχων ουχ βφονευοΒ τους άν&ρώπους, αλ«- 
Ια tijv αϊσχρως ηνάγχαζ$, ηάντα άφαιρου^νος , xui προς 
ti βαρντατον^ ως φησι Μένανδρος, την mviav Θηρίον xtd 
• • . Xiyatv xui συστέλλων• 
'Ο ο/. "Οη νπ • • . ως δια φίλαρχίαν ^^οίΤιτο . • • απαν^ 
ης• οι δβ έχοντες ζffv μάλλον η τους • • • δβίν πνρι xai 
φονψ xai σιδήρφ πάντα δαπίχνησασ^ι . • • της • • • )ζης 
h τφ διαψΜ'νώδαι δτι μόνος 2ί€λίχων ύπίρ ανΟρωπίνψβ 

ι5 • ♦ • 



Φ ΕΤΝΑΠΙΟΤ 12Τ0ΡΙΑ2 
AnOSn^SMATIA SK ΤΟΤ SOTIJA. 

h Fragmintaf f ua« »ub Eunapii nomine leguntur^ 

a. 1\,αρΐνος, Κάρου του βασιλέως νίός, γ^νομΒνος ίν^ί,^οη 
'^οίξοναι'α χαι βουλήσεως χύριος, ανέδραμΒ τηλιχουτον χαχόν ές 

8. φηΰί MiyavdjiiOg Β., φαμ^ν dyd^o^ ed. 

71. Eadem rcgina imperaiite » nemo ConeUntliiopDli tton bos 
sennones audiebat: ι,Τιι yero » viir praeclarissime, cur non urblbus 
popalisqae imperas?" Atque bic seriDo veneno illo» quod est iu fa-^ 
DuVu , terpenlium dlpsadum efficacior erat• 

^a. Stelicbo bomines non interemit, sed turpEtcr vivere coegit^ 
trtpiii bonis omnibue, βοβφΐβ ad egeeUtem, molestieeitnam beluami 
BtaitMenaBder, damnaTit. 



fiUNAPII HISTORIAE 
rHAGMENTA Ε SUIDA. 

t. (^arinas, Cari regii fiUitt« ad«ptai potMUtera arbltrtta «tio 
qaidvii ageodi , niaximuni malujii a«l tyrannidem ezereendain cre* 



ΙΟΟ EUNAPll 

τνραννί/α, ώστε απέδειξε χρνσόν την τραγφίουμίΡην τνραν^ 
viiar οντω xcu τουνομα ro^ εργοις μαχρω παρήλθε' ηαΐ" 
ίων μ^ν γαρ εν γεγονότων ν βρεις, άιά το συνήψες, ονϋ ν- 
βρεις ενομισθησαν, άλΧ ην ίγχνχλίαν αντφ xat τίρόχειρον re 
τα τοιαύτα άμαρτάνειν• 6 ti ίγχληματά τε άνίπΧαττε muu5 
ϋίχαζε τοίες άίικονμένοις , και των ίιχαζομένων ουδείς «σοί- 
ζβτο* ίπον γε Μίολλης ονσης χαι άίιηγητον της φθοράς πα^ 
ρηναλίσχσντό τίνες γων εύδαιμονων, ωσπερ 6ν χοινοίς δεέ-^ 
πνοις άλεχτορβες^ ίς την Καρίνον τρνφην• μεμ9^ησ^ι J2 
των χαταχοτηομένων εφασχβ, των μω^ οτι ούχ ίηγ^νεααν ον^ιο 
τον το χάΧΧος, τΰν. ϋ or^ λέγοντα, οτε ην μειράχιο» , ούχ 
ίθανμασαν^ ώς ίβονλετο * άπύλλνντο ϋ τίνες χαι γελάσατ-- 
τες ivavtiov αυτόν ηοτε, χαΐ ηάντα ^ν αντου βαρντερα Λο- 
σημειας, χαι ελνττα h μέσοις τοΓς νπηχοοις. Voc. Καρϊνος 
conf. cum διοσημεια, ίγχνχλιον , μαχργ, ϋβρις φντενει ηί-ι5 
ραννον• 
R.3o8 βι• *0 α τοξότης τΐφιεν βέλος, ενστοχος ων τοσούτους 
χαταχαίνειν, δσα ηψίει βέλη• Voc, χαταχαίνειν• * 

y . Καριχον Θνμα. P^oc^ χο^ιχόν, 

ί*• Μάξιμος τε χαι Πρισχος λόγον μίν μετειχέτην, τ^ς^ο 
ih των χοινων xai υπαίθρων πείρας πραγμάτων ελάχιστον. 
Foc. ύπαί&ριον. 

vit. Sic et ipsum nomen factit longe snperavit. Ifam pueris qai- 
<lem nobilibus ininriae per contumeham illatae, propUr consuetU' 
dinem, ne iniuriae quidem existimabantur, sed nuiusmodi peccata 
erant ipsi familiaria et quotidiana. Idem euam crimina comminisce- 
batur, et ius dicebat iliis, quibus iniuria 6ebat, et nulliu eoriim, 
qui in iudicio litigabant, incolumie evadebat Cum enim mulUe 
ct ineffabiles caedes fierent, quidam e beatis obiter consumebantury 
ut in commanibus epulie gallinae , in Garini deliciae. Dicebat au • 
tem, te memftiitse eoromy qui suo iussu concidebantur , συοηιπι 
alios quidem ideo caesos dicebat, quod suam formam non iaudas> 
«ent , alios autem , quod se diccntem , dum adhuc esset adolescena, 
non admirati fuisseiit, ut voluiseet; peribant eliam nonnulli, quod 
coram ipso risissent Denique omnia eius facU prodigiis et osten- 
tis erant graviora, et in mediis populiSy eius imperio subiectis ra- 
bie grassabatur. 

a. Sagittarius autem sagittam emisit, quum esset iaculandi pe> 
ritua , adeo ut tot homiiies interficeret, quot sagittas emitteret. 

3. Carica yictima. 

4• Maximus et Priecas eniditionis qaldem erant parUcipes, sed 
rei publicae gerendae et reram eubdialioiii minimam nabebant no- 
tiUam. 



ΓΒλΟΒΙΕΝΤΑ. ΙΟΙ 

c'• Τότ6 α ϊλη τάρ χαταφράιηωρ iimimp ύηέρ τους ύ 
Ιξ τΌνς οπισ^οφνλαχϋίς χαχΒ^ξάγη. Foc. ϊλη. 

ς\ Oi α των Πάρ9ω¥ οίσνίρας ά^τα'Λφς βχσντίς xai 
κράνη oi&vtva ηλ<ίχηρ τιρα πάτρια η&ύΛγμέρα. Foc. οί- 

ζ• Ο^τος (ΑΐΧίανός) hti ΟΰάΧεντος Ιστρατηγησίρ• 
^ α bt Συϋρωρ• ίΧ^ύ^Βρος ii ων άγαν xai ανέστη^ 
ηίς bt natiog την ψνχην γενόμενος ^ άφ^νως ίχορηγη^ 
^ τα ταχρά τον αάμοίος• τα γαρ οργίκνα σννετιετιήγε• 
iOKoi ίνίτρεχε τοΙ!ς της ψνχης χινημααιν^ ωοΘ^ αμα ι* Λ^α- 
ΙξρΛ iSitoxTO xai ίτι^ττραχτο• xai παιίε/(»ς οντε hnrog ην 
οντε άμοιρος, αλλ* ην αγροίχότερος, όσον ^υμοειΛίατερος , 
xai το &ηριώάες του 9νμου χαί αγρών οΰχ ίξημέρωτο xai 
χοτε{ργαστο υπό του λόγου. Foc. Αιλιανός canf. cum 4" 
^^εστηχως. 

η\ Ό ti ϋροχότηος τους χαριεστίρονς ανάλαβαν, ini 
τον βασιλέα Ουάλεηα iia Φρυγίας συνηηείγετο. Voc. χα^ 
ριεατίρονς. 

^• Μιχρου τα πράγματα μηαχινησαννος 'Ορμίσίον του 
'^οΠίρσουΦ Voc. μιχροΰ• 

ί. Ό /η βασιλεύς τούτους ίεξάμενος, χτήματα τε atL 
rojj; xai χωράν απένειμε xai προβόλους τε ύπελάμβανε γεν^ 

17- συνημείγετο ΒοΙμ•, συνήπτετο Soid. 

5. Tiuic aoiem ecraitiuii caUphractoram L e armls nndiqae mi»- 
nilonini, qaae quadrmgentoriiiii numerum tnpenibat» iii agminit 
noYUsiini castodes impreseionem fecit 

6. Futhi Tero dypeoe vimineoe habebaiit» et galeas viiDiiiea• 
plicatione quadam patria plicatas. 

7. Hic (Aelianas) sut» Yaleiite fuit eopiarnm dux. Fuit autem 
oriandttf Syedriay nimiuiD liber, et a paero falt animo erecto, et 
abande res ad corporis Tires neceMaria• a natura soppedltatae ha- 
bfiit. Ifam corporis inttnimeiita compaeta babuit, et cum ipsie 
aaiaii motionibus concurrebat, ut aimul atque aliquid peragen- 
dum coDstitoeret , confeetim peragereL Doctriiiaiii Tero neque 
taiiiUy neqoe plane eius expers fuit; sed fuit aeque rufticus 
atqne iracandu•, nec iracandiam domare didicerat, nec agreatcs 
nioret ab ipsa ratioiie maiuuefactos ataue tabacto• habebat 

8. Procopios autem^ assumtie ΙΙΙίβ, qai gratiotiores erant^ 
^ Imperatorein Yalentejn per Pbrygiam iyit, ut cain eo οοϋσ- 
qneretar. 

9. Cuin HormUdes Persa res propemodam labefactassct 

10. Rex autem cum hos excepisset, ipsie et potseMionce el 
*gniiii di«tribuit, et exiiUmabat, ee propugnatorce genoios•• et 



lOa EUNAPII 

ρα/ονς xai αίαμαντ/νονς ΜχΒΐν προς τάς ht^ji ζωρ OSvmiP 
Ιμβολάς. Voc. πρόβολος. ^ \ 

ια\ ΙΙο}0 διεστύτας άλληλίϋΡ χωρ^ ixiXever^ SnuofQ 
μη δονποίη τά SnXa, μήτε τψ παραστάττ} &L•βόμ€Pa, μήτ6 
τφ φέροντι δια τον σνηο&ισμόν περιτηνηούμενα. Voc• πα-5 
ραστάται. 

ifl• Ό ii φέρων γράμματα h xahcff ατίατι πα^ 
ραπ$πλασμένα , χαβΈΐς έν πήρα^ έπί^ίς τβ και άλλους 
άρτους όμοιως, ύς μη τίνα γνύναι το απόρρητον. Voc• 
στίατα. ίο 

ι/• Ώστβ ο σιρομάστης μάλλον ευδοκιμεί του δόρατος. 
Voc. αρομάστης. 

ίδ*. Τοσαύτη τις ^ν προς το άσ$λγέατερον ^νμη τβ xai 
φορά, ώστε ot άρχοντες των πολεμίων ήσαν πολεμιώτερο^ 
Voc. ρνμη. 1 5 

ιε. Οδτως αμείλικτοι ^σαν αμφω κατά την άλήθ'ειαν^ 
KsU το έργον ίχωρει περιφανόστερον. Voc. άμειίιχτον. 

ις. Ό μίν γαρ Ψουφΐνος, άνήρ τε ων η δοχων, χαι Ιν 
αξβωμααι γεγονως, και ποιχΛαις ο/Μίλτ/α-ας τνχαις, ον παρά 
λίγον, Όυδέ του πρέποντος εχτός ίδόχξΐ χατεξανίστασθαι της2θ 
ψεωτεριζούσης άπαντα τύχης* δ ok 9αλαμηπ6λος ευνούχος, 
παραλαβών το ίχφορ χράτος, ές τοσόι^^< χατίσεισεν απανχα 



adamantlBos habere advenus Hunnorum imiptionet lllic fieri 
foiitas. 

11. lostlt eos alios ab aliis magno dittantes interrallo decede- 
re, ne arma strepitum ederent, dum rel ab astite attererentur, Tel 
ab illo, qai ea gestabat, coUita reionarent propter miUtum atipato- 
miii compreeeionem. 

, 1 8. lUe vero fer«na Utteras in aeneo vasculo , farina , pingne- 
dine oblitas, in peram coniecit et alioe panea pariter tecto« impo- 
tQit, ne quis iilud arcanum cognosceret. 

iS• Quare elromastes celebrior erat, quam hasta. 

■ 4• Tantua antem erat iiopetus et vehementia, qua ad lascis 
▼lam et luxunem ferebantuty ut magittratus eseent magis infeeti, 
quam ipsi hoste•. 

i5. Adeo cnidelet erant ambo rever& et ideo facinue illud eva• 
•it illustriua. 

i6. Rufinus enim cam vir esset aut ealtem esse yideretur , ho- 
noribut etiam perfunclus et varia fortuna iactatus non praeter ra« 
lionem nec praeter decorum a Fortuna omnia innovante dcsUtui ?i- 
dcbatur. Eunuchus vero cubiculariue potestatem illius adeptiis omxiia 
adeo concoMit et tonitraie terruit , tit non aolum esset ipte Rufixiiia, 
•ed eUain iUe faboUi celebris Salmaaeua cum ipso collataa parva 



FRAGMENTA. Io3 

tai χατεβρόίττψτεν , ωστ$ ού μοίΦΡ ΎουψΤι^ος ην αυτός , αλλ* 
ο του μνΒ^ου Σαλμωρενς μιχρύν τ* χρήμα προς αυτόν ην, 
ίς γε ων εννονχος, άνηρ Βίναι χατεβιάζετο• χαι οί μίν μΰ'ϋ,Ζο^ 
Μ ψασι την Γοργόνα φανεΐσαν αμα τε φαίνεοΒ-αι χαι τους 
δίδοντας μεταβάλλειν εΙς λι&ον* δ ii xad' ημάς βίος ληρόν 
. τίψα χαι ηεριττόν χαι 9^V^<<?<»^ ^^^ μν9ον άπϋειξε. FOc• 
Εντρόπιος. 

ίζ. Ό βαρύς xai μνριέλιχτος Ιχεΐνος όφις, Χ(ί9άηβρ 
νπο της Μήδειας ύποψιθνριζόμενος χαι την ψνχην χεχαριο^ 
^^μένος παρϋωχεν αυτόν. Foc. μυριίλιχτος. 

ίη\ Και γαρ ουχ αηεστάτει της του ^ί^οντος ίηωνυ- 
μίας' ούτω γαρ χαι το ζώον ποιεΐν εΐωθ-εν. Voc. αηεστάτε^ 
α ήΜο&έτει. 

ι&\ Ό δί ini τα λειηόμενατων πραγμάτων διεξανκηά^ 
ύμενος, άνωρ^οϋτο χαι διηυχενίζετο ηρός τον λεγόμενον Αε-* 
οντά, όπως αυτόν φονεύσειεν• Voc^ διηυχενίζετο. 

χ. Και τότε 6 μέγιστος ελλανοδίκης Γαϊνας τόν Υω- 
μαϊχόν ολ£^()ον η&λοθ-ετει. Foc. ελλανοδίχαι, 

χα. Γυναιχων δ^ ύβρις χαι το άτάσ&αλον εΙς παΐ^ 
ιοίος ευ γεγονοτας συνεχυρώ&η χαι νόμος είναι. Foc. ατά" 
αθΌλα. * 

χβ• ΈΧ τ ε φιλοχρήματος εϊη χαι δούλος των βαλαντί- 

8. Post δφις add. ap. Suidam δ πολυέλιχτος, et 9• βαρννόμενος 
post xalf quae glouemata deleyit Bobt. 

cpaedam res. Qui cum esset ennachu^ vir este per yim conabatur. 
£t fabulae qoidem tradunt, Gorgonem simai et conapectam esse , et 
specUtores in saia mutasse. ^ed nostra vita nugas quatdam et an- 
peryacaneam garrulitatem , et inane nugamentum illam fabalam eaae 
d«iDoiiftraTit. 

17. lile grayie et maltie TolnmiiiibQs intortns serpene, nultat 
babfns spirat, tanqnam a Medea sutarris «opitas et aniino gravatuf» 
oppressas yetemo se dedidit. 

18. Etenim a Leonit cognomento non abetinebat; tic enim et 
lioc animal facere aolet. 

19. lile vero ad reliquas res exciiatue aairaum erectom habe- 
btt, et cenricem erigebat adversus Leonem» de quo rerba fiebant, 
iit iptma interficeret. 

30. TuQC autem maximas Hellanodicet Gainat RomaDam per- 
lUcteDi pio praemio Tictoribua proponebat 

21. Contamelia yero in mnlieree, et iniatta fadnora in liberos 
^ene natos perpetraU , ut pro lege baberentur , de commaoi senten• 
tit decretum eet. 

aa. ( QuaesiTeruat , } an pecuniae cupidut et marjvpioram tet^ 



Ιθ4 £UNAPII 

my* Kui ταντα ίταψως ίκηννθ-ανόμΛνο^^ προς ταντα ίίεστρα'- 
τηγονρ W ηόλεμον. Voc. βαλάντιον. 

xy\ Τοσούτον Si οΐίοϋντος xai ύποφυομίνου xaxovm 
Voc. oltovactv. 

χΛ TdSv Si ^Ρωμαίων ht αντό τοντο βιαζομένωι^ απο-5 
ρθ¥ αύι^ς αηοδΒΐξαι χαίπλη^ χαι &ίσίψ χαι βέλη, xai μη^ 
χαράς χαι μΒγέ^η ποταμών, προς το μη ήττασβαί σφωρ xai 
ίμολί^Φ elvM χε/ροσιρ. Voc. δέσεις• 

χβ\ Οντοι μ^ρ iis μένοντες νπΒμόσχΒνον τον ηόΧεμσν• 
Foc. μοσχίνων. >o 

χ^^ Ές τόξου ρνμα περίίπλβον τους Ύωμαίοίς οΐ βάρ^ 
βαροι, πόλλ' αμα βέλη άφιέντες• — πέτρα St τις άπεσπα^ 
σμένη ές τίξου ρνμα. Voc• ρΰμα. 

χζ. Των αυτών έτύν γννοΧχα τίνα ατείλας έσθ^ητι λεν-- 
xfj χαι στέμμασιν, ς^ς όη μελείωνον ονσαν της Συρίας οντ»ι5 
ίη χαΧουμένης &εου. FOc• μελεδωνός* 

χη. Και οί μ£ν αυτούς ίιέφ&ειρον σχοινίοις άποτρα- 
χηΧι%οντες. Foe. άποτραχηΐίζοντες. 

χ&\ Καίτοι παρακινηθείς του προσήκοντος, Voc. παροτ 
χινουντα. ίο 

λ'• Και τάλλα πάθη χΛτά την έχμεΧή λύραν ίΰερα- 
πευετο• Voc• έχμελές• 

Χα. Προς το άφανίς χαι αόριστον της χφρας έχτιεσόιν^ 

TQS estet. Quum aatem haec aecarate quaesiviMent, eecnndiiin lia«c 
bellam administrabant• ^ 

a3• Tanto aulAin malo lntamescente et aticcreecente. 

94. Qoum autem Romani ob hoG^ipsam Tehementer conaren- 
tar denonttrare ipaiue urbU et inopem etse mnltitadinem , et inao- 
cessum eese illiue loci situm et incolis esse multa tela et macbinaa 
bellicaa , et magnitudinem flayiorum este traiuita difficilem y ne ab 
Uiit Tincerentur, nere se ilUs inferiorea esse confiterentur. 

a5. leti quidem hic serentes , belltim dam «erebant 

a6. Barbari Romanos ad sagittae iactum naTigando clrcumibant, 
Ib eofl mtilta tela eimul coniicientes. Rapet yero qaaedam ad aa- 
gitUe iactom erat ayalsa. 

37. lisdem moribus praeditam qnandam miiUerem albA reste 
ct coronis oraatam misity qnaai ianc eMet caratrix Syriaey Deae 
q«ae t«ac ita vocabatur• 

a8. £t ilU quidem ipsos interfeceruiit fanlbns ttrangalaiitef* 

39. Qoanquani per delirium Yeceteerai ab officio. 

3o. ]&t caeteros morbos, ut coodnna Ijrra^ corabat. 

3i. In obecuram et interminataiti regionis parte• erant» ob cie• 
dof ct pracdam erant defetsi. 



FRAGMEMTA. Io5 

ης$ nf^C ^ύζ φόρους xai ηρβς ri^p Way άηΛγορ9ν9η9ς• 
Foc• mutyo^svsi• 

λ^Φ ΖΒνγμα• 

Χγ\ Qi Si Oilrpoi πλατύ χαγχάσϋα^9ς y/OMO. Fbc• 

λί'φ 0vT6 αΧλως το μ$γαλσηρίτάς κατά τηρ Stmrmf h 
nt; μάχαις ίστι ψιλοχίνδυνορ^ fCoc. μεγαλοπρεπής. 

λε\ Τορ ηάρτα βίορ αύτον σνρτεχμηράμερος ix τωρ ip^ 
offvp περί αΰτορ σνμβόλωρ τε και σημεύύρ. Voc• σνρτε^ 
ιοημηράμερος. 

λς'φ Ώς χαχά τιρας διαμέτρους χεραίας κεχιύσ9αι τηρ 
γίωτταρ ταΐς άντιτνποις ϋνμβολαΐίς χύρ αχίδωρ• FOc. (fux-* 
μετρος. 

%ζ• Κατά τούτους τους χρόρονς νπο της άρίρώδους 
ι^τρηπαχος εργορ χατετολμή&η xai συρεπράχ&η γερραίίορ οϋτβ» 
xai άρίρώί$ς, ώστε απιατορ είραι διερεγχ^Ιρ εΙς n/y Λιήγησιρ. 
Foc. ίιερεγχεΐρ• 

λη• Kai oi μ^ρ παιδιά» τιρα ix twp πολεμάφρ ήγού^ 
/tfCVMy τοσουτορ ϋυσχέραίρορ^ δσορ ψαγχάζορτο βοξρ xaS-' 
ΜΦ^ς ίμβάλοιερ. Foc. παιδιά. 

λβ-'φ Ό δε τα φρορήματα xai τους 9νμ/ούς τωρ στραηω» 
Twp ορηρέθτζε, xai διαυχερ^€σ&αι προς το άγίρωχορ ταϊς 



Ad fr. 3a. Omisimnt fragmentiim proliznm a SalcU i. b. τ. 
ins^rtam, quod Dionis Cassii ette pertpexit Valeiius, eamqne 
fecQtot Reimaruf inter Dioneas reiiqaus edidit li^ Pro τ^ς 
conL B. %iyo£• 

33. Innctara flavii. 

33. Hunni vero effuso ritu ridentes abierant. 

34. Necjae frustra magnificentia , qaa belli dace• ntuntt» in 
qnoUdiana Titae ratione, in praelii• ett periculomm amanf. 

35. Onmem eius yitam per coniecturam assecatus ex eyideati-> 
bas indiciU et «ignie in ipso diligenter obtenratie ductas. 

36. lU ut eecundum qaosdam diametroe anteimae litignam ad• 
Tcnis epiculoram congreseibus decossatam hab^ rent 

37. Hia temporibue facinas qaoddam audacter eutceptum fuit a 
Yirili maliere et confectam est, adeo generofum et Tinle, ut incie- 
<^Ue sit, si in narrationem deducatur. 

38. £t ilU qaldem iudum qaendam ab hottibof ludi pntantee, 
^AiUam indignabantnr y quantam cogebaatur Tociferarl contra illoe, 
ia quoe impreseionem feciat ent 

39. Ule Tero militum spiritui et aaimof irritabafcy et ut cre- 



Ιθ6 EUNAPII 

μΒΧέτα$ς ίξεχάλε^ xai φιλοχί'νίνρορ. Foc. iiavxfn%eadtt$ cl 
άνηρέ&ιζΒ» 

μ. Ό α τάς ίννάμεις η&ροισβ ^ χαι το χρήμα της 
διαβάσεως Ιπαιπέρχων ηδη χαΐ συμβιαζόμενος , χαι ηλήν α- 
γα&ης ψνχης σώμα ουχ έχων. Foc» χρήμα. 5 

μοί. Ψίλόρ. Ιη VOC. 

μβ. Ιίίνηψ€Ρ. Ιη VOC. 



U. Fraf^menta , qua% iine Eunapii nomine apud Suidam legunturs 
α Boissonadio adUcta, 

B.3ii α. ^εΧευχίς ορνεόν εστίν ενπετιτον xai άχόρεστον xaiio 
τΐανσνργον χαι τάς άχρι'ίας χανδον λαφύσσον. Ιη voc. 

βί. Ίόβειοι χαι ^Ερχονλειοί , ονόματα τάίξεων * τάγματα 
γάρ τίνα δαίμοσιν έηώννμα• ^Ιόβις γάρ παρά ^ΙταλοΙς ί 
Ζ^νς^ ^Ερχονλης ϋ δ ^Ηραχλης. Ιη voc• 

γ. Ό /^ίΟχΧετιανος λόγον ποιούμενος τύν πραγματώνει^ 
φήΟ'η δεΐν χαι δννάμεσιν άρχονσαις εχάστην εσχατιάν οχν- 
ρωσαι χαι φρούρια ποιησαι. Voe. εσχατιά. 

δ*. Χαριέττων μίν ονν xai προ τοντον φανερός τις tSy 

ctis cerricibus incederent, ad ferociam et ad pericutonnn subeun -αα 
dorum •tudium cjLercitationibue excitabat. 

40. Ille vero copias coegit et traiectum iam iirgens et Tnilites ad 
traiiciendum una cum aliis cogens, et praeter bouum animam cor- 
pu8 non habens. 

Ai. Nudum. 

4a• Suependit Diia. 



I. delencis avis, quae cibos facile concoquit et insatiabitis et 
aatuta et locustas ayide ueTorane. 

a. loWi et Herculei nomina legionnm. Sunt enim quaedam 
legiones^ quae a Diis sunt denomiuatae. lovis enim apud Italos 
e»t, qui Graece Zeus, et Hercules, qui Heracles vocatur. 

5• Diocletianus , rerum ipearum habenj rationem, existimayit, 
copiis etiam eufficientibus eingulas agri Romant extremitatcs esae mu• 
meDdat et castella in illia esse facienda. 

4« Charietto igttur, cum et ante yit darus eeaet et inYictus» 



FRAGMDEMTA. 107 

mi άννηόατατος τι/ η πΧεοΦ^άζοντ^ του ίραστηρΛυ φοβω^, 
dfdxev άπο XfioTStug απαντάς• Voc, άνεΤχ^. 

$'. ^Επί τον ^ΙονλίΛνον noXXat Sixai ίχωρονν, χανίον 
Ιμφοζ&υμένων των άν&ρωπων της δικαιοσύνης του χριναν^ 

$ίος* άναβολαί τε ουχ ήσαν Ιη ανταΓς, οσαι νόμιμον mt 
τΛν σννήθχον γραμμάτων το αδιχον ΐσχουσιν $ϊς βοήϋτιαν 
niy ddixovvTCOV xai προειληφότίον* αλλ' η παραχρήμα e^ 
iu το ϊσον ίλέγχ€σ9αί χατά φύσιν, η το μέλλον χαι διοπ 
99νμ€νσν £Ϊς τον ^ρόνον υποταον ^ν• βαρύς μεν ουν xai 

ιοίντιηρος ίτύγχανε, χαι ini τοΰτίβ χαι το των πονηρών f 
ί^νος xai άδιχούντων διηγειρετο• ου γαρ diixBtv ί'ξην^ 
9voi Xavd-avnv άδιχοϋσι• βαρύτ$ρον ii αυτόν άπΐδ$ίχνυΒ 
νιΧς μοχΟ-ηροξς χαι το εύπρόσοίον • οία γαρ προϊόντος μίν 
ηοΧλάχις όιά τάς ηρομηνίας χαι &υσιας, ημέρου tk φύσ$ι 

iS^^o; πασαν ίντευίξιν τυγχάνοντος , αχωλυτον* τους ίεομένονς 
Ιόγου τυχεΐν. ο μεν ουν έλάχιστσν της υπό των πονηρών VL^eS 
ταύτης βλασφημίας τ$ χαι οργής ^^σθχίνετο χαι ίφρόντιζε» 
Foc, Ιουλιανός» 

ς\ 2αλούστιος, 6 της αυλής έπαρχος ίπι *ΙουΧιανου^ΚΖι\ 

^^νηρ f^v άιαφερόντως περιττός εις φιλαν3ρωπίαν• ig γε 
τοσούτον ήμερότητος χαί ηραότητος υπηρχεν εϊς αηαν- 
tΛς, ώστε τόν Μάρχελλον έχείνον, τόν, ψίχα ην ΚάΖ•» 

€t intigni rernm gerendanim audacia mortales terreret, omnee a U- 
trocinio prohibebat. 

5. A(l lulianum mnltae causae deferebaiitur, quod hominef 
tfiatim illius iudids aequitate frucrentur. Neque enim dilationibua 
eiasmodi locue erat^ quae tege eancitain e consuetis scriptis ba- 
l>ereiit iniquitatem , et homlnibus iniustis alienaque detinentibnt 
aiuiliarentur; sed aut etatiiu aequitas naturae consentanea de- 
moostranda erat, aut mora ct procrastinalio suspecta habebatur. 
Gravif igitur et molcstus erat, et ob haec improboriiiii et in- 
instorum natio exasperabatur. Ncc enim iniuriara facere licebat, 
wc, qui ininnam fecissent, latere poterant Molestiorem ctiam 
improbis illum reddebat adeundi facilitas. Cum enim taepe pro- 
pter festa et sacrifida in publicum prodiret, omnibusque comem 
et affabilem se m-aeberct, quilibet eum adloqni poterat lUe vero 
iBproboram mlledicta et indignationem minime senuebat aut 
corabat. 

6. Salustins, anlae praefectas sab luliano, vir fuit msigiii 
^ eiimia humanitate praeditus, qui adeo mansuetHS et beui- 

S•" erga omnes fuit, ut Marcfllam illum, qtii (qno tempore 
etar ipsum conVimeUoee tractarat) perterritus etat ob res ante 



1θ8 EUNAPIl 

σαρ, υβριστικώς αντ^ χρησάμερορ^ ηάψν nsqitsa οντά 9ιά 
τά προγεγ^νημίνα , καίτοι τον nouiog ίλκγχΰίντος htayi^ 
OTOtadta ίΐΛ rfpf προς Κωρστάντιοτ φιλία» ^ τγ wa»ioi^ την 
ϋηψ inid^xs, τον ϋ Μάρχ^λλοιν xoU ίιαψΒροντης ^:ίμη~ 
€$• Ιη VOC. 5 

ζ*• Ό il ΊονΧιανος χαίηβρ τοσοντοις Ιμβ$βηχώς, της 
τε η$ρί λόγους ητηετο φιλοτιμίας ^ xai τον της Αντιοχείας 
ϋοφιστήν, ^ Ανβάνιος όνομα ^ ίιαφερόντως ίθαύμασεν, τά 
fitv ίσος hiaivav , τά di όπως λνποίη τον μέγαν σοφιστήν 
ΠροΜρίσιον , προτιμών ΐτερον• ^Αχάχιος γουν τις αντ^^^^ 
φων περί την ρητοριχην δεινών^ χαι δ ix Φρυγίας Τουσχια^ός, 
αεί προς ταντα ίπεχάλουν χαί ίιεμέμφοντο τάς χρίσεις* 
Voc• ^ίιβάνιος. 

η\ ^Εστι ih xai δ χρη<^μδς δ ίο9^ις ovr^, Sts περί 
Κτησιφώντα ίιηγε* '5 

Γηγενίων ποτ^ φνλον Ινηρατο μητιέτα Ζευς 
εχΟιστον μαχάρεσσιν ολύμπια δωματ εχουσι• 
^Ρωμαίων βασιλεύς^ ^Ιουλιανός &εοειδης, 
μαρνάμινος Περσών πολιάς χαι τείχεα μακρά 
αγχεμάχων ίιέπερσε πυρι, χρατερφ τε σιδήρφ* 
νωλεμέως δ* ίδάμασσε πόλεις τε xat είνεα πίΛλά. 



20 



gettaty qtiAmTit paer conTictat eeset •editionlt, ob amiciti«ni, 
qiia Constantiiim pere^quebatur , hnmane exceperit, et illi quidem 
adoletcentulo poenM inflixerit, ipeam vero Manelluin insigiii hono- 
re affecerit 

7. lulianat autem Parabates , quamvie tantam ncgoUoraiB 
molem sustiueret, tameii et eloqueBtiae gloriam expetebat, et 
Antiochenum illam sophistam, cui Libanio nomen, supra mo- 
dimi admirabatury partim fortasee, quod eum probaret, parUm 
▼erOy ut magnum iUum eopbiatam Proaeresiam dolore afficeret» 
aUerum anteponens. Acacius iameii, vir dicendi yalde peritus, 
et Phryx Tutcianas ob haec aemper eum accueabanty et iudicia 
eina reprebendebant 

8> £xsiat et oracalum Ipsi datum, quum iuxta Ctesiphonteni 
commorarelur. 

Gigantum quondam nationem delevit conailiA poUens lopiterr 
Inimicissimam diia beatls Olympicas domoe habitantiba». 
Romanorum vero imperator lulianut Deo «imilis 
Persarum comiaus pugnantium urbes et moenia loBga 
Pugnans vaetavit igne validoque ferro; 
Adeiduaque domait urbes et gentes mulU». 



FRAGMENTA. 109 

άλλα χαι ίσπεριων ανδρών ^Αλαμαηχον οδδας 
ύσμιηας τίνχιναϋσίΡ ίλών άλάπαξεν άρονρας. Voo^ 

^Ιουλιανός. 
^• Mowfwvtog» im *Ιοβΐ(Μ!νον ην βασιλέως• ηάνία^ϊί.^ηο 
5ΐσα ^ άριστα J μικρά ίφαίνσντο ηρος τον ογκον Μονσωνίον 
wni τη^ σνν τφ δραστηρίφ της γνώμης βα^τψα• tC α 
nrra Xoyw εύίοχιμων την τβ άL•τεvη χωράν της *Ααίας i^ 
ηηΐ^, χαι δ την άν9νπατον βχων άρχην ηρος τάς ini^ 
δημίάς ίξ/στατο , ηάχέίνος απαηα htitov iv ολ/^ιας ^^u^ 
ιο^αις την έλασσον ίπΧήρϋ9σ8 των άηο της ^Ααίας ίίσφο- 
ρύν• htsxaUi ii ούδδίς Hixov ουόίν τοίς γινομένοις; αλ^ 
Ια παιίιά τις ην απασι τοΓς χαταβάΚΚοναι, τα εισφερόμενα •'^Ιη ι 
Βοψάηιος γαρ 6 ix Φρυγίας ρήτωρ ίτιεστάτεΐτ τοΙς ηραττο^ 
μίνοις» Ιη voc. 
'5 i. Σιμωνίδης• οντος ην iui ^Ιοβιανον τον βασιλέως fi,^n 
ttu φιλοσοφίαν επισημότατος^ Ιη voc. ^ 

ia\ Πατρύαος• ο^ος ηχμασεν ini *Ιοβιανον fimili^ 
ης• ^ α ix Ανδ/ας* ος της άηο των φαινομένων η 
ιηρατρεχοντων σημείων τεχμάρσεως άχριβης ^ν έξετίΛστης^ 
»ύί VOC. 

ιβ[. ^Ιλάριος ο έχ Φρνγίας; ini Ίοβιανον βασιλέως *Ρω^ 
μαίωτ• χατά παιδειαν μεν ^ν άνηρ οΰ γνώριμος, χοινωνεΐρ 
Λ αντγ &ε6ς έδοχει της τον μέλλοντος προγνώσεως, ώστε ην 
μάηΐζ άριστος. Ιη voc. 

Qain etiam occidenl^liiim Alamannomm regione 
Irocliis crebrie domita , arra illonim ▼aeUyit 

9. QnaectiiiqQe optima erant, ei quU ea cum Mtisonii gra- 
▼itate et actoosa ingenii profunditate contalieeet, parva Tidebantuv. 
Propter qaae iure meritoque laudatas, maritimam Asiae regiooem 
peragraTit , et procontnl ob eiua adventam obstapetcebat Gum an- 
tem ille omnia regionis illtus loca adiisset, intra paucos diee mare 
tr&atie Atianit implerit Nullas vero de rebut illie , quae fiebant , 
at iniuetis, qnerebatur: sed illa, qoae tributorum caaea confereban- 
tar, omnibtiSy qai ea pendebant, ladae qaidam erant. Eanapkif 
ipia, Phry^nt orator, negotio illi praeerat 

10. Simonidei. Hic Imperatons lovianl temporibat ob philoto- 
pUam erat celeberrimos. 

it. Patricine. Hic florait eob loriano Imperatore, fait atitem 
α Lydia. Qui ex occarretttiiim aut apparentium tignoriim conie-* 
ctera Censor fbit accnratQS. 

IX Hilariat Pbryx, tiib loTiano Romanonun Imperalore. Fnit 
anieiii Tir doctriiia qnidem non celebris : sed Deus ipsi futuroniiii 
PteKienUam impertiri Tidd>atar. Qaare fait praeatantiesimns yatef. 



Ι ΙΟ EUNAPII 

ι/. Οίτος ( Φψηος) περί τους χρόνους Οδάλερτος «ίς 
την ^Ασίαν Ιχηέμπεται άνΟνπατος' την ϋ βασύΛκην /λωσ- 
σαν ίπεπίστεντο ' πέμπεται 6i όμως, τον ποιητίχον χαί μυ^* 
Θιόδη ^Εχετον, χαι εΐ δη τις αλΚος ix Θετταλ/ας η Σίχελ/ας 
τοιούτος, χρυσον άποδεί%ων χαι ηανήγνριν ην δί μανία ού5 
ΰνρα&εν, (ίλλ* ενδοΘεν έΧνσσα χαι έμαίνετο , ανηρ φνσει λο- 
νηρος, χαι ίξουσιαν έχων, χαι την εν ταΐς χολάσεσιν άγριό-^ 
τητα χαταλιπών ενδοχιμονσαν εν τοις βασιλείοις, ούχ &ηΐ9 
ο,τι παρανομίας άπέλιπε χαι ασέλγειας, αλλ' έπι τοσόνδε πα^ 
R. Ζι^ραφοράς ίρρνη χαι φόνων, ώστε χαι Μάξιμον %ίφει διέφ^ει-χ^ 
ρε, Κοίρανον Αϊγνπτιον έπισφαξας αύτω• χαι ετι Θ^ερμος 
ων χαι ζέων τι/ λν&ρ(ύ πάντας συναιη^ρει χαι χατίφλεγε» 
Foc. Φησ^ος. 

ιί*. Οίτος (Σεβαστιανός) hii ΟνάΧεντος ην• ίγένετο oi 
επι τούτον ανδρών πολεμιχών ζητησις• εύρέΟιι δί ούτος διί 
ανη^' πάσης ελπίδος χρειττων , ουδεμίας αρετής αποδέο»ν• 
ονόενός γαρ μη οτι των xad^ αυτόν αν&ρώπων *, αλλά xai 
τοις παλαιοΓς διχαιος ην παραβάλλεσ&αι , χαι τούτων τοίΐς 
«yav εύδοχιμοϋσιν εις απαντάς• ος γε φιλοπόλεμος μεν 
ών, ηχιστα φιλοχίνδυνος ην* ου δι' εαυτόν, των άρχομέ-^ο 
νων δβ hfεxεv* χρημάτων oi αΰτΐΤί πληΰννς εμελεν, οσα 
το σώμα δια των οπλών χοσμησειν ^ελλε* τροφήν ii 

ι3. Festus. Hic temporibus νβίοηϋβ in Afiam proconsul emiU 
titur. Rcgia vero lingua eiiis Gdei coiomissa fuerat. Sic tamcn ab- 
legattir, iit ilii poetico et tabuloeo E«beto similie^ et si quis alitis 
aut Tbessalus aat Siculus talis tyrannus fuit; demonstraturus hoc, 
oinnes tyrannos secum comparatos ease auram aut luduni• £iue aii<- 
tem insania non erat foris, eed intrinsecus rabie actus furebat ek 
insantebat^ bomo natura malus et poiestate pracditue. Cum autem 
suppliciornm immanitatem in Palalio floreDtem rpliquistct, niiUum 
iniquitatie et infolentiae genus praetermieii : eed ad tanUm inta- 
niain et caedium crudelitateiB 6et provectus , ut et Maiuiniim gladio 
iutcrficeret , Coerano Aegyptio euper ipsum iugulato. Ciiin autem 
adhuc iUo caedis cruore caieret et ferveret, omnes una caedebat et 
cremabat. _ 

i4< Sebastianns. IISc tempore Valeutis fuit. Sub hoc aatem 
virorum beUicosoruii] dclectus est babitus. Hic autem vir omni spe 
melior est inventu•, nuUius τίΓίαΙί» expers. Nulius enim crat noa 
solum iliius aetatis bominum , sed ne prieconim quidem et eortim , 
qui apud omocs valde ceiebrantur, cum qiio non poMCt iure com-i 
parari. Qui, cum beilorum amans esset, minime iajuen periculorum 
aniaiie erat, uou propter se, scd propter eoe , quibua imperabat. Pe- 
ctuiiae vero copiam curabat, tantum ut corpus armie omaret VicUi 



FRAGMENTA. 1 1 1 

n^09i^$txO σχληράν xcu τραχίΤάΡ ^ xai Stnj xafiom ηρχ€ΐ^ 
tui ορμωμέι^ψ ηρος χάματον σύχ ην χωλνμα• φιΚοστρα^ 
τιάτης ih ων ίιαψΒροντως, υχραχιώταις ονχ έχαρίζ^ο, 
άλλα πασάν τ€ άφι^ρεί πλεορ^ίξιαν την άηο των οΙχΒΐ'ων, xai 
5το άρπαχτιχον €πί χους πολέμιους ετρεηεν• ϊχόλαζβ Si Ι- 
σχυρώς τους παρϋφαίνοντας ταντα , xai τοις ηΒΐ&ομένοις 
(ΐς το €Ϊναν σννηγωνιζετο ' απλώς ai sinifv, νηοδΒίγμα 
xm χαραχτηρα ηαρεΐχΒν ίαντον άρ€της* γεγονώς ϋ inij: 
μίγάλαις xai Χαμπραΐς στρατηγι'αίς^ ωσπερ δ ^Ροίιων χο- 

ιοίύσσος , δια μέγεθος χαταπληχτιχός ων, ονχ εστίν ίρά- 
ϋμίος, χάχείνος δια το αφιλοχρήματον ^ν μαστό ς ων, ονχ 
εαχε χάριν προσκεχρονχώς δί δίά γνώμης 0()^ri>^a τοίς 
χαταχοιμιαταΖς ευνονχοις των βασιλέων, ενχολος ων δια 
πενίαν χαι χονφος εΙς μετανάστααιν ^ δι^δέχθη της στραχη^ 

ι5γίας• Ιη voc• 

id. Kai Θεοδόσιος 6 βασιλ$νς ίχμΒλης ^ν χαι πάσρ 
^^μιι/ εχχείμενος. Voc. αμελές. 

ις\ Τοσαΰτα χαί τοιαύτα έτιέχλνσε χαχά , ωστβ χρνσδς 
ην αντοίς χαι λευχή τις ημέρα χρατησαι τους βαρβάρους• 

loFoc. έπέχλυσεν. 

ιζ. "Άβρογάστης Φράγγος * ο^ χατά άλχην σώματος xat 
9νμοΰ τραχύτητα φλογοειδής ην,- δεντεραγωνίστης τνγχάνων 

ai. PraesUret *Α^?ογάσΐης. 

Tcro Tolens utebatnr dnro et aspero et eo, qai ipsi defatigato scif- 
fidebat, et qtii ad laborem eanli non erat inipeciimento. Cum au- 
tem insigniter militum amans eesct» miiiubas tamen non gratifica- 
batur, sed omnem plurie faabendi cupidUatem a auie atiferebat, ra- 
padUUm in bostes cpnvertebat. Illos vero, qui haec violasscnt, 
granter puniebat: obtemperantibue vero pro viribus erat adiumento. 
Deniqae, ut ita loquar, ae ipsum virtuUs exemplum et formara prae- 
stabat. In magnis autem ct splendidis praeturis versatus , ut Rbo- 
dioram Colossus ob magnitudinein temidabilis est, non autem ama- 
bilis , sic et iiie propter virtutcm ab avaritia prorsus alieoam , ad- 
Birabilis quidem erat, sed nullam babebat gratiam. Cum autent 
propWr mentis recUtadmem offendisset eunuchos, Regam consopito- 
Tet, ipsi, qai propter paupertxlem expeditus et ad iocum mutan- 
ditm facilis erat, imperii aucceseorem habait 

i5. Theodoeiue Imperator negligens erat et omni socordiae 
deditaa. 

16. Tanta et talia mala ad ipsos affltixeranti ut barbaros yi- 
ekse iptis eeaet aurom et quidam albus diea. 

17. Abrogastes Francus fuit, qui robore corporis etanimi aspe• 
Hlate flaiDffiae similU erat, qui ia certaminibus obeundia secundum 



1 1 1 EUNAPII 

]3ύ^ίωνος - αΧλως τ€ ην xcd προς σωφροσνρην ηεπηγως ts 
ηαΐ ίιηρΰ-ρωμένος , xoi ηρος χρήματα ηόλεμον πολέμων α• 
fmwioy διέφΒρ9 yovy τύ¥ ευτελών στρατιωτών όσον γ€ eig 
ηλοντσν σύϋν nai Sia τούτο itwcei τφ βασύαΐ θ^ο^οσιί^ι 
χρήσιμος^ ος τε τιρος τόν Ουαλενηνιανον τρόπον άρρενω^ζ 
ηον οντά χαι itxaiov , xai το παρ' εαυτού βάρος ίπετί^& 
καθχίτιερ βρθσν nai άστραβη τίνα χανονα τοίς βασιλειοις, 
ηρος το μηΟν των π$ρΙ την αυΧήν παραβλάπτεσΒτα η αμαρ-* 
τάνεσ9αι• Jn voc• 

ifj. Οίτος (Ρσυφϊνος) int Θεοίοσίου ^v ^ βαβνγνωμωνιο 
αν^ηπος xai χρ^ψΐνους • ήσαν ϋ ούτος τε Tcai 2τελ/χων 
Ιπίτραποι των Θεοδοσίου παίδων, αμφω τα πάντα συνηρηοτ- 
ζον, iv τιρ γλοντφ το κίράτος τι&4μενοι, nai ουδείς είχεν lit^ 
ον ούδίν , εΐ μη τούτοις εδοξε ' δάιαι, τε απασαι προς τot^• 
των έδιχάζσντο, xai πολύς ην οχΧος των περι^εόντων. ειπονχ^ 
τρνί χφριον υπάρχον παντομιγές τε xai ευχαρπον, xai ο δε• 
ΚΙ^^σποτης εύ^ς συνηρπαστο, χατηγορι'ας πεπλασμένης εύλογου, 
δια τίνων ύφειμένων ένηδρευμένος , χαΐ ο άδιχουμενος ηδι- 
χεϋτο, του άδιχονντος χρινοντος• ίς τούτο δί 6 ^ΡουφΙ^νος 
ίχώρησεν άμετροχάχου πλεονείξιας , ώστε χαι άνδράποδα δη-^^ο 
μΑσια απημπόλεν^ χαι οσα δημοσία διχαστήρια^ ^Ρουφινψ 
πάντες ίδίχαζον χαι δ χολάχων όχλος περί αυτόν ^ν πο^ 
λυς* οΐ δΐ χόλαχες χ9ίς μίν χαι πρώην δεδραχότες του χα- 

locam a Baudone obUaebat. Alioqui consUne et accuratus erat in 
servanda modestia , et beilum irrecottciliabile cum pecunia gere- 
bat Quamobrem etiam a viiibus militibus, saltem quod ad di- 
vitiae attinety nihil differebat Quapropter etiam Caeiari The- 
odosio yidebatur uulis , quippc qui ad yalentiniani raores viriles 
et iustos suam quoque grayitatem adiangebat, tanquam rectam. 
et immotam quandam columnaiD regiae suetentandae aptam, ne 
quid detrimenU res auUcae caperent, aut nequid in ii« admiiii- 
etrandU peccaretur. 

i8. Hic (Rufinus^ sub Theodosio fuit. Homo profundo conti- 
Uo praeditae , et occultator animi. Hic autem et Stelicho erant 
tutores filiorum Theodo«ii. Ambo omnia rapiebant, in diyiUis po* 
tentiam fuam coliocaBtes. Nec quisquam qnidquam habebat pro- 
prium, niei his placuisset Omnesque causae apud boe iudicaban- 
tur , magiiaque mnltitudo circumcursantium erat, si forte alicui prae* 
dium aliquod fuieset locuples et fertile. Nam dominue confeetim 
corripiebatur y accusatione epecioea adyersue eam conficta per quo- 
rundam emissarioniiD subornatorum insidias. £t iUe, cui fiebat in- 
iuria, iniuriam patiebatar, ipso iniuriae auctore iudicante. Rofiaua 
autem eo immeniae et improbae ayaritiae processit, ut vel ipea pa- 



JFRAGMENTA. tiS 

infliiW sttti τΰν τα βά9ρα xaXXvvsiv xai τ^υίαφός ηόρ$Λ^^ 
ίρτ^ ^i χλαμύία^ τ€ ^ύπάρυφονς hfdtivxorsg xai nBQOvaiq 
X^tHTcttg όίάπεπίρονημίνοι^ ncti σφρογΐσν χρυσοδέτοις ίι$σφι^ 
γμέΐβοι• f^oc. ^Ρύνφινος. 

5 t&\ *0 Si ttjp χαρίΛχρ ratg τιμάΐς ηίη χ^χαρώ/Λίνος 
nafdSe»xs9 iavrdy $1ς τήίξ itov, Voc, χαρωθεις• 

ϋί • *0 Si $ννοΰχος ίατεχράτει χω¥ βασιλείων , xat πε^ 
^ίσχε^^Λσάμένος τάς ανλάς , σννέσφιγγεν Μηαντά , χα&άπερ 
τις γενναίος οφίς^ χαίελήτων εΙς τηη εαντοΰ χρείαν• Ρ^οόι 

9ca\ 0$τος (Τιμάσιος) int Θεοδοσίου τον βασιλέως ^vj 
tp Εντρόπίος έηιστησαι τοις πράγμασι βονλόμενος, ix της 
^Ασί<Λς μεταχαλεΐται ηρος τα βασιλείας δ δί γανρος τε ωι^ 
αψ^ψ ΧΛ4 αγέρωχος χαι στρανείαις ώίιιληχώς χαι τοντο πρώ-^ 

ίζτον uya&op ηγούμενος των iv άνθ'ρωποις , τιμήν iltai δοξαΡ 
χα£ Μλοντΰν έπιχλνζοντα^ xai το ίχειν εαντψ ο,τι /JovAotrd 
χρ^σ^αι χαι άδεώς^ διά τε μέθ'ην ννχτα χαι ήμέραν οι7χ^ί/- 
δένο^^ ον^ ανατέλλοντα χάί δυόμενον toi^ ηλίόν χαϋνραΨ^ 
ίσα ηαί όνρανψ ilvai νομίσας rjfv μετάχλησιν, ix των αλί;* 

lojra^ xdi διαχεχνμένων ηρός δλιγωρίαν διατριβών άπορρή^ 
|ας εαυτόν χαι χατατείνας την ψνχήν εΙς φιλοδο'ξι'αν^ βαρύς 
άίΗΜστάς Η Παμφυλίας ini Λυδίαν άνέστρεφεν, ^i «ν δή 

lilica luancipfa Tenderei» et qaotqadt publlca dicaeierlay iudicel 
IHDBa in Rufini eratiam iadicarent £t adalatorum turba drca euni 
Dia^iia fait. AdalatOTet Tero heri quidem et nudiul tertius caupo- 
iiis ineerri erant, ut et ectbeellia purgarent ^t pavjmenta verrereni 
lam Tero chUinyd^s egregie' praetextatas gestabaot, et aui-eis fibuli^ 
Testes conitrittat ferebaDt et sjgillie auro inclusi• digitoi ornabant: 
19. nie Tero cot honoribas tanquam veterno giraTatum habenl^ 
Im iter •!> dedit. 

ao. Eunachul AuUm obtin^bat regiam, atilaqiie ihVoluU coii- 
fttrtngebat omnia, ut quidam generosei robustalque eerpexu in saaiii 
ts»am omnia contorquexil. 

αι. Hic (Tiinasias) eub Theodoslo Impeiratore fuit fyx^iA 
Eatropias rebai praeficere yolent ex Asia ad regiam revocayit lil^ 
Tero cam eeiet vir inSolenj et superbaa ^t in rebue bellicis yerealtuej 
Μ hoc eummum rerum bumanarum boDum existimaret j bonorem 
ct gloriani et afiluentee opes et all^itratu suo vivfendl licentiiliD ei 
•ecare propter ebrieUtem ^octem et <liem nescire, nequfe orien- 
teoi aeqae oecidentei^ eolem adspicere , qutiroqae revocatidnem 11- 
lam coelo parem duJL•i88ety et a iucimdifeiinie exerdtationibgs et i 
ditsolatis ct ignavie yitae itudiii «e avuUiaiet, et animum Td glCH 
*^}e cnpidiutem intendiMei , em Pamphylia graYis sarrexit , Μ in L•^' 

^hxipput, Euiiapius etet 8 



ιι4 ευκλριι 

τις βασιλενωρ η τόν γΒ βασιλέα xai τον ίύνουχον χατά ηά- 
ρφργόν τι παιδιάν ^ηρό^ενος, ει βονλοιτο• Vwi. Τιμάσιος et 
γαύρος• 

χβ. Οίτος {Λέων) στρατηγός ίπίμφ9η παρά Εντρο- 
πιον τον Βυνούχου χατά των βαρβάρων^ ΒνχοΙος ων xai tiaS 
^μεΧέτψ μέ9^ς Βνπαράγωγος* ην γαρ αντψ το άνίρΒίόν int 
τούτο σννΒνίγχάμΒνος , πλΒ^ονς ΒχΒΐν παλλαχινας των στρα- 
τιωτων, χαι πΐΒίονα nivBiv η Βσα πάντες οΐ άνθρωποι ni^ 
νουσι• Voc• Λέων. 

χγ\ Ούτος (Σονβαρμάχιος) των δορυφόρων ην ήγεμων^ιο 
^ πιστόΨατος τφ Βΰνονχφ Εντροπίφ, BΪ7uρ τις δλλος* mivB 

di οϊνον πλείονα η όσον ηδΰνατο χωρεϊν ά)Χ όμως τά πε^ 
^ρι γαστέρα διά την σννη9ειαν οντώ χαί γνμνασιαν Ισχνράν 
χαι νεανιχην πάντα φέρειν έπι την φνσιχην των νγρων &- 
χρισιν άει γοΰν ην, πεπωχως τε χαί ού πεπωχώς^ με&νωνίί 
την ti μέ&ην παρεχάλντττε ον σφαλερον διαβαίνων τοις ποσι, 
Κ^ι^ χαι προς την τηώσιν πολέμων νφ^ηλιχίας διά νεότητα χαι συν- 
ιστάμενος • ην δΐ βασιλιχον μίν γένους, Κόλχος ώιριβης των 
νπίρ Φάσ^ν χαι θερμώδοντα, τοξότης άριστος j εΧ γε μη χατ<- 
τόξευεν αυτόν το περιττον της τρυφης» Voc. 2ονβαρμάχιοςΛθ 

κί*. Οίτος (φράβι^ος) στρατηγός ην της ανατολής, ος 

αχμάζων την αρετή ν ένόσει το σώμα, της ψυχής νγιαινού' 

^ σης πλέον * χαι τό γε σώμα διαλυόμενον ηδη χαι άποχολλύ- 

diam rediit, tanqHam quidam rex, aut ut ille, qui vel ipfojn Im• 
peratorem et eunuclium obiter ut qncndam ludam facturue eifet, 
•i vellet 

aa. Hic (Leo) ab Eutropio eunacho belli dax missus est con• 
tra barbaroe. Fait autem homo lc^is et ob studium ebrieUtii fa- 
cilis deceptu. Suam enim fortitudinem in hoc contaierat, ut plu- 
res haberet peilicee , quam mllites , et plas biberet , quam bibant 
omnes bomines. 

a3. Hic ( Subarmachius } ,fuit satellitum dux , fideliseimue eu- 
nucbo Eulropio, ei quis alius: scd plus vini bibebat, quam caper€ 
poterat Seu tamen eius Tenter propter con^etudinem et exerd' 
tationem adeo robustam et iuveBilem omnia ferebat ad naturaiciiii 
humorum excretioneni• Semper igltur erat ebrius, 8i?e potasset, si- 
TC non potasset Ebrietatem vero tegebat non incerto pedum inces- 
suy et propter iuveuilem aelatcai casui resistens et gregsnm finnanfl. 
Erat autem regii gcneris Colchue gcrmanus ex iis, qui tiltra Phasi- 
dem et Thermodontem babitant, optimclk tagiUariusi niei luxus im• 
modicus ipium suis sagitile confecisset 

3^ Hic ^Fravitta) fait OrienUi imperator, qui virtule flo' 
rtns corpore biborabat , quum anlmus maiore sanitate frueretur. Et 



FRAGMENTA. Il5 

μα^ορ %1ς την λνσιν σννεγόμφου xcU cvvinXBUtv $1ς ηηξί» 
rtya χαι άρμονίαν^ όπως αν dQxdasuv τφ χαλτύ• 8ς τους 
Ignag ραί/ως awstXsv , ύστε μιχρσν xat το όνομα της λι^- 
ηα'ας ix της μνήμης των άνΟ-ρώηων ixnsasPv• ην ti ^λην 

5rjjy ^ψησχ€ίαν• Foc. Φράβι9Ός. 

*β\ Πη1ξάμ€νος ίρομάίας τριαχοντηρ$ις Αιβίρνιάων τν-* 
πψ. Voc. ΑίβΒρνα• 

7[ς\ Ό Λ βάρβαρος odSi hii την νεωτεριζονσαν τα 
πράγματα τνχην ίσχεν ανενεγχεΐν την^τ^αν, ως αν εννο^ 

ι^μον τίνα χαι νπαιΟ-ρον άγωνισάμενος μάχην. FOc. νεωτε-^ 
ρίζειν• 

χζ» Εύτόχιος από θράχης iX&tiv οντε γνώμης iπuίxης 
τις ην, οντε γένους εϋ ήχων, άλλα xai στρατφώτης μ^ν ο τν- 
χύν* πολλά dk χρήματα χοινά τον Uiov τάγματος νποχλί^ 

ι5^ς, ωχετο εις την Παλαιστι'νην * επεχείρησε μεν ονν Έλ^ν- 
^ροττολΑ-αις εοηηον εγχαταλέξαί, της βονλης μ^τασ;^»^ ίπί 
χρήμξχσι μεγάλοις, χαι ίγλιχετο την τνχην μεταβαλεΐν ίς το 
ενγενέστερον * χαιτοι εδει> πρύτερον . μετατίβεσθ'αί την προ^ 
αίρεσιν εϊς το χρεΐττον* αλλ' όμως οΐ ^Ελεν^εροπολίται το 

^οτιΧηΘυς νπειδόμενοι των χρημάτων ον προσεϋξαντο τον Εν^ 
τοχιον ο α μετεχώρηοεν ές την ΙΛσχάλωνα• xai δ τότε 
πρητεναιν Κρατερός ευμενώς αυτόν νπεΟξατο μετά των 

Fr. 97• Kaeteruin tecutua «d Eunapium retulit Boitsonadius : ve• 
nuDUiDen dubitaoe. Ab hoc Eutocio mathejnaticum , qui eab 
lostiiiiano scripiit, genua doxisM auspicor. N. 

corpas , quod iam dissolTebatur et in dissoluUonem ruel^at, ipse co- 
agmentabat et in quandam compagem et commissuram cogebat et 

2aasi clftTis qnibasciam compingeoat , ut honestati conservaiidae suf- 
ceret Hic latroBes adeo focile siroul sustulit, ut Tel ipsum latro• 
dnii nomen ex hominum memoria propemodum exciderit Fuit au- 
tem rdigtone Graecus. 

95. CeleUbus cum trigiiiU remis Libumicarum modo con- 
stnictj•. 

26. Barbarus vero nec in ipeam fortunam, qnae ree innovare 
•olet, culpam cooferre polerat, qnasi iustum aliquod proelium aper• 
to Marte commUieset. 

37. Eatocius e Thracia profectue, nec animo probo, nec genere * 
nobili, ted gregarius miles erat Mullam autem publicam pecuniain 
inae cobortis sufforatus in Palaestinam abiit Magtiis autem largi- 
tionlbus conatus est apud Eleulheropolitanos 'in civium nttmerum 
receptat in ordinem eViam Senatorium redpi , et fortunae mutatio•» 
nein in melius affectabat Sed tamen Eleutheropolitani Eutocium 
non receperunt lUe yero transiit Ascalonem. Tunc autem Grate- 
roi , qui prindpatum' apad Aacalonitat obtinebat , ipiam cum pecu- 



1ΐ6 ' EUNAPII 

χρημάτων, xm ηολιτίπης μετϋωκεν ίλ$ν9ίρίας• οί ϋ θρη^^ 
ytg νστίργ χρορψ χατά ηύστιν ηχοντίς ini τϋΡ Εύτόχιορ, 
απψονν τον Κρατ$ρ6ν τον Εντόχιον χαι τά χρηματη * 6 Si 
QV μεβίΒί τον άνδρα* τύν ϋ στρατίϋοτων έπΙ όίχην iXdvv^ 
των, δ Κρατίρος νπίραγωνιΧεται τοϋ^Εύτοχίου χαι περιγί-^Β 
vtrai των θργχων ίφ' φ χαι χρησμός Ιξέη^οΒν^ ^Χ^^ ωδε. 
Voc. Εντόχιος. 

χη\ ^Ετερα δ^ ot? πολν τι μείω άνωρ9οντο xat διην^ 
χενί%ετο, άλλα τον^ν βαρύτερα χμι χεραυνφ ηροσεμφερψ 
Foc. διηνχενίζετο. ^ ίο 

xd". Το χοσμιον χαι ήσνχιον μετά τον δραστήριου md-^ 
τω ίτεταχτο χαι τον ανδρωδονς' ίπιειχης γαρ ων χαι προς 
γ' ετι άηράγμων, όμως εΙς άγωνα πραγμάτων ίμβεβηχώς ίξ 
ανάγχης, oi^cf^i^ ίλείηετρ των ηερί ταντα χαΧινδον μένων, 
f^oc• δραστηριον• 1 5 

λ'. Περιχαως της γνναιηος έχων• Voc. ηεριχαως• 

λα • Μεσαιπόλιος» Ιη voc. 



ΠΙ. Fragmenta, quae sine Eunapii nomine apudSuidam Uguntufj 
α Maio addita, 

HSiS ol. *Εδόχει γαρ τό,τε σώμα γιγαντωδης είναι ^ xai τον^ο 

tiiii benigne euscepit, et liberUte cVtWi donarit. Thracet vero pottea, 
qutim AdEutocium ivistenti, fliadito loco» in quo degebat, Entocium 
et pecanias, quas furatus fuerat, a Cratero repetiTerunt. Ilie vero 
Tirum non dimisit. Cum autem militei in lus mtseiit, Craterus Eu* 
tocium defendii et Thraces ncit Qua de re tale oraculum €di« 
lum est 

a8. In aliis vero quibasdam non multo minoribut caput erige- 
bat et cer?icem in altum tollebat Sed hi• f^rayiora et fulmini si- 
nilia. 

29. Modestia et tranquillitae in ipso coniuncU erat cum indu• 
•tria et fortitudine. Qitam?ii eoim inodaitas ekset et praeterea iran* 
quillue , tamen in negotiorum tractandorum certamen ingreseus , pro• 

jfVter ipstm neceefitateiHy nuJlo eoraiHy qui in bu ToluUator, erat 
Iiiferior, 

30. IUiae malierU ardenti «morc flagrans• 
3i. Semicanus. ' 



f. Videbatnr emni el corpose gigatttit eiee et animo feriiM 



FRAGM{1«TA. II7 

9νμ&9 9riquuhfif kcU ig άγχίνοιαν των tfvXXijQttvinnp a^ 
nipTWP ΐ99ΧνπΧο%άτ$ρος. Foc. γιγαηωΛης• 

ξί. Ό Sl θ^οίόσίος την βασίΧισσαρ ^νουσαν ίτ^ ημα^ 
τ» σχείον 'τι iSaxQvasp • άνά/χη γαρ xat i ττροχ^ίμενος ηό^ 
ίλ^μος σνψ6σπ/αζ$ν αντοΰ το ntgi την γνραίχΛ ηά&ος» Voc• 
ίπ ηματι• 

γ\ Ό 6Ϊ Εύτρόπιος χαιροΰ xai τνχης ύμέτρωζ τ$ xai 

χατίορ άρνόμ$ΐβος^ xai χατεμφορούμενο^ χαι πύλνπραγμονωρ, 

&η€ ονχ €kad'B ηατήρ παΧδα μισών, ij άνηρ γνναΖχα, η μψ- 

ιοτηιρ τέχνοιν* αλλ' ίιξηχοηί%9τΌ απαντάς προς την h^ivov 

γνωμην. FOc. χανίόν• 

ό*• Ό Si Γαϊνας ίξεχωρει της πόλεως, χαταλιπών at7- ^ 

τη9 ηολνανδρίον xat πολυτελή τάφον, ονπω τεθτίμμένων τύν 
ίν^κηχότΰ»ν• FOc• πολνάνδριον. 
1 5 ε\ Ι^ρβ^ίζάχως "ίσανρος, ίπί^Αρχαίίου του βασιλέως, 
ον ^Αρπάζάχιον έχάλουν iia το πλεονεχτιχόν , ην μεν Ιξ 
^Αρμενίας, τοί^ τρισίν &μα αυγχατειλημμένος τΜβΈσιν, ω&περ 
ηφαιστειοις δεσμοί^ άρρήχτοις, χαί ίμενέ γε iv αυτοΐς ίμηε-Ι^Ζι^ 
iiv' ταϋτα ϋ ην έρωτομανια χαί μέΒη xai πλεονεξία• ον« 
^στω ϋ εις εσχατον δ(»οΐ' τάς εαντψ δοχουσας άρετάς ίπετή^ 
δενεν, ώστε ουχ Hv τις ίπίστευσε ηειραΟείς, οτι τάς τρεις 
ίχ^ίνας Οντως εΙς αχρον ίξήσχησε' μουσουργοΖς μ^ν γαρ 

^\. μη παρ, com. Ν. 

ci ingenii acQmilie|et dolie omnes latrociaionim suonim focios lon- 

ge superare. 

a. Theodosius aatem Imperatricem defuncUm ' fere ^er uniim 

Jtem defleTit. Nam ipsa necessitat et praeMns bellam obumbrabaot 

ipsiat dolorem, quem ex uxore sentiebat. 

3. Eutropius Tero occasionem ct fortanam immodice et af- 

faUm hauricns et se ingurgitans et multis aiionim negotiis te im* 

misceiu ita Ti?ebat , ut pater filium odio prosequens aut maritus nxo- 

rein aat mater filiam minime lateret, sed^niies eiacularetur ad il• 

liut lententiam. Bp 

4* Gainas aatem exiyit ex urbe , quam reliquit , ut esset tnui- 

tofiim yirorufn sepulcrum et sumtuosum sepulcrumy quod illias ur- 
bu incoloe nondum tepoUi fuiaseut 

5. Arbazadus Itaurus , sub Arcadio Imperatore , qiiem propter 
rapaciutem Harpazacium i. e. Rapacem appeliabant Fuit enim cx 
Armenia oriundus , simui his tribus alfeolionibas , ut firmiesimis Vul- 
caniie Tinculis conttrictus , et in ipsis constanter peraeyerayit Hae 
aaUm affectionee fuerunt insanus amor et ebrietas et ayaritia. 
SU autem illae, quae virtutes existlmabat» summo stodio cxercebat, 
nt aollut oon expertut crederet, qaU trea UUt yirtutes lummQ 



Ιΐ8 EUNAPll FRAGMENTA. 

ανρίζησβ τοσανταις, όσας ούτε ixBl^og^ άρι9μ$Ι^ ^^X^f <>vr< 
έτερος τις των iimioviyv μένων* xai οίγ€ προσηχοντΒς atiVy 
XoyiOTai των στρατιωτιχων ίργων τον μίν άρι&μον των (7τρα-> 
τιωτών fjSeaav, το is πληΟνς των εταίρων χαι τον ix τωτ 
χειρών αριθμόν αντορ διέφυγεν ωσπερ ονν ^Ορόντην tw5 
ηέρσην φασιν ειπείν ^ οτι των δάχτυλων δ μικρότατος xai 
μύρια αημαινει xat ενα άρι&μον, οντω χάχεΐνοι τάς εταίρας 
χατά μονάδας και μυριάδας ηρίθ'μουν• Ιη voc. 

5. αυτούς coni. Ν. Omisi fragmentum de TheodosSo minore 

et ADtiocbo patricio^ qnod Maius p. 3i5. sub 77• {. .3. potuit; 
etenim Eunapiue^ Photio teslej ante .exituin Arcadii finem 
operis fecerat N. 

ftudio exercuit Nam "um tot maticis molieribus Tixit , ut nec iptc» 
nec ulius alias de mini<,tris ipsius eas numcrare posset £t famiUa- 
res i]uidem ipsius, iniliUrium rernm ratiocinatores , milittun quidem 
niunerum notabant, ipsa vero seortoruin maltitudo Yel ipsum manuum 
ipsius numerum fucicbat Quemadmodum igitur Orontcm Persam 
flfxisse fcrunt, miminuin manus digitum et decem raillia et unum 
tanttim numenim eigniecarey eic etiam iUi tcorU et tingaUUm et 
pcr dcna miUia numerabant. 



ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΤΡΙΚΙΟΤ 



ΙΣΤΟΡΙΩΝ 



ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ. 



ΈΚ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ 

Π £ Τ Ρ Ο Τ ΠΑΤΡΙΚΙΟΙ 

ΚΑΙ ΜΑΓΙ2ΤΡ0Τ 

ΈΚΑ0ΤΑ1 ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΕΘΝΩΝ 

ΠΡΟΣΡαΜΑΙΟΤΣ. 
εΧ HISTORIA 

PETRI PATRICII 

ΕΤ MAGISTRI 

EXCERPTA ΒΕ LEGATIONIBUS GENTIUM 
AD ROMANOS. 



ARGUMENTUM. 



TinJmtts α Tibtrio in Parthonum regno eotuiinsiut mh JHahanm 
MxpgUUur (i). Cotj$ pro Mithridate fraire rex Jberorum factus (a). 
Ikcthalij Dacorum regis, suptrhi^ (3). Uim suppUx uatLto^ ad 
Traianum mittii (4)• Nova eiuidem legatio ad Traianum (5;. Lon'- 

S^ardi L•trum tramgressi, paeem petunt (6). Quadi$ data pax α 
drco Jntonino (7)• Jstingi Bomanis aweiiio vtniunt (8). Jfe* 
nophUutj Moe»iae praefectus, Carpos superbe tributum po$tulante$ 
npudiat (9)• Saporti, Persarum rex , r§ mtaU gesia adver$us Od•' 
nathitm, in regnum suum revertiiur (10). Vandali pac9m ah Aw' 
nUauo impetrant (11). Jpharban legatui α Ifarsaeo victo ad 
O^ierimm munu (12). Meitrianus , Licinii UgmUu ad Constanti'' 
num (iS)• Lggatio α Magnentio ad Constantium de pace missa {i4)• 
Penarum UgfUio ad Conuantium (i5)^ JuliMmu cum Chtunuvii Jk 
p^ce agit (ίβ). 



ο'. (Jti ol Πάρ9θί ηρος Τψέριορ iuQsafiivoyro, βασι^ Α. C. 35 
Ua σφισίν hc των δμηρίνόντων δούναι• xat δϋωχεν aif-p "^'**^ 

ι. inqtafiefjoyro Ν., inoQivovro Twlg. '•*7 

1. Jl artlii petierunt a Tiberio, ut tibi regem ex obsidibut da- 
rc^, <t dcdit Ipiie Pbrabateiil , PtirabaUe QUuni. Cuio Atttem in iU- 



ia2 EXCERPTA 

A.C.35rorc Φραάτην τον τον Φραάιον νΐόρ » iruivov ii κατά της 
Tiber.aa^^Q£f τίλδϋτι^σαιτος, Τιριίάτην ix τον βασιλιχον yivovg &ΐΒμ- 
φε^ χαί όπως ^aoy την βασιλααν παραλάβοι^ έγραψε Μι^ 
^ριδάττι τφ ^Ιβήρων βασιΧεξ εΙς την ^Αρμενίαν εΙσβαΧεϊν^ Tra 
ο ΙΛρτάβανος τψ vifff βοηθών άπο της οϊχΗας τιαρι} • xaiS 
εϊσελθύν δ Τιριδάτης την βασιΧείαν χ&τέσχεν* ον μέντοι 
B4cai έπί πολύ Ιβασιλενσεν * ο /α^ ^Αρτάβανος ΣχνΟ-ας προσ-' 
λαβών od χαλεπως αυτόν έΐξήλασε ^ και ταντα μίν τα κατά 
Πάρθονς. 
Λ. C.47 β'• ^Οτι Μίθγιίάτης 6 των ^Ιβήρων βασιλεύς ένεωτίύί^ϊο 
GlAua.8^^^ χα/ παρεσχενάζετο εις τον κατά των 'Ρωμαίων πόλεμον• της 
di μητρός άντιλεγούαης ^ και φυγείν ^ ίπειδη μη πείΟειν αν^ 
τόν ηίύνατο, βουληθείσης , βουλόμενος ίπικαλύψαι τό σπον^ 
ίίαζόμερον^ αυτός μίν τιαρεσκευάζετο , πέμπει δε Κότυν τόν 
άίελφόν εις ηρεσβείαν, φιλίονς λόγους τ^ Κλανίίψ κομι'ζον^\$ 
τα. ο 6h παραπρεσβεύσας πάντα αυτψ κατεμήννσε, και βΰ^ 
σtλεvς Ιβηρίας avtl Μι&ριίάτον T^/i^crai• 
A.C.86 γ\ ^Οτι /ίεκέβαλος δ daxmv βασιλεύς ίπεκηρνκενετο 
Domite^^^^ ^ομετιανον, εϊρήνην νπισχνού μένος' ίφ' oS έπεμψε 
^ομετιανός φοΰσχον μετά πολλής δυνάμεως• όπερ ^a^yao 
δ ^εκεβαλος έπεμψε προς αυτόν πρεσβείαν αί^ις iv χλευα^ 
^μφ, λίγων, ώς^ εΐ ^λοηο έκαστος Ύωμαίων δύο όβολούς //ε- 
κεβάλφ εκάστου έτους τελεΓν, εϊρήνην προς αυτόν τίδ^εσδΌΐ* 

ι. κατά την όόον vel πρ9 τη$ κηύ'όδου coiii Β. ^Τιΐί^ιδάτην 

mg« Η. 5. οΐχίας Tulg. 

nere vitaiii morte commQUssct, Tiberine misit Tiridatem ex genere 
regio. £t quo faciliue regnum capesserct, «eripsit Blitliridati, Ibero- 
rnm- regi , ot in Armcniaia incursionem faceret , quo ee Artabanas 
conferret snppetiat filio laturus. Et Tiridatee quidem regnum ob- 
tinuit Scd non din regnavit. Nam Artabanue Scythae aainmeiis, 
miniino negotio eam regno ejLpulit. £t kaec de Parthie. 

a. Mithridates, IbQiorum rez, novas res tenUvit, et se ad bel- 
lum Romanis inferendum pjraeparavit Huic mater contradixit, et 
quoniam non persaadebat, ^gere voluit At ilie, quamvls in ap- 
paratu esset, Tolebat tegere^quod euaceperat Itaqae Cotya iiratreiii 
laittit lcgatum ad Claudium, qui gratuiationes deferret, sed non ex 
fidc legationcm obiit, et omnia, quae frater animo Tol?erat, enun- 
tiavit, et rex Iberiae Mithridaus loco conetituitur. 

3. Dccebalus, Dacorum rcx, lcgationcm pacis causa ad Domitia- 
niim luisiit. Quo facto Domitianiis Fuscum mieit cuin magna manu. 
Hoc nbi Dccebalus didicit, ad ciim rursus lcgatum misit, qui cum irri- 
tione illi diccret| se pacem facturuoi, li unutqnisque Romanorum Tet* 



Ε PETRI MTRICU BISTOIUA. ia3 

II Si μη. τούτο ίλοίτο, τ^ίλεμησειρ X€u μεγάλα αύτηΐ!; vqoa^ 
τρ/ψ$σ&αι χαχά, 

j'. Ori ^sxdfiaXog προς ΤραΐανοΜ ηρίσβεις επ9μψ$ ηι^Κ,^ 1 63 
Ιοφόρους • ovTOt γαρ είαν ηαρ αντοΓς οί τιμιωτεροί. jrpo- '^'*'»*• ^ 

SxiQOv γαρ κομήτας επεμπεν, ευτελέστερους δοχουντας παρ*^ 
αύτοίς slviu^ «xcfyo^ Si ίλθόντες ini τον Τραϊανού ίρρι^ 
ψαν χαι τά 8πλα, xai τάς χείρας οπισθτν ίήσαντες iy al^ 
χμαλωτων τάξει ϋίορτο τον Τραϊανού εις λόγους iXd-elv d%^ 
χίβάλ(^Φ 

10 ε\ Ότ» nahv δ ^ίεχ4βαλος πρεσβείαν έπεμψε ηρος 
Τραίανον f των παρόνταχν άναχωχην χομιζομενος^ νπισχνεϊ^ 
το th τά τε οηλα πάντα χαι τά μηχανήματα παραΜονα$ 
ff Τραϊανφ χαι τονς μηχανοποιονς τους Ύωμαίους τονς 
χαρ αντφ οντάς, χαΐ τους αυτομόλους , χαι τά έρύματα 

ι^ηαηα οσα χατεσχεύασεν χα$αιρεϊν , παραχωρεΐν Sh χαι ττ^ς 
γης, ην ίχράτησεν ο Τραϊανός ^ χαι τους εχ^ούς «ντον xat 
%^'Ύωμαί€9ν οίχείους ίχθ-ρο^ς νομίζειν, χαι αυτομόλους μη 
νποϋχίσδ'αι , μηϋ ατρατιύτην ^Ρωμαίων εχειν έγγνς εαρ^ 
τον. προσεϋξατο odv την ηρεσβείαν 6 Τραϊανός επι ταυ- G 

^oreu^ τοΣς συν^ήχαις. ο ii ^εχέβαλος τά οηλα ε^ριψεν ίπΐ 
βντον , xai εΙς την γην πεσαίν προσεχύνησε , xai εΙς Ύώμην 
χί^έϋβεις ξπ^μψε, χαι αύτοι ομοίως τάς χείρας είησαν ως iv 
οίχμαλάτωρ Tapu 

t. προστρίψαα&α$ rulg. '5. χάμητας yulg. 7• ^''^ ^'^] ^' ^'^ ^* 
S• i^xtfialov vulg. II. χομ*ΑΟμ€νθς I^. 17• αύτύμοΐο^ Η. 

l«t Uli quotannii pendere diiot obolos , lin minue , bellam et magna 
>^• se illi• iUaturum. 

4• Decebalus misit ad Traiaxumi legiatos ei. his., qui pileos fe- 
^t: hi «nim apod Dacos sunt lionoratlore•. Prius autem comatos 
l^rat, qui apud eos yiliorea habentur. Hi cum ad Traianum Tenis• 
*^, abiecerunt arma et, manibue post terga vinctis captivorum in- 
<t^, Traianum orarunt, ut cum Decebalo ia coUoquiuixi ▼enireL 

5. Rurtus Decebalus lcgatLonem ad Traianum misit, quae belli 
^€01 peteret. PolUcebatur se omnia arma et belUcA metrumeota 
TEaiano traditHrum et Romanos machiMituiii fabricatores et trans'« 
^S^ » qui apud ipsum essent^ et omnia praesidia et caetella, quae 
^^*tnixieeet , diraturum. Cessuram quoque omni tecra, quaTraianut 
poUtos esset , et eiui et Romanorura hostes pra suis bostibus habi- 
toram , neqae poslbac ulloi transfu^e adinissuruiu , neque uUum 
jBUitcm Rooiaiiorum reteQtaruiD. His condiUonibae hanc legationem 
Traunnt accepit. Kt Decebalu» in conspectu Traiani arma ablecit» 
^ In ierram cadeof eum ealiiU?it. Legatoi eiiajn Romam laifil» ημί 
^f^iotum JMore eraat nuuibui TincU. 



1^4 



EXCERPTA 



Α. 0.167? ^• "^^* Ααγγφίζδων xai ^Οβι'ων ίΙξαχισχιΧ/ων^Ιστρορ 
"ίΛΛΐ^^ί^^^ραιω&ένίων, των ηερι Bivtixa Ιππέων ίξεΧασάντων xai 
γ. ι^των άμφί Kaviiiov πεζών Ιπι^φΘησάντων, ΒΪς παντελή φνγην 
οί βάρβαροι έτράποντο, . ίφ' οϊς οντω πρα/βεΖσιν hf ii^k 
κατασνάντες ht προίτης επιχειρήσεως οΐ βάρβαροι^ πρίσβεις5 
παρά Αϊλιον Βάσσον την ΙΙαιονίαν ίιέποντα στέλίονσι, 
jy ΒαλΧομάριόν τε τον βασιλέα Μαρχομάννων χαί ετέρους Sdxa, 
χατί ε9τος έπιλε'ξάμενοι Sva• χαί ορχοις την είρήνην οι τιρέ^ 
σβεις πιστωοάμενοι οΐχαδε χωροϋσιν* 
A-C. 17^ C- "f^'' Κούαδοι πρέσβεις έπεμψαν προς Μάρχον εΙρηΊΟ 
Marc. i6yj^y αίγ^^νμενοι^ χαί εινχονψ xai πολλούς μίν ϊππονς^ πολ- 
λονς Sk βόας δείώχασι, χαΐ αΙχμαλώτους τότε μεν μύριους 
9tai τρισχιλίους, ύστερον ii χαι ετέρους πλει'στους αηέλυσαν• 
η\ ^Οτν ηλ^ο^ χαί ^^στιγγοι χαι Ααχριγγοί εΙς βοήΒει^ 
αν τοΰ Μάρχου» >5 

f.4.C.93o ff. ^Οτι Καρποί το εθι^ος φδννοϋντες τοΐς χα9'%χαστΌν 
^"•^^^inavroy τελουμένοις τοϊς Γότθ-οις^ έπεμψαν προς Τόΰλλιον 
Μηνόφιλον πρεσβείαν μεθ^ υπερηφάνειας απαιτούντες χρή^ 
jp. a5M«^«• οίτος δε ίοι5| ην Μυσίας , χαί χα^ εχάστψ ήμέραν 
τον στρατον έγνμναζε, χαι προμα^ν την ύπερηφάνειαν αν-2θ 
των έπι πολλάς ημέρας ούχ έδέξατο αυτούς , ιΓ^ιΓονς αυτοΐς 
μδειαν ορξν τους στρστιύτας γυμναζομένους, χαι ϊνα τ^ 
ηαρελχυσμψ χα9έλοι αύτων τα φρονήματα , χαθ-ισας έπι βή" 

^. Πανονίαν Par• 9• Λίαρ^εμάνη ing. Η. 17. ^ούΐιον Ν. 

β. Sex millia Longobardornm et Obiorum Istnim traiecenmty 
\n quos ViDdicis equites , et pedites , quorum dux erat Candidus ,^ 
Irnierunt el in fugam verterunt Prima statiin invasione terrore bar- 
bari percuisi, legatos ad Aelium Baseum, qui Paniioxiiam provinci^ 
am obtiaebat, mittunt BaUomarium , regem Marcomannorum , una 
cum aliis decem , ex tgiaquaque gente ui^o electo. Sic pace iure• 
iuraudo firmata, legati domum redieruiit 

7. Quadi legatos miserunt ad Marcum pacem petituros, et cou- 
•ecuti suut. Itaque multos equoa et maltas boves dederunt : et trede- 
cim iniUia captivoram , et pfures etiata postea libertaU restitueruat 

8. Yenerunt et Astingi et Lacoragi in auxiliam Marci. 

9. Carporum gens invidla flagrabat, qupd Gotbi eUpendia a Ro- 
nanis accipiebant. Itaque legationcm miscruiit ad Tullium Meno- 
pbilum, et arroganter pecunias ab illo petierant Erat ille dux Moe- 
eiae et siogulU diebus exercitum ad beilum exercebat: et cum Car- 
po8 insolentes et euperbos esse accepisset , per piures dici cos 
lion admisit, 8fd tamen potestatcm cis fedt, cum exercitus exer- 
ftbatur } ul miUtes conspicerent : et com satis provogatioae tem|>a-t , 



Ε PETRI PATRICn HISTORIA• 1^5 

^ιοτος νψηΧοΰ xai ηαζοστησας χους μεγίστονς τον €rr(»aro-c.A«C.a3o 

nitov ίϋξατο αυτούς, μηδένα Χόγον αυτών ποιούμενος, αλλ* ^**'^*^' 

h τφ μέσω λεγόντων αύτων την πρεσβεία^ συνεχώς ίτίροις 

tuXiyetOy ως δη «λλα τιμιώτερα πράγματα έχων. οί ϋ πβ- 

ίριδεείς γενόμενοι ονδεν αΧΧο είρηχασιν^ εϊ μη , οτι ,,διά τί οϊ 

Γότ^ι τοσαΰτα χρήματα παρ* υμών Χαμβάνουσιν, χαι ημείςΒ 

ου λαμβάνομεν ;** ο δι είπεν, οτι ,,αύτοχράτωρ ποΧΧών χρη^, 

μάτων χνρίός ϊστι, χαι τοΓς ϋ^ομένοις αύτου χαριΧεται** οΐ 

δε ίπηγαγον, οτι ,,χαι ήμας ίχίτω εϊς τους δεομένους, χαι 

lojorco ήμίν τοσαΰτα • ημείς γαρ χρείττονες ίχείνων εσμέν*** 

χαΐ γεΧάσας 6 ΜηνόφιΧος εΊπε* ,,χαί περί τούτων μηνύσαι^ 

δέομαι τω αύτοχράτορι. χαι μετά τεσσάρας μήνας δεύτε 

ιίς τονδε τον τόπον, χαι Χα/ίίβάνετε άπόχρισιν" χαι μετηλβεν 

έχει ^ χαι πάΧιν τους στρατιώτας έγύμναζε. χαι ηλ&ον οι 

ι^Κάρποι μετά τους τεσσάρας μήνας, χαι το ομοιον σχήμα 

ΐίΐΜΐ^ας αύτοϊς ειέραν είρεν άναβοΧήν τριών μηνών• xaiQ 

πάL•v εΙς Ηερον στρατόπεδόν έδέξατο αυτούς ομοίως, χαι 

εδωχεν αύτοϊς άπόχριστν, οτι ,,οσον έξ υποσχέσεως ουδέν ύ- 

μΖν παντεΧώς δίδωσιν δ βασιΧεύς• εΐ δί δέεσ&ε συγχρο^ 

%ιοτήσεως, απεΧΟοντες ρίψατε εαυτούς πρηνεϊς χαι δεή&ητε at>• 

τον• xai είχός ίστι συγχροτηθ-ηναι ύμας•** οι δί μετά ί- 

19• S pott ύμϊν expanxit If. 

m dlem de die ducens •nperbos illoram epiritng fregifset et reta- 
disflet , eedens in alto suggestu , primarios totius exercitus Tiros dr- 
ca se adhibuit, et Carpos excepit, nuUaque illorum habita ratioae ia 
nedio mnitum, dam legationem •uam exponerent, tanquani aliod 
agens et longe sibi eaieot graviora negotia, teraioneni cum aliis habe- 
bat At tlli deipectui babiti, nibii aliud dUerunt nisi : „Quia Gothly 
inqDiont, a ▼obit •tipendiam accipiant, cur not quoque non accipi- 
Bos?" Qnibus Menophilue: ^tCniii Imperator noiter mnltarnm pe- 
^ cmiiaraiii tit domimis, liberalitatem euam exercet erga eoe, qni, ut 
fibi gratiBcetar , suppliciter petant<« Tum iUi : „No• ouoque sud- 
plicaoUum Dumero habeat, et nobis eadem largiatur. Sumu• enim 
Gothit praestantiore•.'' Ridea• MeBOpbilus, nMe«m eti, ait, de hu 
«d Iiiiperatorem referre. Redite igUur iatra qaatoor mentee ia 
buDc eaodem locam, et reepomsufli acdpietie.*' £t •ίηα1 iUiac abiit 
et milite• exercuit Post qiiatuor mensee Carpi redieniBt. In qtii- 
bus admittendi• cum eadeM forma, ^ua priat usus fulstet et ratlonem 
negotfiun in alio• trea meiites reiicieAdi reperisset» αιηι toBdMB 
itemiD eos, ut priut, corani alio exercitu excepitaet, ilUs lioc reepon- 
tan dedit: nNihit prortn• Imperator ψο)η» ex ^•O^znUone dabit. 
Sed fi graUficatioae iodigetii, accedite ad eimi, et tta elas pede• 
f roaunbite et ei t ttpplicate, tt ? erisiiBile est, e«m veilMf preoet «d^ 



.136 EXCERPTA 

γοα^ΰοτζησεως αρ$χωρησ(ίΡ , xai την τον ΜηνοφΛον άρχηρ ^ίς 
τρία €τη dyva^taav ήανχιαν ίσχορ• 

c.A.C.t26i ι\ ^Οτι Σαηοίρης δ Περσών βασίλενς τον Ενφράτρρ^ 

Gallieii.9Ji4x^a^ μειά τον obuiov στρατοτιίδου, . . . • ησπάζοντο αλ- 
ληλονς και εχαιρον ώς ατιωγμένου xivivvov* φνγόντες. τιρόςί 
tk τους iv ^ESiaari στρατιώτας ετιεμτην, υποσχόμενος αντοΓς 
tiiovou παν το 2νριον νόμισμα το ον παρ* αντψ , ΐν άνενό^ 
χΧψ^ αυτόν σνγχα>ρησ<οσι. 7ΐ9ρεΧ^νν^ xai μη ελωνται xiv^ 
ivvov εϊς αμψφοΧίαν αυτούς άγοντα, και άσχολιαν αύτφ πε^ 
ριποιησαι^ xai βραδύτητα• ου γαρ δεδιώς αυτούς τανταιο 
ίπιΛιδόναι εφη^ αλλ* ίπειγόμενος την εορτην εϊς τα οΙχεΣα 
ηοιησαι, χαι μη βουλόμενος τριβην χαί ύπίρθ-εσιν γενεσθχχι^ 
tji ό^οιττοριςκ αυτοϋ . xai «Γλουτό oi στρατιάται λαβείν το 
χρνσίον άχινδννως χαι παραχωρηααι αύτοίς παρελ&ειν. 

cA.C.a7o *«• "Or* Ονανδαλοί ήττη&έντες έπεμψαν πρεσβείαν προς^ί 

^^^^'^Αυρηλιανόν ^ παραχαΧονντες είρηνην. ΑύρηΧιανός δε άσμέ^ 

νως έδίξατο, χαί παχτενσας προς αυτούς άνεχωρησεν. 

A.C.a97 ιβί• ^Οτι ^Αφγαρβαν^ φιλτατος ων ως μάλιστα τω Να^- 

*° *'*<τα/φ τψ Περσών βασιλείς εις πρεσβείαν πεμφ&εις συν ίχε^ 

τειφ τφ Γαλερΐ(ρ ύπήντησεν, ίστις αδειαν τον λέγειν λαβών^ο 

εϊπε• ^^φανερον έστι τω γένει των άνθ-ρωπων, οτι ωσπερανΗ 

ν.ι^δύο λαμπτήρες εϊσιν η τε'Ρωμαϊχή χαι Περσιχή βασίλεια• 

\, χαΐ χατά την coni. Val. 4* ^^ μ^^ στρατκοται excidiste 

•U8p. Ν. 5. άηοδιωχομένον Η. 6. ίπίμτκν Ν , πέμη^ιν vuig. 
η, αύτ^ Ν., αυτών vulg. 17. άνεχώρηαΐν ^,, άηχώ^ηααν vulg. 
ai. iuaniQayii Η., ωσηιρ &y εϊη Yulg. 

mltsnrum.*' At illi indigiiati recessenint et per tres annos, qaiba• 
Menophilue in proTin^a cum imperio fuit, qiiieyeraDt 

10. Sapores, Persarum rex, ut cum euis est Euphratem transgressus . .. 
seee amanter amplexi , sibi inTicem gratulati eunt , quod ii&ininens 
pericuinm efiligissent, et ad eos, qui Edessae stipendia faciebant, mit- 
tit, qui promitterent, se ilUs daturom omnes quoe secum porUret, 
Syrioi nummoe, ut elne ulla molestia ipsiim iter pergere einerent,• 
neqtie se ipsos in dubiam perict^li aleara coniicerent ^ sibi moram et 
negotium faceeeentes. Neque vero se, tanquam ipsos timeret, haec 
daturum eese dixit, sed domum festinare, ut festum ageret et.miiii- 
me cupere ullam moram suo itineri interponi. Milites autem satius 
duxenint pcricula evitarc et eos einere transire et aurum accipere. 

1 1 . Yandali victi miseruiit legationem ad Aurelianuni , pacem ^ 
poscexitef , Aurelianut lubenti animo eos excepit , et pactione pacis 
cum ipsit f^cta , rediit. 

IQ. Appbarban cum amicissimus Narsaeo, Persarum regi, eeset . 
miieus ad legationeni , suppiex Galerio occurrit la , data potestate 
loquendi, dixit, Bomanum et Persicum imperitim esse taoquam duo 



Ε PETRI PATRICII HISTORIA. I27 

mi χ^η %α9άη$ρ οφ9•αλμονς την ετόραν rfj της erigag χο- Α. C. »97 

9μ^σ9α^ Χαμηρότψι, xcU μη τιρύς άνο^ρ^σιν εαυτών a^oe- ^^• ** 

poiw μίχρ^ παιτος χαλ$πα/ν€ΐν. τοντο γαρ ονχ άρετη 

μΆλσν, άλλα χονφίιτης νομίζεται η μαλαχι'α• τους γαρ μ€^ 

ΒταγΒνΜστίρους οΙόμεΡοι μη ίύνασΒ'αν ίαντοί^ βοη^Τν σττοιζ-Β 

ίαζαναι τους άντιτεταγ μένους άνελεΐν. μη χρηναν μέντοι 

μηϋ ΝαρσαΙόν άσβενέστ^ρον πάντων των άλλων βασιλέων 

ψφμίζ€σ9αι• άΧλά τοσούτον των άλλων βασιλέων Γαλέριον 

ύηβρέχίΐν, ΛστΒ αύτον τουτφ μόνφ δικαίως Ναρσαίάν ψτη'» 

toadtu, χα/τοι της των οίχείων τιρογόνων αξίας χαταόεέστί^ 

fov οι? γΒνόμ$νον•* προς τούτοις βλεγεν i *Αφψαρβαν έντε^ 

τάΧ9αι αυτφ παρά Ναρσαίου, ως έχοντες ίπιειχειαν, το της 

ΌΪχ^ίας βασιλείας iUaiov τ{} ^Ρωμαίων έπιτρέψαι φιλαν&ρα^ 

lUtfm τοιγαρουν μηϋ τους 8ρχους χομ/ζειν, ίφ* οΐς χρή γί-^ 

ι5νεσ9αι την είρηνην^ αλλά το όλον r^ γ^^μΐΐ τον βασιλέως 

tiSovai• πλην οτι παραχαλεΖ τους παΤίας μόνον χαι τάςΟ 

γαμετάς αύτφ άποίο9ηναι, διά της τούτων αποδόσεως πλέον 

ενεργεαίαις ένοχος είναι λέγ(ον η οπλοις περιών ούδί νυν δύ* 

vaadui κατ' αξίαν χάριτος ομολογεΓν, οτι iv αιχμαλωσία γενό^ 

^ομενοι της εντεύθεν ούχ έπειράΟησαν ύβρεως, αλλ* οντω μετε^ 

χειρίσ&ησαν ως τγί οίχεία εύγενεί<} Ο0ον ουπω άποδοθησομενοι. 

ϋν τούτοις εϊς μνήμην ^γε χαι το των άν&ρωπίνων πραγμάτων 

ενμετάβλψον. ο δί Γαλέριος προς ταύτα δό^ας δργί%εσ&αι, 

ΐλ I^;|f0i^0( If. 18. πι^ιών Yaleeius, π^ρΐ ων rulg. 

lomiiurU ; et oportere alterum aUerius , sicnt oculos , luce et splen- 
dore illaitrari, neque ad exi tinctionem et eyersion^m inncem eibl 
iBoleftof et graTet et%t, Hoc enim non yirtus, eed magis leWtat et 
moUities censeretar. Nam qni inferiores i^hil sibi prodeese posse 
patant, conantnr eof, qui sibi adyersantur, toUere et eyertere. Non 
oportere autem Narsaeum omnibus aliie regibus imbeciiliorem exi- 
atifflare; ted Galerium ^nto reliquis regibus superiorem esee, ut 
ab eo solo merito Nartaeus yictus tit, tanietsi ne Narsaeue quidem 
a βαοΐΌΒΐ maioram virtute absit Praeterea dixit Appharban man- 
datom sibi ftiisse a Narsaeo, omnia proprii regni iura Romanorum 
kumanitati committi, ipsum aequam esse ducere: neque ideo condi- 
tiones, quibas pacem fieri vcllet, ipsum ferre, sed id' omne Impera- 
torit arbitrio permittere. Hoc solum ipsnm hortari, ut sibi uzorem 
et filios redderet, quoe ti reciperet , multo deTinctiorem se ilii fore 
beneficii•, quam ti armis vicUeet ; ne nunc quidem satit pro merito 
^tUs agere poste, qaod captivi haad quicquam contumeliae pasel 
•int , sed lU habiti , ut prittinae suae nobilitati primo quoque tem* 
pore se restitakum iri tperarent Hic legatu• Persarnm in memoriam 
rcTocayit reram hunianariim inconstantiam. Ad quae Titas est Ga- 
leriuf fnbiraed, et loto corpore commotus, »non rccte Persat, ait. 



ia8 EXGERPTA 

Α.Ο,^^σνγχινησας το iavrov σώμα, άπΒχρίνατο Xiyc9Vf ού χαλξ»^ 
i>iocL• ι ^ιΐ4ραας άξιονν της μεταβολής των άν9γωπίνων πραγμάτα^^ 
Όίτίρους μεμνηα^αι, inore avroi χαιρον έπιλαμβανόμενοι ού 
παύονται^ ταίς των ανθρώπων συμφοραΐς ΙπιχειμΒνοι. ,,κα^ 
Χώς fa^ xai ini ΒαλΒριανοΰ το μέτρον της νίκης έφνλάξϋττε,Β 
οϊτινες ίόλοις αντον άπατήσαντες χατέσχετε xai μέχρι γψ- 
ρως εσχάτου χαί τελεντης ατίμσν ούχ άπελνσατε, είτα μετά 
θάνατον μυσαρά τινι τίχνί] τύ δέρμα αυτοΰ φυλάξαντες Oytj^ 
τψ σώματι άθανατον ϋβριν έπηγάγετε^* ταντα διε^λ&ων & 
βασίΧενς, χαΙ ειπών εαυτόν έπιχαμφΟ-ηναι ούχ οΐς ΠέρσαιιχΜ 
όιά της πρεσβείας υπέμνησαν, ως δέον προς τάς άν&ρωπινας 
άφοραν τνχας , (δια τούτο γαρ μάλλον χαι προς οργην προσ^ 
Ρ. »7 ψ^^^ χινεΐσ&αι , ει τις προς & Πέρσαι πεπράχασιν αποβλέ^ 
ψβίεν,) αλλά τοΓς των οϊχείων προγονών ΐχνεσιν άχολουΘεΤν, 
οϊς ε^ος φείδεσ^αι μίν των φπηχοων, χαταγωνίζεσ^αι δε τωνχϋ 
άνηταττομένων , έχέλευσε τφ πρεσβευομένφ τφ Ιδίφ βασιλεία 
άπαγγεϋαι την Ύωμαίων χαλοχαγαθ-ίαν, ύν της αρετής έπει^ 
ράΒη , χαι ου πολλ(^ ύστερον προσελπίζειν παρ* αύτον άφι^ 
%ομένους χατά γνωμην τοΰ βασιλέως. 
A.C3i4 */• ^Οτι Αιχίννιος πέμπει πρεσβευτην προς ΚωνσταντΖ-^ο 
Con8t.9|^oy Μεστριανον χόμητα• έλβνντα δε τον Μεστριανόν ο /?α- 
σιλεύς έπί τίνα χρόνον διέσυρε. μετά ταύτα δί προς τε το 

5. ΒαΧεριανοΰ Ν., Γαλεριανοΰ vulg. la. προσήκει vtilg. ι λ 
άποβΧέψεαν Η., άποβλέψειν Tulg« 

petere, ut alii TarieUtie et inconsUntlte Ttrum humananim ηι^-^ 
mimseent , qnippe qai ipsi y cum tecundae ret illis contigerint, ho-s 
minum calamiutibue .ultro insUre non clesisterent. „BeHe fciUcet 
«idyereui Yalerianum moderationem in victoria tenuistis. Nam dola 
eum cepiitis, etuequead extremam eenectutem et mortem turpem el 
foedam non dimUisti•. Etiam poit mortem nefaria arte cutem eias 
custodientes , mortali corpori iinmortalem ignominiain inuesistis.*' la 
itta digrestus estlroperator, et dixit, te qoidejn flecti non his, quo• 
rum Persae in legatione mentionem fecerant, oportere in rerum ha- • 
manarum varietatem intueri ; (ob hoc enim ei auis ad ea, quae Pev• 
aae commiferint, advertat, oportere in iram rerri;) eed ee veetigiia 
maioruni ineisterey quibut mos fuerit parcere eubiectis et debellartf 
8iiperbo8. Itaqiie iusfit eam , oui legalione fungebatar, regi βασ 
Romaoomm roansiietudinein et ctementiam , qnorum Tirtuti• pericn- 
lum fedfset, renuntiarej et ipem facere, non multo post for^» ot, 
impetrata ab Imperatore Tenia, captivi ad ipsum redirentfc 

i3• Lidnnius legatnm ad ConsUntiDum Mestriamini Comiteiii 
mittit, qiiem Gonftautinus, ciun ad te venisset, longo terapor« deti- 
vait Taa^effl qamn ad incerioa belli caiui aniiauiir adiiceret| qste 



ε PETRI PATRICII HISTORIA. 129 

jEAjIoy τον ηολέμον αποβλέπων, αμα ih xat δη ol τον Ainiy^ A.C.)i4 
WW iipiitf λαρ&€ίΤθνσιι χργτάμενοι τηρ βαστάγψ αυτον^^*^^ 
pura της βασύοκης υπηρεσίας χίχτέσχον^ ϋχβται avroi^» ο 
α τοίις Svai βασίλβϋσι την ΒΪρηνψ έπρεσβ$ν€το ^ μη χρηνοΛ 
Slfymr τορ τους ομοφύλους ΡΒΡίχηχότα χατ' αυτωρ χαΧ$παί* 
PU9. ο,τι γαρ αν άπόλοιτο, τοντο λοιπόν τψ νΒΡίχηχόα, αλλ' 
O^xi τοίς ψτωμένοις MOlXvad^ai• xai Sr» ο ivi την $1(ΐή^ 
ψηρ άρι^μίρος πολλωρ έμφυλάορ ηολίμωρ γίνεται αϊτιος. S 
Α βασιλΛνς τψ τβ προσώπφ χαί τ^ του σώματος xfi^aci το 
ϊ^μίγ^9ος της ίργης ίηλων, xai μ6L•ς φωνην αφ$ις, εΐπεν 
„ννχ συτω μέχρι του παρόντος ίιαγενόμε&α, odSk δια τοΰτο 
ht τον ύχεαψοΰ μέχρι των ίνταΜη πολεμοΰντες xai ριχων^ 
τ9ς αφιχόμε&α, ώστε μη i&iXsiv τον otx€tov γαμβρορ χοιι^ω-Ο 
νορ ίχειρ δια τα μύση at^rov χαι τηρ άγχιστείαρ απαγορεύω 
tScty» 9υτέΧ^ς ϋ άρδράποίορ μετ* αύτοΰ εΙς τα βασίλεια προσ^ 
Μξασ&αι•* έχίλευσερ ουν τορ Μεστριαρορ τούτου του μί^ ' 
ξ^ς της πρεσβείας σχολάζορτα , ει τι ετερορ αϊτεΐρ βούλοί'- 
xOj λύγειρ• χαι εδοξε τορ Βάλερτα εχβλη&ηραι της βασιλείας. 

Λδ'• ^Οτι Μαγρέρίίος xai Βετρανίωρ πέμπουσι πρέσβεις J^-^-^^^ 
^ΜΊρος Κωνστάρτιορ. πέμπορται δί ΨουφΤρος χαΐ ΜαρχεΙλΙ^ n«t.i4 
ρος, ο μίρ ύπαρχος ώρ τωρ πραιτωρίωρ, δ δί έτερος στρα^'ν,^ο 
τηλιίτης, χαι Νουρέχιος συγχλψιχός ύπαρχος, χαι Μάξιμος 
ηρός τούτοις, ύπομρησορτες τορ Κωρστορτιορ δπλωρ απο^Ό 

5. αΰτόρ Tolg. 10. της om. Tnlg• 11. διαγεγενιΙμε^ 

coni. Β. ΐ7• σχοΧάζορτος τα1§• 19• Βετρατίωρ Ν•^ Β^Ιττα•• 
ρίωρ Tolg. 

Biana• miliinm Licinnii iameiita larcinalla cum regia iQpp^Uectili ad 
•e tesdeatem clandesuna incursioQe interceperat, legatam admiiit» 
Ble rero d^ pace inter utrumqrtie Imperatorem compOQenda agens 
diccbaty non oportere eatn, qui de cWibus tuif Tictoriam reportasset» 
iif iraaci. Quicqaid enim intereat, ▼ictori, non ricto interire^ ei 
ή aunc nni pacem denegayerit, mnltornm bellomm ciTilium causam 
fore et auctorem. At Imperator et vultu et motu corporis acefbita•^ 
tem irae taae demonttraiil, et aegre yocein emittens djxit: ,,Νοη ita 
Bo• ad hoe nsque tempae geseimus, neque ideo ab Oceano hud beU 
lam perentet et TiiicenUs perveulmas , ut generum noetttim pifopter 
nefaria flagitia a tocietate regni excludamus et aiBnltatem eius dis* 
tolramas, et vile mancipium cum ipso in imperium introducamus/* 
lasitt igitaiHMestrianum, bac leeationis parte omisia , si quid aliud 
Tenet promere. £t vttum eit Yalentem ao imperio deikere. * 

i4• Magnentias et Vetranio mittuiit legatos ad Conetanttuni» 
MlttQiitiiT autem Rufinui et Marcelliiiu• , hic praefectus praetorio» 
iile alUriut agminl• ductor ^ et Nunechiue Seikatu• Princepf , et Ma* 

IkxiypuM t Eunapitu etc. 9 



1 3ο EXCERPTA 

Α.Ο.^Βοοχέσθ'αί xai πρωτην 6χ8ΐν έν Tjj βασιλεία τιμήν• δ ϋ Μα^ 
€οη•1.ι4^^{θς Λ* αντων την iStav θυγατέρα τω Κωνσταντιΐγ νπΐ" 
σχνε^το άιδόναι γαμενην int ^ω χαι αντος την Κωνσταντ/αν 
ΧαβέΓν την άδελφήν τον Κωνσταντίου, εδβξατο ονν 6 βασι- 
λεύς τους Βετρανιωνος και Μαγνεντίου πρέσβεις^ iv οΐς ό5 
Νονν4χιος εν&νς εφη τω ηροοιμιω ειρήνην αϊτεΐν τοκ Μα^ 
γνέντιον, χαι πολλάκις της περί των παρόντων πραγμάτων κα- 
ταστάσεως τον Κωνστάντιον νπεμι'μνησκε , φάσκων μη χρη^ 
ναι αυτόν άπροόπτως και χεχμηχοτα ηδη τοις πολέμοις δυο 
κατ αύτον βασιλείς^ στρατιωτικής τ« επιστήμης εμτιείρουςηο 
και ομονοοϋντας αλλήλοις και ετι ακεραίους οντας^ εΙς πόλε- 
μον προχαλεΤσ&αι• οΐτινες, εΐ μη περί εΙρήνης συνδόίξαιεν, 
Ρ. a8 [ως ] οποίοι και πηλίκοι κατά τον έμφύλιον πόλεμον Κοντοί 
παρατατ^μενοι, εϊτε εις μόνος, εϊτε ομού αμφω παραγένοιν- 
το, μη β-έλειν αυτόν ετέρω^εν μαΒεΐν η ίκ των ηδη πεπρα^ι5 
γμένων αντοΐς, οτε ταΐς εκείνων παρατάξεσιν αύτψ τε καί 
τω γένει αυτόν θρίαμβοι κατωρθουντο. ταύτης της πρεσβείας 
άκουσας 6 βασιλεύς iv φροντίσι πολλαις ην., και εις νπνορ 
Β τραπεις εϊδεν Οψιν, οτι ο πατή^ MvTfiO ωσπερ εξ υψονς χα- 
τιών και τγι χειρ ι κατέχων τον Κώνσταντα, ον άνεΐλε ilfa-ao 
γνεντιος, τούτον αύτω προσφέρων ταύτα προς αύτον έδόκει τά 

5. Β{)εττΛνίωνος vulg δ Νουνέχιος — χ6ν Mayviyxiov, *αί ] 

Haec vcrba, quae vulgo perperam lin. 17. post voc. χατωρβοϋ^^ 
το legebantury in locum euum redujiit Cl., particuU xal ab ini• 
tio ία Guem trantposita. 9. xal N. , μη vulg. ποΧέμοις Β. , 
ηοΧεμίοις valg. ιο.αύτοϋ coni. Β. ι3. ώς uncis inclusit Β. 

ximas cam ipsie, qui adhortarentur ConsUntiam, ut ab armis abs- 
tineret, et primum hoooris gradum iu impcrio obtincret; Magnen- 
iius Constanlio filiam deeponderet , et ipse uxorem acciperet Con- 
etantiam, Constantii sororem. Itaque Imperator Constantius admisit 
Vetranioiiie et Magnentii legatos, quorum unus , NunecbiuSj ίηίϋο 
«tatim Magiientium pacem petere praefatu• est, et ConstaDtium, qao 
io statu rcs ia praesentia ^essent, monuit dicens, non oportere ipium 
incoQdiderale , praescrtim quum bellis iam confectus esset, duos 
contra te Imperatores, rei niiiitarie peritos et iater se coQcordes 
et integris viribug, ad belium proTOcare. Qui , nisi nunc de pace in* 
ter cos conveDiret, quales quantique in bello civili fiituri eteenty 
sive unus solus, sive uterque eimul, non aliunde ipsi discedendum 
csse, quam ex egregiis facinoribus, quae ante edidiatfnt^ quando 
ipsi et generi eius prospere rebus gestis triumphos pcperissent Gum 
hanc legationem audissct Iinperator, magDam illt ea res curam et 
sollicitudiiif m attulit. Itaque ad somnus; conversue, yidit in eomnis 
patrnn tanquam es alto descendeQtcm. In manu tenebat Constan- 
tem a Magncotio peremtum, quett CoasUntio ostcndcns baec ilU 



Ε PETRl PATRiai HISTOIUA- l3l 

pjj/iarce φθ^γγ€σ9αι• ,,ΚωνστάντίΒ, iSov Κώνατανς δ noXXioyA,C.SSd 
βασιλέων αηόγσνος, 6 έμος νϊος και σος άίείφος, τν^Λΐ^- ^*•*•*^ 
ηί; άηοΧλνμενος. μητ€ odv την βασιλε/αν ίίαχΒητ^μένψ ^ μή^ 
U την ηολιτείαν άνατρετιομένην περιιίρς, μήτε ενλύβηθγ^ 
ϋαιειΧας, αλλά την ivTevdsv εσομένην αύΐ δοξαν πάσης £χ- 
βάαεως προτίμησον^ xui μη ιότ^ς άνεχδίχητον άβελφόν/' με-^ 
ri ταύτην την ίψιν αφυπνισθείς 6 Κωνστάντιος ^ των ηρί^ 
φων πλην ^Ρονφίνον φυλαχιΐ παραδοθέντων • « • • 

ic. ^Οτν ini Κωνσταντίου πρέσβεις ηλθον Περσών, ί Α. (2.35β 
loli της πρεσβείας ήγεμών Ναρσης το τραχύ των γραμμάτων ^^q^^ 
iv επεφέρετο ττ} των οίχειων ημεροτητν τροπών συγχεράσας, 
ϋωχε προς άνάγνωσιν* 

ις\ ^Ότί Οί βάρβαροι έπί Ιουλιανού του παραβάτοϋ 
όρψψ γ^τουν • δ δε ηλθεν εϊς το σπείσασθαν αΰτοΓς , xat 
ιϋζψει ομήρους λαβείν• οί δε βάρβαροι πάνυ πολλούς ελεγον 
ίχειν πολέμψ^ αλλ* ού παρ* έχείνων δεδομένους* νυν δί ζη^ 
rUp ειρήνης ένέ/υρα^ εϊ τίνες είεν προς τοϋτο παρ* αύτοξςΐ) 
επιτήδειοι, εχείνων δί ονδεν απ αρ νου μένων , άλλα δώσειν 
ονντιθεμένατν ους αν αυτός επιλέξοιτο^ τον του βασιλέως νί- 
**w ηξ/ου λαβείν ως άντι πολλών μόνον άρχονντα, ον εϊχεν 
ίύχμάλωτον• οι δί βάρβαροι ηδη τεθνάναι αντον ύπολαμ-» 

3. άηοΐόμενος coni. Β. 1 6. fxcty, ποϋμφ μίν ίφη^ dlV Βοί•- 
lonad. Eunap. ι. ρ. ^Sg.y-^ixfty αύτον αιχμαλώτους, xai ixtlyog 
ύΛ^χρίνατο τούτους έχειν ηοΚμφ ^ άλλ' Ν* 

<iiccre tIsus est: «tConstanti , ecce Constans , rauUortim regiiin pro•• 
gemes , toeus filius , frater tuus nefarie necatus ; neque impcrium 
iaoefacUtum , neqae rempublicam eyersam negligas , neque li quit 
Ubi mioetur, terrore afficiarie, sed gloriam, quae inde te roanet, cui- 
comqae oppugnationi praeponas, neque inultum fratrem tuum relin•» 
V*^" Uoc osteoto viso, est expergefactus et legatos praeter RuG^ 
ftam in TiocuU cooiecit. " 

i5. Sub Constantio legati a Persis Tenere, ctiiue legationis prjn- 
^< Narses asperitatem litterarum, quas adferebat, Icuitate moriim 
*iioram tfroperaTit, easque legendae tradidit. 

i6. Barbari tub luliano Apoatata pacf*m petifrunt, ille vera 
P^rectoi est, ut cum iUis transigeret, et obsidf• sibi darl petiit. Bar-» 
^ari responderunt, multos iaro in eiu• potesUte cise. Tuiu Ule hot 
"^Ui iure , ηοη ab ipsi• traditos habere sedi&it: nunc qiiaerere pa* 
o> pigQora; viderent, ai qui essent apud ipsos huic rel apti et ido* 
^5^ Cum nihil abnuereiit, sed daluros ee proroittcrent, quos ele-> 
P^^ti, regis filium potcit, quem uuiiiu pro niultis obsidem detine* 
f^i ii autem iara inter captivo• a Bomanis custodicbalor. Sed bar* 
"^^ ipium pcriisse ei&istimantee , ad luctum et moerorem uat cum 



ΐ3ίΙ EXCERPTA Ε PETRI PATR. HISTOR. 

Α.Ο.^&^βΛΡθντ$ς, μετά του σφων βασιλέως δίνρόμενοι' τ§ xai στέ^ 
Ι Τί^χ^^*^*^' ίίΛ)ΐτο τον Κα/σαρος aSvvaxa μη ζητείς, ancutovy^ 
*^τα τους ηίη τ$9ν6ύτας ομήρους• τούτο ϋ τεχμήριορ Birai 
του σηονίάς αυτόν μη id^keiy ποιήοασΟ-αι. 

rege convertiy obtesUti fimt Caesarem, ne t ge et, quae prtetUre 
non potsenty peteret: quod faceret, cum eos, qui iam fato foncti 
erant, aibi dari poitalaret, quo ulUm %t loedera fiicere noUe ia- 
dicoret 



ΕΚ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ 

Π Ε Τ Ρ Ο Τ π Α τ ρ Ι κ Ι ο τ 

ΚΑΙ ΜΑΓΙ2ΤΡ0Τ 

Έ,ΚΛΟΓΛΙ ΠΕΡΙ ΠΡΕΙΒΕΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ 

Π Ρ Ο £ ΕΘΝΗ. 

EXHISTORIA " 

PETRI PATRICII 

ΕΤ MAGISTRI 

EXCERPTA DE LEGATIONIBUS ROMANORUM 
ADGENTES. 



ARGTTMENTUM. 



f^alerianus fruttra α Sapon pacem pitie (t). Sapores Odgnathi 
*^S^tot et dona tuperbe remitth {^), Conditiongs pach inter Dio^ 
^'fiamtm u I^arsaium compositae (3)» 



tt. κ^τιΒαΧΒξζανοςΒυΧαβι^Βΐς την hfofov tmv Ilt^-^-C.oSo 
*'^^ {ίλ^μξύξΒ γαρ το στράτευμα αύτον, xai μάλλον ο! Μαν-ρ*^*^" 
9^101^) χρνσι'ον ίίφοηον αυναγαγάν ίπΒμψ€ πρέσβεις ηροςγ.ι^ι 
^ηύρην, ini μεγάλαις δοσεαι τον πόλεμον χίχταλνσαί /?ον- 
5λβ/««?ος. ό is τά τε περί τον λιμον μα9ων, τρ τε ηείρακλη-' 
* 

alerianu• , ne a Perm oppngnaielui, timens, (fAme enim 
CMis exercttus laborabat , ei maxime Maorueti,) iDgentem aori yim 
^MttuUiUy mUit leg^toa ad Saporem., et magni• hrgitiombus btU 



1 34 EXCERPTA 

AdCoaBi ΒαΧεριανοΰ πλέον inaQ&sig^ τους πρέσβεις παρείχύσαζ^ 
^^^^^'^ ίπράχτονς αυτούς άπολυσας, ευ&ύς έπηχολού^ησεν^ 

A-C.a6i ^^ ^Οτι ^ΟϋναΆος τον Σαπωρην πολύ id -εράπενερ ώς 

ξύπερβεβηχότα χατά πολύ τους 'Ρωμαίους, βονλόμενος Sk αντορ 
νπαγαγέσ&αι , πέμπει δώρα μεγαλοπρεηη χαι αλΧα άγώγιμα^5 
άν ή Περσίς ούχ ην εύφορος^ χαμηλοις έπι&εις, χαι γράμτ- 
ματα πέμπει δεησεως δύναμιν έχοντα^ χαι ίτι ούδίν Πέρ-^ 
σαις υπεναντίον αυτός εϊργάσατο• ο δΐ τους οϊχέτας νπέ" 
τάσσε δε%αμένους τα δώρα ρίπτειν εΙς τον ποταμον, χαι τάς 
ίπιστολάς διαρρηξας συνέτριψε ^ χαι έδηλωσε• ,,η'ς ων xaiio 
ηό&εν έτόλμησε προς τον οίχεΐον δεσπότην γράψαι; χαι ννν 
tl βούλεται έλαφροτέρας χολάσεως τυχεΐν^ οπίσω τάς χείρας 
€δήσας προσπεσέτω. εΐ δί μη, ϊστω ώς xai αύτον χαι το γέ- 
νος χαι την πατρίδα άπολ^^* 

A,C»97 y* ^^^'' Γαλέριος χαι /ίιοχλψιανος εΙς Νίσιβιν συνηλΊ5 

PiopLi4^t>y^ sv9'a xoivfj βουλευσάμενοι στέλλονσιν εϊς Περσίδα πρβ" 
ϋβευτην Σιχόριον Πρόβον αντιγραφέα της μνήμης, τούτον 6 
ΝαρσαΓος rfj των έπα^γελΟέντων έλπίδι φιλοφρόνως έδέξατο^ 
χρηται tfi χαι τ*η άναβολγι ^ ΝαρσαΤος . ώς γαρ βονλόμενος 
δηθ-εν τους περί 2ιχ6ριον πρέσβεις, οία δη χεχοπωμένους^ a-ao 
ψαχτησασΟαι , μέχρι τοσούτον περί τον 14σπρουδιν ποταμον 

Ι. πηζεΐχύαας Η., πκ^εΐίύλσας velg. 3. ΌδίναΘ^ος Val., 6 άί- 

νατος vulg. 
)um soWere yoluit Sed Stpores inopiae Romanoram haud ignarus 
et precibus Yalcriani elatus , legatos distinet , deinde re infecta di- 
mitUt, eosque subsequitar. 

a. Odeuathua Saporem, tanquam longe Romanis praestantiorem, 
muUum coluit et observaTit, et cupien• eum eibi devincere , dona 
magoifica camelii imponens earum rerum, quarum Persts non erat 
ferax^ ad eum mittit cum litterie , quibus cum multis predbns se 
pihil unqaam contrarium Persarum rationibus fecisee testabatar. At 
ille iussit servoe suos, postqtiam recepiesent munera, ea in prozi- 
muqi fluei|t«nii proikere, et eius litteras UceraUs pedibus cooculca- 
te. Haeo quoque palam protulit: ^Quis et unde iste eit, qai eo te- 
ineritatis deveuit, ut aiideat ad suum dominiiin scribere. Nunc si 
Telit leTJort poena affici, mantbtu a tergo rCTinctie, prostcrnat te 
ante me. Si non faciat, sciat me iiluixi et omne eius genus perdi- 
turum et exstinctiirum." 

3. OalerKis et Diocletianus Nisibi convenerunt Ibi conmniii- 
cato coQsilio , mittunt legatura in Persidem ^corium Probum, ma- 
gistrum memoriae. Huoc Narsaeus , qnia ex ms , qaae sibi nantUU 
fuerant , spem se optata consecuturum conceperat , benigne et co- 
miter ezcepiL Aatea tampn callide moras nectebat. Qaum enim 
aperarnt, se legatos longo itiDere fResoi facilius eibi conciliatarara 
f9se» eo Qsqiie t>|coriuin, qni consilii iptius oon ignaras er«t, circ« 



Ε WTR! PATRiai HISTORIA. ^ l35 

ν^ς Μηία^γς τόρ ΣίχόριΦτ nttqtikxvasv , ούχ άγνοονηα /iij^A.C 997 

τοι το γίρόμβΡϋρ^ ίως οΐ rjpts xdxiiaB dta rot η6Χ$μορ irxo^-DioeL 14 

nta^yttg συνελίγησακ xat τηνιχαντα iv ζοΐϋς Μοτίρω τώρψ. 3ο 

ficujiUiwy ηάντας χσύς αΚλονς χωρωας , xai άρχ$σ9€ίς τή 

^παρονσί'φ ΐΛψφάρβα xai ^Αρχαπέτου χαι Βαρσαβωρσου , cSy 

ο μεν ΪΓ^^ος νπαρχος ην πραιτωριων, δ ti ϊτ^ρος την τον 

Συμ/ον $ϊχ$ν άρχην, ίτίέτρίψε %ff Προβώ την ηρεσβααν ίιεξ^ 

ihfcu. ην Si τα χεφάΚαία της πρεσβείας ταντα , ώστε χα- 

τα το άνατολ^χον χλψα την Ίντηληνήν μετά Σοφηνης xai 

ιοΑρζανφτην μετά Καρδουηνών χαι Ζαβίιχηνης Ψωμαι'ονς 

' ^€tv, xai τον Τίγριν ποταμον εχατέρας πολιτείας οροθ'έσιορ 

είνοί , Ιίίρμενίαν ϋ Ztvdu το χάστρον h με&ορίψ της Μη^Β 

ίίχης χείμενον 'δρίζειν, τον ϋ * Ιβηρίας βασιλέα της οίχείας 

βασιλείας τά σύμβολα ^Ρωμαίοις οφείλειν, είναι ϋ τόπον των 

ιζσνναλλαγμάτων Νίσιβιν την πάλιν παραχειμίνην τφ Τίγρ^* 

tu τούτων δ Ναρσαϋός άχονσας^ έπειδη προς μηϋν τούτων ή 

παρούσα τνχη αρνείσαι αύτονΗϊυνεχωρει, συνί&ετο τούτοις 

απασι• πλην ίνα μη iol^ij άνάγχτ^ πάντα ποιεΖν, διηρνησατο 

μόνον το τόπον είναι των συναλλαγμάτων την Νίσιβιν. ο ii 

^ο^ιχόριος^ ^^ίνδεδωχέναι χρη προς τούτο, οντε γάρ αύτοχρά- 

τωρ η πρεσβεία, χαι π£ρί τοντον ix των αύτοχρατόρων ον~ 

δεν Ιπετέτραπτο•" τούτων ου ν συν^εβύντων, άπεδό&ησαν τ^ 

Ι. άγνοοϋντα Ch, ξγνω ουν τά Tulg. 3. τών βασιΜων Ν. , 

Tfl βαύιλεϊ valg. 10. ίίέρζανηνην et Καρδουηνών ϋ., Ιίρζα»>ΐ'' 
rir et Κβίρδονηνών vulg. ao. οδτε γαρ αύτοχράτωρ ή Β., 

τότε γαρ αυτοκράτορα Tulg. 

Aspnidum, Mediae fluviam, detinnit, donec militeg^ <pi hic illic per 
bellnm disperii erant , conTenisseiit Tuin in interiori coaclavi re- 
gU admissutj reliquis omnibae abire iussU, contentut praetentia 
Apharbae et Archapeti ct Barsaborsi, ^uoirum altev erat praefectut. 

{»raetorio , alter Samii dignitatem obtinebat , iussit Probo suam 
egaUoneiB referre. Krant ftutem capita iegalionis haec, ut Ronianl 
inCXriente Baberent Intileneii cum Sophene^ Arzanenen cum Cardu- 
ene et Zabdicene, et Tigrit fluvius utrlusque imperii limes esset: 
ut Zintha cattellum, in confiniis Mediae situm , Armeiiiam termi* 
naret, re& Iberiae regni sui ineigma a Romania accepta susdperct; 
commercioram locua Nisibie esiet, ad Tigrim amnem tita. Quao. 
vbi audirit Nariagis , quandoquidem , qnae erat eius fQrtunay nilul 
qaicqoaiD eorum mebat iili deoegare» coneeasit et approbavit, prac« 
terqttam quod, ne ista omnia Tiderelur necessiute coactut facere , 
lolummodo abQuit, commercioruin locum eiseNisibim. Sed Sicorius. 
Iiocqaoque ab illoconcedendum csse dixit;^ neque enim legatoe libera^ 
ViQtoiUU Wtructoa cb^g, ueque Impcratore* q^utcquam da bap r^ 



ΐ36 £XCKRPTA Ε PfiTRl PATR. HISTORIA. 

^ C. 997 Να^σο/φ aXts γαμ$ναί xai oi ncuieg, μετά ψύΜιμίας τΛρ 
Diocl.i4^eaiXicoy της σοΗρροσννης ανταΐς »α9αρας φνλαχ9^$/σης. 
a* xa^ktqatc Tulg. 

prtecep!sse. His igituf coBclItioiiiba• acceptii ψ Nariaeo restitntae 
•unt eiu• uxoref et liberi , debiU erga illae tc mperanUa cum •αιιιιιι« 
Imperatorum fide obaerfata. 



Ε leuco Segueriaiio nsQt σν^τάξεως^ edito in Bekkeri 
anecdotisi Vol. I. p« 117• eeqq. 
ILixffOv $1ς τα τίΜρί ^Αντηηον* ^^noXki odv 9w7iewraC 

αύτόκ*' β. ▼• dwmvw, αίτίατιχτί. 
Πίτρον 9ΐς τα της μοναρχίας Καίσαρος; ^^an^tn^ ταί^ς 
βονλίνταίς ΜημεΖν £ξω *Ιτάλίας'* β. ν. άπ€Γη€, iotixfj» 



jQuas fji Petrt Patricii llbro neqi xtttaaxdofmc τ^ς paaiXitac 
apud Comtantinum de ordint aulae Bjrzaruinag sirvaim 
ucitant^ hic non repMnda vidtbantur» 



ΠΡΙΣΚΟΤ ΠΑΝΙΤΟΤ 



ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ. 



ΠΡΙΣΚΟΤ Ρ Η Τ Ό 1? Ο Σ 

ΚΑΙ Σ0ΦΙ2Τ0Τ 

ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΒΤΖΑΝΤΙΚΗΣ 

ΕΚΑΟΓΑΙ ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΚΩΝ ΕΘΝΩΝ 

ΠΡΟΣ PStMJtlOTS, 

ΕΧ HISTORIA ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ 

PRISCI RHETORIS 

ΕΤ SOPHISTAE 

EICERPTA DE LEGATIONIBUS GENTIUM 
AD ROMANOS. 



ARGUMENTUM. 



Margus oppidum ipiscopi fraude α Sejrtki$ capitur (i). Jt- 
fiftu, Scjrtharum transfugis incastum α neodosio repetitis , in fines 
itomanof irrumpii (3). JUurae pacis α Bomanis cum Hunnis initat 
conditiones : paetae pecuniae severe per imperium Bomanum exi- 
§untur. jisimuntii ad pacttn accipienaam ab Hunnis adiguntur (Z)» 
Auilat Bomanoi vanis legationibus fatigat (4)• Chrjrtaphius eunu- 
thus consilium init Atiilae p^r Edeconem eius legaium interimendi 
(5). Compertis insidiis , Jttilas Chrjrsaphium adsuppUcium •χρο- 
Όι (6). Jdem bellum parat adversus occidentem (7}. BeUi inier 
Auiuim et Jetium xoorti cautae (B)* Jttilas Orienti bellum minatur 
(9). JrdaburiuM lellum gerit cum Saracenis (10). Maximinus cum 
BlemmjrU et Nubadibus pacem componit , quae post mortem eius 
•olvitur (11). Gobazes, Colchidis rex , B/zantium vocatur (la). 
Maiorianus in Africam traiicere conttituit (i3). ' Marcellinus in 
GalUa cum ColAis bella gerlL Gemerichus Siciliam et Italiam 
^^uat, Legatio Saragurorum ad Leonem (i4)• Persarum ad Leo• 
ntm Ugati de iniuriis Romanorum gueruniur. Tatianus legatu» 
^dyandaloM mittitur (i5). Goba%es btnignt α Leone excipitur (16)- 
Sciri auxilia petunt α Bomanis adver§us Gothos (17). Mtilae filii 
tocietaum cum Leone inire frustra conantur (18). Fines Persarum 
α Saraguris aliisque gentibus infestantur (19;. Dengtzich bellum 
Contra Bomanot molitur (ao)• Gothi α ducibus Bomanis in dedi- 
^ionem accepti trucidantur (ai). SmBni α Ptrsis vtxati Bomano* 
^uxUium poscunt (aa). 



1 4ο £XG£RPTA 

A.C.44^ tt• kJtI' τωί^ Sxvdwp κατά roy της πα^ηγυρεως kouqop 
^^^^^^^χαταστζοτψηαάντων Ρωμαίους i(at πολλούς άρελόντωρ , οΐ 
Ρ.^^ΨωμαΙόι ίπέστελλον προς τονς Σχνθ'ας , iv ahiff ποιούμενοι 
^• ^^π\ς τον ψρονρίον αίρέσεως SvexBy χαι της των σηονίών ολι- 
γωρίας• οί α άπεχρίνανιο, ύς ονχ άρ'ξάμενοι, αλλ' άμυρόμ€-5 
νοι ταντα δράσπαν τον γαρ της Μάργον έπι'σχοπον εΙς ίαν- 
τώρ άναβεβηχότα γην χαι διερευνησάμενον τας τιαρά σφισιν 
βασιλειΌνς θ'ήχας, σεσνληχέναι τους άποχειμέρονς θησαυρούς * 
Β χαι εΐ μη τοντον ίχίο^εν, έχίοΐεν δε χαί τους φυγάδας κατά 
τα νποχείμενα^ (είναι γαρ παρά ^Ρωμαίοις πλείστους,) royio 
ηόλεμον ίπάξειν• ^Ρωμαίων ii τί^ν αΐτίαν ονχ άλη&η φάμε- 
ψων είναι, iv τοΓς σφετίροις λόγοις το πιστον οι βάρβαροι 
^^/^£yot χρώεως μεν των αμφιβόλων χατωλιγωρουν , ηρος 
πόλεμον δί ίτράπησαν, χαι περαιω^έντες τον *Ιστρον η6λεις 
χαι φρούρια πλείστα ίπι τφ ποταμ^ Ιχάχωσαν . iv οΤς χαί 1 5 
το Βιμινάχιον εϊλον* π6L•ς δί αντη των iv Ίλλνριοΐς Άϊν- 
σων• άν γινομένων, χαί τίνων λογοποιούντων, ως ί επίσκοπος 
€χδο9είη, ώστε μη ενός ανδρός πέρι τφ παντι 'Ρωμαίων τον 
ix τον πολέμον έπαχβ'ηναι χίνδννον, νποτοπήσας 6 άνθρωπος 
^'Ηέχδο&ησεσ&αι, λα9ών τους εν τω αστει προς τους πολεμίονς^ο 
παραγίνεται, χαι αύτοϊς παραδώσειν νπισχνεϊται την 19iL•v, 

εΐγε ίπιειχίς τι oi των 2χν&ων βονλεύσαιντο βασιλείς, οι δε 

« 

1. k^cythac, quo iempore mercatus Scytharam et Romtnomm 
frequenti multitudine celebrabator , Romanos cum exercitu eont «d* 
orti , et multos occiderunt. Romani ad Scytha• tnUeranty qui de 
praesidii expugnatione et foederum contemptu cum eis e]φo•tula- 
rent. Hi vero se non ultro bellum inferentes, sed facUs iniariai 
ulciscente• , haec fecisie responderunt Margi entm epiicopum ia 
•uof fine• transgresfum , 68cuni regium et reconditos tliefauro• io- 
dagatum expilasse. Hanc nisi dederent una cum transfugis , ut foe- 
deribufl convenerit, (esse enim apud eos plure•,) beUum illaturos. 
<^uae cum Romani rera esie negarent, barbari yero in eorum , quae 
dicebant , fide peritarent, iudicium quidem de his , quae ia conten- 
tione p04iu erant, subirc minime voluerunt, sed ad belluoi coiiTer- 
si sunt Ilaque transmifeo Ittro, oppidis et caftellif ad ripam si- 
tis pluritna damna intulerant, et inter cetera Viminacium , c|[tiae 
Moesorum urbe est in lllyrico, ceperunt His gesUs, ciim multi ία 
scrmonibus dictitareot, episcopum dedi oportere, ne unius homims 
causa UDivcri^a Romanonim retpublica belli periculum fustinerct: Ule 
se deditum iri aiispicatus, clam omnibus civitatem incolenUbui ad 
Iiostes cfTugit, et urbem traditurum, si sibi Scytharum regee libc- 
ralitate sua consulereiit , poliicilus est. Ad ea cum bencficium omm 



Ε PRISCI mSTORlA. l4l 

ifoaop narra ποιήσίΐν τά dyadu, εΐ την αντον oyot ig IJp-A.C. 44^ 
jov νηοσχεαιν. i$%m¥ x€ xai ορχων ini τοΓς είρημένοις i^xiiejjtTsS 
Hyrtop, μετά βαρβαρικής ποΧνπΧη&ίας ίς^την ^Ρωμαϊχην έ- 
πάηισι γηρ, xai ταντην προλοχι'σας αντικρύ της οχ&ης νυ- 

5ΐΓΟς διανίάτησιν hc συνθήματος, και νπο τους άντιπάλοις την 
nόL•v not€t. δρωθΈΐ'σης δβ της Μάργου τον τρόπον τοντοη 
hi μείζον ηύξή&η τά των βαρβάρων πράγματα. 

ff• Ore ini Θεοδοσίου του μικρού βασιλέως *Αττηλας 
i των όνννφν βασιλεύς τον οίκεΐον στρατόν άγει'ρας γράμμα- Β 

ιοτα πέμπει παρά τον βασιλέα των τε φυγάδων και των φό^ 
ζων πέρι ,*• όσοι προφάσει τοϋδε του πολέμου οϋκ έδέδοντο, 
την ταχάττην οΐ έκπέμπεσθαι παραχελευο μένος* συντάξεως 
ίη ένεκα * μέλλοντος φόρου παρ* αύτον πρέσβεις τους διαλε^ 
Τεμένους άφικνεΐσ&αι, ώς, εϊ μελλησειαν η προς πόλεμον ορ» 

''^^μψευαν, σνϋ αυτόν ετι έβέλοντα το 2κυθικόν έφίξειν πλη^ 
^ς• ταντα άναγνόντες οι άμφί τά βασίλεια ουδαμώς τους 
ηαρα σφας καταφυγόντας έκδώσειν εφασαν, αλλά- σύν εκεί" 
'οις τον πόλεμον ύποστήσεσθαι , πέμψειν δί πρέσβεις τους 
τά διάφορα λύσοντας• ώς ii τψ ΐΑίττήλφ τά δεδογμένα 

^Ρωμαίοις -ηγγέλλετο, έν δργγι το πράγμα ποιούμενος την *PohC 

juatxi^y έίγιου γην, και φρούρια τίνα κανελών τγι 'Ρατιαρί^ι 

προσέβαλλε μεγίστη και πολυαν&ρωπφ. 

Β. ίπανίηοι Tnlg. 1 3. δίοίεξαμίνους ynlg• ι4• μ^ΙΙ^ί^εΐίχν i 
Β. , μίίληααεν vulg. 

raUone se repensuros promittcrent , si rem «d exitam penluceret, 
iitit dextris et dictis iureiurando utrinque praestito firmatie, ille 
tnm magna barbarorum multitudhie in finea Romanonim est rever- 
Mit. Eam mulUtadinem cnm ex adverso ripae in iniidii• coilocas- 
*ct, noete dato signo exsiliit^ et urbem in manas hostium traduxit 
Et ab eo tempore barbaronim res in diem auctiores melioresqoe 
faeront 

2. Sab Tbeodosio laniore Imperatore Attilas Hunnorara rex 
detectum ex saiababuit, et litteras ad Imperatorem scripilt de.tranf- 
^%ii et de tributis , Dt^ cpiaecuniqae occasione buiaa belii reddita 
aoQ etsent, qaam citiseime ad se raittereiitur, de tributis autem ia 
poilenim pendendis legati aecum actari ad se yenirent: nam si 
^nctarentur aut beUuin pararent, ne se ipsom quidem Scytbarum 
■laltitudinem diotiue contenturam. His liUeris lectis, Imperator 
^equaqoaiii Scytbat, qai ad le confueifsenty traditanim dixlt, aed 
iii^ cain illis in animo libi esee, beUi eTentam ez^ectare. Cete- 
^m se legatos miasamiii , qui controYersias diriinerent, £a sicuti • 
^mani decreverant , ubi Attilas rescivit , ira commotas Romanorum 
^^ ▼aaUTit, etfCaatelli• quibusdam dirutie, in Batiariam urbem 
^euvn et popali maUitiidine abundantem irruptionem fecit , 



1 42 EXCEKPTA 

A.C.447 y• *Ori μηά την h Xt^QWfjotf μάχην ^Ρωμαίων ηρόζ 
γ^^^Λ*^ Ουννους ίγι'νοντο xat αΐ συμβάσεις, IdvaxoUov πρδσβενσίΛ^ 
\,2^μένον. XOU έπι rotais ίσπένίοηο, οτιως Modtt^ μίν αν χυΐς 
Ονννοις οΐ φυγάδες f xai ΐξ χιλιάδες χρνσίου XiT(fmv vncp 
των πάλαι συντάξεων δο9εΙέν αυτούς• φόρσν δί έτους £xcU5 
στον δισχιλιας χαι εχατον λ/τρας χρυσού σφισιν τεταγμένων 
c/yai• υηΐρ δΐ αίχμαλάτου ^Ρωμαίου φεύγοντος xai ες την 
Όσφετίραν γην άνευ λύτρων διαβαίνοντος δώδεχα χρυσούς eZ^ 
yat άπσημησιν μη χαταβάλλοντας δί τους ύποδεχομένονζ 
εχδιδόναι τον φεύγοντα. μηδένα δί βάρβαρον *Ρωμαίονςιο 
χατά σφας φεύγοντα δέχεσ^αι. ταύτας προσεποΛουντο μίν 
ε^λονταί 'Ρωμαίοι τάς συνθτ^χας τί^εο^αι• ανάγχτι ii ν* 
περβάλλοντι δύει ^ δπερ χατεΤχε τους σφών άρχοντας , ηαν 
έηίταγμα χαίηερ ον χαλεηον , τυχεΐν της εΙρηνης ίσπουίαχό^ 
τες^ ησμένιζον, χαί την των φόρων σύνταξιν βαρυτάτην ον-ι5 
octv προσ/εντο^ των χρημάτων αύτοίς χαι των βασύαχών θ'η-' 
Ρ•35σανρών ούχ εΙς δέον εχδεδαηανημένων , άλλα ηερι &έας 
άτοπους χαι φιλοτιμίας ούχ εύλογους xai ηδονάς χαι δαπά•* 
νας άνειμένας, &ς ουδείς των ευ φρονούντων ούδε iv εύ^ 
ηραγ/αις ύποσταίη, μη τί γε δη οι των οπλών ίλιγωρήσαν^^ο 
τες, ώστε μη μόνον Σχύθ-αις, άλλα γαρ χαι τοις λοιποΓς βαρ^ 
βάροις τοίς παροιχουσιν την 'Ρωμαίων υηαχούειν εις φόρου 

II. παζά ύφάς coni. Β. la. δk χαΐ i5ntQp, Ν• 

3. Poft pagnam in Cherfoneso commiuam Romani cum Hannit 
pacem per AnatoUum legatum feceruDt, et in iias conditiones conye* 
nenint: profugof Hunnif reddi, sex niillia auri iibrarum pro prae- 
teritis stipendii• solvi ; duo miiUa et centum in postemm tingalia 
anni• tributi nomine pendi. Pro unoquoque capUyo Romano, qai 
in Romanorum fines, non solitto redemptiouis prelio^ evasitset, duo- 
- decim aureorum mulcUni infcrri. Quae si non t oWeretur , qui ca- 
ptiTum recepisiet, restituere teneri. RomaDOs neiDinem ex barbarU 
ad se confugientem admittere. In ha• quidem foederum leges Ro- 
mani fponte consensisfe Wderi volebant: sed uecessitate coacU, supe- 
Tante metu , qui Romanonim ducum mentes occupaterat , quantum- 
y\% dora• et miqaaa conditionee sibi impositaf summo pacis conte- 
quendae etudio ducti lubentibus anlmi• susceperuiit , et graTissimam 
tributum pendere non recufabant, quamquam opes imperii ei regii 
theaauri non ad necesiarioa ufut , sed in absurda flpecUcula , in ya- 
nos honorom ambitof, in immodicas volupUtei ei iargitionef con- 
samptae fuerant, qualet nemo tanae mentis Tel in maxime affluen-' 
tibus dmuarom copiia fastioeret, nedum Romani iiti, qui rei miH- 
tartfl ftudiQm adco neglexerant, ut non snlum Scythis, led et reli- 
quis barbarif) qui proximaf imperii Ronani rfgionet incoiebant > 



Ε PRISCI HISTORIA. . l43 

«aTxojrjJy. τουτωρ τ£ν ουντάξΒων xai των χρημάτωρ niQ^j Α. C 44? 
ix9^ Hti τοζς Ονννοις έχηίμπ§σ&αι , σνΡίίσφέρ^ιν ^"^**^xheodlo 
φ^«γχασ£ , 4ασμ9Ρ είσπραττομέρονς ναι τους χατά χρόρορ η- Β 
ρά τήρ βαρντάτηρ χουφίο&έρτας της γης άηοτιμησιρ €Ϊτ€ il•- 
iuurxwp κρί'σει , ehs βασιλίωρ φίλοτιμιαις. ουρ(ΐσίφερορ ii 
ψηΐ^ορ χρνϋίορ xai oi ip vi} γερονοί(} αραγεγραμμέροι^ νπίρ 
αψώρ αύτωρ άξιας, χαΐ ηρ πολλο^ ή λαμπρά τύχη βίου 
μεταβολή• ίσεηράττορτο γαρ μετά αίχισμωρ απ$ρ ίχαοταρ 
άπεγραψαρτο οΐ παρά βασιλέως τοΰτο ποιεΓρ ίπιτεταγμέροι , 

lomaTS τορ χόσμορ τώργνραίχωρ χαΐ τα επιηλα τους πάλαι εύόαί- 
μορος ηροτι&έραι ip αγορά• τοντο μΐρ μετά τορ ηολεμορ το 
Muxip ^Ρωμαίους εϋξατο^ ώστε πολλούς η άποχαρτερήσαρ- C 
τας ij βροχορ άψαμένονς τορ βίορ άπολιπεΐρ. τότε δη εκ 
τον παραχρήμα τώρ θ-ησανρωρ εξαρτλη&έρτωρ , τό^τβ χρνσί-- 

Λορ χαί οί φυγάδες έπίμπορτο, Σχύττα έηι ταντηρ τήρ πραξιρ 
αφιγμέροΌ• ωρ πλείστους ^Ρωμαίοι άηέχτειραρ άπει&ονρτας 
ηρος τήρ ίχδοσιρ. h οΐς χα* τώρ βασιλιχώρ νπήρχορ JSxv- 
«Koy, of ύπο *Αττήλφ τάττεσ&αι άρηνάμεροι παρά Ύωμαίονς 
άφίχορτο» τοΙς δί αυτόν δ ^Αττήλας προστι&είς ίπιτάγμασι^ 

^oxai ίΑσημονρτίονς ίπέλευσ^ρ ίχδιδοναι οσονς αίχμαλώτονς 
ύπηρχορ εχορτες είτε ^Ρωμαίους, είτε βαρβάρους. Άσημους J} 

3 ^iydγxaσay coni.N. 5. Ji Β., χαΐ Talg. ^.άραγεγρκμμένο^ 
VaL, άνω γεγραμμέ^ο* Tulg. \5.την ad(LB. ι^^Λπαρχορ^ΜΧ. 

vecUgales facti essent. Ttaque tribuU et peennlas» quas adHuimof 
deferri oporlebat, Impcrator ovnes conterre coegit: nulla eiiam 
eorum imiiiuDitatis habita ratione, qui Urrae onere, tanquam nimii 
graTi ad tempa• , live Imperatorum benignitate , leu ludicum sen• 
tciitUy leraii erant Conferebant eUam aurum indictum qai in 
Senatuin aicripti erant, ultra qaam facultates ferre poterant, et 
Biiiltif iplcpdida et iilustrif fortuna vitae commutationem attuliL 
Coaficiebanlur enim pecuniae, quae unicuique imperatae erant, cum 
aoerbiUt« et contumelia ab ii•, quibus huius rei cura ab Imperato- 
fc ^rat deinandata. £x quo , qui a maioribus acceptas divitia• pos• 
lidebanty ornamenta uxorum et preliosam •uam •υρ6ΐΐ6ε1ϋ«πι in 
foro reauiD exponebant Ab hoc belio iam atrox et acerba calami- 
Ui Romaxioa cxc«pit , ut mulU aut abfUnentia cibi^ aut aptato collo 
Uqueo τίΐβιη finierint Tonc igitur . panro temporis momcDto ex- 
baaitU thefauns, aurum et exules (nam Scotta^ qui suiciperet» 
adreoeraty) adScjtbas missi lunt Bomani vero mullos ex profugU, 
qoi dedi reluctabantur, Iracidarunt, inter quos aliqui fuerunt e 
r^U Scjtbis , qui mililare sub Attila renuerant et RoinaDis se ad- 
iuQxeraDt. Praeter hat paci• conditiones Attilas Asiniuntii• quoque 
ioperaTit, at captiTOf, quos penes •β habebant, fitc Ronianos, •ιτ« 
Wrbtrof , rcddcrent. £.st autem Asimus oppidum Talidum , non muU 



ι44 



EXCERPTA 



A.C. 447'' ^^ φρονρίορ χα^τερυν, ov ποΧν μίν Αηίχο» της ΊλΧν- 

'°^• '^ρ/ίος, τφ ih θραχ/φ προοΗ^ίμενον μέρΒί• όπερ oi ipotHpw^ 

τες ανίρες πολλά ί$ινά τον ς έχθ-ρονς είργάσαντο^ οΰκ awEO 

xBiym αμυνόμενοι, άλΧ εξω της τάφρου μάχας ύφιστάμεχοΐτ 

^ρός τε άπειρον πΧηΟνς χαΐ στρατηγούς μέγιστον παρά JStt^S 

^ις έχοντας χλίος, ώστε τους μίν Ονννους άπορήσαντας 

του φρουρίου νπαναχωρησαι, τους Si ίπεκτρέχοντας xcU nc-* 

ραιτέρφ των οίχείων γινόμενους , ην/αα άπήγγελλον αυτοί^ς οί 

άκοποι διιέναι τους πολεμίους λείαν Ύωμαϊχην απάγοντας , 

άδοχψοις τε ίμπίπτειν χαι αφέτερα τα έχείνων ποιεΐ(39νιι.ι^ 

Ρ.Ζβλάφυρα, πλή&ει μίν Χειπομίνους των άντιπολεμουντων^ άρφ^ 

τι} α χαι ρώμτ} διαφέροντας, πλείστους τοίνυν οι ^Ασημ^ύρ^ 

τιοι h τίύδε τψ πολέμψ 2χύΟ•ας μΙν άπέχτειναν, ΎωμΛί^ 

όνς δh ι}λευ9έρ(οσαν , τους δ^ χαι άποδράσαντας των έναν-' 

τίων ϊδέξαντο. ουχ άπάγειν odv εφη δ Άττήλας στρατον ,ι^ 

ουδί ίπιχνρονν τάς της εΙρήνης συν^ηχας, εΐ μη εχδο&είέρ 

οι παρ* ίχείνους χαταφυγόντες ^Ρωμαίοι, χαι ύπερ αυτωρ 

δο&εΐέν αποτιμήσεις, άφεϋ^είησαν δε χαι οι παρά Άσημουντ^" 

V. a5a>y άπαχ&έντες αιχμάλωτοι βάρβαροι, άντιλέγειν Λ αντψ 

ώς οδχ οίος τε ^ν ούτε Ιίίνατόλιος πρεσβευόμενος, ούτε θεό^^ο 

δούλος δ των στρατιωτιχων χατά το Θράχιον ταγμάτων ^ 

Βγούμενος, (οντε γαρ επειθνν^ ούτε τα ευλόγα προτείνοντες, 

του μίν Ιγάρ] βαρβάρου τε^αρρηχοτος xai προχείρως ές τα 

6. ίχοντες vulg. άπορήσαντας Ν. , άποή^εύσαντας tuIb• 

ι5. τον στ^.Ν. ι6. ixdod-eUv Ε., ixno^iUv Yulg. 17• 9 coni. 
Β. pro xai. ai. ατρατιωτών TuJg• a3• γαρ unci• inclueimaa. 

tum «b Illyrico disUns, quod parti Thraciae adUcet, cuius incoUo 

graWhuf damois hostes affecerunt Non illi quidem se murorum am- 
itu tuebantur , led extra propugnacula certamina sufUDebank conkm 
iufinitam Scytharam multitadinem et duces magni apud eos nomiitia 
ei cxistiraatioois. Ilaque Hunni omifaa spe ab oppugnando oppido 
destiterunt Illi autem vagantes et a auis longius aberrantes^ fi 
qaaiido hostes exisse et praedas ex Romaiiis egiste , exploratores de- 
nantiabant « inopinantes aggresii parta ab eis spolia sibi rindica• 
bant y nnmero quidem inferiores adversariis , sed robore ei virtnte 
praestantei, Itaque Aairauntii plurimos ex Scythis in boc bello ne- 
careruiit, ct maltoa Rom^iioruiii in libertatem aseeraeruiit, et bo- 
ftium transfugaa receperant Quamobrem AUUaa^ se exerciUiiD non 
anie moturam, aai foederie condilionea rataa babiturum profeuua 
eat, quam Romani , qui ad Asimuiiuoa peryeniseent, reduerentnra 
aut pro hi• mulcta conventa «olveretur/ ct liberarentur abducii ia 
senritutem barbarL Quum , quae cootra ea dissereret, non haberek 
Anatoliuf legatus, neque Theodulus, praesidiarioruiii THraciae mili- 
tOm diu, (oibU eniin ri^tioQibua tuU bafbarum moYebauty qui.i•• 



Ε PRISa HISTORIA. , l45 

ra,) γράμματα ηαοά tfwq Ιίίσ?ιμουη;ίους iatsXXoy ^ Af Λίο-^?**• V. 
ptu τονς ηαρ 4»ντονς χατύίψνγοντας αίχμούαητονς Pojuo/* 
or^ , 1j. νπίρ cxaarov ίωόεχα τιΟ'έναι χρνσ^νς^ ίιαφ^&ηναΦ 

5ϋ xeu τονς αΙχμαλ(6τονς Ουννους^ ot ii ra ctutoi^ έηεσταλ-^ 
μένα αν«γνόντες £φασ(χν τονς μίν παρ* αυτούς χαταφνγό^τας 
^Ρωμαίονς αφείνοιι in έλ€ν&€ρια, Σανθας δ^ . οσονς αίχμαλύ^ 
τονς εΧαβον άντ^ψ^ται^ ^ Svo ih σνλλαβόντας ίχ$ιν tia t^ 
και τονς ποΧεμίονς μετά την γενομένην ini χρονον ηοΧιορ^Ο 

lonVey έξ ενέδρας έπι&εμένονς των προ τον ψρονρίον νεμόν^ 
TOfV πα/δων άρπάσαι τινάζ, οϋς εΐ μη άηοΧάβοιεν^ ούδ^ τονς 
νόμψ ηοΧέμον χτη&έντας ύποδώσειν m ταϋτα άποηγειΧάντωρ 
τ£ν παρά τονς Ά(^ημονι^ίονς αφιγμίνων, τφ τ€ 2κν&ών βα^ 
uiXtt ncai τοίίς ^ Ρωμαίους αρχον^ΐΡ ίδόχει μίν άναζητεΐά^α^ 

ι5#νς οι '^ίσημονντίΟί «φασαι^ ήρηάσΟ-αι ηαίδας, ούδενος δ^ 
ψανέντος, οί παρά τοΓς Ι^σημονντ/οις βάρβαροι άπεδό&ησαν^ 
πίστεις των ΣχνθΛν δόντων ως παρ' αϋτοίς οι παζδες ούι/ι 
&ησ«ν. έπωμννντο δί xai οι Ι/ίσημονντιοι, ως οι παρά 
σφας χαταφνγόντες ^Ρωμαίοι in εΧεν^ερ/α ύφει9^αν. ω^ 

»μννον δί, καίπερ παρά σφισιν oyra>y ^Ρω/^ιαιων^ ού γάρ ίπί-^Ό 
ορχον γοντο Βρχον βμννναι ini Tfj σωτηρίφ των ix του σφε-• 
τέρον γένους άνδρων. 

δ'. ^Chi γενομένων' των σπονδών, ΙίίττηΧας αν&ις παρά 
^ et ^, ώς η ixd. — χρυσούς δεΙ, d^e^. coni. Ν. 6.aJrorirTulg. 
1 8. iUtaav yulg., είσίν coni. Η. έπωμνύοντο Tulg. 

centi Tictoria elatas, promte ad arxna ferebatar, ipsi contra propter 
recens acceptam cladem animis ceciderant,) Asimunuii per litteraf 
9igiii6caruiit, ut Romanos captiyos, qui ad se perfagisseat , resti- 
tkierenty aat pro unoquoqiie captiyo duodecim auTCM penderent, 
et Ηαηηοβ captivoe liberarent. Quibiis litteris lectis", Romanof » qui 
ad se confugissent y liberos ee abire siWsse, Scythas yero, qaotquot 
in soas manu• Yenifsent, tnicidasse respoDdenint Dnos aatem 
captivos retinere, propterea quod hostes, oosidione omisaa, in inai- 
diis collocati, nonnulloe pueros^ qui ante mnDitionei greges pasce- 
bant^ rapnissent, quos nisi reciperent^ captivo» kire belii sibi ac- 
qoisitos , minime restitaturos. Haec renantiamnt qui ad Aeimuntioff 
missi fuerant Quibus auditiSy Scythaniin regi et Bomanie princi<* 
pibas placuit exquiri pneros, quos Asimuiitii raptos esse quereban- 
tiir. Sed nemine reperto , barbari ab Asiimiiitiis capti sunt dimissi, 
prios tamen fide a Scythls accepta , non esse apud fpsos pueros. Ια• 
riTerant etiam Asirountii , se Romanos, qui ad se effugieseot» liber- 
Ute donaesCy quamvis adhuc multos in sna potestate haberent Neo 
eajm sibi pericrasse videbantar^ modo euoe a barbaronim servitute 
lalvos et incolumes praestarent 

Dexipput, Eunapius etc. lo 



ϊ46 



EXCERFTA 



A.C.447^^^ Ιωθΐ;ς Ιηβμψί πρί&βείς ^ φνγάίας akwp. οί dS fOvC 

^^'^^ ηρ€σβ6νομένονς ίαίξάμενοί, χαί πλ^ώτοις δώρυις ^εραπεύσαν^ 
Tiieod.4o >, #j.,*v , »,f, 

τ£ς απέπεμψαν, ψυγαοας μη εχειν φησαντες. πάλιν ετέρους 

έπεμψε* χρημαηααμένων ih και αυτών, ^ρ^^ή παρεγένετο 

πρεσβεία, Aai τετάρτη μει' αυτήν • δ γαρ ες την ^Ρωμαίϋο^^ 

αφορών φιλοτίμ/αν^ ην έποιονντο ευλαβείς τον μη παραβα^ 

V.^j&tjvai^ τάς σπονδάς, οαονς των ίηινηδείων εν ποιεϊν ίβούΧε^' 

η, έπεμπε παρ' αντονς, ahto^ τε άναπλάττων xcu προφά^ 

σεις εφενρώχων κενάς• oi δί παντι 'έ/ιι^χονοί' επίτάγμοαΐ, 

xui δεσπότον ήγονντβ το πρόσταγμα j όπερ αν Ιχεΐνος πα^α-ιο 

χεΪΛνσαιτο• ού γαρ μόνον τον προς αντον ανελέσθ^ι ηόΧβ•^ 

μον ενλαβονντο, αλλά χαι ΠαρΟναίονς εν παρασχευγί τνγχά^ 

Ι'οι^ας ίδεδίεσαν, χαι Βανδηλονς τά. κατά &άλατταν ταράτ-- 

τοντας, xai *ίσανρονς προς την λψιστείαν διανισταμένους, χαί 

Σαραχηνονς της αντών έπιχρατε/ας την εω χατατρέχοντας,ι S 

και τα Aidtomxa ε^η συνιστάμενα, διο δη τεταπεννωμέ^ 

Βνοι τον μίν^Αττηλαν ίΟ^εράπενον , προς δέ τα λοιπά £&Ρ9^ 

έπειρώντο παρατάττεσΟ'αι, δυνάμεις τε ά&ροίζοντες χαΐ στρα- 

τηγονς χειροτονοϋντες. 

Α. €.44^ *'• '^^ *^* α^&ις Έδήχων ηχε πρέσβνς, ανηρ 2χν^ς,ι^ο 

Ind. Ι μίγΐ0τ^ χατά πόλεμον έργα διαπραξάμενος , σνν Όρέσττι , ος 

^ του Ρωμαιχον γένους ων (οχει την προς τω 2u(f ποταμψ 

0. ϋη^χοΌονΥΛί,,ύηήχοονγηΙ^. ίο. 4χ(Ινος Η., ixelvo vulg^ 
πaQμx€λiύβaίτo Β,, Tca^cxcJlci/aaroyulg. ao. ΔiibirecUα8ΰJ^χωκ^ 

4. Pax^ facta, Altilas ruraus iegatos ad Bomanos Orieatalet 
nittit, quitransfugas repetcrent. At illi legatos plurimis donis oma- 
tOf| cam uuUoe pcrfugas apud te esse asseyerasscut, dimiterunl. Misit 
et iterum Attilas alios, quibus non minus ampUs mimeribus diUU8,ter• 
tia ab eo, post illam itldem quart^i legatio advcnii. Illc cniiii Romanorum 
libcraUtatera, quli utcbantur, vcriti^ nc a focdcribtis barbari discede- 
rcnt,ludibrio habeus, novas subindc causas (iDgcbat, ct yanas occasi* 
ones lcgatorum miltendorum excogitabat , ct ad suos nccessarios , qaos 
liberalitate qrnarc volcbat, eas iegationcs defcrcbat. Romani yero 
in omnibus rcbus AUilae dicto audicntc• erint, ct qua^ praecipie- 
bat, domini iuesa ducebant. Non solum enim a bello contra eum 
lufcipiendo eorutn ratioues abhorrebant, sed et Partbos, qui bel• 
lum apparabant, et Vandaloa, qui mantimas oras yexabant, et Isaa- 
rof, qui praedis et rapinis grassabantur ^ et Saraccnos , qui regionet 
ad Orienteni ezcursionibus vastabant , metuobaat. Praeterea gcntes 
Aetbiopuiy in arniis erant Itaque RomaDi aairaU fracti Attilain 
colebaut, scd ceteris gentibus resislere cunabantur, dum exercitus " 
comparabaut , et duces eortiebantur. 

5. Edecon, ?ir Scytba, qui maxima• res in bcllo gesserat, ye-» 
mit iterum icgatus cum Oreste. Hic geuere Romanus Paconiam re* 



Ε PRIsa HISTORIA. 1^7 

Ilmiv€9¥ χύραρ, τφ βαρβάρφ χατά τάς Itia/ov στρατηγού A>Cf^^ 
τωρ io7tS{ftmp ^Ρωμαιωρ σιη^^^χας νηψίούοναο;» . oS%qq ^^'Κ. 
*Εόηχω^ i^ *τά βασίΤ,εια παρελ^χον ατι^ίίίον τα παρά ^Αττ^τ 
Ια γράμματα , έρ οίς ίποιείτο τονς ^Ρωμαώνς έρ ahi^ %ώρ 
^fvya^ioy τιέρι• άρ&* ωρ ήπειλπ επί τα όπλα χφρεΐι^, η μή 
αχοίο9-€ίέν αντω, xcu άφέ'ξ,ορτμι ^ΡωμοΓοί τηρ άαρνάλωταρΟ 
αροϋντ€ς • εϊραΐτ Si μηχος μέρ αντης χατά το ρενμα τον 
*Ιοτρσν άηο της Παιόρωρ άχρι ΝοβωΡ τώρ Θρφαωρ, το δί 
βά^ς ηέντΒ ήμερωρ οδόρ. χαι τηΡ άγοράρ τηρ sp ^ίλλνρίοΐς 
ϊομη'προς τγ} οχΘ^ι του Ιστρου ηοταμοϋ γ/νεοΒαί ^ ά^η^ρ χαί 
ηάΧα/.^ 4ίΛΛ' ^ Ναϊααφ^ ηρ οριορ , ως ίπ' αύτον iptiad-cixraPp 
της ΣχνΟ-ών xai "^Ρωμαί^ορ ετίθετο γης, ηέρτε ήμερύρ όό09( 
ενζωρφ άνΰρί του ^Ιστρου άπίχ^σαρ ποταμού • πρέσβεις fi 
hciL•vσ€ ηρος (χύτορ αφιχρείσ^^αι^ τους περί τώρ άμφιβο(ΐ4]^ρ 
ιϋιαλε'ξομένονς^ ου τώρ επίτυχύρτωρ , άλλα τώρ νηατιχώρ avr 
δρώρ τονς μέγιστους• ους εί 6χπ4μμβΐρ ευΧαβη^εϊερ^ αύ^βρΥ.^β 
δ^άμ€Ρθρ σφας ες τηρ Σαρδιχήρ διαβησ^σ^'α^ τορτωρ dpo^ 
γρωσ^έντφν βασιλεξ τώρ γραμμάτωγ, ως ύπεξηλ^-ερ Ό Έδή^ξ»pU 
OVP τφ Ήιγίλα ερμηρευσαρτν οσχχ;αερ δ βάρβαρος άπο ίττο^ 
^ματος ίφρασε τώρ "Άττηλα δ^δογμένωρ , χαι ες .ετ4ρ9νς οί^ 
χους παρεγέρετό ωσψε αντορ^ Χρνσαφιψ του βασίιλέφς ύηα^ 
cniarfjyOia δη τα μέγιστα δυραμέροί^ ες οψιρ έλ&εΐρ^ άπε^ 
θανμασ^ τηρ τ&ρ βασιλείοίΡ οϊχωρ περιφάρΗΟΡ* ϋιγιλας δίφ 
1 7• διζόμερορ coni Β. 

CM>iiQa, ad Saum flumea jitam, incoleiMa, quae ex foedere bni4 
cam Aetio, RonianoruXD OccideJltalium duce, barbaro parebal. It»*• 
que Edecon ia palatium admiesiie , Imperatori UtteraA Attilae trAdi- 
^^ > in qaibuf de^ traatftigii non xedditis qvelrebaiur , qui nisi red*- " 
derentur, et Bomani a colcnda terra abftinerent, quam bello capUafc 
Mae ditioni adieoerat , ad artna se iUrum minabalur. £a yero ««- 
ctmdinii letrum a Pacomboe ad Novas usque in Tbrada sitae in •1οα- 
gitudinein extendebatur. Latitudo autem erat quinque dierttnl iii- 
^re. Neque Tero forum celebrari, ut olim, ad ripam Istri, foUbaty 
*cd m Naisso, qiiam urbem a se captam et dirutam qtiinque die- 
'uin itinere expedito bomiiii ab istro di^tabtem , Scytbarum ct Ro* 
ii^iionim ditioais limitetn constituebat, Legatos guomie ad te ve^ 
^re iu8sit controvecsa disceptaturot, .uon ex quoliDei bcunmiim ge- 
^fe et ordine , eed ex oonaularibos iUuetrioree , quos ei niUere inr 
^n&Uetiiit, ee ipsum ad eoi arceftsendos in Sardicaiii deecensUram, 
«w litteris lcctie, digreaso ab Imperatorc Edecone, ciim Bi|;ila ,> qiii 
*•» quae Attilas yerbis Imperatori denqntiari voluit, mterpre- 
Jjjus erat, cum rcliquas quoqae domos o|)iret, ut in conspectum 
^efyMphii fpaUiarii Imperat. venlret, qui plurimum auctoritate.et 
S^^tia apud Imperatoreui valebat» adonrabatur barbaraa regiaEUfla 



ΐ48 EXCERPTA 

Α,Ο,^Βώς rf Χρν(Λ»φίψ ίς λόγους ^Xd^p i βά^οζύς^ ikeyiv c^pttj^ 
•ΊΤι Ak ^*^*^ι ^^ ίηαινοίη S *Βίψίίαν τα fiaaiTieta xai τον τηχρά dn^-* 
σιν μαχαριΧοι nXoirw. ί δί Χρνσάφιος efaaitev eaeaOtzi^ 
Ρ•38χα/ αυτόν οϊχων τε χρυϋοστέγων και πΧοντου χνρισρ, efye 
ηερι/όοι phf τα ηαρά ΣκνΟηις^ ίλοιτο ii τα ^Ρωμαίων• ro€S 
α αττοχριτηχμένσν f ώς τορ ίτίρου ίεσπότου ^ράπορτα uv€9 
του κυρίου ου &ίμις τοΟτο ηοιέϊν^ έπυρΘάρετο δ ευροϋχος, 
t^$ ακώλυτος αύτω ή ηαρά roy *Αττηλαν €Ϊη είσοδος, χμ 
δύραμιρ τιαρά 2χύ&αις εχοι τιρά * του Si άποχριραμόνον^ 
ίίς^καί ίηιτηδειος εϊη τφ "Άττηλα χα/ τηρ αύτου αμα τοΓςι6 
$ϊς τοϋτο άποχεχριμέροις Χογάσνν ίμπιστευηαι φυλακίων, {έκ 
διαδοχτ^ς γαρ κατά ρητάς ημέρας htarrtov αύτωρ είαγΒ μ£^ 
SnXxdp φυλάττείτ τορ *Αττηλαρ,) εφασκεν i ευνούχος ^ άπερ 
ηίστεις δίξοιτο, μέγιστα αύτφ έρεΐί^ άγα^• δεϋσ^αι δί σχολής• 
ταύτηρ ίέ αυτγ νπάρχειρ, ειγε ηαρ* αύτορ ixi δείηνορ ^-ι5 

Bdw χοφρις ^Ορέστου και τωρ αλΧα^ρ συμττρεσβευτώρ» ύηο^ 
σχόμενος δ^ τοϋτο ποιεΤν^ έπί τηρ εστίασιρ προς τον €t?rov- 

' χορ παραγερομερος και ύηό τ^ Βίγ/λγ ερμηρεΖ δε'ξιάς καί 
όρκους ίδοσορ, 6 μίν εύρονχος, ώς ουκ ini κακίο τψ ^Εδήκω-- 
η, dXX* htt μεγίστοις άγα9οΓς τους λόγους ηοιήσοιτο, 6 oi, οίςιο 
ουκ εξείηοι τά αύτ^ ^ηθ^ησόμερα, εΐ και μη πέρατος κνρψ' 

domuum magnificentiaiii. Bigilaa ftoteni, slmalatqiie barbanif in col• 
loquium Tenit cum Cbryflaphio, interpretans relulit, quantopere 
laudaivei Im^eratorias aede9 , «t Romanos beato» duceret propter 
ftiBuentce diTitiarum copiae. Tum Edecottl Gbryeapfaius dixit, fore 
«um hmufmodi domuum, quae aureU iectU praefulgerent , compo- 
tem et opibut abuDdatarum ^ siy relicta Scjtbia, ad Romanoe ae 
«onferret „Sed. alterius domim fervum, Edecon ait, neias est eo 
inrito tantum facinus in se admittere.** QuaetiTit ex to euaucbuf» 
an facilit illi ad AttiUm paUret aditus, et num qua poteilate apud 
Scytbaf. «fset Ille sibi necesaitudinein intercedere cum Aitila, re* 
tpOBdrt, et decretam sibi cum nonnullis aliis Scytbiae primonbat 
eine ciiftodiam. Nam' per yke• unumquemque eoriun praescriptii 
di«buf cum amiis circa Attiiam ejtefibias agere. Tum eanucbui, 
ti fide intetposiU ee obstringeret » inquil, le maxinoram bonoram 
ilU aactorem futQnmi. Cui rei tractandae otio opus eese. Hoc 
irero libi forc, ή ad coenam rediret eine Oreete et reliquis lega- 
tionit comitibas. Factunim se poiUcitus barbarus coenae tempore 
ed eunucbum pergit Tum per Bigilam interpretem datis dextrif 
et iareinrando Dtrimqne praeetilo, ab eunucbo, se de rebus, quae 
Edeconi ininime damno, led fructat et commodo csseiit, verba fa- 
ctuTam, ab Edccone, se, quae libi crederentur , non enuntiatnruni, 
euaaifi ^xiequi nolut Tunc eunucbne Edeconi di&it, ai ia Scj- 



Ε PRISa HlSTpRIA. 1 49 

4 

αβ•. t6t$ 9η i (ύνανχος Skcys τψ ^Εόηχαη^^^ $t 9ίαβάς J(A.C44e 
xipt Scv&txjjv dpiL•L• τον ^Αττηλβν nai πάρα 'Ρωμαιονς ίδ^'ι^^Λ ι 
hia9ai ίχντψ βιΌν $ύίαίμονα xcu ηλσντον μέγιστον• τον δϊ 
νποσχομέρον xai φήσεητος L•i τρ τκραΙ^ι. atta&ca χρημάτωρ, 

Μ πολλωρ iij άλλα ηεντήχορτα Χήρων χρνσιον, ίο&ησομέ-Ο 
mp τψ ύπ* αύτον ηλη&Βΐ^ ωατ% αντφ τΒλίίως σννερ^ηαα^ 
ιρ•ς την ini$$aiVf xai του βΰνονχου το χρνσίον παραχρήμα 
taauif νποσχομίνον, ίλεγερ 6 βάρβαρος ύποπέμπ%ο9^αί μ^ν 
αντον αηαγγελοΰντα το) *Aττήλtjf περί της πρεσβείας^ συμ-» 

ινύμπεσ^ι ί' αΛ^ Βιγίλαν την παρά τον *Αττηλα Ini τοΙς 
φνγαοιν άποκρισιν ίε'ξβμενον. δι* αντον γαρ περί τον α ν- 
τον χρνσίον μηννσειν, χαι ον τρόπον τοντο ίχπεμφθησεται^ 
ίπεληλνΘντα γαρ, ωστιερ χαι τον ς αΧλους, ηοΧνπραγμον/ΙααΛ 
tov ΆττήΧαν, τις τε αντω δωρεά xai δτιοσα παρά ^Ρωμαίων 

ύϋδοζαι χρήματα• μη οΐόν τβ δί ταντα άποχρνητ\ιν δια 
χούζ σνμπορενομένονς» εδοξε δη τφ ειίνονχφ εν λέγειν, χαιΟ 
^ζ Υ^μης τον βάρβαρον άποδε%άμενος αποπέμπει μετά το 
tttnvov^ xcU bti βασιλέα φέρει την βονλην• ο ς Μαρτιάλιον ' 
t^ τον μαγίστρον διέποντα άρχην ηροσμΒταπεμψάμενος 

^^γε τάς ττρος τον βάρβαρον συνθ-ήχας* άνάγχψ} Ji έ^α^ρεε 
ro τ^ς άρχης• πασών γάρ των βασιλέως βονλων δ μάγι-- 
ϋΤξος χοινα>νός\ ,οΓα δη των τε αγγελιαφόρων xai ερμηνέων 

5. 9oU«fy^H.» πο^φ Tolg. 1 1 δΜ^όμενον coni. Β. 1 3. πολν- 
η^αγμονησειν coni. Β. ao. i^a^^ei το Β., (^α^^είτο τζς yulg. 
li. nl» Β., δίά Tulg. 

^att rediene ΛηΠαιη lustulerit, et Romanoram parUbut acceese« 
'^t, litua in magpis opibiif beate iraducturiim. Eunacbo Edecon 
MsensQc est. Ad haQc rem peragendam opus e3^e pecuniis, noA 
<pudem niDltU, sed auinquagiata auri iibris, quas mllitibu•, quibua 
^neesMt, qui eibi ad rem impigre euequeudam adiumento essent, 
<»j^ideret Cum euuuchas^ nuUa mora interpofita , dare vellet, di- 
ut barbani• , ae priuf ad renuntianda» legaUonem dimitU oportere» 
^ Qiu ΐθουοι Bigilam, qui Attilae de transfugis respoasum accipc- 
^j per eum enim ee iiii, qua ratione aurum sibi mitterety indl- 
^tQram. £teiiini AUilam ee, 8imalat4ue rediedt,. percuDctatarum ^ 
^ 'eliquot omnes , quae munera sibi et quaHtae pecuaiae a Roma- 
^ doQo datae fint Neque id celare per colie^as etcomitcs licitum 
*ore. Visos est eonacbo barbarus recta sentire, ct eius est aiu« 
P^exoi 3ententiaiD. Itaque eo a coena dimiaso, ad ItDperatoreni 
coniilium initum detoUt , qui MarUaUum , magistri officjorum mu- 
fiere fuQgemem , ad te venire iussum docuit convcnUonem cum 
«^rbaro &ctam : id euim illi credi et committi iure magiitratm , 
Φ*^ιη gerebat, necesse fuit. Nam omnium Imperatoris consilionim 
*>HuUr eit particep•, aub cuiiu «urA taat UbelUrii, iaterpretei 



1 5ο EXCERPTA 

Α. €.148 χα/ OTQcericotSy των αμφι την βασιλααν φνλαχί^ν ντ^ airbv 
^hloa.k ταττομίνοτρ • ^Jox«t ih αύτοΐς βουλενσαμένοις των nqoxtt^ 
μένων περί μη μόνον Βιγιλαν^ ύλΐά γάρ χαί Μαξιμΐνον hc•^ 
ηέμπειν ηρεσβενόμενον ηαρά τ6ν 'Αττήλαν. 
Α•6•449 ζ• ^Οτι φωρα$•έντα τον Βιγίλαν ίπίβουλευσμενον τψ^ 
q,, \^^*ΑΓΓηλα, χαί τον χρυσών τάς εχατον λίτρας τάς παρά τοΰ 
^,Ζ^Χρνσαφίον του ευνούχου σταλείϋαζ αφελομένου y ηαρευΟνς 
επεμπεν Χ}ρέστην χαί "Ησλαν δ Ιίίττηλας Ις Την Κωινϋταντί^ 
yov, ίντειΧάμενοζ τον μ^ν ^Ορέστην το \βαΧάντιον ^ iv φπερ 
ίμβεβλήχέι Βιγίλας το ^ρυσίον ΙΕδηχωνι ίο&ησόμενον, τφτο 
ϋψετέρω περι&έντα τραχήΧφ ίλθ^ε^ν τε παρά βασιλέα ^ xad 
4i-vT(g ίπίδείξαντα xai Ttg εύνούχψ άνερωταν έϊγε αύτο ini^ 
γινώσχοιεν; τόν ii *ΪΓσλακ λέγειν από ϋτόματος, ευ μίν γε^ 
γο νότος είναι πατρός τον Θεοίόσιον παΐία , ευ di χαι αντόρ 
φύντα xai τον πατέρα ΜουνδιΌυχύν διαδεξάμενον Λαφνλά-ι5 
Βξα^ την εύγένειαν• ταύτης ίέ τον θεΰδόσιον έχπεπτωχύτα 
^,Ί^δουλεύειν αΰτώ Την του φόρου άπαγωγην ύφιστάμενον. οΰ 
δίχαιον ο$ν πόιεν τψ βελτίονι xai Sv avTW • ή τύχη ίεσπό^ 
την άνέδείξεν, ' ώς' πονηρός οίχέτης λα^ριδιως ίήιτι&έμενος. 
ου λύσέιν oSv την αϊτιαν Μφη των ές αυτόν ήμαρτημένων ,^ο 
$1 μη γε τον εύνοΰχον ίχπέμψοι προς χόλασιν. χαι οΐΐτο^ 
fthv επί τΟΓσίί Ις την Κωνσταντίνου παρεγένοντο• συνηνέ^ 
> χ9η ih τόν Χρυσάφιον ίξαιτεϊο^αι xat ηαρά Ζήνωνος. Μα^ 

t. των om. Tulg. 7* ^φε^όμένος C1. ig, άπέόε^ξεν coni. Β. 

^t miiUee , qoi' patatit castodU^ deputatl sunt. Tmperatore aotem 
et Martialio de tota i^ consalUntibus placuit, non aolum Blgilam , 
ied et Maximinam legattim xnittei-e ad Attiiam. 

6* Bigila insidiarum in AtUlam manifeste conyicto, Attilas, kh^ 
latif ab eo ccntum auri libri^, quas a €hrysaphio acceperat» ez- 
templo Orestem et EsIamCoiistantinopolim Oiisit, iussitque Oresteniy { 
crumena , in qtiam Bigilas aurum , quod Edcconi daretur , coniece* 
rat, collo imposita, in conspectum Imperatoris vcnire atque eu- 
nuchum interrogare, nnm hanc cnimenam nosset; dcind^ Eslam haec 
Terba proferre , Theodosium quidera clari patris ^t uobilis esse fi- 
liatn, Attilam quoque nobilis parentis csse stirpcm, et patrem eia^ 
Mundiuchiim acceptam a patre nobilitatem iutegram coilservas9C. 
Sed Theodosiam tradita a patre nobilitatft excidisse, qnod triba' 
tum tibi pendendo ^uus servus esset factus. Non igitnr iustamreni 
facere eum, qui praestantiori et ei, quem fortnna dominum ipsl 
dederity tanquaiii servus improbus clanaestinas insidias paret iNe- 
qne se priut criminari ilhim eo nomine desUturum, quam eunnchas 
^d supplicinm fit traditns. Atqae hi qQidem cum hit mandatb 
ConsUntiQopolim perveneruut. £odexa quoque teiapore «cddit, ut 



Ε PRisa msTORiA. i5i 

^μί¥θν γάρ ^ΙρηχέραΛ τόν ^Αττηλαψ άπαγγεί^αντος /(>^να*Α. C. 449 
βασίλόα πληρούν την νπόσχεσιν , χαί τφ Κωνβταντάρ '^^'xteod.ii 
γννα^α ίιδόναι, ην ϋύδοίμως ηαρά την ix$/vov βονλην eri^ 
ρψ χκχτεγγνηΰ'ηναί οίον re ην. η γαρ ο τολμήσας ixiiteixn C 
Sdtxag , η xouxvta τα βααιΧέως έατιν, ωστ$ μηί^ των σψετέ" 
ρ»ν χρατεΐν οίκετων, xctV &ν σνμμαχι'αν , eiys fiovXoiTOy ^ 
τοίμον €?ναι παράσχει^ m Ιίήχ&η τε 6 Θεοδόσιος roy Ονμονρ 
itut δημοσίαν την της χόρης ονσίαν ηοιεΤ. 

ζ*. *Ότι ώς ήγγέλθη τφ \4ττήΧα, τον Μαρηιανον ίς τα Α. C 45ο 

ΈΦΧίηά την ^^Ρωμαϊχά παρεΧηλυθ^ναί' βαύίΧεια μετά την Θβο-^ . 
ίοσ^όυ τελεντην , ηγγέλ3η oi αντω xai τα της *^Ονωράίς πέρι, 
γεγενημένα , πρ6ς μεν τον χρατονντα των θσηερ/ων *Ρω/ιαι- 
tov έστελλε τον ς διαλεξομένονς . μηίεν ^Ονχορίαν ^ιλημμελεί^ 
σ^ι-, ην εαυτΜ προς γάμον.χοΡΓενεγγνησε• τίμωρήσειν γάρ^ 

tSetfhfj , εΐ μη χαΐ τα της βασιΧείας άπϋλάβυ σχητηρα • ^εμ- 
ΠΛ oi xai ηρος τονς ίΐρονς Ύωμϋαονς τύν ταχ&έντύαν φόρων 
tvtxa, άηράχτων ih ίξ αμφοτέρων των οντον εηανεΧ$ύντωψ 
πρέσβεων — \οΙ μίνγάρ της εσπερίας άηεχρίναννο, *Ονωρίαν 
avTif ές fafAOfV. ikd -εξν , μήτε δννασ9'αν , ίχδείομίνην άνδρί* 

^σσχηπτρον Λ aiMj μη βφεΛεσ9ί*ΐ'• oi γαρ Θηλέιων, άΧλ^ άρ^ 
^4νων ή της Ψωμαϊχης βα&ίΧειας αρχή» οί Sk της εω εφα- 
σαν ονχ νηοστήσεσθηί Tijy τοδ φόρον άπαγωγήν, ην δ θεϋ* ' 

4• fv] uvtu coni, Β. . Ί ^«(fedoixCi] Ιχδοΰνσ^ «fiJtfce eoni. Β. 
7• ^δήχ&η Val., (δίΙχΟ^ϊΐ vulg. τ* ed. Par. 8. δημοσίας mg. 
Η. , ii^tdcUov vulg. ι3. Όΐα3Λξαμένους vul^. 

Cbiytaphius a fencme ad ^oenam clcposccrctar. H^ximluus enim 
renantiaTCrat , Attilam dicere , decere Iraperatorem promissis slare , 
et Constantio nxorcm ; miam protnlscrit, dare, hanc cnim, Invito 
Imperatorc , neinini fas fuisse despondcri: aut enira cura , qui con- 
tra ausus fuissct, poenas daturam faisse, aut eo 'Ijnperatoris rca 
dcdactas esse, ut nc scrvos quidcra euos cocrccre posect , contra 
cpios, si Tellet , sc aiixllhim fcrre paratum. Sed Theodosius ira- 
candiam euam palain fccit , cum bona puellae in pubHcum redegit. 

η, Cuin primnm Attilae nnntiatum est, MartianuiA post Theo- 
dosii mortem ad irapcriura pcrTcnisse , ct quae Honoriae accidi•- 
tent, ad eara, qni in Ocddcnte rerum potiebatur, niisit, qiii coii* 
icnderent , Honorlam nihil se indighum admisisse , quara matriraonio 
foo dcstinasset ; i^qiie illi auxilium laturum, nisi sutnma qiioque 
Impcrii ei defeiretur. Misit et ad Bomanos Oricntales tributorum 
constitatorum gratia. Sed re infecta lcgati utrimque stint reversi. 
Etenim qui Occidentis imperSo praceral, reepondit, Honoriam illi 
nubere Ώοη posse, qirod iam alii nupsisset. Ncqii^ iwiperium Hono- 
riae deberi. Yiroruim eniiti, non muncram , Komanum imperium 
<fse. Qai in Oriente imperabat, te miiiime ratam babere tribuU 



l5a KXGERPTA 

Α.ϋ.^ί^66σίος Λάξβ * nat ήσνχάζοντ$ μίρ ίωρα άύσπρ, η4Χ$μορ Μ 
^τ^^^απ€ΐλονντ$ SnXa xai αρίρας ίπάξειν της αύτον μη Χ$ιηομέ^ 
Ρ,^ο^ουζ δυνάμΒως. ίμ$ρίζετο odv την γνώμψ^ nai όιηπόρε» 
ηοίοις ηροτβρορ ίηι&ήσ$ται , χαι ίχην αντψ iioxsi. καλώς 
χέως ini τον μείζονα τρέπεσ^αι η6λ€μον nat ίς την εσπίρα^ 
€ΓΓρατ€ν€σ9αί , της μάχης avx(f μη μόνον προς *1ταλιύτας^ 
dXXa και ηρός Γότ^υνς και Φράγγονς δομένης ^ ηρος μίρ 
*ΙταΧιωτας ώστε την 'Ονωρίαν μετά των χρημάτων Χαβεϋ^, 
προς Λ Γότθους χάριν Γεζερίχφ καταηθίμΒνον. 
A.C. 45ι ri\ ^Οτι τφ *ΑττηΧί( ^ν τον προς Φράγγους iroAi^ov προ-10 
tUrciiuif^^^^ ί ^^^ ^V^^ β^*^^ζ Γίλ£νΓΐ} xai ή της άρχης tw 
ixeivov πΜδων διαφορά, του πρεσβυτέρου μεν ΙΑττηΧαν, του 
Β δί νεωτέρου *Αέτιον έπί σνμμαχιφ ίπάγεο9αι έγνωχότος• ον 
κατά την ^Ρώμην εϊδομεν πρεσβευόμενον , μηπω ΙουΧον άρ^ 
χόμενον,, Ιξαν^ν την κομην τοις αύτου περιχεχυ/ίΐένην διάι$ 
μέγεθος ωμοις• &ετον δί αντον δ *Αέτιος ποιησάμενος παΐάα 
και πΧείάτα δώρα δονς αμα τφ βασιΧεύοντι έπι φιΧία τ$ Koi 
όμαιχμια απέπεμψε . τούτων ΐνεκα δ 14ττηΧας την έχατρά^ 
τειαν ποιούμενος, αύθις των άμφ* αύτσν άνδρας ές την '/ra* 
λίαν ίηεμπεν ώστε την ^Ονωρίαρ έκδιδσναι* slvai γάρ aiJ-ao 
τψ ήρμοσμένην προς γάμον^ τεκμήριον ποιούμενος τον παρ^ 
C αύτης πεμφθέντα δαχτύλΐΌν^ Sv και έπιδπχθ'ησομενον έαταλ* 

ι4• πρεσβενομένοι coni. Ν• 1 5. περύϋχυμένον conL Β. 

iUationem , qaam Theodosias coiUeiuUset : qaleacenti moBecA largl• 
turum; bellum miDanti viroe et arma obiectonim ipsiuf opibu• 
non inferiora. Itaque Attila• in varias distrabebatur f eotentlas , ςΙ 
illi in dubio haerebat animus, quos prunum aggrederetur. Tandein 
incliiu yisum est ad periculotiu• beilum priu• seae convertere, cl 
in Occidentem exercitum educere. Illic enim sibi rem fore non 10« 
lum cum ItaUe , ted etiam cmn Gothis et Francie : cum Italif , ut 
Honoriam cum ingentibue dmtiis secum abducerct: cun Gotbis, 
ut Genscrichi gratiam promereretur. 

8. Et Francos quidem belio lacesaendi illi causa fuit regtim 
ipsorum obitus ct de regno inter liberos controversia , quum maiar 
natu Attilam auxilio vocasset , Actium minor , quem Romae vidimue 
legationem obeuntcm , oondum lanugine ef/lorefcente , flaTa coma, 
et capillis propter densitatem et magnitudiQem super bumcrof 
effusie. Uunc etiam Actius filii loco adoptaverat , et plurimis donif 
ornatum ad Imperatorem , ut amicitiain et societatem cum eo fa- 
ceret, miserat Qiiamobrem Attilas antequam in eam expediUoneim 
ingrederetur ^ rurtus legatos in Italiam mUit , qui Honoriam posce- 
fcnt : cam enim t ecum matrimonium pepigisse : cuius rci ut Gdcm 
faccrct» aiinuluin ab.ea ad fc mieamn perlegatQS, quibas Uadidc^ 



Ε PRISQ HISTOiaA. l53 

' wu. παραχωρ^^ ii α^τί^ τ^κ ΒίΛ^ντιηωΛρ η^Λ τύν if^i<T^A.Ci5l• 
•ς της βασιλείας μέρους, ώς xai της "Ορωρ/ας ίίαί£ΐ^μέτης^^^^^ 
faw ηαρά πατρός ^ήρ άρχψ , ταύτης ϋ Tjf τβυ άίίλφοΰ ' 
ίφαιρε^^εΖσαρ ηλ^ονέξίψ• ως oi οί iσniρiiO$ ^Ρωμαίοι της 
ίΜρηέρας ίχομ^νοι γηομης ηρος ovtip τύν αύτψ βίίο/μένωιν 
4πψζθνον, £ΐχ$τύ μάλλον της τον ηολίμΜ^ ηορασηκυης^ nSv 
10 τύν μαχίμων άγ%ίρ^ν πλήθος• 

Sr\ "Ότι δ ^ττήλας μ$τά το την ^ΙταΙΛ^ e^^f^^oi^-i^S*^* 
9ασ9αι int τα σφέτ^ρα άνα\^Βνξας , τοϊς χρατονσιν των e^'o>yMarcitn3 

ιοΡαμαΛον πολβμον xai άνδραηοδισμον της χοίρας χατηγγ$λλ£Ρ, 
άς μη έχη^μφ^^έντος τον παρά θ^οδοσίον τηαγμένον φόρον• D 

4 • ^Ort ^Αρίαβούριος ά τον ^Ααηαρος Σαρακηνούς i7io-P.A.C.453 
lifcst χατά την /ίαμασχόν ' και ix^taB ηαραγ^νομένον ΛΓα-^**^**** * 
Χβμίνον τον στρατηγού και Πρισκον τον ανγγραφίως, ίΖρον 

ϊΜτον τοις Σαρακηνών ηρέαβίαι ηΒρί ΒΪρηνης όκΛ^γόμενον. 

€α\ "Οτι Βλέμμυ$ς καΐ Νονβαδ$ς ήττη9έντ$ς ύηο *PoH>.A.C. 4SS 
μαίων πρέσβης ηαρά τον ΜοΐξιμΙ^ον ίη^μηον ίξ αμφοτίρω^Υ. %9 
Ι^νων, Κρήνης ηίρι βονλόμ$νοι σηένδ€σ^4Λΐ• . καΐ ταντην διατ 
τηρησΜ ΐφασαν^ ίφ* οσον 6 ΜαξψΧνος την Θηβαίων ifKo^ 

ιστάμενοι χώραΡφ τον ie μη ^ηροσί$ξαμίνον hci χρονίρ σηέν^ 
δεσ^αι τοσοντφ , €λ$γον άχρι της αύτον ζωής μη κινησ$ΐίβ 
Snla» ως di ovdi τονς ί^ντέρονς της ηρ€σβ$/ας ηροσί$το 

9- βΙναζ€ύξας Η., άναζΒΰξα^ Ttilg. 

nt, exiiibeTi mandayit £Uam dimidiam imperii partem tibi Valen• 
tiniaimin debere , quum ad Hoooriam iure paternam regnum perline• 
ret, qao iniasta fratris cupiditate privata esiet Sed quum Romani 
Occideiitalea in prina •€ηΐ6ΐιϋΑ peraieterent ei AUilae mandeto 
tdicerexit, ipse ioto ex.ercitu coavocato maiore vi bellum paravit - 

9. AttiUf, vaaUta Italia, ad saa ae retulit, ei. Bomanoniiia 
Inperatoribua in OrieDie bellnni et populatioiieiii deniuitia?ii» 
propterea quod tributum sibl a Theodosio contUtutuiii non f oWeretur. 

10• Ardaburiuf, Asparis fiJUuf, ad Damascam Saracenos debellavit 
Eo Maximino duce , et Prisco , baius bif toriae scriptore , adTenienU- 
bus , offenderunt Ajdaburium cum Saracenoruia legaiis de pace tra*- 
cUDtem. 

II. Blcminyes etKabades, a Romani• yicli , legaio• ex atraque 
genle ad Maxiininuin pacis exorandae gratia miserunt• quam ac 
servaluroa fpondebaat, quoad usque Maximinua in Thebanorum re- 
gione commorareUir. ΙΠ0 vero ad id lempus abouente foedus icerc, 
sabieceruoty ae , quamdiu Maximiuo viia suppeterety in officio futuiOf 
necmoturoe arma. Ijiap quoque conditioney qaam ieaaU oiTerebaMt , 
reiecta , ccutum annprum inuucias fec^runt Uis foeueribus pUcui^ 
captiToa BoinaaoSy qui ethgc, ct luperiorQ proelip «apU «rajit, «in• 



ι54 



EXCERFrA 



ξοψ ράν 4»1χμαλωτύνς avsv Χντρωι^ άψΒΐσ9ην, ητ$ χοίτ* ixc/-^ 
Ρ.^ΐΫψ^ e&s χα^* eri^ay ΐφοίον ηλωσαν, τά Si τότε αηαχ&έντ» 
dnoiO&fjpai βοσκημ(ηα, xai των δαπανη^έντων xattai&sa^ai^ 
Tfjv ά/ΐΌτφησιν όμηρους δί τους cJ γεγονότας ηαρά atpiat^S 
όίδοσβηι ήιατ^ην Si^cxa τάν σηονδΰν. εϊναι ϋ αιίτοίς χατά 
τοί' naXaioy νόμον dxciXvroy την έίς το ιερίν της ^Ισιδος 
SiafiaaiVj τον ηοταμιον αχάφονς Αίγυητίων ίχόντων την 
ίηιμέλΒίαν, iv ψηέρ το άγαλμα της &tov hrtidifievoy δια-^ 
ηορ^ίνεταί• iv ρητγ γαρ οΐ βάρβαροι χρόνγ Ις την ο«-ιο 
κ$/αν δίαχομίζοντες το ξόανον , ηάλιν αύτ^ χρηστηριασάμε•* 
ψοι ές την νησον άηοαώζοναιν m ίμηΒίωΆηναι τοίννν iv Tfg 
iv Φίλαις ί$ρψ τάς συν&ηκας ϋόχει τψ Μα^ιμίνΐρ ίπιτηδειορ 
hov, ίπίμποντο μετεξέτεροι• ηαρεγι'νοντο dh xai των Βλεμ^ 
μνων χαί Νονβάδων οί τάς σπονδάς iv tj νηστύ τι&έμενοι.ιζ 
εγγραφέντων δί των σχίνδοιξάντων χαί τΰν ομήρων ηαραδο^ 
^νιων, (^σαν δί τών τε τνραννησάντων χαι ύπο τυράννων 
γεγονότων , οηερ • οι?Λ ηωποτε iv τωδε τΛ ποΧέμίρ έγένετο • 
WTtmu γάρ Κουβάδων χαι Βλεμμύων «αρά ^Ρωμαώις ώ- 
μήρευάαν παίδες,) (Τυνηνόχ&η δί τον Μα'ξιμΐνον άνωμάλωςιο 
διατεθ-ηναι το σώμα xai άηο&ανειν . την δk του Μαξιμινον 
τεΧευτην μα^ντες οι βάρβαροι τους τε ομήρους άψείΧοντο 
βιασάμενοι^ χαΐ την χώραν χατέδραμον. 

ι. (d^Bto Tulg.. a. αΙχμαλωτων yulg. 3. ζΐω vulg. 5. τονς\ 
τριαχοσίουί siisp.N. 6^ ηίοτεων Cl., φοτε ων vulg. 1 3. irv 
ante Φ. add. Val. 

vllo redemtionis pretio liberoe dimitti : pecora tnne abacta reddi , 
et SHinptuuiii aestimatiotteiii reetitui. Ad (irmandam fidem foederift 
ob^dcs ex nobiiioribua dari. Liberam esse ipsb eeciiadum anti' 
quam legem ad templum Isidis tTaiectionem , dam Ac^gyptii cnram 
cymbae fluminalie habcrcnt, in qua signum Deae irapositum traas^ 
'veheretiir. Certo enim tempore barbari Btatuam Deae e tcmploy 
in quoest coUocata^ domum importantes traiiciunt, ct oraciilis ab 
ea sumtis, rarsira in insulam reducunt Hanc pactionem Philis in 
templo aifigi Maximino visum est, et ad eam rem missi ex eius ne- 
cessariis nonnuUi. Adfuerant etiam ex Blemniyis et Nubadibus 
qui foedera in insala deponerenL Focdere perscripto et obsidibus 
traditis, (erant autem ex his, qwi dommatum exercuerant, aut' ex 
filiis eorura , quod in hoc bello mininic adbuc contigerat , neque 
tinqnam antea Nubadum aut BlcmiByoruiii 61ii obsides apud Romanos 
fueraot,) Maximinus iii morbum incidit, et mortnue eni, Postquam 
vero de eina obltu barbaris nuntiatum eat» vi obsides enpOeruntA 
et re^onem ^xctiniotiibui Ti^staruut ' ^' 



Ε PlUSa HISTORIA. iSS 

%ξΙ» Hhh Γωβάζης ηρ€σβεν€τα$ παρά *Ρωμα/6νς. ^Poh-k. 0.^9$ 
μοΚη Si άπ$ΐ€θίναντο τοις παρά Γωβάζον σταΧέΤσι πούσβΒ*'}?^9 
w% ως αφίξοιτα^ τον πολέμου, $ιγη ή αντος Γωβαζης αττο-ο 
^OfTO τι/ΐ' ^/.ψ9 V ^^^ τταΤία τ^ς βασιλείας αφίλοιτο• ού 
5γάρ 9'έμΐζ της χοίρας άμφατίρονς ήγεμονενειν παρά τ6ν πα- 
Xcuop &£σμόν. ώστί ii ^άτερον βασιλενειν, Γωβάζψ η τορ 
mvTOv παΐία^ Tfjg Κολχίδος , xai Trjds Xv9ijvat τον πόλεμον, 
Ένφήμιος ίσηγι^σατο, την τον μαγιατρον iiinmv αρχήν• 9ς . 
hii σννέσει χαι λόγων αρε» ίόίξαν ίχων Μαρχιανοΰ τοΰ 

Μοβασιλέως την των πραγμάτων ελαχεν ίπιτροπήν, χαί πλεΐ* 
στ<ον των εν βονλενΟ^έντων ix$tvr^ χαΘ-ηγητης εγένετο* οςΟ 
και ΙΙρισχον τον συγγραφέα των της άρχης φροντίδων Mi^ ^ 

ξατο χοινωνόν• της ii αίρέσεως της αντω δοθ^είσης 6 Γ»- 
βάζης εϊλετο της βασιλείας παραχώρησαν τω παίδι, αντος 

ΐ5τά σύμβολα αποθεμένος τηξ αρχής» xai παρά τον χραχονν^ 
τα ^Ρωμαίων τονς δεησομένονς επεμπεν ^ ως, ενός Κόλχον 
ηγεμονεύοντος, ού^ίτι δι* airov χαλεπαίνοντα htl τα 9πλω 
^ωρεί^. βασιλεύς δi διαβαίρειν α-βτον ίς την ^^Ρωμαίων i-* 
χέλευε, χαί των αντγ δεδογμένων διδοναι λόγον• ο ς Ji τήν 

Μμεν αφίξιν ονχ ηρνήσατο, ^ΐοννσιον δί τον ές τήν Κολχίδα 
ηάλαι διαπεμφ&έντα της τί αυτού Γωβάζον διαφοράς ίνεχα 
η/στιν δώσσντα ϋτησεν, ώς ονδίν ίποσταίη άνήχεστον» διο 

4- τον Ν. , γοΰν Tulg. 6. δk] δέον Η. iG. ΚάΧχων οοαί. Ν. 
9θ ^itovooiov Ν. , ^ίονύοίος vulg. 

13. Gobazes legatos niieit adRomanoe, ouibtis Roraaiii reepoB'- 
demnt, se a bello cessaturoe» ai regnum aut ipie deponeret, ant 
filio adimeret Nec enim fas ene secnDdum antiqaani regionis le- 
gcfn 9 duon fimul dominari. lUque oporterie ant ipamn Gobazem, 
«ut eias fiUtim regnare in GoLchtde, atque ita belliii» ιοίΰΐηηι iri• 
Haec Euphemias iliis suaeerat, qui magistri ofBciornm djgnitatem 
adeptti• , prud^Dtia et eloqueniia clanis , sub Marciaoo Imperatora 
reipublicae admlnietrationeta gerebat, et mnHoriim optinioruiD con- 
•llioram anctor illl fait. Hic qtioqtte Priscum huias bistoriae tcripto- 
Tem astcsiorem sibi adiunxit. Gobazes Igitur, sibl delaU optione, r«gni 
infigiiia deposuit, et regnum filio cedere constittiit Tum ad Impe- 
ratorem mieit, quandoqaidem uni solnm iam par«ret Colchidis re• 
eio, ati non ampliu« iUi usqtie eo euceenseret, nt etiam arma In- 
ferret. Imperator vero iuseit Gobaaem in Romanoram re^ionem 
transgredi , ut eorum , qiiae libi facienda etatuisset, rationem red^ 
deret. Ille aHtem profeotioDprii miniine abiiait; sed netiit, ut 
DfoDysioa / qui iatn olin» Gobaiis KUsoordlaruia auas» in Golchidom 
pUMii• evat, ad fidem |MraesUndain ad se Teniret, fe nihil ioi^ii 



ΐ5β EXCERPTA . 

MuCi^fβSή Ις τηρ ΚοΧχ/όα Jiopvciog ίστέλληο, ηαΐ nwqi xm Si€H 

Α. G. 4Qo ^\ ^^^ ^ Μαΐοριανος δ των ίστηρ/ωρ *Ρωμαιωγ /9α- 
In<L ί^α$λ$νς, ως αυτ^ οί h Γαλίηίφ Γότ^ι σύμμαχοι αανέστησα^, 
ρ i^jMM τά itoQOiKOvvta την αντον inixfavfiav ί&νη τα μεν ο*5 
ηλοις^ τά ϋ λόγοις ηβιρΒοτήσατο, nai ini την Αιβνην aw 
noXkfj iiafiaivHV intt^aro ίννάμΜΐ^ νηύν άμψΐ τάς τριαχο^ 
οίας η&ροισμίνων αντψ• ηρέσβ$ις μίν ηρότΜρσν ηαρ* αντορ 
ύ των Βανίήλων ηγονμ$9θς ίπ$μηί, Xvstv τά διάφορα λο^θ4ς 
βονΙόμΒνος. ^ως ϋ ουκ infiS^s, την Μαυρονσίων γην ^ ίς ηριο 
τονς άμφί roy Μαϊοριανον άπο της Ιβηρίας άηοβαίνην i^ 
* χρην, πασαν ϋ^ωσ^, xai €χάχωσ$ xai τά νδατα. 
|>.A.C.46i iJ*. "Ot ο/ Ιαηέριοι * Ρωμαίοι ίς ϋος ΙΧ96ντ$ς η^ρί 
^^^^^Μαρχ^λΧίνον J μηΐκηΒ αυξανομένης αύτψ της δυνάμεως χαί 
Y.ngii^ avrot)^ άγάγοι τον ποΧεμον, διαφορως ταραττομένων αι;*ΐ5 
τοΖς των ηραγμάτων, τοΰτο μ^ν ix Βανδήλων, τοννο δί xai 
ΑΙγιδίου f ανδρός ix Γαλατών μίν των προς TJj εσπέρα δρ^ 
μωμένον, τφ δί Μαϊοριανφ συστρατευσαμένου χαί πλεάττηρ 
άμφ* αύτον έχοντος^ δύναμιν, xai χαλεπαΑοντος διά την τον 
βασιλέως άναίρεσιν•^ ον του προς *IτaL•ωτaς τέως απήγαγεΊο 
ηρΚέμου ή προς Γότ9ονς τους iv Γαλατί^ διαφορά, π$ρί 

6. ηαοεατησατο Ν. , ηηρΒ<ηήύαντο volg. ι η, Νιγιδίου Tulg. 
όρμωμϊνου et αυστρατίυσαμίνον Cantocl• » ό^μωμ4νων et σν- 
(rr^arfi/<m^6'^ vulg. 91. τοιΓ Tulg. 

paisurum eise. £0 igitur in Colchidem profecto, <Ie rebas dubiii 
«^nyenenmt. 

.i3. Maioriano, Romanonim OccidenUliam Imperatori, Goihi, 
^l in QaUia erant, eocii confoederatiqne facti fuAt, et Aenies di- 
tioiiis Romanorom accolas partim armis, partim Tcrl»• ad deditio- 
nem compalit• Hic etiam inLibyam, trecentU fere naTibas coacii•, 
cum magno exercttu traiicere tentavit Sed Vandalorum dox priui 
legatos misit, qui illum, si quae eMent iDter eos cQntroTcrsa, amice 
-transigere paratum esse dicerent Quod obi obtinere non potuit, Man- 
rutioTum terram , in quam ex Ibena Maioriani navales copiae appul- 
earae erant, omuem igni ferroque yastavit, et aquae quoque infeoit 

i4• Romanis Ocddentalibus in euspicionem yemt MarcelliDUi, 
De, ei copiis augeretur, io eoa bellum tranefcrret £raiit tnim tunc 
temporis Romanorum res yanis modis afllietae et perturbatae> 
hinc Vandalie, iUinc Acgidio immineiite. Hic yir ex Gallia occiden- 
tali oriundus, qui in Hispania cQm Maioriano mllitayerat• et ma' 

Saum exercitam babebat, ob caedem Imp«ratorie erai illis infeneui. 
ed a bello 'appetendis Ilalis avocavit eum ortum otim GoUiU in Gai- 
lif dissidiaai, De contcrmin^ esim regione cufli tUi• cerUm, for- 



Ε PMSCI HISTORIA. l57 

γάρ της δμόρον ηρος {χείνονζ ίιαφιΧον9ίηωψ γης κ(Μρτ8ρύςψΛ.€46ί 
ίμύχ^το, χ«ί ανίρος ίργα μέγιστα Ιν hBiVff htsoe^fno τ^'°*^4β5 
ηολίμψ• τοντων iij ivcxa oi Ισπίριοι ^Ρωμαίοι ηαρά τονςΟ 
99(ονς πρέσβεις έστειλαν, ωστΒ αΰτοξς xai τον ΜαρχΒϊΜνον 

imt τους Βανδηλους ίίαλλάίξαι • προς μίν τον ΜαρχβΙΧί^^ορ 
Φύλαρχος σταλείς εηεισε κατά ^Ρωμαίων SnXa μη χινεΓν. i 
α παρά τους Βανίηλονς ίιαβάς απραχτος άνεχωρε^, το8 
Γ^ερ/χον μη άλλως τον πόλεμον »ατα9ι^σει:ν άττειλουντος , ii 
μη γε αντί^ του Βάλεντινιανου xai ΐ4ετΛ>υ περιουσία SoSfj, 

ιοχαι γάρ xai παρά των εί^ων ^Ρωμα/ών ίχεχομιατο μό^αρ 
της Βαλεντίνιανου τιεριουσίας ονόματι Ευίοχ/ας της τω ^Ovfn^ 
(>ιχω γ^ο^μημίνης. διο ίι' έτους εχάστον ταύτην τοΰ^πο^λί^ 
μοΌ προφασιν ποιούμενος, εύθυς ΐίρος αρχομένου συν στόλψΌ 
7ην έχστρατε/αν inouho inC τε ^Λχελίαν χαΐ τάς Ίταλ/ας^ 

\Sxai τοις μίν π^λεσιν, iv αΐς μάχιμσν ίύναμιν των ^Ιταλιω^ 
tmv είναι συνίβαινεν , ου ραίι'ως προσεφίρετο• χαταλα^φά^ 
ntv α χο>ρια, h οϊς μη ετυχεν ονσα αντίπαλος όύναμις, 
Wfjo» τε xai ήνίραποίίζετο , ού γάρ προς πάντα τά προσ^ 
βάσιμα τοΙς Βανδηλοις μέρη ot *Ιταλι6ηαι άρχεΙ^ ϋύναντο, 

^My^u των πολέμιων βιαζόμενοι χαί τ^ μη παρείναί σφισ§ 

ναντιχην δύναμιν , ην παρά των ε(οων αΐτουντες ονχ ίτύγ-* 

χανον άιά τάς προς Γεζέριχον εχείνοις τεϋείσας σπονδάς• 

οπ$ρ ετι μάλιστα ίχάχωσε τά iv τ^ εσπέρφ ^Ρωμαίω/ν πρί' 

3. οΐ add. Β. 9• ^^^ ^ ^OQ^* ^* i^* '*' ^*^» ^^ ^^8* 
18. nQofiaa, Talg. 

titer bellum gerebat, in qao mtilta τίή etrentii et mftgnanimi operm 
cdidit' Haeo in caasa fuernnt, ut Romani OccMentalea le^toa ad 
Orientales mitterent , ut Marcellinum et Vandaloe f ecain ui fprati- 
aai redacerent £t ad Marcellinum qnidera Phylarchne miseoe , el 
periuasit, ne ία Romanos moveret arma. Hinc ad Yandaloe defie- 
ttcns, nihil quicquatn profecit, ct rediit Genserichus eDim ee notl 
aliat bellaxD positorum minatus est, niei sibi Yalentiniani et Aetiv 
boaa iradereutur. Etenim ab OrienUlibue quoqne partem boaorum 
VaUiiihiiaiii obtinuerat Eudociae Doroine , quae HoDoricho , eiua ■ 
filio, nupierat Atqne hanc bclli rcnovandi occa»ionein singuUe an- 
iiis Dsurpabat. Itaqae sUtiin veris initio infesto ezercitu Siciliani 
et lUlias invarit, et arbcs quidem Italoram praeeidiit fifmatas noa 
helie expugnavit, eed oppida miUtibus , aui reMsterent , desUtuta 
hale capU erertit et diripuit Nec enim ad omnia, quae Van- 
daloruiD inTaeiont patebant, iuenda siifficere poterant Itali, proptere\^ 
quod bostium multitudine opprimebantur. Benique copiit navalibus 
earebant, qtiaa cum a Romanie Orientalibus petiiseent, non impc- 
ta-arunt, quia foedus cum Geneericbo fecerant Ea res, divisa sci- 
iic^t imperu admioittrandi ratio , * magno detrimento Romanorum 



^58 EXCERPTA 

p.A.G.461 ^ματα iia τό δ»υρησ9α$ την βαοΛβ/αν^ InQcafi^avto Si 
•^H^^^aMRr' ixitvQP τον χρόνον itaxa %ονς ίφους 'Ρωμαίους Σαρά^ 
γουροι XCU Ονροι>γοί x(u ^Ονόγουροί^, €9νη Οξαναστά^^α τώ¥ 
οίχΒίωΡ η^ών, Σαβί^οαν ίς μάχην αφισιν έληΧν^ων^ ους 
ϋξηλασαν ^Αβάρ€ΐ^^ μ6τανάστ<α γενόμενοι νπο ί&νών οΙχονί^Λ 
twv μίν την τιαρωχεοα^^ίν άχτην^ την 06 χώραν ά7loL•πόv^ 
των δΐ4Λ το «ξ αναχνσεως τον ωχεανοΰ ίμιχλώδες γενομένου, 
umi γρντιών ϋ τιλη&ος αναφανέν * οπίρ ην λύγος μη ;γ^οτ£- 
ρον πανσαισ&αι, τιρίν η βοράν ηοιήσασθ'αι το των ςίν^ρωπων 
γένος• διό άη νηο τωνδε έλα^όμίνοι των δεινών τοζς ηλη^-ιο 
σίοχωροις ένέβαΧον, uai των έπι^εοντων δυνατωτέρων όντων 
ci ψην δφοδον ούχ υφιστάμενοι μετανίαταντο* αίσηερ χαι οι .2α- 

' ράγονροι ελα^έντες χατά ζήτησιν γης ηρος τοΓς Άχατ/ροις 
Ονννοις έγέν^ντο^ χαι μάχας προς έχείνονς ηοΧΧας σύστησα-' 
μ69βθΐ τό,τ€ φνλον χατηγωνισαντο χαι προς ^Ρωμαίους αςρ/-ιΐ» 
χο>το , τνχειν της αντων βονλομενοι ίπιτηδειάτητος • βασι^ 
Χενς ουν χαι οί ^μφ' αυτόν φιΐοφρϋνησάμενοί xai δίορα 
δόντες αυτούς απέπεμψαν. 
Ι d ι ^'• ^*^^* στασιασάντων τόίν φυγάδων idycSv χατά τους χατά 
lJtovL,g'^η^ εωψωμαίους, παρά των Ιταλών πρεσβεία άφίχετο λέγουσα,%0 

^ώς ου χ ύποστήσονται^ εΐ μη γέ σφισι τους Βανδήλου ς δι4λλά• 

4• ι?Λϋ#' Cantool*, i9>vtSy vulg. 5* Ι^ίβάρεις] 'JlfdQig Suid, •. r., 
^^βαροι vulg. 6. άχτηρ Suid. β. ν. Ι^βίίρις, αϋι^ν vulg. 

tiy dk ^(UQCiy — μετανίαταντο, Omnia haec, omiaea in ex- 
cerptis, e Suida 8. y. *jiBaQig refltituit Cl. In his y. la. od^ 
ad(f. N. 

Occidentalium rcbiH fuiL Circa id tempus Ugatoe ad Orientale• 
Bomauoe miserunt Saraguri , UrQgi et Onoguri. Hae geotes pre^ 
priis eedibus eiectae, coiPiniesa pugna cum Sai;>iris , quoa , expulerant 
Abares , ct ipsi quoque extorree facti a gentibns , quae Oceanl 
littus accolebftnty sed sedes suas rcliquerant propter ingentes ae-f 
bulaf ex marie yaporibus ortas ct propter maguam ingruentium gry* 
phoram multitudinem , quos non prius recessuroe esse fania erat, 
'., quam genus humanum devorassent : quibus caUmitatibus excitati itt 
* nnitimonim sedes irruperunl. Etomnes quidcm, qui Tiolentum .eo* 
rum impctum sustinere non poterant, cesseruut, sicuti et Saraguii^ 
qui ad noTas eedes quaerendae coorti , ad Hunnos Aoatiros pervene* 
runt et, mulii• proehis iuitis, gcntcm dcviccrant, ct demuni ad Ro- 
nianos nanciscendae eorum societalis cupidi se contuierunt. Itaque 
Imperator legatos benigne excepit, el muneribue aiTectos remitit. 

i5. Dum gentes patria profugac cum Romanis io Onenie dissi- 
dent, legatio ab Italis advenit, quae doceret res Italas eiare non 
posee, nuL• sibi Yandalos reconciliarent Venit et legaUo a Per- 
•arum rege , qu«e multo» e Perside ad Romaaos coufugere quere^ 



Ε PRISCI HISTORIA. Ι $9 

ξίοιετ» ύφ/χετο δί χαί ποξ^α του Ils^eay μΜ^ά(χθ9 ^ των γρ A.C.46S 
ηαρ' αΖτονς ηαταφ$νγοτζην ix του σφηίρου $9νονς air/ayi" ^^ 
ίχονσα^ χαι των Μάγων των iv r^ ^Ρωμαίων yfj ix παλαίω 
mv οίχονντων χρόνων j ώς anayuv avrot;^ των πατρίων idwv, 
Sgat νομών έΟ^έλοντες xai της tibqI το ^εΐον άγιατείας, παρ^ν- 
9χλ(Λσί τ$ iaau xai avoucmead-ai χατα τον βτσμίν ου ανγ" 
2i»QOvai τΑ nctq' αύτοΖς ασβεατον χαλονμενον ηνρ • xai ως 
χρη τον ^Ιονροειπαάχ φρουρίου έπί των Κασηιων χειμένου 
nvXmy χρήματα χορηγοϋντας ^Ρωμαίους ποιείάβαι ΙηιμέΧενΌ 
loey, ^ 7^^^ τους φρονρήσαντας αυτό στρατίωτίΛς στiλL•ιVf 
χαΖ μ.η μονούς ianavfj χαΐ φvλaxfj τον χωρίου βαρννεσ9νΛ• 
ά yuQ ενδοΐεν^ ουχ εις Πέρσας μονούς^ αλλά xai εΙς ^Ρωμαί" 
ονς τα ht των παροιχονντων idyiSv χαχά ραδίως atpixiod^au 
χρήν€α δί αυτούς ελεγον χαι χρήμασιν έπιχονρεϊν ini τφ 
ι5ηρ6ς Ονννους πολέμγ τους Κιδαρίτας λεγόμενους• εσεσ&ί^ 
γαρ σφισιν αυτών νιχωντων ονησι^ν, μη συγχωρουμένου τον 
ί^νονς xat εΙς την 'Ρωμαϊχην διαβαινειν έπιχράτειαν• πάν^ 
των 06 ενεχο; ^Ρωμαίων άποχριναμένων στέλλειν τον διαλε^ 
%6μενον τω Παρ&υαύρ μονάρχγ^• μήτε γαρ φυγάδας eJvaiY.9o 
%οπαρά σφισι, μήτε παρενοχλεμι&αι τους Μάγους της ^ρηνχεί^Τ^ 
ας 7ΐ4ρΐ' την φυλαχην δε του ^Ιουροειπαάχ φρουρίου xmi 
-χόλεμον τον προς τους Ουννους νπερ σφων αύτων. άναδεδφ^ 

3. των iy Vales. , xul των iy vtilg. 5. Ι^Ιοντίς et mox 

παρε^οχλοϋαί τε Ν. , έ^ίλοντας ct ηαραχωροϋοι. ah Tiilg. β• 
ioMl xtti Β. , χαΐ iOMl Tulg. β. 'Ιουροε^ηοάχ mg. Η. h. L eC 
Tulg infra lin. 21. et pag. 161. lin. ai., *Ούροεισα^χ tuIjl la• 
μύyoυς] μόνους σφάς conl Β. 19. Πα^ίΟναίων coni. Ν. 

bfttar, et quod Homaiii Magos^ qui iam indc a priscls temporibui 
eoram fiaium incolae essent , a patriU moribus el institutis et 
antiquo rcligionis cultu abducturi, quavis ratioQC vexarent, et i- 
gQem, qui apud eos vocaretur mcxtiaguibilis , in perpetuum ardere 
secundum lcgcm non siuerent. Addebant , aequum videri ^ Romanos 
castelli lerouach , ad portas Caspias siti , curara habere , et pecunita 
ad illiid conservandum couferre, ncque se solos sumtibus et arcis ** 
castodla grayari. Si enim ccsscnnt, non eolum in Persarum , sed 
etiain in Romaoorum terras a finitlniis gcntibus facile Tastatio&et 
inferri posse. Oportere cUam se iuyari pccuniis ad bellum contra 
Hunaos Cidaritas gerendum , cx qiio Romani quoqiie essent utilita- 
tem reportaturi , si ea gens a finibue ipsorum arceretur. Romani, 
T<*sponueruot , ec quamprimum legatos missuras, baec omnia cum 
Parthorum rege dUceptaiuros. Neqiie enim ullos apud se e%^e fa- 
ciUTOS, oequeMagos in tuac religionis cultu itnpediri• Quum autcn^ 
ipsi cuetodiam castclli Icrouacb et bcllum coatra Hunnoe Cidarita« 



ΐ6θ ^ EXCERPTA 

Α. C. 4β^ γμένους μη ftxtxAbg χςημΰΐτο^ alrd^ παρ* αίτων. Ιηρ$σβ^ύ^ 
Ind. 3 ^^j^ g^ παρά μ^ν ΒανόήΧονς νπβζ ΊταΧων Τατ%αν6ς ^ rfi 
των πατριχι'ων αξ/'α Χίχταλεγίμεί^ος , παρά ti Πέρσας Κων- 
στάντιος, τρίτον μεν την νπαρχον λαχών άρχην, προς όί τί} 
marixfi άξια «αϊ της πατριχιότψος τνχων. 5 

A.C.A65 ις» Ort μετά roi^ ίμπρησμον*της πόλεως τον έπΙ Αέον-* 
Ind.3^^^ ^xtt^ δ Γωβάζης σύν ^ιονυσί(( ίς την ΚωβΟταντίνον^ 
Περσικην έχων στολην xat τψ Μηίιχ^ δορυφόρου μ$νος τρό^ 
πφ • Sv οΐ άμφί τά βασίλεια δεξάμενοι πρότερον μίν roS 
Ρ. ^^ νεωτερισμού χατεμέμψαντο, επητα di ψιλοφρονησάμενοι απέ^χο 
πεμψαν * εϊλε γάρ αυτούς Tjj τε Όωπείφ των λόγων ^ xai χω 
των A(»t<7rmmv ίπιφερόμενος σύμβολα• 
e.A.C.A67 ^ζ*. ΊΟγ^ 2χ/ροι xai Γότ&οι εΙς πόλεμον συνελ^οντες μοΛ 
LeoB. 1 1 ίί^Χ^ο^ι^^^^ζ αμφότεροι τιρός συμμάχων μετάχλησιν πα- 

ρεσχευάζοντο• h οΐς χαι παρά τους εωονς ^λθνν. χαι *Ά-ι5 
σπορ μεν ηγεΐτο μηδετέροις συμμαχεΤν, ο ih αυτοχράτωρ Λέ- 
ων έβονλετΌ Σχίροις έπιχουρεξν. χαι δή γράμματα προς τόψ 
εν *ΙλλνριοΓς στρατηγόν επεμπεν , εντελλόμενος σφισιν χατά 
των Γότθων βοήθειαν την προσήχουσαΡ πέμπενν. 
e.A.C.4eii ιη. Ότ* ηχε xara τούτον τον χρόνον παρά των ^ίττή^αο 
L o^^^a^ παίδων ως τον βασιλέα Λέοντα πρεσβεία^ τάς αΐτι'ας Λ- Ι 
Β(Λύονσα της προϋπ^ρξάσης διαφοράς , χαι ως χρη αύτουζ 

a. Hic et eapra ρ, 1 46 et 1 58. Βανδήλονς pro BaydiXovc scripsi, 
contUnufte cmusa. Ν. i, Kωyστ^iyτ^oςXal.f Κωνϋταηϊνος vulg. 
i3.2x/^»ft Gant I ^xti^a• vulg. i5. "Αοηαρ Caot^ απερ Tulg. 

In te receperint, minime iaste «os ab ipsis pecunfam petere. Le- 
gationem ad Vandalos eascepit Tatianue, patriciatue dignitate or« 
natus: ad Pereae vero ConsUntiua, qui ter praefectue urbi ftierat, 
et ad coQSulatus patriciatusque honorem evectus. 

i6. Post inccndium civitatis , quod accidil sub Leone , Gobazet 
Tcnit Constantinopolim cam Dionysio, stola Persica indutus , et Me- 
dorum in morem satellitibas stipatus. Hunc Imperator excrpit, 
et primum quidem ob novarum rerum studium TUuperavit, deindc 
:, comiter eum amplexus dimisit. Gobazes eoim Ghristianorum symbo• 
la ostentans , blanda oratione eum ccpit. 

17. Sciri ct Gothi acie decertantce , et a pugna titrtque rece« 
dentcs, ad accersenda auxilia animum adiecerunt. Qua de re Ro* 
liianos Orientales adicrunt. Aspar quidem ccnsuit , neutris opi- 
tulandum esse. Scd Imperator Leo etatuit Sciris opem ferre. Ita> 
que litteras ad praefectum lllyrici misit^ iussitque quoad neccsse 
esset , auxiliares copias Sciris advertus Gothos praebere. 

18. Eodem temporc yenit et ad Leonem Impcratorcm legatio 
a filiis Attila^ , ut omnibus omnioo praetrritorum dissidioriini causis 
resecaUs , pacem inirent, et iuter se, ut oUm erat in more posituio, 



ι 



« • Ε PRISCI H1ST0RIA. ΐ6ΐ 

^^9ΨΊΙ ^^Α^^σΑβϋ, xai κατά το παλαισρ ίίος παρά TOpcLCHm 
^0Ρ ig ταντόν Οντας ^Ρωμ<ζΛ>ις ngtytidivai αγοοάν^ wu\°^^ 
ϊίλαμρỀΐψ ών αν όΒομ$νοι τνχρίίν. χα/ η μίν αφών αν- 
TWF T^Qsafihta iv τοίάδε otaa Ιίηρ^χτος tmavrjci• ον γαρ ί- 
51«« τψ βασιλενοντί Ονννονς των ^Ρωμ^αχάν «;/ι/9ολαιω^ 
μετέχΒΐγ πολλά την αντον «αχοίσέΠΊτα^ γην. ο! ik, τον !Α- 
fyjla TtcMsg την hti ττ} πρεσβίί'γ απόχρισιν ίεξάμενοι πρίς 
σψας ίιεφέροντο• δ μίν γαρ /ίεγγιζίχ^ άπράχτως htav$)^ 
9irrmv τύν πρέσβεων, π6Χε(^^Ρωμαίοις ίηάγειν ίβουλετοβ 
ιοί α^^Ηρνάχ προζ ταύτην ύΛ^όρενε την παρασχενην^ ύς 
%WP χατά χωράν απαγοντων αντον ποΧέμων, ^ 

t^. ^Οτι 2αράγονροι *Jixaττίρoις χαι άλλοις S9v€Gtttoa.tttt^ 
§7η9ίμενθί eni Πέρσας, ίστράτενον • χαί πρότερον μίν hti 
ΊίΜτηίας παρ^ένοντο πνλας; και φρονράν ΤΙερσιχην iv αν• 
χ^αΐς έγκαβ-εσφσαν εν ράντες ετέραν οδον έτράποντο ^ iC ί^ς 
iiU τίΛς "Ιβηρας έλ^ντες την τε αντων έδ^ονν xai τα ^Αρ-* ^ 

φΐίνίων χωρία χατέτρεχον, ώστε Πέρσας προς τψ ποΚέμγ 
των Κιδαρίτων τψ π^λαι αντοΓς σνστάντι χαι ταντην £νλα- 
βονμένονς εφοδ&ν παρά ^ΡωμΜ'ονς πρεσβενσασ9αι , xmi αί -D 
^στείν χρήματα σφνσιν αντοΐς δίδοσ^αι η άνδρας^ προς ψνλα^ 
χην τον Ίονροειπαάχ φρουρίον, χαι λέγειν απερ αύτοΐς πολ^ 
%άκις εΐρητο ηρεσβενομένοις , οτι, αυτών υφισταμένων τάς 
μάχας xai μη σνγχωρονντων τά ίπιδντί^ έθνη βάρβαρα ηα• 

*'^ ti. πολέμων VnL, πόΐεμον yulg. axffu et ttox μη om. Talf• 
Jfegationeiii (ού) addi iubebat viL 

ad Istnim conreiiieiitei | mercatam celebrtrenty ex qiio iiiTicQpi et» 
quae tibi opof eefent, deeumerent £t ea quidem legatfo, quae 
curca haec vertabatur , re infecta rediit Nec enim Imperator cqih• 
merciiuii Bomanorum eum Ηυηαΐβ, qui eos tot damnis et dadibut 
' affeceranty concedendum esie dnxit At yero Attiiae tiUi, renuntiaU 
legatione , inter ee diMensenint Etenim Dejigisich , lega^s nulk re 
impetraU rerertis, bellum Romanis inferre yolebat Cai consili• 
Imach repugnabat^ quod in praesentia multa a beilo arocareat 

19. Saraguri cum Acathiri• aliieque gentibus coniuncU inPer• 
Mm» exercitum duzerunt Primuin qaid«m ad portas Catpiat acces- 
eemitty abi cum praesidinm Pereicum offendisseuty ad aliam Tian 
deflexenuit, qua ad Iberof conTerei, regionem Tastanint, et ezcur- 
sionefl in ODpidaArmentorum fecerunt At Persae , qui iam superiore 
belio cnm Cidaritit bnnc aditum coxnmunieraiit , legatoe adRomanof 
Baiaenint, qu» ab illia pecuniae aut oiilite• ad custodiam arcis le- 
rouacb peterent, et qaod iam faepe per legatos egiseent, docerenty 
•i ipsi cerUmina taetiiierent et barbaros aggredientes ab aditu 
prolubercf&ty tatoe fore Romaaonun iiiiea• HU Tcro retpondentibuf» 

Deadppuif Sunapius ttc >t 



l6a EXCERPTA 

€,A.C.&6BQoi6p €X9i», ή των ^^ωμαΛον άάφωτος ίίαμένη χύρα• τωΡ 
In(L6j2 αποχρίναμίνων, ως hca<noy άνάγχη της υίχαας υημ^μα-^ 
χονντα γης της σφ€τέρ($ς φρονείς έπιμεΧΐΐα^αί, πάλιν an^cl•^ 
xroi ίφανίζ$ν%αν. ^ ' 

Α. €.'469 *'• ^Φ^^ ^^^ζίχ η6λ$μον hii ^Ρωμαίους ίπ^νεγχόντο^ 
ΙηΑ 7 και TJj τον ^Ιστρου προΰχοζ-ηρουντος *, τοντο μαβ^ν 6 X)(>yt- 
^^' ' ytaHkoVy (αυτός γαρ ΒΪχΒ την προς Tfo Θργχιψ μέρει τον πο»^ 
- ταμον φνλαχην^) ix των άμφ* αντον έχπόμψας ίπννΟ'άνετο 
Ρ.'^Βο^τί βονλόμενοι προς μάχην 7umaσx$vάζovτa$m δ δδ^^εγγιζίχ 
τον '*Αναγάστου χιχτολιγωρηβ^ τονς νπ' uvtov πεμ^^ένταςι^ 
άπράχτονς ήφάι, παρά oi roy βασιϊέα τους διαλείξομένονς 
ψτελλεν , ώς^ εΐ μη γφ^ xai χρήματα αντω xai τψ επομένφ 
άψη στρατφ, πόλεμον έπάξει• των ϋ παρ' έχεινον πρέσβεων 
ες ra βασίλεια άφιχομένων χαΐ τα αντοΓς ένταλ^έντα άπαγ-- 
γειλάντων, άπεχρίνατο βασιλιεύς ετοιμως εχειν πάντα Troccl^iS 
\.1\ΒΪγε νπαχουσόμενοι αύτφ παραγένωνται • χαίρειν γαρ τοΓς 
από των έχθρων έπί συμμαχιφ άφιχνονμένοις. 
A.C. ^70 κα'• Ort ^Αναγάστον xai Βασιλισχου xai Όστρνον 
Imi. ^xat άλλων τίνων στρατηγών ^Ρωμαίων τους Γότθους ες τίνα 
^χοίλον χώρον συγχλεισάντων xai ηολιορχονντωρ, λι^ιφ τε πιε-^ο 
ζομένων των !^νθων σπάνει των επιτήδειων, πρεσβείαν παρά 
νους ^Ρωμαίονς ποιήσασθαι, ώστε αντον ς ένΜόασι νεμομί^ 
νους γ ην νπαχονειν αντων ίς o^ri αΐ' θελοιεν* των ϋ έτιί 

6. Post ττροιτχ. excidit f. Ιίχ^ρ. Ν. ia. χαΐ τψ add. Ν. ι8ϊ 
*Οστ^ΰου Ν, , 'Οοτραΰϊ Tulg. 

rftiioi|i consenUneum etee, nnumqueniqiie sna taeri et defendere, 
et de euis ircibu• foliicitum eeee, rurfus fe non obUnU, legiti ad 
SU08 revertere. 

ao. Dengisich bellum Romanie intolity et leiro potiri ineUtit. 
Qnod nbi Ornigiecli 6liiie comperit, (it in ea parte Tiiraciae, quae 
ad Istrum .ett, cuttodiae ripae flaminis praefectus erat,) per taos-ex 
eo quaeaivit, an acie decerUre vellet Sed Dengisich Anagastum 
contemnens , ab eo mistos re infecta dimitit, et per legatos Impe- 
ratori d^nuntiaVit, se bellum illaturnm, niii eibi suisque terram et 
pecunias eubminifiraret « Legati• in regiam introductis et mandata 
exponentibus Imperator respondit, ee omnia paratum esse facere , si 
euo imperio obfequi yellent Sibi enim pergratum et iucundaia 
este, ei quan4o iniinici in foedut eocietatemque transirent 

αι. AnagastuSy Baeiliscus et Ostrys et alii quidam dacea 
Romaiii in lacum abruptnm et coDcayum Gotboe indusos obte- 
derunt Ibi Scythae yictuum iDOpia laborantes , Romanos missU 
legatis certiores fecerunl, se, facU dcditione, omnibus, quae sta- 
taerint, pariturot, modo sibi terram td inbabiundain concedMnt. 



Ε PRISa mSTOIUA; l6S 

pa9$kkk τηρ httivmv ψέρΒΦ αποικριναιΑνίαρ ηρψβΒίΰΐρ, xcuLA.G.470 
My βαρβάρην του L•μov πίρι σφας &ia9ui i9ilHv τ^^^-^ . 
-ίυμβάσΒίς ψαμίηον, xui μή•^ονς '<§ shai μακράς nouta&ai 
άραχωχάς^ βονλ$νόμΜνοι οΐ τάς ^ΡωμαΧΛας τάξεις όιίποντες^ 
Β^ροφάς χορηγή(ηΐΡ αντοίς νηέσχοντυ άχρι της βασιΧίφς int^ 
τροπής, €Ϊγ6 σφϋς tidroifQ itiXofBV ωο^Βρ χα/ το "^Ρωμάιχονά 
Λίοχέχριτα^ πλι^ύνς * εσνσ&αι γάρ αυτών ρ^διως ουγως ^μ^ 
μΆΐΒΜ^^'^ίς τους 9ΐΧηρ9νμέ¥ίή)ς xat otfx ΈΪς ηάηας απο^λΒ- 
'iwnmv TW στρ^ξί^γάν^ οΓμμ ^ς φιλοτιμιαν δρώρτβς ηρος 

ίφτψ^ αυτών τιάντως άμιλληβι^ί^αι κομιόην. τών ii Σχυ9ών 
τους άτίογγΒλ^έντας δια τών πρέσβεων προσδεξαμένων λόγους 
ΜοΙ ίς τοσαντας σφας αι^οι;ς ταξάντοίΡ μοίρας^ ίς Sacumsf 
mai Bi ^Ρωμαίοι δίΒχίχριντο, ΧελχάΧ, τον Ουννων γένους ά- 
τη^ xai υποστράτηγος τών δίΒπόντων τα ^Ασπαρος τάγματα^ 

Ι5•ΐ3ΐ^α tipf ίΜλαχουσαν αντοΐς βαρβαριχην μοΖραν ίλ&ών, χαί 
τύψ Γοτ9χον (πλείονες th τών αλλοΛΡ νπηρχον) μεταπεμψά» 
μΒνος τους λογαδας τοιώνδε- έτιοιησατο λογοϊν άρχην, ώς δώ-ύ 
0Bt μ^ν αυτοίς γην ο βασιλεύς, ουκ εις ϋφετέραν δί αυτών 
οτησιν, άλλα το9$ bv σφισιν Ονννοις. τούτους γάρ βλιγΰίρως 

ΜΐογΒηπονΛις έχοντας δίχψ λύκων τάς αυτών έτωόντας διαρπά• 
ζβσ&αι τροφής , ώστε θεραπόντων τάξιν επέχοντας της ixsi^ 
νων βνεκα ταλα$πωρεΙ!σ&αι τρίτης ^ καίπερ ές αεί ποτέ τοίί 

to. άμtXl^^4σovret^] Jl•u$Xη^ησovτlal• coni. Gailtocl. id. Sottg 
άσηερ yiUg. ι^τώνΓ, Κ,αΰτ^βν Γ, vnlg. 19. ^Ι^γάρονς rulg; 

iWyiiiaiii retpondeniiit^te a<i Imperatetem eoniiii poetulita deUtarof. 
Al Scythae pr«pter iameai, quae Mis premebaty transigere reUe 
djxerant, iie<|ae loDgiorei moras ferre posse. TumRomanis ordini* 
Ιημ praepofiU^ hablto consilio, UntMper dum Impefa^r aliter eU• 
teerety alimenU se praebitnros polliciti sont, si Sf^thae Romahqniiii 
more exettitus in partee se ipsoe diWdmnt Sic eDim facilius eoj ^ 
^oiuB thigiiii ordinet , non univerei simul respiciendi ^csient , a du- 
' fdbttt carari poet e , quippe qui cura et diligentia inter se eiHt clirta- 
teii. Itaque Scythae hif , quae legati renuotiaraiit , paruerunt, ee-> 

211C in fDtidem ordine• distnbuenint, in quot Romani erant dUtri- 
Qti. Qoo facto Chelchal, genere Huniitie, qui iecim^m ab Aspar^ 
imperii gridam "iii eos^ qui eub eo ordinetf ducebant, ttoeoat, 
. betfbarorom , qoae suis ordinibiie aecesserat, cohort^m dbi6ae, itl 
qua erant pluret numero OoUii, quam reliqui, accitie primoHbut 
faaiafmodi oi>ationeiii faabere coepit Tetram quidem Imperatoreni 
ad inbabitanduni daturum , quae non illit fructoi et commodd futil- 
M esset, sed coius atilitas ad soIob Hunnoi redundaret. Hob enioi 
terrae culttilit negligfere , et laportmi more bona Goihoniin iDvaden* 
tes diripere , aui ipsi eervoriMii conditione babiU ad irictum iUli 
toa^arandttBi uborare eoacU etaent: qiuamTit noUoiii imqaun foe^ 



ΐ64 EXCERPTA 

k.CH^qOvwoiC TOvJTjkdwv φίνους ασηΜον ί^ίμφαντος^ xai ix 
^^^'^pOfoy»v την αυτών άτωψυγίίν 6μαιχμΐαρ%μοσϋίμίνων, ίφ' 
φ και ορχων πάτριων ι^ος rjftimv υιχΗωψ στίρήσΒΐ χατα•^ 
ν^βφρονεΐί^ αύτον άε ^ d xai to Ουννων αύχεΐ γέν^^ Λχα*ο- 
ανν^ς κόβΐϊ) τάδε προς αυτούς $ϊη6ντα δείωκέναι περί wwS 
πραχνέον βουλην. ati τοΛοις οι Γόφοί' ίιατάραχ9έντες, j 
και φ4ν(Λα τ^ προς αυτούς ταύτα τον Χελχάλ εϊρηχίναι yo- 
μισάντες^ τους Jb^ αύτοϊς Όνννονς [ώς] Φυστάντες ύι?χειρ/ζορ^ Ι 
ΤΟ" χαι μάχη χαρτερα άμίΛΛ^ων ^αψίψατο των ί&νύν \ 
ix σννβ'ηματος. ο ^Ααπαρ τΛΚμενος^ άλλα γαρ xai oi τ&ν%ο 
λοιπών στρατοπέδων ηγεμόνες μετά τών υίχείων παράταξα* 
βενοι. τον έπιτνχέντα τών βαρβάρων άνη^ονν• τον ίε ΛόΧον ι 
χαι της απάτης οΐ Sxvd-at^ λαβοντες evvouiv σφας τε ανει»'• 
Βλβνιτο, χαι ες χείρας τοίς 'Ρωμαιοις έχωρονν. άλλ' οί μ€9 \ 
'Jίσπaρoς την σφισιν έπιλαχονσαν εφ&ασαγ άναλωσαντες /Ι(#ι5 
ρ αν* τοις ti λοιποΓς ατρατηγοίς ονχ ακίνδυνος η μάχη ίγε^ 
ρετο ^ τών βαρβάρων χαρτερώς ίγωνιααμένων j ώστε τους βξ 
αυτών ύπολειφΒ^εντας τάς τε Ύωμαϊχάς τάξεις διοίσαο&αί 
χαι T^Jc την πoL•oρxιav διαφωγεΓν. \ 

^^•47» j^, ^'Οτι^εγΑηης ηρός τ^σ Σονάρναν ίθρος '^Ρωμαι'οις^ο 

Lcon. ι6^* xa/-/iqio^ νπαρχούσης διαφοράς, xai σφόδρα ίςτην του Ι 

8. tSg del. Ν. ίο. Β'Άαηαρ πυ^μενος Β., otdntq MH&a/diyo^ 
vulg. ι9,ύπ9Χηφ^έντας yul^, (Γ^α/σ^σ^αΓΚ.^ (Γι^ωλσ^α» yulg. 

4α8 inter utramqiie gentem eaacitum sit, et maiore• liireiuniodo { 
eoe obetrinxerint , ut Uunnorum eocietatem ^ugerent Quarc ooa ι 
tantum suis eos privari, ied di^m patHa e&cramenta;.'iiegligere. Se 
quidein gcnere Hunnum, quo maxime glorietur, sed aequitate mo- 
tum haec illie dicere, ut, quao facienda esftent, yiderenU Hie diciit | 
Gothi commou, et haec Cbelcbalem pro benevolenlia , qua ipaoa 

£ro$equebatur, suggessisse rati, Hunnoe sibi immixto• trvcidarunt. I 
itfnde quasi ex compacto iiigeiM pugna inter utramque gentein est ' 
commissa. Quod quum Aspari nuotiatum esaet, ipse et reliqui dnccs ι 
acies suorutn iuitruxerunt, et obvium quemque barbarorum occide- | 
runt Scythae , cognito dolo et fraude pcrepecta , sese coilegerunt» 
et manus cum^omanis conseruerunt. Scd illi , qui eub Avpare sti- ι 
peodia faciebant , omnem barbarorum cohorlipm , quae Ulis obvene- | 
rat, ad internecioQem iiequc ceciderunt: Rciiquis dQcibus non in,- , 
crueata pugna fuit, barbaris strenue et fortiter pugnam capeesen- 
tibus. £x qua pugna qui superstites ex Scytbif fuerunty perruptia 
Boeiaiiis legionibus , evaserunt 

22. Maxima intercedente Romanis et Lazis cum Suanorum . 
gente controversia , * * Pereas quoque cupido foelligerandi iuc^esifc | 
propter oppida, quae Suauie eripuerant. Itaque ad Bomanum Ibh- 
peratorem legationem mUity sibi aaxilia mitti poaMilaii• ex milili- 



Ε PRISa HISTORIA. 1 65 

](!ηματο£ τύνΣονάννωτ συρίσταμΦνοη^ μ^ίχην. xcti Π$ρσων δ€€.Α,€.^η% 
id^LOprifv €η}τψ ηολ^μφ φιάτά φρούρια, απερ ντβί των iov- J"*** '**- 
imay άφγιρηντο, πρεσβείαν k'<ntXXetf , έπιχονρο'μβ αίτ(ρ ίία• 
Ώίμφ^ναί παρά βασιλέως αιτών im των παραφνλαττοντωνα 

Στρατιωτών ζά ^Αρμενίων 8ρια των ^ΡωμαιΌις νποτνίώρ^ 4ρ* 
^ π^σχωρων ο^των ετοίμην £/ει^ β&η&ειαν, xa/|f«^ χινίν^ 
ηνειν Τ9ν4 ηορρωβ^ν άπεχδεχομενον^η παραγενομφων in^ 
τ^φεοΘηι ^mtavrj, rof ηοΧέ^ου , &ν ^φ τνχτι , διαβαλΚομε-- 
*ΐ|μ ιιαΟ^ερ -ηδη πρβτερον ίι^εγ^ν%ι• τ^ fmfi αύτ^Ήρα^ 

^^^^/τ-αηΒϋηβαΧμίνης βοη&εΛ^ς , χαι Περσών xai *ΙβηρωΡ> των • 

■αψβ Ιηαγόντων τον ηολεμον^προς ετέρων ίθτών τότε α/τα-. 

\ ^^^ηΟ-εντων μάχην^ tfjv συμμαχιαν ^ηεμεμψεν άσχάλλων 
hi tg των τροφών /ορηγιη, ώστε, ανβ^ς τώρ Πάρθων ^7i*V.3a 
Λντ6νΔναζεν§άντωνρ *Ρωμα/ρνζ ετίιχαλέσασ&αι. τών^ στφΌ 

ι3Φ ^ψ βθΏ99ιαν επαγγεί}^α^ενων^αί ακ^α τον αντης ήγη-* 
ϋομεχον, nMpfy^if^o χού Π8ρ0φι^ πρεσβεία άγγβλλονσα^ τοίις 
tιSo^tτβg^ Ονννονς -^τί αντων χαττ^γοΑισθ'α», χαι Βαλαάμ 
noXinMviSv 4ίβ^^^οΧιορχηχένάι . Λμήννον ϋ την νίχην χαι 
βορβ^^ιχω^ίί inaeifinodioVy την τηρούσαν avrof^ μεγιστην δύνα^ 

70uy ΜΟφαίνευν ί&ελΟντες. ixta αντονς πα^ντιχα, τούτων 

^γγ^ί^Ητων, άπέιεεμπε'βασιλεύς, εν μείζονι φροντι'δι τα iv 

SmXuf συνενεχί^ίντα ποιούμενος. 

Ι. Μάχηι^ noeien dncie Suano^m tut Tidetur Classeno , colUlo 

▼. la. a. i^A add. B. 8. ί^^βαΙΧομένου coni. B. 1 5. iy^- 

I οάμε^ν vulg. 17. χατηγωνίοασΟ^αί, vulg. 19. ίταχόμηαζον 

Ν. , νη^χ^ηαζοι^ ▼olg.' 30 . τ0των Η. , τών valg. ** • 4 

b(is, qul Armeniae oram Roiqanis subfectam taebatitar, ot, qnia 
pK^ximi ei%t, praesto etsent, ne, dttm longinqua auxj^ia exspecUnty 
IxricuJlipn incufranty aut, ei advenerint , 8uniptii>u8 atterantur , pro- 
ducto <^'^aiii causam bello, aicul iam antea eVcnerat Missam enim 
<^amHe#ftclio ▼alidam atnLiliariorum manuiQ , Persis et Iberis, quibιlθ- 
cuit itunc Mli bellum erat, alio bello tum adTtrsus alias gentes occu- 
P^tU, cum graye illi et moUAtum ese<!t exerdtum alere, remrserat. 
Sed rursuft in eum Parthis redeuntibus , Romanos revocaTit. Legati 
▼fro reialeKuaty Romanog missuros ad eos auxilia et ducem. Quo 
tempore A^Uftt etiam legatio a Peraie nuntians^ Hiinuoe Gldaritas 
V 'Pi^ d^moe, et Balaaiq^ HuBnttrum urbem•, expngnatam. ^uu- 
tiafenmt Igitur ij^gati yictonam, tfuam Persae i^Uouerant ct barba- 
'oram in iborem magniiicie Terbis extnlerunt, maximas, quae illi• 
Mewent , coDias ostentati^i. Sed lcgatof eUtim yipractis mandatif 
unptialbr difiisit Nam ilU rei Siculae longe maiori cjrae eraat. 



ίΙΡΙΣΚΟΤ ΡΉ Τ ΟΡΟ 2ί 

ΚΑΙ 20Φ12Τ0Τ . 

ι 2 τ Ο Ρ Ι Α 2 Γ ο τ Φ Ι κ Η Ι 

ίίΚΑΟΓΑΙ ΠΕίίΙ μΡΕ2ΒΕΩΝ ΡίίΜΑΙΩΙΐ 
ΠΡΟΣ ΕΘΝ1Κ0ΤΣ, 

EX,,HISTORIA GOTHICA 

Ρ R ί S C Ι R Η Ε Τ Ο R Ι S 

ΡΤ SQPmSTiiE * 

PXCERPTA DE LEGATIOlalDS aOMANORUM 
ADGEIfTES. 



ARGUMENTUM. " 

^ M^gad Ronmnorum eum Jutla post mortem Buae de pae^ eo9^m 
ψ$ηιι$ηί (ι), Altera Ugatio λ Theodoiio ad Auilam mis$m ^a). i^lcr- 
^rata narratio d^ Ugmiione Maximini ad jittHam, cuiFriMCUs co- 
iffiitmn se adiunxeratfinquaChrjr»aphii inMidiae contra regemHurv^ 
porum structaf aperiuntur» Prijtci coUoquia eum• quodam Romama. 
ywd Hunnos captivo d€ siatu imperii RomtuU^ et Cum Ugatis 
fomanorum Occiaentalium de bellicia Hunnorum opiBus, Descrtptio 
ςοβηαφ regiae (3). Nomus et jfnafliMs ad Mtila^ miUuntur ad 
iram eku in Chrrtaphium placartHam (4)• Felix eius Ugationi.M 
tventUM (5). jipoUonius trihuti cama adJtttHam mim'car(6). tfen* 
9€ricu$ nuUU neque Mareiani, neque Aviti iegutionihus ab iiaUa 
et Sicilia vastandtf retineiur (7)« Bomani heUum papmn^ contra 
Lazos (8). Leo Imperator Balanmrum α vasttitione nnium Boma» 
norum dehortatur (gf, Marcellini et Rtcimeri inSieilia discordtae^ 
QensericuM^ denuo Ituliam invadit (10). Tatiani ad yandalos, 
Constantu ad Persas legatio (11). Jiella inter Persas et Hunnos 
Cidaritag paulum iniermi$»a renovantur(ia). Genserieut pacis con- 
4itionfi9 α Leone oblatas reiicit (i3). 

Ind. I ^• ^^^ ^Pova βασίΧ$νοντος Ovwmp, ^Αμύζουροις xc^i 
%}ΐ€οά.2^ΐημάροις και Tomaovfa^ xai Βοίσχοις xai h^foig ί9ν$σι 
Ρ. 4; 

Ι. VJumRtu, Hannoram rex, sUtuisset cum AmalfuriSy Itimarif, 
^onof uribi^e*, Boiieii ceteiusque gentibuf , quae Istriun «pcpkiQt « 



EXCERPTA Ε PRISCI HISTORIA. 167 

%(οσοίχουσΐ' τόν "Ιστρον^ xai Ις τηψ ^Ρωμαίων ομαιχμίαν^,Ο.Ι^^ 
χαταφνγγάνονσιρ g ίς μάχην iX&stp' ηρουρημένος ί*^^/*^ί* ^J 'j λ 
^Ησλαν, εΙ»3ντα ^οϊς ί^χφόροις αύτ^ τ$ xai ^Ρωμαώις iia^ 
> 9 aeorfZa^af ι λνειν την προνπάρχουσαν είρήνην anukSv , ii μη 
ξγε πάντας τονς παρά σφας χακαφνγόντας ixiotev• ^fiovkevo» 
μένω^ όδ ^Ρωμαίων oxetkai πρεσβειαν παρά τονς Ονννονς, 
πρίσβίύίΐν /ίάν ηθ•€λον ΙΙΧίν^ς χαί Διονύσιος, Ι1λίν9^ας μίν 
του 2χυ^ιχον, Jiovvaiog ii τον Θραχιον γένονς ^ αμφότεροι Ζ 
0€ στρατοπέδων ηγούμενοι -xai αρίξαντες την νπατον παρά 

. ΙΟ Ρωμοηοις αρχήν, ίπειδη ih ϋοχει ^Ήσλαν παρά τον 'Ροναν 

ίψίχνεΐα^αι πρότερον της ίχπεμφβ-ησομένης πρεσβείας^ σνν- 

€χπ4μπει Πλί^^ς 2ηψγίλαχον^ άνδρα- τύν ίπίτηδείων ^ πει^ 

. eot τον 'Ροναν αντφ χαι μη ετίροις 'ΡωμαίΌ$ν ίς λογονς 

ik^Vv• Μλεντησαντος δε ^Ρονα χαι περίστασης της Ονννων 

ιζβασιλβίας ίς ^ΑττηΧαν ίξοχει ^fj 'ζωμαιων fiovkfj Πλιν&αν 
πρ£ϋβεύεσ9αι παρ* αντονς. χαι χίίρω&9/σης in αντφ παρά 
βασιλέως ψψρον, έβονλετο χαι ^Επιγένην δ ΠλΜας σνμ^€ 
πρεσβίνειν αντψ ως μεγίστην ini σο^/ςι δοξαν έηιφεροφίενον 
χαί την αρχήν έχοντα τον χοιαίστορος , χειροτονίας δε χαι 

%oin* αντψ γενομένης^ αμφω Ini την τιρεσβείαν έξωρμησα^, xai 
παραγίνονται ές Μαργον• ή δί πολις των ίν Ίλλνρία Μυ- 
4^ν προς τψ ^Ιστρω χειμένη ποτάμι^ αντιχρν 1ύ»νσταντίας 

■ 3. ΈΧσΪΜν Tulg. 1 5. *^ίττήλαν] xtti Βλήόαν add. Ν. a ι . fvmSv rulg. 

φΐοά ad armoruiii eocieUtem cum Romiiiis iungencUni confugUsent^ 
bello decertare, £sl«^ componeiidie RomaDorum et Hitanorum con-^ 
troYersiis aJhiberi eolitum mieit, qui Romanis denuntiaret, se a 
foederef qud siEi cum ilUe esset, rcce^surum, nisi «innei ^cythae, * 
qui ad eos ee contulieaenty redderentl Romanis vcro consiliam de 
miUendi* ^d Ηοηη^ legatis capientibua, Pliathas et Diony&iue» hic 
ez Tibracia , ille ex Scythia oriunduf, arabo-exeKituuiii duces, et 
^ui coDsulatus dignitatem apud Romanos gesserant , hanc legationem 
obire Toluerunt Ut vero yisam est non ante jegatos pro6cisci, 
^uam £elas ad Ruam rediiese, Pliathas una cum. Esla misit Singula• 
cbujD, uBum ex auis necoeseriie, qiiiRuae persiiaderet cum nallo alio 
Roinanorum, quam Gum ipao, colloquium inire. Gum aulem, RuA 
iBortao , UannoirDiD regnum ad Attilam pcrvenieeefr, Senatus decre- 
yit PlinUiam legationem ad**AtUiaiii exsequu Quo S. G. Imperatorie 
f aiTragio comprobato , Piinthara copido inceseit , Epigenem » qui sa- 
pieniiae laude celebiis erat et qua<esturae digniUUm obUnebat, 
ao^lam legatioiiie eibi adeciscere. Qaa ile re lato quoque suflfragif^ 
ambo in eam le^i^ationem profectl sunt, et Margum perTeoenmt £s^ 
aatei^ Margus nrbs hi IllyTico Mysorum ad Ittrum sita, ex adverso 
Constantiae arcis, ad alieriQii Euminis ripam collocatae, quo et regii, 
Seythae coaYeoeranl* Extra ciyitateiii tqvii9 iniideAtee uUique ooiv^ 



170 EXCERPTA 

k.C> ^Βΐμβ(η8νείΡ y!j• φυγάίας Ά μηά τους ηίη hcio&iriug «^ 
Ιηα. ι jg^axciiaexa ατιίσταλχα σοι, ώς exiowp ουχ όντων, xai Taffrm 
μ€ν ην iv χοίς γραμμασι^ φραζειν οέ τον Μαξψΐνον απσ 
στόματος τψ ^Αττήλψ, μη χρηναι ahitv πρέσβ€ΐς μέγιστες 
άξ/ας παρ* αντον διαβηναι• τοντο γαρ ουάί ίπί τύν avTOvS 
^•^ηρογονων, ουϋ ini ετέρων των αρίξάντων της ΣχυθΊχης γενέ-^ 
σθαι, άλλα ηρ$σβ$νσασ&αι τον τβ επιτυχόντα στρατιώτην xai 
άγγελιαφόρον . ίΐς ϋ το βιευχρινησαι τα άμφιβαλλόμενα 
ίδόχ$ι πέμ7ΐ$ιν ^Ονηγήσιον παρά Ύωμαίονς^ μη οϊόνχε γάρ 
αυτόν, Σ^ρδιχης δτιω9%ίσης, συν νπατιχψ άνίρί ig ϋ^τι^ια 
ηροϋναι • ίπι ταΰτην την ηρεσβείαν εχλιπαρήσιχς πειθ^ει με 
Μα^ιμΧνος αύτψ σνναηαραι* xai δητα αμα τοΐς βα^άροις ' 
έχόμενοι της όίοϋ ig 2ερίιχην άφιχνούμε^^α , τρισχαίδεχα 
σδόν άνίρί εύζών<ρ της Κωνσταντίνου αηέχουσαν. iv ^ 
χαταλύσαντες χαλώς εχειν ήγησάμεθ-α htt εστίαν ^imovaxS^ 
Bxai τους μετ' αντου βαρβάρους χαλείν. πρόβατα 0νν xai 
^ βόας άποδομένων των ίπιχωρίω/ν ημΤν^ χαιασφάξαηες άρί^ 
στΟΛΟΐούμε&α. χαι παρά τον του συμποσίου χαιρόν των μί» 
βαρβάρων τον ^ΑττήΧαν, ημών ii τον β^/^λέα Θαυμαζόντων , 
6 Βιγίλας εφη, ως ουχ ειη ^^εόν χαι ανθ-ρωηον itxaia συγ^%/^ 
χρίνειν, αν&ρωπον μεν τόν ΆττήΧϋτν, ^^εόν ϋ' τον Θεοδόσιον 
λίγων• ησ^ζαλλον οΰν οι Odvvoi, xai χατά μιχρόν υπο^ρ» 

3. aniaxtxlxi yulg. , άπέαταλχέτ οΙ Yal. la. αυναπάραι Ν. , 

σννεη&ραι yalg. 
gionem ioTadere. £t antea quidem ad eam plures, nunc ve^o decem 
et scptem transfugas tnittere. Necenim pluret apud ee eite. .£t 
haec quidem litteris coDlinebantur. Coram autem Maximiaum e4a .. 
verbis iuseerat Attilae dicere, ne postularei roaiocif dignitatis Tiros 
ad ee legatos transire. Hoc eDim neqae ipsius inaionbus dalum 
CMC, neque ceteris Scythiae regibus, sed quemlibet militein aut a- 
lium nuntium legitionis munus obiiese. Ceieruni ad ea^ qoae inier 
ipsos in dubietate Tersabantur, diiodicanda sibi Tideri, Onegesiiun 
mitti debere. Qat eoim fieri pouet, ut in Serdicim, quae 4iruta 
csset, AtHlas cum yiro consulari conveniret? In hac legatfone 
Mai.iiiiiiius predbue mihi persnaeit, ut illi comes essem. Atque it4 
cum barbaris iter facere coepimue, et in Serdic«^ penreifiinus triain 
et decem dieitim itinere expedito homini a Gonstantinopoli distan- 
tem. Ibi commorantcs ad cibum nobiscum eumeoduin Edeeona et 
ceterof barbaros inTiUndoe duximus. Bobus igitur et ovibns, qua^ 
incolae nobia suppeditaverant, iugvlatis , instructo convWio epulati * 
aomue. Inter epulas barbari Attilam, nos Imperatorem advUrari ^t 
extoUere. Ad qua« Bigilas dixit, minime iustam essp , deum cum 
λοιοίηβ comparare, hojninem Attilam, deum Tbeodosiuiii vocaas. Id 
aegre tulerunt Hunni, et sensim ira aecensi exatperabantur. Noa 
^ro alio termonem detorqucre, et eorom iram hlandU vcrbU Unv- 



ε pRisci BisTORiA. 171 

loywr ncU φίΧοφροσνν]] τον σφων αντωρ ««^α^ρβί^ίτοΜ' ^Λ*, .^ 
9νμον, μετά το i^nvov «ς ίιανέστημΒΡ, {ώροις ί ΜάξιμΧ-' 
9θς ^Ediwmva nai Όρίστηρ ίβΈράπ$νσΒ, σηρικοί^ ίσθΊ^μασ^ 
Ιχα/ L•'^Όις ^Μίχοΐς. άναμείνας ίβ την ^Είέχξονος 'Ορέστης C 
^^Χ^ψ'^^ί ^fh τον Μάξιμ^νον φράζει, ως σοφός τβ €Ϊ^ 

[md άριστος, μ^ ίμοια συν τοΙς άμφί τά βασίΚεΐΛ ηλψιμε^ 
}ήσ€ίςη χωρίς γάρ αντον έπι tiinvov τον ^Εϋχωνα xakovv^ 
νς ίωροις Μμων. άπορου ϋ τον λόγου ως μηϋν hwncl•' 
ΐομένοις φ^ίντος, xai άν%ρωτησααιν όπως xai χατά ποίον 
Φαρίιν η^ριωπται μίν αύτος , τ$τίμψαι ii 6 Έίίχων^ ονϋν^* Η 
άπωιρινάμενος ίξηλΛε. τ^ ϋ νστ$ρα{ψ ως ίβαδίζομεν, φί» 
φΛ ini ΒίγΛαν &περ ήμΐ^ ^Ορέστης ίΐρήχει. Βς ϋ εχΦ- 
ψσν μη δ$ΐν χοΛεπαίνειν ως των αυτών ^EShuovi μη τνγχά^ 
ixSvoKu• α4τόν μέν γάρ βπάονά τ€ και ύπογραφέα είναι Ιίέτ-Ό 
^λα, ΤΒϋχωνα ti τά χατά πόΧεμον άριστον^ ως του. Ουν^ 
99Ό γένους, άναβεβηχίναι τόν'Ορέστην πολύ• ταύτα εΙπων 
wai τψ ^έχωνι Ιάίβλογησάμενος εφασχ^ ύστερον προς ημίζρ 
ciTs άίη^ιζόμενος, Βίτε ύποχρινόμενος, ύς εϊποι μίν αύτφ τά 
Τ^Ιρημίνα , μογις ih avmv χαταηραϋναι τραπέντα ίπ( τοίς 
)Λχ9$9σιν βίς οργήν • άφιχόμενοι ϋ ίς Ναϊσσόν ερημσν μ^ 
^ρομ^ άν&ρώποίν τηρ πό^ν, ώς ίπό των πολεμίων άνατρα^ 

\^. *Bi9ixmv ψΑ^ . 17. «1««^ H.yCtori^Tulg. ig, ίϊποι μΐρ 
Gantocl.j ΒΐΛοψ^ν Talg. 

9Τ• Α coena ut eurreximus, Maximinoe Edeconem ct Oteetem do4 
nie eoii|Uiatarus , sericis ▼estibue et gemmis Indicis donavit Ore- 
Hm deMe praeetoUtuf £deconi• discessum yerba faciens cam Ma- 
zipino , aibi miidemy att , ilium probam et prudentem yideri » qoi 
3Mm ot alii minutri regii peccafset. £tenini nonnulli, spreto Oreite, .- 
Bdecoaem ad coenam inTttayeraiit et donis coluerant Noe auUm 
bamin omnium rermn ignari, quo pertinerent Orytii Tcrba, non ia-«. 
ti^ercipieiitee* cam ex eo ecUcitaremur , quomodo efc qua in re 
deip«ctui eeiet habitiie et Edecon honore affectut , nihu re«pondit, 
ct dieceatit Postridie cum iter faceremue, Bigilae, craae Ortste• 
dixerat, retalimue. Hle vero ait, Oreitem noii.. debere iniqna 
aniiDo fene, si eadejp, qaaeEdecon, mininie etset coneecntof. Oire- 
item enim comitem et ecribam Attilae , ^deconem rero bello^a- 
risf unam , ut in geiite Hunnoruiii t longe illum. dignitate antcceUere• 
Qtiae cum loqueretur , patrio serinoiM Edeconf m alTatue , noa multo 
poft no&is confirmavit, eea Tera proferret, seu fingeret, ee Edeconi . ..^ 
ea, qaae prlue illi dbLeramus,- exposuifee, et aegrc iram eiue ob 
dicU Ore«ue lei^Tisee. Tenimue ifaieeum , quae ab hoetibns foerat 
everfa et tolo aeqaata: itaque eam deaerlam hominlba• offendimus, 
|uri^efqiuia φΐοα in ruderibui eacr«rum aediam erant φΐιάκια a0r 



ΐη2 EXCERPTA 

A.CMnstaar* Iv tl• τοις UqoCq χαταλύμασι rmr ύπο v6g(u¥ xotrw^ 
Tli ' d-A* yj^l^^^ ΊίνΙς hvyxotvuv οντΒς . μιχρορ Si ανω τον ήοτϋίμοΰ 
ip^ χαθτιρψ χαταλνσαντ$ς^ (σνμηαν^χ γάρ τά ini την ^χ^^ 
Ψ.Βοβστέων ijv πΧέα των iv ηολέμιρ άναιρ f Μέντων;) rij επαύριον 
ττρος Άγιν9$ον των iv '/λλνρίο^ς ταγμάτων ήγονμ$νον άφιχό^ 
μ^α, οΰ ηό^ρω οντά της Νάισσου^ ίφ φ τά ημρά βψινΚέ^ 
ως άγγέ^Και χαΐ τους φυγάδας παρίΛαβεΖν ^ονς γαρ β τδν 
ιζ J η$ρΙ ων ^Atrrjhf ίγίγρατηο, αύτον SSbv παραΜοναι^ 
ηλβομίν odv ίς λόγους, χαί τους e φνγάίας παραδουνα^α^ 
τον Toit Ονννοις ηαρ$σχ$υάααμεν* ους ψιλοφρονησάμενος ovpto 
ημίν απέη^μψΒ. ίιανφχτ^ρεύσαντ^ς oi mai άηο των ορίω^ 
της Νάΐσσοΰ την ηορΒί'αν ποιησάμενοί hti τον ^Ιστρον ποτα^- 
μον, €ς τι χωρίον ίσβάλλομεν σννηρεφβς, χαμτιας Λ τίφ 
"^ΒίΛγμονς χαί περιαγωγάς ηοΐλάς έχον. h ^περ της '^έ-* 
ρας διαφαινούσης j οίομίνοις ίπί ίυσμάς πορενεο9αι τοη"η-\5 
Χίου άναχοΧη χατεναντίον ωφΟ^, ώστε τους απείρως έχοντας 
της τον χωρίον θέσεως άναβοησαι, οϊα δη του ήλίον την iv^ 
αντίαν ποιούμενου ηορείαν χαι ίτερα 1mρά τά χα&εστωτα 
αημαίνοντος . ino Sh της τον τόπου ανωμαλίας ίπι άνατο^ 
%ας έχεΙ^ το μέρος ϊβλεπετης οίου., μετά ik την όνοχωρίαν^ο 
Ιν πείίφ xai αυτψ t;Ao!<f£^ παραγινόμεβα • ίντεν&εν βάρβαροι 
ηορ&μείς fv σχάφεσι μονοξνλοις , απερ αύτοι ίένίρα εχτέμ$^ν» 
ψ$ς χαί ίιαγλύφοντες χατασχευάζουσιν , ϋέχοντο ημάς χαί 

3. χα^ρψ GantocL^ χαπαρφ Tulg. 5. των Β., τον Tnlg. 1 5. 
^Μψίκν, Tulg., ι} του ή Χ, coni. Β. ι8. xatiyaytiov Htp^fi poit 
ηοΑον^ώ^ον iterat viilg. παραγεν. Tulg. ^ 

groU. Paolo longios a flumine ad vaciia loca diTertenieSy (omnia 
• cniin circa ripam erant plena ••sibiis eorumy qui bello ceciderant,) 
poftridie ad Asintheam, copJArum In Illyrico ducem^ qai non longe 
«Naisso habitabat, ^ccesalmnSy ut, tradltis Impemtoris mandatis, jre* 
ciperevut a)> eo quinqae tranefagas, qui septemdecim nomerum jide 
quibua ad Attilam scripserat, explerent Hoiniiieiii igitur conTeni- 
nms y et qninqne profugos Hnnnos tradere praecepimas , quoa Terbia 
consolatas , no%|icam dimisit. Nocte transacta , a montibus Naissi 
Istrum yersus pergentesy in angastam conTallem per obliquos fle- 
XU8 et circuitus multos deJbrimar. Hic cum in «a opimone essemus, 
ut ia occasum iter tendere existimaremus , simuUtque iliaxit, sol exori* 
ens sesQ ex adyexso octilis nostris obiecit. Itaqae qui loci situm ignora- 
bant, exclamare, tanqaam sol contrarium «olito cursum con6ceret, et 
abhorrenti* a constittito renini ordine dcsignarel: sed propter loci in- 
aeaualitateai %ia ea parte ad Orientcm specU^t. Ex illo diflGcili et 
ardao loco ad plana et uuginiosa deTenimas. Hic nos barbari porti- 
torea in tcaphis unico ligno constantibus , qua# arboribus sectU et 



Ε PRISCI HISTORIA. 178 

tmti^^^w τον ηοταμον^ ούχ ήμων ίρ$χα παρασχβυασά^ Α. C. ^^g 
μ€το^^ οίλλά ίιαπορϋμενσαρτες πλήθος βαρβαριχον , ^^^9 ^^n^uL^i 
μίρ χατά την otfoF άτετρτηχΒΐ, οία ίη βονλομίνου ώς inic 
^ηραν ^Ατνηλα όιαβαι'νείν ig την ^Ρωμαίων γην. rovto dk 

ίην πολέμου παρασχενήν ποιονμίνφ τψ βασιλίίψ 2xv&fj, τιρο^ 
ψάσει τον μη παντός αντ^ τονς φυγάδας ίεδόσθαι • ns^ 
ψΗω&έντες 6h τον ^Ιστρον xai συν τοις βοιρβάρφ^ς ως ο' 
πορινΟ'έντΒς σταίιους^ iv mitip τινι ίπιμένειν ηναγχάσ&η^ 
ftfVj ωστ$ τους άμφί τον *Εδ€χωνα τω Ιίίττήλεί yevoa^ai της 

Ιοημετέρας άφίξεως μηνντάς. καταμ$ινάντων Si συν ημ&β 
xoi των Ιξεναγησάντων ημάς βαρβάρων ^ άμφί δ^Λην βψ/αν 
9$ίπνον ημών αίρουμένων, χρότος ϊηπων ώς ημάς ίρχομένωιν 
ijg^vmo. xat tij ίνίρ€ς ivo Σχυθαι παρεγίνοντο ώς τόν 
ΑχτηΧαν ημάς άπιέναι ηαραχΒλενόμενοι » ημών Si ηρότερονΏ 

tSijci το isikvav αυτούς iXQttv αΐτησμνιων^ άποβάντΒς των 
ίππων εύωχηΟ^ηααν, χαι ημΐν της οίου TJj ύστΒρα/εί ήγή^ 
<Ηητο • τιαραγβνομένων Si ές τάς ^ΑττηΧα σχηνάς αμφί ^ 
της ημέρας ώρα, (πολλαί ti αύτω ίτυγχανον ο3σαι,) ini τ9 
λόφον τίνος αχηνοηοιηααι βουΧη&έντων, οΐ επιτυχόντες SiB^ 

νίχύΧΛαν βάρβαροι, ώς της ΙΑττήΧα έν χθ-αμαΧφ ύπϊχρχουσης 
ottpnjg. χαταΧυαάντων δί οπού τοίς ΣκύΟαις ϋόχει, ^Είέ» 
xw χαι 'Ορέστης χαι φιόττας xai ίτεροι των h αυτοΐς λ(Η 

3. fovXOMVoy vulg. 5. παραύχ(νη ηοιονμέί^η coni. Β. ιι. «I- 
μ&ς vulg. 17• t^S B.y τοϋ vulg. \Ζ*αϋτφ Β., adtvSy yiiig. 

ctratis adomant , eicepemBt , et flumen transmiseruiit, Et lemM 
quidem Mnime ad nos traducendot, sed ad multitudinem barbaro- 
ma traitcieadam erant praeparati , qaae nobi• in yia occarreret , 

Joiii Auilas ad venationem in Romanorum finet trantgredi volAat. 
erera autem bellam contra Romanoe paravit^ cuius gerendi occasioaeai 
*Qinebat, qaod transfugae non redderentur. Transmiseo Istro, ee- 
pttt^nta fere eUdioriiin iter cum barbaris emenii in campo quodam 
*abtittere coftcti eumut , tantieper dum Edecon Attilam nostri adven- 
^ certiorem faceret, manentibat interea nobiscam cz barbaris, qui 
actf erant dedticturL Girca Tesperam nobis coenantibev, auditus est 
itrepitnt equorum ad nos Tenientimn. £t duo viri Scytbae adve- 
aemnt, qai nos ad AtUlam. yenire iusseruiit. Nobis yero pr|u• eoi 
sd coenam accedere rogantibus, de equis ^ descendentee una convivi* 
|>ia iaierunt, et poetridie viam praeeuntei demunstrarant. Qua die 
aora fere nona ad Attilae tentoria pervenima« : nam erant ei plurima. 
Et cuin ίο ςοΗβ quodam tentoria figere velleinus , obvii barbari pro- 
J|ibaeraiit, qooniam Auilae tentoriam esset in planttie positam« 
VQ^niobrem ad barbarorum arbitrium locum tentorii collocandi 
cepimui. Hac £decoii, Oreetes, Scolta et alii ex Scythii primore• 



174 



EXCERPTA 



Α.Ο.^^βγάδω^ tptOiv άρ$ρωτώρτΒς upcw ^ιχΦ itntovSaxint τηψ irpc» 
Ind. I ^β^^ατ ποιουμΒ$ίΛ . ημωρ ih την αλογον άπο^ανμαζάττων 
'^^'fXiigmfiuiv χα/ ίς άλΐηλονς οροίντων, iuriXovy τερος οχλ^ 
/ιης άηοχρισΒως ^ycxa γινόμΒνοι,. ειπόριων ϋ, Ι4ττήλα και 
ονχ εζέροίς λέγειν βασιλέα ηαραχΒλενσασ^ί , χαλεπηνας oS 
2χοττάς άπεχρινατο τον σφων αυτών ηγουμένου L•ίτatγμot 
$1ναι • ου yoQ αν ηολνπραγμοσυνγ^ σφετέρα παρ' ημάς i- 
Ύ.ΖΒληΧυ&έναν• φησάντων is μη τούτον έπι τοίξς πρέσβεσι xsl^ 
σ^αι τον νόμον, ώστε μη έντνγχάνοντας, μηϋ ές όψιν if- 
χομένους παρ' ους εστάλησαν, ίι ετέρων άναχρίνεσ^αι &ν S-io 
^exa πρεσβενΰιντο ^ xut τούτο μηϋ αυτούς άγνοεΐν Sici&ag 
'ΒΒχΛμίνά παρά βασιλέα πρεσβευομένονς* Χζψ'*'' '^ ™»' ^^^"^ 
χυρειν , μη γάρ άλλως τά της πρεσβείας έρεΐν* ως τον Uf- 
• τηλαν άνέζίυξαν , xai α^&ις L•avηxov Έδέχωνος χωρίς j xcu 
άπαντα, περί ων ίπρεσβευομ^α^ ελεγον, προατάττοντες τηνΙ& 
%αχίστψ άπιέναι, εΐ μη έτερα φράζειν εχοψεν . έπί ϋ τοΓς 
ΧεχβεΙ^ιι πλέον ετι άπορονντες, (ου γάρ ην έφιχτον γινωσχειρ 
όπως εχδηλ» έγεγονει τά ^ών παράβυστα δεδογμένα βασιλείς) 
ανμφέρειν ηγούμε&α μηϋν περί της πρεσβείας άποχρίνε^ 
c^ui, εϊ μη της παρά τον ^Αττηλαν εΙσοδου τύχοψενΤ δι6%ο 
ίφάσχομεν, είτε τά ίίρημένα τοξς 2χύ3αις^ έϊτε χαι εχερα 

1. άν(ρωτωντΗ C1., άνερωντίς vulg. 4• γ^νδμηνο^ Tulg. • Ι7. 
iti άηοροΰντ^ς Β.^ έηαηοροΰντ€ς Tulg. ι8. τά iv naqafv^• 

στφ Ν. pro τά ^uiy παράβ, 

mox adTenertuit, et ez nobi» quaesierunt, quaram renim coneequen- 
darum gratia hanc legaUonem euscepisseintie. Nos vero invicem in-»- 
ioeri^ et tam ineptam percunctationeni admirari. Ilii nihilomina• 
perseverare, et nobis, uk responderemiis ^ ineiabaiit At quora toli 
Atttlae , non aliu Imperatorem mandata expdilere iassisse respondit- 
Mmusy Scotta offensut, hoc aibi a auo duce praeceptum eise dixity 
neque eaa aponte te ad nos yeniste. Nos vero obteatari, nuaqaaia 
liaiic legem legatis impoiitam , ut per alios mandata edant et imlam 
faciant, antequam eos, ad quos mitsi sint, adierint,et Ui contpectaitt 
eorum venerint. Neque boc Scythas nescire , qui saepenumero lega- 
io8 ad ImperafcDrem miserint. Idem et nobit contiDgere par esse, ne- 
quealiter nos mandata esse dicturos. Quibu• auditi* ad Attilamper• 
rexerant, unde non mubo post sine Edecone reversi, omaia, quae 
com illis agere in mandatii habebamas, dixerunt, confestimque y 
xii«i quid aliud noblt cum 11U« rei eteet, di«cedere insferant Quae 
ubi audWimut, animU dabii euspensique baesimas. Nec enim latis 
intelligere potcramus , qna ratione occulta Imperatoris consilia pa- 
tefacta eeeent Quamobreiii poiius etse daximus, nibil quicqaam 
de mandatia nostris efferre, priusquara nobis Attilam adeundi po- 
teiUt fierett iUquereapondiiniu: „$ίτβ ea, qaaeScythae modo pro•' 



Ε PRISCI HISTORIA. 175 

'^Βύμ^ ηψΛτβ£νόμ$νο$ , ταυ σφωρ αύτων ^ουμίρσυ την 9Τ£ν•Ά.€.44^ 
σιρ ύναι^ χαι μηίαμως άλλοις τούτορ χάριν ^''^λΒχ^ησΒσ&αι. j^^'^ , 
ύ α ημάς παραχρήμα άναχωρ^Τν προσέταττον . iv παρα -C 
09tftm ii της oiov γβνομίνους της άπΟίίρίσΒως ημάς ο Βιγί" 
ζλας πατεμέμφ^το, ίπι ψ$νί$ι άλύναι αμ^ινον λ^ων η άπρά^ 
χτονς άναχωρεΤν • ,,ί/ γαρ ίς λύγους τγ ^Αιτηλγ ετυχόν, φη<* 
αιν, ίληλυ^ς , imnsinBiv ραδίως αν αυτόν της ηρ6ς Ύω^ 
μΜους αηοστηναι^ ίιαφορας, οϊα δη επιτήδειος αύτφ iv Tjj 
χαιτά "Άνατολιον πρεσβειφ γενόμενος.'' ταντα ευνουν αντψ τον 

Ι ΐ(^Εδ€χωνα νπάρχειν ώστε λόγ(^ της πρεσβείας χαί των οπωσ-» 

\ 9VV, είτε άλη^ς^ είτε ψευδώς j ρη9ησομένων προφάσεως 
τυχεΧν int τψ βουλευσασ&α^ περί των αυτοΓς χατ ^Αττηλα D ^ 

\ δβίογμένων , χαί ίπως το χρυσίον, ουπερ εφασχε δείσ&αι ο 
^ixwv^ χομίσαι το διανεμη&ησόμενον ταττομένοις άνδρασι• 

. ι^προδεδομένος δί ίλελήΟει.. 6 γάρ^Εδέχων^ εϊτε δόλψ ύπο^ 

σχόμενος , είτε χαι τ^ν Όρέστην εύλαβη&εις, /iij Ις τον Vfr- 

τηλαν αγαγοι απερ ημΐν iv TJj Σερδιχτ} μετά την εστίααιν 

)εΙρηχει , iv αΙτία πθ¥ίυμενος το χωρίς αυτού βασιλεΐ χαί Ttf 

ευνούχψ ίς λόγους αυτόν ίληλυΒ^έναι , χαταμηνυει την μελε^ 

Tonfi^taav αύτί^ ίπιβουλην χαί |ρ ποσόν του έχπεμφ^ησομένον 

5. ^εύδη Ch, ^$υδη mlg. 9• δίά ταΰτα Η,, ταΰτα [&* f- 
ΐ€γ€ν ελπίζω^] εϋνοιη» coni. Β. ι4• χομίοα^το διαν, y^ltu 

raale, δ^αημ. [τοϊς ύπ' at/roy] τβττ. coni. Β. 1 5. nqodi• 

δομένος Valee., ηροαάίδομένος vulg. 41$1ή9€ΐ Β., ίΧηλύ&η 
^f Tolg. 18. iv aiUif Cantod. , iyayjia Tulg. 

yilerunt, «ire alia nuntiatari venenmue , nemUiein nisi dactfui ye- 
«train futerere decet^ neque de his cum aliU ullo pacto diteerere 
coaititaim^e." IUi rero nos quam priinuni abire iuMerunt. Dum 
rdUtam parabamu•, BigiUs no« propter reeponeionein Scythis fa- 
' cUm increpaTit. Longe eoim potiu* iuisse in mendado deprehendiy 
qaam re infecta domum rcTcrti. nSi eniiii, inqait, cam Attila col- 
locutue faiteem , facUe illi a conteutione cam Romanie discedere 
pen tnsisf em , quippe qui antea faaailiaritatem cam illo in legatione 
cam Aoatolio suscepta contraxi.** Atqne inde Edeconein quoque bene 
sibi Telle dUik, ideoqtie spede legationis et eorum, quae yere aut 
ialto dicturi essent, ope viani te inYenturos esse speraTit, qaa com- 
I ]>osita« in Attilam ineidias exf equerentur , «t aarum , quo Edeoon 
\ «ibi ad eam rem opus esse eunucho dUerat, adferretur, quod certU 
bominibus divideretur. Sed Bigilam latebat, ee proditum : Edecen 
eniiii, siye «imulale cum eunudio pactas, sWe ut ab Oreat^ sibi • 

caTeret, ne ob eam caaeaoi , qaam in Serdica inter coenandum no- 
bU iodicJiverat , iratus ad Attilam deferret, quod sine se secreto• 
«ermoDef cum Imperatore et eunucho habuiMCI , Attilae comparaUm 
in ipsum coniQrationem aperuit, et auri eureinaiii , qnam in eam 
rem mitti co&Tcneraty sanul et ea» quae per not in iaU legatione 



176 . EXCERPTA 

ΑΧ.ί^Βχρνσ^ου, Ιχλίγη ii και ίφ* ΒΪς τηρ η^^αβείαν mofov^r^ou ' ι 
«w^^°?*/Tc5y Sh φορτίων ηίη ττ•Γς νποζνγίοις ^ΐίτεθ-έννωρ, και dvay^ 
P.b^^iJ '^h^ nOQBiav κατά τον της WKxhg καιρόν nouta&ai nBt-^ 
ρωμενοι, μξτεξέτεροι των βαρβάρων ηαραγενομενο^ ίπιμεΐνοΐΛ^ 
ημάς τον καιρού χάριν παρακ6λ6νσασ&αι τον *ΑττηΧαΨ ekm^S 
yw• iv άντψ ουν τφ χ(ορ^φ, οΘέρ και ίιανέστημεν, ηχον 'η^ Ι 
μΖν βονν άγοντες τίνες και ποτάμιους ΙχΟνας παρά τον ^Ατ^ 
τηΧα διαπεμφ^έντας. ίειττνήσαντες oiv ίς νπνον ίτράπημε^^• 
ημέρας Si γενομένης ψόμεθτι μίν ημερόν τΐ'και πραον πάρα 
τον βαρβάρον μηνν3•ησεσ9αν• i Si πάλιν τονς ανχονς «-ίο 
έπεμπε, παραχελενομενος άπιίναι^ εΐ μη ^οιμ^ τι παρά τα 
αίτοΙ^ εγνωσμένα λέγειν. ovSkv ονν άποχρινάμενοι προς 
την oSov παρασκεναζομεΟα J καίπερ του Βιγίλα διαφιλονει^ 
κονντος λέγειν είναι και έτερα ημΧν ρη&ησόμενα. έν πολλψ} 
α κατηφείς τον Μαξιμΐνον ίδών, παραλαβών *Ρουστι'χιονι3 
ίξεπιστάμενον την βαρβάρων φωνην, ος σνν ημΓν έπι τη^ 
ΣκνθΊκήν έληλν9ει — ού της πρεσβείας ένεκα αλλά κατά πρα^ 
ξ<ν τίνα προς Κωνστάντιον , ον ^Ιταλιωτην οντά νπογραφέΛ 
*Αττηλα άπεστάλχει ^Αέτιος δ των εσπερίων Ύωμαι'ων στρα^ 
τηγος^ — παρά τονΣκότταν οΛίκνονμενος, (ου γάρ Χ)νηγψηος2θ 
τηνικαντα παρ ην,) καί αντον προσειπών ύφ* ερμηνεΐ τφ ?ον-> 
Οστικίφ ελεγσν δώρα πλείστα παρά τΰν Μάξιμινον ληψεσ^ι, 
εϊπερ αντον της παρά τον ^Αττήλαν Ciaddoi; παρασ^ενάοΛ 

a3. τοΰ idnjjXa vulg. 

tracUnda erant, enuntiayit lumentif iam adornatis ek nelessiUte 
ad iter tempore noctis carpendum adacU , occurrere ez btrbaris , ,^ui | 
dicerent , Attiiam iubere uos propter tempu* noctig intempestiTam 
rema&ere. lu eundem igitur locuni, unde proficUcebamur, praetto 
fuere 1 qui boyem agebant et pisces fluviatiles nobis ab Attila missot 
adferebant Coenati noe dormitum contulimus. Luce orta io spem 
adducebaoiur , Attilam se ad lcftitatem daturnm , et aliquod miie | 
reeponsum ad no• ab ipso einanaturuiii. Ille vero deouo eosdem j 
luieit, iuseitque abjre , si iiibil aliud negotii, nisi quod iam omnibai 
cognitum erat, nobh cum illo intercederet Kullo dato responso 
ad iter nos accinxi^ue , etsi Bigilas omni ope contenderet, «t re« j 
•ponderemus , nos alia dicenda babere. £go yero cum Maximinum 
moerore confici viderem, assumto Rusticio, qui barbarorunl lin* 
guae peritus erat, et nobiscum in Scythiam venerat non legationis t 
•ed privatae rei cauta, ad CoDslantium ez Italia oriundum, quem ad 
Attilam Aetiue, Occideutalium Romanorum dux, ut illi ab epistolit 
ei^eif mieerat, Scottam adii ,(nec enim adcrat Onfeesius,) et cum 
illo per Rueticiam interpretem coliocutus , eum piurima dona a 
Maiimino latarnm diu, ai illi aditus ad Attilam copiam faceret Le- 



Ε PRlSa fflSTORlA. i77 

tvj/i^• nyy 9^ «vrov πφ$σβααν ov μόρσν'Ρωμαίοίς ira/A.C44e 

OSrpoig l^oarsiy^ άλλα xai *Ορηγησίψ, oy παρ* avtip fi^^-^^^odJii 
%ia iipem βονλετα^ xai τα to^ i^^sai iuvxfiifijacu άμφίβο^ 
Ια•' άψίΜομενορ, Si μ$γίστων τ$νζ$σβαι ίωρΒωρ^ Χ9Ψ^^^ 

ρίψ 1^' ηαρόττος ^Οτηγησίον ημί^, μαλΧορ H τάίελφψ hti r^ 

j^o^ σνναγωρίζεσ&αι πράξει* π€/^$σ3ία ϋ nai αντψ royV.ae 

^κη^λαν μ^μοΘψέραι ekiyoy • αύχ hf dxofj ik £σεσ9αι β$^ 

Ρ βα/ως τα χατ αύτον, $1 μηγΒ πείρφ την αύτοΰ γνο/η ivPU'^ 

fU9 . 6 δΐ ύπολαβών μηχέτι αμφιβόλους elvai εφη του xai 

loovroy ϊοα τψ άδελφψ παρά Ιτ^γττ/λ^ λέγειν τε χαι πράττειν • 
χαί παραχρήμα τον ϊππον άναβάς Ιπί την ^Αττηλα διήλασΒ 
ϋχί/νην, προς Si τον Μα^ιμΐνον ίπανελ&ων άλνοντα αμαΌ 
Tfi ΒιγΛγ χαι διαπο^ονμενον επί τοίς χα^εστώαι^ν ελεγον α 
τε τψ 2>^ττα διειλεγμαι χαι απερ παρ αντον ήχηχόειν, χαι 

ι^ύς δε^ τα τψ βοίρβάρφ δοθησόμενα παρίΜχευάζειν δώρα xai 

ι τα αντψ παρ* ημών ρηβ-ησόμενα άναλογίζεσ&αι • αμφότεροι 

999 άναπηδήσανιες, (ίπι γαρ του εδάφους χαι της πόας χε!^ 

ψ9αι αφας συνέβαινεν,) έτη^νεσάν τε την πραξιν, xai τους 

ηδη μετά των ύποζυγ/ων εξορμησαντας άνεχάλουν, xcU dis-P.SS 

^ίηίέψαντο Βπως τε προοείποιεν τον *Αττηλαν , xcU όπως αύτί( 
τά τε βασιλέως δώρα δοΖεν χαί απερ αύτίρ δ Μαξιμί^ος ί* 



3» βασιλεύς Ν. Aat βούλεα^ι Β. 8. γνοίημεν coni. CL ία 
^ "Αχτήλαν ▼nlg. 

^tom eiiiiii veDire de reboi, qoae dOB tolam Romanis et Hunnii 
?[|i«im^m etsent utiliutem allaturae , sed etiam iptl Onegesio. Im- 
WKntonm enim poacere, illani ad se legatam ab AtUla mitti , ^ot 
AhicUc«ret controTeniaa inter utramque gentem » nnde nonnisi in- 
geatiba• dmni» cumulatas esset reditania. Oportere igitur illum « 
cum Oaegeaiaa non adsit » in tam praeclara actione nos aut potia• 
frmtrem ipaam adiavare. Et ipsi quoque Attilam piurimam fidere 
dm me «ccepiate. Sed non tatis firma eite auditoy nisi re ipsA 
Botum faceret qaantum Uli Attila tribueret Ataue ille : »,Ne am^ 
pUof , inqait» dubii sitis. Aeqae ac frater apud AtUlam yaleo au- 
ctoritate ι aeii verbia » aea facto opus eit<* £t aacenso equo , ad 
Atdlae tentoriom contendit £go vero ad Maxitaiinum rediena » qui 
inu cain BigiU angebatur animo, et incertua erat quid constituendain 
taaetySanmvi aennones, quoshabueram cum Seotta, et quae ab ipso 
aodiemii. Atque adeo iUom exciuvi ad praeparanda munera, quibus 
ScotUm remaneraretur> et praemeditandum, quibus Terbi• AUilam atfa^ 
retnr. Sorrexenint igiiur (offenderam enim illo• in solo herbido iacenUs,) 
etoperam a me egregie naTaUm laudarunt, et eot, qai ee iam cum iu- 
Bienti• itineri aceiiULerant, reTocanint Tum euam qua oratione Attilam 
attrederentar, et quo modo dona Imperatoris » et «^uae Maximinaa 
^ adferebat, traderent» inter ae agitanint. Dum m hariua reraiA 

DexippuM s Euf^piui etc. la 



178 



EXCERPTA 



Α.ε.448κό/αζ£^• άμφί ii ταντα πϋνσνμένους διά τον Sxina S *Ar^ 
'"**•' τι/λας μετ$πέμψατο, χαι δητα ές την ixeipov παραγινόμεθη , 
νπο βαρβαριχου χνχλφ τίΒφρουρημένην ηλή^Όνς , ως ϋ «/σ- 
οίου έτύχομεν, Βυρομεν ini 'ξνλίνου δίφρου τον ^Arr^kap 
χα&ήμ$νον. ατάντων ti ημών μιχρον άηωτέρω τον βφνον ,5 
προσελ^ν δ ΜαξιμΖνος ήσπάσατο τον βάρβαρον , τα τε πα^ 
ρά βασιλέως γράμματα δούς ελεγεν, ώς σων είναι αντον xou 
^τονς άμφ' αντον εύχεται βασιλεύς• ο δε απεχρ/νατο, εσεσ^ι 
'Ρωμαίοις απερ αντψ βουλοιντο. χαι έπι τον Βιγίλαν βν- 
Ονς τρέπει τον λόγον, &ηρίον αναιδές άποχαλων, ότου χάρίρΐΌ 
ηαρ* αύτον έλ&εΖν ήΰ^έλησεν επισταμένος τά τε αντφ xmi 
Ι^ίνατολ/φ έπΙ τ^ ^^ΨΤΙ ίό|«>^«# «C εϊρτμο μη πρότερορ 
ηρέσβεις παρ αϊτον Ιλ^εβ', ηριν η ηάντες οι φυγάδες ix- 
δοβείεν βαρβάροις. τον δί 'φήσαντος, ώς ix Σχν&ιχον γένους 
ηαρά ^Ρωμα/οις ονχ εΐη φνγάς, (τονς γαρ οντάς εχδεδό^ίί 
σβ'αι,) χαλεπήνας μάλλον χ«/ αύτψ πλείστα λοιδορησάμενος 
Ομετά βοής ελεγεν, ως at7roy άνασχολοπισας προς βοραν οώο- 
νοΓς έδεδωχει αν ^ εΐ μη γε τψ της πρεσβε/ας βεσμφ λνμαί^ 
ψεσ9-αι έδόχει χαι ταντην αύτφ hti TJj αναίδεια χαι TJj των 
λόγων Ιταμότψι hiidttvai δ/χην• φνγάδας γαρ τον σφετέ^ν» 
fov {9νονς ηαρά ^Ρωμαίοις είναι πολλούς , ύν έχέλξνε τά 

^, μετεπ4μψ(η9^*^ μ$τέηεμ\Ιβέ τε Tolg. τιαραγεν. Tuig. 5. χύ- 
χλου vulg 8. βαύίλεΰσιν yalg. ι5. ^Ρωμαίους vulg. i^ 
βορά ν Val., fio^^dy vulg. 18. ^εσμψ Val., &€ρμφ Tulg. 

19. τψ pro xai coni. Cl. 

cara ^rsabarour, AUila• nos per ScotUm arcessmt: iUquead eiiu 
tentorium iter direximiMy quod barbaronim malUtucliBe , qui in 
orbem excabias agebant, erat circumdBium. Introducti AtUlam •&- I 
dentem in selU Ugnea invenimue. Stetimus paulo remoUue ab etoa 
soUe: mox processit Maximinne ct «alaUvit barbarum. £i Impera- 
Ιο^ίι titteras tradens dixit, Mlvum et incolumem iUuni suosqae 
precari Imperatorem. Et barbarua, „Sit et Romanig qaemadmodiim 
et mibi cupiunt ,** inquit. Statimque ad Bigilam convertit oratio- 
nem, feram iropudentem vocans, quaerebat, qua re impultus ad ipeum 
yeuisset, cum sibi eoruaiy quae ct ipse et Anatolias de pace sen- 
sissent, consciu• esset: non enim prius ad se iegatos accederc de• 
buisse, quam omne• profugi, qui apad Romanos exstarent, icdditi . 
eseent. Bigila yero responclente , nallam amplius apud Romanoi re- 
periri transfugam Scytbici generis ; omnes enim redditos esse; magie 
ex.aeperatu8 Attilas, in eum multa probra et convitia ingessit. Et 
curo clamore dixit , ee ilkim in cmcetn acturum et praedaia yullu- 
ribus praebiturttm fuisse , nisi legei legationis bac Smpudentlt eias 
oratioDis ct trmeritatis poena offendere vereretur. fitenim reelare 
adbuc apud Romanoe pluree transfugae , quorum nomina , ut eraat 



Ε PRisci msTORiA. 179 

&ρ6μαχα ίγγ$γραμμίρα χάρτψι τους νπογραφί(Λς dpttytvw<n(aip.k.C.^S 
ύς α διέξηλ^Όν απαντάς, ηροσέταττ€ μηΟν μΒΐΧψαντα «-γ^^^ 
«i^yo^* σνμπέμψίΐρ Si αντψ χαί^Ησλαν^Ρωμοί'οιςλέξορτα, 
vamag τους παρά σφιαι χαταφνγόντας βαρβάρους από των 
ίΚαφιιλίόνος χρόνων, 8ς ώμήρενσε παρ\ aix(g παις ων 
IdsTtOO τον iv Τ17 εσπέρα ^Ρωμαίων στρατηγον , βχπέμψαι Ό 
ηαρ* αντον. xai γαρ ού συγχωρησειν τους σφετέρονς ^ερά^ 
ηορτας άντίον αντου ες μαχην iivai, χαίπερ μη δυναμένους 
ωφ^ίείί^ τους την φνλαχήν αντοζς της οίχείας έπιτρέψαντας 

ΐοτ^ς. τίνα γαρ itoXty η ποΓον φρονριον σεσωσ&αι, εΧεγεν ^ 
νη έχείνοφν, οίπερ αύτος ποιησαι την αΧρεσιν ωρμησεν; α* 
ηογγ^Λαντας ii τα αυτψ περί των φυγάδων δεδογμένα, αν- 
9ις έηανήχε^ν μηννοψτας πά^ερον αυτούς ίχδιδόναι βούλονται 
η τον ύπίρ αυτών άναδίχονται πόλεμον• παραχελευσάμενος 

ι5δ^ ηρότερον xai τον Μάξιμίνον ίπψένειν, ώς δίί αυτού περί 
των γεγραμμένων άποχρινού μένος βασιΧεΐ, επέτρεπε τα δω^ 
ρα• δόντες τοίννν χαί ίπανιόντες ίς την σχηνην, εχάστον 
των λεχ9έντων πέρι Ιδιολογούμε^ • χαί Βιγίλα ^αυμάζον-Ρ» 54 
τος 3πως πάλαι αύτ(^ πρεσβευομέρφ ηπιόςτε χαί πράος νο•* 

^ομίο^ίς τότε χαλεπως έλοιδορήσατο , ελεγον, μη ποτέ τίνες 
τών βαρβάρων των έν Σερδιχρ εστια^έντων συν ημΐν δυσμε* 
ρη αύτψ τον Ι^ττηλαν παρεσχεύασαν, απαγγείΚαντες^ ώς β-εόν 

2. &παηας Ν., άπόηας Tulg. 3. ΧέΙαντα yulg. η, οΰ 

add. Ν. II. άπαγγείΐαντες yulg. 21. Ιατια^ίκίων C1., aU 
τΛΟ&έντων volg. 

in ch»rU descripta, iusslt scriBas reciUre. Hi ubi omnla legerant» 
AtUlas Bigilain una cum Esla sine mora proficisci iussit Romanis 
denontiatam , at omnes transfugas Scythicae nationis, quotquot in 
eornm potestate essent, redderent, a tempore Carpilionis , filii Ae- 
tii, Bomanonim Occidentalium ddcis, qui obses apud etim fuerat* 
Non eDim te aervos suos secuin manus conserere passunim e$ae , 
quamquam ne iit quidem, qui suae ditionis custodiam illis commi^ 
serial, prodetse possint Quae enim urbs, quod castellitm ab illis 
posfit clefendi, quod evertere aut diruere apud se constitutum ha* 
DDerit ? Poetquam expoauerint a se de traBsfugis decreta , redire 
C08 qaamprimum iussit renuntiatum , utrum transfugas reddere , an 
bellaio eo nomine malint eascipere. Non multo ante Maxiibinum 
paolom • exapectare iasserat, dum ad ea, quae Imperator scripseraty 

iicr 9t responsum daret , manera petiit Quae postqnatn dedimus , 
n tentorium nostnim nos recepimuey et de singulis, quae dicta fue- 
rtnt, inter nos disseruimus. Cum autem Bigilaa admiraretur, qut 
fieret, ut AtUlas , qui sibi iampndem , cum legatus ad illum veniret , 
comie et perhamanu• τίιαβ etsety tunc ee acerbie contuineliis affe• 



1 8ο EXCERPTA 

Α.€.448Α^ τόκ ^Ρωμαίων btakH βασιλέα, αν^ωηον ti τον Άττη^ 
^"nc' ^^^ • τούτον τορ λόγον ό ΜΛξιμΡνος ώς niSuyov ίϋχΒτο, οία δη 
•γ'^^^ αμέτοχος ων της σννωμοσ/ας ην χατά του βαρβάρου ο s^ 
νουχος έποιήσατο. δ ii Βιγιλας αμφίβολος τ$ ^ν, xai έμοι 
'Βέϋκει ηροφάσ€ως άπορεΐν^ δι' ην αύτφ 6 *ΑττηλίΛς έλοιδορή^5 
σατο• ούτε γαρ τα έν Σερδιχί] , ώς ύστερον ήμΐν διηγεΐτο ^ 
ούτε τα της επίβουλης εϊρησ^α^ τίι) ^Αττήλχ} ένόμιζεν, μη-' 
δενός μίν ετέρου των έχ του ηληθους δια τον έπιχρατουντα 
χατά πάντων φοβον ές λόγους αυτί/ &αρροϋντος έλ&ίΐν, !E(W- 
χωνος δί πάντως έχεμυ&ήσονίος διά χε τους ορχους χαί τψ iq 
^δηλίαν του πράγματος, μη ποτέ χαι αυτός, ως TOtovra» μέτοχος 
λόγων, επιτήδειος νομισθείς, θάνατον ύφέξει ζημιαν. έν TOi- 
αύττι odv αμφιβολία τυγχάνου<η^ έπισαας ^έχων , χαι τον 
Βιγιλαν εξω της ημετέρας άπαγαγων συνόδου, ύποχρινάμε^ 
€ν6ςτε άληβ-ίζεσΒ-αι των αι?τοΓς βεβουλευμένων ενεχα, χαι rctS 
χρυσιον χομισ9ηναι παραχελευσάμενος το δοΟτ^σομενον τοξς 
δμα avTff περί την πραξιν έλευσομένοις , άνεχώρει. πολν- 
πραγμονοϋντα δί τι'νες οι του ^Εδέχωνος »ρος αυτόν λόγοι 
άπαταν εσπευδεν ηπατημένος αυτός, χαι την άλη9^η αιτιαν 
άποχρυψάμενος εφασχε παρ* αυτοϋ ^Εδέχωνος είρησ^αι, ώς xai^o 
αύτω δ Άττήλας περί των φυγάδων χaL•πaιvoι• έδει γαρ η 

3. rf;4^o;|fOf Val., μέτοχος vulg. 9• Jif^^ou vulg. *£<f(i- 

χωνος VaL, Έδέχων vulg. 

clsset, dixi, Tereri me, ne qui ez barbaris, oui in Serdica nobisciim 
epalati erant, AtUlam infeneum nobis reddidissent, et Bigilain Ro- 
manorum Imperaterem deum , Attilam yero homineia appcllasse, rc- 
tnliesent Quam oratioii«!m Maximinus ut Terieimilein ett amplexusy 
quia coniurationis in Attilain ab eunucho initae particepa non fue- 
rat Sed Bigilas ambigtius animi erat , neque causam suspicari posse 
▼idebatur, quare Attilas eum tam acerbis convitiis insectatus esset. 
Ifec enim in aoiinum suum inducere poterat, ut nobis postea retulit, 
enuntiata fuisse, quae in convivio in Serdica dicta fueraut, nec 
coniQrationeiD in Attilam detectam, cum nemo ez omni multitndme, 
quae AttUam circumstabat, exceplo Kdecone, prae metu, crui o- 
XDnium mentes pervaserat, citm Attila termonem instituere auacret , 
Edeconem autem etudiose operam daturum censeret, omnia silenti^ 
tranaigerey tum propter iusiurandum , tum pVopter negotii gravlbi- 
tem: nc, quia clandettinis io Attilam consiUU mterfuerat, reu« ia- 
dicatus , poena mortie afficeretur. Haec cum ambigua meote volre- 
remus , Edecon superyenit, et abducto a nostro coeta Bigila, (finge* 
bat enim velle Tere et serio de praemeditatis inter eos iDsidii* age- 
re,) obi aurum adferri praecepit, quod his daretur, qui exscquendo 
facinori operam navaturi essPiit , discessit Ego yero cam Bigilara 
carioiiuf inquirerem , quoa termonei secum Edecon habuisset» deci« 



Ε PRISa HISTORIA. l8l 

ηάττας inoXafisti^, ^ πρέσβεις ht της μεγίστης ΙξονσΛκ Α. C. 44^ 
άφεχία^ι προς αυτόν, ταντα διαλεγομένοις παραίγ$ν6μΒνοί]^Γ2\ , 
ΐΜ«ς των ^ΑττηΧα ελεγον^ μήτε Βιγίλαν, μήτε ήμας ^ΡωμαΡον 
αΙχβΛάΧωτον η βάρβαρον άνδράηοίον η ΐππονς η ίίτερόρτίΤ> 

SffXi/y Tioy εΙς τροφήν ύνεΐσ&αι, ίίχρις Stov τα μεταξύ ^Ρω^ 
/<a/coy xai Ονννων αμφίβολα διαχρι^ίη. σεσοφίσμένως ok 
ταντα χαι χαχά τέχνην Βγένετο T(g βαρβάργ , ώστε τον μίν 
ΒιγΛΰΐν ραάίως ίπί Ttj χατ* αντον άλώναι πράίξει άπορονντα 
Μίτ/ας, ίφ' ιιπερ το χρυσίον χομίζοι, ήμας ik προφάσει απο^ 

ΐύχρ/σεως έπι TJj πρεσβειφ ίο&ησομένης ^Ονηγήσιον άπεχίεξα^ 
a&tu, τά ίωρα χομιούμενον απερ ήμεΐς τε SiSovai. ίβονλο^ 
μ^Ό-α xai βασιλεύς άπεστάλχει. συνέβαινε γαρ αύτον συν 
τψ πρεσβυτέρψ των *Αττή1φι παίδων ίς το των ^Αχατζίρων 
ίΟνος ίστάλθ-αι, οέστι Σχνθ^ιχον ε3νος, παρέστη ii τ(/ !/ir-P'-5S 

ιζτήλα έξ αιτίας τοιασίε. πολλών χατά φΰλα χαι γένη άρχόν^ 
Tw του ίχνους, Θεοδόσιος δ βασιλεύς έχπέμπει δωρα^ ώστε 
ομονοίφ σφετέρα άπαγορεϋσαι μεν TJj του Αττήλα συμμαχία, 
την δί προς ^Ρωμαίους [συμμαχίαν] ασπάζεσθαι» ο δί τά 
δώρα αποχομίζων ού ιψτά ra^ty €χάστφ των βασιλέων rou 

^ιοίθ^αυς δίδωσιν^ ώστε roy Κουρίδαχον πρεσβύτερον οντά tfl 

Ζ» των Β., του vnlg. ι3• *Αχατζίρων\α\.^ άχατ τζίρων yut^. ι& 
σνμμαχίαν} (ίρήνην Η. mg. 19• ίχάστου Tulg. 

pere conaiat ett, deceptot et ipM , et Teram cauMm oecBlUBt «om- 
nentas est sibi Edeconem aixiue , Attilam iUi qvoque prc^ter 
IransAigaf succeneaisse. Oportatiie enim aut omnes restitui , aut 
legatos samma auctorHate praecKtoe ad iltam Tenire. Haec avtak 
loqaebamar, adyeoere ab Attila, qui Bigilan et bos prohibevcnl ». 
captiviim Romanam, ant barbarQm BNinciprain, aiit equoe, aut «|iric- 
miam aliud emere, praeterquam quae aa τΐΗυοι necessaria crant, 
Jonec inter Bomanoe et Ηιιπβο• «e rebus controrerei• conTciiiaaeU 
Raee cailide et praemeditato consitio barbaru» factebat, quo laci• 
liot Bigilam in conailio contra $e eitequcado deprehenderet , enai 
nuUam aatit idoneam caosani eoromiiiisci potset, car aurum adferr«t. 
N08 quoqae praetenla caosa re»ponsi 9 qnod ad iegalionem ediiuiu» 
erat, Onegetiam opperiri coegtt , ul mnaeni , q»ae ad eom Impera- 
tor miaerat , et tradere Tolebamiit , accipereC Eteni» t«ni forte 
Onegeeiat uaa cuin teniore cx Attilae Uberi» ad Acatziros mieKi» 
faerat. Ea gen» e»t Scjthiea, quae ia poteftatem Atlilae bac de 
uusa yenit. In ean gentem pkiret »ecuiiduin popi)k>» el gCBtc• 
imperiam ezercebaat , quoa Imperater 1'beodoaiu•^ firmata iotcr eo» 
coDcordia, ab Attiltc socieUte ad colendani cun Romams pactm 
et societatem muiieribu• IradQccre cosaUM est Qtii ea munera 
ittalerat non pro cuiusque gentit regia merito cl gradu ea distri- 
bnerat. Qaridachua enim tecundo loco accepciai, qui regum aali* 



ΐ83 EXCERPTA 

kX^^sdQxfj, τα όωρα ίίξάμ^νον δεντερορ, οΤα i^ περιοφ^ίτία 

Ind. Ι χ^ί ^civ σφίτέρων στερη^ύντα γ$ρων, inixaXiacur&tti Tor Ι^Τ" 

^^ ^^ τηλαν χατω των σνμβασιλενόντων , τον Si μη μελλήσαντά 

^ηολλήν Ιχπίμψα^ ίύναμιν, χαί τους μ^ν ανελόντα, τους ti 

ηαραστησάμερον χαλείν τον Κονρίίαχον των νιχψηρίων με^Β 
^ &ίξοντα • τον oh έπιβονΧην ύποτοπήσαντα ειπείν^ ως χαλεπον 
ύν3•ρώπ(^ έΧ9εΐν ίς όψιν θεοΰ• εΐ γαρ oiSi τον τον ηλίον 
ίίσχον άτενως εοτν» ίίεΓν, ηώς τον μέγιστον των 9εων άπα^ως 
τις οψοιτο ; σίτως μίν δ Κουρίδαχος εμεινεν ini Toli σφετίροις 
χαί iuφύλalξε την άρχην^ του λοιπόν παντός του *Αχατζίρωνιο 
εθνονς τφ ^Αττηλα παραστάντος• ονπερ βΘνονς βασιλέα τόρ 
ηρεσβντερον των παϋων χαταστηααν βονλόμενος ^Ονηγήσ^ή^ 
ίπί ταντην ίχηέμπει την πραξινβ iio δη χαί ήμας, ώς εϊ^ 
C ρηται. , επιμεΐναι παραχελευσάμενος , τον Βιγίλαν διειφηχεν 
αμα *Ήσλα προφάσεν μίν των φυγάδων ίς την ^ Ρωμαίων iS 
διαβησόμενον g TJj δί άλη9είcf rr^ ^EAixmvi το χρυσίον χομ^ 
ουντα. 

Του δί Βιγίλα ίξορμήσαντος^ μιαν μετά τφ^ Ιχείνον ανα^ 
χωρησιν ήμέραν έπιμείναντες , TJj νστ§ραα'(} έτιί τά άρχτιχοί^ 
τϋρα της χώρας συν *Αττήλα ίπορεύβ-ημεν • xai άχρι τΐΡος%ο 
€ψ βαρβάρ(ζ συμπροελβυντες ετέραν δδον ίτράπημεν, τωρ 
Τ^εναγονντων ημάς 2χν9ών τούτο ποιΛν παραχελευσαμένίον, 

9• οΰτως GtntocL , οίτος Tolg. ι8• μετά Β., χαιά Tolg. aa• 
ξ€ναγόντων Yulg. 

3iiiort primus acdpere deboerat lile, Unqiiaiii contempta• et sibl 
ebiti• praemiie frostnitasy Attilam contra ceteros reget auulio το- 
cayerat Is nihil canctatiie, magno cxerdto emisao eonim alioa 
suatulit, aliot ad deditionem compulit Deinde Garidacham ad ee 
Tocat^ Unquam illi victoriam, et quae ez victoria consecutus fuerat, 
impertiturus. Sed iste dolum et iiuidias suspioatu•, difBcile et 
praTe esse homiiLi retpondit, in dei contpectum venire. Si enim 
immoti* oculis solis orbem intueri nemo potest, qaomodo qnia 
aine sensu dolorit cum deoniiD maximo congrediatur ? Atque iU 
Caridachas regnum euaque omoia salva sibi et integra conserva• 
Tit, et reliqua omnis Acatzirorum rcgio ia ias ditionemque Attilae 
coiicesfit Ei genti cum •βηίθΓ6ΐιι cx fiUis regem Attilat coiutitaere 
decrevifset, ad banc rem conficiendam Onegetium mUerat Itaque 
nos exapectare, ut dictum est, iubeos, Bigilam cuniEsla adRomanos 
amandavit, specie quidem transfugarum repetendorain , aed rerera, 
ut aarum Edeconi promissum adferret. 

Post Bigilae disceasum unutn iantum dlem in bis locis com- 
noraU , poetridie uoa cum Attila ad loca magis ad septentrionem 
Tergentia profecti lamat. Haud loDgam viae spaiium cam barbarU 



Ε PRISCI mSTORIA. l83 

ύς Tw \ί4ττηΧα ίς κώμηρ τινά ηαρεσομένον, h ^ γαμεΐν Κ. C. ^^S 
^vyardga ^Εσχάμ ίβονίενο , πλείστας /^ εχωρ γαμετάς , «-i?*** ', . 
γίμετος dh χαί ταύτψ κατά νομορ τον 2αν9^ιχΛν. έν^ένδεγ^^^ 
inoQawfi€da oiov όμαλήν , iv πεδίφ χειμίνην , ναυσιπόροις^-^^ 

Si« 'Λροσ€βάλομερ ποταμοίς, wv ot μέγιστοι μετά τσρ*Ίστρορ 
ί,τ« jjQi^xiuP λεγόμενος xai 6 Τιγας χα/ ο Τιφήσοις ην• xai 
ιοντονς f€sv 37ΐεραίω$ημεν τοις μονοξνλοις πλοιοις^ οΐς οΐ 
xfoaoixothrsg τοι)ς ποταμούς χέχρηνται • τους ϋ λοιπούς^ 
τα^ αχε^έ'αις διεπλενσαμεν , ας ini των αμαξών οΐ βάρβα^ 

'o^ot διά ΤΌνς λιμνάζοντας φίρονσι τόπους, έχορηγονντο Sh 
ημΧν κατά χωμας τροφαΐ, αντί μίν σίτου ^ίέγχρος, αντί ih 
oTyov ο μ^δος ίπιχωρίως χαλούμενος. ίχομιζοντο δε xai οί 
fno/icvot ^μΛ^ νπηρίτοα χίγχρον xai το ix χρι9ών χορηγού^ 
μενοι ηόμα* χάμον οί βάρβαροι χαλουσιν αδτο• μαχράν δίΡ,5β 

^^ΛννοαντΒς δδόν περί δείλην ό^ιακ χατεσχηνωσαμεν προς λχ- 
μνιι Tivt, ηοτιμον νδωρ όχού<η], όπερ οΐ της πλησίον ύδρεύ^ 
οηο χώμης. πνεύμα δι χαι 9'ύεΧλα βξαπίνης διαναστάσα 
μετά βρσττάν xat συχνών αστραπών χαι ομβρου πολλού ου 
iwoy ημών άί^έτρεψε την σχηνην , αλλά χαι την χατασχευην 

^οσύμπασεα^ ίς το νδωρ ίχνλισε της λίμνης, ύπο δε της χρα^ 
^^σης τον αέρα ταραχής xai του συμβάντος δείματω&έντες 
ti χωρίοψ άπελείπομεν χαι αλλήλων ίχωριζόμεΟα^ ώς εν 

19• ανέτρεψε Ν., Ιτρεφε valg. 

1ivo0retti9 alio tter Tertimus, Scythis, qai yiam dacebant, not 
Id ucere fnbentibus. Attiiae Interea in quodam yico sabstitit, ia 
^ qao fiiiam Efcam uxoremy etii pluret ahas baberet, ScyLbarum 
^eglbii• id permittentibas , ducere yoluit. IUioc facili et aequali 
^a» per planitiem iter feciiliae, et in multoa flavios navigabiles inci- 
difliat. Quomin post Istrum maximi sunt Drecon dicliis , et Tigas , 
^ Tipbisae. Et bos qaici&m naviculis unico ligno confecUs , quas 
^ qaoUdiano usu habent qui ad flumina babitant, reliquo* lembia 
^ propinqao deeumptis , quos barbari carribu* imponunt , et per 
^o^ restagnantia important^ traiecimus. Congerebaiitur rero nobis 
^ Ticia commeatae, pro frumeDto miliumy pro τίηο medus; ^io 
^im locomiD incolae rocant Sem quoque, qui nos comitabantur» 
BiiUam secum portabant, potion^m ex bordeo praebentea, quam 
^^fBQm barbari appellant, Longa yia confecta , die ad noctem in- 
^ante, ad paludem quandam, ad quam aquatum (arat enim eiua 
*φΐΑ potui ^i^) proximi Tici incolae ibant, teotoria fiximus. In- 
l^ yeiitus*t procella derepente exorta cum tonitru et crebrit 
'«dgoribus et multo imbre tentorium nostrum disiecit, et omnia 
nottra utentilia in proximam paludem Tolvit Tarbinibua in a$r« • 
^*^taUSf et casn, qai conligerat, perierrefacti , locum tUum deae- 



iSi EXGERPTA 

yjjj^^• ' βσίσ^αι φβτο. ίς Λ τάς χάλυβας της ιαομης ηα^η^ό^Μ^^ 
Βνοι (τηρ οΛτηρ ti πάντΒς ίίαφ6(μος {τράηημίν,) iς Tovror 
Όυν^ημ$¥^ ' X€U των 4ποΧ§ιπομένω¥ ανν fiofj τήρ ζητι^σ§^ 
{ήοιονμ$Θ^α, ίχπηδησαη$ς ϋ ot Sxvdui Sia το» 9όρνβθΦ^ρ5 
%wg ηαλάμους οϊς Λρος τψ ηνρί χέχρψ^α^ avixoiw^ φ^»ς 
Ιργαζόμενοι^ xai άνηρύτων S^i βφυΧόμ^ροι χ*χράγαμ€Ρ• τ«ο^ 
α avy ημΖν βαρβάρων αποχρίναμένων, ως ίιά τόρ χβίμΜϋτα 
ίιαταραττΌμ$&α, ηρος σφας τε αυτούς χαλουντες υπεΐέχοττο, 
Kai^ dkeap ηαρεΐχορ κάλαμους πλείστους έναύορχες. της ie ipio 
T^ χώμτι άρχούσης γυναιχος (μία ii αυτή των Βληία γυνοΛ^ 
Ch(Sp ίγεγόρΒί) τροφός ημΐρ όΐΛπεμψαμίρης xai ini α%/Ρθνσίψ 
γυναΐχας εύπρετιείς^ (2χυ3ι»η ti αυτή τιμή,) τάς μ^ρ γν^ 
ραΐχας ix τωρ ιιροχειμένωρ έδωδίμωρ φιλοφρορησάμεροε. τζ 
ηρος αυτάς δμΛλί'φ άπηγορεύσαμεν • ίγχαταμείραρτες ϋ TcUiiS 
χαλύβαις αμα ήμέργ ίς τηρ τωρ σχευωρ ίτράτιημερ άραζψ' 
τησιρ^ XCU σΰμπαρτα εύρηχότες, τα fj^p iv τψ χα>ρίψ, ovjec^ 
iv Tjj προτεραίγ χαταλύσαρτες ετύχομερ , τα oi χαί προς τβ 
^λ^ ^^^ λι'^^ς, τα α xai ip αύτψ τφ υίατι, αρελάβομερ . 
χαί ίχε/ρηρ τηρ ήμέραρ h τρ χωμ^ι ΛιετρΛραμερ απορτα^σ 
Όδιατερσαέρορτες• ο,τε γαρ χειμωρ ΐπέπαυτο xcU Χεψπρος 

ι5. άπηγορ^ΰααμην Η.^ άπαγορίύααηες Tolg. 

rtiimns, et dissoeiati, huc illiic palantes » ύΙλμ aneiqaUqne ηοΗπιαι, 
qutun eibi commodam duxit, «ub teneiuis et imbribvt eti pert^- 
cutug. Taadem tuguria Tici sabetintes, (illnc enim diTiaU iUiim- 
bus omaes cUverteramui,) coBTeBimus, et μ, qnae nobis deeraat» 
cum clamore perquieivimus. Ad quem ttrepitam Scythae auUente•» 
calamos, quibut ad igncm utuntur, utteniiit: et acceaeo limime» 
interrojgarnnt, quid nobia vellemue , qui iantot damoree ederemat. 
Barbari, qui not comitabantur , retponderunt, noa tempeaUte per* 
culeoe turbari. Itaque noe liberaliter iQvitatot bospitio czceperiuity 
et calamit ticeis ignera accenderunt. Yici domina una ez Bledae 
nxoribus erat Haec nobi• cibaria et BuiUeres formoMe^ cam qui• 
bue amori indulgerenius» (boc enim apud Scylhae bonori diicltiury) 
•uppeditavit Mulieribu» pro cibia praebitU gratiaa egimut, et 
tvb tcctie Bostrie tomnuni capientee, ab eanun coasuetuaitie abiti* 
naiiDM. Simul atque illaxii, ad ca, quae ex nottra anpeUectile 
detiderabantur , pcrquireuda euram convertlniiiff• Hacc pariim in 
co locoy ubl pridie consederamut , parUm in ripa paludie, partim 
la ipt* palude reperia recepimu•. Ια bis deticcandis 'iotum diem 
ia iUo vico (teoftpesUs cnim dcfierat, et ckrua aol apparcbai,) con- 
tfivima•. Deinde curatit equia et reliquis iumentia, reginaiy μΙιι* 
UUaia ΙτιΟΜΜ. Uaac nciiiLia doaii remuaerati soi&ua tribui paJkii• 



Ε PRISCI HISTORIA. l85 

ijliog ^ψ» !ηιμεΙη9τίντΒς ii xai των ΐηπωρ xcU τδρ λ0l7ίδrL•Q,^^ 
ίηοζνγί'ων ηαρά την βασιΧίδα άφιχόμβ^α, xai αύτην «^^*~iif*V* 

^ύμεψοι xat δωροις άμ$νψάμενοί^ τρισ£ χβ άργυραΐς φιάΧαι^ 
xai iQvd^otg ϋρμξ^ι χαί τφ ίξ ^lvSiaq ncTtiga xai τψ χαρ^ 

Ss^ rm qmtvixxoy xat ίτέροις τραγημασί iia το μη ίπιχω^ 
ρίάζειν τοΓς βαρβάροις ονσι τιμίοις^ ύπίξιμεν, ενξάμενο^ 
«vrgf aya&a τ^ς ξενίας ηέρι • ήμερων Si ζ ό Jov άννσαντες 
iv χύμιι τινι ίπεμειναμεν, των ξεναγονντων παραχεΧενσίψί'' 
νων Scv^tSv^ οΙα ίη τσν ^ΑττηΧα ίς αυτήν ίμβαλονντος την 

loo^oy xai ημών χατόπιν αντον ηορενεσβαι οφείΧόντων. |y- 
^ δη ίνετνγχάνομεν άνίράσι των εατίερίων Ύωμαίων xai 
αύτοϋς παρά τον *Αττήλαν πρεσβενομένοις' &νΎωμνλος ην, άνηρ 
Xfj τσν χόμητος άξ/γ τετιμημένος, χαίΠριμοντος της ΝωριχωνΨ^^'] 
Ι^χων χωράς, χαι ^Ρωμανός στρατιωτιχον τάγματος ηγεμων. 

\5σννην α αντοίς Κ(»νατάντιος, ον απεστάλχει ^Αέτιος ηαρά τον 
Λττήλαν νπογραφέως χάριν, xai Τατονλος ο ^Ορίστον πατήρ 
τον μετά ^ϋχωνος, οΰ της πρεσβείας Sv€xa, αλλά οίχειότη^ 
τος χάριν αμα σφίσιν αύτοζς την πορείαν ποιούμενοι, Κων^ 
στάντιος μ^ν διά την iv ταΤς ^Ιταλιαις προϋπάρίξασαν τίρος 

3οτονς άνδρας γνώσιν^ Τατονλος δί διά σνγγένειαν. i γάρ 

αντον παΖς 'Ορέστης ^Ρωμνλον βνγατίρα έγεγαμήχει, άηδ 

ΙΙαχαβίωνος της iv Νωρίχφ πόλεως ίτιρεσβενσντο 

5. τραγημαύι Η., τρνγήμαα^ vulg. 1 1, ίρετυγχάνομεν Η., 

τυγχάνομερ Yulg. 1 3. JJ ρ ιμοϋτος , qui infra ρ. igS., lin. 17. 
Προμοϋτος Appellatur. Pauio rectius^ puto : fc FlroMotu$»lR• 
19- την iy »d<L N. 

trgenteif , relleribaa rnbriSv pipere Indito, palmulit et Tarili co-* 
pcdiis, quae omnia a barbaris, ut leDota, magni aestimantup. Nee 
Bolto post omnia fansta feliciaque iUi« boepitalitatit ergo precati, 
discefaimue. Septem dienim itinere emenso , Scythae , qui nos da- 
cebant, in qijoaam tico noe consietere iuseerunt, quia post Attilani, 
qui hac via pro6cisceretur , iter nobis fadendum easet Bic obviot 
babaimas legatot a Romanis occidentalibus , etiam ad AtUlam mU- 
ao•. Erant autem praecipui Romtilae Comitis dignitate decoratu•, 
et Primatus, Noricae regioni• praefectus, et Romanu•, militarii or« 
diois dactor. His aderat ConsUntias, quem Agtius ad Attilam, nt 
IIU in coneoribendis epistoIU desenriret , miterat , et TatuUus , Ore- 
•tie eioe, qui cum Edecone erat, pater, non legationi• cauea, sed 
pmaU ofBcii et familiaritatis ergo. Gonstantio enim iu ItaliU agenti 
nagna• cum illis usas Intercesserat : Tatullam affiaitas movebat. 
Orettet enijD, eius filius, Rorauli filiam e Patavione, Norici ciWtate, 
iBoreni danerat Legaii autem veniebant, ut Atlilam lenireut, qui 
eibi SylTanuiD , Armii oieiieae Romae praefectum , tradi postulabat» 
propterea quod patera* aureae a Gonstantio quodam acccperat Hic 



ΐ86 EXCEHPTA 

A.C,^Bi»μetL•ttόμspύi^ 'rw Άττήλαν, έχδοθ-ηρα^ αύτ^ βουΧομ^ΡΟν 
« '"ί^ ' J&A/iayoy, *Αξμίου τραπέζης χατά την ^Ρωμην πρθ€στώτα, 
%ώς φιάλας χρνσας παρά Κωνσταντίου ίέξάμενον , ος έχ Γα-- 
λοτών μεν των h τρ ίσπέρ(} ώρματο, άπέσταΧτο ie καί αν- 
ν.39τος παρά ^ΑττηλαντΒ χαι Βληδαν; ωσπερ δ μετ αντον Κων-5 
στάντιος, νπογραφίως χάριν• χατά ik τον χρόνον έν (^ νπο 
Σχυθ-ων iv Tjj Παιόνων έπολιορχεξτο το "Σίρμιον^ τάς φιά^ 
λας παρά του της πόλεως έπισχόπου έδίξατο έφ* f^ αύτον 
. Χύαασ9αι, $ίγε περιόντος αυτού άλώναι την π6L•v συμβαίη, 
η αναιρΦέντος ωνήσασβη$ τους αΙχμαλωτους άπαγομέναυςιο 
των άστων. ο ti Κωνστά»^τιος μετά τον της πόλεως άνδρα^ 
Οποδισμον δλιγωρήσ<Λς των συν9^ηχων ες την ^Ρωμην χατά. 
πραξί'ν ηνα παραγίνετε , jcai χομίζεται παρά του Σιλβανου 
χρυαίον τάς ψιάλας δους , ξοστε ρητού χρόνου έντος η απο^ 
δόντα τό έχδανεισ9εν χρυαίον αναλαβείν τά ενέχυρα, η αν-* 5 
τοΓς τορ Σιλβανον ές δ,τι βούλοιτο χρησασ&αι. τούτον δη 
τον Κωνστάντων iv ύποψ/γ προδοσίας ποιησάμενοι ^Αττηλας 
τε χαι Βληδας άνεσταύρωσαν • μετά δί χρόνον τψ ^Αττηλφ 
ως το περί των φίΛλων έμηνύ9η^ έχδο9ηναι αύτψ τον 2ίλ- 
βανον, οϊα δ ή φωρα των αυτού γενόμενον, έβούλετο• πρέ^^ο 
1)0βεις τοίνυνηαρά *Αετίου xai του βασιλεύοντος τωνεσπερίωυ 

ι. Βουλόμίροι Tulg. ίχμειί^ττόμ^νοι Η. , ίχμίΧι,ττόμ^νοί Tulg. 
a. \4^μΙου\ dqyvqtov VaL 7• ''i Ν• > tff vulg. 9. ηί^ιάηος Η., 
n^yovtog yalg. la. συ^&ηχών Ν., Σηυ^ιηώγ vulg. αο• ψϊΰ^α 
Hi » φώτα yulg. γε^όμίνον Η. , γενόμενοι Tulg. 

ConsUntiuSj ex Gidliie Occidentalibaa ortas, ttd Attilam et Ble* 
«latn, ut iUis in conscribendit epittolie operam daret^ quemadmodam 
et post illum alter GonstaDtiu• , missus fuerat. IUe Tero, quo tem- 
pore Strmium oppidum , in Paeonia situm , Scythae obsidebant , aa- 
rea yata a civitatis episcopo acceperat, ut ex eoram pretioy ύ 
•e euperstite urbem capi contigisset, quoad satis esset, pro saa li* 
l>erUte solveretur : βία periitset , ciyee in seryitutem abducU redi- 
nerentur. S«d Goiietantias poet urbis* excidium de pacto iUo 
parum toUicitu• , Romam cniasdam negotii causa profecta», vasa ad• 
SyWanum detulit, et aunim ilb eo accepit, convenitque , ut, ti intra 
temmi• praefinitum annim mutuo samtum redderet, vata reclperet: 
ni feeisset, Sylvanut vata sibi baberet et bi« pro arbitrio uteretur. 
JSoDc Conetantium Attila• et Bleda, cam illie proditionu ηοηιΐοο 
jnspectus easet, in cracem egeruot Ex Φΐο, ut de poculis aureit 
indicium ad Attilam est delatmn , sibi tradi SylTaaum , tanquam fu- 
rem eorum, quae eaa essent» flagitaWt LegaU igitnr ab A^tio el 
Romanorum occidenUlium Imperatore yenerant , qui dicerent , Syl- 
taouin GouatanUi creditorem yaea aurea pro credito oppignertUy 



Ε PRISa HISTORIA. 187 

^Ρωμα^οιν ίστάλησαν iQOvrtsg, ως χρήστης StXfiixpog JCooy-A.C. 44Β 
στΰοττίον ^γ^νομίψος τάς φιάλας ενέχυρα χαι ού φωρια Xafiav]Sr' *. . 
iz^, xai ύς ταύτας αργυρίου χάρι» Ιερ^υσι χαι τοϊς ίπιτυ^ 
χησιν άηέίίηο* ουτ% γαρ β•ίμις άν^ρωποις είς σφίτίραρ 

ίίιαχσν/αν η^χρησ^ί ίχπωμασιν άνατε&ίϋσι &Βφ^ sl ονν μη 
της Β'ύΧόγον προφάσ$ως ual cdXafi$if του &€ίου άποσταίη του 
τας φιάλας okBtv , ίητιέμηΒΐν το ύπίρ αυτών χρυσίον^ τον 
^Xfictyov παραιτούμενους• ου γαρ ίχδωσειν αν9ρωηον aSi^ 
Μουντα o^^V. ncu αυτή μίν akia της των ανδρών πρε^ 

^οσβειας ^ χαι ηαρείποντο ο,τι χαι άποχρινύμενος άποηέμψοι 
ϋψας δ βάρβαρος, ini της αυτής θ3ν οίου γενόμενοι , προ- ρ. 58 
ηορεν9Ύΐ[ν€α αυτόν αναμείναντες , συν τψ ηαντί ίτιηχολουβ'ψ- 
σαμεν nXij^im nai ποταμούς τινας ίιαβάντες iv μεγίαττι 
ηαρεγινόμε&α Μομι; , iv fj τα του *Λζτηλα οίαηματα περιφα^ 

Ανεστερα τών απανταχού είναι ίλέγετο , ξύλοις τε χαΐ σανίαιν 
^έστοις 'ηρμοσμένα xai ηεριβόλφ Ιξυλίνψ χυχλούμενα, ου 
ηρος άσφάίειαν^ άλλα προς εύπρέπειαν συλΧαμβάνοντι• μετά 
Λ τα τον βασιλέως ην τα του Όνηγησίου διαπρεπή ^ xai 
ηερ/βολορ μίν ix "ξυλΜν χαί αυτά έχοντα, ούχ δμοίως δί 

^οδσπερ i *^ττήλα πύργοις έχοσμεντο. βαλανείόν δί ην ούΒ 

ηάρρω του περιβόλου , δπερ Όνηγήσιος μετά τον 14ττήλαν 

ι• ίρώντες ▼ulg^ 3. xttl toZg] xai οΰ ταϊς conl. Β. 5. μετά 
pro μη coni. Ν. 8. παραιτούμενοι conL Β., Μωύειν VaL, 
έχάώοεις valg. 

ΐΜΐλ furto ablaU, penes se habubse, quae sacerdotibas , qui primi 
*« obtaU«tent, nummis argenteit permuUefet. Nec enim fat esse 
noiiiiiiibat pocola Deo coneecraU propriU atibo• appUcare. lUqae 
usi taa iutta cauta aut divinl numiais reverentia a petendis po* 
^^ dijBOTeatftr , retento Sylvaao, aurniii ee pra pateris praebitn- 
'^un* Hominem enim, qui nibil deliqa«rit, minime se dedituruin 
<**e. Haec erat igitar horam viroram legationis caasa, qui barbaniin 
'^ebantor , at retpomum ferrent , et dimittereDtur• Gain yero 
^it eadem yia euadani eetet , qua Attilai incedebat , paramper 
'^nti, dum praeeederet, non molto poit ftecuti , cam reliqua mul- 
utodine, traiectit qaibuedam amnibae, ad quendam magnain yicam 
pcTyeniiiia•. Hic eraBt Attilae aedee, qaae retiquie omiiibas obi* 
^nique locorain praestantioree este ferebantur. Eraot hae ex li- 
Ρύβ et tabulis eximie poUtit teetracUe et ambitu ligneo circum- 
^^e , non ad munimeiitoin , sed ad OTnatoni comparato. Proxima 
'^e eratOnegetii domue, et ipta quoqae ambita Ugneo conetansy 
ηοη tamen aeque, ac Attilae, turribut insigoie. Haud longo inter- 
^^0 a circuitu domae dislabat balneum, quod Ooegesius , qui se- 
^Qdum Attilam plurimum apud Scytbat opibut yalebat, lapidiboe 
^ Paeonia «drcttu aedi&^ft?eMt. N«c esim apud eos , qui ia ea 



ΐ88 EXCERPTA , 

Α. C. 44β ^^^ SKfi&cug Ισχύων μίγα ^^χοίόμπ, λίΘους Ιν της Ποέόρωτ 
ΙηιΓι διαχομίσας γης• ονϋ γαρ λΪ9ος, οΰ δΜρορ ηαρά τοί^ ixsii^ 
^^ ^'ro μέρος οίχονσι βαρβάρους iariy ^ άλλα biuaaxwff τ^ SXg 
χέχρψται ταντ^ι• i di άρχιτέχτωρ t9v βαλα^πΌν ini τοΰ 
Σιρμίου αΙχμάλωτος αχθ^ίς, μω9ον τον είρίματος iXsv9w^ 
φαν λήψεσ^αι ηροσδοχων, Ιλαθν μείζονι πόνψ η^ρίηΒσων της 
ηαρά 2κν9•αΐς δουλ^/ας• βαΧαινέα γαρ αντορ *Ονηγησιος sea• 
τέστησΒ, nai λουομίνφ αντφ τβ xoU τοίς άμφ* avtov iupco» 
vttro. ir ταντιι τϊ} χώ/κι; άσιοντα τον ^ΛττηΧαν άπηντω^ 

€χ6ραι στοιχηίον ηροπορ$ν6μ9νΜ νπ δ96ναις ΐΜτηαΙς τ$ ica/io 
λευτίαΖς, ini ηολν ίς μηχος ηαρατηνονσαΐς , Stnrs υηο μιψ 
ίκάστιι 6&όνψι άν$χομίρψι ταΤς χ^ραΐ των παρ' εκάτ^ρα /t^- 
ραιχων κίρας irpta η xai πλ^/ονς βαδίζουσας (^σαν δί noJU 
λαί τοιανται τΰν γυναιχων ύηο ταΤς δ96ναις ταξίΐς) ζδφΐρ 

,ζσματα ScvSixa* πλησίον δί των *Ονηγησίου οΐχημάτων ^-ΐ5 
νομενον, (δι* αυτών γαρ η bii ιά βααΛ$ία ί^γεν οδός,) υπεξ^ 
βλβονσα η τοΰ Όνηγησίον γαμχτη μετά πλη^συς ^ραπον^ 
των 9 των μίν οψα, των δί xai οϊνον φερόντων, (μεγίστη δί 
αντη παρά Σχυδ-αις ίστί τιμή ,) ησπάζετο τε χαι ηΐξίου μ^ 
ταΧαβεΐν £ν αύτψ φιΧοψρονουμένη Ιχόμισεν. $ς δέ ίπιτηδεί-^ιο 

Όον ανδρός χαριζόμενος γαμεττ^ ησ^ιεν ίτιί τοΰ ϊιτπου ημενος, 
Ύ.^οτών παρεηομένωιν τον πίναχα (άργνρεος δί ijv ούτος) ίς 

ι3. ραδιζούσας Η.« βαδίζοϋσαις Tulg. 

parte Scytbiae habiUnty ulla• est ant Upii , ant arbos, ted materU 
alionde adTecta utuntor. Huias autem bAlnei ArchitectuSy e Sirmio 
capUyus abdacta«, mercedem operU tai libertatem ee coosecaturam 
tperAnt, faltae sua tpe, cam nihil minue cogitarety in longe durio- 
rem apad Scythat incidit ferWtutcm. Balneatorem enim eum One- 
getioe inttitoit, ut tibi totique eaae familiae, caiii laTarentur, operas 
praeeUret In hanc yicam adveaUnti AtUlae puellae obTiam prod- 
ieraiit^ quae per eerie• incedebant , eub linteit tenuibae et candi- 
dis, qaam maxime in longitadiuem extentii , iu ut eub unoqQoqne 
linteo, manibue mulierain ab utraqoe parte in altum eublato, i eptem 
pueUae aat etiain plares progredientes, (erant autem multi huiatmodi 
mulierum lub illie linteit ordinef,) Scythica carmina canerent. 
lam proxime Onegetii domum accetterat, (per iptam eoim tU duce- 
bat ad regiam,) cum forai protiliret Onegeiii uzor, magna anciila'- 
ΠΙΠΙ comiUU maltitudiDe 9 quae optonia et τίηαιη ferebant, qui 
maximue eet apad Scythas hono•. Haec Attilam salutaTit rogavit- 
oiie, ut ex dbis deeumeret, qaoe eum tamma testificatione saae erga 
iilam TolanUtit attulerat lUque uxori hominit sibi necetfarii 
graUficaiurue y comedit» equo iiuidenfy barbaruy qoi in eiua conii^ 



Ε PRISa HISTORIA. 1 89 

a^anwp βαρβάρωρ» ύπογ$υσάμίΡος Si xai της nQOacvt-A.C 448 
χ^^'σης αύτψ χνΧΛΧος ίς τα βασίΚ$ία ίχωρ$ί, οντά των «λ-^'• ' 
Χωρ vxdifTWQa xai iv i^nfljf διαχίίμενα χωρίφ• "ημ^Ις ih iv 
fof^ Χίτηγησίον , ixiivov παραχ^λ^νσαμίνον , έγχατεμβ/ναμεν• 
5ίΜỀληλν^ι γαρ σνν τψ Άττήλα naiSu xai 'ήριστοηοιη^ 
σάμ£9α, ίίξιωσαμίνης ημάς της τ8 γαμέτης xat των χατά γί^ 
ψος €Μντφ Λιαφεροντων αντός γαρ τφ ^Αττηλφ μετά την 
buhn>iffv τστε πρώτον ίς όψιν Ά&ών^ χαί α V^ τα ini τ^Ρ.59 
π^άξεί^^ ίφ* ην &ηαΧτο^ άηαγγίλλων, χαι το πάβος το τψ Ι^τ- 

ΐοτι^λβ naiit οννενεχ9εν^ {την γαρ iε%^άv χείρα εξολισβ-ήσας 
πβξτ4άξεν, ) σννενωχεϋσ&αι ημΧν ονχ ^γε σχολήν• μετά δε το 
ίεΤηνον άπoL•πόrτες τά του ^ΟνηγησίονοΙχήματα τιλησίον των 
*ΛττηΧα χαχεσχψώσαμε» ^ η παρά τον ^Αττηλαν ίπιέναι τον 
Μα'ξιμενον^ ηγονν xai τοΙ^ άίΧοις τοξς άμφ' αυτόν ίς λόγους 

tSidpoi όφεΛοντα, μη πολλψ χεχωρίσ^αι δίΛστηματι. iiaycH 
γόντων ii ήμων έχεινην την νύχτα iv φπερ χατελύσαμεν χω^ 
^ψ, υποφαινοναης ημίρας δ Μαξιμ^νος στίλλεί με παρά 
τον ^Ονηγησιον τά δώρα doaoire , α τε αυτός ίδιδου, α τεΒ 
βασιλεύς απεστάλχε^, xoU όπως γνο/η, εΐ βούλεται αντψ, χαι 

909πστ€, ίς λογούς ίλ^είν» παραγενόμενος δε αμα τοΓς χομί" 
ζβυσιν αυτά υπηρέταις ηροσεχαρτέρουν, ίτι των 9υρων χε^ 

iS. η] <ν<^< coni. Β., § coni. Ν. itatiyat Ν. 1 5. δίαγα^ 

γόντων Β^, διαγόντων Tulg. 19. εί Β., οί Tulg. βοϋλετα^ 
ifaL•, povXivttU Tulg. ai. αΰτψ vulg. 

Uto erant, toipeiMaiii UbuUm (enit autem argentea) aUelleDtibttS. 
Deinde deguetato calice , qui illi foerat oblatut , in regiam $e rece- 
pit. Erat auteiii iila reliquie coQspectior et in alUori loco sita. Not 
lero !ii«ae<liboe Onegesii (sic ilie praeceperat; redierat eaiin cum 
Attilae 61io ;) remaaeunae. Illic coenam tumpeimue ρ excipiente nos 
eiat nxore eomiUU iilattrioribae , qai emn genere contingebaiit. 
nii eniiii animum nobiecuin convivio exbilarare per otium miniind 
licoit; quia qaae gesserat inuegotio, ad quod inUsue fuerat, et 
«dTCrtam , qni fiiio Attilae contigerat, caiam (deztram enim de- 
laptoi fregerat) renQnUaturua , tum primaia a reditu in Attilne 
eontpecioiD venerat Ppet coenani, aedibus Onegetii relicUe, propiut 
Attilae aedet teotoria poeuimus, ut Maximinue, quem Attilam con- 
▼enire, et cam hi«» qui ei a coDsilue erant, colloquia facere opor- 
tebau , mlnime longo ab Attila distaret intervallo. Illic Sgitur , quo 
priiDiim deTerUmas, noctem transegimus! Luce orta mieit me Maxi- 
niaaa ad Onegesiam, ut illi tum quae ipse dabat, tum ab Ιαιρβ- 
ratore iniaf α munera traderem , et ut ipte cognosceret , an illi ιβευαι 
et qoo tempore collo^iuin inire luberet. Perrexi igitar ad Onege- 
dom eum DuauUi» qui doiu porUbant: qauin ianuae cUutae etsentf 



igo EXCERPTA 

A.C.448xXniJ/iiyw, αχρίς Stov τις νπφλ9ών τηρ ημηίραν μψηπ 

iiieocL4i JiaTQ^uVTi ii μοι xat 7ί€ρίπάτους τίοιουμέττ/ ηρό 

τον ηεριβόλον των οϊχημάτων , ηροαΒΧΟχαν τις , οψ βίρβαρον 
in της 2χν^ι^ς ^ή&ην sivai στολής, ^Ελληνιχ^ ασπάζετΜ^ 
με foovfj^ ,,/αΐΊσβ" πρoσ€t7ιmy, ώστε με βηυμάζει^, οτι γε ^η 
ελλψίζει Σχνδτις Μ^ρ. Ιξνγχλυδες γαρ οντες προς rj σφετέρψ 
βαρβάρψ γλώσσυ ζηΧονσιν η την Ουννων η την Πτδτστ , 

€η xat την Ανσονίων , βσοις αυτών προς Ύωμαίους Ιπιμιξια• 
και od ραδιως τις σφων ελλην/ζει rg φ^^ 9 ^^^ ^^ αττ^ιο 
γαγον αΙχμαΧωτων άηο της Θραχι'ας και Ίλλυρίδος ηαρίΛίου• 
αλλ* εκείνοι μίν γνώριμοι τυίς ίντνγχάνουσνν ίτνγχανον & 
τε των διεξρωγότων ίνδνμάτων και τον αύχμον της κεφαλής, 
εΙς την χει'ρονα μεταηεαοντες τνχην• σίτος δί τρνφωντι έψ- 
κει ΣκνΘ^ΐ] ενειμων τε ων και άποκειράμενος την κεφειληνιδ 
ηεριτρόχαλα• άντασηασάμενος δi άνηρωτων τις ων και πο• 
9εν ίς την /9ά(>/9θί(»ο^ παρηλ&ε γην και βίον αναιρείται Sw- 
ϋτκόν. δ δi άπεκρίνΛτο ο,τι βονλόμενος ταντα ywwet ianop^ 

Όδακα, iyoi δί εφην αΐτίαν πολυπραγμοσύνης είναι μοι την 
^Ελλήνων ψωνην. τδτε δη γελάβ($ς ίφη Γραΐίώς μ^ν εΙναι%ο 
το γένος, κατ* έμπορίαν δί ές το {Βιμινάκισν ίλτ^ν&έναι την 
προς τγ ^Ιστρφ Μνσων πόλιν.^' πλεΐότον δί iv otffjf ita- 

4. 7rQoatX$<uy χ^ς Η., ηρούΛ^ντες velg. 8. ί VaL, οιΓ 

vulg. 14. «^i Β., ώς vnlg. Λ. την Β., twy yulg. 

exspectav!, donec aperirentur, Α aliqai^ exiret, qol eom mei tdfen- 
tus certiorem faceret. γ 

Itaque Umpus mihi tertnti ct circa muroitiin ambitnm do* 
mus Oncgesii ambuUnli, progresens nescto quit, qnem barfoarnm 
ex Scythico veilitu esee rcbar, Graeca νοοβ me ΜΐαΙ«νίΙ dicen• 
,,ΧβΓρί." Mirari ego, qiii fieret, ut Graece loqneretur rir Scytha: 
etf^nim ex Tariis gentiDos commixti , barbaricam lingaam colunt, 
fliye Hunnornm, sWe Golhornni, aut etiam Romanam, bi scilicet, 
quibus cum Romanit frequentius est commerciuiii. Neque quisqnaiii 
eorum facile loqaitar Graece , nisi si qui sint captWi t Thracia aut 
lllyrico maritimo, Sed illi ab obWo quoque dignosei possunt et a re- 
^ etibus lacerls ct capitit eqtialore, tanqtiam qui in miseram inciderint 

fortuDam. Hic vero opalenti ScT^lhae speciem prae ae ferebat: eral 
enira bene et eleganter vestitas , capite in rotundain raso. Honc resa• 
lutans interrogavi) quie esset, et ande in terram barbaram veiiiene» 
vitae Scytbicae institutniii eequi delegisset lUe qtiam ob caniiam 
hoc ex ip80 quaererem, rogavit. „Mihi vero, inqaani, haec « te 
ut eciscitarer» cansa fuit, quod Graece locutus ee." Tum riden• 
lut , 86 Graecum ei se genere , ad m^rcataram faciendam Vimina• 



Ε PlUSa HISTORIA. IQI 

τ^'ψαι XQOyoTg nai ywaika γημασ9αι> ζάηλ&ντ(η^. τηρ d^A. C.448 
έττεν&εν ενπραγιαν ixivaaadui, νπό rotg βαρβάροις της ^ό^]^' ' 
λ£^ γενομένης, χαι δια τον νηάρξαιττα πλοΰτον αντψ ^Οτη- ^ 

γησΜψ iy Tfj των λαφύρων ηροχρι^ναι diroi^o/i^• τους γαρ 
Sakarvaq άπο των ευπόρων μετά το)/ '^ττηλαν έχχρ/τους εϊ^ 
χον ot των 2χνΟών λογάδες δια το ίπΐ πλείατοις διατ/3ε• 
e9uu άριστενσαντα δε iv ταΖς ύστερον προς 'Ρωμαίους μά-^ 
χαις xai το των ^Αχατζίρων έθνος, δόντα τψ βαρβάρφ δεσπό• 
Tfi xtna roi^ πάρα 2χύ&αις νόμον τα χατά roy πόλεμοι^^ιηύτ^ Ρ,βο 

xoxnj^ivTa , Άευ&ερίας τυχε!^» γυνα!χα δί γημασ&αι βάρβο^- 
ρον J εϊναί τε αιίτψ παΤδας * χαι ^Ονηγησι'φ τραπέζης χοινω^ 
9θνττα J άμείνονα του προτέρου τον παρόντα ήγεϋτ^-αι. τονς 
μεν γαρ παρά Σχυθ^αις μετά τον πόλεμον iv άπραγμοσΰιηι 
διατελεΐν , εχάστου των παρόντων απολαύοντας χαι ουδαμώς 

ι5η ολίγα Ινοχλου μένους , τονς μέντοι παρά 'Ρωμαίοιξ εν μβν 
πολέμψ ρψδιως άναλισχεσ&αι^ €ίς ετέρους τάς της σωτηρίας 
ελπίδας έχοντας, ως πάντων διά τους τυράννους μη χρω^ 

t μένων οπλοις. χαι των χρωμένων δί σφαλερωτέρα ή τωνΒ 
στρατηγών χαχία, μη υφισταμένων τον πόλεμον• iv δ^ 

ΊοεΙρην^ οδυνηρότερα ίπάρχειν τά συμβαίνοντα των εν τοις 

πολέμοις χαχών διά τε την βαρυτάτην εισπραξΐ9 τών δα-- 

σμφν χαι τάς έχ τών πονηρών βλάβας , τών νόμων ου χα- V.4i 

13. ήγείσ^ί] βίον add. Β. ι4• άποΐΜύ οντάς et ύ^χλ^υμέ- 
νους Β. , απολαύοντος et ένοχίουμένου Tuig. 

dnm, Myeornin ad Istrnin urbem^* accessisse, In ea domiciliam 
loogo tempore habuiise, uxorem qnoque dWitem dnxU«e; parU 
lllic felicitate capta urbe exutum fnitse, et propterea quod divet 
erat, se saaqae omnia ia praedae divittone Onegesio ceesiftse. 
Etenim ess^ apud eos in more poeitum, |it praecipui ab Attila 
Scythiae principee captiros ditiores sibi teponant, qaoniaBi pluri- 
inam aOCtoritate valent. Poetea ubi adTereus Romano• et Acatziro- 
nnn gentem forUssime dimicaeset, libertatem se ex more Scytharuio, 
omnibiis, quae belio acquieierat, barbaro domino tradiUe, recupe- 
ratte. Uxorem (juoque barbaraio duxisse, et ex ea liberos siistu- 
li«ie, et Onegesii mensae participem, boc Titae genus longe potius 
priore ducere. „Qui enim apud Scythas degunt, inqvit^ tolerato 
beUornm labore^ sine uila seUicitQdine TiUm peragunt Tum u- 
BQsqoisaue bonis, quae sibi fortuna indalait, fruitur, neque quie<» 
qntm ilii ulla in re molestas est. Qui Tero tub Romanie aeUtem 
agunty facile in belh> pereunt Hoe enim in aliU lui conseryauai 
spem eoUocare necesse est, quandoquidem per tyraniiofl minime U- 
cet arma, quibus unutqoisque se tueatur, gesUre. Atque ^deo 
bif, quibos ia iure licet, ▼alcle est pemiciosa ducum ignavia, qui 
belliim minH&e gnayiter genint At in pace loBge acerbiom siutt. 



iga EXCERPTA 

A.C.448ra nanwp χβψέρίοτ, iXk' el μίν i παραβαίνων rov dtofiop 

^^^^' των ηλουτονντων εϊη^εστί της aiix /ας αντον μη iiSovqi Α- 

κας• ei ii ηένης €ίη, ονχ έπίστάμ^νος χρησ&αι ηράγμοί^ν^ 

υπομένει την ατώ του νόμου ζημίαν, εΐπερ μη προ της κρί-^ 

CBm$ άπολείποι τον β(ον, μακρού επί ταϊς δί'χαις παρατανο^ 

μένου χρόνου χαι πλείστων ίχδαπανωμίνων χρημάτων. SnsQ 

Οτών πάντων άνιαροτατον €Ϊη, hii μισ^φ των άπο του νόμον 

τύγχαναν• ούϋ γαρ rr^ άίιχουμίνίρ τις διχαστήριον παρα^ 

δύσει, εΐ μη τι άργύριον τψ τε διχαστγί χαι τοΙ^ς έχείνί() iia^ 

κονουμένοις χατάθοιτο. τοιαύτα χαι πλεϋηα ϊτερα προτι-ιο 

&έντος, νποΧαβών εφασχον πράως αυτόν χαι τα εξ εμοϋ 

αχούειν χαι δη ^εγον, ως οί της ^Ρωμαίων πoL•τείaς εύρε-- 

ται σοφοι^' τ€ ^^ι άγαμοι άνδρες , ώστε τα πράγματα τηνάλ-- 

Χως φέρεσαι, τους μίν των νόμων είναι φύλαχας j τους δί 

noutodai των οηλων έπιμέλειαν έταξαν χαι τάς πολεμιχάςι^ 

μελετάς άσχεΐν, προς μηδίν έτερον ^τια/ομ^'ι/ονς η ώστε είναι. 

ηρός μάχην έτοιμους χαι ως ini την συνήθ-η γυμναα/αν ^αρ- 

Όρουντας ίπι τον πόλεμον Ιέναι, προαναλωΟ^έντος αύτοΐς δια 

της μελέτης του φόβου• τους ii προσκειμένους τ^ γεωργέ'^ 

χαι τ(ί ίπιμελείφ της γης εαυτούς τε χαι τους ύπερ σφώντο 

a. (att Β., inl volg. L ύπομένη valg« 5. μαχροΰ Ν. , μα- 
χρον vulg. 7• ^^νιερώτατον vuig. 8. τις Ν. , ίΐς vulg. 9- 
ir^ τε Jix. Η., τότε vulg. 1 3. cuorf] οΙγε Ιβάντες coni.B. μ^ 
rtfViUX, coni. GL \Η*προαναΙωϋ•έντος Η., ηροσαν, vulg, 19• ηροο- 
χεψ. Η. , ηροχε^μ, Tulg. αο. iautoui τε xai τους υπέρ , 

omiesie mox δk χαΐ τους. Β., ίαυτούς ύη^ρ Tulg. 

qnae accidunt , qnam calamiUtee , quae ex bello proTeniunt et pro-• 
pter duram exactioneni tributoram , et propter unproborum yexatio-» 
net, quam legee non in omnes valeant. Si quis dWet aut potens 
eat sit transgreesus , ille qaidem iniquitatie euae poenae non luet : 
ein aliquie inope, qai negotia gerere nesdat, hanc poena a legibua 
aUtata manet iii$i forte eum priusquani tententia feratar, longo 
ia litibue continoato tempore , multis praeterea exbausUs bpibut , 
Tita defecerit. At mercede et pretio, quod leeum ct iurii est obti- 
nere, oronium iniquiesimum est. Nec enim iniuria aifecto qaitquam 
fori ludicialie potestatera faciet, priutquam pecuniam iudicis et 
eijos ministronim commodo cessuram deponat^' Uaec atque buiue• 
modi multa cum in medium proferret, ego precatus, ot quod sen- 
tirem, patienter et benigne audiret, reapondi, reipublicae Romanae ^ 
' anctoree 9 eapientee et optimoa viros , ne quidquam temere ageretur» 
aliof legum costode• fecisse, aliie armorum curani commieiise, ut, ad 
nallam aliajn rem intenti, quam ut se ad pugnam praepararent, mi- 
liUria opera exercerent, et propuUata per assiduam Delli medita,- 
iionem omni formidine, coasueta militiae exercltatione , aniinis fir- 
matiy in aciem descenderent• ,,ΑΙίοι, inquajiiy qui agris coleadis et 



fi tRisa HisTORU. 193 

άγωνιζομέρονς τζέφην έταξαν j το στρατιωηχον €Ϊσ*•Α.Ο.^^$ 

η;ραττθμ4νΘυς σιτηρίσιόν • άλλους iti τών αδικούμενων Λρo-,J?^ ' . 

vocIV , χαι τους μ^ τον άιχαι'ον προίτΓασ&αι ίηερ τών iC 

aa^ivet4MV φύσεως μη οίων τ€ όντων τά σφέτερα προΐσχεσ&αν 

iStJimu» ^ τονς ϋ διχάζοντας φνλάττειν απερ ο νόμος βονλε^ 

τ»*• μη ίστ€ρησ&αι δί ψροντι'δος μηδΐ τών παραστάντων?,β% 

τους ίιχασταξς ^ αλλά χάχε/νων είναι τονς προνοιαν ποιησο^^ 

ftdviyvgy όπως τον τε διχαίον χενξοιτο ο της τών διχαστών 

τνχών χρίσεως^ xai δ άδιχείν νομισθείς μη εϊσπραχΒΈΐη πλέ* 

Wtn^, -ηηερ ή διχαστική βονλεται^ ψήφος, εΐ γαρ μη νηηρχον 

Μ ταντ^ iv φροντίδι^ ποιούμενοι^ έχ της αντης αίτιας ετέ^ 

^ας ύίχης ίγίνηο αν πρόφασις, η τον νενιχηχότος χαλεπών 

ψ^^ΌΡ ίτιεξιόντος, η TJj τον χει'ρονος άπενεγχαμένον ττ} d* 

iixtf επιμένοντος γνωμψι• είναι δΐ χαι τούτοις τεταγμενον 

χζ/άργνριον παρά τών τάς διχας αγωνιζομένων^ ύς παρά τώνίΑ 

γεα^γών τοις οπλιταΐς* ^ ονχ οσιον τον ίπιχονροϋντα τρέ^ 

ψετρ χαι της εννοίας άμεφεσ&αι ; ώστίϋρ άγαθυν ιππεΐ μίν 

^ τΌν ίππον χομιδή ^ άγα&όν δi βονχολι/ ή τών βοών xat 

^jj^arfi ή τών χννών επιμέλεια , ie«i τών άλλων, ων προς 

ηοσφετίραν φνλαχήν τε xai ωφέλειαν εχονσιν αν&ρωτιοι, οπό* 

v€ την δαπάνην την επΙ τγι δίχτ^ γενομένην άλόντες εχτίνον-* 

υΐΡφ άνατι&έντες άδιχι\} σφετέρα χαι ονχ ετέρφ την βλάβην% 

1. PoSt hatav inser. Tulg. δk χΛΐ χοίζ, ^. άδιχών Valg. iS* 
^ τοΰ τ^ χείρον dju Ν• aa. άνατιΟ'ίντων VaU 

(taltarae Urrke opeiram dat«iit, ftunona miliian at> iA$ ^xicU, eot 
klere volueraot, quo pro eua ealute diinicarent. Constitaerunt quo' 
ψΐ6, qni ininria afHsctfs prospicerent , et iura eorum, qui proptei^ 
liatiirae iiifirmitatem sibi fpai consalerls non valeretit, tu^rentur) 
quiqne iute dicendo , qtlae legei iube^ent, eervar^tit. Neque Tcro 
tua prdTidentia destitilto• reliquenint eos, qtii iudicibb^ adsant, sed 
lionitn eese p&rtes pro«picerd, qua ratione iut assequata^, qui een- 
tentia iudicum obtifiait, ist iniaHus iudicattis, id solnm, quod iudicli 
calculiie fert, et nibil praetereSi, facere cogatuf. Sl eaim non essenfc ■ 
haic rei praepositi , aut yictore insolleDtius iusurgente , aut eb , qtii 
adTersam sententiam reportaYit, in peryersa mente perstante, 6x iitla 
lite alteriufl litia nascer^tdr «xordium. Est autetn his consUtiltuiii 
argentom ab illis, qui Utibus cenant, lit milttibUs ab a^ibolis. 
Qnid enim adquiue , quam eurti, qtii bpituletur et auxiliunt fbrat^ 
alere et ofBcium mutuo oiBcio rbpendere? qtieniadniodum eqtifti 
emoluraetito est equi, pastori boum et Vchalori caniiiti cuta , et re- 
liquorutn animanUum, quae homiikes custodiae έί iitilitalis causa 
AlunL Cum enim sumptas ia liteiD factos qui cAusa cadunt 8ol-« 
Tant, damnuin nuUi alii rCi , quam suae iniquiUti, impatent opof^ 

Dtxippus, EunapiuM etc* i9 



194 



EXCERPTA 



A.C.44eToy ύδ hii τοΓς δίχαις μαχρσΐερον , αν οίττω τνχοι, χροψον^ 
_, ^^''Tay^ τον ίιχαίον προνοίας γ/νεσθ'αι χάριν , ώστε μη σχεδιά-^ 
όζοντας τους διχαστάς της ακρίβειας διαμαρτεΐν, λογιζομένονς 
αμεινον εϊναι οψί πέρας έηιτε&ηναι Sixfi, η ίαηονδακότας 
μη μόνον ανθρωπον aiixftv, αλλά εΙς τον του iixoiov εύρε-^ 
την ^εον πΧημμελεΐν. χεΐσ^αι ii τους νόμους χατά πάντων, 
ώστε αντοίς χαί βασιλέα πεί&εσΟ'αι, χαι ουχ ως τ^ αντον 
ενεστι χατηγοριψ^ οτι γε δη οί «νπθ()θ£ τους πένψας άχιν^ 
όύνως βιάζοιντο, εΐ μη γε otaXaStiv τις φνγοι την δίχην, Jm 
περ ούχ έπί των πλονσ/ων, αλλά xat πενήτων εύροι τις αρ•ιο 
πλημμελοΰντες γαρ ονδί αυτοί άπορ/φ έλεγχων δοϋερ δίχας^ 
Dxai τοντο παρά ηασι, χαι ού παρά 'ΡωμαΛις μόνον σνμ^ 
βαινόν έατι• χάριν δί δμολογεΐν r^ ''^^χτ} έπί τ^ αντψ νπαρ^ 
ξασ}7 έλευ^ρι'φ, χαι μη τφ έπί πόλεμον ^a^^oyrt δεσπότγι , 
ώστε αύτον δι* άπειρίαν η νπό των πολεμίων άναιρεθηναι^ ^ι5 
φενγοντα νπό τον χτησαμένον χολάζεσ^ι• αμείνον δί xai 
τοίίς οιχέταις διατελονσι ΎωμαΙόι χρώμενοι. πατέρων γαρ 
η διόασχάλωΡ ές αντον ς έργα έπιδειχνύντες, έφ* φ των ψαύ^ 
Χων άπεχομένονς μετιέναι απερ αντοίς χαλά νενόμισταΐψ σω^ 
φρονιζονσι σφας έπι τοΓς άμαρτήμασιν, ωσπερ τονς οιχειονς^ο 
ν./^απαΓδας. ον δη γαρ ονδί αντοϋ'ς θάνατον, ωσπερ 2xv^tuςy 

5. τ6ν om. Tulg. 7• '^s VaL, fi Β., 6ς vulg• 18. ίπιδει- 

χνϋντί6 Cl.y έπιδείχνυνταί yulg. 

tet. Quod ad longum tenipu• attin^t, qtiod in litibus consomltiir « 
«i quando id evenit, id iuris proride4tiu8 dicendi gratia fit, ne iudi• 
cet properantes ab accurata iudicandi ratione aberrent Sic enim iu-* 
dicant melius esse, tardius fiDem iitibus impouere, quam festinaii* 
tes non solum iniquum itu in homiaem atatuere, verum etiam in 
deuin, iustitiae inventoreni, peccare. Leges autem in omnes poiiUe 
sunt, ut illie etiam ipse Imperator pareaL Neque, id quod tua ac 
cusatione continetur, potentioree si tenuioribu« vijn inferant, id 
illis est impune, iiiei quis forte latens poenam effugerit; quod non 
. «olum divitibus , sed etiam inopibus plcrumqne usu Temt : nam lii 
qaoqae , si argumenta dcficiunt, peccatorum poenae non lolTunt. 
Quod non solum apud Romanos, sed etiam ubique gentium accidit. 
Gratiam vero piurimam ipsum pro recepta Ubertate fortunae debere, 
neque eam dommo acceptam referre. Gum enim eum in bellam 
eduzerit , potuisse ab bostibus propter rei miliUris imperitiam oc- 
cidi, aut si fugiaset, ab eo, iu cuiu« donsinio erat, puniri. Longe 
autem Romaui benignius scrvis conealueruiit. Patrum enim aat 
praeceptoruni affectum erga eos exhibeut, et ut a malis abstineant, 
corant, et eorum, quae bonesta ducunt, participes efficiuut. Deni' 
que corrigQHt eoe in hie, quae delinqtiaiit, iicut et suoe libcroi. 



Ε PRISGI HlSTOniA. iqS 

iitmj^iy 0ίμις* ίΧ^ν^εριας Sh τρόποί παρ' aitot^ nXetavoi,A,C.^$ 
ψβ ov μόνον π^ρίόνης, άλλα xai τι^λεντιοιτ^ς χαρίζονται, J^i^n<*• « 
maTTWTcgxata ίης ηΒριονσίας Sv βύύλονχαι τρόπovh xat i^-p.ea^ 
fu^ iath οηΒρ hcaarog τ^λευτων η^ρι των προσηκόντων βου^ 
SlfvaoiTo/' %ai Sg ί€η(ρνσας ίφη, ώς οί μίν νόμοι χαλοι χα/ 
^ noL•τ$ιa ^Ρωμαίων άγαθ-η , ΰΐ ί' άρχοντας ονχ όμοια toti 
πάλαι φρονουντες αντην ίιαλνμαίνονται» 

Ταντα ίιαΧίγομένων ημών, προσελ^ν τις tSv εν•^ 
to&£v ανοίγει τάς &νρας τον περιβόλου• fya δί προσδρα^ 

^ομάν έηνθνμην Β^τι πράττων ^Ονηγήσιος τνγχάνοι^ anayyet-l^ 
λαι γάρ αντψ με βούλ^σΟαί τι παρά τΟυ ^Ρωμαίων ηκοντοζ 
ηρεοβεντου* ος ϋ άηεχρίνατό^ αντφ /ιο» ίντίνίξεσ^αι μιχρον 
άναμε/ναντι* μίλλειν γάρ αντον ύπεξιέναι• xat δη ου πύλλού ' 
διαγενομένοΌ χρόνου, ώς προϊόντα είδον^ προσελ9ων Ιλεγον^ 

)5βίς ο * Ρωμαίων αυτόν ύσηάζεται πρεσβευτής , »at δώρα ί§ 
αντο{ρ ηχω φέρων συν xae τφ παρά βασιλέως πεμφ&έντ^ 
χρνσίψ• ίσπουδαχότι δί ίς λόγους ίλ9εΓν φ χαι πότε βου• 
lcnu διαλέγεσ&αι. χαι ος τό,τε χρυσίον, τά τε δύρα hti^ 
λχνσε τους προσηχο>τας δϋίασΒ'αι, ίμί δί άπαγγίλλειν Μα^ό 

ΐΜΟξίμιν^, ώς ηξοι αύτίχα παρ* αυτόν• έμηνυον τόίνυν έπανελ- 

1 1, παρά Ante *Ρωμαίων excldisee , Hat τοΰ παρά ecribendum 
eise paUt Β. 17. φ\ οϊ VaL, irot^Bt 18. xai ος Β.| 9t ical 
▼elg. 

ilec eniin eenroe morte afficere , siciii aond Scytlifli , fae (ilt Libem 
UUs veto adipiscendae pluree sant modi. Non enitn solum qui ritil 
firamitulr, led etiam qoi t Titis excedunt, Ubertatem tribuefe pos- 
aant, qaum de botiis fluis, ut cuique placeat, statuerfe liceat, et 
qiiodcunque quis moriena de rebat domesticif ittsserit^ lex eif 
TQin ille plorant hiqQit, legei apud Romanoe bonal et rem pa-* 
bUcam pratfclare conetitutam e«te , led niagistrattis , qui iion aequd 
ac prifci probi et prudentee eant, eatn labefactant et pervertant 

Eaec inter no« ditterentibus aiiqaU ex domeiticie Onegeeit 
teptomm doiniit fores apemit E90 fiaUni a<!cttrt*ere et quaei'ere« 
qaae ttB ageret Onegeeiuf | me eniin babere a Maximinoy qal le-> 
gatQfl a Romanie Tenifeet, quod illi dieerem. llle Tero O&egesiaiil 
ttihi tui factanilii copiam respondit» si paallaiti opperirer; exitunim 
caun esse. Ifec mallo t^mporis spatio interiecto, ut ipstitti taean•^ 
Um Tidi, progreseu• dixi: „T6 Romanoniiii legatue salutat, et donA 
tibi ab ipso ana cum adro ab Imperatore mitso adfero." Et qaam 
Btiline ille eam conTenire ctiperet, ubi et quando Vellet eolloqai^ 
qaaesiTU lUc «aos, qui aderant, iuilit aitrtiin et mutiera recipereA 
ti me Maxlmino renuntiare , «e ptt>Una8 ad eum acceder<i. Reverti 
igitdr ad Μ aximinum , et renantiaTi, QQegesiuni ad eum YeDturnin 
6tie: neo loora , in teatonmn Doitroiii ad?enit| et Maximimuii affaiui 



196 



EXCERPTA 



Α. C. 448 &ών, τον ^Ονηγήσιον πο^αγινεσ^αι • χα/ «ιΓ5νς ηκεν ίς τηρ 
τΐι Λ^ ^^1^^^' προσ€ΐπών ϋ τον ΜάξιμΓνον ίφασχε χάριν ομολο^ 
γεΐν νπερ των ύϋίρων αντψ τε και βασιΧεί ^ χαι ανηρωτα ο, 
τι λέγειν βουλομενος αύτον μετεπέμψατο» ο δε εφασχεν η^ 
πειν χαιρον, ώστε ^Ονηγήσιον μείζον iv αν&ρώποις igcty χλ^5 
ος , εϊπερ παρά βασιλέα ελθ^ων όιενχρινησει τά αμφίβολα r^ 
σφετέρφ συνέσει και ομόνοιαν ^Ρωμαιοις xai Ουννοις χατα^ 
στήσεται, γενήσεται γαρ ενβενδε ot/ μσνσν τοί^ εβ-νεσιν άμ^ 
φοτέροις συμφέρον άλλα χαι τψ σφετέρι») οΐχφ αγαθ'ά πα- 
J) ρίξει πολλά, επιτήδειος εσαεί atkog τε χαι οι αντον παί-ΐο 
δες βασιλέα τε χαι τφ έχείνου εσόμενοι γένει. 6 δ^ Όνηγή- 
οίος εφη' χαι τί ποίονντες χεχαρισμένως βεισιλεΖ, η όπως 
παρ* αϋτον τά αμφίβολα λνΟείη; άποχριναμένον δΐ, ως 
διαβάς μεν εΙς την "^Ρωμαίων βασιλεϊ την χάριν χατα&η- 
αει^ διευχρινησει δί τά αμφίβολα τάς αιτίας διερεννωνι^ 
και ταύτας χατά της ειρήνης λύων Β'εσμον^ εφασχεν έχείνα 
ερείν βασιλεΖ τε χαι τοις άμφ* αντον, απερ *Αττηλας βούλε- 
ται. η oiW^Jti εφη ^Ρωμαίους, τοσούτον ixL•πaρήσειv αντον, 
ώστε χαταπροδονναι δεσπότην χαι ανατροφής της παρά Σχν- 
βηις χαι γαμετών χαι παίδων χατολιγωρήσειν , μη μειζονα^α 
δε ήγείσΟ^αι την παρ* ΙΑττηλα (Γονλ^ιαι^ τον παρά ^Ρωμαιοις 

5. μείζον iy dy&Q. ίξειν Η., μείζονα dy&Q. ίξζν rulg. 11. 

εσόμενοι Β.^ έύομένφ vuig. ao. χατολιγωρήσειν U., χατολί" 
γωρησειε yulg. 

dizit, se Imperatori et illi pro muDeribus gratiat agere, et per* 
cunctatus eet, quaadoquidem se arceteisset, quUl esset, quod iUum 
Tellet: tum Maximiousy instare tempus , ait, quo posset maioreni 
gloriam apud hominea adipiaci / si ad Imperatorein accedeos , quae 
flunt inter Romanos ct Hudhos controyersa , eaa prudenUa compo- 
neret, et iliter utramque gentem concordiam stabiliret : qiue res 
iion solam utilitati utriusque geotis eeeet ceesura , ied etiam eius 
domui tanta boua praebitura, ot ipse una cum auis liberis in po- 
eteram Imperatbri totique iroperatorio generi in perpetaum devin- 
ctus foret Tum Onegesias dixit, qua in re gratificaretar Impera- 
tori, et per se contentioDes dirimeret Maximinus respoiidlt, si 
in rem praesentem deecendens, Imperatori gratiam referret, et dissi- 
diorum causas sedulo perscrutans, de rebus controversie eecundum 
conditiones foederibue adicripUs iudicium euum interponeret. Tum 
Ooegeeiue dixit, se Imperatori et iis , qui ei a consiliis etsent , ea 
dictnrum esse, quae Attilas sibi praeciperet ,,Λη Romani eiisti- 
mant, inqiiit , se ullis precibue cxorari posse, ut prodat doniiiiuin 
siiuin y et nibili faciat educationem apiid Scythai , uxoree ct liberoa 
auos, neqoe potiorem ducat apti4 Atulam servitiUem, qiiam apud 
Homaiiof iogentcs opei ?" Geteruin se domi remaAentem maiori eo- 



Ε PRISCI HISTORIA. 197 

ηΐφύτον; avvotaeiv Sk ίπιμέναντα Tjj olxtia, (τον γάρ τον Jf-A.C./J4e 
WTiirov χαταηραυνειν β-νμον, έφ* οίς αυτόν οργ^εσ&αι xarai"/'•'• 
ra>^aia>y σνμραίνει,) η πάρα αφας ϋλσοντα aiua νπαγε-ρ^^^ 
o^at, €Τ€ρά ηπερ ίχεινψ δοχεΐ διαπρα'ξάμενον» ταντα ίίρη^ 
^άς, χάμε πΟίεΓσ&αι την προς αντον ηγησάμενος εντευξιν 
Έίρί ων τζννβχχνεσ&αι αντοϋ βονλόμε&α, (ον γάρ τω ΛΓαξί- 
μίρψ, ώς iv (ζξιφ τελονντί, συνεχής πρόσοδος ην ευπρεπής,). 
άνε/ωρει.' ίγώ δε TJl υστεραια εις τον ^Αττήλα περιβοΧον 
αφιχνονμαι , δώρα TJj αντον κομίζων γαμετί^' Κρέχα δέ ο- 
ιονομα avrfj , i^ ης αύτψ παίδες εγεγόνεσαν τ'ρείς , t^v 6 πρε-- 
σβντερος ηρχε των ^Αχατζι'ρων xai των λοίπών εθ^νών νεμο-^ 
μένων την προς τον Πόντον ΣχνθΊχήν. ένδον δε του περι^ 
βίίύν ηλεϋττα έτνγχανεν οΐχήματα , τα μεν εχ σανίδων εγ^ 
γίνφων χαι ηρμοσμένων εϊς εύπρέπειαν^ τα δί εχ δοχών 
^ixBxad -αρμένων xai προς ευθύτητα επεξεσμένων, εμβεβλημέ^ 
ηορ δε ξνλο^ς άποτελοϋσνν. οι δί χνχλοι L• του εδάφους 
αρ/όμ^ΐ'Οΐ 'ές υψος άνίβαινον μετρίως, ίνταϋ&α της ^Αττήλα 
ενδιαιτωμένης γαμέτης, δια των προς τ^ ^ύρα βαρβάρων «- 
τν/ον εΐσόδον, χαι αυτήν έπι στρώματος μαλαχοΰ χειμένην 
^οχατέλαβον , τοΓς ix της ίρίας πιΧωτοΖς του ίδάφονς σχε^ 
ηομένον^ ώστε ίπ* αυτών βαδίζειν. περιεϊπε δί αυτήν ϋερα-γ,^^ 
ηοντων πλη&ος χύχλφ• χαι θ^εράπαιναι ini τοΰ εδάφους av-Q 
τιχρύ αντης χαθ-ήμεναι όβννας χρώμασι διεποίχιλλον , επί" 

ι. ^ικρ] τταρα coni. B.jsublata interpunctioDeanteroy. 3. ύπάγ, 
Β., inay vulg. 7• εύπρεπώς Η•, ^ΰπρίηίίς vulg. ι4• δοχών 
GaatocLy λόγων vuig. 16. ξι^Αοι; χϋχλους dnouXouaiV coni.B. 

fnm rebas adiumento futnrum , quippe qui domini iram placaret , 
li qnibae in rebus Romanis irasceretur, quam ei ad eos accedens 
^niinationl te obiiceret, »i forte quid contra quam Altibe ratk>- 
nibtis commodum yideretur faceret. Quae cum dixisset et mibi 
▼eaiam dedisset eum de hie , quae ex ipso intelligere cuperemus , 
««ietiiidi, (Maximino eDim in digoitate constituto parum decorus erat 
continuos congressus, ) abiit. Postridie ad domas Attilae interiora 
>cpta me contuli dona ferens eius oxori, quae Cerca vocabatur. 
^ ea tres illi liberi , quoram maximus natu iam tum Acatziro-* 
^^ et reliquarum gentium, qua Scythia ad Pontum patet, re- 
P^^m tcnebat. Intra illa septa erant multa aedificia, partim ex 
**buUs sculptis el elegaater compactis, partim ex trabibus opere 
P^fo et in rectitudmem aflfkbre > dolatis , in quibus ligna in cir- 
^los curvata imposita erant Circuli autem a eolo incipientee 
PeQllatim in altum assurgebant Hic babttabat Atiilae uxor, ad quam 
* barbarie, qni circa iaauat eraiA» nactus aditum, ipeam deprehen- 
^ iu molU straguU iacentem. £rat autem payineiitam laiieU tap«• 



igS EXCERPTA 

Α.ϋΛΙ^Ββληθ'ησομίνας πρ6ς χοαμογ ίσβημάτωρ βαρβαριχύρ• nQoasX^ 

Ind. ι ^y TOipvv xai τα δώοα μ$τά τον άύπασμον δούς νπ^ξή^Μ,^ , 

^ K(u έηι τα έτερα εβαόιζον οιχημοηα , ev οίς οιατρίβ$ιν τον 

\ΛττήΙΚαν ίτνγχανεν , άπεηδεχάμενος οηίτε έπείξέλΰνι Xh^yjj^ 

ϋίος• ηδη γαρ dni των αντοΰ οΐχημάτων ίξεληλύβ-ει χαί sd^-S 

δον ην• μεταίξύ δί του τιαντός Ιστάμενος πλη&ους, (γνξύρι^ 

μός τε γαρ cSv τοΤς ^Ατνηλα φρουροϊς xcU τοις ηαρεπομένοις 

αύτψ βαρβάροις νη* ουδενος διεχωΧνομψ^) εϊδον πΧηβυς ττο- 

ρευόμενον χαί 9ρουν χαί ^όρνβον περί τον τόπον γενομενον^ 

Ρ ως τον ^Αττηλα νηε'ξΜίντος. προγ^ει δί τον οΐχηματος βαδί^ια 

ζων σοβαρως, ττιδε χαχεΐ ηεριβλεηομενος. ως δί νπεξεΧ&ύν 

συν τψ Χ)νηγησί'γ εστη προ τον οΐχήματος, πολλοί δi τωΐβ 

αμφισβητήσεις προς αλλήλους ίχοντων προσί}εσαν χαι την αν^ 

ψον χρίσνν εδέχοντο• εΐ^α επαη^ει ως τ6 (ά'χημα, xai ngi^ 

νίβεις παρ' αντον ηχοντας βαρβάρους ίδίχετο^ ΐ3 

Έμοι δί άπεχδεχομένφ τον ^Ονηγήσιον ^Ρωμύλος χαι 

Προμουτος xai Ψωμανός of ίξ ^Ιταλίας ίλβνντες ηαρά τόρ 

Αττήλαν πρέσβεις των φιαλών ενεχα των χρυσών ^ αυμπε^» 

ρόντος αυτούς χαί *Ρουστιχι'ου του χατά Κωνστάντιον, xai 

Κωνσταντιόλου, ανδρός ix της Ιίαιονων χωράς της νπ6 ^Ατ-^ο 

Ρ^β4τΐ7λΛΐ ταττομίνης, ίς λόγους ηλ&ον , χαί ανηρωτων πότερορ 

(ιηφείΟημεν, η ίμιμένειρ άναγχαζόμε^α• χαί ίμου φήσαντος, 

4• Μγχανεν, άηεχδεχόμενος Η., Μγχανον^ άπεχδεχόμετο^ 
Tulg., συνίβαινεν» ώιεχδΐ Β. 9• γενόμενο ν coni• Β. 

tibas ttratum, in quibas conetiUmus. Eam fafflnlomiii mulUtodo ii| 
orbem circui^stabtt, et anciUae ex adverso humi eedente• telas co- 
loribue yariegabant, quae Testibus barbarornm ad ornatum superinii* 
ciuntur. Cerca salataU, et maneribue traditie, egreMut, extpecUoa 
dum Onegetiue regia exiret, (iam enim.e domu taa illac Tenenit,) 
ad reliqua aedificia , ubi AtUlat commorabatur , procetsL Hic dam 
cgo fltarem cum reliqua malUtudine, (nec enim acceita ullias loc| 
prohibebar, quippe qai AtUlae cuttodibus et barbarie, qai eum 
fiMectabantqr, eram notnt,) vidi magnam turbam, qua prodibaty 
carrentem, tumiiltum et «trepitum excitantem• Attilas domo egret• 
•ue , gravi vultu , omnium oculie quaqua Tereut in eum conversit ^ 
incedens cum Onegesio, pro aedlbas fubstitit, Hic eum multi, qui- 
l>u« erant litet, adierant, et eiue iudiciam excepeninL Deinde 
domum repetiit , et barbararam gentioDi legAtos , qui ad se renerant, 
admlsit. 

Me vero, dam Onegeeiuin exspectabam , Romulus, Proimitue et 
Romanus, legati de vasis aureis ex Italia ad Attilam mitti, una cum 
BtuUcio , qai in comitato Con«UnUi erat , et ConsUn^oio ex Paeo^ 
num regione, quae Attilae parebat^ me lunt fermone adorti, et iii- 
lerrogaTerunty utrum dimistij an manere coiicti etsemu^. ,,Id ipsuoit 



Ε PRlSCl HISTORIA. I99 

€Λς τοντον χύριν πίνσόμενος τον Χ)νηγησίον τους 7ΐΤ£^ι/9ολοιςΑ. C. 44S 
ΐΛ^οσχαρτερώ, xai άνΐΒρωτησοντος «ί αυτοΐς ο Ιέίττηλας ημε- '"^* * . . 
Qoy τι xui πραον περί * πρεσβείας άπεχρινατο^ ελεγον μηίο^^ 
μύς μετατρέπεσ&αι της γνώμης, αλλά πόλεμον χαταγγέλλειρ^ 
οε£ μ,η γε αντφ Σιλβανος η τα εχτηίματα ηεμφ^ίη. αττο^αυ- 
μαζοττωρ ϋ ημών της άπονοίας τον βάρβαρον , νπολαβών 
ο '^ Ρωμύλος , ^ιρεσβεντης άνήρ xai πολλών πραγμάτων εμ- 
η€ε^ος , έλεγε την αυτού μεγίστην τΰχην χα/ την εχ της τύ-Β 
χης δύναμιν ίξαίρειν αντον , ώστε μη άνίχεσθαι ipcatm 

ιολόγωρ, εϊ μη προς αύτου νομίστι νπάρχειν αντονς• ονδενί 
γά^ των τιωποτε της 2χν9ίκης η χαΐ ετέρας αρχόντων γης 
τοσαντα iv βλ/γψ χαταπεπραχ&αί, ωστε χαί τών iv τ(ο Υίχεα* 
9ψ ιηηαων αρχειν, xai προς ηάστ} TJj 2xv9txfj xai ^Ρωμαίους 
εχειρ ίς φόρου απαγωγην• ίφιέμενον δί προς τοΙς παρουσι 

%5ιπΧεϋη^ν xai L•t μείζον ανιόντα την αρχήν , χαί ες Π4ρ^ 
σας dniivai βονλεσ9αι. τών 6h iv ημΡν τίνος πν9ομίνον ποί-* 
αν oJdv τραπείς ές Πέρσας έλ^ΐν ίννήσεταί, ελεγεν δ *Ρα>- 
μνλος, μη πολλφ διαστήματα την Μήδων άφεστάναι της Σχν- G 
^ίχης, ουϋ Ονννονς απείρους της οδοΰ ταύτης είναι, αλλά 

2θπάλ<Μ ές αυτήν έμβεβληχέναι, λιμον τε τήν χώραν χρατή^ 
σα^τος, χαί 'Ρωμαίων δια τ6ν τότε συνιστάμενον πόλεμον μή 

3. ii add. Β., π6τtQoy ftdcL Η. 3. τι Ν., τε vulg. 10. αιΑ- 
τοΰ Ν., αΰτο^ Talg. ούάβνΐ N.y οΰπω vtilg• la. κσταπεπ^α- 
X^t Β., χιχτεπρΗχΰ-ίΐ Tulg• 

ioquam , nt tciam ex Onegesio, intra ista sepU opperior.'* Tum eso 
ill<M TiciMiin percuncUrl , an aiiquod mile retpoasum ad ea , de 

3uibu« legati venerant, ab AUila tuliseent Plequaquam aiMnt iUum , 
educi a tententia, aed bellum miiiari et denuntiare, ni Sylvanae 
lot poGola dedantur. Nos vero cum barbari miraremar animi ύηρσ* 
tentiam , Romulue, vlr tnaltie bonorificentiesimie legationibae functae 
et raulto reram ueu praeditus , ait , secunda fortana et fK^tentia inde 
collecU adeo illum efferri , ut iattie sermonibufl nullutn apud ee lo-* 
coni relinqoeret, nisi eoa ex re sua esee ceneeret Nemo uiiauaiii 
eonun , qui iii Scylbia , τβΐ alibi regoarunt , tantae ree tam Dre?i 
tempore gessiL Totius Scytbiae dominatum eibi oomparaWt, et ad 
Oeeani iiieulas usqiie imperiam tuam extenditj ut eiiam a RomanU 
tribata exigaL Nec hit contentut , ad lonee maiora animum adiecit, 
et iaUos imperii eui fines protendere et Persat belio aggredi cogU 
Ut ϋηο ex nobis quaerente, qua yia e Scythia in Perias teadere 
poiiet, Romulua dixit, non longo locorom inlerraUo Medos dissi- 
tos ute a Scythis, neque HuDnos hanc viam nescire , sed olim, famo 
per eorum regionem graitante , cum Romani propter beUum , quod 
tunc temporia gerebant , mlnime cam illis proelio decertarent , hac 
mopifse» et ad Medos usque Baiicaiii et Gur9icmnt duces ipiorum, 



200 EXCERPTA 

^,ΟΛ^ΖσνμβαΧΧΑίητων• ηαρίληΧνβ-ένΜ ii iq την Μή9ων τόρ t€ Bm* 

Ind. ι ^ίχ ^ai Κονρσιχ τονς νσηρον ig την ^Ρώμην ίληλν9ότας 

Aeo -4«^;^ δμαιχμίαν , άνδρας των βασιλείων Σχν^ν xai ηφλλοψ 

τιληθ^ονς άρχοντας, xai τους ίιαβεβηχότας λέγειν, ώς ζρημΛρ 

Ιπ€λ9νντες χώραν χαι Χιμνην τινά περαιω9έντ$ς , ην 6 *Pa>-S 

μύλος την Μαιωτιν (ivca φετο, ηέντε xat iixa διαγεν^μένωρ 

1> ήμερων ίρη τινά ύηερβάντες ές την Μηδιχην ίσέβαλον. ληϊ-* 

ζθμίνοις 6i και την γην χατατρίχουσι πλη9ος Περσιχφν i^ 

ηελθύν τον σφων νπερχείμενον άίρα ηλησαι βέλων ^ ωατΒ 

σφας ϋει τον χατασχόντος χινδυνον αναχωρησαι εϊς τονιιίΊ^ 

σω χαΐ τά ρρη νπεΙξελθεΓν, ολίγην α^οιτας λείαν^ ή γαρ πλεί^ 

στη νπο των Μήίων άφι^ρητο* ενλαβουμένονς ii την τώ» 

πολεμίων δίω^ξιν ετεραν τραπηναι οίον , χαι μετά την ix της 

νφάλου πέτρας άναψερομένην φλόγα ίχεΐ&εν πορεν^έντας • • 

•• ήμερων odov ίς τά οίχεξα άφιχίσ^ι, χα^ι γνώναι, ϋύ πολ-ι5 

λί7 ίιαστήματν των Μήδων άφεστάναι την Σχν&ιχήν• τον 

ρ. 65oJy ^^ττήλαν ίτι' αντην ίέναι βονλόμενον ον ποι^τ/ση^ πολ- 

\.^λά, ούτε μαχράν άνυσειν δδον, ώστε χαι Μήδονς χαι Παρ-» 

9Όυς x(ti Πέρσας παραστήσεσ&αι χαι ά,ναγχάσειν έλ9%ζν ές 

ψόρον άπαγωγήν* παρεΖναι γάρ αντ^ μάχιμον δύναμιν^ ην^ο 

ονδεν ε&νος νποστήσεται. ήμων δί χατά Περσών έλ&ειν αν^ 

%ον έηενξαμένων χαι έπ' έχείνους τρέψαι τον πόλεμον, δ 

Κωνσταντίολος έλεγε δεδιέναι μη ποτέ χαι Πέρσας ργδία>ς 

14• άναψες. Ν., dyaφλeγ. valg., άναηεμπ,Έ.. 17- κ^ούς Tel 
16. την Μ, — της Σχν^ιχ^ς οομί. 19. 19• παραατηααα&αι Tulg^ 

e regiis Scytkis oriandos, penelraiae, qui poetea cum magnA ho- 
minum maltitudine Romam ad contrahendam annorum eocietatem 
TeDiesenL Hos narrasse, per quandam deeertam regioaem ilLis iter 
fuisse , et paludem traiecisse , quam Romulne exisUmabal este Mae^ 
otidem : deiode, quindecim diebus elapait , per montes quoedam , 
quos superastent , ia Mediam descendisee. Ibi praedas agentibua 
et excursionibus agros vastantibat Persionm agmen snpervenieii• 
telis a^ra replevisse. Itaque immineiitis periculi metu retro absces- 
aisse, et per roontes regreseos, paaxilluni praedae abegiise. Ma- 

eaain enim partem Medos extonisae: ipsos autem, ut p«reequetit|am 
oftiuni impetum evitarcDt, ad aliam yiam deflexisie. £t perloca, 
ubi ex petra maritima flamma ardet, Slliac profectos, . . . dierum 
itinere in sedee suas reyertisse. Atque ex eo satie yidisee , non 
magno IqtervaUo Scythiam a Medit distare. Quamobrem ai Attilain 
cupido ceperit Medos invadcndi^ non muUum operae et laboris ia 
eam iiiTaeionem consunipturum , neque magnSs itineriboa defatiga* 
tDm iri, ut Medoa ^ Parthos et Peraas adoriatur, et cogat tributi 
illationi se submittere. Adesae enim iUi magnas copias, quas nnlla 
gOQs euttinere postit Nobis yero epUntibus , ut PcrsU lirioa infcr• 



Ε PRISCI HISTORIA. ΛΟΙ 

ηαραστησαμ(νος αντί φΛον ίεσπότης incnn^si^ νυν μίν γά^Κ,^,^φ 
το χρναίον χομίζεσΟχΛί παρ' αυτών της αίσιας SvBxa • $1 isj^ * 
xai ϋάρΟονς xai Μηδους χαί Πέρσας παραστήσοιτο , ονχέτι 
'ΡωμίΛέων άνέ'ξεο^α^' την αντον νοσφιζομένων άρχην , αλϋίαΒ 

^ράηοντας ηεριφανως ηγησάμενον χaL•πooτeρa έπιτάξειν χαΐ 
9ΌΧ dwBxra ίχείνοις ίπιτάγματα• ην oi αξία, ης ο Κωνσταν^ 
τιΌλος έτι^μνησΟ^η^ στρατηγού ^ Ρωμαίων ^ ^ς χάριν 6 Ιίίττή^ 
Ιας ηαρά βασιλέως ϋέίεχτο τον τοίς στρατηγούς χορηγούμε^ 
90V τάς συντάξεις έχπέμπεσ&αί. ίλεγεν odv μετά Μήδους 

totai ηάρΒσυς χαι Πέρσας τοϋτο το όνομα, οηερ αύτον βου^ 
loviiu ^Ρωμαίοι χαλεξν , χαί την άξιαν , jj avroi^ τετιμηχέναι 
νομιζονσίτΡ , άποσεισάμενον άναγχάσειν σφας άντι στρατηγού 
βασιλέα τιροσαγορεύειν. ηδη γάρ χαι χαλεπαίνοντα ειπείν, ώς 
έχε/νφ μ^ν οι αύτοϋ Θεράποντες είσι στρατηγοί , αύτψ δί olc 

<5τοΙς βασιλενουσι ^Ρωμαίων ομότιμοι, εσεσ&αι δί ούχ εϊς 
μαχράν της παρούσης αύτ(ρ δυνάμεως αυξησιν σημαίνειν 
χαι τοντο τον θ-εόν το του ^Αρεος αναφήναντα ξίφος , όπερ 
ον ιερόν χαί παρά των 2χυβΊχών βασιλέων τιμοίμενον, οϊα 
δίι τψ έφόρψ των πολίμων άναχείμενον , εν τοΙς πάλαι άφα^ 

^^ισΘηναι χρόνοις, είτα δια βοός ευρεΘηναι• 

Και έχάστον λέγειν τι περί των χαθ-εστοίτων βουλο^ 

^ αυτών Ν., αΰτφ rulg. 8. τον Ν., τό τον volg. la. d" 

νάγχάσαν Ν., άναγχάαας valg. ι4• ο< τοϊς βαα. 6., ού τοϊς 

βασ- Tolg, 1 6. αημα£νην — αναφήναντα Β., συμβαίνε^ν — 

ίίραφή^αντος ytilg. ιη, ak pro xai coui. Ν. 

T«t, et a nobis in illos belli molein averleret: ^Verendam eet, ith« 

^Qit Constantiolus , ne, Persis facile devictie, non iam amplius ami- 

CQs, se<l clomiau& In pos reyertatur." Nuac enim auro accepto pro 

(iigiiiUte eum contentum esie. Quodsi Medoi , Parthos et Persas 

uomaerit, minime eum Romanoram a soo seiunctum regnum paseu* 

'VDi » ted eos iqaiiifesto eenros suoe reputaatem , graink ' illis et iit- 

telerabilla imperatarum eise. DigniUf aotem, cuitts meutionem 

CoQstantiolus fecit, erat Homanorum exerdtuum dacis, qnam Atti-> 

Im ab Imperatore acceperat, et stipendia eiui, qui exercitus re- 

gebtt, missa eibi Qon recusabat Inauebat igitar, Attilam, Biedif , 

ParUiis et Persis subactis , boc nomen , quo Romanis illum vocare 

Inbet , et dignitatejn , quam illi ornamenti loco esse existimant , 

>'epudiaturnni , et pro duce coactaram eos se regem appellare. lam 

tQm eniln iodigQatut dicebat, illi seiros esse exerciluum duoee, sibl 

\^k^ '^^fos Imperatoribus Romanis dignitaie pares. £t broTi quidem 

. 'ibi potentiae acceseionem fore, quod et deafl, Martie ense in lo- 

cem protracto, portenderit Hio tanaaam eacer et deo bellornm 

pr^esidi dedicatus , a Scytbarum regibus olim colebatur , et mnitis 

Weculis non visus^ bovi» mlnUterio fuerat tunc temporis erutus. 

Pum iu de praeaenti rerum aUtu cottfabulamar , OBegesia• iot^ 



^OH EXCERPTA 

L•C.^Bμiwov, ^Ονηγησίον νπφλ^ντος, παρ' avtov ηλ9ομ£Ρ, xai J- 
ΤΙιβοΑά'ι^**^^'"^^ π«(»ί των ίσηουδασμένων μαν9^άν^ιν. ρ δέ rwr^ 
D πρίτερον βαρβάροις διαλεχτείς, πν&έσ&αί με παρά Μάξιμ/^ 
yov επέτρεπε τίνα Ψωμαίοί ai^cT^a των νπατίχων παρά τό^ 
^ΑττηΧαν πρεσβενόμενον στέλλονσίν. ως δί πaρελ^wv εΙς nJyS 
οχφ^ρ εφραζσν, απερ εϊρψο μοι, xai ί,τ* δεΓ λέγειν άν /α- 
ριν 6 βάρβαρος ημών ίπν^ίτο αμα τ^ Μεϊξίμ/νψ βουλεν^ 
σάμενος ίπανηλ&ίη^ ως τον Χ}νηγήσιον, λέγων, ως έ^έλονσι μετ 
ΎωμαΖοι αυτόν παρά σφας έλβυντα των αμφιβόλων ενεχα 
διαλέγεσ&αι, εΐ δί τούτον διαμάρτοιεν , έκπέμψε^ν βασιλέα ι α 
Sv βονλεται πρεσβενσόμενον. χαί εύ&νς μετιέναι με τον Μα^ 
ξιμϋ^ον παρεχελεύσατο, χαι ηχοντα αυτόν ^γε παρά τον ^r- 
τήλαν. χαί μιχρόν ύστερον νπεΙξελΜν δ ΜάξιμΙ^ος ελεγεν, 
έ9έλειν τον /9ά()/9α(»ο> Νόμον η ^Ανατόλιον η Σενάτορα πρ€^ 
σβεύεσ&αι• μη γάρ αν άλλον παρά τους είρημένονς δέξεσΒχη.ι5 
Ρ- 66 χαί ώς αύτον άποχριναμένον, μη χρηναι έπί την πρεσβεία;^ 
τους άνδρας χαλοϋντα ύποπτους χαθΊοταν βασιλεΤ, είρηχέναι 
τον ^Αττήλαν , εΐ μη ίλοιντο ποιεΖν, α βονλεται, οπλοις τα 
αμφίβολα διαχρι&ήσεσ&αι* έπανελ^ντων δέ ημών ές την 
σχηνην, 6 τον Όρέστον πατήρ ηχε λέγων, ως αμφότερους v-ao 
μας ^Αττηλας έπί τό σνμπόσιον παρακαλεί, γενήσεσθ'αι δβ 
αντό περί &* της ημέρας, ώς δέ τόν χαιρόν έφνλά'ξαμεν 

9- adtSy ϋΧ,, τόν Tnlg• 1 5. δέξασβαι vulg. ao. ημάς conl. Β. 

prodiit, ad qaem, ut ex eo ditceremae , quae nostrae curae com- 
missa fuerant, accettimu•, llle vero priut cum neicio quibus bar- 
iMiris coUocutus, quaerere me ex Maximino iiusit, quem Romani ex 
contuUribut legatum ad AtUiam essent missari. Ut in tentoriuin 
Yeni, et Maximino , quae mihi Onegesius dixerat, retuli , habita de 
eo , quod btfli^arit respondendum eiset , deliberatione , redii , dixi- 
que Onege$io , Romanot inagDopere desiderare , iilum suarum cam 
Attila controvereiarum disceptatorem ad se accedere. Qua spe si 
exciderint, Imperatorem, qucm sibi libuerit, legatum misaurum. Ex- 
templo me Maximinuin arcessere iuiait, quem, ut venit, ad Attilam 
dcduxit. Unde oon multo post Maximinus reyersus , oarraTit , bar- 
barum Telle, Imperatorem ad se mittere legatos aiit Nomumy aui 
Anatolium , aut Senatorem , neque ullo• alios praeter hot admisau- 
rum. £t cum Maxiinmus obiiceret, minime convenire, legatos^ qui 
ad se mitiantur, deiignando suspectos Imperatori rcddere, Attilam 
reepondisie, si haec abnuerint, armis se controversias disceptatu- 
rum. Reverfis nobU in tentonuin , ecce ad αοβ Orestis pater , „\o» 
ambot , inquit , ad coQTivium invitat Attilas , fiet Tcro illud ad no- 
nam diei horam." Tempore condicto obfervato, ut venimus, et una 
qaoqu« Rojnanorum Occidentaiium legau , stelimui Ia Umine οοβαα- 



£ PRISa HISTORIA, αο3 

και ini το ietnvoy χλη&ίττΒς παρίγ9¥6μ$9α ήρ^ίς τ% xat oiA.G.448 
ojto των €σπ$ρίων ^Ρωμαίων ηρέσβ€ΐς, ίστημ^τ ini του <^-Thood.ii 
Μ άντία Άττηλα. χαΐ χνλίχα οί οΙνοχόοι χαχά το ^ι/ω-Β 
ΐμοΊβ iniSooay SdOg, ως χαΐ ημάς προ της ϊίρας έηεύξασθΌΐ. 
5ον δη γενομένου , της χνλιχος α7ίογευσάμ$νοι int τους θρό- 
ρσυς ηλύομ^ν, ου ίάΒί χαθτσΟ^έντας ieutvsfy. ηρός ϋ τοξ^ 
τοίχοις του οΐχηματος πάντ$ς υηηρχρν ο! δίφροι ίξ ίχξκτίρας 
ηΧχνςας. h μεσϋΐηάτψ ii ^ατο ini χΧίνης 6 Ιίίττφίας , «τ/- 
ρας ίξόπισθεν χΐ/νης ύτιαρχούσης αύτψ, μθθ' ηρ βαθ^μοί τ$* 

Μορ^ ini την αυτού avJfyov $ύνην, χαλυτηομίρην ΐ3οναις xui 
τιοιχΛοις παραηετάομασί χόσμου χάριν j χα^άπερ int των 
γαμοΰντωρ *^ληνίς τδ χαΐ ^ΡωμαΧόι χατασχ9νάζονσι• xai 
ηρωτην μίν Μμιζον των δειπνούντων ταξιν την iv δέξιαΟ 
του 'Αττηλα, δευτέραν δί την ευώνυμον , iv ξ ίτυγχάνομενγ. ^s 

Μ5οντες, ηροχαΟεα^έντος ημών Βερίχου, παρά Σχύ^ις ευ yc 
γόνατος ανδρός• 6 γαρ 'Ονηγήσιος ini δίφρου ηατο h δεξί^ 
της του βασιλέως χλίνης. άντιχρύ Λ τον 'Ονηγηύίου ίπί ί/- 
φρου ίχαθέζοντο δύο των Άττηλα παίδων 6 γαρ πρεσβύτ^ 
ρος hii της εκείνου ^στο χλ/νης^ ούχ ίγγνς, αλλ' ht αχρου^ 

φοαϋοξ του πατρός βλέπων ίς γην. πάντων δί iv χόσμψ χα^ 
9εατώτων, παρελθών οΙνοχόος τψ Άττηλφ οίνου χισσύβιον 
ίηιδίδωσι• δε^άμ$νος δί τον Tjf τάξει πρώτον, 'ήσπάζετο. ο 

3. χύλίχα Η. , ίπύΐιχα volg. 

enli coramAttlU. Hicpincenuie, qt mos ett in illis regionibus, ca- 
lic«m trmdidenmt, ut aote accubitam toU faceremiu. Qiio facto, 
et calice degattato , ipaa folia, in oiiibus oot eedeote• coenare opoiw 
tebat, ascendimas. Omnia fediUa circa pari^tet cubiculi ab utraqo• 
parte ditposita erant : medio• in lecto sedebat Attilat , altero lecto a 
tergo fltrato, pone quem erant ciuldam gradut, qoi ad eios cabile 
ferebant, linteis candidis et yarii• tapetibut omatus gratia conte- 
ctom, simile cubilibu•, qoae Romani et Graeci nubentibut adornare 
pro more habent £t primam afaidem conTiTanim loctim eius habe• 
hzMkty qai ad Attilae dextram seaebat, secandam eiut, qai ad laeram : 
Sn qao nos etBerichas, vir apod Scythas oobilis, sed Berichu• sope- 
. riore loco. Nam Onegesiat in sella ad dextram regii thori , et e re- 
gioae Onegegii dao ex Attilae fiiiis eedebant Seoior enim in eodem, 
quo pater, throno, non prope, ted muUom infra accnrabebat, oculis 
prae padore propter patris praeeeBtiam temper in terram cooiectie• 
Omnibu• ordine sedentibus , qui Attilae erat a poculi• ingredient 
pateram τίηί tradit. Hanc ubi •α•€6ρΗ, proximom ordine saluUvit, 
qoi ealuUtione honoratus aarrexit, neqae pria• eum aedere fas erat, 
anam meraiii degustans, aut etiam ebibcns, poculum pocillatori red- 
4eret. Se4eiiU «latcmAttUae eodem modo, qui coii?iTio iater«ront> 



HO^ EXCERPTA 

A.G. 44^^^ T(f άσηασμ(} τιμηθείς Siaviaraxo* xai od ηρότερορ ιζί}^ 
th^Ak ^"* ^A**5 ^^f ^Q^'^ V "^V οίνοχόγ απσγενσάμενος η xai nc- 
'ί}πιών αηέδωχΒ το χισσνβιοτ. xadsadivra ii αύτον τω τρόπγ 
ο! ηαρόντες h/μmv ^ δεχόμενοι, τας ηυλιχας xai μετά τον ά-^ 
(Πίασμόν άηογευομενοι* ίχάστφ Si εις οινοχόος τιαρην^ w5 
ϋει χατά οτοΐχον είσιέναι^ του ^Αττηλα οινοχόου ύπεξιόντος» 
τιμη^έντος Si xai του δευτέρου xat των £ξης , xat ημάς τοΓ^ 
Ισοίς ο *Αττήλας ϋείξιωσβτο χατά την των Μχων τά'ξίν. tg 
δη ασηασμω πάντων τιμη^έντων^ υηε'ξι^εσαν μίν οΐ οίνοχόοί, 
τράπεζοΛ δ^ μετά την του Άττήλα παρετι^ενιο χατά τρεΓςίΦ 
« χαι τέτταρας άνδρας η xai πλε/ους• Sd^v Sxooto; οΙός τε η^ 

των TJj μαγίδι \τοδΐ\ έπιτι3Έμένων μεταΧαβεΐν μη ύπε'ξιω^ 
της των 9^ρόνων τάξεως, xat πρώτος είσν^ει δ του ^ΑττήΧα 
υπηρέτης, χρεών πλήρη πίναχα φέρων, χαί ot πάσί διαχο^ 
Ϋ.^ηνονμενοί μετ* αυτόν σΐχον χαι οψα ταΖς τραπέζαις έπεισαν• iS 
αλλά τοίς μίν άλλοις βαρβάροις χαι ήμϊν πολυτελή δείπνα 
χατεσχεύαστο , χυχλοις έπιχείμενα άργυροις* τω δί ^Αττήλα 
ίπι του %υλινου πίναχος ην ουδέν πλέον χρεών, μέτριον δί 
ίαυτόν χαι iv τοΙς άλλοις απασιν έδεΑενυ• τοϊς γάρ της 
§ύωχ$ας άνδράσι χύλιχες χρυσαΐ τε χαι άργυραΐ έπεδιδοντο,^ο 
το δί αύτου εχπωμα ξΰλινον ην• ^τή δέ atfr^ χαι η έσθ'ής 
ίτύγχανεν ούσα, μηδέν των άλλων πλην του χαθ-αρά είναι 
διαφυλάττουσα * xai ούτε το παρτ^ωρημένον αύτ(^ 'ξίφος, ουτβ 

3. Τφ αϋτφ τρ, coni. Β. 8. ^χων VaL, θρφιων Tolg. la• 
Litteras τοδ^ uncis inclasimus, Ιδί^^ Val, 16. δεϊηνον Tulg. 

|>ocula •υβ£ίρί«ηΐ6$ et poft MlutaUonem de^stantes, honorem ex^ 
aibebant Unicuique yero unus pocillator aderat, quem, quom pin- 
cerna AUilae exJret , introire auo ordine oportuit. Secundo et reli* 
quis deinceai ad huoc modum honore affectis, Attilas 00• qaocpe 
eodem moao saluUvit •econdum ordinem sellaruin. Tum omnibu• 
ealuUUonis hooore delato, pincernae reoesserunt Mensae vero iuxU 
AttiUe ineiifaiii erant erectae, excipiendi• iribus et quatuor, aut 
eUam plaribus convivis idoaeae, quorum unufquisque poterat mi- 
nime tranfgrefsue sedium ordines ex ierculi• , quod sibi libitum erat, 
defumere. Deiode primu• in medium acoeseit Attilae minister, pa- 
iinam camibus plenam ferens. Poat ipfum qai panem ministrabanl 
^ ' et opeonia meneit appoeuerunt. Sed ceteri• quidem barbaris et 
nobis UutUtima ooena praeparata erat et in difcis argeDteis repo- 
eita , AUilae io quadra ligoea , et oihil praeter caraes. Moderatum 
pariter in reliquU omniba• tese praebebat. ConvUis aurea et ar- 
genlea pocula suppediUbantar , Attilae poculum erat ligneun. SiniK> 
plex aumodum illius yie%\X% nulla re, nisi munditie , ornata eraL 
lieque eiui eutis/ neque calceorum barbaroram Ugamiiui, nequc ciui 



Ε PRISa HISTORIA. 2Ιθ5 

ύ των βΜρβαριχων υποδημάτων δεσμοί, ουτ$ τον Γπτττον JA.C.44d 

χαλινός, ωσπερ των άλλων ΣχυΟ^ων, χρνσψ η L•'^Όις η τινι]^' * , 

των τιμίων ίχοσμείτο. των δέ όψων των iv τοί^ πρώτοις πί-^ 

ναξιν έπιτε&έντων αναλωθέντων, πάντες διανέστημεν, xai oi 

Βπρότερον έπι τον όιψρον άναστάς ηλ&ε , πριν η χατά την 

προτ^ραν τά'ξιν εχαστος την επιδιδομένην αντ^ οϊνον πλήρη 

ίξ/έπΐΒ xvL•xa, τον Ι^ττηλαν σων είναι ίπευξάμενος• xat 

τούτον τιμη^έντος αντον τον τρόπον έχα&έσ^ημεν , χαι δεν-» 

τερος εχάστ^ τραπ^ζτ^ έπετιΟ^ετο πίνάξ έτερα έχων εδώδιμα• 

ϊοάς δβ χαι αδτοΰ οι πάντες μετέλαβον, χαι τφ αντφ ίξανα^ 

στάντες τροπφ^ αν&ις ίχπιίντες έχα&έσ^ημεν. επιγενόμενης 

δε εσπέρας δψδες άνήφβ-ησαν , 6ύο δέ αντικρύ τον ^Αττηλα 

παρελΜντες βάρβαροι ψιματα πεποιημένα ελεγον, νιχας av-C 

του χαι τάς χατά πόλεμον ζδοντες άρετάς* ες ονς οι της 

ΐΒενωχιας αποβλέπον, χαι οι μεν ηδοντο τοις ποιήμασιν, οι δί 

των πολέμων άναμιμνησχόμενοι διηγειροντο τοΤς φρονήμασιν, 

άλλοι ίε εχώρονν ες δάχρνα, £ν νπο τον χρόνον ησ&ένει 

το σώμα χαι ησνχάζειν 6 9νμος ηναγχάζετο. μετά δε τα 

ξσματα ΣχύΒ-ης τις παρελΟ^ών φρενοβλαβής, αλλόχοτα χαΐ 

^οπαράσημα χαι ουδέν νγιες φ^εγγόμενος, ές γέλωτα παντός 

ηαρεσχενασε παρελΟεΧν• μεΘ-' ον νπεισηλ&ε 21έρχων ό Μαν^ 

ρονσιος• ο γαρ Έδέχων αντον παρά τον Άττηλαν έλθεΐν ττοη 

ρέπεισεν, ως TJj έχείνον απονδτΐ την γαμετην άποληψομενον ^ 

6, προτέρου ynlg. ^\, Βν Β., tuy vulg. 

eqiii frena, ut reliquonnn Scytharum, «uro aut lapidibns tnt alia 
quacanqae re pretiosa erant oruata. Ut opsonia primorum fercalo- 
rom faere coDfumpta, furreximue, oeque prius quisquam nostnim 
ad eeclem snam est reversns , quam sibi traditain pateram vini ple- 
Bam , serrato priore ordine , Attilam ealvum et incolumetn precatue , 
cbibisset. Eo ad hunc modam honore colto, sedimus. Tum noTa 
fercala cniqae meosae sunt illata, quae alia contioebant esculenta, 
ex qoibus ubi omoes, quoad satis eaiet, cbmediesent , eodem modo 
tarreximus , et epoto calice rursue cooeedimns. Advenieute vespcrc» 
£icibueque accensis, duo Scythae coram Attila prodieruQt, et versufl 
a te factos, quibus eius victorias et bellicas Tirtute• canebant, re- 
dtarunt. In quos conyivae oculos defiserunt; et alii qaidem yersi- 
bas delectabantnr, aliis bellorum recordatio aniraos excitabat, atiis 
Bianabant lacrymae, quorum corpus aetate debilitatum erat, etvlgor 
aQimi quiescere cogebatur. Post cantu• et cjnnina Scytha nescto 
qais mente captns abfurda et incpta nec sani quicquam haben- 
tia effundens rieum omnihus commovit. Postremo Zercon Maurnshis 
mtromt. £decon enim illi persuaserat, ut ad Attilam ycniret, 
^w^nfin Qp^ram et siudium poUicitus , quo uzorein recoperaret. Uaac 



αο6 fiXCERPTA 

Ιηα. Ι giunavSounog «μ» dnoXekoinu ii αύτηρ iv rfj Stcv&ixjj na* 
D P^ ^^ '-^^rrjyXa (Γώ^οι^ ^Αετίψ π€μφ9ε/ς. άλλα της μδν τοέ-^ 
αντης ίιήμαρτ6Ρ ίλη/ίος, τον ^^έττήλα χαΧίπήναντος, οτι γε 
ίη ig τηρ αύτοϋ ίπαρηλΐ9ν• τύτε ϋ tiik τόρ της §ύωχίας5 
ηαιρορ παρ$λ&ωρ τψ ts eldsi^ χαί ΓοΓς εσΟημασί xai r^ φω-* 
rfj χαί Toti σνγχ€χνμέρως παρ* αύτον προφερομέροις ρημασι*^ 
Ttj γαρ Αίσον^ωρ τήρ tcSp Ονρρωρ χαι τηρ τώρ Γότ&ωρ ττα* 
ραμιγρύς γλύττορ πάρτας ίι4χΒ€Ρ ηαί ίς ασβεστορ ορμηααι 
yiXtova παρεσχενασε^ πΧηρ *Αττήλα. αντος γαρ Ιμερερ d^^ia 
ν.βΑστεμφης xai το είδος άμετάτρεητος ^ xai ovdip οντε λέγωρ^ 
Ύ.^βοντε ποίώρ ^^λωτος ίχύμερορ ίφαίρετο, ηΧήρ Sti t^f ρεώτα^ 
τορ τωρ παίίωρ (^ρρας ii όνομα τούτψ) είσιορτα xai πάρε» 
στωτα εΐΧχε της ηαρειας^ γαΧηροΐ!ς άποβλέττωρ ομμασ^ προς 
αύτ6ρ. ίμον Si Όηυμάζορτος ίπως τώρ μίρ αλλωρ ηαι'9ωνι5 
ΙΧιγωροίη^ προς Si ίχεΐνορ ί*χοι τορ povp^ δ παραχα&ημερος 
βάρβαρος, ανραίς της Αυσονίωρ φωνής xai τώρ παρ* αΰτον 
μοι ρη&ησομίρωρ μηϋρ ίχΧέγείρ προειηώρ, εφασχε τους μάν» 
Τ€Κ τφ ^ΑηήΧί} προηγορενχέραι, το μΐρ α^τοΰ πεσBίks^aι γέ- 
Βρος^ νπό di τον παιδος άραστησεσβηι τοι!τον• ώς δί ip τψ^α 
ανμποσ^φ εΙΧχορ τήρ ρνχτα, νπέξήΧβυμερ, int πολν μη βον-* 
λη^ντες τφ πότγ προσχαρτερεΓρ• 

^Ημέρας δί γερομέρης ίπί τορ Χ)ρηγησιθΡ ηΧθομερ, 

emm, cnm illi Bleda faveret, ίη barbaronim reglone acceperat , eam- 
que in Scythia, ab Attila ad Aetiuin dono ηιβιυ•, rcUqaerat. Sed 
hac ipe fruftratua eit, qoia Attilas illi succeiuuity qnod ad sua remi* 
graseet lUque tonc arrepta festiTttatis occasione progresfos , et formft 
et habitu et pronuntiatione et Terbia confufe ab eo prolatis, Roma- 
nae Hunnorum et Gotborum lingoain intermiacen• , omnes laetitia im- 

{devit et efiecit, ut in Tehementem risum prorumperent Sed Atti- 
as seoiper eodem yuUu , omnis muUtionit expers, et inuiiotus per- 
maiifit, neque quicquam facere, aut dicere, quod iocum, aut hiuri-» 
tatem prae se ferret^ conspectus est: praeter quam quod iunioreiii ex 
filiif mtroeantem et adTentanteiii , nomine IrDach , pladdi• et laetie 
oculif est intuitus , et eum gena traxit £go vero cum admirarer» 
Attilam reliquos suot liberos parvi iacere, ad bunc tolam aiiimiiin 
adiicere, unus ex barbarit, qui prope me sedebat et Latinae linguaii 
usum habebat , fide prius accepta , me nibil eorum , quae dicerentur, 
eTulgaturam , dixit, vatesAttilae vaticinatos efse, eius genus, quod 
alioauin interilurum erat , ab boc puero restauratoin iri. Ut vero 
conviyium ad muttam noctem protraxerunt , non diotiut nobis com•* 
potationi indulgendum esse rati exiWmuf. 

Die exorto, Oncgeiium adiyimus dicentes, nos dimitti oporiere^ 



Ε ΡΚΚα HISTORIA. iOJ 

χ^η^αι ήμΰς όιαφ^θ-φ^ϋα λίγορτ$ς xai μη τψπίλλως r^/feii^ Α. C. 448 
lip XQOyav^ xai ος €φη idiXsip και τον ^Αττηλορ **^®^^iSf'\i 
ΊΐΗ» ημάς• xai μικρόν διάίίΐπών αμα τοϊς λογάσιρ ίβουλεν^ 
ιτβ περί των ^Αττηλΐ^ δεδογμένων ^ χαί τα βασιλέα άποδο9η^ 

^/Βψενα atnfiraxTB γράμματα ^ νπογραφέαη^ αντψ ηαροντων 
tai ^PovoTUciov, άνίρος ορμώμενου μίν ix της ανω Μυαί- 
ας, αλόντος ϋ iv τφ πολέμψ^ και Sia λόγων αρβττ/^ τφ βαρ-Ο 
βάρψ ini TJj των γραμμάτων ίίαπονουμίρου ανντά^Βί• ως 
Λ έκ της συνοδού ίιανόστη , ϋεηθημεν αντου περί λνοεως 

mtjq SiXXwu γαμέτης καί των ίπεινης παίδων y iv TJj *Ρατ4- 
α^ας άνάραποδιο^ντων αλώσει, και προς μίν την αντων 
ονχ απηγίρενσε λνσιν, ini πολλοίς δί σφας ίβουλετο χρή^ 
μασνν απεμπολών» ήμων Λ ελεεΓν αυτούς της τύχης ίχετεν^ 
ού^των, την τιροτέραν εύδαιμανίαν λογιζόμενον , διέβη τε 

Ληρος τον Άττήλαν, xai την μίν γυναίκα ίπΐ πενταχοσίοις 
,δίοφηχε χρνσοις, τους ϋ παΐδας δωρον έπεμπε βασιλεΓ, ivO 
xwif δέ xai ή ^Ρεχαν ή τον ^Αττηλα γαμέτη πάρα 'Αδάμει 
των αύτης πραγμάτων την έπιτροπην εχοντι δειπνεΐν ημάς 
'ηηρεχάλε^ xai παρ' αυτόν έλ&όντες αμα τισΐ των ix τον 

^ο6&νονς λογάδων φιλοφροσννης έτνχομεν» ίδέξιοΰτο δh ήμας 
μεϋΛ-χίοις τε λογοις χαί TJj των εδωδίμων παροσχευγΐ• xai 
&(αστος των παρόντων 2χνΘ%χ§ φιλοτιμία} χΰλιχα ημΖν πλήρη 

17* 'Pixay stipra pag. 197•» 1•9* ^Qi*^ nomiiuU ett 

tteqae nobU diatias tempus terendum esie. Ille , AttiUm qnoqae in 
ea etse volunUte, et nos dimittere coni tituiMe , reapondit. Itaque Doa ' 

aolto poet coosiUum pro<*erum de his , quae Auilafl sUtuerat, ha- 
boit, et litteras, quae Impcratori reddejrentur, digesfit Aderaut 
qnoque, qaorum curae eplstolas scribere incumbebat, inter quos erat 
nosticiiM , vir e si^eriore My^ia ortiu, qai ab bostibus captus, cum 
dicendi facultate Talerct, barbaro operam in conecribendis eplstoiie 
Aavabat Dimisso consiliQ, ab Onegesio precibus contendimus , ut 
SyUae uxori et eius liberi•» qui in cxpugnauone urbis Raliariae 
ua« cura matre in servitutem redacli erant, Mberlatem restitue- 
>^ Et vero ab bis liberandU minime abhorrebat, sed eorum liber- 
taUm magiia pecumae •nniiDa a nobis emptam volebat. Itaque not 
cam tupplices prare et obteftari^ ut, babita eorum priftiaae Kirtunae 
'311006, praesentis calamitatU commieeratione moveretur. Ille, ut 
^Uilam adiit, muliereiii pro quixtgcnUt aureis liberam dimisit» et 
fios Olios dono ad Imperatorem misit Interea Recan , AttiUe uxor , 
|a aedee Adami•, qui eiu• ret domesticas curabat, nos ad coenam 
laviUTit. Ab eo una cum pluribus Scytbiae principibus comiter ex- 
cepti siimus et iucundis sermoiiiblis et magnifico epolarum^ appa- 
'^Ui. Tum unutquitque eorum, qui aderaut, jurgens» Scytbica co- 



ao8 EXCERWA 

L•CΛ^^SiΛyuίτ(iμfVoς Ιδ/ίον, xcu τον ixmovra περιβάΧώρ $ci$i φί^ 
'^v*,' λΐ7σβς ταντην έίέχετο» μετά Sh το 0€ΐπΡ9Ρ έπί τηρ σχηνη¥ 
'^ iXdvvreg ίς νηνον έτράπημ^ν* rfj ti ύστ$ραία hti ανμηόσιορ 
ανΒτς ημάς ^Αΐτηλας ixdXu , icai τφ nqotiQif XQmtf παρά 
Tfi αύτ^ν €ΐσήλ&ομ€ν xat ig την ενωχ/αρ ίτράηημ$ρ• avvi^S 
?*&g βαίνε ϋ hii της κλίνης αμα avttg μη τόν ηρεσβύτερον των 
ηαίίων ησ&αι, άλλα γάρ^Ωηβάρσιον, &είόν αι^τΐ^ τνγχάνορτΛ 
ηρος πατρός• παρά παν ϋ το σνμπόσιον λόγοις φιλσφρο^ 
νονμενος φράζ^ιν ημάς βασιΧεΖ παρεχελενείσ τω Κωνστανη'ψ, 
δς αύτψ παρά Ιίίετίον άπέαπζλτο νηογραφέως χάριν , iiSovcuto 
ην «ίίτφ γυναΖχα παι νηέσχετο* παρά γαρ τόν βασιλέα θ&* 
οίόσιον αμα τοις σταλεΐσι παρά του *Αίτηλα πρένβεσιν άφν* 
χόμενος υ Κωνστάντιος την είρηνην ^ΡωμαιΌις χαι ScvOtug 
^φησε ίπι μαχρον φυλάττεσΟ^αι χρόνον παρασχε\>άσΒΐν ^ ίίν 
αύτψ γυναΖχα ενηορον ίοίη* χαΐ προς rotfro έπένενσε βασι^ιί 
'Βλενς^ χαι ΣατορνΛον πβρίΟΦα/α ηαι γίνει χοσμουμένσυ &νγα^. 
τάρα είρηχει δύσενν. τον Sh 2ατορνΛϋθν αντ^ρηχει *ΑΘηνάΐς 
ή χαι Ενδοχία * άμφοτέροις γάρ ixoAdh) το£ς βνόμασιν. ίς 
Εργον δί την αντοΰ ου σννεχώρησεν (ίχ&ηναι ύηοσχεσιν 
Ζήνων ^ νπατιχος άνήρ χαι πολλήν αμφ' αύτον έχων ^Ισαν-^^^ι 
ρων δνναμιν, με9^ ης χαι την Κωνσταντίνου χατά τόΐ' του 
^oA^/uot; χαιρόν φνλάττΜΐ^ έπετέτραπτο. τότε δη των iv τ^ 

1 4 ηηραΰχευάαειν^ άνΉ,, παρασχευίίσειεν άν Tulg. 17* *Α9'ψ* 
vais Ysiliji^iivag Tulg. 

miUte poculuin plentlm nobis porretit, et eam, qtii aiite te biberat^ 
amplexus et exoscaUtus^ illud excepit. Α coena 00• in tentonum 
noBtrum recipientes, somntim cepimus. Postridie itenim not Attilaa 
ad coenam invitavit, et eodem, quo prias, ritu ad eum accessimus et 
ad hilaritatem nos convertimus. Tum autem non senior ex filiii 
Attilae in eius thoro uoa cam ipso accambebat , eed Oebarsius, eiut 

i)atruu8. Per totum conyivii tempas nos biaodis sennonibu• appel- 
ans Iniperatori dicere iussit, ut Constantio , quem ad enm Aetius^ 
ut ab epistolif esset, miserat, uzorem daret eam, quam illi promi- 
aisset. Etenim Constantius una cum Attilae legatis ad Theodosiam 
yenerat, et se operam datanim, ut pax longo tempore inter Roma- 
nos et Hiionos tenraretur, dixerat, roodo sibi uxorem locaptetem 
matrimonio copalaret Huic petitioni Imperator annuerat, et Satar- 
nini filiam, viri et opibus, et geoere clari et ornati, se Hli nuptat 
daturum promiferat Satuminum autem ioteremerat Athenais seu 
' Eudocia, (utroque eDim noroine vocabatnr,) neqac Imperatori ad 

exitum perducere^ quod promiserat, per Zenonem, Tiram consulareniy 
licuit Is enim oltm magna Isauroram multiiudine stipatos, urbl 
Conftantinopoli , qoae belio premebatur, praetidio fuerat Qui qeoBi 



Ε PRtSCl HISTORIA. 209 

S|l at^ixtiWrixw^ αρχωτ ταγμάτων νπ^Χάγ^^ τον φρ^)υρΛ>ν Α. C. 4(^ 
την χορην^ ««* ^Pov<pfp nW, ivi των ίπιτηδείων, νίοτεγγυ^ Μ^ ' 
ταύτης dh αφτ]ρημένης, ο Κω/νστάντιος έδέξχυ του βαρβάρου^ 
ίννβρίσμένον αντύν μη τίΒρωρασθ-αι , αλλ* η την άφαιρΒ&{Τ^(^ 
Saav η »ai αλλην αντψ tidwsdw γαμετήν φίρνην ΒΪσοίσονσαν. 
παρά τόν τον ieAtvov τοίνυν χαιρον ο βάρβαρος λέ/πν τ^ 
faaiXevfnm τον ΜαξίμΤνον hciXsvSj μη χρηναι της ίξ αντοΰγ,^ι 
wip Κωνστάντιο/ν έλπ/ίος ίιαμαρτ^• οντε γαρ βασιΧ^ΐ το 
ψΦΌί$σ9αι . Tftt^ Sh 6 ^ΑττήΧας. ίνετέΧΧετο^ υποσχόμενου 
ΐοΚωναταντΛν χρήματα δωσειν^ el των ζαηΧούτων αύτω πά- 
ρα ^Ρωμαίοις χατεγγνη^αη γυνή• 

Τον α συμποσίου ύπεξεΧθυντες, μ^τά την viicta ημε- 
ρων διαγενομένων τριών ^ ίίηφε^ημεν ίώροις τοΐς προσηχονσι> 
τίμη9^ντες • ίηεμηΒ ϋ ο ΑττηΧας xai Βέριχον τόν ήμων 
iSiw τψ σνμποσίψ προχαΒεσ&έντα ^ άνδρα των Χογάδων χάίγ^ 
ηολΧύν iv r^ 2χυΘ%χψί χωμών άρχοντα y παρά βανιΧέα πρε- 
0β€νσόμενον, αλΧωςτε xai αυτόν οία δη πρέσβιν ηαρά Ύω-^ 
μαίων δεξααΟχΛί. ηοιύνμίνων δ^ ήμων την πορείαν χαΐ 
ηρος χωμτι χαταΧνσάντων τινί^ ηΧω 2χν9ης άνηρ χατασχο^ 
%οπης evBxa ht της '^Ρωμαίων ^ς την βάρβαρον διαβεβηχώς χω- 
ράν• xai αυτόν ^ΑττηΧας άνασχοΧοπισΟ-ηναι παρεχεΧεύσατΰ . 
Tjj ϋ iaiov<rfi δι* ετέρων χωμων πορενομένων ημών, ανδρίς 
δύο των πάρα 2χύ3•αις δουΧευόντων ^/oyro^ οπίσω τω χείρ9 

8. βασιΧιχόν coni. Β. 9 ^Q^^^^v ^dd* Ν. jmt ^εύδεα^ία. 

ofienUliaiii eserdtoiHii diUL eeset, pnelUm cnstodJa eduxit, et Rufo 
cuidmm, oni ex 9ut« iie«euarii•, deepondit Hac poella sibi subtra* 
cla> CoBftantius barbaram onibat, ne sibi foctam contumellam ne-^ 
^geret, sed perficeret, nt eibi nxor-daretur aot ea, qiiae erepta fue- 
raty aut etiaoi atia, quae dotem adferret Quamobrem per coenae 
tenipus barbarnt 'Maidliiimum Imperatori dicere iussit, non oportere 
CoosUiBtiiiiii fpe ab ipso excitata falli, et ab Iinperatoris dignitate 
alienam rideri, roendacem esse. Haec Attilas Mai.iiniiiD mandavit» 
propterea quod GoiiftantSo• ilU iDffcntem pecuniae sammam pollicl- 
tiu erat, ai morem e Romaiiis poeUi• locuplelcm duceret Sub nocte 
a eoena dieeetaiaiitf. 

Tribu» deinde diebu• elapsit, maneriba• donati dimisst sumus. 
AtUUs qiiM|iie Berkhum , riruin e Scythiae primoribu• , multorum 
Ttconun ia Scythia domintnii, et qai in eonyivio euperiore loco se- 
^erftt , uobiscaiD legatam ad Inperatorem misit Hunc eniln et alias 
BMMni pra l«gato admijeniiit. No)>i• autem iter con6cientibil8 ct 
in vico qnodam coinmorantibas , eaptos est viir Scytha , qui a Roma- 
ni» ezplarandj gratia ia barbaram regionem deecenderat, quem 
««cU iappticio affici AUiUi praecepit Poatridie etiam dam per 

Dtxipirtiig Eunapiu* ete» t4 



ϋΐο EXCERPTA 

Α. C. 448 JeJf/uii^oi , ώς τονς xtna ηόΪΜμον άν$ΐΔνι»ζ Siuuitac* 

*"f >* *^' ϊνΧφν SvoVv χΒραίας ίχοντων αμφ^^ τάς χ$φαΧάς ί/4- 
P,jo βαλόντίζ άν$σταν()ίοσαν • έφ' Saov Si την Σχν9ιχηρ ίιεξ^£Λ^ 
μερ^ δ Βέρ^χος ίχοινάνει. τ% ημϊρ της oSav, ntai ησυχός τις 
xai ίπιτηίειος ίνομίζ$το• ώς Sh τον^Ιστρον ίτ^ραιωθ'ημΒΤ ψ5 
iv ίχβ'ρον ημΖν ίγέν$το μοι'ρφ Sia τινας Ιωλ^ης προφάσΦίς. 
ix των ^ραπόιτων σννΒνεχβτίσας . xai τίρύτερ^ μίρ rw 
ϊππον οΙ(/€ί%$το, φ τορ ΜαξιμΖρορ ίωρήσάμερσς ηρ, 6 γαρ 
Άττήλας πάρτας τους άμφ uitop X^faia^ ηαρΜχελ$νσΛτο 
ίώροις τον Μάξίμίνορ φιΧοφρονησασΘΰη, καί ^χάστος hfs^to 
π6μφ€ΐ> ϊππον αντω, μεθ-* iv χαι ο Βίριχοζ. ολίγονς is Λ«- 
Β βώρ τους αΧλονς άη4πεμπ$ , το σωφρορ itj[k£aai ίκ της μ•^ 
τριότητος ίσπονίακώς. ψοντορ ovp αφείίετο τορ ίππορ, uai 
ούτε σνροίοιηορείν, οντε σνρεστιαα^ΌΛ ήρέσχηο * ω0τ€ ήμΜ^ 
ip r^ βαρβάρων χωρφ γενομένου σνμβόΧου , ίς rovro 9rfO-i5 
ελ&είν. χαί ipτευ^εp ίιά της Φίλ/πηον inl την ^Αίριη-' 
ρου πολιρ την πορείαρ ίποιησάμε&α. ip ^ ίιαραηεηΗί»μΛΡ9ΐ 
{ς λόγους ηλ^μερ τφ Βερί'χψ^ xai αύτορ της ηρος ημα^ς 
σιωπής χατεμεμψάμεΟτί , οτι γε ίη οργ/ζηίΛΐ ούχ aitxoSuiV 
ουϋν• 9εραπευσαρτες ουρ αύτορ xcU ini εστ/ασιρ χΛΐέσεκΤ'-^ο 
τες έίξωρμησαμεν. χαί τγ Βιγίλψ h τ^ οάψ ίττνντησα^βτίς 
ini τηρ Σχυ9^ιχηρ Ιπαραζευγνύρτι xui τα ηορά ^Afxr)j^ 17- 

alios tIcos f tOgrederemot' , dao» qni apnd Sc]rthtt serriebant, Inant- 
bus Tincti post^rga trahebantur , quod hia » quot belU casnt domi- 
1108 fecisset» ▼itkm eripuissent Hos» immifsie inler duo ligna nncit 
praediU capitibus , in cruce necaruiit Bericiioi Tero, qnamdhi Scy- 
tbiam peragravimot » eadem Tia nobiecum iverat, et pladdaa et 
amicus Tisua erat Ut Istrnm traiedniii•, propier qvafidam vaiiaa 
causa• , a %tr9\% ortas , nos inimicoram loco habait £t primam qai- 
dem equum» quem Maximino dono dederat, ad te rerocatit. Ete• 
nim Attilas omnes Scythiae principes, qui in ipsiot comitatu enrat, 
donit Maximinum ornare iusserat, et nnufqoisque cerUtini iUi equum 
tniserat, inter quos et Bericbaa. At ille cam moderaUoai• gloriam 
•ibi comparare ftuderet, ex eqai• oblatia paacos «cceperatt reliqaos 
reiecerat. B»richas igitar equum, qaem Ma&imino dederat» ademit, 
neque deinceps cadem via ire aut coenari Dobjacum ▼olnit Itoqae 
boapitaliuti• tesaera, in barbara regione conlracU, eo aique pro• 
eresfa est Hinc per PhiNppopolim ad Adriaaopolini nobU iter fnit 
In hac civitate quieeoente• , Bericbom rortui alloctiU cmii eo, qeod 
tamdiu erga qo• ailentiaiD tenuiMet» expoftalaTittos. Nec enin ol- 
lam fuifse causatn cur oobis iraiceretur, quandoqaidem in nalU re 
eura offenderama•. Itaqut eo placato et ad coenain invitato. ab 
Adrianopoli moviinat. In itinere Bigilam, qui in Sojthiam rererte* 
batur^ obvium habuitDat: qia• edo^, qaae AUila• ad legaU«»jnB 



£ PRISCI HISTORIA. 91 1 

(Λ της int TJj πρ$σβ$ίφ άηύΜρ/σεως ,€ΐρημ4ρα ΑφηγηϋαμΒνοί,λ.^ 44^ 
fης ίπατόόον ίΙχ6μ$Θτί • ως ϋ ίς την KMvorayTivfiv ^'^Q^^^ily 41 
ycyo/MC^, μ$ταβίβΙησ9€α μ^ρ ^d/a^ τορ Βέρίχορ της ορ^ Q 
γης• ος α της άγριας ούχ ίη$ΰληστο φύσεως , άλλ' ές ita• 
Syo^o^ ίχώρΒί , %ai h χατηγορ/ψ hroutto τορ ΜϋίξψΤρορ, ως 
ϊφησ$ρ ΒΪς τηρ Σχυ^χηρ ί^φάς τόρ *^ίρ$όβίρ6ορ καΐ τό^*!^- 
imof ο, ανίρας ατροτηγονς^ μηίΒμίαρ ηαρά βασιλ^ ^Χ¥^ f^^^ 
ft», xai ως h iL•γωρίtf τά tm Μντονς ίπϋΐησατ9, τηρ βαρ^ 
mriic^y Άίγξας $»ηφότητα• 
;ο 'Αροζεύξαρτα δί τΑρ ΒιγΑαρ uai tp^ οϊς τορ *Αττηλ(χΡ 
ΐΜίοις ίίοτρφΕίΡ σνρ4βαίΡ9Ρ άψΜομ^ρ^ρ η$ρίστάρτ§ς είχσρ 
ύ ηρος Tmho παρΒοαΒυασμένοι. βάρβαροι , xat τά χρήματα, Χ^ 
&ΐ€ρ τψ ^Είέηωρι ΜμιζίΡ, άφ$ί%αρτσ. ύς ϋ ucd αντορ ηα-- 
ρα ΤΟΡ ^ΛττηΧαν ηγορ, ttai άρηρωτάτο Srotr χάρ^Ρ roao«Toy 
iSf^^Oi χρυσίορ, ίφη οΙχ$ίας ts nai των ηαρεηομίρωρ ηρονοί^ 
ας mna , ωστΒ μη ipisif τροφωρ η ϊπηωρ ϋπάρ9ΐ , η xai 
tmp ψορτηγωρ ναοζυγίωρ νηο της-^μαχρας Ιχίαηαρη94ρτωρ 
6Μ, ίιαμαρτίίρ της περί της πρεσβείας σηοψίης• ηαρε^ 
σηυάσ^ι ii αύτψ χαι ές αιχμάλωτων ύρηρ, ηολλωρ χατά 
^Oii/p Ύωμα /w δεη^έρτωρ αύτου, rov; σφισι ηροσηχοντας 
λίσασ^αι• χαί ο *Αττηλας ^άλλ' ovroi,** ίφη, ^,σν Λορηρορ 
Α^ών/' ΤΟΡ BtyAop Χέγωίρ, ,^τηρ ϋχηρ σοφιζομερος λησΗς,Ρ.'^ί 
^vii εσται σοι πρόφασις ϊχαρη εΙς το τηρ χόλασι^Ρ ίιαφυ^είρ, 
6. *Αρ96μίρδορ et ιι, διατ^φηρ Tulg. 1 1, ϋψβίϊχορ Ν. aa. 

iioitnni refponderat, coeptam Ster eontintiaYimiii. Ut ContUBtiiio- 
poUm Tenimas, Berichom exiftimabamus iram abiecUee, aed agre• 
*tif et ferae siiae naturae mioime ett oblitoe. Nam Majuminum in- 
•laolaTit dixisie, qoum in Scythiam transiisiet, Areobindi et Aaparis^ 
cxerciUiiiiii dacam, aoctoriUtem apud ImpeBatorem nuUiue eise pon* 
<toiS et cQm barbaronim leTitatem ct i&coiuUiitiain notaiiet» eoruai 
gttta in nullo pretio babuisfe• 

Reremim Blgilam, quom in iis locit advenitsei, nbi toiii AtU* ^ 
lat eommorabatnr , circainstaiitet barbari ad id praeparaU campre^ 
bendenmt, et maaut in pecuniat, quas Edeconi adferebat, iniece* 
nwt. QoaiD ipfam ad Atttlam addiuLifsent , U ex. eo quaeslTitf 
^Qs m gratia taDtiiin auri atporiatset. lile respondit, ut tuU et 
^nitiim aoonim oecessitatibas proTideret, ne renim aeeefaariarum 
^pU| aut eqoorom, aut alionim animalium vecturae aptortun pe- 
&iiria, quaeper longa itixiera deperierant» aitudio obenndarum iega- 
tioniini avocaretar. Fraeterea ad redempuonem captiTorum pecuniuii 
pantam este. Multos enim ex Romania a se magnopere petiitsef 
^ propinquoa euos redimeret Cai Attilas : ,yS^d neque iam , ο tnr• 
{ύ bertia, Bigilam appeUans» uUum tibi tuit caTiUaiionibaa^lu•• 



aia EXCERPTA 

Μ.ΧΜΒ.μ£ίζονος μίν τηζ-χτ^ δαπάνης παρασχ€νί}ς σο# χρημάτων ύ- 
,'^ ηαβγ^νσκς . χα} τών ύηο σου ϊηηων χαί νποζνγίων ύνη&ψ- 
\,7βσομ€νων^ xat^ της των αιχμάλωτων λνσεως, ην συν Μαξί.•^ 
μίνω παρ* ίμί άφιχομίνφ ποαΡν άπηγόρενσο^* ταύτα eincit^ 
τον νΐον (ην α xai Tfp Biyika τοτβ πρώτον ίς την βαρβά^5 
ρων ηχολουΒψως χωράν) %ίφΒί χαταβΧηθί}ναι παρεχελεύσατο, 
εΙ μη ιψθ'άσας άποι $τφ τα χρήματα Χβί ii ην ah/ctw 
Τ^χομίζει. i ϋ ως ί9εάσατο Toy παΐδα ίπί ^νατον στείχρν^ 
τα, Ις δάχρνάτε χαί ολοφυρμονς ίτράηη, xai ανεβόα rijr 
δίχην hi αυτόν φέρειν τό 'ξίφος, ούχ ini τον νέον τον αδικία 
χούντα σύδέν. xai μηδίν μεΧλήσας τα τβ αύτω xai Έδίχωνι 
* χαί τφ εννφύχγ χαί τψ βασιλεν μεΧετη&έντα έλεγε, συνεχώς 
δ^ ίς ίχεσίαν τρεπόμενος^ ύστε ctvTOv μίν άναιρε&ηναι , 
διαφεφηναι Λ τον ίίαϊδα. γνονς δί δ Ι^ττήλας άηο των *BW- 
χωντ άρημένων μηδίν διεψενσ^αι τον Βιγίλαν, h δεσμοΤςιζ 
είναι προσέταττεν, ού πρστερον λνσειν άπειλησας πριν η τον 
^•παίδα ίχπέμψας ετέρας αντψ πεντήχοντα χρυσών λήρας ύπερ 
των σφετέρων χομίσοι λύτρων• χάί 6 μίν έδέδετο, i δί ες 
την ^Ρωμαίων ίπαντιει• έπεμπε δί χαί^Ορέστην χαί^Ησλαν 
i Άττηλας ίς την Κωνσταντίνου. ίο 

AC.449 ^• ""^* *^' αμφοτέρων, *Αττηλα τε χαί Ζήνωνος, αί- . 
τσύμε^ς ό Χρνσάφιος iv αγωνία χαΟεστήχει • πάντων δί αν- 
ι. σο$ B.y οία Tolg. 

dieii subeiindi petebit efiagium: neqne olU §»um idonem canea ertt, 
qua meritum tupplieium evitare possis. Longe eniin maior sutuina 
cflt, quam qaa tibi sit opus ad sustentandam familiam^ vel etiam 
qQam Impendas in emptionein equorum, vel iunxentorum, vel libe- 
rfttionem capti^orum , quain iamcfuduin Maximiuo, quiim buc vcQio 
bat, interditi." Haec dicens, filiuin Bigilae (is tum primum patrem 
•ecatut in barbaram regionem venerat) ense occidi iubet, nisi pater, 
qnem in nsum et anam ob causam tantum auri advexbsct , apcri- 
ret. Ille nt Tidit fifium morti addictiini, ad lacrymas coiiyersut, iu• 
implorare, et ensem in se milt! debere, nan in iilium, qui nibil 
commerQiseet. Nec cunctatus omnia clandcstina consilia, quaea sei 
«b £d«cone, ab eanncho et Imperatore in Auilara composita iue- 
rant, aperuit, et ad prcccs prolapsus, orare et oblestari, ut ee oc- 
oideret, et filium nihil proineritum libcraret. Cum autem AttiUf ex 
hiB, quae Edecon eibi detexerat , Bigilam nihil mentitum perepiceret» 
in vincula duci praecepit, e quibas non prio• eum exeolututum mi- 
natns est, quam eiiis 6iiu8 in eani rem dlmissua alias qtiinquaginta 
mori Hbras pro iitriusqiie liberatione exsolvisset, et Bigilas quidem 
in τίηειιίΑ e$i cooiectus, filitis iutem ad Romanos rediit. MisU eUam 
Atiilas Or<^st«ni pt Eslam Constantinopolim. 

4• UincAttila•, illinc Zeno Chry«aphiiilki ad pocnam dfposce- 



Ε PRisa ΗοτοκίΑ• αι3 

tiliop %mv άμφί βασιλέα αρχοηα τ^λύρ xui τας συνΟ^χας 

της ifuafov ^Ι^ήρης η^ο9έμίΡθΡ , row ii Νόμ^ ττρ^ τον μα- 
S^^ov τιμηψ αρξαιτα *αι h ταίς πατρΛχύΗς ανν ixsi'p^D 

tmake/iptBytiv , οι 4ή τάς αρχάς αναβ%βηκααι πάσας. σνν%-*. 

ηίμηετο ii \ίτατΌλίψ Νόμος σύ ita μέγ%9σς της τνχτης μό^ ^ 
ι M»r , αλλά ύς καί τψ Χξ^^σαφίψ ttfrovc ^ ^ ψίλοτιμίψ 

W βαρβάρου ηερί9σ6μ(Ρος * οτι γαρ μάλΛστα ηροσην αντψ 

ιοτ9 μη φεέ'Λσ^αι χ(}ημάτω^^ το nofw duMd^ai ionovioimu 

^xai ovTOt. μίν ίστέλλορτο τον *Αττηλαν ύπάίξοντ^ς της οργής 

tmi τηψ σίρήτψ hii ταΧς σνηάξβσι tuufvXarm9 π^άτοντες^. 

1^οιτ9ς 0€ χαι , ώ^ ^f^ •Κ«0ΜΠ-β)^ή^ *ατίγγνη9ησεταί' γνρη 

9ΐΙ μείωρ της 2ατορρΛθΌ γέρΗ το xai ηΒρίουσίΐ}. buinpf 
Λγάρ μη β^βονΧησ^Λ, άλλ' ετέρφ Μοτά ρόμσν γημασ9αι • oi 

γάρ ^μις παρά ^Ρωμαίοις αχονσορ γυταύία χατίγγυασβΜΡ,^% 

Α4ρ/. Μπεμπέ Ά xai δ βυνοίχος τψ βαρβάρψ χρνσίον^ cSa• 

ft αντοτ μείλιχ&έντα απαχ^ηναι, του 9^μου• 

<'• ^Ovh οί άμφί τον Ιίίνατόλιον uai Νόμον τον ^Ιστρον 
οοηεραιω&έντες αχρις του /ίρέγχωνος λεγομένου ποταμού ίς 

ίην 2κν^ίχη9 διέβησαν * αϋοΐ γάρ των ανόρων ο ^Αττψ 

λα^9 SqfM μη τφ της άάου ίηαρίββσ^οί διαστηματί^, ip 

5• τιμήρ] ^Qxiv marg. Η. 

h^t Omnium autem in enra animif et etadiis indinatis , yieain 
ttt ad AttiUin legaloa mittere ADatolioin et Momuia: Anatolium 
quidem ηιβκίιΐηιαι milituni praesentalem , et qai pacis cum barbaro 
iniUe condiUonet propoaoerat : Noraom vero magistri dignitatem ge- 
Kntcm , et in nuineru.m patriciorum una cum Anatolio aUectiuii , 
<lQae dignltas ceterit ODinibua antecellit Missu• vero est cum An*• 
tolio Nomua non solam propter dignitatis ampUtudinem , sed etiam 
Φ>ίλ erat beiHivolo in C hrysaphiom animo , et apod barbanmi gratia 
et aoctoriUte pluiimum yalebat Mam §i quid perficiendum eibi 
ptopofuerat , miiiime peconnt parcenduni esse censebat £t iiii qai* 
dem mittebantar, quo Attilam ab ira dimoTereat et pacis conditio* 
»e3 obserTare persuadereiit, iUud quoque dicturi, Coiietaiitio nu- 
ptnm datum \n puelUim mioime Satununi filiae genere et opibus 
ioferiorem. Illam euim minime gratum buiasmodi matrijnoiiiam ha- 
boiffe: itaqne eecundum legem alteri nupeisee. Nec enim apud 
Komanot faa eMe, muliefem inyitam yiro coUocare. Misit et eonu- 
cliue auram ad barbaruiia, quo moUitue ab ira dedaceretur. 

5• AnatoUua et NoniHS , Istro transiviaeo , ad Dreoconem ILuviHm 
usqac (sic enim appellant) in Scythiam peaetrarunt lilic AUilaa 
<^€i;^9Ua UuloriuQ firp:(«m 1110U19, n^ lon^ioribus itwcnbus def4-• 



dl4 EXCERFTA 

L•^>Uglxs/vψ τψ χ»ρί^ ^(fog αετούς βτ^πήσέ^Ό ΐιτ9νξίΡ• «οι^π^ΟΜ* 
Hieoiia^^ ^^ νπβρΐ79^•'»5 ^^οΐίχ^ίς υπήχθη τφ πλή98^ τύν iei- ' 
ρων, xai λόγοις ηροσηνίσι μαλαχ^ις φνλώττβα^ την ίΙρήνιΐΡ 
Bmi τοις ανταΐς ίπωμνντο αυν^χαις, άναχωρ^ΐρ Ά *ai της 
νψ *Ίστρ(ρ ρριζομένης ^Ρωμαίων γης uou ταυ τιράγματα mS 
παρίχ$ιν π$ρί φυγάδων βασιλ$Γ^ ti μη γη ^ΡωμαΤοι αν^ 
ίτίρονς καταφεύγοντας ηαρ' αντον όέξοιντΰ• 'ήφίει ti xui 
ΒιγΛίΜν, τάς π$ν!ΐήχοντα του χρυσού Χίτρας ίέξαμενος^ (ταν-^ 
τας γαρ αύτφ ίχεχομήίει ο παίς συν roTf πρέσβεσιν ές τηρ 
ΙΣκυΛίχήν ίιαβάς,) xai αΙχμαλωτους άνευ Χύτρο9ν άφηχε nL•ί-^o^ 
ατούς J ΐΑνατολί'φ xai Νομφ χαριζομννος• ίωρησάμενος ϋ 
χα/ ϊπηους αύτοίς xai &ηρ/ων ίοράς j αΐς οΐ βασιίειοι κο- 
σμοΰντα$ Sxvdtu , ,άτ^έηεμπε, συμπίμψας και τον Κωνσνάρ^ 
τιον ώστε αΰτφ βασιλέα εΙς έργον άγαγεΤν την ύπόσχεσι^ν• 
€ύς ih έηανηΧ&ον οΐ ηρίσβεις, xcd άπαντα τά τε ηαρ' αντων^ιδ 
τα τε ηαρά τον βαρβάρου ίίέξηλ9Όν, χατεγγυαται τφ Κων- 
ντοίντίψ γννη γαμέτη ^Λρματίου γενομίνΨ^^ παιδος Πλίνθου 
του ηαρά ^ΡωμαΙοις στρατηγησαντος χαί την υηατον αρχήν 
αρίξαντος. σννεβεβηχει ίε τον *Αρμάτον ίς την Λιβύων Sm- 
ν.^ι^βάννα έπί τ^ προς Αυσοριανονς μάχτι εύημερήσαι μ^ν εν τφ%ο 
ηρος έχείνους πολέμφ, νοσήσαντα ih τελευτησαι τον βίον. oS 
ίή τηνγαμετην, χαι γένει χαί τιεριονσιγ ίιαπρέπουσαν,βπεισεν 
δ βασιλεύς τφ Κωνσταντίφ γήμασ9αι. οντω xat των προς 

9, Σχυ&ιχην Val. , Ουν^ηχην Tulg. 17• \4^μάτον coni. Η. 

tigarentur, cum illi• conyenit. Initio qnidetn malta tuperbe et inso- 
lenter dieserene , Undem magnitudine miinerum aequior factus est , 
et blanda legatonim orattone delinitus, se pacem serraturum aecun- 
dam conTentiones , iiiravil; se quoque omni regione trans Istram, 
tanqnam Romanonim iuris dttionisque cedere, neque porro Imperatori 
de profugis reddendis molestum futurum , raodo Romani in posterum 
a fronsfugie admittendM temperarent Liberavit et Bisilam^ nume- 
ratis quinquagiDta auri libris , quas Bigilae fiiiu• cuni legati• inScx- 
thiam veoiens attulerat Tam et Anatolio et Nomo gratificant, 

3nam pluriroos captiToa illis sine υΙΙο pVetlo concessit Postremo 
onatof equis et ferarum pellibus , quibns Scythae regii ad oma- 
tiim ntuntur, dimisit Gomiteni illis addidU Gonftaiitiuin , utlmpe- 
rator ipei re coofirmaret, qnae vcrbis promiserat Ut legati redie- 
rnnt , et cum Attila ultro citroqiie acU retulerunt, ConsUiitio nu- 
ptui datur quondam uxor Amiatii, Clii Plintfaae^ qai apud Romaiioe 
«*xercitunm dax fnerat et consulattim inierat Ilie in Lybiam pro- 
fectoe acie cmn Ansorianis decertavcrat et prospere pagnarai: moK 
iDorbo correptas Titam finierat Eioe uxori, genere ct divitiie cen- 
•picaae^ poat maritt obitum Imperator nlibefe Goaetaniio persuase• 



Ε ΡΗΚα HIST0R1A. αι5 

*'^Α9τφΜ9 λψ&έηνρ ίίαφορύρ, S θβαίόσιος ϋ§ίΛΦ, μήποίί 



ς. Οχι %w 'Αττήλα τορ παρά θ^οόοσών τηαγμέρον φό- ρ. Α .C.4^«> 
- - - - inj3 



^φρ ζψοντίος ^ πόλίμορ άπ€ίλονντος j των ^Ρωμαίων στΛ-*^**•^ 



Slciy ηαρ* αύτορ ηρίσβίΐς άποχριναμένων^ ^ΑποΧΚωνιος ίτιέμ-ι^ 
nSTOf οΙηΜρ ο ά9§Χφος τήρ 2ατύρρΛου γ$γαμήχ$ι θυγατέρα, 
ijp 6 θαΜσ^ος ίβαΰλ€το Κηροταντά^ κατ^γγναρ, Ζήνων di 
*Ρονφψ iMaxsi προς γάμον τότ* δί ίξ άν^ωτίωρ έγεγάν^. 
XW Ζήνωνος ονρ τωρ βπιτηί§άορ δ Απολλώνιος γεγονώς 

ίσχαί τψ ίηρατψ^ίδα λαχών αρχήν, παρά τον ^Αττήλαν ίηέμ^ 
tuxo ΜρΗίβΒναομ$νος* xai τδν μίν Ιατρον ίπίραιοντο , ούχ 
Βτνχο δί της προς τ^ν βάρβαρογ προσόδου . iv οργ^ γαρ , 
έχίΐνος ποιούμενος το μη Μχομίσ^ι τους φόρους, ους ils^ 
γεναύτφ παρά των βίλτιδνων »ai βασιλιχωτέρων τίτάχ&αι , 

ιζονδ^ τον πρίσβευσάμενον ίδ4χ$το, του πέμψαντος χατολίγφ^ρ,'^ζ 
ςών. i δί \ό[πολλώνιος ανδρός ίργον χατά τούτον τον arai- 

' ρόν φαή^εται διαπράξάμενος m τού γάρ Αττηλα μή προσιε^ 
μένορ την αντοϋ πρεσβείαν^ μηδί iq λόγους αύτ^ ίλι^ίρ βου* 
λομδ^ου, παραχΜλευομένου δΐ πέμππν απερ αύτφ ix βασι-*^ 

Όίολέως δώρα ίχομιζί , χαί θάνατον άπειλοϋντος, si μή δοι'η , 
ίφησεν^ ,,ούχ ahttv προσημ$ Σκύ^αις αηβρ αυτοίς βξεστιν η 
^ωρα η αχυλα λαβΛτ^* παραδηλων δώρα μ§ν (χυτοί^ δο^ή^ 

3. τ6ν add« Β. la. προσόδου Η.) π^φόδου Yul^ 17• προΰί' 
€μίνου Η.^ Λροϊ€μ4ροη Tulg• 

ret $ed tQpitis omiiibue «d honc nocliim cam Attlla controrereiit » 
Theodoeiiim novas Umor occupaWt, ne Zeno tycAnnidem invaderei• 

6. Cum AttiU• tiibtitiun cum Theodosio couventufl» peterct, 
«ot beUuin miuaretur• et Romani s« iiii per legatos eatisfactuco» re* 
epondissent , mieeut est ApoUoniu•. Hic erat fratei eius, quiSalur» 
luni fiiiam duxerat uxorem» quam Theodetiu• ConeUntio pvomUerat, 
2eao Tero Rufo coJlocarat, qui tuuc in vWie 'bsse deeierat Ilaqit» 
ApoUoniaf inter familiare• Zenonit, et ducU di|;iiitate auctue» icga- 
lione iunctuni• ad AttiUm ιηύβαβ erat Scd transmiseo Istro, mi' 
airae aditom ad AUiUm nactus est. £teDim AUilaa ira aeatuans, qaod 
«ibl tributitm, quod ab optijni• et aobilissimi• yiris •ibi coiutitiUiim 
esse dixit, non &Qiveretur, legatum mmime admhit conteoilu eius^ a 
quo Biissus etat. Qu» lAmpore ApoUoniua magnanlnii yhd facinua 
auaaa eate dicitur. EteaiiB, qoamTie Attilaa tninime ratam baberet 
«ius legationem , neqiie sui convenieodi poUataieia facere Tellat, 
nibilo teciiis dona , qoae ad eum. ab Imperatore ΑροΙΙαηίαβ attttlevat, 
sibi trabdi postulabat, ni darei, mortem Ulaturum ininabatur. ΑρυΙ- 
loniiia aateiB respopdit, non decere Scyth^s ea precibiM espeiere, 
φΐ•» 4ttt pro doflkif aut Unquam apoUa aibi «unere Uccceti indicaua 



ai6 EXC£RPrA 

oeod-akj §1 airov η^οβϋξοίηο π{(4σβΜν6μ§ρφρ, meSlm 4i, 9t 
HuptkovTig ufiXoivrg. οντω μίρ oiv ατιραχτος inmif]^ 
l.C. 456 ζ, ^Oti. Γ9ζ€ρί'χθν τψ ^Έάμψ ηορ^ησαντος , xai fiwnXn^ 
Ι^^,^'^οιτος *Αβίτον, ΜαρΜία^σς i τωρ της ίω Ύωμΰΐίωρ fiourui9Wf 
παρά Toy Γεζέριχορ τορ των Βανόήλωρ αρχοπΛ ηρίσβ€Μς5 
* eoT9XXtv , ωστ* της ^ΙτάΚωρ άπέχ$σ^ί^ γης xai ιας βασύΛ^- 
9νς ίϋίηίμπΒΐν γνρού^ας αΙχμαΧωτονς άγομένας , την τ9 Βα^ 
XevTiviuPOv γαμετψ χαί τας αύτης ^γατέρας• nmi οί ηρέ•' 
φβε^ς ίς τηρ εω άπρακτοι hiayf^6aav* oii$pt γαρ τύρ hu^ 
οταΧμέρων παρά τον Μαρχιαροΰ i Γεζέριχος ύηηχοΐβσερ ,ιφ^ 
ovah μην XvBip τάς γυρΰύ^ας ίβονίηο. 6 ii ΜαρχΜτός ^ 
Cτsρa προς αύτορ ίιίτίΜμπΒ γράμματα καί τορ πρ$σβ€νσ6μ$^ 
ρορ Βληίαρ • ηρ ti της τον Γεζίρί'χον αίρέσεως έπύχχοπος • 
της γαρ τωρ Χριστιαρωρ ^ρησχ$ίας χαί τονί Βαρ/ήλονς evp$^ 
βρμβαίρ$ί, ος ίπ^ιίη παρ' αντορ αφίη$το ηαι ίγρω τ^ <κ^ι5 
τον μη νπακονορτα πρ$σβΒί'γ, αΰ9αδ9στέρω¥ λογ9$Ρ ητηετο, 
xai 6φη μη σνροισηρ αντψ^ ίΐτΜΒρ ύπο της παρούσης ενη» 
μεριάς αργείς xai τάρ χατά τηρ £•» ^ΡϋψΜ'ωρ βασίΧία προς 
ηόλεμορ αΰτΜ άναστηραι παρασχΒνάσοι, τάς ficuriXtiovg μη 
Χνων γνραϊχας^ αλλ' ονιβ τωρ προηγηύαμέρωρ ίπι τ^ ηρε-^φ 
οβ$ΐ(Λ ρημάτων biiBixBia, οντε απεύη^ις φόβος μίτ^ια τον 
Γεζέριχορ φρορεί^ ηράγχασερ• απραχτορ γαρ χαί τον JBλι{- > 
Viap άπέπεμηε^ χαί ίς τηρ 2ιχεΧίαρ αν&ις xai ές τηρ πρόσ^ 

9• των ίπεσταΐμένωρ Ν.> άηΜΟταΧμένωτ vulg. 

(lona ϋ• ceMura, si le tanqnaiii legfttura adniiiteTeiity epolky sl Id- 
terfiecto sibi eripereot Et sic infecU re rediiU 

7. Martianusy Hoinanorum Orientalium imperalor, ad Gense- 
rlctiiB poat Romam ab eo, Artto imperante, dinitani legatos mt- 
sit, qni iuberent eum ab Itatia Tastanda abstinere, et uaoretn Ya<- 
lentiniani et eius filia• in captivitatem abductat libertati restitoe- 
re. Scd lcgati, r« infecta, in Orientem reverti snnt. Nam nihU 
cortnB, quae a Marttano imperata fuerant, facere, neqne liberare 
nulieres vohiit. Quamobrem MartiaBus iterum titleras ad G«nseri> 
cum scripsit * per Bledara legatum. Erat aatem Bleda episcopns 
Ikaereseoa Genserici. Vandali euim Ghristiaiioniiii cuUntn et rel»- 
gienem aniptexi fuerant Hie ubi ad Gensericura aecetsit, ataue 
alieoiiin a siia legationc perspextt, in verba superbiora crupit. Noa 
bene cessurnm illi, si ia praetenlia rebus secundis elatua b«lltioi 
cont orientalium quoqQe Bomanorum laiperatore contraheret, regiia 
Biulieribus non ία liberUtem restttatif. ^ed neqne ulla verborum 
leaiU• prins a legato nsnrpata, ^«que* iBCussiia timor, Uluiu ftd ul<- 
lam antmi rooderattonein pertrahcre potuerυIl•t Nam Bledam irriU 
legaUoae diautit, et rursus in Siciliam tt pro&ima kaliae 1•ο• 



Ε PRlSa HISTORIA. ^17 

wm mir^ Tkal/ap όνηψιν διαπεμψάμ^νος nSamp Mjjfoir • Α. C 496 
• Λ "Άβατος t τωρ iansQ/anf Ψωμα/ων βασιίΛνς ^«<^/i«vV^?^ 
το Moi αύ^ος π€ίρά τσρ Γίζέριχορ , τύν πάλαι tnutov ύηφμι^ 
fmfix»p imopiwy, ας el μη φνΧάτταν iXoito,' xai αυτόν nar- 

5fwx(viiaaadui , ηΧή&ει τε θίχ$ίγ nhvpw xai TJj των σν^ι- 
nter έπίχονρί'α « έπεμπε ik xai τον τιατρίχιον Ύεχίμερ ίς 
ffy 2u^εL•^av συν ατρατγ• 
ι η. Ότ* των ^Ρωμαίων ig ΚόΧχονς Ιλ9ό}Τ<οτ xai 0V/I- ^ 
βΛόντων πόλεμσν προς Jίaζovς, S μ^ν ^Ρωμαΐχος •στρατος 

i%h τα σφέτερα ^ανίζευΐζεν , χαι οί ^αμφί τα βασίλεια π^ς 
την ετίραν μάχψ παρεσχενάζοντο ^ βονλενόμενοι ποτερον την 
Λυτην η την ti* ^Αρμενίας της Περσών χώρας προσο/χου 
%ορεν9^ντες οίον τον ηόλεμον L•άξovσι', ηρότερον πρεσβε/ψ 
W μόναρχον των Παρθνα/ων πείσαντες• χατά γαρ Ο^άλατ^Ρ,η^ 

iSr«y ο;τορος αντοΐς παν ίνομίζετο τάς δνσχωρ/ας παραπλεΐν^ 
Κλιμένου της Κολχου τνγχανουσης. ό ϋ Γωβάζης έπρε*" ' 

οβενετο μίν xai αντος παρά τους Παρ9υαίονς, ίπρεσβενετο 
α χαί παρά τον βασιλέα ^Ρωμαίων• χαι ο μίν των 1Ζορ-γ.5ο\ 
θ»ι^ μύναρχος, ως πολέμου αντψ συνισταμένου προς Ουν^ 

Άοί^ονς τονς Κιδαρίτας χαλουμένους, ώιεσείσατο παρ* a^roy 

τονς Ααζους χαταφευγοντας. 

ϋ^\ ^Οτι του Βαλαμερος του Σχυ^ου 7ί€ίρασπθίΡίησα!ντοςψΛ.€4^ι$ 

χα/ πολλάς πόλεις δτιωσαμένου χαί χώρας 'Ρωμαϊχάς^ ετιεμη 

d. Toy πατρίχΛον V,, παρά τον Tiilg. 8. αυμβαΐλόντων Tnl^ 
ι5. απο^ο; αύτοίς πάy] (?πο^οι^ αντοίς iiva^ coni. Ν. 

cxercitaiB iromitteni, omoem regionem TastaTit AtUus quoqneyRo- 
nuaoram OccidenUlium Impcrator, ad eum legAtos mieit, qui mo- 
&erent, ut foederum pridem cum illo initorum meminisset , lin mi- 
OQt, se, et domestlco exercitu, et auxiliariis copiis fretuin, bellum 
paraturum. £t misit lane Recimerum patridum cum exexoitu in Si- 
aljam. 

8. Romani in Golchidem profecti bello adversus Lazoi decertant, 
nec multo poit Romanorum exercitui ad 3ua rediit Cuin autemlni- 

Serator denuo bellum repetere praepararet, consiiium habuit, an ea-> 
em Tia intistens , an per Armeniam Persartim regno confinem , fide 
prias a Parthorum rege accepta, bellum iDferret Etcnim cum Col- 
cbidis ora esset importuosa» negueloca Tadosa praetemavigare pos- 
•ct, mare sibi undequaque infestum existimabat. Gobaze• quoque 
legatoe misit ad Parthos et ad Imperatorem Romanoruiii. £t Par- 
tKorum qnidem rex, quia bellum illi erat cum Hunnii» quoi Cida- 
nUi vocabant, Lazos ad se courugientes rciecit. 

9. Cutn Ralamerus Scytha foedera violaret ct Romanoru^i re- 
Sioncs dcpoptilarctury et muitas urb«a eveKeret» Romaiu ad eum 



ai8 EXCERPTA 

Ό.k.C,^56nop παρ* adrdv oS *ΐίΛμαΐό$ πρέσβης, ot αίτφ τον ψΒωτ&^ 
ί^Ι ?"ρ*σ^ον χατ$μέμφσηο , χαι\ aots μη aidtg την χωράν ιτατι•- 
Βίραΐίαίν, τριοΛοαίας λίτρας φίρ$ίν αύτψ hcdtnov ϊίους Sta^ 
^ay * σηάν$ι γαρ τύν αναγκαίων 9φραζ9 προς π6λ$μον to 
oixitav ίιαναστηναι πλήθος. S 

£• Ort ί Γίζέριχος oinin χαΧς προς Μαίοριανον r«- 
^^'^^^^Μϋαις σπονίαΖς ίμμένων Βανδήλων xai Μανρονσίων πλή^ 
LcQu.^^ iffi Sfjoiosi της *1ταλίας xai 2ίΧ€λίας ίπ$μπ$, ΜαρχΒλ-* 
λίνου ηδη πρόψφρον τη^ νησον άναχωρήσαντος δια το *Pcxi- 
μ$ρα παρ€λέο9αι αύτον της δυψάμ$ως ίθΈλησαντα, τους λα- ίο 
ρΒπομένονς αΰτφ ^ίχύθας (^σαν δί iv πλίίστοις άνδράσ^) 
παρατ^ί9€ΐν χρημαοίν, ωστ9 hitVvofv μ^ν άπολιπεΡν, αφιχέ^' 
e^t • • • • 8ύλαβη9ίντα την έπιβονλην (ου γαρ άντίφΛοτΜ-^ 
€μ»Ι!ά&αι τφ ^Ρβχίμερος ίδύνατο πλοντγ) της Σαιελίας νττο^ 
νοστησαι. ϊστέλληο odv xai παρά τον Γ§ζέριχον πρεσβΛία jiS 
τούτο μίν παρά του ^Ρ(χίμ$ρος , ύς ου δ$ί χατολίγωρ$ίν αν- 
τον των σπονδών, rovro δϊ χαΐ παρά του χρατουντος τΰν 
iv Tji etf *Ρωμαί(αν, έφ* ^ της 2ιχΒλίας χαΐ της ^Ιταλίας ι2- 
πέχίσ9αι xai τάς βασιλείους ίχπέμπ$$ν γυναίκας « Γύζ/ίρ^ 
χος δί, πολλών προς αύτον πρ$σβ9υτών χατά διαφόρους σπν-^ο 
λέντω» χρόνους, τάς γυναίκας οδ npm^ oy διαφηχΒ πρίν η 
την πρΦσβυτίραν των ΒαλΛντινιανου θυγατέρων (Ευδοκία Λ 

ι3. άψΛχέα^Μ δί προς αυτόν, τοΰτ* ίποίι^σΜ τόν BtoQxeXlEvx 
ΜΰΙαβ. Γί. ι6. Λύτ^ν Η.« αυτών Talg. 9Ι• χρόνων Tnlg• 

l«gato• mieerant» qui de pace TiolaU qaererentar. Et at deinoept 
« Texanda iucuriionibne Romanoram regione abetinerety treceatae 
anri libras illi quotannis lolvi constituerant. Dicebat enim ia«e 
gentis fiiiiltitudiiiem rerum n6ce$sariaruiii inopia ad beUum «e coiir• 
Tertiaie. 

10. Gentericiii y cum noii ampliua foederibii• cam Maioriano 
fMictis atare conetituiMcty Yandaloram et Mauraiionim multitudinein - 
ad Taitationem Italiae et Siciliae immiiit Marceliinus enim, iam 
ante insuU cesserat, propterea quod Recimerui, qui eiui imperium 
In $e trahere ttadebat» militibus eiat pecuniat largitua erat, (erant 
autem fere omnea Scythae,) qao illU pertuaderet a MarceUino deft* 
cere. Itaque Marcellinui Sicuia excesierat, Teritus insidias, quia 
opibns cam Recimero miaime certare poterat Missa eit IgStur ad 
Geneericum legatio: tum a Recimero, ne foedera yiolaret: tum aK 
eo, qai apud Romanos in Orienie rerum potiebatur, ut ab Itali^ 
ei Sicilia abaUneret et regias muli^ree redderet Gensericu• Tero, 
mulus ad eum ex dWertis parUbus legatis missii, non aate malierea 
liberaTit,. quam maiorem natu filiarum Valentiiiiam , Eudociam no- 
nmey Honoricho fiUo desponderat. Tunc enim EudoxiajD » Theodo-» 



Ε PRISa HISIORIA. ^IQ 

^ Sr^fm erirg) ^Ορορ/χψ τψ ίαντου ncuSl χατίΡίγγ4η09 ^ tO-o.A.C.4^ 
τ§ γάρ ηαί τήρ Ενδ^ξίαν τψ Stoioaiw 9νγατίρα e*^*A«^e^^ 
σνψ HkoMMf rfj Μρψ αύτηζ 9νγατρΙ, ην έγ6γαμψ$ι Όλν-ο 
βρίος • τον th τας 7ταλιας χαΐ StxeX/av itjovp δ Γ^ζίριχος 
Sovjr άπίστη, ikXa μ&λΧορ αντας ίξβηόρΰ^ι, μετά τόρ Μαϊ^ 
Φρίορορ βονΧη&$ίς βασ^νΗΡ των h xf^ ίστιίργ *ΡωμαίωΡ 
Χ>ΧνβρίθΡ iia τήρ /ξ ίπιγαμίας σνγγίηιορ. 

ία• Ότ* ini Αίορτος βασιλέως ^ΡωμΜύορ Ιπρεσβεύηο 
ααρά μΗ ΒορδήΧονς ύπίρ ^Ιταλωρ Τατιαρδς^ iv rjj nSp 

ΐξρτατρίχ/ωρ d§^f χαταΧ£γ6μ$ρος ^ παρά ϋ Πέρσας Κωρστάρ^ 
τιος, τρίτσρ μϊρ ττηρ επαρχορ λαβών άρχήρ^ προς ti rjj vnc^ 
Ttxjj αξ/α xai της ηατριχιότητος τνχώρ. χαί Τατιαρος μ^ρ 
ix Βορδηλωρ ίυ9νς απρίχχτος αΡ9χωρησ$, των αντον νπο 
X9L•. Γβζίρίχου μη ηαραίίχ9ίντωρ λόγων• i ai Κωνστάν^ 

ι^τισς Tjj Έϋσσγι, ^Ρωμαίχτ} πόλει, ηροσοαφ ϋ της Π^ρσώρ 
χωράς, έγ»ατέμ€ίΡ9Ρ , ίσί/ξασβα& αντον hti ηολν διαραβαλ-^* 1^ 
λομέρον τον ΙΙαρ9ναίον μοράρχον• 

%fi. Or^ ΤΟΡ Κηρστάρτίορ τορ πρεσβεντηρ h Tjf *Είέσ• 
σιι χρ^νον έηψ$ίναντα, ώς είρψίΛί μοι, της πρεσβείας ηέρ$^ 

^σεάτε ϋίξατο δ Περσών μόναρχος ίς την σφετέραν, xai παρ' 
αύτδψ άψίχέσ^αε ηροσέτάξεν, οδχ iv ταίς πδλεσιν, άλλα γαρ 
iv τοΙς με^οράης αύτύν τε καί Ουννων των Κίδαριτων πίς 
διαχρφας ποφούμενος • « • αύτγ συνίστατο akiav έχων, ώς 

7« Χ>1ιίβριεν K,f Χ)Ιύρρίθς • rulg. ii.riiroiii. Tulg. ξπαρχον 
Val.9 HnatQp Tiug• a3. πρ^ς οδς πόλεμος αύτφ conL Ν. 

Λ filUiOy remisit coni PUddUy eiut torore» ^am duxit Olybriiie. 
Keqfoe eo seciae lUliaai et' SidlUm Geiiiencus vasUre dettitiC, 
•ed nnilto magit eaeyiebat poit norteiii Maioriani » cum Olybrium ad 
imperiaiD Occidetitit proTehere propUr affinitatem ex nuptiii cogitaret. 

11. Siib Leone, Romanorum Imperatore» iegatus pro lulii ad 
Tandalof profectm ett Tatianui» in patridonim namemin conacriptas, 
ad Penae ver# ConeUnUu•, ierUiim praefectus, et ana cum con- 
snlato patridatut dignltatem eortitus. Et Tatianue quidem a Vaii- 
dalia intra brtwe teiapus » re Jnfecta , revertue est repudlaUe a Gen- 
•erico V^cH condiuonlbns. ComUiitiui fero Edessae, auae urbt 
cst in RoAuinoram diUone posiU et PereU contermina, suDeUttt» in 
qna longo tempore commoratuf eft, cum diu eum admittere ParUicM 
min rex dtfferret 

la. Tandem PerMnim rex Conttaiithini l^gatam, ^i loogo 
teiDpore, at diximaf, legationi• causa Edeesae eabfltiterat, ln euain 
tegieBem admitti et ad te venive iaseit Et rex qaidcio tunc teni- 

SrU non in nrbibua, eed in confiniU regionit snae et Hannonim 
d«riUntiii moratii• oun {[αΒΒοηιηι rege belluin gcrebtt, pro* 



320 EXCERPTA 

cA.C.i65ro^^ φίί^ορς τδψ Oiwwp μη χομιζομίνωί^, ο9ς oi 9Αα$ μίτ 
]ad.3^^y J2«pac?y xai Πάρ9ωρ βασιλενοντες SSipTQ. iv δ πατ^ 

Μ ί^^^ ^^ φόρου] άηαρνησάμΜΡος άηαγωγηρ tiv ηολεμορ ύη9^ 
i£%aTOj καΙ xoikw μ$τά της βασιλείας παρέπεμψε τγ τΜψΒί^ 
ώστε ταΖς μάχαις ίπιτρίβομέρονς τονς Πέρσας άπάτρ &9s-5 
Χησεα την τύν Ovwt0P λνσαι ίιαφοραν^ και δητα ϋιαπέμη- 
ψασθαι τον Πειρώζην (τοντο γαρ ην όνομα τφ τότε iZc^- 
αων βξΛσίΧενοντι) προς τον Κονγχαν τον Ονννων ήγονμενορ , 
ως την προς αύτον άσμενίζων εϊρηνψ έπί τε συμμαχία σπίν^ 
δεσ3^αι βούλοιτο, χαι την αύτου χατεγγνφ άδεΧφψ. νεωτα-ιο 
τον γαρ ovroy είναι συνέβαινε ^ xai μηίέπω ηαίίων είνειε 
πατέρα . τον, ϋ προσδε%άμενον τους λό/9νς γήμασΛαι ^ 
του Πειρώζου άάεΧφην, αλλ' ετέραν γυναΛια βασιλιχως διω^ 

ΟχοσμηΟ-εαιαν, ην ο Περσύρ μένειρχος εξέπεμψε, παρεγγνη^ 
σας^ ως oiSiv μεν άναχαλύητουσα των έσχηματισμένειΐ¥ βα^%ζ 
σίλ«/ας χαι ευδαιμονίας με^έξει, ίχλέγουσα δί την νπόχρισεν 
θύνατον ^ει ζημίαν οδ γαρ άν{ξεσ9αι τον Κίδαριτων αρ- 
y. Si j^orra Οεράπαιναν εχειν γαμετην&ντί της εδ γενομένης, τού- 
τον χάριν σπεισάμενος ο Πειρωζης τιρος τ&ν των Ουννω/ν ή^ 
-γούμενον ουκ έπι πολύ της άπατης απωνατο• ευλαβη9εϋΜα%ο 
γαρ η γυνή, μη ποτέ 6 άρχων του ίχνους υπο ετέρων «νθό- 
μενος την αύτης τύχην χαλεπψ αδτην νφέξει ι^άτψ, μη» 

Ι^ννει το μελετη^^έν. ο δ^ Κούγχας ,έηαινέσας τί^ν γυναίκα της 

ο,αΰτονΕ., αύτων jul^. 17• dy4lia^a$ Ν., I£€0^iu Tulg., 
Qcaxl• Η. aa• χαΐεπφ JX,, χαίαιως Tulg. 

Plerea qnod Hunni mi&ime tribytum inferebant, qvod iUi• olim 
eriarum et Parthorom regee imposiierant £t regis Hiin&oraiA 
pater, tributi iilationcm renuens, bcUum exceperat» qnod ^oideni 
una cum regno ad filiam transmiserat : dbnec Pertie longiori belU 
defatigatis Tenit in mentem bellum cum Hunni• firaade finire. 
Itaque Peroses (sic enim Persarum rex vocabatur ) ad Conchaia, 
Hunaorum regem, mitU, tanquam yellet cam iilis pacein firmare 
et armoruin sodetatem iungere et iUi suam sororem dare uxo^ 
rein. lllc enim erat tum Corte adhuc iuoior, nequc dum liberos 
ullos lustulerat Quibue lennonibus cum Concbae etset asseneue» 
non Umca Parosis sororem in matrimonium duxity %ta aliam mulierera 
regio cuitu adornaUm. Hanc autem Pertanim rex mitit, ut, si nibil 
eorum, quae engebantur, enuntiaret, regiae ieUcitatis participem fu- 
taram: siu niinus, etiimulata detegcrct» mortis lappUcium lubiiuraiD. 
I^oo enim pasauraiu Cidaritarum regem, uxorem ic babere terriUr 
couditionis pro ingenua et nobilL Cum igitur bii conditionibne 
Peroses paoem cum Hnonorum rege sanxisiet , boq iUi din Mia frana 
vtiliiati et fnictui fuit Mulicr eaiiii iimens, ne, -m forte pcr alio• 



Ε PRlSa BISTORIA. 21 l• 

thfiMmc 4xik9jp μ^ψ ίμ€ίρη^ ί^ων γαμηήν, τΑταο9αί ϋ tovc.A.C.465 
Ukov Παρωζην i9iX«nf πολίμσν προς τους δμόρονς Sxetv^^- ^ 
η{χρ/ρ€το, Sttd^ixs άνάρών ού των ηρος μάχψ ίηιτηίει• *^^^ 
9Τ, (μνρ/ορ γαρ αίτψ ηβ^ρφοί τΛη9ος,) άλλα των ατρίκτη- 
^Ψΐΐαόηων αΰτφ τον πόλ$μον. S ii τ avxtf των λογάίων 
^$μψε. και τους μίν i των Κιδαρηϋν άρχων άηέχτην^, 
τονς α Χωβησάμενος παρά τον Πίιρώζην άπίη$μψΒν άηογ^ 
γύονντας, ως της άπατης ταντην ίδωχε δίχην . ούτως ai-^ 
θις αντοΓς δ πόλεμος άνεζωπνρώΟη, χαί ίμάχοντο χαρτερως• 

^ohrifyf. τοίννν (τοΰτο γαρ όνομα τφ χωρΛ/,ίν ζκερ avvi^ 
fimw τονς Ιϋρσας ξηρατοπείενεσ&αι) τον Κωνοτάντιον ά 
Πείρύζης ϋίχετο ^ χαί τ^νας ημέρας φιλοφρονησάμενος iia^ 
ψψ^, ίείξιον oiSiv περί της τιρεσβείας άποχρ^άμενος. Ρ•7^ 
jy'. ^Oti Aion ο βασίλενς στέλλει προς τον Γεζέψίχον ^• C 467 

^5φ«λ«ρ/οιτ ψην τον *Αν&εμίου βανιλείμν μηηίσων xat ^^λβ-^^^ι^ ^ 

μον άπΒ€λήσω9^ ^ ei μη γε της ^Ιταλίας xeci βασιλείας αφέξοί^ 

το. luanJM ii ύγγέλλων^ μη έ^έΧειν αντον τονς τοΰ βασίτ- 

λέως προσίεσ9αι λαγονς^ αλλά $ν πολέμου είναι παρασχευζ^ 

Ας νηο τύν εφων ^Ρωμαίων παρασπονδούμενον• 

4• μυρίων tulg. ι β. βασ^Μας] ZtxiUag conL Β. 1 8. προΐ^ 
€σ^* Tulg. 19• i^v Β.•, vioiv Tnl^ 

dc sqa eOBdiiione c^rtiojr i«ret, pfiftt«a se marte maktaret, Μη- 
aentam mclicaviL Coacha• vero mulierem db τόπίαίοιη dctcctam 
Itvdtne, eam in matrimonio habere persutit, sed dolum sibi factiim ^ 
«ItoraSy contra 6nimito• bellum se gerere eimulavit, in quo libi 
tirii opat eM e. noa qaidem ad mililiain aptie, (ίαίιηίΐβιη enim horom 
•ibi adeise multitudme;pi,) sfd bw^ qui bcUum libi administrarenfc. 
Pteotes vero trecentoe prindpuin ad eiim mlsit, quorum alioi Ci- 
diriUram res InicidaTit, alioe truQcato* ad Perotcjn remisity qni 
KQuntiarent , baa iLlfs coaiAiitae! ab to fraudis poemaa liiisse. Ita- 
φΐ6 ioter ipsoe mnlto acrius, qiiam antea, beUum est excitatum, et 
oaniiboe Tiribus depugnarant. la Gorga igitur, (boc enim erat loco 
Mnen, in qno tnnc forte Pertae castra habebant,) Conttastium Pe- 
fotet excepit. Quem postqoam per quosdam dies laute tracUsiet» 
>«)io hloaei» m1 legationeni <lato re»ponso, dimiait 

i3. Leo 4iiiperator Gtfnffericiim per Pb^larchtiui legatuvi de 
Anthemii imperio certiorem fecit, cique bellam Indixlt, ttUi ItaUa 
ce4«ffet « et idipeHMM ipit appetere d^t ieteret ftediit antem nan- « 
^•* et fetnUt, nolle Sptum dtnttiitiatioiii parere, iaio eo magit 
btUaii aj^arare, qaoii RMttaoi oilentale• foedera tnuiigr«itl eeient • 



α αϊ FRAGMENTA 



ΑΠ Ο Sn ASJU ATtA 
ΕΚ ΤΗΣ ΤΟΤ nPIJBKOT ΙΣΤΟΡΙΑΣ. 



α . Ορχο$ α imi τζ ίμοιβαίψ σφύρ H/iono niatti ου 
μίιΐβ99 aitoii, άλλΜ κ«μ τοί^ ηαραγϋΦμίροίς ίπτύτ βασύΛί- 
ΦΡ της ^Ρωμαίωρ ίπίΧΧαγηζ Srara ror itfifwp• Πράηιοζζ 
ψησίρ• Suidm s. ν. αμοιβαία. 

ff. Πράίχος λίγ$ι nsgi Χαρΰβί$ως• ηαραηΧίσυϋ$ 
ti τηρ Stxu/op ηρος TJj Μασσηριι ηατα τον ηϋρ9μορ 
της *Ιταλίας, ip φτηρ ή Χάρνβ9ις^ ιτρ$υμάπαρ hukafiop** 
τνρ ίυσαωρ αύτοίς άρίράσι xawHvatufm Jdem $. tv ΧάρψΊΟ 
βίις. 

y. ΣαΧδροι^ nόL•ς Δαλματίας ^ ip ΣαΐΜΡΒυς το I9y^ 
wip^ άς Πράτχος h hntg• Stephmim s. v^ SaXmpom 

i'• Μαρχιορος τοίρνρ Mai &λΧο$ς τ9 πολλοΓς καΓ 
μηρ xoi ϋρίάκήί ίστόρψα^ τψ ξψορί. Evagrim hist. ecd.iS 
11. u 



FRAGMENTA 
Ε PRISCI HISTORIA• 



1. ji idet inQtaa iareiamido eomfiroiiU e$t «ram alilf $ toe 
cftlut ilUs» qui ex aoU Romanomm Tenerant padf componeada• 
oioti. Sic Pritcn• didt• 

a. PiifCQ• de Gbarjbdi dioit: Qnuai aotem SSciliam prte* 
t«r naTii;tremt iuxU Bfetfanam U freto Italiae, ubi Charybdii 
ett» iageatiboe cooriia proceUia nafo• cvnL ipai• Tirii Mubmmtm 
amit t ^ 

3. Salonae oppidum Dalmatiaey qoamin gentile ZaXmrivg, vt 
Prifcii• in texto. 

4. De Juarciano et alii plarimi et PrUcm quoqQe rketor tra^ 
didenint • 



£ PRisa msnroRiA. ^23 

c • *Ιστορ$Τ γανρ ΠρύπΛς t ^ηιτωρ φ9^ρα$ τψίχβΛχα ίς 
η}τ 1/ΟίΒξά»9ρ9υ ix της τύν Θτφαίωρ επαρχίας, /JclV τ• τορ 
ίημο9 ομόσ9 «βτα τωψ άρχίρτωρ χωρίΛττα^ της τ9 ιττρα- 
τuκtxης όνταμ$ως τηρ στάσιρ tuatmXvuv βονλομίρης Xi^tow 

^βοΙαΙΙς αντονς χρησασ9αΐφ τρίψασ9αί Τ8 τοι?τονς άρα ro 
ufop ro ηύΧαι Σαράτηίος, χα/ αρα9ρ€ψορτας ίχποΐιορχησοί^ 
ηΐ ηνρί ζωρτας ηαραδονροι . τβντβί τ£ τοτ ^MtXia μα^ορ^ 
m iurxt%Jovq ινολέκτονς ίχπίμψΜ, pmi τον πΡ€νμΛτος Ιιη- 
ηχίττας ί^Μίρ%§ύ^σοι ^ ύς αρά τηρ hcn/p tmp ήμ^ρύρ Tjj 

^^ftfymlg nSy ΐΑφα^ρίων προασχά^ρ nilu• MdptBSUmf τΛρ 
v^mimtmp nmifWP&ipTWP ig τ$ τάς γαμηάς ΐΜ^ργατίρας 
w ΐΜΛξβρίρέορρ τύρ πρύτ^ρ η•λλά ίΗρέτ9ρα nfmXMk. 
ναηρΑρ Τ9 ίεη9ηρΜ τορ ίημορ τον ΦλΛρ^υ τύρ βτρατίωη^ 
ητρ ταγμάτνρ ηγαυμίρου , ^μον τμ καί τηρ ηίΛιτυαίρ iU^ 

ιΚκοηος αρχηρ, άρα τηρ Ιτιποίρομ/ΛΡ ΰϋσ&έρτα• ώστε χατα- 
ιψίξασθΌΐ αυτοΐς τηρ το9 σιτηρ$σίου χορηγιαρ, ηρπ$ρ ηαρ* 
αντωρ άφ^ρψο, τα τβ βαλαρ$ία Moi τηρ 9iap και οσα Sia 
τηρ γ^ρομϊρηρ αντωρ άταξίορ anfxijnjcap• xai οντο»ς roy 
ΦίΛρορ έσηγηαη Tjj ανταν φαρίρτα τψ ίημφ ύηοαχία9α$^ 

2orf iivry ^m τίρ^ maatp ηρος βραχύ tiaXvaau Idem II. 5. 

5. Tradit igitnr Priicn• rlielor te «s praefectani Thebanim 
^lciaBdiimia Teniese, plebraiqae adTereus nagietratat *d aniMi cob* 
ciuum TidiMe. QaAm cum niilUei competcere aniiUereiitur, sedi- 
tioio• Upidiboe lactis eos in fiigaiD Tertisie^ «t in templum quod 
<^ SenipidU faerat compOlto• , ad dedilioneaiqae adactot, TiTOt 
cooibiifsUse• His conpertis Imperator bie mille Urooee in Aegyptum 
»^, qai, teciindo vento Tecii» sexlo die Alexandriam appuli^- 
***t ProUnus igitnr niiliie• mairoiiit tt pnellis priBcipam in arbe 
^niHianiiii libidinote illnsernot, ei infandae crudeliUtis exempU 
c^denmt. Ad altSmtim deiiiqiie pop. Alexandrinae in circo congre- 
P^ PlonuD 9 legioniiin praefectuai ptOTinciaeqne prtctidem , ort- 
^it, Qt sibi nnnonae distributio, qaae inblata erat, balueaqne et 
^eatram , et reliqua qaae propter tarbas amiaeraiit redderenttir. 
^^c Flonia , a quo edocta plebs iatae precet fnderat, te faciiinuii 
J^iiMit; atqne iU eediUonem composuit 



6. Tali ergo Huimi etiipe creati| Gothonnn finibas ad-^•'* 
^cnere. Quomm natio saev^ 9 ut Priscus historiciie refert 9 
^ Maeotide palude nheriorem ripam insedit, vepatigne tantum» 



aa4 FRAGMENTA 

nec alio labore etperta , nisi quod, poetquam crevieset In pov 
puloe , fraucUbus et rapinis iriciDam gentem conturbavit /o/*— 
nand^ Cop. XXIV. 

7. Ad quem in legationeni remksus a Theodosid iuniore 
Pqscus, tali voce inter alia refert In^ntia siquidem flumina , 
id est Tysiam Tibisiamque et DriccAm tnmseuntes , veDimus 
m locunx Ulum, ubi dudum yidicula, Gothoruin ibrtisflimue, Sar- 
nialuin dolo occubuit Indeque non longe ad vioum, in quo 
£ei[ Attila morabatur, accessiinus : Ticum inquam , ad instar 
civitat& amplissimae , in quo lignea moenia ex tabulie nitenti-* 

Ims fiibricata reperimus, qnarum compago ita eoiiduin mentieba- 
tur, ut vix ab intento posset hinctnra tabulanim comprdiendL 
Videres tridinia ambitu prolixiore distenta , porticusqtie in o- 
mni decore dispositas. Arca vero ^curtis ingenti ambita cinge*• 
batur , ut amplitudo ipsa regiam aulam ostendi ret. Hae scdes 
erant Attilac Regis Barbariam totam tcnentis ; haec captis ci- 
yitatibus babitaoula praeponebat• Cap. XXXIV, 

8. Qvi» [Attila] quamvis hiiius esset oatnrae^ ut semper 
magna confideret, addcbat ei tamen confidentiam gladius Martis 
inventus, apud Scytharum reges semper habitus. Quem Pri- 
8CI15 bistoricus tali refert occasione deteotum. Quum paatop, 
inquiens , quidam gregis unam bucalam conspiceret claudicaa- 
ton, nec causam tantt vuUieria inveDiret, sollicitus Testigia 
cruorls insequitur: tandemque venit ad gladium, quem de- 
paecens herbas bucula incaute ealcaverat, efifoesumque protmus 
ad Attilam defert. Quo ille munere gratulatus , ut erat ma- 
gnaninras, arbitratur ee totius mundi principein constiiutum , 
et per Martis gladium potestatem sibi concessam esse bello- 
rum• Cap• XXXV. 

9• Quum ad Romam animus fuisset eius [Attilae] at- 
tentus accedere , sui emn, ut Prtscus refert bistoricus, remo- 
vere , non urbi , cui inimici erant , consulentcs , sed Alarict 
quondam Vesegothartim R^s obiicientes exemplum , yeriti 
T-3«Regi8 sui forttinain, quia ille post fractam Romam din non 
supervixenit, sed protinus rebus excessit humanis. Cap. XLIL 



Ε PRISCI HISTORIA. 22$ 

to« I<1 accessh mirabile, ut MafoiaiiOy Prfaicipi OiKexitisi 
de tam feroci faoste eoUicito in eoznnie diwiitas adslstens, ar* 
cam Attilae in eadem noete fitrbtum ostaideret , quast quod 
gens ipsa eo telp multa praesumat» I{oq Priscus historicus 
vera se dicit adtestatione probare, Οψ• XUX* - 



Se^uentia, ^oae sine aactoris nomim afnid SuiJam legtintHr^ 

PrUco tribueruL• e$se videntur» ^ 

ta. Ζέ^ωρ, Σχύ&ης οντω χαλονμενοζ, Μαυρονσιος το γέ^ 

^ς , ίιά di χαχοφυΐαν σώματος xai το γέλωτα ix της τραν* 

λοτητί^ς της φωνής χαι οψ€ως ηαρύχ^ιν βραχύς γαρ τι,ς ην, 

ηνρτός, διάστροψος τοις ποσι^ την ρξνα τοις μνχτηροι παροι^ 

^ψχίνατν ίιά αιμότητος νη€ρβολην'^Ασηαρίτ^^ΑρδαβθΌρίου 

€0€δωρητΌ , χα^* ον iv Αιβνγι άιέτριβε χρόνΟν• ηλω ik των 

βαρβάρων ίς την Θρφχών έμβαλύντων χαι πάρα τους βασι* 

λ€ίθνς ηχΟ'η Σχνβας, χαι ^Αττηλας μβν ovih την αντοΰ ηνΒγ•^ 

xiv Οψιν δ δε Βληδας ηο&η τβ λί'αν αντψ φθ'εγγομένφ ον 

lojuoyoy γέλαηος άξια χαι βαδίζοντι xat ηεριττως χινοΰντι το 

οωμα• αννην δί αντψ €νωχονμένφ χαι ίχστρατ^ύοντι π€* 

ηοίημένην προς το γελοιοτερον άναλαμβάνων iv ταΓς ίξόδοίζ 

11. floc fragmentuiii Valesios ad cap. 3» Exc Legg. tlom. ad 
geatee Priiico yindicavit 5. ^Αρόαβουρίφ vtilg: 7. βασιλϋς vuig» 

11. Eercon Scytha sic yocatas , genere Maunisiue. Qui propter 
corporis faeditatenij et quod baibutie vocis et /Orma sulTrisuin mo- 
>ebat, nam brevis erat, gibbosus, distortis pedibus , naribus adeo 
depressis , ut -nasum inter eae vU apparentem haberet propter nU 
niaiii simitatem. Aspari Ardaburii donatus erat» quuin in Africa 
degebat; captus autem, auum barbari in Thraciam irrupisseotj 
ct ad Scytharum regee adaactus est £l Attilas ne visutn quidem 
daa talit; led Bledas magaopere to delectabattir • quod non eolum 
riiu digna verba faceret, sed etiam ridicule incederet et corpus 
Mctanter moyeret Cum ipso autem ct epulante et ad mtlitiam 
profidscente yersabatur, ία expeditlonibus artnataram assiitnens 
factuin ad risum moYendum, Quamobirem Bledas ipsum plurimi fa- 
ciens, qtium fugisset cum Homanis captivis, ceteros quidcm neglexit, 

Dtxippu», Eunapius e<c. i5 



2^6 FRAGMEMTA 

nfxptml^ay • i^o ίη η9ρ$σηούίαστΦν αύτον δ Βλήίας «ΟέΟν- 
μ€νος μείά αΙχμαΧάτ^ν άηΦΛρΑντα "^ΡωμΜ'ων^ των μ^ν 
&ΧΧων χατωϊίγφ^η9» 9 «vrojr fh ρ^ά ηάαης φροηίίος άνα- 
ζητ€ίά&αι^ ηροσίταξεν• ncU άλόντα um ηαρ' αυτόν άχ^ντα 
hf δ$σμοίς ϋών iyikaaev. xai χα^νψΒΐς της οργής inw-S 
9uvevo την aiuttv της φνγ!}ς, xai ότου χάριν νομιζοι το'Ρω- 
μαίων των παρά σψΜίν άμείνονα• ο SI άπΒχρίνατο, αμάρτημα 
μβν την φνγην slvai, εχειν 4h του αμαρτήματος λόγον το μη 
γαμετήν βύτψ ίείόσ&αι . τφ ϋ γέλωτι μάλλον δ Βλήδας ι5- 
^αχ&είς διδωαιν αύτ(ρ γυναίκα των ευ γεγονότων xat TJj βα-ιο 
οιλίδι δίακονησαμίνων , άτοπου δί τίνος πρά'ξεως ξνεκα ονχ- 
έτι παρ* ίχείνην φοηωσαν . xai οΰτω διετίλει ατιαντα Toy 
χρόνον τφ Βληδα συνών , μετά δί την αυτού τί λ^ντ^ν '-Α•- 
τ,ηλας ^Αετίί^ T(f στρατι;^ί2> των εαηερίων ^Ρωμαι'ων δώρον 
τον Ζέρχωνα διδωσ4Ρ, 8ς αύτον ηαρά Tov^jiana^a επεμψεν.ι^ 
Suid, VOC. 2^ρχων• 

ί0. Θεοδόσιος J βασιλεύς ^Ρωμαίων δ μιχρος. ουτρς ί«ι- 
ΛεζάμεΡος ηαρά του πατρός την αρχήν, άηόλεμος ων xaS 
δείλίφ συζων , xai την είρήνην χρημασιν , οϋχ ίπλοις χτψ- 
σάμενος, πολλά πρου'ξένησε χαχά TJj *^ Ρωμαίων πολιτεία •2θ 
ύπό γά4ί τοις ευνούχοις τραφείς προς παν σφισιν ίπίταγμα 
€ΐ}ηει9ης ^ν , ωστε χαι τους λογάδας της ίηείνων δεϋσ^α^ 
ίηιχουρίας , χαί πολλά νεοχμείσ&αι iv τοίς πολιτιχοϊς xai 

αο. η(ίθ%Ιένηα^^ vulg• 

illum vero summa ciira inauiri iusiit; et captum et ad se addnctam 
in vinccilif coDSpicatus risit, et remitsa ira caufaro fugae quaesivii » 
el cuiiis rei gratia res Romanorum suis meHores putaret llle vero 
reepondit, se (|iiideiii peccatse, auod fugiss^t, sed se peccati causam 
habcre , quod nuiia uxor tibi uata fuisaet BMae aatem itt maio- 
rem risum proruinpcns ipsi dat uxorem, unam de nobilibus et quae 
fuerat inter reginae ministras, sed ob quoddam insoIeBS facinus ad 
ipsam non aiDpUiis accedcbat Sic antem perpetuo com Bleda Tixit. 
Post cuius tnortem AtUias Actio, Romanorun OcddentaUum duci^ 
Zcrconein dono mittit, qui ipeiim ad AspaTcm remitit 

la. Tbeodoaiue mmor, Rofflanornm Imperator. Hic enicepto 
principatu , quem a patre per successionis hie acceperat, cum esset 
imbellis , et vitani ignaviae deditam viveret , el pacem pecunia, uoa 
arinia sibi parasset, iDiilta mala reipnblicae Romanae conciliayiL 
rCam sub eunuchis educatus, ipeis ralde obeequene erat ad omnia 
illorum imperaia facienda , adeo ut Tei ipii legioaarii milites ip- 
feoriiiii op« iDdigerent, multaqiie in ciyilibita ct miUtaribus ordini- 
1>U8 ac institutis innovarenlur , quod ad magietratns non accede^ 
teat yiri, qui eof gererc possent, ted qui turum Iαppedi^reat , 



£ PRI8CI HieTORIA. ai7 

στρατίίόηχίΛ; τάγμασί, μτ[ ηαράηση^ φΙς τάς ύρχί^ς άρ^ρδρ 
fiv iUuBt^ ταντβς ivpmpUywVf ύλλά tw Ζθ(/ηγϋύντβη χρν» 
cAr, tia τηρ tw ^ivfivxt&p nXmnf$%i'm^ xai rm ^Ββαστι»^ 
•otT ίορνφόρωτ η€ΐρατιχορ ovarmntur, φ toy τ« *Βλλ9|σι»οιτον 
6nu την JlQfmovwitm 99$τάράξαν , ίς τ^ντΟ τα πράγματα ά» 
ϊϋπίας οι Βννονχοι ηαρ$σχΒύασαν , αποβουχολοϋντες τον ΘβΐΗ 
ϋσιον, ωαπ$ρ τονς παΐδας άβνρμασιν ^ * ούίίν S^tl xai α» 
ξιον μνήμης ίιαπραξασθαι παρβσχίύασαν . αλλ' sig ν έτύν 
ηΧίχία:ν έληλν9ώς, άΐίτίλεσΒ βάναυσους τέ τινας μετιων τίχ* 

Ιονας, xai ^ήργ ηροαχαρτΒρων ^ ωατε τους Λυνούχονς xai τον 
Χρνσάφιον e/nv το της βασιλείας χράτος, ίνπερ ή Πουλχε* 
ρία μ€τ£λ^ του αδελφού τίλευτήσΤαντος* Ideni t. v^ 

ιρ7\ίντίοχος ο πραιηοοιτοζ. οίτος άιαβλη&Βίς θΒοδοσι'φ Ttf 
μιχρψ χαΒγιρέΟ^η τηζ τψηζ^ xai iημoσuυ^Έiς iv Toti ιερεΜαι xa^ 

\^ιτάγη, δΐ(χτάξ$ως ίχφωνηθΈί'σηζ παρά τον βασιλέως, εύνοΰ* 

χρν iv τοις πατριχιΌις μη τελεΓν. Idem s. ν, et παχρίχίος^ 

li'^ ^Α^δαβούφ/ι^ζ νΙος *Άσπαρος^ γενναίος toy 9νμον 

xai τοι;ς την &^4i$jv πολλάχις χαταδραμβντας βαρβά^ 

ρους ενρωστως αηοχρουσάμενος . τοντφ oiv γέρα άρΐύτειύν 

^ βασιλεύς Μαρχιανος παρίσχετο την εψαν στρατοπεδαρχί-* 
αν . χαταλαβων ii iv Βίρην^ ταντην ο στρατηγός πρ^ς ανε-^ 
σιρ ίτράηη xai ργστωρην ϋηλυδριωττν% ίχαιρε γάρ μίμοιζ 

4* ψ add. Ν» β. παρηγαγον coni. Ν* 

propter eanachonim aTaritiain* SebaiUaniqiie allellltel pfraUniiii 
inaQiim conflaeeent» qtia Hellespontuin , ei ProponUdem pertur- 
iNinint. £o turpitudinie » et infamiae res deduxenint eunuchi^ 
Theodosiom , Unquam pueroe , ladicrie falleates , ut effeccrint » ηβ 
qnidqaam prortui memoria dignum gereret Cum eDim ad qoin- 
quageeimum a«tatie annulii perrenisset» ^nasdam sordidae artea per•^ 
pelno iecUbiitur et exercebat, et Tenationi operam dabat ftedulam» 
ita ut eanuchi, Chfyeaphiu• inprimisi imperii summam poUsUtem 
iMberent, enmmaque reruin pOUrentnr: queln Clirj$apmum Pul•^ 
ch^a fratre defuncto nlta eit 

ία. Antiochuf praepotitni. HIc apud Theodoikim ininoretn de« 
latat , honore prWatoe ett , et ptibUcatii ipsius bonii in •acerdotndi 
ordinein cooptaUis : edicto promalgato, ne eunncbns inUr patridot 
cciueretar. 

i3. Ard^uriaiy Aiparit f, aniino generoso praeditna, qui bar- 
baroe Thraciam incareionibus vezalik•^ saepe fortiter repuiit Haio 
igitar fortitudinis praemia MarcUnut Ilnp. orienUlein praeturam 
praebnit. Cum aatem hic belli dux banc provinciam in pace con^ 
lUtuiam accepieset, ad otium et muUebrem moUitlem se contertit 
Gaadebat enim mimis et praeetigiatoribui et omnUmi ecenicii lodi« 



ai8 FaAOBmrrA ε Ausci historia. 

και 9ανμα(τοΗθίοίς nai ηασι Φηρ^ιώΐς ά9νρμασι, hcu τύΐίς 
τοίοντοις όιημβρ^νωρ αΙσχρ(Λς ηλόγ€ί ηάμπαν τάρ πρίς εν^ 
χλείορ χΒίνονιωψ. ΒΛφχιανον ti του βασιλέως , στρατηγού 
μίν γεγονότος, ^αττορ ϋ ίχβεβιωχοτος , αντοχελενστφ γνώμγι 
Ασπαρ jiiorta ίιάίοχορ αυτοϋ ytpia^ai ηαρ6σχ£νασ(ρ•5 
Idem S* ν• 



crit, ct in haiasmodi foedls.rebae TiUm degene ea, qnae ad gloriam 
spectabant, omnino Degligebat. Cnxn autem Marcianue Imp. dux. qui~ 
dem bflli strcnaus esset, led citius de tIU decesiieeet, Atpar pro- 
prio moto effecit» tit Leo iptiji^a ficret aucccaior• 



MJAXOT ΦΙΛΑ^ΕΛΦΕΩΣ 

Τ J £ QZO MISNJ. 



\ ' * 



SK ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

ΜΑΑΧΟΤ ν Η τ ο ρ ο 2 

Φ1ΛΑΔΕΛΦΕ$ί2 

ΈΚΛ0ΤΑ1 ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΕΘΝΩΝ 
ΠΡΟΣ Ρ ΆΜ ji ι ΟΤ Σ. 

εχ HISTORIA 

MALCHI RHETOR IiS 

PHILADELPHENSIS 

EXCERPTA DE LEGATIONIBUS GENTIUM 

Α D R αΐβ Α Ν ο S. 



ARGUMENTUM. 



Amarc€tu$ Brzantium vocatus α Leone JlraBiae parti praefich 
fiir (i). Jheuderithm, Jrcadiopoli in deditionem accepta , pae§m 
tt fotduM cum Mtione eomponit (a). Odoacer et Nepos, le$ationibu§ 
eoaem tempori Bjrzantium missiSj Zenonis amicitiam amhiunt (3). 
Legati Thekderithi trihitkm α Bomanis petentes cum indignatione 
f^mittwuur {^\ Honorichu» legaios de pace mittit ad Zenontm (5). 
Utroifue Theudericho foedere imter se ceniunctU , Zeno btUum acri-^ 
Ur contra eos suscepuun brevi omiuit (6). 



α. C/n iv τφ ίτηαχαιίεχάτω hu της βασιλείας uii^A.C^jZ 
ύηος του Μαχέλλη, πάντων πανταχόθεν τηαράχΒηι ίοχούν-^Ο^ 
των, άφιχνεΐταί τις των σχηνιτών Ι^ράβων, ονς χαλονσι 5α^ 

1. deptimo declno imperii Leonis MacelU anno, cum ingens 
undiqne reram perturbatio esic Tidcrelur, advenit quidam Arabum 
fce&iUnim, qaot yocant Saracenos, sacerdoi eoriuDi qui eimt apud 



23 2 EXC£RPTA 

A.C/^j^ ραχηνονς, ίερενς των παρ* ίχείνοις Χριστιανών , ij^ αίτιας 
Indii χϋίαυτης. Πέρ^αι ηαι ψωμαΓοι anouiag ίηοιησαντο, οτε δ 
μέγιστος προς αντονς hti Θεοδοσίου σννε^ράγη πόλ$μος, μη 
προσδέχ9σ9αι τους νποσηονίονς Σαραχηνσύ^^ ^d τις ές από'- 
στασιν νεωτερίσαι προέλοιτο. iv ύβ τοις Πέρσαις ην 6 !^-5 
μόρχεσος τον Νοχαλιου γένους' χαί εϊτε τιμής οΰ τνγχά- 
νων iv ifj Περσίδι γγί , η αΧλως την ^Ρωμαίων χώραν βελτίω 
νενομιχώς^ ίχλιπών την Περσίδα εις την γείτονα Πέρσαις 
*Αραβίαν ίΧαύνει. χάντενΒ^εν ορμώμενος προνομάς iπouίτo 
P.^axa/ πολέμους ^Ρωμαίων μεν ούδενι , τοις δί άει iv ποσιν £ν-ιο 
ρισχομένοις ^αραχηνοΐς. αφ cSv χαι την δύναμιν αν^ξων προ^ 
τ^ει κατά μιχρόν. μίαν δΐ των 'Ρωμαίων παρεσπάσατο νησον 
^Ιωτάβην όνομα• χαι τονς δεχατηλόγονς ΗβαΧων των ^Ρωμαίων 
αχ^τος εσχε την νησον, χαι τα τέλη ταντης λαμβάνων χρημά- 
των ενπόρησεν 4>νχ ολίγων εντεύθεν, χαι αλλάς δί 6 αντ6ςι5 
^Αμρρχεσος τωρ πλησίον άφελο μένος χωμών, έπε9ύμει ΊΡω- 
μαίοις νποσπονδος γενέσ&αι χαι φνλαρχος των χατά Πετραίτ 
' Β αν νπο 'Ρωμαίοις όντων 2αραχηνών . πέμπει ο^ν προς Αέ-' 
οητα τον βασιλέα 'Ρωμαίων Πέτρον έπίσχοπον της φυλής 
της εαυτού, εϊπωςδύναιτο ταντα πείσας ποτί διαπράξασ^ι.^ ο 
ύς δ* αφίχετο χαι διελέχβ^ t(j? βασιλέα, δέχεται τους λογούς 
δ βασιλεύς, χαΐ μετάπεμπτον ευβ^νς ποιείται τον ^Αμορχεσον 

1 1 . άφ* Β. , ^9* ^^^8• ■ 7• ***'" ^• * ^^^ ^*^• » ^^^ '^%• 

eos Christiani; eias adventiis haec fait causa. Cum tempore Theo- 
dosii exortum esiet inter Persas et Romanos maximum beUam, foe- 
dere γρπι transegerimt. Eo foedcre cavebatur, ne altenitri admitte- 
rent Saraceuos, qui ia eoriiin (ide et diUone essent, si forte quis 
deiiciens re% novai moliri tenlaret. «Apud Persas erat Amorc^iufl 
generc Nocalius : i», sive qiiod nuUo honore apud eos haberetur, sWe 
Romanorum regionem incolcre potius duceret, Persidem relinqueQS^ 
in vicinain Persis Arabiam niigravit Hinc cxcurrens, rapinas et ce- 
tera hostilia exercebat ία Ronaanorum quidem Deminein, eed ία Sa- 
racenos, qtios passim ante pedes suos oiTendebat. Sic potentiam 
fluain aiigeDS, paulatim crevit, ct unam ex insulis, quae Roinanis 
parebant, sibi subiecit lotabem nomine , qua, expulsis decimarum 
€xactoribua, potilus est Ilaque tributa colUgens, cmn etiam ex 
proximia Ticis multas praedas egisset, uon parTam pecuniarum sum- 
mam sibi paravit Deinde Roraanorum confoederatus et Saraoeoo- 
rum, qoi in Arabia Petraea sub Aomanis degunt, princeps esse ma- 
gnopere cupiebat Quampbrem ad Leonem Imperatorem mittit Pe- 
trum, eiu8 gentis episcopum, qui, si qna ratione posset, ab Iropera- 
tore haec impetraret Ut Tenu, ct cum Imperatore verba fecit, ser* 
mones eiiia Imperatur excipit, et Amorcesum statim ad te yocat. 



Ε MALCHI HISTORIA. α33 

iX9$^ Wfig adrdv, άβονλότοηα τούτο διανοησάμενος xaM.C.47^ 
9ΐοιήσας% εΐ γαρ δη }mi φνλαρχον χειροτόνησαν προτίρητο ,*^ ^ ^ ^ 
Wdii π6ρ^(ύ&€ν mrl• τψ Ι^μορίίέσφ τοντο προστάξαι, ίως xai 
τά ^Ρωμαίων ίνόμιζε φο^ρα, xai τοις αρχουσιν αεί τοΓς τν^ 
5χονσί "^ΡώμαάύΡ εμελλεν ηκείν. νηΟΛεπτηχώς^ xcU %ην γε προσ^ 
ηγορίαν βασιλέως αχοΰων αντήν. χαι γαρ δια πολλοί G ' 
ΐζρΒΐττον τι των άν&ρώπων είναι ^ών άλλων ίνόμιζε. ννν dh 
ηρώτον μίν αυτόν δια ιιόλεων ηγεν, ας εμελλεν θψεσ&αι τρυ- 
φής μόνον γεμουσας, οηλοις δί ου χρ&μένας • έπειτα ίέ, ως 

ιοανηλ&εν ες Βυζάντιογ^. δέχεται παρά τον βασιλέως ασμένως, 
χαι τραπέζης χοινωνόν βασιλιχης έηοιησατο, χαι βουλής προ^ 
κειμένης μετά Ψης γερουσίας συμπαρειναι έποίει. χαι τό γε 
δη αΐσχιστον όνειδος των 'Ρωμαίων , OTt χα&έδραν αύτψ την 
πραηοπατριχίων άποδο^ναι εχέλενσε σχηματισάμενος 6 βα^ 

ι^σιλενς, οτα δη Χριστιανός άνεπείσΘη γενέσβ^αι * χαι τέλος 
άπέπεμψεν αυτόν, ίδια μίν παρ* αύτοΰ ειχόνα τινά χρυσή ν 
χαΐ χατάλιθυν λαβών, σφόδρα τε ουσαν πολυτελή, χαι τώνΏ 
άλλων χελεύσας ίχαστον εισενεγχεΐν, όσοι έτέλουν ες την /ίον- 
Χην• την δ^ νησον έχείνην, ^ς έμνήσϋ-ημεν προσ&εν, ου μό^ 

Λονον χατέλιπεν αΰτψ εχειν βεβαίως, άλλα χαι αλλάς αύτψ 
χύμας προσέβ-ηχε πλείονας, ταύτα ηαρασχών Άμορχέσφ 
ο Λέων χαι των φυλών αρχοηα, £ν η&ελε, ποιήσας , απ^-ν.63 

6. διά] άη coni. VaL 1 1. Anle χαΐ iuset.Sg Ν. 1 6. /Λ^ Β., 
Ιδίαν vulg. 17. λαβόντα coni.N. 

Qaae sanc inconaullissime et sensit et fecit . Etenim, si ipsum eius 

gentis principcm creare constituisset, oportuerat eum e ioBDinquo 
oc mandare, ut RomaDorum imperium illi semper formidini esset^ 
et ad solam nomen Imperatoris, quibusHbet Romanorum magistrati- 
bu8 ad se accedentibus , tremeret. Nam remotiora homiDes et po- 
tentiora habere solent. At ille honiinem per urbes circamduxit, 
quae τίβυΓαβ erat armis vacaas et deliciis plenas. Hunc^ ut Byian- 
tiura venit, Imperator benigne excipit, et regiae mensae participem 
fedt Senatui quoque, quem indixit, interesse , et illi , quod foe- 
dissimum Romanotum probrum fuit, sellam iuxta se poni ante V 
omnee patricios iossit, ficta causa, quod Ghristianus fieri persuasus 
csset Postremo dimisit eum, postqiiam ipse imagiaem aureaniy 
magnigce gemmie ttornataniy ei aonayerat, et in eum etiam 
omnes, qui ία senatam erant adscripti, alia munera conferre iussit. 
Insulam vero, cuius eupra mentionem fecimua^ non BfAam eiue 
potestati permisity ut eam sine controversia possideret: sed et 
plures alioe Ticos adiecit Quum bis illum beneficiU ornassel et 
pbjlarcham, ut optaverat, constituieset, elatam et superbientcm 



α34 £XG£RPTA 

L•C,^'J^n$μψ€P νψηλορ , uai όσος αΰη €μελλ$ τοις ίέξαμέρΗς Xwn^ 

/9^• "Όγ* δ αντος yfimp βααίΪΛνς απέστειλε τιρος τούς 
ip Tfj Θράκη βαρβάρους πρεσβευτηψ Τελογιορ τον σύϋντιά^ 
ριον. οΐ Sh βάρβαροι τούτον ασμένως δεξάμενοι άντιηέμ-^ 
ηουσι πρέσβεις προς τον βασιλέα, φίλοι ^Ρωμαίων είναι βον^ 
λόμενοι. ητήσαντο ti τρία, πρώτον θενδέριχον τον χατάρ^ 
'χοντα αυτών την χληρονομίαν άπολαβείν, ην άφηχεν αυτ^ 
ν.φ'Άσπαρ , δεύτερον νέμεσαι την Θράχην συγχωρη9ηναι αύτψ^ * 
τρίτον χαί στρατηλάτην γενέσει των ταγμάτων, ωνπερ και ιο 
^Ασπαρ ηγήσατο . χαι ο μίν βασιλεύς τιρος τα δύο παντε^ 
Χως άπείπατο , μόνον ίέ περί της στρατηγί^ χατένευοεν, εΐ 
φίλος αύτοϋ γένηται άδόλως• χαι ούτω τούς πρέσβεις άπέ^ 
πεμψεν. δ δί θενδέριχος 6 των βαρβάρων αρ/^ός, τους 
πρέσβεις αύτοΰ δέξάμενος ix του βασιλέως άπράχτους^ τ6ι5 
μίν της δυνάμεως αύτου ές Φιλίππους εχπέμπει, τψ δε προσ- 
€χάΘ•ητο την ^ Αρχαδιονπολιν μηχανή πάση πολιορχων • Mai 
ταύτην παραλαμβάνει ουχ οπλοις, αλλά λιμω τούς ^νδον του 
Β αστεος ϊσχυρως στενοχωρήσαντι • χαι^άρ χαί ϊτπιων xai ύπο- 
ζυγίων χαί νεχρων σωμάτων ηψαντο, χαρτερονντξς ει πο9'εν%ο 
αυτούς ίλΘοι βοή^ια. της δε μη παρούσης, άπήλπισαν χαι 
ενέδωχαν • ο! δέ έχπεμφδ^έντες έπι Φιλίππους τα προ του 

4. Τ(Ιόγιον\ ITdaytoy vel ΕΰΙόγίον coni. Ν. 7• ^Q^^<>^ '»'« 

θευδ, vulg. 1 3. άάόίως Β., άδολος vulg. aa. ενέδωχαν Ν., 

αυνέδωχαν Tulg. 
et talem, qui iion tuet iia» qui benigne eum exccperaut, profu- 
turue, dimieit. 

α. Leo Imperator misit Pelagium silentiarlam legatum ad 
barbaros^ qui in Tbracia erant At barbari lubeuti auimo legatum 
cxceperuftt , et legatos quoque acl Imperatorem , Romanorum aioici 
essc cupientes, miaerunt, per quos tria ab eo pctierunt: primum ut 
Theuderichus, coriim dux, omni herediUte, quam illi rcliqucrat Aspar, 
frucrctuf: secundum^ ut liceret illi in Tbracia babitare : tertium, 
tit et eorum ordiBum, quorum Aspar fuerat^ dux esset Prima duo 
* omnino denegavit Impcrator• SoiamHertium, μΐ diix fieret, dnm- 
modo sine fraude eius amicus esset, coucessit, <!t ita legatos dimU 
sit. Sed Tbcudericbus , barbarorum priuceps , ubi legatog auos ab 
Impcratore re infecla reyerfos excepit , euanun copiarum partem Pbi- 
lippos misit: cum altera parU Arcadiopolim omiii apparatu oppu> 
gnaUirus obsedit Ncque tamen eam armis ccpit, sed fame, quae 
oppidaBos adeo premeDat, tit equie et aliis iumentis ct mortuo- 
riim corporibus, cxtpectantes^ ei qua ex parte auxilium advenirct» 
?cscereniur• Quo noQ adveniente^ in extremam desperatioaem ad-> 



Ε BIALCHI HISTORIA. ^35 

ααηος Μπ^ηαορ μόνσρ, aJih Si άλλο Sbipov «^^άσαντο. Α. 047) 
nai τούτων οντω Χυ μαινόμενων την θρφ(φ^, 8μως xai avroiV^' ' ' 
d βάρβα{μ)ΐ ύπο του iUiUOv σνν^χόμβνοί πρ^αβείαν πέμπονσι 
nsft €ΐρητης προς τον βασιλέα . xat ytverai ή σνμβασις των 

ϋρχωιν mi τούτοις^ το{ς μίν Γοτβυις iiioo^ai κατ ίτος χρν^ 
οίου λίτρας δΐί^χιΧίας^ τον Si Θευδίριχον xadanaad-cu στρα-β 
τψον όνο στρατηγιων των άμφι βασιλέα, αΧηερ είσι μέγισται 
εΙς την ετέραν γην αυτών ih των Γότ^ν αΛοχράτορα 
fhai, xai μηόένας ίξ αυτών άποστηναί d -έλοντας τον βασ^ 

ΐοΧέα ίέχ€σ&αι • συμμαχεϊν ti τφ βασιλέα €ίς παν, ο,τι> χ€- 
Wc£ ^ πλην έπί μσνοίν των Βανδηλων, 

γ• ^Οτι ί Αύγουστος δ του Χ)ρέστου νιος άχουσας Zif- Α. C. 47β 
fmm πάλιν την βασιλειαν άναχΜΧτησβ-αι^ της ?», τον -^^'^'•"zenonS 
Ιίσχον έλάσαντα , ηναγχασ€ την βουλήν άποστιΖλαι πρεσβείαν 

^SZijirttM σημαίνονσαν, ως Ιδίας μ^ν αυτοίς βασιλείας ου δέοι^ 
χοινος δί άποχρήσει μόνος ων αυτοκράτωρ έπ άμφοτέροις 
τΐΧς%έρασι. τον μέντοι ^Οδόαχον νπ* αντων προβεβλησ&αι 
hutvov οντά σωζειν τά^ηαρ* αντοίς πράγματα, πολιτικην ^D 
χοηο σύν$σιν ομού και μάχιμον καί δέίσ^αι^ του Ζην€9νος 

^^^ιατριχίον €S αύτγ άποστείλαι ύξίαν, uai την των ^Ιταλών 

^.tisrir Μραν γήν] εΙς την ϋφηίραν γζνΎΛΪ.^ Idque post^tf•* 
λοκτας^ αιίτ6ν Tulg. 19. ό Αϋγ» δ τ. Ό. vL maley cuipa 

edogariiy pro Odoacro. N. 19. μάχιμον\ 6vta add. N. ao. 
TC B.^ ak valg. 

^cU deditionem feceranL Qui Tero mitsi erant Philippos soltmi ea, 
φΐ«6 drca «urbem eraat, combatserunt, neque quicquam praeterea 
Atrox aut graye commiseruxit Uia ita in Thrada grassantiDus ,111- 
lulo secine ipsi barbari fame coacU legatos^ ad Imperatorem mise- 
^t» aai de pace agerent, qaae his conditionibus .est facta: ut duo 
>Billia librarum aori Gothis siDguUs annit penderentur: TheudcrU 
chai magister equitato et peditom praeaentis milltiae coDstituere- 
^r , qoae dlgniUe maxiina babetur , ipsorumqne rex Gotboraiii es- 
<et, neque qaisqoam eoniiii ^ qai ab eo deticere Toluerint , ab 
^peratorein reglonem tuam adoiitteretur;deiiique ut contra quem- 
Qimqiie Tolaerii Iniperaior, exceptis Vandalit, a paite Imperatorit 
Pognaret. 

3. Aagastas, Orestit 61iot, nt audiTit, Zengnem iterum Orieii' 
^s iinperiaiD, expulfo Basiilsco^ recuperaese, senatum veteris Ro- 
"^c iegationein ad Zenoiiem mittere coegit, qoae iUi significaret, 
proprio Imperatore te noa indigerc. Uoum Imperatorem evlficere^ 
Φ>ι Qtriusqne Imperii fines tueretur : Odoacruni se elegisse , qui hanc 
P*rtcm tQtam praesUret Honc enim et scientia reipublicae adini- 
^itnndae^ et rei miiiUris peritia praestare. Itaqne orare, ut illum 
^^ito petriciatua digniUte oract, et luliam regenaam ei commitut 



a36 EXCERPTA 

Α. Ο.47θτοντφ ίγίί^α$ διο/χηαιψ. afixvovyrat δη άνδρες της βσν^ 

Ind. ι4^-^ τ^ς iv ^Ράμτ} τούτους ίς Βνζάηιορ χομ/ζοντες τους λά- 

γονς, rai ταΐς ανταΤς ημίραις ix τον Νίπωτος αγγίλοι, χώψ 

%Β γεγΒνημένων συνησ&ησομενοι T(p Ζήνωνι, xai δεόμενοι α μα 

ταΐς ϊσαις τγ Νέπωτι σνμφοραΧς χρησαμένφ συσπονδάσαιζ 

ηροΟνμως βασιλείας άνάχτησιν, χρήματα τε xai στρατοτ έπί 

ταντα δίδοντα, xai τοις άλλοις, οϊς δέοι, σννεχπονονντα τηψ 

^'Ο^χάδυδον• ταντά τε λίξοντας δ Νέπως άπέστελλεν. Ζήνων 

δί τοΓς ήχονσι, το^ς μεν από της βουλής άπεχρίνστο ταϋτα , 

i ύς δύο ix της εω βασιλέας λαβόντες τον μ^ν Οξηλάχασιν jio 

^ΑνΟ^έμιον δί άηέχτειναν χαΐ νυν το ποιψίον αυτούς ίφη 

γινωσχειν ου γαρ αν βασιλέως εη οννος ετέραν ήγήσεσθχχ^ 

γνωμην η χατιόντα ηροσδέχεσβ-αι • τοΓς δί ix του βαρβάρου 

οτι χαλύς πράξοι ηαρά του βασιλέως Νέπωτος την ά'ξιαν 

του πατριχίου δε*ξάμενος ^Οδοαχος, έχπέμψιιν γαρ αύτον ,\S 

εΐ μη Νέηως έηεφ&άχει • έπαινεϊν δε j ώς αρχήν επιδέδει^ 

Bxrat ταύτηιν του τον χόσμον φυλάττειν τον τοϊς ^Ρωμαίοι ς 

ηροσήχοντα* χαί πιστεύειν ίντεΰ&εν, ώς χαί τον βασιλέα τον 

ταϋτα τιμήσαντα χαταδέ^οιτο d -αττσν , εΐ ποιεΐν 9έλοι τα δί- 

χαια. χαί βασιλειον γράμμα περί ων ηβούλετο πέμπων rwao 

ν.64Ό<Γο«/Λΐ, πατρίχιον iv τοντψ τγ γράμματι επωνόμασε. ταν^ 

τα δε συνεσπούδαζε τω Νέπωτι δ Ζήνων έχ των εαυτού χα• 

4. ουνησ&ησόμίνοί Cantocl., συνβ^ησόικνοι vulg. %^> ίίσηγησί- 
a^iconi. Β. i^.xatiovtaXal., χατιοντι vtilg. ι^.π^άξοιεΎυίΙ^ 

j^rofecti sant igitur ex senato Romano Tiri, qui hos eermones By- 
Eaatium deferrent. lisdcm diebut venerunt et a Nepote nuntii , qui 
Zcooni restitutam imperium gratuUrentiir, et ipsum obtcstarentur , 
ut omni opera et studio illuiOy qui eodem tempore eodem, qao ipse, 
casu afllictus cssct, in recipiendo impcrio adiuvaret, ct pecunias et 
exercitus et alia, quae opus forcnt, suppeditatet, quo illi reditum 
ad pristinam fortunam pararet Haec qui diccrent Nepos misiU At 
Zeno bis, qui veneraut, haec responsa dedii: senatoribus, illos ex 
duobus quos^ab Orieate -accepissent, Iroperatoribus ununi expulUse, 
et Andieniium occidissc. Nuuc quid eibi facto opus esset, ipsot 
dixit perspicere. Iiuperatore enim eiiperstite non aHam debere va• 
lcre sententiam, quam ut illum redeuntem cxciperent Ad ea vero, 
quae barbarus ouutiarat: recte et iustc factiBum, ^i a Nepote Impera• 
tore Odoacer patriciatiis dignitatem susciperet Eam ae ilii missu' 
rum, nisi Nepos praevencrit. Laudare se cum, quod iam tnoreni 
RoraanU convenientem senrare inceperit ideoque con(ider«, forc, ut 
Iropcratoretn , qui illum boc honore afTecerit, si quidem iiista facere 
Tellet, quam primum recipcret. Et in littcris rcgiis, quibui Odoacr• 
ToluuUtem suam figaificarct, eum patricium uomiaiTit. Quae Z(gQ 



Ε MALCHI HISTORIA. 287 

jnfy τα httit^ov fthtvsfQwv xai τό ys χοινύν της τύχης (ϊς vno-k. C. 476 
^toiv €χων τψ ίνστνχουνη σννά/βτσ3ται . αμα ϋ και Βη- » **• 
^ί^α σννεπωτρννβ τούτον, TJj Νέπωτος γνναιχί ουγγενέζ ον•« 
οι; σνϋπ$ύδοναα• 
5 ί*. "Οτι 6V τφ ίξης ετ€ΐ ini Ζήνωνος πρέσβεις ηλθονΑΌ.^ηη 
ix Θράκης των νποσπόνδων Γότθων, ους όή χαι ^^^^^('^"Zeiion 4 
τον ς οί ^Ρωβίαίοι χαλονσιν, αξιονντες Ζήνωνα Θευδεριχί^ο 
σπεισασ&αι τ(ρ παίδι Τριαρίου j ησνχον έθέλοντι διείξάγειν 
τον βίον και μηδένα πόλεμον τοΓς κοινοίς αΧρεαθαι πράγμα^ 

ΐφσιν» ηξιονν δέ και σκοπεΓν, οσα πολέμιος ων κατέβλαψε'Ρω' 
μαίους, και οσα θευδέριχος ο τον Βαλαμήρου παις ατρα•' 
τηχος ων καΐ φίλος ταΐς πόλεσιν έλνμήνατο, και μη νυν α- 
ηεχθειας παλαιάς θ()αν μάλλον, η όπως τι Τί^ κοινφ γένοιτο 
πίχντελως ωφέλιμον, ενθνς odv 6 βασιλεύς την βονλην σνγκα-- 

ΐ5λ^σας γνωμην αυτοϊς προν&ηκεν ο^τι δέοι ποιήσαι• οι δίΌ 
άμφοτέροις μίν ουκ εφασαν ικανον το δημόσιον εϊναι συντά- 
ξεις τε και μισ9ον έπαρκέσαι προχειρως, οπότε γε μηδέ αν^ 
τοις μονοις τοίις στρατιώταις αμέμπτους νποτελεΐν τας χορη- 
γίας δυνάμεθα • δπότερον δ^ αυτών δει φίλον προελέσθαι ^ 

:Μ0τούτον κύριον αυτόν βασιλέα καθίστασθαι • i δ^ έπι την αύλήν 
τους τε κατά την noUv στρατιωτας κελεύσας και τάς σχολάς 

Ι. τό γε Ν., χαΐ τό Val. , τόν τε vulg. 8. Τριβρίου vulg. 

βαΐάγε^ν Β. , δαπάγίιν vulg. χαθ-ίστασ^αι Η. , χα»ίαταύα$ 

▼Qlg. ai. καλέσας VaL 
KepoUs camea insUtuit, propter sua Nepotia maloram mieeritus, et 
commanem hominain sortem reputans atl alioram coromisertiUoiiem 
addociut. £0 quoaue illam impulit Yerinay quae Nepotis ux,oriy 
caios erat coDsaneuinea , faTebat. 

4* Insequenti auno Zenonem legati a Gothis adierunt, qiii in 
Thrada confcderant et foedere cum Romauis coniuncti erant: hos 
foederatoe Romani ^ocanU Orabant, ut reconciliari ycllet Theude- 
xicho, Triarii filid, cui nihil esset optatius, quam tranqaillam et quie- 
tam viUm docere neqoe armis rempablicam vexare. lllud eliam 
«nm considerare iaseerunt, quanta mala ipse, cum hoetis cxstitiMrty 
Bomaiiunim rebus attulisset, ct quot urbes Theudericbus, Balameri 
fiUos, qui 4ax et amicos appellatus esset, cvertisset; ncque tam 
Teterem inimicitiam respiciendam esse , quam commoncm omniam 
nuliutem, ConfesUiB igitur Imperator eenatum coavocavit, et haee 
iUis propoanity utsihi CQnsiiium darcnt, quid facto opus esset Sena- 
torea yero dixerunt, reditus publicos miiijnie eufficere ad itipeudia 
pcompte ntrisque SQppeditaiida , quam ne tum quidem miLitibus vi-> 
ctiu commode praeitari posseU Cum quo vero cx duobus aniicitiam 
Iflttitaere praesUret, id in soliut Imperatoris arbitrio consistere. In 
aoUm quoque conyocatit militibus et omnibus acholif > aecenso sug- 



tk^S EXCERPTA 

L•C.^^ηάnάσaς, άραβας Ιπί βήμα ηοΧλά τον Θίν^Βρίχον χατηγόρ^ΐρ 
ΙηΑ 1 5 ^y γοντοις όπως rs τοις ^Ρωμαίοις ίχ^ος avm9tp ^η , χαί 
ως ίΧυμηναιο τοις την Θ^^κην οίκονσι, χ^Ι^άς τ« άποτέ^ 
μνων αμα τφ ^Αρματιψ χαι το γεωργοϋν aitav ηοιήαας dva^ 
οτατορ* όπως τΒ τυραννίδα πάλιν hti τοις tcotvf^ την Βα-5 
^.φσύ^σχου επήγειρε, xai ώς τους οτρατϋότας hcefvov άνίπ^ι^ 
asv ix ποδών ποιήσασθαι, ώς των Γότθων άρχούντων* xai 
νυν δη πρβσβΒΌίσθ-αι ot?x ειρήνης γ9 μάλλον, η στρατηγίας 
δε6μ€νοι^• ,,ην odv ίχετε γνωμην xai νμεΐς περί τούτων ^ 
ταύτην'% ίφη, ,,παρ' νμων άχονσαι βονλόμενος vwi παρεχάλε^χο 
σα , είδώς των βασιλέων τούτονς ασφαλώς πράττύν, οΐ w 
τα βουλεύματα το^ς στρατιωταις χοινωσουσιν.'* οΐ δ^ ης χα^ 
τέτεινε χατηγορίας άχουσαντες χαί ix ταύτης διδαχ^έντες 9 
χρην άποχ(ΐίνασ&αι, "πάντες άνεβοησαν, ίχ$γον είναι ^Ρωμαάης 
Θευδέριχον χαϊ πάννας ει τις ίχείνφσυνίστηχεν, ού μέντοΐ\$ 
τοις πρέσβεσι ταύτην εύ&νς εδωχεν άπόχρισιν δ Ζήνων, αλλ' 
ΈίπεΓχεν, ξως το πλέον άχούσει των ίξω^εν. iv τούττο ί4 
γράφοντες τα ένδον γινόμενα των iv TJj πολει τίνες τψ Θεν^ 
δερί /jp εάλωσαν, ^Ανθιμος τε Ιατρός xai Μαρχελλίνος^ xat 
Στέφανος, χαι ου μόνον εαυτών έπισΐ(θλας επεμπον , «ίλλα^ιο 
χαι των έν τέλει πλαττομενοι γράμματα ix%ivfg έπέστελλον, 

4• γεωργοΰν Η., γεω^γον rulg, ai. άπέστεΙΙον coni. Β. 

getta, multa de Theudericho questus est, maxime (luod rampridem 
Homanorum hostie exstitisset, qiiod Thraciae incoUs dtepraedatu• 
fniseety quod Harmatio manua ampntaseet!; qiiod <msib« agrieolarura 
cenus sedibut euit expalieset, quod Basilieci tyrannideai in rem pa- 
blicatn inve&isset, deinde ad eiuedem caedem milites instigastet, 
tanquam toli Gotbi suiEcereiit. £t nnnc legatos ad se Hiitterey non 
tam ut pacem, qiiam ut exercitus imperiam postHlaret. i,Kuiic igi* 
ttir", inquit, „qoam senientiam iiuper his diotvti tUis, attdire cii- 
picne, vos huc conyocavi: scio enim^ eot Imperatores tuto toas rea 
agerQ, qui eya coneilia cum exercitibas eommunicant'' At iiii, ao 
ouaatiombue, quas in Tbeuderichum Imperator iatendcrat, audiiis, 
flatie ex ipea acdHatione, quid sibi reepondendain eeset, percipientes, 
acclamaTerunt omnee, Romaoomm bostem esse Tbeadericbum et 
otnnes, qui illi fayereat et ad eiiu causam se adiungereat Et hoc 
quidem Γββροηβυοι Zeiio nou e veetigio legatisd^dit, eed extpeetabat, 
donec exploratius, quomodo $e haberent ea, quae forie gerebantur, 
eciret Interea comprehenei sunt qui ea, quae ia urbe faCta erant, 
ad Theudericbum scripserant, Anthimna medicus, MarceHinue et 
Stcphanus, et non soium suas ipeorum litteras, eed etiam magistra* 
ttium qaorumdam supposititias ad eam miserant^ quibue iubebaot 
illum bono animo eeie, tanqaam multos suarain partiiim fautore» 



ε MALCHi msiORiA. ^Sg 

9a((rvystp βσυΧ6μ$νοί^ ώς Ixtxpovg l^royra τονς «ηι/ιιτράττοι^ A.C.477 
ΐας hfi9v . xai τρεΙ^ των άηο βονλί}ς^ του μαγίστρον ^^χ ι 
(inog, ίξετάσαντ€ς ταντα, xai πληγάς τα σώματα πολλάς 
Ιηι^ίμενοί, φνγήν είσάπυίξ ίπί&ηχαρ ψ 6η^$ν γαρ άπέχεο9αι 
^hofavoO xai σφαγών tuxetv i Ζήναοτ {βούλ^το• C 

9. "Οτι τφ αύτφ ετει πρέσβεις i» Καρχηδόνας iς ΒνζάνΈοά. Α. d 
tw ηΧ&ον , ρνς ^Αλίξανίρος ηγεν δ της ^Ολνβριον γυναιχος^^^^'^^ 
ϊπίτροπος• ος ίτνγχανε πεμφ&Έΐς νηο Ζηνωινος nakai^ σννθΈ" Zenon. 5 
Xf>vσης xai αντης τοντο της Πλαχιδ/ας• Άεγον ϋ οι πρέσβεις, 

ΐ^ι'Ονώρίχος φίλος τβ τί^βασιΧεΐ χα9'εστηχοι άόόλως, χαι στερ- 
γ9ί τα ^Ρωμβίίωψ, xat άφίησι πάντα^ α προσ&εν Ινεχάλει περί 
U των προσθίων χαιτών άλλων χρημάτων, α της αύτου γν^ 
ψαιχος προειλήφει 6 Αέων, χαι οσα των έμπορων των έχ της 
Καρχηδόνος α^£ χαΒ-ισταμένον τον χΓθλ//<ον έλήφϋη , χαι u 

ι5π άλλο πάλαι 6 πατήρ προς ^Ρωμαι'ονς όπωσουν εσχεν tdtiav 
τψτε είρήνην €χ9ίν άξιοιη βεβαίαν ^ χαι μηδίν είναι λοιπόν D ^ 
ταίς ^Ρωμαίοις ντιοπτος τψ μη ονχι γνήσιους τάς σπονδάς 
Ιμπεδάσειν, χαι οσα ηδη σννέχειτο. εϊδέναι γαρ χάριν, οτ§ 
τηψ ^λυβριου rsn/ii/xot γvvalka • χαι ταντα τιυ^ομενος πάν^ 

20Γο έτοιμος ήν βααιλεΐ πράττειν, α βουλοιτο• ην δί rotfro 
Χ(6σχημα ευπρεπές τψ λόγψ, έπεί τόγε άλη9ίς πασαν ^J<-V.65 

3. πολλά; Β. , πολλοίς Ynlg. 7• ΌΙνβζ(θ¥ Yal.^ ^υα^Ιου Tulg. 
ιΒ. ixneitiany et 19• παρμένος Yulg. ao. £Η., φ tulg. 

ai. εύτε^η^ς Yal. , εύπ^εηϋ vulg. 

intrt arbem esset habitqrtis. Tres ex senatu praeieiite magistro ie 
liit qoaestionem habacrunt, quos multts illatit plagis perpetuo exilio 
condemnarunt Qaippe sapplicii• Zcao et caedibas abitiiiere Tideri 
Tolebat 

5. £od«ni qnoqne anno legati a Cartbagine ByzaDtinm Tenerunty 
qnof Alexander, ηχοΛ Oiybrii proourator, duc«bat, qui iaiii ol&m a 
itnonCf Placidia conscotiente, missus fuerat Dicebant vero lcgatiy 
HoDorichum yeile cum Imperatore sine fraude amicitiam contrabcre 
€t Romanorum partes amplecti. Quae antea repetiiteet de reditibus 
et pecaniis nxoris auae, quae Leo ipsi praeripuisset, quaeque mer- 
catoribut CarlbagiDiensibus per bellum, quod auper fuerat, rapta et 
ablata etsent, et in universum ea, de quibue pater tiu$ cuni Roma• 
nU lidgasset, remitter«r «t condonare. Flmam et stabilem pacem pe- 
tere, neque quicquam inspicionis Romaois relinquere eUtuiMe, qao 
iniiiae pax et foedus siae fraade componeretar : mulUm quoqoe gra- 
tiam babere Imperatori , quod Olybrii uxorem bonore affecerit, qaod 
qoia iatcllex.erit , adduci, ut omnia, quae Imperator volaerit, facere 
paratus sit. Ista vero ad speciem tantam conficta erant: revera enim 
qQaiHTie belli occaeionem tim^baiit. Eienim post morten Genscrici 



α4θ EXCERPTA 

Α, C. ^')η ίοίχεσαρ vnotp/ap πολέμους y.cu μετά τον Sawxrop Γιρζίρ/χου 
^ j' 47^ ηεσύντες ίς ηαααν μαλαχίίχν οντε την αυτήν ροίμην ές πρά* 

Zenon. 5 J7*«'^« ίσ;το>', οντε τάς αντάς ετι. συνεΐχον παρασχενάς, ας 
εχεΓνος προς πασαν πραξ^ν εϊχεν έφόρμονς , ώς ^αττον αεί 
. P.g6πράττειv, η ώςάν άλλος βονΧενσαιτΟφ δε^άμενος ih αντονς5 
φιλοφρόνως ο Ζήνων τιμής μίν ηξίωσε ίεονσης τους ηρέ^ 
σβεις, ηαι δώροις απέπεμψε τοις πρέπονσι χοσμήσας, Idki^ 
'ξανδρον δ^ ποιεί των πριβάτων χόμητα. 

A.C.479 ^• "Or^ σνν&ήχας προς αλλήλους ποιησάμενοί θενδέρι^ 

Ζ 6-^^^ ^^* ^ Τριαρίου οϊ Γότ&οι μη πολεμείν άΧλήλοις^ π^-ιο 
πονσιν αμφω πρέσβεις έπι το Βυζάντιον , ο μεν τον ΰαλβΗ 
μήρου τω βασιλεΐ έγχαλων, οτι προδεδομένος νπ έχείνου rvy- 
χάνει^ xat ώς των σνντε^έντων ovδhv εύρων αλη&ίς Θενδε^ 
Β ριχψ σνμβαιη , αιτών δε χωράν αντω^ εν fi μένοι^ δο$ήνάί , 
χαι σΓτον, όστις avuo xai μέχρι χαρπον τον στρατον ίξμρχέ-ι^ 
σει διάγειν, χαΐ τους προαγω^'έας των λημμάτων της αρχής, 
ους δομεστίχονς χαλουσι ''Ρωμαίοι, εχπέμπειν ώς τάχιστα, 
AoyoF δίδοντας ών ελαβον η μη ταντα ποιούμενων προς 
αυτόν των '^Ρωμαίων, ού δυνήσεσ&αι αντος πολνν οχλον 3•α- 
τέχειν του μή ο&εν δύναιντο δι' αρπαγής εαυτοί^ έπανορ-2θ 
&ονσ3αι τήν ενδειαν• ταντα μεν 6 έτερος Θενδέριχος ελε^ 

5. δίλος βουλεϋααιτο Β., άλλο» /3ονλ€ΐ/σαιιτο Yal.^ νίλίο^ς βου- 
του Κ,, τ^ valg. 

in oinnem molliliem deTenerantf neque pristina fortitudine ad bell* 
gerenda yigebaut, neque eosdem exercitus alebaut, qaos Gcnseri- 
ctie ad omnee occasionee instructoe habebat, ut semper celeriute 
exsequendi aliorum consilia praeyeniret et anteverteret Legatoa 
Zeno liberaliter excepit et bonore debito est prosecutue, et auiie- 
ribus pro merito ornatos dimisit, etAlexaDdrii(p comitem privataruin 
rerum fecit 

6. Theuderichus, Triarii, et Tbeuderichus, Balaraeri filius, Gotbi^ 
foedere caverunt, ne intcr ee bellum gererent, et legatos Byzantiuia 
mittunt Balameri filius Imperatorem accusabat, quod se prodidissety 
rt quia nihil fidci inesse his, quae promiserat, reperiseet, id causae 
faisse, ut cum Theudericho conveniret, Petere autem regionem eibi, 
in qiia commoretur, dari , et friimentom 8uj»f»editan , quod alendo 
exercitui utque ad messem tatie esset. Ut eliam redituum imperii 
coactores, quos domesticos Romani vocant, quam primum miltaty 
qni rationem rcdderent coram, quae reccperint Ni ea Romani. fe- 
cerint, in eua poteetate non esse tam magDam turbam continere» 
quin rapinas et praedae agant, cx quibus suam iaopiam possiat sub- 
lcyarc. Haec quidem alter proposuit: alter Theuderichuf» Tiiarii, po- 



£ MALCHI HISTORIA. t^it 

γε^, i μέντοί Τ^ιοξίου τά xb ini Αέ(τηος uwv^ivta ιτΐι'ον Α. C 479 
αύτω τιάντΐος γενέσθ-αι, xai των ηροτέρίύψ χρόνων χάς ^^*'^- Zciosu 6 
ταξίΐς λαμβάνειν y τονς τε πηδεστάς αντω ζώντας άποδοΘ-η^ 
ναι• εΐ 6h και αρα τεθτήκασι^ τον Ίλλονν περί τούτων «tio-G 
ζμόσαι χα/ άλλους^ οίς αντος ini τούτων των ^Ισανρων πι-- 
στήνει. Ζήνων Λ πυθμένας, ^ προς μίν τον Βαλαμήρον άπε-^ 
χρ/νατο, οτι αυτός εΐη προδότης χαι πάντα ivavTia οΐς νπέ^ 
σχετο όράσας, όστις διαποΧεμεΐν υποσχόμενος μόνος είτα 
xai βοήβ-ειαν προσίΛαΧίσψαι αλλην , πάλιν δί την δνναμιν 

ιοτών Ψωμα/ων χαλέσαζ χρνφα προς Θενδέριχον πράττει περί 
φιλίας• ον δη χαί αίσ&όμενον τον στρατηγον της Θράχης 
XCU τους άλλους, όπόσοι τά ^Ρωμαίων φρονονσι, μήτε άπην^ 
χηχέναι, μήτε συμβάλλειν αύτψ τάς δυνάμεις Β^αρσήσαι, yo- 
βονμένους ένέδραν• νυν τε ει ΟΈλήσαι προς αυτόν πολεμη-^ 

\ζσαι, ίπαγγίλλεσθ'αι αύτω ταΰτα δώσειν νιχώντι , χρυσίουί) 
λίτρας χιλίας , μυριάδας δ* αργυρίου, πρόσοδόν τε προς 
τούτοις νομισμάτων μυρίων χαι γάμον αύτι^ δώσειν της 
Όλυβρίου παιδός η άλλης των ένδόίξων χυναιχων iv TJj πόλβι* 
ταχτά τε αμα λέγων των τε άποσταλέντων παρ' αντον τονς 

^οπλείονας αξίαις έτίμησε , xai πρέσβεις απέστειλε πρώτον μεν 
Φιλόξενον , είτα ^Ιουλιανόν, ει πως α(>α δύναιντο μετάπεισαν 
ζυρραγηναι έχείν(ρ• ώς δί ούδίν επει&ε, πέμψας τους στρα-* 

ι6. ή[ Ν. ^ <fl Tulg. ao. άΐίαις Μμησε Ν., αξίας ήτίμηϋε Tulg. 

slalabat, ut omnia sibi a Leone promisea praeetarentnr , et prae- 
t^ritorum annorum stipeiidia solverentur , et affinee sui euperstites 
tibi reddeTentnr ; de hie autem, qui mortui eseenty Illum et exlsau- 
ris alios, quorum curae et custodiae comiDiesi fuerant, iurare iussit 
Haec ubi Zeno audivlt, Theudericho Valamiii responeum dedit, enm 
esse proditorem, cpii omnia contra, quam pTomiserat, fecisset; oui 
cum se eolum bellmii gesturam fidfi&i dedisset, aiiunde auxilia sibi 
accersisset: et cum Roinanonim copiae, quae eappetias ferrent, acci- 
Tlsset, clam, et illis insciis, cum Theudericho amicitiam rontraxis- 
set. Quae cam dux Thraciae et alii, quicumque a Romanoruin par- 
tibus starent, vidiseent, yeritos iasidias ad illum accedere aut soaf 
copias eius copiis coniungere aueos doo esse. Nunc eUam si velit 
cum Tbetidericho b^lum facere, se polliceri haec, si victoriam re- 
portarit, illi daturcrm: aari niillc, argenti quadraginta miUia libra- 
ruiD , et reditum decem milliiim aureorum et nuptum illi colloca- 
torrani Olybrii filiam, aut aliam cx. iUuetrioribus mulieribiis ciTita- 
tii. Quae quum dixisset, plcrosque eorutn^ qui aiieei erant, digni- 
tatibuf omavitj et ipee legatos misit primum quidem Philoxenum, - 
deinde eUam lulianum, ei qua ratione poseent eum adducercu ut 

^pu$ f Eunapius etc, 16 



W 



a4a EXCERPTA 

Α. C. 479 ηαίτας 3ς rdv ηολίμορ ωρμα, xai παρ$χάλη β'αρσίΓν ώς 
2 ^^ ^αντός ίχαχρατενσων χα/ χοιν^ σνν ίχεινοι^ς ο, τι αν iioi 7r«i- 
σόμίρος. οΐ ϋ ώς ίπηχονσαν, ort αντος βασιλεύς €ξάγ€ΐν 
Ρ• 97 i^dXoi , ούνως €χαστος αντων ηπείγηο ίαυτον ίπιδείξαι βα- 
oiXct πολλον άξιον οιτα , ώ'στβ χα/ οί πρότερον τοΓς ήγεμόσιρ5 
αντων, ίφ' ^ μη στρατενοιντο , αργνριον όιδόντ9ζ πάλιν εις 
το μετέχει» της εξόδου παρεΐχον• xai πάντες ανϋι^τηοντο του 
πολέμου ο^γ(3ντες • χα/ τους τε χατασχόπους τους παρά θίν- 
ίερι'χου πεμφ&έντας εζώγρησαν , χα/ της τον Βαλαμήρον 
φνλαχης μοιραν ίλ9ονσαν έπι το μχΜ^ον τείχος οί ίχεί φν-ιο 
λάττοντες διαπρεπώς άπεχρούσαντο» ίπει δί εις την αντοΰ 
φερόμενος δ Ζήνων άνεχωρησε φνσιν, χα/ νπο της σνμφν^ 
τον απεαβέο^η δειλίας , εντανβη οργιζοντεα xai χαλεπώς 
Βεφερον, χατά συστάσεις τε γινόμενοι ίμέμφοντο αλληλονς 
'Της όλης ατολμίας, ει χείρας τε έχοντες χαι βαστάζοντεςι5 
όπλα μαλαχίας τοιαύτης άχούειν ανέχονται^ δι* ης π6L•ις 
απασαι χαι ή πάσα Ύωμαίων Ισχύς ίξαπόλωλε, πάντων έπ 
βξονσίας περιχοτττοντων, α βούλοιντο. τοντον ο Μαρτιανος 
αυνελό μένος τον &ρονν, πέμπει Ζήνωνι λέγων, οτι δεΡ το 
οτρατόπεδον ώς τάχιστα διαλνειν, μη Tijxai νεώτ^ρον συΡε-ΊΟ 

6. άργύριον Η., αργυρίου ifuif^ | η, τοΰ If,, τοΰτο Tulg., του 
: τ£ Η. ι5. «ίΝ., tig yul^, 

foedus cum Thendericho tolveret. Gam nihil eam movcreU eroca- 
tis militibus bellum suscepit, quos hortatus est, ut bodO aDimo 
eesent. Se enim communiter cum illie belli pcricula, ubi opus fue- 
rit, aditarum. Haec cum milites audiiseent, Imperatorem huic bello 
intereese statuisse , ita se ad hoc compararunt , ut talem se iinut* 
c|uisqu« Oftendercetuderct, quem Imperator merito suo piurimi fa•^ 
ceret. £t tam ardentibut aniniie ad pugnaDdum profccU suut, ut 
qiii antea militiae vacatioaem a ducibus pecuula tedemeranty peco• 
nias, ut eibi In hostes c&eundi^Mpte#tatem facerent, namcrarent 
Itaque et exploratores , a T^j^l^ncho praemisioa, vivos ceperunt, 
et cohortem , quae Yala»t7i filir custodiam agcbat, et usquc ad lon- 
goe muros progrcssa erat, opportune depulerimt Sed non multo 
ieiDpore rcs eteterunt, quin 'leno ad pristinam naturam rediret» et 
ad insitam igoaviam delaberetur. £x quo milites indigoati, per tur- 
bas coeunfee, eeee iovicem ignaviae accusabant , ^fyipd manus habea- 
' tet et arma gci taates tanlae moUitiei , quae οκηηββ civitalej et 
. omaes Rotnanorujii vires pestumdaret , obsequi susUnerent, neque 
quisqiiam oinni• generis contumeliU- abstinuit. Hunc motum. cum 
Martianus intellexiBset, ad Zenonem mittit euadtme, ut auain citissi- 
ine fieri posset, cxercitiim, ne quid novarum reviim iDolirctur, dis- 
MoiveruL Ad quemZeao remisit, et iussit, ut uii\u<iuisque miUtuin, 



Ε HALCm HISTORIA. ^43 

ϋτηχ6τ$ζ ioyaawnau ηίμψίχς ovr ixiXfvfr aniivai hcaaroOgL• C 479 
fcw τα χΒΐμάδια^ ως προς τον θευϋριχον Ιαομίνης ίίρηνης. ^enon β 
οΓ ti τον χάρακα ελνσαν xat άτιηΧ^ον οΐ ηΧΒίονς τ^ (fta-V.e6 
Ivcsi άχ^ομενοι, xai Sti SSrrov αντοίς χωρισ9ίίναι σννίβη, 
Βπρίν άνδρα σκΒψαμένους τοΙς χοινοΤς ίπίστησαί, ος της πα- 
ρουσης λνμης άναχτασ&αι την πoL•τsiav οηαπιοΰν δννήσ$ται^ 

3. <Ί add. Ν. 6. άνακτάύ&αι VaL^ aytutxaa&ai Tulg. 

Unqiiam cnm Tlieodericho pax fatura etset, in hiberna concedereL 
Ilaque castra tolyeruot, quam castrorum iolutionem plerique iniquo 
animo ferentes abiernnt: maxime qaod discedere cogerentnr, ante^ 
quam Tirum suniinae rerum praefecuieaty qoi rem paBlicam ab e? er^ 
sioQe et interita ymdicare posset» 



Β κ Τ Η 2 ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

ΜΑΛΧΟΤ ρ ΗΤ ο ρ ο Σ 

ΦΙΛΑΔΕΛΦΕίίΣ 

ΈΚΛΟΤΑΙ ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ 

ΠΡΟΣΒΘΝΗ. 

ΕΧ HISTORIA 

MALCHI RHETORIS 

PHILADELPHENSIS 

EXCERPTA DE LEGATIONIBUS ROMANORUM 

AD GENTES. 



ARGUMENTUM. 



Mamanliui Itgatu* ad Theuderichum , Valamiri filium , in 
Bpirum missus , finibui Romanorum eum decedere iubet : Sabinianus 
magnum barbarorum exercitum fugat et caedit (i). Theuderichus , 
Triarii filiut, magnis muneribuB impensis, α Byzantio oppugnando 
revocatur (a). Severus, α Zenone in Jfi-icam ad yandalos misMUs, 
multoM captivos pretio redimit (3). HeracUus α Zenone ex captivi-- 
tate solutut in itinere α Gothit inttrficitur (4* 5). Pecuniae »umma, 
quam praefsctUM ^^SXi^ munerit obtinendi causa tolvebat (6). Z<- 
no , Joedere Jrustra jTheudericho oblato , magna ope bellum pa» 
rat {7). Thtuderichut , yalamiri filiu$ , Bomanorum auxilio desti- 
tutut cum aliero Theudericho pacem init (8), Ztno cum filio Γη- 
arii pacem tt fotdu» contra f^alamiri Jilium compomt (9). 



p.nS «• vA* Βαλαμήρον υπό των Ύωμαιων στρατηγών 
^'^^ποΧλούς των Ιδίων άποβαλών , ον μικράν έχων οργην τ{( 

Ι. ΒαΙάμηρος rtilg. a. ποΙΙούςΈί., πολλών yalg. τ^] inlrf Ν. 

ι . Theuderichas , Valamiri fiiiut , roultis suonim a Romanis da- 
ctbiis caeeie , non partim iracundiae ob accepUm cladem animo con- 



EXCERPTA £ MALGHl HISTORIA. a4S 

Tia9i$ Ληϋραμεν^ άψΒΐίως 8,u h noatv Λνρο$ ηαΛοτ tb xat|fLC.^η^ 
^ον^ύων, xai την πρωτην της Μακεδονίας nόL•v, τους Στό^}^^^ 
ρους, έπ6ρ^ησ€, xai των γε στρατιωτών των ταύττι ίμφρου^ 
ρονντων τους άντιστάντας άπέκτεινεν. άς Si τ^ θεσσαλονί^ 

Sxfi ίγγν^εν ίψ^ίρενων ηγγέλΟ-η ό βάρβαρος, αντιχα οί πολ/^ 
Tot νομισαντες ix δόλου τα iv r^ προτεραία άνεγνώσΟαί- 
γράμματα και την πολνν βονλεσ&αι Ζήνωνα τε και αντόκΒ 
ixsiVff ηαραδονναι , σνστραφέντες iv σφιαιν αντοΐς τάς τοϋ 
Ζηνωινος στήλας χαταβάλλονσι πάσας, και αντον δρμήσαντες 
^GTOv νπαρχον έτοιμοι διασηάσαι ήσαν• οί δί κομισάμενοι πυρ 
hii το άρχεΐον εμπιπράναι εμελλον, εΐ μη νποφβ'άσαντες τά 
τε Ιερά γένη και οΐ εν ταΐς dξ^aις Ιξη^πασάν τε αύτον της 
οργής της του δήμου , και το άτακνουν λδγοις π()α£σ& κατ^- 
στειλαν, λέγοντες, ούτε αντον αίτιον είναι τούτον, ούτε τορ 

ι^βασιλία τ^ ηολει τι δνσχερες η κακόν βεβονλενσ^ι, τ^ςΡ•79 
τε πόλεως Ζ^ηνα^ ηοιήσασ^αι φνλαχην, ίτφ αν ε^έλωσι καΐ 
ον ηγούνται πιστον επιτρέποντες ταντην• οί δί τάς κλείς 
των TTvXcoy εκ του υπάρχου λαβόντες τψ άρχιερέξ εδοσαν , 
και άπο των ενόντων φρουράν έπενόησαν, ως ηδύναντο, ηλεί• 

^οστην, καΐ τον στρατηγον εστεργον• iv δέ τοντφ δ Ζήνων 
πυΟόμενος τον κατέχοντα κίνδυνον , και Ιδάν, ως, ουόενος 
βουλομένον μάχεσβτα, άριστον εϊη σπονδαίς ώς εν κακοξς με* 

α. Στόβους Ν„ τόβους vulg. ι ο. HnaQXQv Ν,, ξπαρχον ^ulg. 

fcivlt, et fogien• quicqnid ante pedef sitot offBndit, iieeit et ncca* 
▼it, et primam, quae illi obvia fuit , Mao^onUe urbem, Stoboe, erer• 
tit, et militum, qai illic Ια prae»idiis eraut, omnes, qni resietere ati- 
debant, interfecit Ut Tero liuatiatQm ett, barbarum Theetalonicem 
petere, statim urbU hicolae ad fraudem faciendain litteras pridie 
recitata• esee sutpicati, et Zenonem ipsumque praefectum habere ia 
ammo, urbem barbaro tradere, sedilione facta, eiut statuai deiiciunt» 
et praefectum aggressi, ad ipeum mulcandum parati erant, et prae- 
toriura, igne illato, ineendiseent, nisi ordo sacra procurantiuni et 
magietratus praeveoientes , popuii irae praefectum subduuseent et 
farorem plebis blandis Terbis compescaifsent Dicebant enioi, eum 
non esse horum maloram causam, neque Imp«ratorem male consul^ 
tum ciritati velle , aut illi adversa cupere. Oportere sane diligentein 
castodiam civitatis agere, eamqae comiDittere cui Toluerlnt quem* 
que sibi edum eise cogaoverint Itaque claTes civilatis a praefecto 
acceperunt, et arcbiepiscopo tradideruDt, tum ex bie opibui, qaa• 
sibi tiim temporis luppetebant, quam diligeutitsiroam potuernnt ca« 
•todiam institurrunt et ducem elegerunt. {uterea Zeno cum audiret 
iaiminens periculum, et videret, optimiiiii esse, quandoquidera Deia• 
jmgoare Tolcbat, conditionibas ut in dubiis rebus aequutimis ba«t 



!ΐ46 EXCfiRPTA 

Α.€.^^τρ/αις της των ηόλ$ωρ φβχ>ρας ίπίσχιΐν τον βάρβαρα , uiff^ 
2 ^ g«ju/ii»pw πέμπει, χαί Φωχαν τον or* ην στρατηγός γρ»μ^ 



Βματέα αντφ της αρχής ovra• οΐ έΧ&ονίΒς ελεγον, οτι j/ii ' 

ό βασιλεύς φίΚον ίποιήσατο , χαί αξίαις, α! βίσι^ λαμπρότο" 

ται Ψωμαιοις, σεμνως ίπεχόσμησε^ χαι αρχειν των μεγ/στων5 

ταγμάτων ίποίησεν, oJikv οΐάπερ άνίρί άπιστησας βαρβά-' 

ρψ συ ih^ ονχ ισμεν ίπως^ τοις των νοινων δυσμενών 

άηάταις υπαχ9είς τα τε υπάρχοντα σοι άγα^ ίιίφ&ειρας^ 

xai της ευδαιμονίας της σης άλλον έποίησας , ως ουχ ΐδεις, 

χύριον• ουχ αν δίχαιος εϊης τφ βασιΧεΤ εγχαλων^ &ν εΙς Ιαν-ι ο 

τον αμα χαι εΙς ίχεΤνον Ιξημαρτες• νυν odv ίπειίή σαυτον εΙς 

τούτο χατέστησας, ύπόλοιπόν σο{ ίστιν ix της παρούσης τύχης 

της τε χατά των έ&νων χαιτών πόλεων βλάβης ίπισχεί^ οΐόν 

Grc, πέμποντα ϋ πρεσβείαν πειρασ&αί τι μέτριον παρά του 

βασιλέως άγα&οΰ οντος ευρίσχεσ&αι•" 6 i^ πεισθείς άνδρας tS 

% μ^ν έπί το Βυζάντιον συν αι/τοΓς αποπέμπει^ αύτος ϋ τον 

ν.54^ι^ χαίειν η φονεύειν τους άν&ρώπους άνεΤργε το στράτευ^ 

μα, ου /uiiTOt ϋννατο πάντων οντάς άπορους τά γουν iπι^ 

τηδεια ίχπορίσαι χωλύειν• χαι δη προϊών ηλ^εν Ιπί την 

ΊΙράχλειαν την iv Μαχεδον/α, χαι του άρχιερέως του iv20 

ταύττι TJj πόλει πολλά xai παντοδαπά TJj στρατί^ xat αύτγ 

άποστείλανιος δώρα, την τε χωράν άπα9η πάσα» διεφύλαξε, 

ο. ίδεις VaLy ίδει σε Β. 1 3. ol6y\ cuV οΐόν τε coni. If. ι8• 
όντων Yulg. ^ι• tg ante ηόΐΗ add• Β• 

barum ab arbium minie et excldiit aT«rtere» Artemidoniiii mittit el 
Phocam, qui Zeaonis» com dax erat, scriba foerat Hi progretii 
tali sant oratioae usi: „Te Imperator anicam conciliavit, et di- 
gnitatibu•, qaae sunt apud Romano• clariMimae, magnifice ocBaTit, 
etiam imperare maumis exercitiboe dedit, tibi homini,' licet bar- 
baro, minime diffidens Τα Tcro, nescimtts quomodo, commusium 
Iniinicorum fraude et dolo inductus , in dif crimen te fortuDa»que 
toa• coDiecisti et eas ad alium, ad aoeiii non debebas* detulisti. 
Et yero haud quaqoam iurt Imperatori imputes ea, quae in te ip- 
tum et in illufti deliquisti. Nunc igitar, quoniam eo te redegietiy 
lioc tibi quantum ad praesenteiii fortunatn rtfliqui est, ut ab ioiuria 
et damni• urbibus et genlibus inferendi• , quantam in te erit, tem- 
peres , et legationem mittae, qaa apud Imperatorem , qul boaus est, 
moderatum quid et aeqaom obtioere coneris." Ille vero pergaatust 
▼iros quosdam una cum ipeis Bjzantiom mitUt. Et ipse quidem 
exercitum •υαιιι urere et occidere homine^ Tetuit, etii suos, cum 
omnium reram eesent egeni , quominus ret necesaariaa eibi compara- 
rent, prohibere non potuit Hinc morens ad Heradeam Macedoniae 
pervenit Huiua urbis Archiepiscopus , cum qaam planma et diTersi 
geuaris munera ad enin et eiue exercitum BiiaiiMt# omneai regio- 



Ε MALCm HISTORIA. !ϊ47 

xai odShf τονς οίχονντας ίνταΰ^α παραλντΐύτ ix των ταντι^ Α. C. 479 
μόρωρ το πληθΌς ίΐζΐίΐχώς έπίΐρατο διάγην• ίίς δβ το J9v- ^*^• ^ 
ζάηιον ως ηλ^ν οι παρ' αντον <ηαλέιτΒς πρέσβεις , ίλεγον^ ο 
οτι δέοι ταχέως περί πάντων αντοχράτορα αντω πρεσβευτή ν 
Βαποστεϋαι, ως ονχ οΐω τε πληβνς άπειρον εϊργειν έπί πλει'- 
ονα χρόνον της αφ' ων αν δύναιντο βλάβης, 6 δε ^Αδαμάν^ 
τιον τον Βιβιανον παΧδα , πατριχιόν τε οντά χαί πολιαρχη-» 
σαντα, προσ&εις αντω χαι τιμήν νπατιχην , έπεμψε ηαραγ- 
γεΛας, χώραν μίν αντω δονναν εν Πανταλιγ j η της μίν 

^ο^Ιλλνριχης μοίρας εστίν επαρχία , οι? πολύ δί απέχουσα TcoyPS• 
εΙσβολών της Θρ^χης, όπως, είτε Θενδέριχος δ ΤριαριΌυ έγ^ 
χειροίη τι χινεΐν, εφεδρον εχοι αντον εγγνθεν χατ έχείνου , 
εϊτε αυτός ταράττειν τα συγχειμενα 3^έλοι, εν μέσω αυτόν 
έχων των τε ^Ιλλυριχων χαί των Θρακιων δυνάμεων εύχολώ^ 

ΐίτερον αυτού περιεΐναι δύναιτο. εί δβ τροφών άπορεϊν τώ 
ατρατενματι λέγοι τον παρόντα ένιαυτον, ατε μήτε εν σπό^ 
ροις μήτε χαρπου ελπίδα έχων εν ΙΙαυταλίγ, εδωχε L•τρaς 
χρνσιου άπιόντι διαχοσίας, ας έχέλενε δοντα τω ύπάρχη) τω 
έχιΐ ποιησαι την δαπάνην αυτοΓς εις Παυταλίαν χορηγήσαι 

^Οτήν εηαρχοϋσαν. ετι δί τον πρεσβευτον οντος iv Βνζαντίφ , tf 

t. παραΐυπών Η. , παραίιπών Tulg. a. μόρων} φόρων coni. 
Ν. , μ$ρών Η. 5• οϊφ τε Ν., οίοί Π Tulg. 6. OuraiyT9] δύ^ 
rasyjo νΛφ€ΐ€ΐα&α$ et mox d dh faailtvt *Αδ, coni. N. 9. 
Havttilief Yulg. 16. απόροις Η., ατκίΐϊοις vulg. 

Bem a <Iireptione illaesam contervavit , neaue quicquam molettiae 
CKhibens locoram incolis, copiaa suas ex redita nnias regionis ahnre 
operam dedit Legati autem ab eo inissi timulatque Byrantium 
accesscrunt, Imperatorem monuerunt, oportere quam celerrime fieri 
potset, legatum mittere idonfa auctontate instructnin. Nec enim in 
ciut potestate eese, longo tempore tantam militum turbam a da- 
mnif pro libidine infereudis continere. Qaamobrcm Iroperator misit 
Adamantium, Viviani filium, patriciuni et olim iirbi praefcctuni, quem 
etiam dignitate consulari auxit, iussitque regtonem in Pautalia illl 
ftssignarey quae Illyricae parti• est provmcia non longo interrallo di• 
itaiu ab ingretsu Tbraciae. Qnod eo consilio faciebat, nt, s! qua 
Theaderichue, Triarii fiUu», se commoverc sasciperet, lUnm adver- 
sarium huic oppositum sciret, atque etiam, $1 alter pacta riolare et 
pacem iui4>are Tellet, cnfn inter duos exercitus, lUyricum ct Thra- ^ 
cium, degeret, cum faciUus opprimere postet. Quodsl hoc anno ' 
exercitum suum inopia laborare Theaderichus dicerct, proptfrea 
qnod nnllum semfn tprris mandatuni esset, Deque ullam spero per- 
eipiendomro in Pautalia fructuum habcrct , dedit Adamantio profi- 
citcenti ducentas aari librds, quas iussit regionis illius praefecto 
tradere, nt eas ad conTehendos in Paataliam coromeatue , qui illis 
«lendlt aatis esienty impenderet Cum legatus tdbuc esset Bysaof- 



α48 



EXCERPTA 



A,C.i^gaTQaTiokai σνστάντες iv τ^ QeaaaXovixfi τύν νπαρχον ^Ιωάν-* 
Inu.^y^y nQoiovta φνλαξανης ξίφη^^ις ωρμησα>• xai ώρισθΐ] παρά 
των Ζήνωνος * Αδαμάντιος y xai τα^α χατέστησεν, 6 δε Βα^ 
ίίαμήρον, εν ([ί τα της Θεσσαλονίκης έγένετο, ηερι Ήράχλειαν 
εμενεν, χαί επί την ^Ηπειρον πέμπει- προς ^ιδιμοννδον ^ ixS 
μίν της αυτής φυλής το άνέχα^^εν οιτα, δοχουντα δε τότε 
ΒΪναι ^Ρωμαιοις νποαπονδον , χαι εν ττ^ χατ ^Επίδαμνον Ή- 
ττειρφ χωράν τε νεμόμενον χαι ευδαιμονα χληρον , χαι παρά 
βασιλέως δεχόμενον συντάξεις, ανεψιός <Τέ ην ούτος Αιδοΐγ^ 

Cyov, Βηρίνης τε μάλιστα οντος οϊχειοτάτου χαι την των λε^ιο 
γομένων ύομεστιχων αρχήν άρχοντος^ μεγάλην τινά ουσαρ 
των περί βασιλέα, προς τούτον ουν έπεμπε, της τε παλαιάς 
αύτον συγγενείας αναμιμνήσχων, χαι ά'ξιών εΙξευρεΓν χαι σνμ^ 
ηραξαι τρόπον^ δι* οΖ της τε ^Επιδάμνου χαι της άλλης ΪΓ- 
ηείρον δυνη^είη χρατήσας στήναι της πολλής πλάνης,^ χαι ί-ι5 
δρνσας εαυτόν εν πόλει χαι τείχεσιν έντευ&εν ως αν διδ(^ 
δέχεσ^αι το συμβαίνον. Σιδιμοϋνδος δε ταΰτα παρ* αντοί; 
δε'ξάμενος^ χαι βάρβαρος βαρβάρί/ συνοιχεΓν η ^Ρωμαίοις 
ήγησάμενος χρεΓττον , ελ^ών εις ^Επίδαμνον χαι Ιδι'^ μετιών 

Τ>τών πολιτών εχαστον ως δήβ^εν χατ* ευνοιαν σννεβούλευενχο 
αντοΓς, α τε εχαστος εχει^ ϋ-οίττον νπεχτι&εσ&αι , χαι αυτούς 
η εις νήσους η πόλιν ηοι σωζεσ&α,ι λέγων, ως βάρβαρος έπι 

3. 100 Ζ. coni. Β. ΒαΧαμή^ου Val., τόν ΒαΙαμήρου Talg. 

10. Βη^ίνης VaLy Τ^ρήνης vulg. ι4• τ£ Β., τοιΤ Tutg. 

tii, milites, qui Tbeesalonicae iu praesidiit erant, loannem praefe- 
ctum, qua exiret, obtervantes gladiis aggresti sunt. Huic negotio 
finem imposuit Adamantius ex praescripto Zenonis et hacc pacavft. 
Dum haec Theesalonicae gerebautur, Theuderichus, Valamiri filius, 
circa Heracleam commoratus , in Epirum ad Sidimundum mittit It, 
ex eodem genere et maioribu• ortu•, tunc temporit credebatur Ro- 
manorum amicus esse. £teuim regioncm circa Epidamnum incole- 
bat, quae illi ex hereditate opulenta obvenerat, et sub Imperatore 
•tipendia mercbaL £rat bic Aedoingi patruelis , qui Talde familiari- 
tcr Berina utebatur, et eos, ^ui domestici τοοβηΙυΓ, regebai, auac 
dignitas magnam babet in regia auctoritatem. Ad bunc igitur inisity 
antiquam cognationem in nienioriain revocabat et orabat> ut viaiii 
reperiret et eiliceret, qua Epidarono et reliquae Epiri dominatu po- 
tiretur, ubi post tot erroret consistere posset, et suu rebus urbe 
et moenibos firmatis, casus quoi fortuna daret, exspectaret Ut Si-> 
dimundus bacc ab illo accepit, barbariit cum barbaro coniungi» 
quam cum Romanit , tatius esse duxit. Itaque Epidamnuiii Tenit , et 
privatim unumquemque civium circumiens , tanquam ipsorum ealuU 
providens, consilium dedit, ut omnta, quae qaisque baberet, expor^ 
taret, et te eoaque omnia in ioeula•, aut in aliquam aliam urbeni 



Ε MALCHi HISTORIA. ^49 

Tairnv δρμητα^, xai οτί τφ fiaaiUt xavxm δοχονττά ^cnrA^A.G. 479 

Zenon.6 



TceU ώς ^Αδαμάντιος hti rawa π€μφ&είη • χρεΐττον ovv eZyat "^'^ 



Λντο^, €ως €τι ansariv ^ χατά teWomc σχοκψ τα xar* αν- 
χσύς όιοίχήσασ&αι. ταντα χαι τοΓς στρατιωταις τοΓς ixeC 
δφνλάττονσιν^ οίσιν ώς δισχιλίοις, οΐ xai άμνναα^'αι ίηιοντα 
^ρός γε το παραχρήμα ραίί'ως ηδύναντο, εηείσεν 6 μου πάν^Ρ.βι 
τα^ έχλιπεΐν "Έηιδαμνον, χαι λέγων χαι ταράττων, χαί φήμψ 
asi χαινην πειρώμενος ίμβάλλειν, χαι οτι> βασιλεΐ άπεχ&η^ 
αονται μάλλον άντιατηναι &έλοντες, xai προς τον Βαλαμή-- 

Μορου ενθ^ίως επίστελλεν, ώς, τάχος ίπειγεο3αι>» ο δ^ το του 
Σιδιμουνδου επίμενε δηλωμα, χαι την αυτού άδελφήν νύσψγ.^ζ 
χατεχομένην^ ίξ ης ετελεύτησε* φανεράν μέντον της χα&έ- 
ίρας προφασιν έποιεΐτο την τον πρεσβεντου παρά Ζήνωνος 
αψίξι» χαι το βούλεσΟ'αν μα^εΐν όπως προς αντον έχει τα 

1 5ix του βασιλέως, ίπει δε την άδελφήν μίν άπο3:ανονσ(χν idti- 
ψεν, τα δί παρά 2ιδιμουνδου απήντησε χαλουντα, προς τούςΒ 
^Μραχλειώτας έχλιπόντας μ^ν τήν τιόλ^ι^^ ές φρούριον δ^ ϊσχυ^' 
ρόν άνασχευασαμένους, πέμψας untJTSi οΖτον πολύν τίνα χαι 
οινσν , Οπως τψ στρατ^ i^ot άπιών εφόδια, οι δί ουδίν 

αο^ασαιν αύτψ δύνασ&αι . . . .iv τοσίχυταις ήμέραις λΑγοντες^-^ 
δσον εϊχον ίπι φρουρ/φ γε μιχρί/ δεδαπανήσδτιι. ο δί προς 
οργήν τά πλεϋστα της πόλεως ίμπρήσας, ανδρών ούσης έρη^ 

3. f ω; YaL, £1; Yalg. 4• <f^Qft• λέγων τοϊς coni. Ν. 

conferrei: barbarum enim quam primnm Epidammim invaturum: sic 
enim Imperatorem dccrevissp, qui ad eam rem exsequendam Adamaii' 
titim miterit. Itaque melius esee per otium, dum nondum adesset, 
rebn• iuie prospicere. Erant quoque in ea urbe in praesidiis mllU 
tum duo millia, qui barbari primum irapetum repellere potuissent 
Hii quoque multuiii dicendo et terrorem ioiiciendo et quotidie no- 
▼o• rumoree spargendo persuasit, at urbem Epidamnam desertam 
rdinqaereiit. Aiebat enim, eoe^ si resistere auderent, magii Impe- 
ratoris Tolontati advenaturos. Mox quo celerius Theuderichue ac- 
cederet, ad eom misit: is circa Heracieam eonsederat, et quid eibi 
nantii a Sidimundo veniret, et propter morbum sororis , qnae paullo 
post decetsit, exspectabat. Stiae autem norae caueam palam lega- 
tam eese simulavit, quem ad eum Zeno miserat, quia ex eo, quo 
animo in se eiset Imperator, intelligere cuperet rfec multo post, 
cnm eororem suam mortuam efferret, a Sidimundo nuntius occurrit, 
qui eum arcesseret. TQm ad Heracleotas, qui urbem reliquerant et 
»c in arcem munitissimam receperant , misit qui peterent magnam 
framenti vim et Tini, ut discedens Tiaticum, quod alendo exerGitai 
•ufficeret, haberet Illi autem responderunt , sihil sibi restare com«- 
jneatauin, qaos largiri potsent, etenim quos babuissent tot diebus 
Uk parra cafUUo coneumpsiMe. IUe ira exarsit, et urbit, quae «b 



a5o EXCERPTA 

Α.<:Λη^μον^ εΐ&ύς σττβ^/οτατακ tcat κατά την SiaoSw xai κη^ψηψ 
Zenon 6^'*^^ tjJv hci την viav λίγομένην άπειρον άηάγονσαν ανα- 
στήσας yjXctvvs, xai ηροπέμπβν τους Ιππείς τά αχρα τ^Ι στρα* 
€ τι& πρσχίΧταΧηψομένονς , χαί hog ανέλπιστοι είσι χατ' hetivm 
χο^ρήσην, ί| ίφόβον άβ'ρόας ίχχρούσοντας την φνλαχην, ψις% 
ην αυτόβτ, οΐ ϋ ως άνίβησαν , οί έπι τω τειχ/φ φρονρονν^ 
ης στραχιώται τό,τβ πλήθος Ιδοντες χαί προς το αίφνίίιοτ 
αντων χαταηΧαγέντες οντε ίς άΧχην ίτι τραπόσ&αι υπέμεί" 
vaVf οντ6 λογισμον ίσχον άποζενξα$ το τείχισμα, αλλ' ωρ^ 
μησαν φενγειν, νηό της ίχπληξεως Απερίοτττοι πάντων τώη^ 
£ΐς τον τσίΒ χαιρον ωφελησαι δυναμένων• οί di χατά ττολ- 
λην ίρημίαν ηροσιοντες έχώρονν, έπι του στόματος αυτός i 
θευδέριχος, Σόας ii 6 μέγιστος των υπ* αύτον στρατηγών 
D χατά το μέσον 9ΐχε, θευίιμουνδος ii 6 έτερος των Βαλαμή^ 
ρου ηαίίωιν έπί της ούραγίας. θευδέριχος μίν ονν »jexa-i5 
ταβάς χαι ϋχκρσών , ως ουδείς ην αύτοίς έφεπομενος, rol^ 
έπί των αμαξών χαί τοί^ αλλθ(ς σχευοφόροις είπεν προ/^ίο^ 
ρεΐν* αυτός δέ ηπείγβτο φ&άσαι προχαταλαβων ην αν δυναιτΒ 
ηόλιν• χαί προς μέν την Αυχνηδον έπελΟων απεχρουσΘη , 
έπί δχυροΰ χεψένην χαί πηγών ένδον πληρη^ χαί σίτου ιτρο-Μ 
ενόντος, ανασπάς δί έχεϊ^εν την τε Σχαμπ/αν αιρεί, των 
οΐχητόρων αύτην πάλαι έχλελοιπότων , χαί έξ αύτης ορμησας 

3. ζπΐ Nrt δπ^ TUig. 4» ^»^Τ^να τβΐ ίχιίνων Ν., ixiiyp ▼ulg. 6. 
τοιχίφ vulg. Β* dlxfjy Ν., άΧΧην vulg. 1 1. noXliy Val., πολύ 
Tulg. ao. παρόντος coni. Η• ai. Σχαμηίαν Κ, xaqniay Tulg. 

homiiiibus Taena erat, quam plurima loca iocendit, et coafestini moiis 
castri•, Tia ardaa et aDgutU, quae ad noTam Epirum ducebat, per- 
rexit Tnm equitee praemittit, qui iuga montinm prius occaparenty 
tit, cmii nemo sutpicari poesct, eo% per ea loca progressuro•, prae^ 
tidla, li qua esseot, iinpetu derepente facto depellerent Qui pro 
moenibue urbit praesidia agebant, ut muUttuditicm bosttum con- 
apexerunt, sabito casn perterriU, neque resistere ausi nint, neque 
illis tantum aninii et prudenttae fuit, ut propagnacnlum occluderent, 
•ed infngam conTerti prae parore nihil, quod illis uUle esset, attend«- 
rnnt. Hostee autem per loca bominibus vacua f t deserU progredieban• 
tur. Theuderichut erat inter primos, Soas a Tbeudericbo secundum in 
cxercita gradum tencbat, et medium agmeii dncebat, Theodemundaa, 
alterex Yalamirifiliis, extremum. Theaderichus yalde aadax etconfi* 
dent, at neminem, qui sibi resisteret, obviam 6eri Tidit, eos, qui apud 
curruset cetera impedimenta erant, procedere inttit. Ipse praeibat, 
ut quamcnnqae potset urbem praeTentendo caperet Ad L;chDidum 
aeccdcns est repulsns. Erat euim diiBcili loco siU ei fontium s^a^ 
turigine plena, et convecto print frumento abundabat. Hinc mo- 
Tcuty Seampiaiiii quam iamdudum incolme reliquerant, dirait, et indc 



Ε MALCm mSTORlA. 2S1 

TkfSupyov Χαμβάηι. ΙΛίαμάντιος 6i ταντα ην$Όμ$νος π^Α.€.479 
πέμπει των Ιτίτιέων των βασιλίίων ηνά, ονς A^«yw^(>*a*^v^2eooo.6 
χαΐκ^οί, μΒμφόμενός τβ mvvdg ηαρά την νπίσχεσιν της ΧΓ(»«•ρ.$2 
σβείας ηοιαυντι, nctt xBXevoov ήρεμ$ϋν xai μήτ6 ηΧυΧα λοψεΙ^ν, 
^μητ* άλλο Ti. των παρόντων πλέον ν$ωτΒρ^σαι, ϊως αν αύτος 
ϊλΒ^ι* άποστεϋαι ih xat αρίρα, όστις τα πιστά βώση της 
μηά την πρεσβ$ίαν αΰ9ις αναχωρήσεως χαί της όλης άδείαςη 
ταντα TS προς ix$tvov ίπέστελλε , xcti αντος αράς άηο θεσ^ . 
σάλονίίχης έρχεται εις^Εδεσσαν j οπού ^ν Σαβ^νιανος, σνν ϋ 

ιοαντφ χαί Φιλόξενος• ntai τάς τβ ^Ατονς αντ^ τιαρέχονσι, 
χαΐ ατρατηγον άποφαίνονσι^ χαι περί των παρόντων εί ίιεβον^^ 
λευοντο. χαί το μίν έπιχειρεξν τοίς βαρβάροις πορευομένοις 
ούχ ασφαλές ϋόχει , ολίγων μ^ν σννόντων αντψ Σαβινιανφ 
μισθοφόρων οίχείων, της ϋ δημοσιάς στρατιάς χαί των χοι^ 

iSvnv ταγμάτων των μίν ίιεσπαρμένων χατά πόλεις , των ϋ 
μετά τον στρατηγού ^Ονούλφον άχολουθούντων. ϋόχΒΐ ii πέμ^ 
ηειν απανταχού προστάγματα σνγχαλονντα τονς στρατιωτας^ 
χαί τόι» στρατηγον ίηλονντα προπέμπειν τον πρεσβεντην» ηδη 
α ορμωμένοις ο παρά τον 'Αδαμάντιου προαπεσταλμένος Ιη^ 
30ι»νς άτιαντα ^ τον των βαρβάρων έχων Ιερέα, ον οι Χριστί^Ο 
ανοί χαλονσι ηρεσβύτερον , ώς πίστίΛ^ της αδείας αντφ hti^ 
θψοντα• έχοντες odv αύτον σνν οντο2^ ηπείγοντο, χαί αφ*- 

$ inl Tnlg. ιβ. Χ)νο^Χφου Val., δ ΕΰούΙφου Tulg. ao. d" 
παντξ Η., &ηαηα vulg. aa. ίχοντες Β., άγοντες VaL, λ^- 

yQvtit vulg. 
piog ttp i u» impeta facto Epidamnam oecupat. Qaod ubi cognovit 
Adamnitiue^ miUit unum ex equitibas Imperatorif, qui cum eo expo- 
etuUret , qaod contra id , quod misea legatione promiaerat ψ faceret, 
et iuberet ab.incepto desistere neque naves tumere, aot quicquam 
aliud norarum rerum tCDtare , donec adrentaret : denique Tirum ad 
se mittere, qui sibi tuti post peracUm legaiionem reditua et reli^ 
qoae securitatis fidem praestaret. Haec cum ad eum Adamaiitia• 
nMndata dedisset, ipse» Thesealonka relicta, £destam Tenit et ima 
^m eo Pbiloxenut. £rat £de«8ae Sabinianus , cui litteras Imperato- 
rii reddiderunt quemque ducem crearunt ceteraque omiiia ordine 
admiiiistraraiit. Sed barbaros recedentei penequi miniine tutum τί• 
sum est Sabiniano enim paoci militee mercenarii ex eius ^doroe- 
•Ucis et famiUaribui aderant Nam qui publice merebaBt et ordi- 
nariis legionibus adscripii stipencUa nicieoant, cum per urbes di- 
apersi, tum Onulfum, ducem euam, secuti, abierant Itaque Tisuin 
eat edicta, quibut milites undique evocarentur , proponere, et du- 
cem legatum, qui ea protnnigaret, praemittere. £0 ipio tempore 
cquea ab Adamantio nussus reTertus, una iecura adducens barbaro- 
roin sAcerdotem, quem Chrutiani preibjterott Tocant, ημϊ tuto Ada- 



nSa EXCEAPTA 

A^CA^g tipavrra^ έΐς ΑνχτηΜν. των Si Sm της ηόλ$ως τΰψ hf tmtl^ 
Ze on β"^'*"^ (ηαλΜόπλοντός τβ γαρ αντη xai b^ δαίμων ή πόλις) 
χαι τΛν άλλων άηαντησάντων, $ίσέρχονται ivravdtu xat μ•- 
Υ.56στ^λλ£^ πάλιν ^Αδαμάντιος εις ^Επίόαμνον, χελενΰ^ν η αντορ 
τον Θενδέριχον eig τι των περί Ανχνηδον χωρίων άπαντή-^ 
σαι μετ ολίγων διαλε'ξομενον ούτω περί ων άηέσταλτο , η μΙ 
βονλοιτο, ctvTOV έλ&εΓν εις ^Επίδαμνον , πέμψαι ομι^'ρονς €ΐς 
. Ανχνηδον Σόαν τε τον αυτόν στρατηγον χαι 44αγίσ3εον, φν^ 
λαχ^ησομένονς εως αν αύτος έπανέλ^. ο δέ πέμπει μίν 
D τούτους, ίχέλενσε δ^ αντονς περιμείναι έν Σχαμπία χαι πξ»α-ι• 
αποστεΐλαι άνδρα, ος τον Σαβινιανον ορχώσει, η μην έπανι^ 
άντος σώου τον ^Αδαμαντίου χαι αντον τους ομήρους dna^ 
^ΐς άποπίμψαι. δ δε Σαβινιανος ονχ αν ίφη δμου^^ι• 
ονδί γαρ 6ν τψ πρόσ&εν χρόνφ ομωμοχέναι in ούδενι πρά- 
γματι, Χβΐ %ο πάλαι αύτω δόίξαν ούχ αν νυν χαταλνσειν• xaiiS 
του ^Αδαμαντίου λέγοντος^ ώς ανάγκη σνγχωρησαι τω χαιρψ 
η απραχτον είναι την πρεσβιίαν, (ου γαρ αύτον άπελδ%ίν μη 
τι χαι ένέχυρον του σώματος λαβόντα,) ούδεν μϋλλον ίπεί-^ 
P.830^^y αλλ' έχεΐνον μεν ίφη ειδέναι το εαντφ πραχτέον, αντον 
Oa ούδεν ηοιήσειν παρά τον αύτοΰ νόμον• ένταν^ *Αδαμάν^%ο 

10. Χχαμηίί} Val., χαμπία rulg• ηζοαατιούτεϊλαι rvti^. 

%^.6μ€ΐθ&αι Β• ig* αϋτον Η., αύτοΰ valg, 
Dantium «d barbarum accederc fide sua iaterposiU iuberet» adTcne- 
rat Quem Sabinianus et Adamantiu• sccum dacentes protinus dis- 
cedunt et Lycbnidum Teuiunt. £rat h^cc urbt iam oUm opuleiiU 
et divitiis abundans: cuius iiiagistratus et alii cives obviam Ultf prod» 
icrunt, et eos in eam introduxerunt Hinc Adaraantiut deoso EpU 
damnum mittit petiitque, ut Theuderichn• ad se circa Lycbnidum 
cum paucit Teniret, et dc rebuf , de quibus ad eum mistas erat, se• 
cum colloqneretur , aut si illi Tideretur, ipsum Epidamnum acces- 
•urum, modo Soam, ipeius duceniy et Dagistheum obtides Lychnidom 
mitteret, qui illic aeserrarentur , dum salvue et incolami• remitte- 
retur. Hos qnidem barbarus miUit, sed Scampiae subsistere et ho- 
minem ad Sabinianuin praemittere iussit, qui Sabinianum iureia- 
rando adigeret, si salvus et incolamis Adaraantius rediret, se qiio* 
qne salvo• et incoliimes obsides dimiseurum. Sed Sabiuiauus ne- 
gavit se iuraturam. Mec enim uUa de re antea se turasse, neqne 
opinionem apud animum saum a Um longo tempore iaveteratam 
depotiturum. Cuin Adamantiat diceret, neceise esse tempori cedere 
ant legationem irritam forc: nec enim se profecturum, nisi priut 
aliquod Titae et salutis soae pignas accepitset: Sabioianus UmeA 
nihil movebatur. Et illum quidem ait scire, quid sibi facto opuf 
•it, se qnidem nihil qiiicquam contra legem, quam colai, commis' 
•uruin. Hic cuiu Adamautiu• in dubio baereret, ateumptis ducentU 
jDiliiibue» per ripaf iiiacces«as et Tiam multit incogmUm neque %ar 



ε MALCHI HISTORIA. 3^3 

ηος xmrnHnag Ης anOQoy^ λαβάρ στρατιωτας δίοχοσ/ονς, ίι* A.C.^^jg 
όχθων τβ άβατων χαί δδον άδηλου μίν τοΓς πολλοί^, ατΒνης^^'^ 
61 n»i άτριβοΰς xai τότε πρώτον tnnovgy ως βλίγετο, δεΙξίΒ- 
μίνης, αφ' ίοπίρας ορμηαας xai χνχλφ περιελθων έρχεται 
5cK ψρονριον ^Επιδάμνον πλησίον hti λόφου νψηλου χει'μενοτ 
χαι ϋΐλως αμαχον^ (S φάρειγξ ύηέχειτο βα&εΓα, χαι παρά 
τψ φάραγγα ηοταμδς βα$νς ερρει, ενταυβ^ μεταπέμηεται 
W θενδέριχον. χα* ο μεν νπαχούσας έρχεται, xai την αλ- 
\ψ στρατιάν πόρρω χαταστησας συν ολίγοις ίπτανσι προςΒ 
IWV ποταμόν άφιχνεΐ^αι» ^Αδαμάντιος δk χνχλφ περί τον λό- 
ψον ταξας στρατιώτας, όπως μη χύχλωσις παρ* έχείνον γέ^ 
ψψαι, ύποχαταβάς εΙς πετραν^ αφ* ης ην άχουστον, xcu χί- 
)Λναας χαχείνι^ι τους άλλους άποπέμψαι, μόνος διελέγετο 
μόντρ. χαι χαταστάς 6 Θενδέριχος χατηγόρει Ψωμάδων, ώς 
iScdoxct, δίχαια, λέγων, οτι ,,Ι/ώ μεν εξω της όλης θραχης 
ίιατριβειν γιρουμην , πόρρω προς την 2χυ&^αν, οπού μένων 
οντ€ ένοχλείν ένόμιζον ούδένα , ετοιμως δί βασιλέα υπαχού^ 
βεσ&αι έντεΰΌεν ές ο, τι προστάξειεν. νμείς δί χαλέσαντες 
»ς ίπΐ τον πολεμον τον προς θευδέριχον, π(»ωτον μεν υπέΌ 
^^χεσ$ε τον της Θραχης στρατηγον μετά της δυνάμεως εύ^ς 
μοί παρέσεσθ'αι, ος ουδαμου έφάνη, εηειτα xai Κλαύδων 
«W τον Γοτ&ίχοΰ ταμίαν συν τω Ιξενιχψ η'ξειν, ον ούδί αν- 
ιόν είδον, τρίτον χαι ηγεμόνας οδών μοι δεδώχατε , of τάς 

to. παρά Tulg. 

Ua ititam, et qaae Ιαηύ primtiiii eqaltet admisltte clicitiir, etib re• 
■pertm profectas circnmeundo pervenit ad castellum Epklaniiio pro^ 
limum, in praenipto tumulo •ίΐυιη, cai suberat fosea profiinda, ia 
^Qam altus fluvias iofluebat. llluc Tkeuderichum arcessivit; et ille 
quidcm obtemperans Tenit, et iniftnicto longe a tergo cetero exer* 
^tQ, cnm pancis eqiiitibiis ad fluTium acccssit. AdamantiQs aoteniy 
ne allae insidiae texitarentur, undiqne in orbem circa coilem mili- 
^ collocavity et descendens in saxum^ uode exaudiri potset, et 
* HibeDs barbarnm omne• alios dimittere , solua cum solo est collocn- 
tus. Uic cum Theuderichus constititset, Romanos iure, ut yidebatur, 
accueat „Ego quidem", inqait, „extra Thraciae finee Scythi4m yersus 
Yitam transigere conetitueram. Uic mihi raanenti et Imperatori in 
omnibus obtemperare parato neroinem vexare in luentem veniebat Vos 
tte adbelluin contra Toendericbuin, Triarii filiam, evocastis^ et primnni 
^uidem Thraciae ducem eum exercitu mihi praesto futurum promi- 
sistis: it nullibi gentiam apparnit: deinde Claudioin , procuratorem 
*tipeiidii Gothici, cam extero roilite advenbDriim, qaem quoquo nne- 
fj^^m TJdi. Tertio mibi Tiarom ducea dedistis, qui, tatif ct expedi- 
^ omUsis, per eas, quae ad hoatem ferebant, per praempU et 



254 



EXCERPTA 



AX.^ηgsvπoρωriρaς των oiwp ia&amg τάς $1ς τονς πολιμ/ονς g^$^ 
***^β Q^'^<^^ dnrffoyuv ii SQdtag ατραπού xai κρημνών αμφι^φό^ 
ηων^ iv οϊς ηαρά μιχρον ^Xdov, συν Ιτίπευσίτε Ιων, ως eixoq, 
χαι άμάξαις xai ϋτρατοπέίων xUTaaxevfj^ ίηί^μίνων ημϋ^ 
ϋ^ρνω των ηολεμ/ων &μα τψ έμψ ^i/^t παντι dnoXiaduiS 
j^xad-ana^. ivtavdu άναγχαίαν ίβίάσ9ψ^ σνμβασιν προς αύ^ 
τους ποιησασ^Μ• οΤς χρη πολλήν χάριν ^χαν , ort νφ' 
υμών προδο^ίντα δυνάμενοι xai διαφ3ΈΪραι δι4σωαάν ya 
Όμως.'' 'Αδαμάντιος δί των ts τον βασιλέως τιμών αύτον 
άνεμ/μνησχβ , xai οτι ηατρίχιον χαι στρατηγον ηοιησας, α ία 
τοξς ιύΛΐστα χαμοϋσι ηαρά Ύωμαίοις γέρα ίστί, xai των 
άλλων δωρεών χαι πλούτου ίνίπλησεν^ άν^ ων έδει μηϋ" 
ηοτε προς αυτόν άλλως πως η προς πατέρα φρονεΐν τε τιαί 
διατί9εσ9αι. χαΐ τα των παρ* αντον iγxλήσεωv (ην γαρ 
οΐμαι άληΟ-η) διαχρούεσθαι έπειρδτο. xai ori ονχ άνεκτάι^ 
ποιήσειεν iv πρεσβείας έλπίδι χαταλαβών τα '^Ρωμαίων, οι 
T.S^iiai άποχεχλεισμένον h Θ^^χυ; έχοντες ορεσι χαι mrra/iol^ 
xeti περιβολγϊ στρατοπέδων, όμως συνεχώρησαν αιόντες διέξ^ 
ελ&εΐν ου γαρ αν μη βονλομένων αυτόν έχεΙ9εν χινηΟηναι, 
ουδί εΐ δεχαπλασ/αν είχε δνναμιν της παρούσης, νυν τ«3θ 
συμβουλεύειν αύτψ μετριύτερον lavtoy r^ βασιλεΐ παρέχεαη 

3. itiv Val., Ιώνων rulg. 1 3. άΐλως πως YaL, dXX' ύς,πως 
Tulg. 1 6. χαταλαβών τά Val.^ xartdapdyta yulg. 
HfraecipiUa loca me deduxerant, Id qnibuf parum abfui, auam ciuii 
equitiDus et curribaf et alio cattrorum apparatu iter facerem et 
hostes in me derepente irroerent, quin cum toto exercita Imo fan- 
dltus interirem. Ex quo neceisarlam cam illis pactioiiem faccre 
•om coactuf , qQibuf magnam graUam habere oporiet, qQod me, a 
Tobis proditum-y cam occidere pofsent, tamcn •erTaitint^ Ad haec 
Adamaiitiue illi in memorUin rerocaTit, quibai illum Imperator bo- 
noribu• affecisf et, ut patricium et ducem creai tet , qaae es eent apnd 
Romanos praemia his, qoi ιΐτειιυβιη rei publicae nayaverint operam, 
conaUtuU amplisfimay iit eum maltie αοηύ et maneribiu camulai- 
•el, pro quibue decuerat Imperatorem haad secus, quam patrenit 
colere et reyererl. Ceteram ea, de qoibu• Imperatorem ineimalabatp 
(et eraot opinor rera,) dilaere et refutare conatut ett. Sane ml- 
nime toleranda commitiMe, qui per epeciem legationie Romaiii im- 
perii partem invaserit et occaparit, praeiertim qanm illl, tametii 
copiae eiui in Thrada montibue ct fluviie indusae et milttum mana 
septae tenerentary tameii libere exire concefferint. Etenim ai no* 
luieseBt et refUtiueiit, etiamst eius copiae decies numero superas- 
•eot eat, quas nunc haberet, nunqtiam tamen inde pedem refeire 
potuisseiit Nunc igitur se illi suadere, ut se ιυηηιίΜίυβ erga Im- 
peratorem gerat. ifec enim tandem in eiue potestaie fore Roma• 
noruiDy qui illi nadiqaje immmereiity nunut elfugere. Oportere igi• 



Ε MALCHI msTpRiA. α 55 

<nJ γάρ αν δννηΰ^ηνα^ τήρ Ψωμα/^Ρ «ίς τέλος in§ρβάλUίPA,C,^yg 
χΒΐρα παρταχ6&€Ρ έψΒοτηχάτων. δεΐρ ονρ, ει avxfg π«Ί9ΐ)ΐτο,^°**'* 
iAinttp μερ τήρ ^Ήπειρορ xai τάς αι)τό^ πόλεις, (oviipi γαρ ^**^*** 
awt φορψορ πόλεις οντω μεγάλας, τώρ οιχητορωρ εχβλη^έρ^ 

5τ»ρ, νπ αυτόν χατέχεσθ^αι,) έλΟείρ Si εις τήρ ^αρδαρίαρ , Β 
h ^ χώραρ είραι πολλήρ πορά τα οϊχούμερα, ααλήρ μερ xaiy^^j 
ίνγειορ, έρίεα ίέ οιχητορωρ, ηρ δνραται γεωργωρ έρ πασιν 
αφ^οροις αντον τήρ στρατείαρ διάγειρ, 6 δε Θευδέριχος ain 
Χ9ς μερ επώμρνε ταντα βούλεσ3αι^ od μέρτοι άρίξεσδτιι 

ιΟΛυτον το πλή&ος, πολλά μερ προτεταλαι^ωρηχος , μόλις δί 
ανϋοιαύσεως pvp ίπιλαβόμερορ • ους ού δνρασ^$ μήπω άρα-» 
νρευσαντας αγειρ μαχράρ οντω πορείαρ. άλλα ρνρ μίρ aif- 
τονς ε^ρ avrot; ίπιχειμάσαι, μήτε πρόσω χωρονρτας ωρ 
ϊχουσι πόλεωρ, μήτε ίπιφΟ^είρορτας* σνρΘ^έμερορ δί περί πάρ- c 

ύτωρ επί τούτοις αμα τφ ηρι πεμψαι τόρ ίίξορτα επι τήρ ^ίαρ- 
iaviap , εμβως L•axoλov^^ήσopτaς• έλεγε δί, ως έτοιμος εΐη 
τήρ αντον χατασχενήρ χαί το αμαχορ πλ^^ς χατα&εμερος 
h πόλει^ ^ βονλοιτο βασιλεύς, χαι ομήρους παρασχώρ της 
άπάσης πίστεως τήρ τε μητέρα χαΐ αδελφήρ, μετά εξαχισχι^ 

^Ιί(ύΡ τώρ μάλιστα μαχίμωρ ίλ^Γρ ώς τάχιστα ές Θρ^χηρ* 

χαι νπισχρεΐσ&αι σνρ τούτοις χα/ τοις ^Ιλλνριοις στρατιώταις 

4- έχβληβ•4ρτωρ Β. , ίχλυ^ίντων vulg. ι Β. ωρ add. Ν. 1 4• μή" 
TC τ» φΟ-εί^. Ν. αυρ9•έμενος vulg. 1 6. ίτοίαως coni. Β., pro 
(μβως ίπί^ιχώς Ν. ^ cf. a47• ^•> ^^ ποδός l^cliopenue. inaxo^ 
λου^^ησαρτας vulg. 

tnr, si ae aodiat, Epiro et eius regionU urbibus cedere. Kec entni 
uUo modo feuCDdum, tam magQAS urbee, expukis incoUf, eum tenere. 
Abeat igilur in Dardaniam, ubi regio sit praeter eam, quae habi- 
tatar, ampla, amoena et fertilis, quae incolia indigeat; quam ti 
coltt, omniam rerum abundantia exercitum snum alere et sasten- 
^e possit. Theuderichu• iureiurando aAirmayit, id quidem sibi 
cordi etse: sed exercitum. suum relactaturum eese, qui tot mala 
P^rpestus, ύΊχ nunc quiete frueretur. Fieri enim nonposse, ut mi- 
(itei, nondam a laboribus reepirantes , tantum iUnerifl ducerentur. 
Sed oportere ipsos sinere in his locit hietnare ea conditione, ut 
Bon altra in tentandis iirbibut aliis, quam quas haberent, aut po- 
Palationibus faciendis progrederentur. Qoibus ita compositis , ab 
itnperatore ft^tiit , ut ineunte vere Tirum , qui eos in Dardaniam 
«educeret, mitteret; ipsos enim libenter secuturoe esse. Addidit, se 
oioaeiii suum apparatum bellicum -et omnem imbellem turbam para- 
Jom esse in ea urbe , qoam Imperator praetcripserit, relinquere. 
ν^ίη, matre quoque et sorore ad fidem coofirmandam obsidibus da- 
^S <e ipsum Thraciam cum sex bominum fortisisiinorum millibus 
qnam celerrime petiturnm. Cuin bis et Illyricie militibui et aliis, 
qttoi Impcraiori mittere placuerit, ae tota Thracia Gothoi exietmij 



ϋδβ EXCERiTA 

L•C,^'Jgxat αλλο$ς, ίπόσονς ay βασιΧενς άτίοστεΛίτ} , το©ς h tfj 
-J" g0(>axp Γοτ^νς άναλώσ^ιν annvnxgy ίφ* φ τε , ti τοντο 
Οηοιησοι, αυτόν τ« αντί θενδεριχου στρατηγον γενέσ&αί^ κα£ 
είσδε/βηναι εϊς την πόλίν τον ^Βωμαϊχον πολιτενσοντα τρό^ 
ηον έτοιμος ii ^ εΐ προστάξειε βασιλεύς, χαί εις ζίαλματι'αν5 
απελθεΐν, ωςΝίπωτα χατάξων» Αδαμάντιος oi ονχ εφη χι}- 
ρΐΦς eivai ovihv αυτψ σννθέσ&αι μένοντι, εν τί} χύρα, άλ- 
λα Δείν βασιλέα πρώτον περί τοντων πει&εσ&αι, άνοισειν 
ονν ίχεινω y xat αΛός ίπιμενεΐν , εως την τον κρατούντος 
ίιαπν&ηται^ γνώμην. hti τούτοις άιελν^ησαν άπ άλλήλων.ιο 
iv οσγ α ^Αδαμάντιος άμφί ταντα ην, σννεληλνΟει μίν πολ- 
λά των ταγμάτων εΙς την Ανχνηδον χατα την του στρϋηηγοΰ 
ρ,βδα/χίλ/αν, λέγει δέ τις τφ Σαβινιαντβ, ώς οί /Sftt(»j9a()0t χατα^ 
φρονήσαντες σ/ολαι'τερον χατιασιν απο της Κανδαβείας , οί 
τε σχενοφόροι avrcoy και των αμαξών αΐ ηλειονς xai oi iiuiS 
της ού ρ άγιας, iv οΐς χαι Θευδίμοννδος ^ν ο τον Θενδερι'χον 
αδελφός, χαι ή μητηρ ή τοντων, χαι ort εστίν έλπις των 
πλειόνων χρατήσειν. δ δ^ τό^τε ίηπιχόν με$^ εαντον σνντά^ 
ξας χαι πεζούς ονχ ολίγον ς χνχλψ δια των δρων περιπέμ-^ 
ίρας χαι προειπών o;i(>re δε^ χαι ποΒεν έχφανηναι, δειπνη-^ο 
σας χαι αναλαβων το στράτενμα αφ* εσπέρας έχώρει• χαΐ 
Βαμα TJj ημέρα αντοϊς επιτίθεται ηδη πορενομένοις. χαι δ 
μίν Θενδιμοννδος χαι ή μητηρ αντον , ώς ειδον την εφοδον, 

8. πυ^έα^ι coni. YaL 14. Κανδα^είας Yal., Κανδαμείας Tulg. 

natnrum polliceri. Quae si exeecutai fuerit, petere, ut dox loco 
Theudcrichi creetar, et civiute donetur et Romanorum more rem 
pubiicam sibi admiDistrare liceat. Imo ύ Imperator iusterit, para- 
ttim esse et in DalmaUam ire, ut indc Nepotem expellat Adaman'-* 
tiut respoudit, non tibi mandatum quicquam cum illo pacUci, quam- 
diu in ea regione maneret; Iroperatori haec omnia esse probaada. 
Quare se illi haec reUturum et extpectaturum esse, dum eius sen- 
tentiani compererit. Post baec ditceeterunt Interea dum baec gerebat 
Adajnantiui , compluret militee Lychnidum ad edictnm ducis convene- 
Tant, et ad officium redierant Quo temporc nescio quis Sabiniano 
nuntiaTity barbarot lecuros soluto agraine a Caudavia doecenderep 
cum bie itnpedimenta et plerosquc currus, et extremam exercitus 
agmen, in quo Tbeudemundus, Tbcudcricbi frater, et mater eorum. 
▼ersaretur. Spem etse borum maxima parte poiiundi. Sabinianus 
equites, quos babebat, certo loco disposuit, et pedites non paucos 
per montem, quem circumeundo superarent, immiMt^ tum, quando 
et ubi apparere oporteret, praemonuit. Ut coenaverat, cum cxer- 
citu 8U0 sub vesperam movet, et prima Ince boetium agmen inyadiU 
Tbettdemundua autem et eiua mater, utrin ae impetum fieri Tide^ 



t: MALCHI HISTOlliA. iS; 

taxv δίΒχη$σάντΒζ υηίφνγορ %1ς το TuSior, xai τηψ γίφνρίΜ9^ Α. C. 49fl 
Mu$•" ην νπΒρέβησαν, €ν&ίως άνελόντ^ς j η φαράγγι /^«Λ§ι<ρί^^^ 
Ιπίζ$νχτο, μέσης ονσης της οίον, την ίάοξιν ίχείνοις ml τονί 
χατΰφάντας Ιποίησα» απορον, χαΐ μίντοι xai το^ ίαντώι^ 
SdtvvttTOv την φνγην, ώστε προς άπόνοιαν δλιγοι οντες ομόαέ 
ro^ imuvmv εχώρονν. ύς ih ύπίρ κεφαλής οί ηεζοί ίφά-^ 
νησαν χατά το σνγηείμενον , οντω ίιετράποντο^ χα/ οί μίν 
εΙς τους ίπηείς, οι ti εΙς τονς δπλιτας έμπι'τηοντες εθνησκον* 
χαΐ τάς άμαξας αύτων λαβών Σαβίνιανος, ονσας ώς άισχι-ύ 

ίολί'ας, σ£χμαλάτους τε πλείους η πενταχιαχιλίονς χοι λειαν 
UVM ολίγην, Ttyci; Si των αμαξών xai χατ<»χανσας iv τφ ο-^ 
ρΗ, ας ^ν έργον έλχνσα^ άιά χρημνων τοσούτων^ ίς την yiv-* 
χνηδον άφιχνεΐται. xai ευρίσκει Άίαμάντιον ix της ηρο^ 
θενϋριχον συνουσίας ίπανελ^ντα• ού γαρ πω θευϋριχο^ 

τ^ίηέηυστο ούΟν των νπο Σαβινιανου iv τψ ορ$ι ηραχ^ίντωνύ 
τους μεν ουν αΙχμαλώτΟυς τους ευ γεγονότος iv φυλαχβ 
noutrai, τΰυς ϋ άλλους μετά της λείας ίιέίωχε τοίς στρα-' 
τιωταις. άμαξας μ^ο^ πολλάς χελεύσας ταίς ηόλεσι προς 
τάς του στρατοπέδου χατασχευάσαι χρείας*, ως ίλήφθησανΟ 

noa^rai, άπεΐπε ταΓς πόλ^σ^ μηϋν ίνοχλείάθαι, ως τάς οί^Υ.δΙ 
χουσας ίχων* μετά ϋ ταύτα γράφει μίν ίίίίαμανηος τφ βα^ 
oiXtZ, ώς νπέσχετο, τά προς Θευίέριχον αύτψ ίαιλεγμένα* 

a» άναΐϋοντες conLN. 31. Ιπίζευχτο Ν., ύηέζευχίο yalg. tO* 
ceadd. Ν. ι4• ^ου yalg. 1 5. οϋάενΐ Tulg. 

fvmif cderiter in pUnitiem elapsi et ponteni» tui aulierat /osiil in^ 
genU profundiUU, transgreNi euiit, quo diMoluto persecuUonem ecH 
mm, qui in alteram ripam penrenerant, hoetibus interdusefanti 
teliqub antem saorum a ponte exclusis fugam impeditam reddide•* 
rant. At iii! prae desperationft , cum pauci essenty in Romanoe eqQi-' 
tet irfQenint, eed ubi Romanorum peditee ex conipoeito prorupe-' 
tant, ita faoetet terga verterant, ut partim in ^quites^ partim iil 
peditea inciderent et trucidarentur. Sabinianus curraum duo, ca-^ 

iUTonim plus, quain quinque millia, cepit, et non parum praedae^ 
larribns tamen aliqaot , quof difficile fuieeet per tot praempU locil 
agere, in monte Incensie, Lychnidum rerertitur: hic AdamanUant 
rcperit, qul a Colloquio Cum Theudericho redierat. Nondum enini 
Theuderichus , quae in moAte a Sabiniano gesta erant^ cognoTerati 
CaptiTorum autem nobilioret custodiae tracudit, reltquos militibuf 
tnm praeda distribult. Et cum noa multo ante per ciyitate• ad 
Qanm exercitus currus praeparandos imperaseet, ut isti• eit ροϋΙαβ^Ι 
tetuit ciTitates aniplius de curribue laborare, quia quod satie erafe 
babebat His ita gestls, scribit Adamantius Imperatori., utTheode^ 
richo promiserat, sermonefy quo• cum co habuerat ScribuBt cl 

J>exippus, Eunapiu» 9t9• 1} 



258 EXCERPTA 

AC. 479 ypctyfi δί fcai 2αβινιοη^6ς xai ^Ιωάννης δ έπαρχος τα γεγΒ- 
Ind.a^„^^ ini μ$ίζορ ογχοϋνχες και λέγοντες, μη χρψαί τι τω 
β(χρβαρ(^ ew&iadtti, ως βλπιοος ονσης ή χατα χρατος αντον 
ίξελάσειν της χωράς η αντοΰ μένοντα χατατρι'ψειν. ταντα 
ίεξάμενος βασιλεύς χαι νομι'σας , πολεμον ειρήνης αισχρας5 
tJvai βελτίω J πέμψας άνεχάλεσε τον πρεσβεντήν, χελενσας 
μηΟν 6X1 προς έχεΐνον ανν^έαβχιι, άλΧ ειπείν Σαβινιανίύ 
T.^e^ai Γέντονι, Γοτ&φ μίν οντι άνίρί, γυναΓχα δΙΎωμαίων 
των περί την ^Ηπειρον γεγαμηχότι xat Λύναμιν εχοντι, ίχε- 
odai τον πολέμου πάστ] χειρί, ώς ονδίν βασιλέως προς ίχεί-ΐο 
ψους συνδεομένου• χαι σνγχαλέσας τους στρατιώτας δ !^-. 
δαμάντιος έπ^νεσε αυτούς της προ&υμιας, χαι έχέλευσε γεν^ 
' ναιως, ωσπερ πάτριον αύτοΓς, εχεσ&αι των πραγμάτων, χα* 
το ix βασιλέως έπανέγνω πρόσταγμα. ταΤς τ' Ιλπισιν αυτούς 
μετέωρους ποιήσας, ώς βασιλέως αεί πασι την προ9νμίαν^5 
ονχ αχαρπον έώντος^ ευφημίας έτυχε χαι μετά τιμής παρε^ 
πέμφθη• χαι 6 μίν απηλλάγη μηδίν πλέον ποιήσας. 
Α. C.ASi /J'. **Οτι έπί Ζήνωνος του βασιλέως στάσεως γενομένης 

^ ^^ ^^παρά Μαρχιανου χαι άλλων τίνων, Θευδέριχος δ Τριαριου 
Βμα&ων τα γεγονότα, χαί ύπολαβών χαιρον νυν αί!τψ παρε^^ο 
στάναι Ttj πόλει έπι&έσ&αι χαί τφ βασιλεΐ αύτ(^ , παν εύβ-ύς 
άναστήσας το βαρβαριχον ^χε, δή^ν μεν ώς βουλομενος 
αντ^ τε τφ βασιλεΐ χαί TJj π6L•ι άμϋναι , πρόδηλος δ^ ών 

Sabinimniie et loannes praefectui res a se gestas^ et oninla ia maini 
extollentes » suadebant, ut pacem cum barbaro non faccret. Spcm 
cnim etse vi eum regione depelli , aut si manscrit, opprimi poste. 
Hacc ubi Imperator rosciTit, bellum turpi pace potias ducens, misit 
qoi legatum redire, neque quicquam rei ajDplius cum barbaro con- 
trahere iuberet, sed Terbis snie Sabiniano diceret et Gcntoni, (is 
ctat viT Gothus, et mulieri Romanac in Epiro nnpserat, et copias 
docebaty) ut cum omnibus copiis, quac ipsis adctsent^ bcllum gerc- 
renty nec enim eibi uUa in re cum barbaro convenire. AtAdaman- 
tius, convocatis mUitibus , eorum fortitudiDcm laudavit, et ut fortca 
essc pergerent, ut mos patrius ferret, horlatus est Tura Impcra- 
toris inandatum illit recitavit, et in magnas spcf eos erexit, Impe- 
Tatorem fortitudincni et navitatcm eorum non sine raagnis praemiis 
esse praetennissurum. Hacc illum magno cum plausu locutum hono- 
riGcc milites prosecati tunt. £t sic quidcm, fegatione haud fclici- 
^r peracta, disceseit 

a. Zenooe imperante Marcianu» ei alit nonnulH scditionem mo- 
Terunt Ubi ca res ad Tbeaderichiim Triarii fil. est delata, sibi obla- 
tam occasioiirm urbeni et Imperatorem ipsum adorieiidi exietiinan•* 
nagnam barbaronim manum cocgit simulans^ se ad Impcratorcm et 



Ε MALCni HISTORTA. 259 

nSaiP Ιφ' οτω ^πειγετο. βασιλεύς ok άκουσας Ιππέα ίξ^ -A.C. 48ι 
ηεμψε xai βααιίεια γράμματα^ της μίν προΘ-υμιας αντον ^-'"^4 
iraiyciiy ^ χελευων ii απελθε^ρ^ ώς ούχέτι ούσης χρείας, μη 
μόL•ς χαταστασαν ht τοιούτου σάλου την ηόλιρ αύ9τς εις 
ivnowoiav εμβαλύντες ετεραν το 9ορυβεΙσβ^αι φιλούν εις χειρω G 
και μείζονα εχταράίξωσι ατάσιν. i δε αυτός μεν εφη τφ βα^ 
οιλεΐ πειν^εσ&αι , το ii πλήθος ούχέτι δύνασθχχι αναστρέφειν, 
τοσούτον τε συλλεγίν χαι μέρος χι ου βραχύ διαναπανων* 
«π^ρ TS γαρ τειχών ουδένα ίνόμιζεν αύτω άντιστήσεσ&αι , 

ιομ^ττ^ ίπάλξεως μηδεμιας μήτε πύργου εστώτος^χαι είσελ&όν^ 
τι πάντα τον δημον προσέσεσθαι τ^ των ^Ισανρων άπεχ&εια. 
& δη χαι φοβούμενος Ζήνων εκπέμπει Πελάγιον χρήματα 
έχοντα πολλά * τα μεν αύτφ Θευδεριχψ , jra δε χαι τ(§ Γοτ-» 
9ιχ^ τφ παντι διδόασι, xai αλλάς υποσχέσεις δωρεών ούχ 

ίϋλιγας. έλ^ν δί Πελάγιος χαι τα μεν άπειλήσας^ τα δε ο 
υποσχόμενος^ τα δέ χαι τοΓς χρήμασιν ούχ δL•'γoις [τε] ουσι 
το φύσει φιλάργυρον του τρόπου μετελ&ων , διαπέμπει. χα£ 
εδοξε δη τούτο του φόβου του πλείονος άναφέρειν την πόλιν. 
ούδεν γαρ ην έλπίσαι εισιόντος η πόλεμόν τε ένδον χαι του 

ΊΟΛοντος εμπρησιν. ούδΐ γαρ οι ^Ισαυροι άπλως αναχώρησαν 

ι 

6* imaq&liuOL• σ-ίάσιν Η., ^χταρά%ω σύστασ^ν vulg. 8. διηνα^ 
παύωνλ λίαν άη(ι^ές coni. Ρ). 1 3. καΐ ante ta μίν ins. Η« 

ι4• διδόνα^ coni. Ν. 1 6. τε uncU inclusimns. 19• έΧηίσας vulg. 

nrbem a pericnlo iiberandam accedere; secl manifeetum erat omiii- 
bui, qua (Xe causa accurrcret Itaque; Imperator , ubi hoc audivit^ 
Ad eum cum litterie regiis eqaiteni mitUt, animum rt voluiftatem 
€rga se laudat, sed iubet eum recedcre, quia illo non amplius sibi 
oput estet, ne civitatem τίχ a tanto aestu libcraUm homines nova> 
mm reniiii cupidi in aliam perturbationem ct sutpicionem coniice- 
i^rat et longe perniciosiorem et maiorem priorc excitarent seditio- 
Qem. Ilie vero respoudit, se Impcratori obsecuturum , neque tamcn 
posse exercitum reducerc tantum et inaxtmam partem dicto suo 
param audientem. Sperabat cnim, neminem^ qui resistcret pro inocv 
nibuf, quae nullo propugnaculo aut turre munita erant , libi oc- 
coniiruin , et ad se iii urbem ingredieutem omncm popularem tiir- 
bain defecturam proptcr odium , quo Isauros proacquebatur. Idem 
Zeno Teritus mittit Pelagium cum multis pecuniie, quas partim Tbcu- 
dericho, partioi Gotbis, in universum dividerct, ct alia non p.irva 
moiiera se daturum spondcrct. Itaque ut PeUgius vpnit, partim 
ttinis, partim promissis, parUm ingeutibus pecuniis barbaros, iuei- 
^am eorum avaritiam adortu• , ad recedcDUuni coiuiuovit. £x qiio 
existimatus est tion parvo mctu civitatem levause. Nara Thcudcri' 
cho m civitatem inlroducto, nibil aliud, quam bellum intcstiQum et 
viUfenuxn incendium , exspectare oportebat. Statutum eniia apud 



26ο EXCERPTAl 

A.C.LHi βίαζυμενοί ίπενόουν , άλλα χοντονς υψηλούς ngonafcurxtva^ 
^^*^'igavT€gy λινον in αχροις αύτοις προσδησαντες χαι &εΐον, πολ- 
λοί) ς εΐχον ετο/μους^ εΐ ποτέ βιασ&εΐεν^ άπασαν νφάψαι την 
f.Sjnokiv, χαί ο jihv ΘενδέριχΟς όντως απεχώρησε m τονς ii 
περί Προχόπίον xai Βούσαλβον ηολλάχις αποστέλλων παρά5 
Θενίεριχου ίξτ^τει^ ερδειγμα της εύνοιας χαι ενπείβτ/ας αν- 
Toy ΓοΛο άίξιώρ παρασχίσθ^αι, δ ti πάντα μίν έλεγε πεί'&ε-' 
σ&αι τψ βασιλείς μη μίντοι οσιον ΓότΟνις^ ωσπερ ουδ^ άλ- 
λοις άνθ'ρώποις, ιχέτας χαι σωτηρίας δεομένους άν&ρωπονς 
τοΓς λαβείν βονλομένοις ίχδιδόναι ηροχείρως. iav odv αν- 1 ο 
τονς ηξίον, μηδενΐ πλην η οσα ζτ^ν δχληρονς ίσομένους. χαΐ 
οι μίν οντω βραχν τι γήδιον νεμομενον ηαρά θενδερίχφ 
διηγον• 
Α. C. 475 y. ^Oti Ζήνων άνηρ ων άπολεμος άγαν ^ χαι πολλής 
„^°^ ^^ πανταχόθ^εν ταραχής ίφεστωσης^ εγνω προς τον Βάνδηλθ9ΐ5 
B€*t Καρχηδόνα πρεσβενσασ^αι. χαι Σενηρον ix της βονλης 
πρ£σβευτην αιρεΓται, άνδρα χαι οωφροσνντ} διαφέρεις (Το- 
ν. 59 χονντα χαι τψ ε&έλειν τα δίχακχ. χαι πατρίχιον αντον ποι^ 
ησας άτίοπέμπει, όπως ix της άξιας της πρεσβείας το σχήμα 
χατασχενάσοι σεμνοτερον• χαι δ μεν έ'ξέπλενσεν , δ, δί Βάν^^ο 
δήλος μα^ν, οτι ηξοι πρεσβεία^ φ&άσας εχπλουν ποιείται^ 
χαι Νιχοπολιν εϊλεν. δ δι πρεσβευτής 2ευηρος διαβάς άπο 

6.^ ίξ^τει Β. , έζι!τ(^ Yulg. ίο. Ιξν Ν., iay yulg. ι8. τψ Η., 
το vulg. 

animum snum Ifanri habebant, si vi cogerentur, haud placide urbe 
cedere. Itaque contos praegrandes pracparaveraut , quorum in ex* 
trema parte linum cnm sulphure alligaverant , et si sibi vi$ inffer• 
retur^ multorum auxiUo, qnos sibi coneociaverant, urbem incendio 
creinare constituerant. Et ita Thcudericlius discessit. Procopium 
vcro et Buealbum saepius a Theudericho sibi tradi petebat, ut ία 
hoc suam erga se benevolentiam et obsequhim declararet. Sed ille 
respondit, ee quidem in omnibus dicto audientem fore tmperatoriy 
tamen nefas esse Gothis , ticut et ceteris mortalibus , supplice• et 
eo8, qnJ sahiteiD precentur, his, qui eos comprehendere vetint» pro- 
dere. Eos igitur ut otnitterct, orabat, praesertim cum nulla re, nisi 

3iiod vivercnt, essent inolrsti futuri, et illi qiiidem apud Then- 
ericbiim , qaod reliquum Titae fuit, modicum agrum eolentes, trans- 
egerunt 

3. Cum multi andique tiimultus exorti essent, Zpnoni, homiiii 
admodnin imbelli , Tenit ' in mentcro ad Vandalum legationem Car- 
thagiticin mittere, etSevcrum ex srnatti Irgatam dcligit, Tiruro, qul 
temperantia et iuiiitia pra€stare existimabatiir: itaquc , nt legationU 
dignitati maiue decus adderct^ patricium eum creavit. Et illc qat- 
dem naTigavit Scd Yandalus, ubi didicit legationein ad le yenire. 



Ε MALCHI fflSTORlA. α6ΐ 

2i»sX/ag €ΐς Καρχηδόνα άφΐχτο,χαι noXka ίια τον ίχπλϋυν λ. C. i')S 
έμέμφειο τον Βάνδηλον. ο ii τα μίν eXeysv ως πολέμιος^^^*^ 
ηραξαί* τον ϋ η€ρι της εϊρηνης , ίπειβη πρεσβεύοιτο , vvvQ 
ίψη λόγον προσδέχεσ&€αΦ τον ϋ Σενήρον το,τε σώφρον τον 
Ββίον Θ'ανμάσας χαι των λόγων ηγάσθι^, χαι της δικαιοσύνης 
αεί πεΐραν λαμβάνων παν έτοιμος ην ποιειν, όπερ εκείνος 
ηροβάλλοιτο. μάλιστα δΐ εδο'ξεν αντ(^ δίκαιος είναι, οτι, τα 
χρήματα αντψ τον βαρβάρον δίδοντος και τα πρέποντα δώ^ 
ρα ηρεσβεντγι δωρονμενος, απεσείσατο πάντα, εϊπών ως άντι 

ιοτοΰτων δωρόν ϊστιν ενσχημον πρεσβενοντι ανθ'ρωπί^ τονς ai^ 
χμαλοάτονς κομίσασ&αι* 6 ii της διανοίας επαινίσας τον αν^ 
όρα, ρ,ονς μεν ," έψησε ^,σνν τοίς εμοΐς νΐέσι των αιχμαλώτων D 
άπΆαχον, τούτον ς σοι πάντας άφ^ημι * ην δε το πλη&ος 
αντων κατενείματο μοιραν^ τοντονς σοι μεν εΐξίσται παρ* «- 

ι5χόντων, εΐ βονλει, πρίασ&αι^ των εχόντων, αντος d* αν ον 
όνναιμη^ ονκ ε&ελοντας ταντα τονς ειληφοτας βιάσασ&αι,*' 
hnrav^ δ 2ευηρος άπ^λνσε μίν προίκα ονς αντος εϊχεν δ 
Βάνδηλος • α δε είχε χρήματα , και εσθ^ητα και σκενη πάντα 
νπδ κήρνκι δημοσία πωλήσας^ τούτοις οσονς ϊσχνσε των αί- 

^οχμαλωτων ίπρίατο^ 

J*. Ort Ζήνων 6 βασΛενς προς τον αρχηγον των Γοτ- 

3.* ηράξειν yulg. 4* λόγους yuI^ 9• ^Λεοείοατο Η.^ άπε- 
αώσατο Yulg, ι4• αυτών Ν,, αϋτο yulg. 

priQf eum claese traiecit, etNicopolim cepit. SeTerna aatem legatuVy 
aolTent a Sicilia, Garthagmera Teiiit, 6t magQopere queetus est cum 
Vandalo, quod dasse tranamisiatet Ille yero dixit, $e haec ut ho- 
•teiD feclsse. Nunc cum de pace ad ec legatue miseu• sity condi* 
tiones eius ae excipere. SeYeri autem vitam frugi et mode&tam ad- 
jniratue, eius conauetudine et coiloquio delectabatur, quippe qui 
eius iustitiae quoUdie periculum faceret, ex quo omnia exsequi , 
quae proponebat , paratus erat Maxim^ xlli τίβυβ esi iustus esse 
in eo, quody quum ei barbarus pecunias largtretur ^et munera le- 
gato debiU daturus esset, omnia reiecit di^ens, nulhim donaiii 
Tiro legato dignius et conTenientius , quam captivoe in libertatexa 
▼indicare. At barbarus, huoiaoitate eius coUaudata: „Oiimes, in• 
qait, captlYQ•, qui mihi et filiis meia aorte obtigerunt, tibi perinitto; 
reliqoos vero inter excrcitum sorte dWisos per me tibi Ucet, ut lu-> 
bet, ab hU^ qui eos possident, si modo conaenserint, redimere. Nec 
enim possemeos, quoruin dominio ceaserunty invitoa cogere« Itaquo 
$everas eos, quos Vandalus possidebat, sine pretio ia liDertatem re« 
stituity et peconia οιηηί, quatn habebat quamquc fx vestlbus et su- 
pellectUe publice a praecoue venditis sofvebaty captivos quoscum* 
que potult redemit 

4. Zeao Iiopef Ator per legatoi suiniiiuin GoUiorum duccm Tog«- 



aCa EXCERPTA 

A.C.^')S9^ωv ηρεσβενσάμενος περί Ηρακλείου τον στρατηγού τον 
lod. ^^ χρατη^^ος παρά των ΓότΟτον , νηίσχετο επί λντρο^^ άφψ' 
αειν J xai τα λντρα ίχατον σννωμολογησε τάλαττα. ταντα 
P.BSTOvg προσηχοντας ^Ηραχλειφ Ζήνων εχέλενσε παρασχεΐν ^ ίνα 
μη δοχοίη ΧεΧνμένος νπ αλΧωψ εν ίονλου γενεσθ-^ σχηματι^ 
πέμπεται δε εις Θράχην τοις Γύτθνις τα χρήματα^ oi ik 6- 
ίεξαντβ μίν, xai ίη&εν εχ της φρουράς dviaaiv ^Ηράχλειον 
προϊόντι ϋ avrtf εν ^Αρκαδίου πόλει προστρεχουσί τίνες Γοτ- 
ϋνι , χαι βαδιζοντί τω *^Ηραχλείφ τις Ιχ των Γότϋχον βία τον 
ωμσν επαισε* των 6h περί τον Ήράχλειόν τις επέπΧη%ε τω ι ο 
• Γότ9χβ, χαι πως , εΊπεν ,,οίτ« σαντόν οίδας, αν&ρωηε, ούτε 
γινωσχεις ον επληίξας" ο δε πάνυ γινώσχειν εφη τον νη* 
αυτοΰ χάχιστα απολουμενον • χαι αμα σηασάμενοι δ μέν τις 
^την χεφαλην τοί; ΉραχλειΌν , ο δε τάς χεΓρας άπέτεμε, xai 
φααιν^ οτι χατά άνταπόδοσιν επα3εν ^ΗράχλΗος • ίλ^ίτο γάρΐ5 
τινας των υφ αύτω τελούντων στρατιωτών, δόΐ^αντάς τι 
πλημμελείν ονχ α^ιον θανάτου , εϊς βό&ρον χαταβαλων παν 
το στράτευμα άναγχάσαι αυτούς χαταΧεΰσαι. εχτοτε ονν ή 
τον &εοΰ αγανάχτησις εϊς αύτον ετηρεΐτο• 

ε\ ^Οτι φενγειν τε χαι πλανασβ-αι χαι μηδαμως ivya-ao 
adui των χαχών άναπνενσαι, παρ' οΊς μοι τον πταίσματος 
ηλπιζον είναι παραψνχήν» 

8. ηροτρέχονβί yulg. 9- "^^^ ωμαν fftaiOB Η., τών ύίμων (ηειοε 
yulg. 10. έπέηληζ€ Η., ίηληζε vulg. ao. δτ^} Ουμ^αίηΜ 

μοί adcL Ν. 

Tlt, ut Heraclium (lacem, qai in hoetium erat potestate, solato rcdem- 
tionis pretio liberaret, et pro redemptione pollicitus est se datarum 
centum talenta. Ea Zeno lleraclio propinquitate coniunctos persolrere 
iussit, ne ab aliis redemptus, seryi loco haberetur. Missae sunt igi- 
tur pecuniae Gothis in TCraclain^ qiias receperunt, et Heraclium e 
cuetodia liberum abirc shrerunt. In hunc, cum itttr Arcadiopolin 
tenderet, incurrunt nonnulli Gothi , quoram uaus Heraclium bumero 
Tulneravit Quamobrem aliquis ex his, qui cum Heraclio eraut, in 
Gotbum invectus: ,,Et quid tibi tIs? ait; satin tu te ipsum nosU et 
cum , quem vulnerasti ? " At Gothus, probe se nosse eum dixit, quem 
malc perditurns esset. Et simul Gothi enses stringeQtes, unus capat, 
alter manus HeracHo abscidit Et illi quidcni aiunt, ea^ qnae merai»» 
sct, repensa. Fertur euim quosdatn^ qui sub eo stipendia facicbanty 
iudicatos, aliquod facinus , non taiDcn morte dicnum , coramisisse, 
In foYeam coniectos lapidibiis ab οιηηί exercitu obrui iussisacf ex eo 
dci iram hi cum commotam fuisse, obscrvatiim cst. 

5. In perpelta fuga fui et crravi , ncque unquatn a malis respi- 
rarc mihi datum est , nc qiiidem apnd cos^ apua qnos malorum xne 
consolfttionem reperturum sperabam. 



Ε MALCHI HISTORIA. ^63 

5*. Or* τορ άρχοντα Αιγύπτου ini μόλίζ χρυσίον λί- 
τραις ν ΙχπΒμηόμενον ^ ωσπερ εύίαψονεστέρας γ$νομένης η 
πρόα^εν y hit πεηαχοσίαις ομού λίτραις άπέίττειΧεν. C 

ζ*. ^Οτι h T(f αντφ χρόρφ ο Ζήνων αΙσ&όμ$νος, ως TacJ.C.477 
5μίν Θεν^Βριχρυ του ηαιόός Βαλαμήρου dd άσ^ενέατερσ}^^'^^ , 
χαι ΙΧάττονα γίγνοιντο^ ο is του Τριαρίου €9νη τε σννα&ροί" ^ 

ζη χαι συστρόφει ίυνάμεις, ενόμισε βέλτιον hti μετριΌις 
αύτφ , €i σνμβηναι βούλοηο^ χαταλΰσαι την εχ^'ραν. χοΛ 
πρέσβεις άηοστει%ας •ηξίου τον τε υίόν παραδονναι ομηρον, 

%οως πάλαι ηρούχαΧεΐτο y χαι ιδιάτην οντά εν τοίς εαυτού μέ- 
νειν, μηδέν ενοχλούμενόν ^ ωσηερ ψηβ^ τότε, λαβείν τε την 
Όνσιαν δπόσης αφτίρητσ ,' χαί τάλλα ηαυχάζειν , ούδεν έχοντα 
χαχον ουδέ ετέρ(^ παρέχοντα, δ δε άπεχρΑατο^ οτι ούτε τον Ό 
viov ετι ομηρον δοίσοι , ούτε δννασ$^ι ετι εχ μονής της ου- 

ιζσιας ιδιώτης διάγειν• εως μεν γαρ ην μόνος; μήπω ε3νη το- 
σαΰτα ηερι αυτόν έχων, μίνην αν την οΰσιαν σφόδρα σν -V. 6ο 
στελλομένφ ίσως αν έπαρχέσαι * νυν δί, επείπερ αυτόν ες 
ανάγχην του ε^νη συλλεξαι χατέστησ^^ ^ έχ της ανάγχης είναι 
η τρέφειν τους έλκοντας η συν αύτοΓς ηολεμεΐν, εως nadtav 

^οη δράσας εν αναμφισβήτητον τφ παντι πέρας εξοίσειεν. ταύ- 
τα ως άπιγγγέλ9•η, εδοξεν 4^ άχριβη xaτuσmυάζεQ^ι ηόλε^ 
μον» χαι τάγματα μίν ηάντα , οσα τε προς τίρ Ilovji^ χαί ^* ^ 

ι3. οΰτε add. Val. ι6. συύτ9§άομέίΗ^ Val., ^νύτιλίόμ^νο^ vulg. 

6. Praefecto AegypU, aui vix quJnquaglQta aurilibras conficcre 
jolebaty tanquam uberiorc lacta proviucia, quingcnUs tribuiU 

7. Eodem tempore cum Zeno ImpcratQr pracsenlircty Theude- 
ricbttDi, Yalamir} fiiiuiUy opibus ct p^eutia labi et minitiy coiitra 
Tbeaderichum Triarii varias gcntes 8ibt'coiiciliBte et copias suas col-^ 
ligere, inimicitias aequii conditionibus , si convenire vcllet, dcpo-> 
nere mclius caM, eiuitimavit. Itaque ptr legatos^ qaos misit, petiit^* 
ut filiuin . quod iam piidcm popoecerat, obsidcm dar^C, ut privatam 
riUm agerety ct aine ulla «tolestia in sua potestate maneret; ut omuia, 
quae rapucrat^ sibi haberet, ceterum qitiesccret, a iMmiue mala pas- 
lurae, nemini quoque iDferret. At illey se neqitc liiium obsidein dar- 
turam, respondit, neque priTatam vitam agentem, aolU suts opibiift 

• casus suoft sustentarc. Cnm enim solus neque tauU niulUtudfue 
dicumseptus fucrit, bona quidem, quae tunc possidebat, si ca diU- 
genti ratione admintstraseet, ^ivato fortasse suffccisseot. l^uiic 
quoniam in ea '«« neccssitate «onstitueriut, iit o^lites colligerpt., 
neresse esse, ut aut omncs^ qui ad sc veuerint, alc^ct, aut vna ctim 
ipsie bellum gercrct, dum victiu aut victor cerlu^ dcniquc rei Gnem 
n&poneret. Haec ubi nunliata sunt, censuit Imperator beUura omui 
cuxa el dillgcntia appara»bim. Iia|ii^ omaci lcgtoncs, qu^ crant 



α64 



EXCERPTA 



pK-Ckj^j^avd τήν Άσίαν, ntai Saa τοΓς it^Oic Ινίδρντο μίρ$α$, χατά 

J^d. ^^γάχος έχάΧίΐ. xai παρην πανταχόθεν ούχ ολίγον τι πλιζθος^ 

' ^ ^€β$σχ€ν4ζοντο ih ψμαξαι όχευοφόροι, xai βόες ίωνονντο^ 

χαί ahog τβ χα/ οσα χρήσιμα στρατοπέίφ πάντα έγίν£Τ0 S^ 

τοιμα , ως αντον ye μέλλοντος; *Ιλλου έξιέναι• 5 

Α' C. df β η'. ^Οτι 6 Ζήνων Μαρτινιανόν τι^οβαλο'μενος στρατηγ!^ν^ 

- 'a 5^*•' ^®^ στ^βίτον ίς Λταξίαν ίλβόντος, ώς ταντα χαλώς ^χενν 

ϋόχεί, πέμπει άνδρας αντίχα παρά τον Βαλαμήρου λέγοντας, 

οτι ου ίβϊ τρίβειν ετν την μάχην, .αλλ* έργον νυν εχεσθϋψ 

χφΐ πληρούν τάς ελπίδας^ έφ' άΐς της στρατηγίας ήξιώθη Ταπιο 

^μαί'ων. δ δ^ αχοναας αντιπέμπει itat αυτός ές Βνζάντίον 

μρέσβε$ς^ λίγων, ως ον προτερον έγχειρήσοι τ^ ^ργψ, ^t Ι^ή 

iree/ 6 βασιλεύς χαι ή σνγχλητος αντ^ έπομόσαιτο πάσα, ως 

ρύδέποτε έπίτ(§ Τριαριου συμβήσονται. οΐ μίνονν από βουλής 

^ai οΐ άρχοντες ωμοσαν μη σν^βζπ'νειν, εΐ μη βασιλεύς di -ιΛ 

%οι « αυτός δ^ δ βασιλεύς μηδέν άποστήσεσ^ι των ηδη σνγ-^ 

με^μένων, εΐ μή ηράτσν έχεΐνον παραβαίνοντα lioi* τούτων 

δε δμοθέντων^ αυτόν μεν θενδέριχον iδoiε χι^σαντα την 

Φίντου δύναμιν, έν Μαρχιανον πόλει την πασαν ίδρυμένην, 

εΙς τό εϊσω ελαννειν* έπειδάν δί γένψαι προς ταίς τιυλαιςίί^ 

Cfej; Αίμου , ψότε γόν της θρφ§^ στρατηγό ν δισχιλίοις Ιτί^ 

β. ηροβηλλάμενος yulg, il^, Ιτι conL Β, 

circa Pontuin et auas ad Asiam et Orientis partes collocara^ty qnan^ 
ta potutt celerttsoe evQcavU, ut undi<)ae praeAto fuit non parya 
inMltitudo. Comparabantur currus , qui veherent uteniilia , et boye^ 
fmebantur ^t frumentmi et quaecumque iieces8«ria e^ant alelido 
^xercUui , ea omnia praepar^antur diligentery quopiam IUue ipse 
\μίχΛ brev^ tempuB apj[>ia8 edacturua erat. 

Ci. Gum exercitTis, Martiniano duce creato, in magnam licen-* 
liam incidisset, Zeno ad Theudericbum , Valikuiri Alium, mittU» 
qai dicerent, 4on iam amplius oporter• differre pu^am, sed tem- 
U8 esfe proelio dece^ndi et exepectationcm^ quam ejLcitasseU cum 
ucU Ro^^norum dignitate decoratiis esset, explendi. His cognitiaj 
Val^mir^ filiui mittit quoque Byzantiam legatos, qui dicerent, illuni^ 
uon priiia 14 ρ|>*γι^ ^i^^rrauuTum , qiatiii Jmperator et eenatus iura- 
jneiito firiein doiliiHciiL, nuuqua^a ee in grattam fedituroe cum Theu- 
(luFJcho, Tni-^rii Γιϊίο. Uaque seuatores et ducee sacpameiita dixe- 
xauif iiqnrjuaiii sf". in ^mtJam cum i||i>, nisi Imperator yoluerit^ red- 
iturua. Et fmp&H||orj a<i uunquara a foedere recessurum, nisi priu^ 
€A ψίίχ^ΛΆΡΛ traffv^resauj^ His iuramciitie praestttie , Theuderichui^ 
tnovcre ciini t)Diiulp.s topiis, qnae ad Martianopolim in castri^ ha•• 
^obqt, cl ultcriijf prof^redi iussit: ubi ad portas Haemi ipontis per-? 
f f!^ii|f|j, Tl^r^chti pr^cfcctiin^ cpni i|v^^^ e(|ulti|^ mUllbHfli ^t ^-^ 



l 



Ε MALCHI HISTORIA. !l65 

9t$vai xai inXAaig μυρίοις dnarmvra σνμμιίαι> * ύπερβάντι Α. C. 47$ 
Λέ J&μJfψ αλληρ άτιαττησίσ&ίΛΐ δύναμιν προς τψ^Έβρψ xa/J*^*' 
Ζίϋριαν&Κ »ok6i>f η^ονς μ^ν δισμνρίονς^ «ξαχ^σ/^λι'ονς dh με^ 
%ά τούτων Ιπτιέας» άηο ih Ήραχλ€ΐας χαι των n^if Βι/ζ^ι^ 
ίτίφ niXemv χαί φρουρίων αλλην eksyov είναι δνναμιν , Λ 
ίεησοι^ ώστε μηΟν ελλείπειν των ig iXmia χρηστήν avv^ 
τελούντων τω εργφ* ταΰτα υποσχόμενος δ Ζήνων τοΓς πρε^ 
σβεσι χατά τάχος έχπέμπει. αράς δί δ θευδέριχος τ^ αυτού 
στρατεύματα γιει ίπί τάς πύλας , χαθνιπερ συνέχειτ% ίρΧ^ 

^%€}μ§^φ δέ (χύτφ ούτε ο στρατηγός τηςθρ^χης απηντα, ούτε οΐΌ 

προς τ^ *'^Q^ ύποχαά'ησδίΛΐ' λεγόμενοι , αλλά δι' ίρημίας 

(όιελ^ν τά iv μέσ(^ είς τους περί Σονδιν παραγίνεται χω^ 

^ους. ορός δέ εστί τούτο υψηλόν 'τε χαι Ιμ^^α χαι απο^ 

ρον ίπελδείν , ει -τις ανω^ χωΧύει * εν ζ στρατοπεδεύων δ 

-τ5Τριαρΐου ετύγχανε, χάντεΰβ-εγ προσβάλλοντες ε^ εφόδων αλ- 
Χήλοις ποίμνια t$ χαι Ίππους χαί λείαν άλλψ^ αφήρπαζονφ 
ο δε TOp Τριαρίου συνεχώς προσιταηύων ίπι το στρατόπε-' 
βσν το εχε/νον^ ύβριζε χαι ωνείδιζε πλείστα, ^ορχόν τε χα-- 
Χων χαι παΤδα χαι άφρονα χαι του γένους τοΰ χοινου έχ9ρον Ρ. q^ 
%οτε χαι προδοτην^ όστις ού συνίησι της γνώμης της Ύωμαίων^ 
μηδέ δρα τή^ σχέψιν , οτΐ^ αυτοί βούλονται χα9ημενοι ησυ^ 
jgp O^hs^ περί ίειιοτούς χατατριψαι τους Γότθους. „χάχείνο& 

^. ά/ϊαντησασ&α^ yulg. Ibid. et 11. "Εβρφ Val. , iifq^ yulg. 
ιι,ήρ(μίας\Λΐ. ϋ. Σοϋχιν Val. ι5. Τριάρ€θς Volg. ai. 

σχέφιν mg. Η., όψινγ^Λ^, 32. xdxelyo valg. 

cenf millibus graTie Armaturae se illi coQiuactaram ette ; Haemnm 
transgreno alias llli copias ab Hebro iumin^ et AdHanopoIi obviam 
itoros, pedUam Yiginti, equitnm sex millia. Ceteram Heradeae 
et ia alUs dvitatibus et locis muiiiUs circa Byzantium dicebant esse 
iJias copias, flOpus'faMt, ita ui nalla re, quae ad felicem even- 
tnm sperandam faceret*d^ituer«tur. HaecZeno promittens legatie» 
ataUm eos dimisit Itaque^heuderichus movens cum βαο exercito» 
ut conTenerat , ad fautes Haemi montis venit Gum illac aoceseie- 
aet, neque dux Thraciae obvius fuit, neque bi^ qui ab Hebjro ven* 
turi dicebantur. Interea percuriens deserta, quae in medio erant, 
" 9id loca circa Sondin pervenit Est autem Sondis mone altui et 
pjraerupjtas , qui ascendi mininie potest^ $i qiiis i^itj qui ex alto im- 
pedUt In eo Tbeudcrichus ; Triarii &liu8 , castYa poStiirat , ibique 
ifiwibja» proeliie interee, cum pabulatum ibaut, congredientes, armeiita, 
#qao8 et alian» praedam mumi sibi eHpiebant Scd Triarii filiue 
cjrebro obequitans «circa castra alterius exercitus,»eunii ^ontameliose 
lAfectabatur , let muila convicia in eum iaciebat> periurmn emn to> 
caii^^ puenifflj aMmentem et sui gen«rU boiteiu at proditoxeia» qui 



a66 EXCERPTA 

A.C^^^Bfdy την νίχην dxonti ίχουσιτ, οπότΒροί πέσοιμιν ήμωρ ih 

2^ ' ΐίτίότεροι^ τονς ίτίρονς φβϋρουϋΐ^ την του Χογου Καίμα'αν 

ξίποφέρονται νιχην , ίλάττους ληπόμενο^ προς την Ρωμαίων 

* έηίβονΧην^ νυν γουν ai χαλίσαντες χαι ίπαγγειλάμενοι πα- 
fJcta&ai xai αυτοί και xoivfj αυστρατεύειν ^ ουτ9ί ένταυ&^α5 
ηάρεισιν, οντε hti τας πόλεις απήντησαν, ώς είπον , μάνον 

^ih απέλιπον άπολίσθ'αι χάχιστα χαι της γε θρασντητος δον^ 
ναι δίχην αξίαν φ προϋωχας γένει." ταύτα έπαχοΰσαντες 
m^Hoi %Qv αύτοΰ πΧή9ους avvfjiov τοΓς λογοις , χαι τφ αφε- 

* τερφ αϋχών στρατηγώ προαιοντες ελεγον^ ώς είχόΐα ονειδΛ!β»ιιο 
ίχεΐνος, xai οτι οΰ προσήχ»- φ9ειρεσϋαι περαιτέρω, ουδέ 
της συγγενείας της χοινης άμεΧουντατοΐς προδοΰσι προαέχειν• 
τ^ δε ύστεραία πάλιν άναβάς Θευδέριχος επί τίνα γήλοφον 
νπίρ του στρατοπέδου τον έχείνων έβόα• ,^' rot;$ εμούς συγ^ 

^\fίί)'εvεΓς, ω χάχιστε, άπόλλ^; τι τοσαύτας γυναίχας L•oίησaςi5 
χηρεύειν; ποϋ δε οι τούτων άνδρες; η πόίς εξαπόλωλε πάν- 
Οτων ή ευπορία, ην έχοντες οΧχο9εν σννίΰτράτευσάν σοι; xai 
σύνδυο χαι σύρεις εχαστος ϊππους έχων, νυν ανιπηοι χω- 
ρουσι χαι πεζοί, xai im Θράκης ωσπερ iv άνδραπόδων έπό- 
μενοι μ£ρίδι• άλλα χ^ ελεύθεροι τε χαι γένους ου χείρονος,^ο 

1. ]^,(iKrTulg. a. ΚαδμιΙαν Val., xai ύς μίay Tulg. 5. β•^- 
%oi VaL , β Jr^ vulg. 7. ά:έ Β. , tc vulg» 8. ^tfi^• Val. , 
προοέδ. Tulg. 9. τοΰ Β., xm Tulg. 

Bomanoniin mentem non nosict, neque quo .tcnclerciit eoram consl* 
lia, viileret. „Etenlm yolunt> inquit, igsi ofiosi eilicere, ut Gothi 
pcr Gothos delcantur et coniiciantur , quo siue uUo labore, atri- 
fU Dostrum cecUlerint^ yictores exsietant. Quicumque nostrum -Bd- 
versarios oppreseennt , Cadmeam , qu.im dicunt, vlctoriam rcporta- 
bnnt, ipsi ecilicet viribus attritis Romanorum insidiis magis obnoxii. 
Nunc postquam le Adyocaruiit, et se ipsos quoque venturoi ct , ut 
cum tuo exercitu coniunctos, bellum gesluro• es^ promiscrant^ 
neqac quisquam bic adfuity ocque td urbciT^ficuti dix.eraut, occur-' 
reriint, teque solum , ut male pcrircs et poenas tcmeritatU tnao 
bis, qut)s prodidisti, dares, reiiquerunt" Hacc ubi audierant, plures 
ex muititudine, quae cam Tbeudericbo erat, ea , quae dicU eranty 
^ probarunt, et adveraus suum ducem insurgentes dixcrunfc.» merito 

iiunc illi convicia dicere, nec oportere diutius in mutuam pemiciem 
artnatos pergcre , ei uulla babita cognationis ralione , se ad cotnm 
cautam, qui Ipsos prodcrent, adiuagere. Postridie iterunf atccn- 
deus TlieudcricbQS coUem bosUam castris imminentem , clamabat: 
vCur, pcssUne, meoe cognatos perdifum isli? cur lot muliercs τί- 
duae ciFcGistl? ubi«am iocorum eunt «orum viri? quomodo consum- 
tae sant iaciiltatee , qiias babuerunt, cum domo ad iDUitandum sub 
tt pro^Kti amit? Unlisquisque eoium duo» aut trcs cquos babcbat» 



Ε MALCHI HISTORIA. ^6j 

η μι$1μνί^ χρνσίου ίΧ96ντες άπομ$τρήσονται;" ταντα ύςΑ.(^η^ 
απηχούσε το στρατόπεδον άπαν, άνδρες τε xai γυναίκες δμου^^* * - 
πάντες Ύ^εσαν έηι τον υενοέριχον τον αντων ηγεμόνα, κραν^ 
γ^ τε χαι ^ρνβψ άξιοννιες ανμβαίνείν εΐ δε μη^ οπολ^ι* 
Βφειν αν^ν εφασαν πάντες, ες το συμφέρον χωρησαντες, 
ίνταΰ&α άπO(nέλL•t^ προς Θενδέριχσν πρέσβεις, χαι συνέρ-, 
χρνται αμφω παρά ποταμον τίνα έφ* εχατέρας οχΘ'ης. μέσονΏ 
δί ποιησάμενοι τον π&ταμον διελέγοντο, χαι ποιούνται σνν^ 
&ήχας, μη ποΧεμεΐν αλληΧοις χαι οσα ηγηντο συμφέροντα, xai 
ΐοταντα όμοσαντες πέμπουσιν αμφω πρέσβεις έπι το Βυζάντιον• 

^'• Οτι Ζήνων, έπει διέλυσε την στρατιάν, πέμπει προς Α. G. 479 
θευδέριχον, την εϊρηνην συν&έσ^αι προς αύτον, όπως χαι^^'^ ^ 
δύναιντο, εν δί τουτφ συστρέψας την εαυτόν δνναμιν ο παΙς 
δ Βαλαμήρου έπι τά προς ^Ροδόπην παραγίνεται μέρη , xcu 
^ίχατατεινάμενος τά χάλΐιστα της χωράς των Θραχών άπαντα^ ^ 
xai ει τι ην χτηνιχον αφαρπάζει. εξέτριψε δε άπαν το αύ^ 
τδθτ γεωργοΰν, χτείνων τε χαι εισπράττων, οσα μη φέρειν 
ηδύναντο» Θευδέριχος δε ταΰτα άχονσας γινίμενα, ηδεσ&αι^'^ι 
μ^ν ελεγεν^ οτι φίλος αυτών χαι υιός λεγόμενος ταΰτα «iJ- 
ΜΓΟνς δρ(όη , αχθ'εσδ'αι μέντοι, οτι της έχείνων άνοιας εν τοις 
γεωργοΐς βλέπει γινομένην την δι'χην , ων ουδ^ φ%ειρομένων f 

Ζήνωνας f ε η Βηρίναν ούδ^ δπωσουν έπιστρέφεσ&αι. ως δ^ 
ί. (Λ μ^δίμνφ xQvaloy ikd: άηΒμετρηΟαντο coui. Η. 3. ί- 

laay Ν•^ Uauy vulff. 9* ^"^^ ^^^^ όσα add. Ν. 1 5. χατα- 

σ^νάμενος coni. Vol. 17- οηαράττων -^ ijduyaxQ cooL Β• 

ai• oiW^ — γε Β. otVh^ — dk vulg., ωύε — τε VaL 

ttmic equis destituti pedites incedQnt , et te per Thraciam manci- 
pioruin instar sequuntur , quamvis liberi sint neque deteriore ge- 
nere, quam ta;* et Yenerint, ut aiiruin modio admetiantur/' Haec 
nbi totus exercitae aadivit, tam yiri, quam mulieree; Theuderichumy 
ducem suum, adiernnt, et cum tumuitu et vociferatione oraverunty 
tit paci studeret; ein minuSy te quod sibi utile erit amplexuroe 
et eam deserluroe. Ob eam caueam mittil ad Theuderichum lega- 
tos, et ambo convenerunt ad fluvium quendam, ab utraque ripa. 
Deinde medio hiteriecto flumine, collocuti statuunt, non ampliut 
belluni se gesturos, et quicquid utile sibi yidebatur. Haec ubi uter- 
, que iuravit , mittunt legatos Byzantium. 

9. Zeno, exercitu misso facto, mittit ad Tbeuderichum, ut pa- 
cem inter se, quomodo possent, facerent lntcr baec VaUniirl fi- 
lias , contracUs copils suis ad Rhodopcra montem processit , ct fer- 
tilissima quaeque Thraciae loca vastans, orania pecora rapuit; agri- 
colas agris suis expulit, occidens et cxigene , quac praestarc noa 
poterant. Haec tibi facta Theuderichus audivit, sc quidem laetari dixit, 
eum, qui amicus et filius ab iU appellarctur, talia in ipsos perpe- 



268 EXCERFTA Ε MALCHI HISTORIA. 

Α. C 479 ηλίυν ot πρέσβ€ΐς , τί9εντα^ την ίΐρήνην Ιφ* φ τ6 μνρ/οις 
-* g/iiy XCU τρισχιλ/οις ύνίράσιν, οίς &έλθί θενίέριχος , σνντψ- 
^εις τε και τροφην χορηγεΐν βασιΧέα, SvoVv ii αύτορ σχολαΓν 
προβάλΧεσ^αι άρχοντα, άποΧαβεΐν ϋ αύτσν την οΰσιαν, οσην 
"Βτίρότίρσν ίίχεν , λαβείν is την ετέραν των ivo στρατηγιώνζ 
%ων ηερί βασιλέα, xai e/jtv τάς d^iaq^ εις ας ηίη προ^χτο 
νπό τον Βασιλί'σχου» περί ίέ των χηδεστών, εΐ μίν έτελεν^ 
τησαν, ώς ελεγεν S Ζήνων, μηϋν εΐναί οΐ πράγμα• εϊ ii 
ζωσι, λαβοντας ηνπερ εϊχον ούσίαν, οΙχεΖν π6L•v, ην αυτός 
όοχιμάσειε Ζήνων• ταύτα ώς συνέδοξε, πανσας τον Βαλαμή- 1 ο 
ρον της αρχής δ /}ασιλ£ΐ)ς στρατηγόν άντ* ίχείνου ^ενδέρι^ 
χον ποαΓται , xai χρήματα ίπεμψεν^ Saa έδει αντίκα δια^ 
ψεξμΜ τοΓς Γότ&οις• 

6. προοηχτο ▼olg. 

tnre^ Umen moleate ferre, qaod Yideret Agricolat ob illoram de- 
ineiitiaiii plecti et poenas dare, quos in eummam calamiUtem redigi 
nihil morari Zenonem aut Verinam. Ut yero legati yeneruot , pacea 
fecerunt : ot tre^cim hominum millibus , quos Theuderichus Teliet, 
Imperator stipendia et commeatus praeberet: duabus icl^olis ipse 
dux. praeficeretur : ut qmnes facultates^ quae priui babuerat, ilU 
resUtuerentur ; et nt alterum ex daobus exercitibus , qui circa Im- 
peratorem soiit, acciperet, et easdem 4ignitates , quat gub Basiligco 
obtinuerat, recuperaret. De affinibus, si mortui essent, utZeno di* 
ceret, nibil ampiiua negotii ease ι si supersutes , omnia baiia, quae 
eoruin fuissent, eos recuperaturol , et eam civitatem, quara Zeno 
arbitratus fuerit , babitaturos esse. Haec ubi conyenta 3unt » Impenl•- 
ior, abrogato Tbeadericbo , filio Valaniiri , magistratu , in eius lo* 
cam suffecit Theuderichum , Triarii filiam. £t pecuniai mUU, quao 
confeeUiB debebaat diitribai Gotbif. 



FRAGMENTA Ε MALQU HISTORIA. 269 



ΑΠ Ο Σ Π ΑΣΜΑ Τ Ι Α 
ΤΗ£ ΤΟΤ ΜΑΑΧΟΤ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

ΕΚ ΤΟΤ ZOTUjL 



α . Οι α κ$ρΛαίν$ΐ9 οίομ^νοι ίηηίμων^ ως Ιιμοίττοιτι^ 
Stip afroy* ό ii ούίίν ήττον ιΙγόραζε. Suidas $. ν• h- 
η€τιμ€^ 

flm Αίηρα ϋ ίηψ9€^ τψ ηροαώπ(( αυτοΰ» Idems. ν. 
%έηρα• 

γ. Aiwv βασιλεύς ^Ρωμαίων ^ δ ΜαχίλΧης. Sg ίίοξφ 
lorttiy προ αντου βασιΧέων απάντων εντυχέατατος $7ναι χαΐ 
q^oβBρoς απασι τοις τβ ντ^ ixsivov την βασιΧείαν τεΧουοί, 
χαί των βαρβάρων αντων οσοις $1ς φημην αφίχ$το, ηαΐ 
τοίντην μ^ν τοις ποΧΚοϊς χαταλίλοιπε την δοξαν m ίγω ii^ 
φησι Βίάλχος, Βυτνχιαν ονχ οίμαι^ ει %ις των αρχομένων τά 

FRAGMENTA 
ΕΧ HISTORIA MALCHI 

£ S υ Ι D Α. 



1. lUi yero quaeetum facere copientes framentl preUum aa- 
gebant ut fame laDoranti: ipse aatem nlhilominus frumentuin e- 
mebat, 

a. Lepra antem In eias facie effloresccibaL 

3. Leo Lanio, Imperator Romanonim, qui oroniam ImperatoniiHf 
qoi ante ipsnm fuerunt» feUciseimus ase visus eet et formidabilis 
omiiibas, tam iptias imperio snbiectis populie, quam ipsis barbans, 
«d quos eius fama perrenit, Et faanc quidem de se opinionem yal- 
|o reliqait Ego Tero, inqait Malchui, felicitatem noa exifUmoy li 



αηο FRAGMENTA 

οντά διασνλων y χα/ μισ^νμΒνος usi σνκοφάντας εΙς τοντο , 
xai κατηγορών αντος, οτε μη αλΧον ανηνρισχε j xai τον 
χρνσον ίξ άπάσης της γης αυλΚε%άμενος , ίαντω μόνφ χατά- 
^ιτο, έρημους μίν τάς πόλεις ησπερ ίμπροα&εν ειχον ενηο^ 
ρίας ηοιησας, ώς μηχέτι τους φόρους, ους ετέλουν, iwa-S 
c9'iu μετ' ευχέρειας άπενεγκεΐν . χαι άπλως πάσης χαχ/ας 
άπισχυρίζετο ο Μάλχος γενέαΟηι αυτόν χαταγώγιον. ος γε 
χαι ^Τπερίχιον τον γραμματιχόν ίφνγάδευσε. χαι ποτέ τφ 
Εύλογιφ τφ*^ φιλοσόψί^ σιτηρέσιον εΙπών δο&ηναι, τινός των 
ευνούχων λέγοντος, οτι ταΰτα εϊς στρατιωτας προσήχει. ία-ιο 
ηανασ&αι, είπεν• ,,εΐ9ε γένοιτο έπΙ του έμοΰ χρόνου, ωσ- 
tε τα τδν στρατιωτών εϊς διίααχάλους παρέχ$ϋ&αι•*' Idem 
*• ν. • 

^• ϋαμπρέπιος. ούτος μέγα παρά Ζηνωνι έίυνηθΐ] • 
γένος μΗ ων Θηβαίος των χατά την Αϊγυπτον, φύσει &iiS 
^ προς απαντάς δέξι^ χρησάμενος , έρχεται εΙς Ι4&ηνας , χαι 
παρά της πόλεως γραμμξηιχός- αιρε&εις , συχνά τε έπαι- 
όευσεν ετη , χαι έπαιδεύ&η ομού οσα i)V σοφωτερα νπό 
τ^ μεγάλψ Πρόχλφ . διαβολής ίέ αύτψ προς θεαγένην 
τινά των ΙχεΖ γενομένων σύστασης, υβρισθείς υπ' έχεινουιο 
και μείζονος, η έχρην διδάσχαλον , νπ* αύτου πειραθείς 
αχενωρίας, ηλθεν εις Βυζάντίον, τά μεν άλλα αγαθός χαι 

ι6. άπαντα coni. Portus. 

qais populoram imperio suo parentium fortanas diripicne, et ad 
hoc eycophantas ecmper mcrcedc conducens, et ipse accusans, quum 
aiios non.invenit, qui hoc faciant , et aurum ex universo terrarum 
orbc colligcne, sibi soli reponit; et urbcs rerum copia, quam prius 
babebanty epolians, ut non possint ampliiis facilc pendere tributa, 
quae pcndcbant. Deniquc Malchus affirmabat, ipsum ^omnis impro- 
bitatis diversorium fuissc, qui et Hypcrecbium grammaUcain in 
exilium egerit. Cum autem quondam Eulogio philosopho etipcndi- 
um dari iussisset, et quidam ex cunuchis dixiseet, banc pccuniam 
in milites €mpcndcndam essc, dixit: „Utinam aevo meo . contingat , 
ut stipendia milituin in doctoree conferantur/' 

4. Pamprcpius. Hic apud Zcnonem multum potuit. Gcnere 
quidcm ThcDaeus, Acgyptius. Sed ingenio praeditus ad omnia apr 
to. Yenit Athenae, ct a civitate dclectus grammaticus , niultoe ibi 
docuit aiiii(>8 : sbnul autcm siib raagno Procio eruditiis cst in oniDi- 
bui reconditae sapieptiac partibus. Cum autem calumnia advcrtus 
ipsura aptid qucndam Theaccncm^ ilHus loci ciTem, conflata fuisset, 
et apud illum ille fuisset dclatus , ab illo contumella aiTectnf et 
maioribusy (IvL^m dccebat magistrum, contnmciiis ab illo vexatus, 
Byzantium ivit. Ac ia cetcris quidem rebus bonus ct probus yidc- 



Ε MALCHI HISTORIA. !X'Jl 

χρηστός φαινόμενος, ως ih iv Χριστιανούς πάντας ίχούστι 
ηόλει, το ^ΕΚληνιχόν αντοΰ τΐ^ς θρησκείας ουκ έχον νπόκρι- 
σιν, αλλά μετά παρρησίας προδήλως δεικννμενον , εις την 
τον χαι ^ερα της άρρητου σοφίας εϊδέναι ύπόνοιαν ηγε^ 
5σνϋτα&έντα ϋ αντον ο ^ΐλλονς ήδέως δέχεσαι, xai τι xai 
όημοσια ποίημα άναγνόντα λαμπρώς τε ετιμησε, χαί συντα- 
ξχ^ εδωρήσατο , την μίν αντος Ιδία , την δί ώς διδασχάλω 
χαΐ ix του δημοσίου, χαί άπελ&όντος δ^ αΰτοΰ εις την 
Ίσαυρίαν, οΐ βασχαίνοντες αντ^ συν&έντες διαβολήν, την τ ε 

ϊοεχ της β^ρησχείας^ χαί οτι μαγγανεύέι χαί μαντεύοιτο τγ 
^DiXfu χατά του βασιλέως, πείθουσι τον Ζήνωνα χαί την Βη- 
ρίναν τότε μέγιστα δυναμένην της πόλεως εχπέμψαι• χαί i 
μέν ες Πέργαμον έρχεται της' Μυσίας• ^ΙλΧους δΐ πυ^όμε^ 
νος, χατά την αύτου πρόφασιν ίληλάσ&αι τον άνδρα, πίμψας 

\^άναΧαμβάνει αυτόν ίς "Ίσαυρίαν. χαί σύμβουλόν τε αυτόν 
χαί σύνοιχον ποιείται* χαί (ην γαρ πολιτιχής συνέσεως εμ- 
ηλεως) τά της αρχής αντον, προς α μη σχολήν ηγε, διοι^ 
χείν έπέτρεπεν, έλ^ν τε ές Βυζάντιον συμπαρέλαβεν αυ^ 
τόν• χαί οτε έγένετο η Μαρχιανου σύστασις^ άπορουντα τόν 

^olkXow αυτός έπεβάρσυνε • χαί τοσούτον γε εϊπών, οτι ,,τά 
της προνοίας μεθ^ ήμων εστί τεταγμένα ," παρέσχεν ύηοψίαν , 
τοίς τότε ύπαχουσασιν^ ώς εχ τίνος άδηλου ταΰτα 3^εάζο$ 

5. "ΙΙΙος ubique Tulg. 7* ίδωρησατο Suidaf s. τ. σϋνταξίί» 

htixvtz sed, nt in arbe, quae incolas habebat pmnes Qvittianos^ 
ipeius Graeca religio , quam ille nullo modo dissimulabat , scU quae 
eoondcnter et palam osteniabatur, elTecity ut opinionem aiTerret 
bomimbas, ipsum et alia arcana sapientia pracditam esse. Jilum 
igitnr sibi commendatum lllus htimaniter saecepit Quin etiam ciim, 
cum publice quoddam pocma recitaeset, splendide et honoriflce 
tractavit, et etipendiam ei dedit, partim quidem de suo, partim 
▼ero e publico , ut doctori. Cum autem ipse in Isauriain abiisset , 
iUi , qui inyidebant Pamprepio , conflata calumnia tum ex ipsius 
<uperetitione , tum etiam , qiiod incantaUonibus uteretur, et advcr' 
SQs Imperatorem Illo Taticinaretur , peniiadent Zenoni et Verinae > 
qnae tunc plorimum poterat, ut cx urbe expelleretur. QnatDobrem 
iile quidem Pcrgamon, urbem Mjsiae, se confert Hlas vero, ciutt 
aadisset, bominem sua causa pulsura esse , eum per tabellarioe ff 
Isaurtain vocatam tecepit, ct consiliarium et contubcrnalem fecit, 
ct (erat enim vir ille civilis pnideutiae plcnus ,) eas sui principa* 
Iqs res, ad qiias administrandas oUiim ipse non habebat, gerendas 
ίρβί permittebat, el Byzantitira profccliTs , eum sccum addiixit 
Cum autem Marciani conspiratio exorta est, Illiim dubitantem ipee 
«onfirmavit, tantainque cffatus: ,jProvidcntia nobUcum facit," suspi' 



αη^Χ FRAGMENTA 

προγτώσεως» xat hfiavrog, ύσπερ δη nai Ιξίβη, τσν ri^ 
Χους, προς την τνχην τορ h^ivom Χογον συμβάλλοντες, Λν- 
τον πάντων αίτιον (οία φιλεΓ όμιλος) μόνον νπελάμβίχνον των 
παραδόξως αύτοίς αποβαινειν /οχονντων• οντω μεν οι σ«0- 
φρονες περί αν τον εϊχαζον• εΐ ϋ τι Jdu άλλο ^ν, οντε i-5 
αχυρώς ανελεΤν εχω , οντε πει^σ&αι • αλλ' όμως και μέγα 
και ελάχιστον αΰτω πρείτφ άνεχοινοντο* xcu τότε τοι'ννν λα- 
βών αντον, εις Νιχαιαν ηχε χειμάσων, είτε την hcTOv iif- 
μον ίνσχέρειαν έχχλινων , είτε ini ταΓς σφαγαΐς τον έχοντα 
την πολιν ίκτρίπεσ9αι δαίμονα προς ολίγον ί9έλων• Suid.io 
5. W» σύνταξις et ΙΙαμπρέτηος. Quae autem sub eadem hac 
woce deinde seqmaUur ad diversum pertinent scriptorem. 

im Των συντάξεων στερηΟ'έντες ποϊΧάπις οι στρατιώτου 
3tai παραχοπτομένης τηζ τροφής της σννή9Όυς εΙς άπονοια» 
^Xdvvm Idem s. ν. σνντα'ξις. 1 5 

Qaae sub τγ. αμαξιτών et ύηολαβων snb Malchi nomine legnntor, 
Xenophontif sunt ex Anabaei. Claesenu•• 

cionem praeboit iis, qn\ aascaltarant ^ quasi ex ^iadaAi pratootio- 
ne divinitus baec dbLisset. Cum autem res evenisset, sicut evenit» 
eius sermonem cum eventa comparantes , ipeinxi, ut νύίβηβ solet^ 
omnium, quae praeter communem opinionem ipsif accidere videban- 
iur f solum auctorem exietimabant. Sic quidem de eo sapientee con- 
iicicbant Si quid vero aliud in illo Tiro fuit, nec pertinaciter negare ^ 
nec affinnare possum. Sed tamen Illus et maxima et minima quae- 
que cum illo pritno comjnunicabat. Tunc igitur illo aasumpto» 
iNicaeam hibematanis ivit, tire popali graTem oiTeiisionem dedi- 
Bane ^ ei?t fatum-i^ud, quod orbem caedibus infestabaty evitare 
paulieper Yolens, 

5. Militef stipendiia saepe privatly Tictn etiam contveio £rattdaU 
in deaperationem yenerunt. 



Quae Mequumur, dne auetoris nomine fnrolata, itidem exMalchi 
historia ducta e$$e videntur, 

• α'. ^Αρματος, οτι Βασιλώχος ο βασιλεύς, ίπειπερ ωζ 
συγγενεΓ τφ Ιίίρμάτψ άίεως ίπέτρεπεν έντνγχάνειν Ζηνωνίδ^ 



Ι. Armatus. Quosiam Basiliscns Imperator Armato, ut cogntto^ 
libemm «ditum ad uxorem Ze&ooidem permittebat, cam illa conauel»' 



Ε MALCHI HISTORIA. ^73 

wji βασιλιά, τριβομέρης σφισί της ^6μιλ/ας , χαί τον χάλλονς 
Φ^Ύω> ονχ $νπαροΜτσυ ωτ(ψ, αμφω άλληλωρ ίτηόπως ψ» 
^coy• ρίψεις ονν ομμάτων iit^ άλληλονς έγίνοντο xai nct^ 
^Βχστροφαι συνεχείς προσοίπων χα/ μειίιαματαίν μεταδό^ 
5σ€Λς, ηόνος τε μετά ταντα βρωτος νπ όψιν στεγομενον. 
Μτκει α χοινωσάμενοι το πάθί>ς Δανιήλ εννονχψ xcu Μαρία 
§ΜΛίία Ιάσαντο τοντο μόλις tfj τ^ς μίξεως ίατρειφ, Ζψωνις 
Βοαιλίσχον διά θωπείας ηγε τον τον εραστην εχειγ kv rg 
Ύ^ύλει τά πρωτεία, ορών ii Θευάεριχος τιμωμενον ix πάν^ 

loxc^y Ιίίρμάτον, ησχαΧλεν ως ηαρενδοχιμονμενος ix νέον, 'τρι^ 
χων μόνον χαί της άλλης φροντι^οντος σωμασχίας. 6 d* 
^^ίρμάτος εχ τε φοράς χρημάτων xai τιμής άπλετου τυφω^ 
^ις^ ουδένα αντου φετο διοίσειν επ' άνδρείγ. χαΐ τοσούτον 
αντου ηδε ή αλη έπεχράτει, ως σχευην άναλαμβάνειν *^;i:'Jtt 

1 Βλίως , οντω τε περιβαινειν εις ΐππον xai χατά τον ΙπποδρσΚ 
μον φρυάττεσΟ'αι, τον οϊχον . εξήρε δί τοντον ηλείω προς 
τοιαντην δόξαν μαι'νεσθχα το υπό δήμον σνρφαχος ίν ενφη• 
μίαις άναχαλ^ΐα&αι Πνρρον • ος εΐ μ^ν όντως ϊβόα διά το 
ίρν&ροπρόσωτιον είναι, ελεγεν εϊχοτα• εΐ δ* ως προς hiai^ 

Λονον ανδρείας, ε&ελγεν ως νέον. ού γαρ ήρωας ίβαλλεν, ως 
Πνρρος, άλλα γνναιμανής ^ν, ως Πάρις m Suid• s• ν. 

άο diatiat duraret ei ntriasqiie forma non Tulgaria etect, tmbo ma• 
too amore νβΙιβιηβιιΙβΓ ardere coeperunt. Oculoa igitur in se yicit- 
sim conuciebant , et Tnltat subinde conyertebant» et inter te arri- 
debant Hinc aatem dolor ex amore natus vulta tegeb^Mr* Cam 
avtem soam morbum Danieli eanucbo et Mariae obatetricMieclaraf- 
sent, et bunc ipsa coitus medicina yix aanaasenty Zenonie Bafilisco 
bUndiri coepi^» ut amator principem in urbe locum teneret Tbeo- 
doiicue autem animadyertens ^ Armatum ab onmibus coli, quod 
gloria eaperaretur ab adolescente » qui capillot tantum et aliaa cor- 
porif exercitationes curabat, indignabatur. Armatns yero cum 
propter pecaniarum afHuenUam , tum ob honoiia amplitadineiii in« 
flatus , neoiinem fortitudine se praestantiorem fore putabat Atque 
hic ipeios error et faUa opinio^ qoam de se conceperat, in eo tan- 
tom obtinult, ut Achillis babitam et caltum assanieret, et equo 
erectoe per urbem ita Gircumiret, et in Bippodromo instar eqai 
firemerety hinoiret, se iactaret atque ferociter efferret. Hunc au- 
tem ad baiusmodi gloriae ineaniam inagis impeliebat ipse plebis 
abiectae favorj quae laetia acclamationibus ipsum appellabat Pyr- 
rbam. Quae, si quidem ipsam ita yocabat, quod rubicunda facie 
praeditas enet, ▼erisimilia dicebat Si vero ut ad foriitudinis lau- 
dem baec dicebat, ut adolegcentem deliniebat I^eque enim beroes 
teUt petebat , ut i^rrhus : ted inaano mulierum amore flagraa» erat 
eaiqae deperibat^ ut Pari•• 

Jhxipfus^ Eunapiui ete» 1 8 



274 FRAGMENTA 

fi. ^Αζμάτιος• ούτος ^fymrop ΐσχνσβ παρμ rjf Zff^ 
vwviSt TJj βασιλί'σσυ xcu em(p BaaiX/axtf • έσφάγη Si 
ύπό Ζήνωνος του βασιλέως. καΐ νπβρήσΟ'ησαν οί noXt^ 
ταί tJ τούτον οφαγιί, έπί γαρ Jέiovtoς προς τους στα^ 
σίάζοντας, οσονς λάβοι των Θρψκων ^ τάς χείρας ίχτέμνων5 
απίπεμηε • *ΟνόουΧφος Si άυτον ίιεχρήσατο , Svuva & Ι^ρ- 
μάτιος πένητα xai άρτι ix βαρβάρων ηχοντα προσλαβωρ 
φιλοφρονως, το μίν πρώτον χόμητα έποιησεν ^ έπειτα xai 
στρατηγόν *ΙΧλνριων , xai εις ίστι'ασιν ίχειν πολύν αργυρορ 
παρέσχε» άντέδωχε ih τοντί^ την βαρβαριχήν άπιστύχν μΜτάιο 
χειρός μιαιφόνου. Idem s. ν• 

/. Βασιλίσχος, Βηρίνης αδελφός της βασιλίδος^ hit 
[Λέοντος τον βασιλέως αντί Ύονστιχίον στρατοπεδάρχον ijprf- 
.Λα , ενεπίτενχτος μίν ων έν μάχαις , βραδννονς δί χαΐ ψΒ^ 
ναχίζουσι ραδίως υπαγόμενος• Idem s. ν. <5 

d'• Βασιλι'σχος , 6 ^Ρωμαίων των €(ρων βασιλεύς , των 
Ιχχλησιων τους έπισχοπονς εισέπραττε χρήματα , xai \/ίχά» 
χιον τον Κωνσταντινονπόλεως έπισχοπον μιχρον δεΐν άπωσα» 
το , εΐ μή τφ πλή&ει των λεγομένων μονάχων άπεχρονσ&η • 
ηολνς τε ην ε!ς έπι&νμιίαν χρημάτων, ως μηδί αύτων^ο 
τάς ευτελείς χαι βαναύσονς μετιοντων έπιστήμας απέχεσΟ^αι. 

6. Χ)ν69υΙος Tulg. it. Hoc frtgmentiim Aut PrbcQm auciorem 
faabet Aut Malchuiiu 

9• ntrmatias. HIc plarimam potuit apud Zenonidein Irapera* 
trlcem et ipsum Basniscom. Occisug mitem fuit a Zenone Inipera- 
tore, eiusque caede cives admodnm sunt laeUti. Kam sub Leone 
quoscamque de Thracibas, qui seditionem rooverant, cepiuet, eoa 
manibue amputatis dimiserat. ODulphiie Tero quidara iptum inUr- 
fecit, quem Harmatius paaperem et a barbaris rrcene ▼raieotem 
humaniter susceptum, primum quidem comitem fecerat, deinde yero 
praefectum Illyriorum, et ad convivia multum argeDtnm magnam- 
que pecaniae vim ipii praebuerat Ille vero barbaricam pertidlaai 
•anguinarla manu Ipsi pro gratia retulit. 

3. Basilisciis. Verinae Imperatricie frat^r, eab Leone Iniper•- 
tore in locum Rneticii, castrorum praefecti, delectas est In pugnia 
quidem felix, at ingenio tardut et impoftoribue opportunus» ita ufc 
«b illif facile d^ciperetur. 

4. Basiliscus, Romanorum Orientaliuin Imperator, peeuoiam 
«b ecclesiarum episcopis exigebat, et Acaciuni, CoBsUBtinopolif e- 
piscopum , propemodum pepulisset , nisi a mtiltitadine eorum , qni 
monachi dicebantur, repQbue fuiseet Magnaque p«oaiiiae covge- 
rendae cnpiditate flagrabat, et insigni aTarltJa praeaitue erat, ut ne 
iUi^ quidem parceret, qui Tilea et lordidas arUa ezercebuit Qu 



Ε MALCHI HISTORIA. ^7$ 

xai ^p Snayra μεστά δοίχρνων rjj τωρ τοιοντωρ είσφορύτ 
ηράξ§α Idem s. ν. 

s\ Έρν&ριος, έπαρχος γεγονώς ini Ζήνωνος, ος htkt 
μψΓ9 τά χοινά ίιαρχοννια ίώρα, μητ% βάρος ηροο9€ΖνϋΛ 

^ηΐίΐον τον τεταγμένου τοις τέλεσιν ψείχετο, μήτε τι ηοιεξρ 
χονηρον, ώς ων φιλάνΟ-ρωτίος , ηίννατο, των οφειλομένων 
χάριν αίτησάμενος παρά Ζφ^ωνος ταύτης της άρχης inavaa^ 
το. λνπην ii rijf ^roXci παρέσχεν, ηνίχα ταντην άπέ&ετο ^ 
μόνος γαρ των τελούντων τότε εις την πολιτειαν οντος int 

lori^ πάντων άγα9ψ έπεφύχει^ ϋάττους μ^ψ τάς χάριτος ηαρέ^ 
χων τοις αιτουμένοις, ονη έχων ii τίνα παντάπασι των 
πρόσ9ε προσχεχρονχοτων άμύνεσ^αι. το ih χοινον τότε εΙς 
πάσαν απορι'αν χατηλβεν^ ώς μηδέν εχειν νπόλοιπον . & xm 
γάρ έν τω xoivte ταμεά^ Αέων χατέλιπεν άποθνησχων imi 

ιίΖήνωνος ταχν έχεχένωτο πάντα ^ πολλά μίν χαριζομένου τους 
φιλοις, ώς ετνχεν^ ονχ οντος ii άχριβονς, ώστε αντά γι^ 
νώσχειν, ει πη χαί άλλως χλέπτοιντο. Jdem t. ν• 

ς\ Ζήνων f βασιλεύς ^Ρωμαίων, την μ^ν ώμοτψα , ^ 
Ιχέχρητο Α^ων , έν ττ} φύσει ονχ είχεν, ovii το &υμούμε^ 

Ίονον απαραίτψον αντ(^ χα9ειστήχει εσάπάξ , οίον του Αέον^ 
τος διέμενε • χαι την γε προαιρεσιν έν ποΙΧοΐς είχε φιλοτι^ 
μον, χαι α έπραττε δόξης ίνεχεν xai τον &ανμάζεσ9αι ί^ 

3. Hoc fragmentum ad Malcham referendiim esse yidit TaL 
β. φιλ, r. ύφ. ι/δ. Tolg. 18. Malchi baec esae vidit VaL 

obrem propter huiusmodi tribatoruin exactioiie• omnia lacrimamoi 
erant plena• 

5. Erythrias praefectus subZenone, aai, ctim neqne fiseain laf- 
ficere yideret, nec suftineret addere tributU onus maius eo» qaod 
faerat coDstitatuiii ^ neque ullum improbum facinus facere Tellety 
qaippe quod e8$et biimanus , eorum , quae debebantur , condonatio- 
neni cum a Zenone petiisset, hoc magistratu abiit Dolorem autem 
ci?ibas gravem attulit , cum oificium suum depon^ret £x iie enim, 
qui tonc in re publica yersabantur , solas ad omDium commane bo- 
nom natus Ciat. Nam petentibas qaidem beneGcia celeriter dabat» 
nuUum vero de yetcribue ininiicif ulcisci volebat Fiscus autem 
ad eummam penariam tunc deyenit, ut in eo nihil esset reliquam. 
Nam quae Leo morient reliquerat in publico aerario , omnia a Ze- 
none celeriter exhaueta erant, quod niulta quidem amicif inconsuite 
Itrgirelur, ipse yero non esset accuratus, ut cognoscerety »i qaae 
eUam alia ratione eubriperentur. 

6. Zeno , Romanoram Imperator , crudeUtatem quidem , qua Leo 
fuerat tisat, natura noa babebat, nec iracundia ipti io perpetuum 
erat inexorabilis , ut iila Leonis , quae perpetiio durabat Ια mul- 



αη6 FRAGldENTA 

πραττ$τ, intSetmxSg μάλλον^ ij αληθώς, oi μήψ οντ9 ίμ^ 
n$iQOg των πραγμάτων tjv , ουτ6 dyjv Ιπιστήμην , oC ^ς 
ϋτίν ασφαλώς τάς βασιλείας 1$ννίσ&αι. προς ii χέρδος 
xai λήμμα ούχ οντω μίν έμμανως ως 6 Αέων άιέχατο, 
ονϋ δπλαττε μη οντά τοΓς χεχτημένοις ίγχλήματα, ου μην5 
ούδβ παντελώς χρείττων νηηρχε τον πράγματος, xai χρή- 
στης αν βασιλείας ετνχον *^ Ρωμαίοι, εΐ μη Σεβαστιανός δ 
τότε παραίυναστενων ηγεν αύτον ίς ο^τι ίβρνλετο , χαπηλ^ν^ 
ων , ώσπερ εξ αγοράς, άπαντα, χαί μηίεν απρατον ίων iv 
τη βασιλέως αυλτϊ διαπράττεσ&αι , αλλά τάς μίν αρχάς απ<-ιο 
ό/όοτο πάσας. Ιδία μεν εαντφ, ιδία δε λαμβάνων τςΤ βασι^ 
Χει τά τιμήματα* χαί εΐ προσήλθαν hερoς βραχύ τι προστι^ 
^εις, έχεΐνος ην αϊρετώτερος, των δε έν τοΓς άρχείοις y*- 
ψομένων απάντων ουδέν ην, ο μη λαβών άηεπίπρασχεν • 
tl δέ τίνα αρχήν των περί αντόν όντων εχαρίσατο Ζήνων jiS 
ωσπερ πολιτοχάπηλος , αύτος ταντην ολίγον παρ* έχείνων 
λαμβάνων, άλλοις παρείχε τον πλείονος, Ζήνωνι τά χλέμ-- 
ματα παρέχων. Jdem $. ν• 

ζ. Ζήνων ο β(Λσιλενς , πν9ομενος των οιχείων την 
ητταν, ές φρονριον χαταφενγει επι λόφου χείμενον, ο Κων-^ο 
σταντινονηολιν οΐ πρόσ χώροι έχάλονν. 8περ γνούς τοΖς συν-» 



tis aatem rebat Animum honoris cupidum habuit: et qaae 
faciebaty gloriae et admiraUonie captandae causa faciebat , per 
ostentationem potius, quam re Tera, quinetiam dod crat rerum 
peritus, Dtfe iliam scientiam habebal, pef quam regna ttito guber- 
nari possunt , sed in quaef tum ac emolumeutuni non adeo furen* 
ter, ut hto, propensus erat: nec falsa crimina in possessores fin- 
gebat, haud tamen omnino euperior erat bac re. Et bonam impe- 
rii admmistrandt raUonem Romani sensisient, nisi Sebastianue , qni 
tanc secundain ab Imperatore potestatem habebat , illum arbitrata 
•uo quoyie impolisfet, omnia velut in foro cauponans, nec quidquam 
in aula caesarea sine pretio confici einens. Sed omnes roagistratus 
Tendebat, parUm qoidem ipsa pretia sibi r<*servan8 acccpta, parlitn, 
vero cum Imperatore communicane. Si quis autem alius accessis- 
•et, qui paulum quiddam aldidisset, ille ceteris anteponcbatur. In ' 
ipso autem regio ptlationihil erat rerum omniura, quod ille acce- 
ptum non venderet Si quem vero magistratum Iinperator suis fa- 
miliaribus largitus fuisfet, ipee taDquam manceps bunc ab lllis ex* 
igao pretio accipiene, aliis praebebat pluris Yenditum, Zenoni 
furta praebens. 

7. Zeno Imperator y audita suonim clade, in caetellum in colle 
titum confugit , quod yicini Constantinopolin rocabant Quo cogai- 
to» tuis cum gemittt dixit: „Ergo homo est Dei ludibrium, si quir 



Ε MALCHI HISTORIA. ^77 

ϋΰσ$ ^πηνάξας, j^Osov noJyvitifit αρα/* «7««y, „5 αν&ρωπος, 
(i/f xai ίμί υντω ηαίζην φιΧέί το δαιμονιον• ίμοί γαρ i^ 
oi μάντεις τορ ^Ιονλιορ μήνα ίξαράγκης iv Κωνσταιηινονπολίί 
ίιατεινομενοι προνλίγον. χαγώ μίν ένόμιζορ ΙςΚωνσταντινονπο^ 
Shp ava§riaBo9uiy νυν ii πάντων έρημος χαι φυγάς εις λόφορ 
ηλ&ορ^ εύρηχώς δ δείλαιος προσηγοριαρ δμώννμον.** Id.s.v. 
η\ Ζήνων y βασιλεύς 'Ρωμαίων, ος Ζήνωνα τον έαt^• 
τον νίορ διάδοχον χαταλιμπάνειν &ίλων χομιδτΐ νέον, προη^» 
γέ τε tC ά'ξιων^ χαί σωμασχεΤσβ^αι ίχέλενεν εΙς Ιπίδοσιν της 

\οηλιχ{ας* οι dh βασιλιχοι iv fξovσ^<f γενόμενοι τον αδδην τά 
δημοσία χαταναλίσχειν , σνβαριτιχώς τον νέον χραιηάλαν Ιν 
ήργουν, χαι μαστροπενοντες αύτφ τους σννήβονςπρος τους 
των αρρένων έρωτας λνσσαν έπα/δευσαν έχτοπως. διαίτης 
odv h ήδοναΐς χαι τύφιρ τι9^εμένης , των χαλων εχάς γενό^ 

ίίμενος , χαι την νποτυφομένην άλαζονείαν έπι Tjj βασιλιχ?! 
χαραδοχία δια τον πρόσωπον ύπεμφαίνων, άχροβατείν τε 
ηρξατο xai μετέωρον τον αυχένα αϊρειν χαι, συλλήβδην φά" 
ναι , προσέχειν πασιν ως οϊχέταις άνΒρώποις . άλλ* δ πάρ^ 
τωρ έφορος την φυσιχην χαι διδαχτήρ χαχότητα αύτοΰ τε^ 

Ίο^αμένος, διαρρεύσαρτα Tjf γαστρι χαι άραισ&ήτως έπι πολ- 
λάς ημέρας ές τήρ ενρήρ άποπατοΰντα, πρδωρορ των αρ^ρω-* 
ηείων έδιχαίωσεν έχβηραι. Idem s.v. 

dem me eic ludificari placuit namrni. Vatei enim coDsUnter mihi 
praedixenint y lulium mensem illum esse, quo me ConsUniiiiopoii 
necetsario esse oporteret Atque ego quidem arbitrabar, me Con- 
ttantiDopolim aecensuram. Nunc vcro ab omDibus destitutus et 
ezul in collem yeni , inTenta miser appcUation^ coQsimili. 

8. Zeno, Romanonim Imperator, qui Zenonem, suum filiuniy 
admodQiii adolescentem , imperii successorem relinquere cupiens , 
per Tariat dignitates provehebat, et corpus exercere iubebat ad in« 
crementum etaturae. Sed Imperatorii proceres , nacti potestatem fi- 
ici abunde exhaiiriendi , operam dabant, ut adolescene ille Sybariti- 
co more crapulae et foedis Toluptatibus iDdulgeret, et euis lenocU 
niis conciliantes ipsi eiusdem aetatis puberes, quibuecum versaba- 
lor, ipaum turpiter inetituerunt, ut in marium amores ftirore cor- 
rcptof feirretur. Cum Igitur Titae genus in vol^ptate et superbia 
traduceretur , ab omnibus studiis honeetis remotus et succensani 
arrogantiam ob imperii cxepectationem e Tultu eluceutem prae se 
lerens, sammis pedum digitie incedere et eublimeni cervicem eri- 
gere, et (ut paucis rem totam complectar) cum omnibus hominibus, 
ut cnm serTis , agere coepit. Sed ille rerum omnium inspector na- 
toralem et edoctam Spsiue iiiiprobitatem contemplatus , ipsum iuste 
puiiiTit, iU ut Tentrit profluvio et.sine sensu per dies multoe ίη 
Wto aWum exoneraai immatiira aeUte ex humanis rebas excedcrotw 



a^jS FRAGMENTA £ MALCHI HISTORIA. 

^. *Ηράχλ9ΐος^ ξίτρατηγος γεγονως hii Ζήνωνος, οίος μ^ρ 
τύψηοαι xai πρό9νμος ίγχειρεΐρ ές πολέμους ίτοί'μως, οϋ 
μίντοι το ηρομηβ-ίς (ίχ^ν ir τοΤς χινόννοις, ονϋ βονληρ 
ηρότερον ηοιηοάμενος, Αρμα προς ο εσπευίε ηράττειν , αλλ' 
1^09 τον λογισμού ηρός τά έργα ίχώρει. χα/ το έμηλήχτωςζ 
ίξν έρ άνίρος μοίρψ ίτί&ετο • όπερ ίή χαι μάλιστα avtip 
νοτερορ Ισφηλεν. Idem s. ν. 

Ι. Hanc qtioqiie particulam Malchi eise perspexlt TaL 

9. Heracl|ue. Fult fub Zenone copiarum dux, homo qaldem^ 
aadax et paratus ad manus cum hoiUbus in bellis alacriter conae- 
rendae: nulUm T«ro prudentiam in periculis habebat, neque con- 
•ultatione prius habiU, sed sine coneilio et temere ad res geren* 
dai accedebat, et celeriUtem furore .percitam fortitudineni eue 
iudicabat. Quod ettam pottea ipii grayiaeimomxn caeuum cauta faii. 



MENANJPOT ΠΡΟΤΙΚΎΟΡΟΣ 

ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ, 



Ε Κ ΤΗΣ Ι ΣΤ ΟΡ Ι ΑΣ 

ΜΕΝΑΝ^ΡΟΤ ΠΡΟΤΙΚΤΟΡΟΧ 

ΕΚΑΟΓΑΙ ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΕαΝ ΕΘΝΩΝ . 
ΠΡΟΣ Ρ αίΛ ΑΙ ο τ Σ. 

ΕΧ HISTORIA 

MENANDRI PROTECTORIS 

EXCERPTA DE LEGATIONIBUS BARBARORUif 
AD ROMANOS. 



ARGUMENTUM. 



Jvaret alustiniano sedes petunt intra Jines imperii Bomani (t), 
lidem α Justiniano instigati bella gerunt tum Bunnicis geiuibu* 
(a). Mezamirui, jinlarum ad Avare»^ Ugatus, ab hit interimitur (3). 
Legati Jvarum ad nuvat tede» petendas missi Bjrzantii detinentur 
(4)• Iustinu$ Jvarum conditionet tuperbe respuit (5). Po»t mor^ 
ttm Zicki, Persarum legati^ Mebodet Bjrzantium mittitur: ne^ue 
ipse nee Saractnorum legati, quorum cautam apud Imperatorem 
egit , quae cupiunt, (mpetrant (6)» Tlircorum legati α Persit sprtH 
Bjrzanlium proficitcuntur ad commercia cum RomanU petenda (7). 
Zemarchus α legatione ad Turcos rediens magnis itineris diffieul^ 
UuibuM et periciuis iaborat (8. 9). Avares et Franci foedus in^unt 
(10). Longobardorum legati Jvares contra Gepidas et Bomanos 
soUicitant{ii^. Longobardi nunc ab Avarihut, nunc α Bomanis 
auxUia petunt (i^. Baianust Avarum chaganus, legatot Bomanorum, 
in vincula coniicit (i3). Idem pott mullas disceptationes cnm 
Bono, Bomanorum duce , iratus ab obtidione Sirmii ncedit \ 
Superba Targitii postulata α Itutino cum conUmptu repudiantur 1 
Turci lustinum ad beUujn cum Persis renovandum incitant |^.,,_ 
lustinut nutlas Avarum conditione* admitiit (17). Pax componitur 
inter fiomanos et Jivarts {)%). Avarum Ugati α latronibus expi' 
lati res »ua$ α Tiberio repetunt (19}. Sebocnthes Ugatusa ChotroS 
ad luitinum missus ad foedus inur Persas et Bomanos innauran- 
dum (ao). lacobus insoUntem Chotrois epislolam Tiberio et Sophiae 
Jugustae tradit (αϊ). Sabirum et Alanorum legati de paee agunt 
cum Tiberio Caesare ^sa). Bomanorum et Penarum legati in corl•- 
finiit utriutque imperii conveniunt (a3). Zacharias et Mebodis dt 
pace inter Romanps n Ptnas restiUt^naa agunt : Homani Persarmt' 



αθί EXCERPTA 

nia €t U^ria esduntt udDarat oppidum α Pinie tihi rMUpoieunU 
Sclavini in T^raciam irrumpunt (a4)• Tiberius Caesar peeuniat 
ad aliquos e principibus Lougobardorum conciliandos mittit (a5). 
Persae ex improviso eastellum Bomanorum expugnant (36). Tan^ 
chotdro in fines imptrii incursionem facii (37). Mauricius Chlo- 
maron, Pertarum oppidum, obiidione premit (a8). Jiberius, lU 
ItaU^m advtrtm Longobardos tueatur, multos eorum donit in par^ 
tes suat traducit (39). BaianuM^ rex Auarum^ usque ad Sirmium 
prof^mssuss Sa%mm trmiicere conatur, bellum contra Selainn&t prat^ 
Undent (3o}. Idem α Tiberio, ut Sirmium sibi concedat^ poituUu 
(3i}. Theognis, dux Romanontm, Sirmium fortiter obtinet (3aj• 



p.A.C.558 ^* Ir-^^Q^ ^^ίβάρων.] ύς ηοΧΧά π^ρινοστησαννες ^xw ig 

1ηά.6*Αλανονς, xcU txhai iyivoyto 2αρωσίου του ^Akavwv ήγουμένον, 

lueUn. 3a ^^ *y j^> ^^^^ γγ^ριμοι ίσοίΥΐο^Ρωμαίοις. 6 SVlovaxivif τ^ 
V. 67 Γεζμavoυy κατ hcstyo χαιρον των h Αύιζι^ιί χαταλάγων ίξη^ 
γουμίνψ, τών ^Αβάρων ηέρι έδήλωσ€ν, ο ti ^ΙουατΖνος '/ον-5 
ξηινιανφ βασιλεΓ. χαΐ δη ίνεχελενσατο δ βααιλ$νς τψ στρα-- 
τηγ^ στίλλ€ΐν ig Βνζαντιον τηρ ηρ^ϋβείαν τον ε9νους• χαΐ 
οΐν Κανδίχ ονομά τις χ^ρί^ πρ$σβ€νσόμ$νος νπερ Ι^βάρων 
ηρωτος, δς ίσφοιτησας €λ$<ξ€ τω αντοχράτορι, ως πάρεστι το 
μέγιστύν τε και άίχιμωτατον των idyciv, xai ώς το ^ί^λοηο 
βι ^Αβαροι αχαταμάχητοί τέ ilai^ χαι το αντιστατονν οίοι τ» 
ξί^διως άηώσαο^αί τε χαι δίαφ&α'ρειν, χαί ώς προσηχόν 
'■ ίατι τφ βασιλεξ ές ομαιχμ /caf σφας εταιρΛτασ&αι^ αλείξητηράς 
τε ίχειν άγα^νς, χαι ώς ονχ άλλως είνονσταχοι έσονται 
tfj Ρωμαϊκή noλιτεί(f η doi^o^ ίς τα μάλιστα τιμιωτάτοιςι5 

4. fiiSy Ν. , τφ Talg. 8. ηρεαβίνόμίνος vnlg. ^ βς Ισφοι-^• 
τ^σας Η., έαφοιτήσας vuig. ι4• x»i ^δά. Β• 

Ι. JLJLyares quum diu multnmque iocerii erraeeent» tandem 
ad Alanos acceMertiiit, et Saroiium , eorum ducem , euppilciter ora- 
root, at per eam in notitiam et amiciUam Romanorum Tenirent, 
U lustino, Germanl filio, qui tuno temporit militibasy qtii in La- 
aico in praeeidiis erant, praeerat, eam rem nuntiaTit» et lastinua 
ad lustinianam retulit, qui iUi iiianda?lt, ut eias gentis legatot ad 
se Byzantium tranemitteret. £lectus Tcro fuit ab ea genU qoidam 
Candicfa nomine, qui cum primut legatus ad Imperatorem TeniMcty 
dixit, adesse gentem oronlum maximam et forUseimam , ATaret, ge- 
- nus hominum invictum, qui eiue omnes bostee repeilere et funditu• 
exstiDguere poseent lllius rationibus Talde conducere cum eit ar- 
moruin eocieUtem facere et auxiliarios optimoe sibi ad»ciscere , qai 
tamen non aiia conditione Romano imperio serTirent, quam ei do- 
aij pretiosi•, anauii etiam tUpendiii et (ertili regione, quam babi- 



Ε MENANDRI HISTORlA• a83 

xaS χρήμασιν Ιτησίοις xai γης εύφορωτάτης οΙχήσ$ι. ται;ταρ.Α.€.558 
τψ αντοχρατορι έτΐΈΐίή ηγγ€ίλ$ν δ Κανϋχ, avrAta — ού /άρ j ;.^ • 
ίσφρ/γα οί το σώμα, ovti ηχμάζεν ή άΧχη^ ωσ^ιερ αμίλει,ρ,χοο 
r^vUa ΓεΧίμερά ra τον ΒάνδηΧον χαι Ονίχτιγνν το¥ Γότ&ον 

5αμφω ϊτι ηάζων ί'&ετο δορνάλαηον άΧΧ* ηίη γηραΧέος re 
ηψ , χαι το άνίρείόν ixetvo φρόνημα χαι φιΧοπόΧίμον μ$τΒ^ 
βέβλτμο ίς το ραΟνμότερον. ταντα εγνω ετίρφ τρόπ(ρ χαι 
ούχι ηοΧ4μφ την βαρβαριχην αποχρονσασ&αι ίνναμιν. xai 
κατηγωνώατο αν xai άρδην ηφάνισεν, Βΐ χαι μη ποΧίμψ , 

ιοαΧΧ' ονν €i§ovXi<fy εϊ γε μη τφ οφειΧομίνΐζ τέΧει πρ6τ$ρον 
ηφανώ3^ αυτός• ου γαρ ποΧΧψ ύστερον ψχετο ίχεΐαε. έπειΒ 
odv ηχιστα ^ν οΐός τε περιεΖναι j την ίτέραν ετράπετο. 

β>• Όγ* δημηγορήσας ό βασιΧευς, του τε Ιεροϋ ξυΧΧόγΟίβ 
το αγχίνουν τε χαι βουΧευτιχόν τον βασιΧίως έπαινίσαντος , 

\^αραχρημα τάτε δώρα εστεΧΧε^ σειράς τε χρνσγ διαπεποί* 
χιλμένας xai χΧίνας, ίσ&ητάς τε σηριχάς' xai έτερα πΧείστα 
L•μaX^uxώσat οΐά τε οντά άΧαζονει'ας άνάπΧεα φρονήματα , 
προς τοΙς χαι πρεσβενσόμενον ΒαΧεντϊνον (εις δη οντος των 
βασιΧίκών μαχαιροφόρων •) χαι προντρέπετο το φνΧον ομαι^ 

^χμίαν ίσάγειν ^Ρωμα/οις χαι χατά τών αντιπάΧων οπΧ^ε^ 

o^cu, ίμφρονέστατα οΊμαν ηρομη^ενσάμενος 6 βασιΧ^υς ^ ώς 

η νιχώντες οΐ "Αβαροι η χαι ήσσώμενοι εξ αμφοΐν ηερι&ώσι G 

a. οι/ Val. . ^ ¥υ1^. 17• φ^ονίΐματα Ν.> φρονήματος Tulg. 

19• xai clec«l vifg. aa. η^ρι^ώαι ^.^ ηαραάώσι Έ', η((*1 
δώαι vo(g. 

Urent, donarentur. Haec Candich Imperatori. Erat ea tempeetate 
Imperator effoeto corpore: non eadem illi vie animi / qna florebat, 
cum iuTenia adhuc Gelimerem Vandalam et yittigem Gothum ca- 
pUtos fecit Itaque iam senex exacta aetate, cum animi robur et 
belli amorem desidia et otio cominutaeset , barbarorum exercitum 
nonbello, sed alia ratione a 6nibu8 imperii depellere constitoit. £t 
•ane yicisset eum et penitus exstiDxieset, si minut proeliis, at pru- 
denUa et consilio, nisi ipee debito fine priut exstinctut etset. £te- 
nim non molto post ez ▼ita migravit. Quum igitur yi barbaroe tu- 
perare non posset, aliam Tiam ingreesus eet 

a. De ea re Imperator concionem apad sacrum aenatum ba- 
buit, qui eias prudenUam ct in rebus gerendis coiuilil vim et ac«r- 
Timam iudicium valde collaudavit. Hoc facto etalim Imperator dona 
ad legatos misit, cateBas auro ▼ariegatae et lectos et sericaa Ycsies 
^ alia quain pturima, qaibns leniret et demalceret animos superbiao 
ct insolentiae plenos. Misit qiioque legatiim Valentiuam , (is erat 
^nus ex iinperatoriis satellitibus ,) cni praecepit, ut gentetn Roma- 
nii societate conitingcret rt efllceret, ut snos inimicos bel)o aggre- 
derentar. Sic emm valde prudeatcr, opinor^ Imperator aentiebat, 



21 84 EXCERPTA 

ρ.Α.0.558*Ρα>μαιΌ<ς το σνροίάοψ. rov ii BaXsniro^ h$ta$ &φίχομίρον 
Ι c^*^'^ *"' ^^ όωρα παρασχομένον , xai Saa ίσήμηρίν i βασιλεύς 
ί'ξηπόντος^ πρώτορ μίρ έξεπολΒμή&ησαι^ Ούτιγούροίς, nta 
ZakoiQf Ouwixi^ q>vX(f* και Σαβείρονς ih χαθείλοκ 

γ• ^Οτι in$i ot άρχοντες *Αντών άΟ^Κίως διετέΆησϋο^ 
χαι παρά τήρ αφων αυτών ίΧπίδα έπ$ητωχ$0α>, αντίκα οί 
^Αβαροι εχειρόρ τι την γην χαι ίληΐζοντο την χώραν• nu^ 
Ύ.69ζόμενοι i* ονν ταΤς των πολεμίων ίπιδρομαΐς ως οΙόν τε, 
ίπρεσββνσαντο ως αυτούς Μεζάμηρον τον Ίδαριζίον , Ks^ 
XayaOTOv άόελφον, ini την ηρ€σβααν χειροτονησαντες • ϋέ-ΐφ 
Όοντό τε πρίασ&αι των τινας τον οιχείον φύλου ίορναλοίτων• 
χαι roiVvy Μίζάμηρος ο ηρεσβεντης, στωμύλος τε ών xai 
ύφαγόρας , ως ^Αβάρονς άφιχομενος απέρριψε ρήματα υπερ-^ 
ήφανά τε χαι ϋ-ρασύτερά πως. ταντά τοι δ Κοτράγηγος 
ίχ$ΐνος, ο τοις 'Αβάροις επιτήδειος , ό χατ* Αντών τα εχ^ι^ιί 
στα βονλενσημενος , επΒΐ 6 Μ€ζάμηρος νψηλότερον η χατά 
ηρεσβίντήν δΐίλέγετο, ειπεν ώς τον Χάγανον ,,οι^τος ο ανήρ 
μεγίστην iooTi π$ριβέβληται δνναμιν έν^Ανταις ,.οϊός τε πέ- 
φνχε χατά των οπωσονν αιΤτ^ πολεμίων άντιτάττΜ^ε^. δ^ 
ΐ|^ί/αρ ot;y άποχτανΟ^ηναι τούτον , χαι το λοιπόν άδίως ίπιδρο^^ο 
μεΐσ9α^ τήν άλλοτρίαν.^* τονη^^ πειοδίντες οι ^Αβαροι πα- 
ρωσάμενοι τήν των πρέσβεων αιδώ, iv ovJcy/rc λογψ ^έμε- 

3. ΟΰΐγούροΛς tuI^ Β.\,4ντων Yal. , τών Ttilg. 8. φίς οΓο'κ tc 
Β.^ οϊονται ralg. ι^.Κοτρίγουρος coni. Ν. 1 5. et p.a85.a. 
Άττών Vai, ttVttSy Tulg.- i8. jiyxaig Val., αύταΧς Tulg. 

lire ATares Tincerent^ •!τ6 Tincerentar , In utramque p&rtem, et ot 
rce ceciditset, ea, qaae evenirent, euo commodo cessura. Gutn igi- 
tar Valentinue &d eos profectus esset et munera praebuisset et man- 
daU ImperatorU ezpoeuisset, primum qiiidem Utigaros, tum Salos, 
Hunnicain geDtem , d«bellaruQt , et Sabiros eTerterunt 

3. Cum daces Antarum parum prospere res gesslseent et tpe 
sua excidissent, confeUim ATares hostium terram Tastarunt, et re- 
gioQem tunt depopulaU. Ui Tero inimicorum excursionibas Te&ati 
ad Avares legationem miserant, ad quam gerendam Mezamiroro » 
Idarisii filium, Celagaeti fratrem, suffragio elegerunt, et ab eo pe- 
tierunt, ut capUToram aliquos gentie eaae redimeret Mezamirat 
igitur legatus, Tir Yanas et magniloquus , ubi ad ATares perTcnit, 
' in verba saperbiora et arrogantiora prorupit. . Cotragegus autem ille, 
ATarum perqaam famiUaris et neceeiarius, cum Mezamirus ineolen-t 
tiiiSj quam legatam decebat , eeset locutus , Chagano dixit : .«νίτ 
lUe magnae eet apud Antas auctoritati• , et in quoscunque Toliierit 
iaimicos ^m parare potett. Oportet igitur ipeuin de medio tollere, 
dciude intrepide in regionem inimicam excariionei faccre.'* Ab illo 



Ε M£NANDRI HISTORIA. ^85 

y^$ Tjfy ίΛιηρ, ύ^αιροΰσι τόν Μίζάμηρον. ίξ hct/l^ov nUfnf^p.K.C.HSS 
η ηράτερορ^ εχΒμνον την γην των *Αντων^ xai ούη ανάσαν^' ^^* 
ά^δραηοδιζόμζνοί χαί αγοτεές τ$ χαί φέροντ$ς• 

J'• ^Οϊΐ έδίξατο Ίουστιηανος nctga Άβάρων ηρίσβίΐς , A^d SQ^ 
5έφ' φ σφας περιαΟ^ρησαι γην, οηοι το φνλον 9ησονται, τάς'^**•.'<> 
οίχήσβίς. XCU 6 μίν βασύΛνς , Ίουατίνον τον στρατηγού σψ' 
μήναττος οί, iv fiovXfj εποιηαατο ές την ^Ερονλωρ χύραν χοτ' 
τοίχισαΐ' το sdvog, hfdu προ τον ψχουν οΐ ^Ερονλοι * δείηίρα 
α προσαγορΒυεταί Παιονία• χαι εϊ ys 3νμηρ$ς αντοΓς έγέ^ 

ιο^ετο , χοί χατένενσεν αν 6 βασιλεύς, αλλ' ίχεϊνοι Σχν^ίας 
9V τι ψοντο S^v εσεσ&αι ίχτός• αυτής γαρ δήπον&εν ίσοτι 
ίφίεντο• τοντο μίν ονν ου προνβη, εστεΛε ϋ όμως ΊονστΙνος^ 
ο στρατηγός τους πρέσβεις ίς το Βυζάντιον , ϋηλωσέ τε τ^ 
βασιλείς ως αν αντον iv χατοχ^} «σοϋτο hii πολν• ίφιλοποιή-» 

\5σατο γαρ των πρέσβεων ενα όνομα Οϊχουνίμων* έν άπορρητφ 
τέ οι ελεγεν 6 ΟΙχονν/μων, ως ίτερα ίιαΧεγομινοι έτερα γνω^ 
ματεύονσι, χαι ως λό^^ο^ς μίν ίς τα μαλ«στα μετρίοις χρων^ 
veu χαι [οίς] την έηιείχειαν παραπέτασμα π^ο/?αλλοιτα^ τον 
ιΐο'λον , τω εμπείωσαι ίή&εν το εννονν ως τοι)ς 'Ρωμαίους , 

ιιοως αν ταύττι ίιαπεραιω^ΐεν τοιι ^Ιστρον , το ίέ γε βουλόμε^ 
ρον αντοΓς της γνώμης έχει ετέρως, χαι ως, είγε ίιέλ^ιερ 

3. ή nQOUQoy Η. , τε πρόπρον vulg. 3. χαΐ ante άγοντύς om. 
Tulg. 7* '^^οι/ΐωι^ et mox 'S^ovJlo* Ν. , ^ΕΙού^ων ct "ΈΙουρο^ 
Tnlg. 10. ay post xariyevaey pos. B., έγ, ay x. xar. vulg. 

i^^ 4φίλοποι•ησίηο C^nt, έφιλοποίήσαντο yulg. ig^doulovYulj^. 

addacti ATares , spreta ea, quae legatit debetur, reverentia, niilla 
habita iaris ratione, Mezamirun» necant. £t ab eo tempore latiut et 
liberios depopalari Antarum terram coeperunty neque captiyos aut 
praedat agere ceseaverunt. 

4^ luttinianue legatos ab Avaribus excepit, qui poetulabaiit , ut 
illie Jiceret circunispicere terram, in qua eorum gens sedee et do- 
inicilia poneret. £t Imperator quidem, Inetino duce «uadeate» in 
ea ierra , nbi priae habitabant HenilJ, quae secunda Pannonia Toca- 
tur, eos collocare animum induxit, et, si illie placuieiet, Ipse non 
etfct advertatiis. Sed Avares Scythia sibi exeundum non censue- 
ruat, qtiasi buiue deeiderio Talde tenerentur. Hoc igitur eUi irritnm 
cecidit , Umen Iiistinue legatoe misit Byxanuum et linperatoreni eot 
aliquamdiu cuetodia retinere iussit lusUnus enim sibi condiiaTerat 
annm ex legatUj Oecunimonem Domiae, qui secreto eum monuit, 
ATares alind in ore habere et aliud eenUre. Eos blanda quam ma- 
xime oratione ati et euae fraudi obtendere simulatam erga Roroa- 
nof beneyolentUm , Untitper dnm Istram traiiciant, sed longe aliter 
idy qaod in mente gerant, se habdre. £tenim simul atque Isimm 
truifiiiiferiiit» oiniiu>ii• copiii eoi in beUum eniptiiroi• Quae cum 



a86 EXCERPTA 

A.CSe^rip η(ηαμ6> , βονΧοντα^ ηανατρατΒί im^aSai• τ^ίτωρ oip 
'"ί^'^ϊονστΓ/^ς εγνωσμένων^ αντψ xi^ βασΟ^ΐ έαήμψεν^ ως αν οΐ 
(^ηρίσβΒίς των Ι^βάρων έγχαΰτιργμένοι ωσιν iv Βυζατη'φ• 
tavTjj γαρ οϋχ άνεξοιντο iuX&ttv το ρίίθ-ρον, πριν η άφ§^ 
$ωοίν οί πρέσβεις, iv f^ ii ταντα ίπρασσεν δ ΊονστΓνος ,5 
ονχ ήττον παρεσχενάζίτο αμα φνλά1ξ<»ν τάς Λιαβάσεις του 
ηοταμου* Βωνον γαρ τον ηρωτοστάτην του ϋ'ψΓίχοϋ και οΐ^ 
κηιχον ττΐ τον ποταμού άπέναμε fvkaxfjm ot ii πρέσβης 
των *Αβάρων ίπ$1 ουδέν τι ωνησαν ωνπερ αιτούντες προς 
βασιλέα αφ/χοντο, δώρα, ωσπερ συνηθΈς τ^ν αντοΓς, τιαρ'ιο 
αύτου είληφότες, χαι μ^ν ονν ωνψιάμενοι τα οσα χρεών , 
τούτο δί χαι οπλών , άφέ&ησαν μέν• ίμως δί ονν ^Ιουστινγ 
ΏλάΘ'ρα ένεχελενσατο ο βασιλεύς τρόπω τω τα όπλα άφελέσ^αι 
παρά σφών» xai ονν δ στρατηγός έπει έδέξατό γε αύΌις 
ίπανιόντας τους πρέσβεις, χατά ταΰτα έποιει. έντεν&εν ηρ-ιΒ 
ξατο ή δυσμένεια ^Ρωμαίων τβ χαι ^Αβάρων, ηδη ix πολλού 
νποτνφομένη, χαι μάλιστα τω μη ως &αττον άφεΒ^ηναι τους 
πρέσβεις, συνεχέσταχΛ γαρ έσημηνεν δ Βαϊανός , ώς αν έπα- 
νέλ&οιεν • το μελετώμενον δε σάφα έ;ιισταμ^^ο^ ό /?α(ηλ^ς 
άλλοτε άλλως διετί^ει το παρόν, όπως ές την βασιλίδα πό-αο 
λιν έγχα9ειργμένοι εΐεν. 

Α. C. 566 β'. ^Οτι έπι ^Ιονστινου του νέου οί των ^Αβάρων ηρέ^ 
σβεις παρεγένοντο έν Βυζάντιο), τά συνηΟ^η δώρα ληψόμενοι^ 

ια. δηλωΜ] TiJlij^of add. Ν. αο. άλλοτε Β., άλλο Tulg. ai. 
€2iy Yal. , tiyai vulg. 

cogBOTitset lustinus , eonim omninm Imperatorem certiorem fecit , 
ut iegatoe Avariim Byzantii quamdiu posset retineret. Nec euim 
Avares letrum prius traiectiiros, quam legaU dimisei esseot £a cum 
lasUnue mandaret, non iDioiis curae et operae impendebat, quo 
Avares fluvii traiectione prohibcret. Bonum euim, domeeticarum co- 
piarum ducem, flutninie custodiae praefecit. At vero ATarum legaU, 
ubi nihil profecerunt eorum , quae ab Imperatore petitum Tenerant, 
muaera, ut consuetum erat, accepenint^ et ea, qiiae sibi opus 
erant, compararunt, arma etiam emerunt^ et ita dimissi eunt. Ve• 
rnm Imperator secreto mandavit Iiutino, ut quacumque ratione et 
via poeset, in redihi arnm illis eriperet. Itaque dux cum le^atot 
exciperet, Imperaloris mandata est exsecutue. Hioc coeperant inter 
Romanos et Avaree inimicitiae multis antea ex causis accensae: ma- 
xime, quod non statim legati eorum diroissi esseat Praeceperat 
enim Baianus , ut qiiainpnmiim redirent. Sed Imperator cum tcirei, 
qnid cogitarcnt, yaria identidem tentayerat, ut aliquamdiu eos in 
urbe detineret 

5• lusUao laoiore imperaDte ATaniqi legati Byuntiuin Teneruntt 



Ε HENANDRl HISTORIA. ^87 

SniQ τω χατ* αυτούς idvsi Ίονστινΐ(χν6ς S προ τον βασιλ$ύς Α. C 5β6 
ίδίδου• ήσαν ϋ χαΧώδιά τβ XQvo^ διαπεποιχιλμένα , ig '^oJ"~*.'4 
si^ytty τι των αποίιίρασχοντων έπινενοημένα• xai xkZvai J-p. 102 
fuJtoq και άλλα τινά ig το άβρότερον άνειμένα. τοτ€ ίη 

5oJy οί πρέσβεις των *Αβάρων ίς ηείραν Ιέναι τον βασιλέως 
ίβονλοντο , εϊγε ονχ άλλως ίώρα λαμβάνειν αύτοΐς ^ χαι TJj 
^Ρωμαίων ^αβνμια ίπεντρνφ^ν, χαι το αμελίς αυτών οίχεΐον 
Ti9ea^t χέρδος. χαΐ δη παρά βασιλέα φοιτ&ν ηξίουν• και V. 69 
ονν τοΰτο έφειμένον αυτοΐς , ετι γε μην χαι δια των ερμη^ 

ϊθνέο»ν OyTi βοΰλονται λέγειν, τοιοΐσδε εχρησαντο λόγοις* ,,/(>«- 
ων , ύ βασιλεΰ, χληρονομοΰντά σε της πατρφας άρχης χαι Β 
τους πατρώους φίλους ουχ άλλως, ηπερ ο πατήρ ο σος, εν 
ηοιεΙ^ν, χαι ταύττι φαίνεσ&αι μάλλον διάδοχον εϊναι τετελεν'» 
τηχότος τγ μηδίν έναλλάττειν £ν εχεΐνος έπραττε περιών. 

iSovr» γάρ χαι ημείς της αντζς άνΟ-εξόμεθ-α γνώμης, χαι ουχ 
^ττον το της ευεργεσίας όνομα μεταθι^σομεν , εί σί χαι μετ* 
hutvov ενεργέτην άποχαλέσοιμεν * προς γε xai αισχυν&ησό^ 
με&α τ(/ πεπον&έναι χαλώς μη τοΓς δμοίοις άμείβεσ&αι Toy 
δεδραχότα• χαι γάρ πατέρα τον σον δώροις ημάς φιλοφρο- 

^ονονμενον άντεδωρούμε&α T(f χαι δυνάμενοι μη χατατρέχειν 
την^Ρωμαϊχην, αλλά πλέον ένδείχννσθαί τι. τους γάρ έχ€ 
γειτόνων νμΤν βαρβάρους, την Θράχην αεί περικόπτοντας, 

3. xXtyof Talg. 6•οΰχ αΧΧως] ουδαμώς έζίοται coni. Ν. ι6. 

ok CAntocl. , ok Tulg. 19. ύμ^ί vulg. 
nt consiieU munera acciperent^ quae lustinianas, qni ante eam 
imperium tenuerat , conferre erat solitus ; crant autem catellae auro 
▼ariegataei quasi ad vinciendoe fugientes comparatae, lecti et alia 
qaaedam ad dclicatiorem cultum spectantia. TuncAvares voluntaUt 
Imperatorie periculum facere «tatueruiit, an forte ampliora munen 
eapere et, inertia Romanorum decepta, sua sibi coromoda inde compa- 
rare possent Itaque Imperatoris adeundi eibi potestatem fieri peti- 
eroQt, quod iUis est permissum, quin et per interpretem, quicquid libi- ^ 

tom esset, proponere. Hac vero usi eunt oratione: ,tOportet« ο Iraperator, 
te, qui imperium paternum hereditate suscepisti , paternos quoque 
amicos aeque, ac ille, beneBciis augere, teque in eo maairoe pa« 
Irta •α(Χ€880Γ9πι praebere , si nihil eorum ; quae viyus statuit , eo 
mortuo immntee. Ita fiet, ut nos eandem erga te roliintatem con- 
•erveinut, neque minue in te beneficenuae nomen transferamus , 
le pott ipsam aactorem nostraniin fortunarum nuncupantes. Et eane 
enih^ceremu• , «i a te coinmodis oniati non eadem tibi retribuere- 
■nue. Sic enim patrem tuum, qui in nos liberalis et roanificus fue- 
rat, remnnerati sumus. Etenim cum eius regiones vaeUre posse- 
mus, non modo abstinuimai > verum etiam, quo nos propentiorea 
erga ipiam oiteaderemut , Ticinos barbaroe Thracian inyadeiitef 



a88 EICERPTA 

Α. C. 566 ηφαν{σαμ$ν &9'q6op^ tai οιίδ$ις iarujoHp αντωρ nsQiXiXmnra$ 
Ind. 14^^ QqoxSp οράτματα χαταίραμονμ€νΌς • dBtiouji γαρ των >ί- 
βάρων τψ δύναμιν φιΧ/ως εχουαοα^ προς την ^ΡωμΜων άρ^ 
χην• π£π€ίσμ$9^ όη ovy, ώς €¥ τοντφ μόνψ χαιροτομήσίίς 
ημάς τφ, πλέον παρέχον ήμ^ν, η δ σος Ιδίδου πατήρ • άν^'5 
ων χαι ήμε^ς ηπΒρ insivff γ6νησόμ$βχ$ gol χατα το πλέορ 
ύπ$ύ&ννοι, xai μείζονας ίηοφλήσομίν οοι τάς χάριτας, ττα- 
ρίσμ^ν ονν ληψόμενοι. τα κατά το ίϊω^ς. γνω^χ γαρ, ως 
αλλο^ ονχ βστι δυνατόν τον χα9* ημάς ήγ$μονα σοί τβ xai 
Dr^ ^Ρωμαίων $δνονστατον Saio9at πoL•τeίψ, εϊ γ$ μη ίγχη^ιο 
ριο^Βΐη πρότερον αδτψ τα έφ* οϊς ού xivbZv οττλα χατά Τω^ 
μαιών ί/νω." οΐ μίν των ^Αβάρων πρέσβεις τοιαύτα διείξηλ" 
9ον, ίπαμφοτερίζοντες ττ} γνώμΐ) * τοννο μίν γαρ έδόχονν 
ίχετενειν^ τοντο δί άπειλεΐν. ^ο^ο γαρ , ώς τανττι δ€διξον•' 
τα^ τε xai έχφοβήσουσι τον βασιλέα^ χαι ώς ix τούτον αναγ-ιί 
χασθ'ήσοντάι ^Ρωμαϋόι ωσπερ ύποφοροι είναι ^Αβάρων. ο δί 
/?ασίλ£ΐ)ς ονδίν έτερον η ψόφον ήγησάμενος των^Αβάρων ρή^ 
ματα^ άντέλείξεν οΰτω• ^^προβαλλομένων νμών συν ϊxεtε{^f 
την μεγαληγοριαν , οίομένων τε τ^ σνγχράσει javTtj των λό- 
Ρ.ιά^γων το σπονδαζόμενον νμΐν άννσειν, άμφοτέρας, ώς είπείν,2θ 
ίχπεπτώχατε της ελπίδος• ούδ^ γαρ ύπο^πεύοντες ημάς ο- 
πατήσετε, ονδί μην άπειλονντες έχφοβήσετε. πλείονα δί νμΐν 

8. ώς άλλους U. , ίς άλλως Talg. ι4• δ€δίξοντα$ Η., δ(δί(• 

ξονται vulg. 17. ^όφον Β., χΐ^όγον yulg. 18. ημών rulg. 

υηο iropein deleTimue, neaue quisqnam eomm postes est inTentiis, 
qui Thraciae fines populalionibus vexaret Metuebant eDim Avaram 

EotenUam, qni amicitiam colebant cum RomaDis. Persuasum igitor 
abemos, te nulla alia in re ab iis, quae a patre statuta ennt, dis- 
cessurum, uiei in eo, quod nobis inaiora Urgiturus sis, qaam pater 
largitue e«t Pro qmbiu et uos miiUo tibi, quam patri, de?incUo- 
res erimus , et tibi multo quoque mf^iiore• gratias retribuemas. Ad- 
aumus igUur, qui consueta munera accipiamui. Sed scito, non aliter fieri 
posse, utnoster dux tibi et RoRianorum rei publicae sit amicue, quam 
si ea acceperit, qiiibue rcceptis contra Romanos arma non movere con* 
atituit." Haec Avarum lccati disseruerunt, et modo se in hanc, mo- 
do in aliam partem Tertebant: modo precibus agebant, modo minas 
ingerebant Existimabant enim, se Impfratorem pertcrrefacturos , et 
ex eo coactum iri Romanos iUis quasi tributarioe esse. Vernm Irnpe- 
rator <ruum uihil aliud , quam vanos clarooree , Ayarum orationem 
esse exiitimaret, eic respondit: ,,Υοβ quidem humiles preces magna 
cum arroganUa in mediam profertie et in spem adduciininiy hac serino- 
nis commistione faciiiue quod cupitis consequi. Scd ex utraque spe^ 
ut Terum aperte dicam , excidistis. Nam neque blandimentie ine de- 
cipieUe , neqae minie terrebitis. Atque ego malto plura vobu iri- 



£ MENANDRI HISTORIA. aSg 

iya ηαρέξω τον ημετέρου ηατρος το πέρα του άέορτος Ιπηρ^ Α. C. 565 
μένους ν μας τφ πρέπmrΓl αωφρονίζ$ιν• ο γαρ μεταρρυδμί-Ι^^^^ 
ζων τους άταχτους των λογισμών, χαι άσπερ παιδενων τ• 
XCU άναχοτΐτων της έπ* όλέ&ρφ των αύ&αδιζομένων ορμής, 
δίφΌ-ήσεται χατά το μάλλον ηίεργέτης ηπερ δ χορηγός της 
τρυφης, ος φιλειν μίν δοχεΖ, προφάσεως δί μιχρδς έπιλαπ 
βύμενος τον δη^εν ευεργέτου μενον ήφάνισεν εύβ-έως. απιτεΒ 
τοιγαροΰν ηλεΐστον ηριάμενοι παρ* ημών χαν γοΰν εν ζώσι 
τεL•Γv, χαιάντί των *Ρωμαϊχων χρημάτων τον xad' ημάς φό-- 

ϊοβον εις αωτηρίαν είληφοτες. ούτε γαρ δεη^/ην ποτέ της xad^ 
νμάς συμμαχίας, ούτε τι ληψεσ^ε παρ* ημών η χα^οσον ημΤν 
δοχει, ώσπερ δουλείας ερανον , xai ουχ ώς οϊεσ9ε , φο^ολο- 
γίαν τινά•" τοιούτον έπιαείοαντος φόβον του βασιλέως τους 
ηρέσβεσι τών ^Αβάρων, χατεγνωχοτες ix τών εϊρημένων οΐ 

ιζβάρβαροι, ώς ουχ άνίξεται σφών της πλεονείξίας, χαι ώς ον- 
oiv αυτοις ετι δο&ήσεται ων έχομιζοντο προ του, χαι ώς το G 
λοιπόν άδεώς ουχ έπιδραμοΰνται την ^Ρωμαϊχην, εν δυοθ^υ-» 
μ/φ τε έτύγχανον πολλ^, χαι αναλογιζόμενοι ήσαν οποί τά 
παρόντα έχβησεται χαι οποί τύχης αΰτοις χωρησοι τά πρά- 

αο/γματα* ούδε γάρ μένειν εν Βυζαννίφ άνόνητα ηβελον , ουτβ 
μην απραχτοι άπιέναι εβούλοντο. όμως δ' ουν των χαχών 
αυτοΓς οάρετώτερσν υπηρχεν άπονοστησαι ώς τους ομοφύλους. 

11. ^ίμας yulg. 1 6. ^τ* δοΟ'^αεται Β., ίχδο^ήαεται Tulg. 

baam » quam pater mens : etenim tos ad maioree , quam par est » 
splritut sublatos ad aequitatem et eaniora consiiia reducam, Qui 
enim hominam in exiUum yoluntarium rueutium turbatos affectus 
cohibet et obedientet rationi facit, beneficentior est eo, qui sam* 
ptus in delicias praebet, et amare yidetur, sed minima captaU oc- 
casione, eum, quem beueficio affecit, statim perdit et tollit Abite 
igitor, qui magni pretii rem a nobis obtineUs, Ψ^ά vobis eolvie 
lic£t Titam peragere, et pecuniarum loco, quas a n^linis accipero 
Tultis , nostri timorem ad ealutein Testram reportate. Neque eniin 
nos anquam veslro egebimus auxilio, neque quicquam a nobie ac- 
dpietis, nisi qaantum nobis visum fuerit, idque tanquam mercedem 
«ervitutiSy non pro tribato, ut vos faUo existimatis•" Postquam 
Imperator tantum eui terrorem legatie ATarum incuaeit , et cognovc- 
mnt ex bis, quae dixerat, miniiDe eum euperbiam ipsorum tolera* 
tunim y neque quicquam eoram , quae prias accipere consueverant , 
daturum, nec yero ipsoe impune posthac incursionee in fines Roma- 
nof facturos , in magnam animi anxieUteni iociderunt , et eecum co'* 
gitarunty q^uo tandem ree casurae essent, et quie futurus esset ea^ 
rum exitus. Nec enim Bysantii, qaandoquidem nihil proficere pote- 
ranty manendnm diaiius statuetKmt, neque re infecta discedere γο- 

JDexippusj Eunapius €te• 19 



nSS EICERPTA 

Α. C. 566 ηφανίσαμΒν ά&ρόορ, nal ούδίίς οστίσοϋν avreoi^ 7r€QiXiXm7na$ 
Ind. i4yij βροχών ορίσματα χαταάραμονμενος • δεδίασι γαρ των Vi- 
βάρων την δνναμιν φιΧ/ως εχονσαν προς την ^Ρωμαίων α(Μ 
χην. πεπείσμε&α ό'η ονν, ως iv τοντφ μόν(ρ χαι>νοτομήσης 
ημάς τψ. πλέον παρέχειν ήμΧν, η δ σος ίδίδου πατήρ • av^^S 
ων xai ήμε^ς ηπερ ίχειντ/ γενησόμεβν σοι χατά το πΧέορ 
ύπεν&ννοι, xai μ^/ζοι^ας ίποφλήσομέν σοι τάς χάριτας. ττα- 
ρέσμεν ονν ληψόμενοι τα κατά το εΐω&ος* γνώΘχ γαρ, ως 
άλλως ουκ εστί δυνατόν τον χα9* ημάς ηγεμόνα σοι τε χα# 
D^S ^Ρωμαίων εννονστατον ίσεσ9αι πoL•τεί<f, ει γε μη εγχει-^ίο 
ρισ^είη πρότερον αντψ τά εφ* οϊς ού χινεΖν όπλα χατά ^Ρο»- 
μα/ων 8γνω.'* οΐ μίν των ^Αβάρων πρέσβεις τοιαύτα διείξηλ^ 
9oVf ίηαμφοτερίζοντες τγι γνώμψ^ • τούτο μίν γαρ εδόχονρ 
ίχετενειν^ τοντο δε άπειλεΖν• ψοντο γαρ , ως ταντψι δεδι'ξον^ 
ταί τε xaf έχφοβήσουσι τον βασιλέα j xai ως ix τούτου αναγ-ιί 
χασ&ήσονται ^Ρωμαίοι ωσπερ ύπόφοροι είναι ^Αβάρων. ο δί 
βασιλεύς ονδεν ίτερον η ψόφον ήγησάμενος τών^Αβάρων ρή^ 
ματα^ άντέλε'ξεν ούτω• ^^προβαλλομένων υμών σύν Ιχετε/α 
την μεγαληγοριαν , οίομένων τε τ^ συγχράσει ταύτ^ τών λό- 
Ρ. ιο5/ω^ το σπουδαζόμενον νμΐν άνύσειν, άμφοτέρας, ως είπεϋϊ^,^λο 
έχπεπτώχατε της ελπίδος* otfii γαρ ύποθχοπεύοντες ημάς α- 
πατήσετε, ουδέ μην άπειλονντες έχφοβήσετε• πλείονα δί υμϋν 

8. ώς άλλους Η. , ές άλλως vulg. ι4• δεδίξο^ται Η. , δίδε(• 

ξονται YuJg. 17• ^όψον Β., χρόγον yulg. 18. ήμων ruLg. 

υηο iropetn delevimus, neaue quisqaam eornm postea est inyentnsy 
qui Thraciae fijiee populalioiiibus vexaret. Metuebant enim Avarum 
potentiam, qui amicitiam colebant cum Ramanis. Persuasum igitur 
nabemus, te nuUa alia in re ab iis, quae a patre statuta euxit, die- 
cessuram, nisi in eo, quod nobis maiora largiturus sis, quam pater 
largitus c«t Pro qtiibiis et uos malto tibi , quam patri , devinctio- 
res erimus, et tibi muUo quoque nniiores gralias retribuemus. Ad- 
^ aumus igitur, qtii consueta munf ra accipiamus. Sed scito, non aliter fieri 

posse, utuoster duxtibi et RoiDanorum rci publicae sit amicue, quam 
ai ea acceperit, qtiibus rcceptis contra Romanos arma non movere con- 
atituit" Haec Avarum lcgati disseruerunt, et modo st in hanc, mo- 
do in aliam partem Tertebant: modo precibus agebant, modo minas 
iogerebant Existimabant cnim, se Impf ratorem pertcrrefacturos , et 
ex. eo coactum iri Roraanos illis quasi tributarios esse. Veniin Impe- 
rator <ruum uihil aliud , quam vanos clamores , Av